by രണ്ട് മാസത്തെ മാനസികാരോഗ്യ ചികിത്സയ്ക്ക് ശേഷം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ മനസ്സ് വല്ലാതെ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇല്ലാത്ത അസുഖത്തിന്റെ പേരിൽ അത്രയും നാൾ ആ നരകതുല്യമായ ആശുപത്രിയിൽ കഴിയേണ്ടി വന്നു. അതിന് പിന്നിൽ സ്വന്തം ചോരയായ അമ്മയായിരുന്നു എന്നോർത്തപ്പോൾ സഹിക്കാനാവാത്ത വേദന തോന്നി.
വീടിന്റെ പടിവാതിലിൽ വെപ്രാളത്തോടെ നിൽക്കുന്ന അമ്മയെ കണ്ടതും ഞാൻ ഒന്ന് അറച്ചുനിന്നു. അവർ തലകുനിച്ച് വീടിനകത്തേക്ക് നടന്നു.
”മോള് അകത്തേക്ക് വരൂ…”
അച്ഛന്റെ ശബ്ദമിടറിയിരുന്നു. അദ്ദേഹം എന്റെ കൈപിടിച്ച് എന്റെ പഴയ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ജീവിതത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗം സമയവും മണലാരണ്യത്തിലെ കഠിനമായ ചൂടിൽ കഷ്ടപ്പെട്ട്, ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയെല്ലാം സമ്പാദിച്ച ഈ പാവം മനുഷ്യന് വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ ഇത്രയും നാൾ എല്ലാം സഹിച്ചത്.
അച്ഛൻ ശ്രദ്ധയോടെ എനിക്ക് മരുന്നുകൾ എടുത്തു തന്നു. ഇല്ലാത്ത അസുഖത്തിന് മരുന്ന് കഴിച്ച് മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഞാൻ എന്റെ സ്വന്തം കട്ടിലിൽ കിടന്നു.
ഓർമ്മകൾ വർഷങ്ങൾക്ക് പിന്നിലേക്ക് പോയി. ഓർമ്മവെച്ച നാൾ മുതൽ അച്ഛൻ പ്രവാസിയാണ്. മസ്കറ്റിൽ ഒരു കമ്പനിയിൽ ഡ്രൈവറാണ്. അവിടെ കഠിനമായി അധ്വാനിച്ച അച്ഛന് ഓവർടൈം ചെയ്യാൻ മടിയൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. ഞാനും അനിയൻ അപ്പുവും അമ്മയും സുഖമായി ജീവിക്കണം എന്ന ലക്ഷ്യം മാത്രമേ അച്ഛന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
ഓരോ വർഷം കൂടുമ്പോൾ അച്ഛൻ ലീവിന് വരുമായിരുന്നു. ആ ഒന്നോ രണ്ടോ മാസമാണ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ആഘോഷം. അച്ഛൻ തിരികെ പോകുമ്പോൾ ശരിക്കും നെഞ്ചുപൊട്ടി കരയുമായിരുന്നു. അച്ഛൻ ഗൾഫിൽ കഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ മക്കൾ നാട്ടിൽ സുഖിക്കുന്നു എന്നും, അതുകൊണ്ട് അവർ തമ്മിൽ അടുപ്പം കുറവായിരിക്കുമെന്നും ആളുകൾ പറയുന്നത് തീർത്തും തെറ്റാണെന്ന് ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം തെളിയിച്ചു. അമ്മയേക്കാൾ കൂടുതൽ അടുപ്പം എനിക്ക് അച്ഛനോടായിരുന്നു.
ജീവിതം വളരെ സന്തോഷത്തോടെ പോകുമ്പോഴാണ് അമ്മയുടെ നിർബന്ധപ്രകാരം അച്ഛൻ നാട്ടിൽ സ്വന്തമായി ഒരു വലിയ വീട് വെച്ചത്. എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളുമുള്ള ആ വീട്ടിൽ താമസിക്കാൻ പക്ഷെ അച്ഛന് ഭാഗ്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാലും, അപ്പുവിന്റെ പഠനത്തിനും എന്റെ കല്യാണത്തിനുമുള്ള സ്വർണം ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് വരാം എന്ന് പറഞ്ഞ് അച്ഛൻ വീണ്ടും പോകും.
അവസാനമായി വന്നപ്പോൾ അച്ഛൻ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു പുതിയ കാർ വാങ്ങിത്തന്നു. അമ്മയോട് ഡ്രൈവിംഗ് പഠിക്കാൻ പറഞ്ഞെങ്കിലും പേടി കാരണം അമ്മ അതിന് മുതിർന്നില്ല. പകരം, തൊട്ടടുത്ത വീട്ടിലെ ഓട്ടോ ഓടിക്കുന്ന സുധീഷേട്ടനെയാണ് ദൂരേക്ക് പോകാൻ ഡ്രൈവറായി വിളിച്ചിരുന്നത്.
