വിരലിലെ സ്വർണ്ണമോതിരം അവൾ അറിയാതെതന്നെ തിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

  താലിചാർത്ത്

ചുവന്ന മഷി നിറഞ്ഞ പേനയും നീളമുള്ള ആധാരക്കടലാസുകളും മേശപ്പുറത്ത് നിരന്നുകിടക്കുന്ന സബ് രജിസ്ട്രാർ ഓഫീസിന്റെ ആ മുറിയിൽ അപ്പോഴും വല്ലാത്തൊരു മൗനമുണ്ടായിരുന്നു. പുറത്ത് കർക്കടകമഴയുടെ ഇരമ്പലിൽ പ്രകൃതി പോലും വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജനൽച്ചില്ലകളിൽ ആഞ്ഞടിക്കുന്ന മഴവെള്ളച്ചില്ലുകൾ അകത്തിരുന്നവരുടെ നെഞ്ചിടിപ്പിന്റെ ആവൃത്തി കൂട്ടുന്നതുപോലെ തോന്നി.
ആഹാനയുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിരലിലെ സ്വർണ്ണമോതിരം അവൾ അറിയാതെതന്നെ തിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടേതല്ല, അവളുടെ ജീവന്റെ ജീവനായ അശ്വതിയുടെ രജിസ്റ്റർ വിവാഹത്തിൽ സാക്ഷിയായി ഒപ്പിടാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ് അവൾ ഇന്ന് ആ പടി കയറിവന്നത്. വീടിന്റെ എതിർപ്പുകളെ വകവെക്കാതെ, പ്രണയിച്ചവന്റെ കൈപിടിക്കാൻ ഉറച്ച അശ്വതിയുടെ മുഖത്ത് ഭയത്തോടൊപ്പം ഒരു വലിയ വിജയം തിളങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ആനന്ദ കണ്ണീരും ആവേശവും നിറഞ്ഞ ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ആഹാനയുടെ ഉള്ളിൽമാത്രം എന്തോ ഒരു അപശകുനം പോലെ ഭയം നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“അശ്വതീ… പിന്നെ സാക്ഷികൾ രണ്ടുപേരും ഇവിടെയൊന്ന് ഒപ്പിടണം…” രജിസ്ട്രാറുടെ ഗൗരവമുള്ള ശബ്ദം ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചു.
എല്ലാം പെട്ടെന്നായിരുന്നു. വിവാഹം രജിസ്റ്റർ ചെയ്യാനുള്ള നടപടിക്രമങ്ങൾക്കിടയിൽ അശ്വതിയുടെ ഭർത്താവായ രാഹുലിന്റെ കൂടെ സാക്ഷിയായി നിൽക്കാൻ വണ്ടിവിളിച്ച് എത്തിയ ആ യുവാവ് ആരാണെന്ന് പോലും ആഹാന കൃത്യമായി ചോദിച്ചിരുന്നില്ല. രാഹുലിന്റെ കോളേജ് കാലത്തെ സുഹൃത്ത്, നിഖിൽ. ഒതുങ്ങിയ ശരീരപ്രകൃതിയും അധികം സംസാരിക്കാത്ത പ്രകൃതവും. രജിസ്ട്രാർ ഓഫീസിലെ തിക്കിലും തിരക്കിലും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും പരിചയപ്പെടാൻ പോലും അവർക്ക് സമയം കിട്ടിയിരുന്നില്ല.
പെട്ടെന്നാണ് ആ അമ്പരപ്പിക്കുന്ന വാർത്ത ആ ഓഫീസിനെ ഞെട്ടിച്ചത്.
രാഹുലിന്റെ കൂടെ ഒപ്പിടാൻ നിൽക്കേണ്ട സാക്ഷിക്ക് അടിയന്തരമായി സ്ഥലത്ത് എത്താൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. രജിസ്ട്രാർ ഓഫീസിലെ നിബന്ധനകൾ കർശനമായിരുന്നു. നിശ്ചിത സമയത്തിനകം രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷി ഒപ്പിട്ടില്ലെങ്കിൽ ആ ദിവസത്തെ രജിസ്ട്രേഷൻ ക്യാൻസൽ