ആദ്യം ദൂരേക്ക് മാത്രമായിരുന്നെങ്കിലും, പിന്നീട് അടുത്തുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ പോകാനും അച്ഛൻ വാങ്ങിത്തന്ന കാറിൽ സുധീഷേട്ടൻ വരാൻ തുടങ്ങി. അമ്മ അയാൾക്ക് ആവശ്യത്തിലധികം പണം കൊടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ക്രമേണ വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങളിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ വന്നു. ഞങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങളൊന്നും അന്വേഷിക്കാതെ അമ്മ എപ്പോഴും ഫോണിൽ തന്നെയായി. അത് അച്ഛനല്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. പ്രായത്തിൽ മുതിർന്നതുകൊണ്ട് അമ്മയുടെ മാറ്റങ്ങൾ എനിക്ക് അത്ര നല്ലതായി തോന്നിയില്ല. അഞ്ചു വയസ്സ് ഇളയ അപ്പുവിന് അതൊന്നും മനസ്സിലായിരുന്നില്ല.
ഒരിക്കൽ ഒരു പ്രോജക്ട് ചെയ്യാൻ അമ്മയുടെ ഫോൺ എടുത്തപ്പോൾ അച്ഛൻ വാട്സ്ആപ്പിൽ വിളിച്ചു. ആ കോൾ കട്ട് ചെയ്ത ഉടനെ അമ്മ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാൻ മറന്ന ഒരു ചാറ്റിംഗ് എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു. പ്രൊഫൈൽ പിക്ചർ കണ്ടപ്പോൾ ഞങ്ങളെ കൊണ്ടുപോകാൻ വരുന്ന സുധീഷേട്ടനാണെന്ന് മനസ്സിലായി. ചാറ്റുകൾ വായിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് നെഞ്ച് പൊട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി. വൃത്തികെട്ട രീതിയിലുള്ള അമ്മയുടെ ഫോട്ടോസ് അയാൾക്ക് അയച്ചുകൊടുത്തിരുന്നു. ആ ഫോൺ എനിക്ക് പേടിയോടെ അമ്മയുടെ മുറിയിൽ തന്നെ വെക്കേണ്ടി വന്നു.
അന്നുമുതൽ നന്നായി പഠിച്ചിരുന്ന ഞാൻ ക്ലാസ്സിൽ പിന്നിലായി. ടീച്ചർമാർ അമ്മയെ വിളിപ്പിച്ചു. എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും, കണ്ട കാര്യങ്ങൾ തുറന്നു പറയാൻ എനിക്ക് പേടിയായിരുന്നു. ഞാൻ അച്ഛനോട് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ, എനിക്ക് പഠിക്കാൻ മടിയാണെന്നും മാനസിക പ്രശ്നമുണ്ടെന്നും അമ്മ കള്ളം പറഞ്ഞു. അച്ഛൻ അതൊക്കെ വിശ്വസിച്ചു തുടങ്ങി.
ഒരു ദിവസം വയറുവേദന കാരണം ഞാൻ നേരത്തെ സ്കൂളിൽ നിന്നും വീട്ടിലെത്തി. ഗേറ്റിന്റെ മുന്നിൽ സുധീഷേട്ടന്റെ ഓട്ടോ കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ മനസ്സിൽ സംശയം തോന്നി. വീടിന്റെ ഉമ്മറവാതിൽ തുറന്നുകിടക്കുകയായിരുന്നു. ഉള്ളിൽ കയറിയപ്പോൾ ഞാൻ കാണരുതാത്ത കാര്യങ്ങളാണ് കണ്ടത്.
അവർ ഞെട്ടിപ്പോയി. സുധീഷേട്ടൻ എന്നെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി ഒരു മുറിയിൽ പൂട്ടിയിട്ടു. ആരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ അനിയനെയും എന്നെയും കൊല്ലുമെന്ന് പറഞ്ഞു. അമ്മ അയാൾക്കൊപ്പം പോയാൽ അച്ഛൻ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുമെന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ ആകെ തകർത്തു. ഒരു പത്താം ക്ലാസ്സുകാരിക്ക് അതൊന്നും താങ്ങാനുള്ള ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാൻ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു. അത് തന്നെയായിരുന്നു അമ്മയ്ക്കും വേണ്ടത്. അവർ അച്ഛന്റെ ബന്ധുക്കളെ വിളിച്ചുവരുത്തി എനിക്ക് ഭ്രാന്താണെന്ന് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ അമ്മയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞതൊന്നും അവർ വിശ്വസിച്ചില്ല. അങ്ങനെ എന്നെ ഒരു മാനസിക ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടാക്കി. അച്ഛൻ വിവരമറിഞ്ഞ് ജോലി മതിയാക്കി നാട്ടിലേക്ക് വന്നു.
ഞാൻ അച്ഛനോട് കാര്യങ്ങളെല്ലാം കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു. അച്ഛൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇറങ്ങിപ്പോയി. എന്നെ വിശ്വസിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് കരുതി ഞാൻ വിഷമിച്ചു. പക്ഷെ, അച്ഛൻ അവിടുന്ന് എന്നെ ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്ത് വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
വീട്ടിലെത്തിയ ശേഷം അച്ഛൻ അമ്മയെയും അപ്പുവിനെയും വിളിച്ചുവരുത്തി.
”മോള് പറഞ്ഞതെല്ലാം അച്ഛൻ വിശ്വസിച്ചു. അതെല്ലാം സത്യമാണ്. അപ്പുവും ചേച്ചിക്ക് ഭ്രാന്തില്ലെന്നും, അമ്മയുടെ കാര്യത്തിൽ സംശയമുണ്ടെന്നും എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു.”
അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അമ്മ നിശബ്ദയായി. അച്ഛൻ അമ്മയെ വീട്ടിൽ നിന്നും അടിച്ചിറക്കി.
ജീവിതം കഠിനമായിരുന്നുവെങ്കിലും, ഞാനും അപ്പുവും അച്ഛനുമൊത്ത് പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങി. അമ്മയുടെ വീട്ടിൽ നിന്നും അവഗണന നേരിട്ട അമ്മ പിന്നീട് തിരികെ വരാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അച്ഛൻ അത് സമ്മതിച്ചില്ല. ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ഈ സ്വർഗ്ഗതുല്യമായ ജീവിതത്തിൽ തൃപ്തരാണ്.അമ്മ പോയതിന് ശേഷം ആ വലിയ വീട് തുടക്കത്തിൽ ശൂന്യമായി തോന്നി. പക്ഷേ, ആ ശൂന്യതയിൽ ഞാനും അനിയൻ അപ്പുവും അച്ഛനും ചേർന്ന് ഒരു പുതിയ ലോകം കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ തുടങ്ങി. അച്ഛൻ മണലാരണ്യത്തിലെ ചൂടിൽ നിന്നും മടങ്ങി വന്ന് ഞങ്ങളുടെ കൂടെത്തന്നെ ഉണ്ടെന്നുള്ളത് വലിയൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു.
ആദ്യത്തെ കുറച്ചു നാളുകൾ കഷ്ടപ്പാടിന്റേതായിരുന്നു. വീട്ടുജോലികൾ അച്ഛൻ സ്വയം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. പ്രവാസിയായിരുന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമുള്ളതെല്ലാം ഒരു ഫോൺ വിളിക്കപ്പുറം എത്തിച്ചിരുന്ന അച്ഛൻ, ഇപ്പോൾ അടുക്കളയിൽ പാചകം ചെയ്യാൻ പഠിച്ചു. ഞാനും അപ്പുവും പഠനത്തിനിടയിൽ അച്ഛനെ സഹായിച്ചു.
”നമുക്ക് ഒന്നിനും കുറവില്ല മക്കളെ. അമ്മയില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ആരും നമ്മളെ താഴ്ത്തിക്കെട്ടേണ്ട,” അച്ഛൻ എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു.
ഞാൻ പത്താം ക്ലാസ്സ് പരീക്ഷയ്ക്ക് നല്ല മാർക്കോടെ വിജയിച്ചു. എന്റെ ഉപരിപഠനത്തിന് അച്ഛൻ പൂർണ്ണ പിന്തുണ നൽകി. അപ്പുവും പഠനത്തിൽ മിടുക്ക് കാണിച്ചു. നാട്ടുകാരുടെ കുത്തുവാക്കുകളും ആശ്വാസവാക്കുകളും ഞങ്ങളെ ബാധിക്കാതിരിക്കാൻ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം താങ്ങായി നിന്നു.
വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ഞാൻ ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞ് ഒരു നല്ല ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചു. അപ്പു എൻജിനീയറിങ് പഠിക്കാൻ ചേർന്നു. അച്ഛൻ നാട്ടിൽ ചെറിയൊരു കച്ചവടം തുടങ്ങി. ഞങ്ങളുടെ വീട് പഴയതിലും മനോഹരമായി. അമ്മ പോയ ശേഷം വന്ന ദുഃഖങ്ങളെല്ലാം സന്തോഷത്തിന് വഴിമാറി.
ഒരിക്കൽ അമ്മയുടെ വീട്ടുകാർ വഴിയെ പോകുമ്പോൾ അച്ഛനെ കണ്ടു. “മോനെ തിരികെ കൊണ്ടുപോയ്ക്കൂടെ?” എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ അച്ഛൻ പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി:
”എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ജീവിതം തകർത്ത ഒരാളെ എനിക്കിനി തിരികെ വേണ്ട. അവർക്ക് ഞാൻ അച്ഛനും അമ്മയുമായി ജീവിച്ചോളാം.”
ആ വാക്കുകളിൽ അച്ഛന്റെ കരുത്ത് നിഴലിച്ചിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അച്ഛനും ഞാനും അപ്പുവും ചേർന്ന് ആ വീട്ടിൽ ഒരു സ്വർഗ്ഗം തീർത്തു ജീവിക്കുന്നു.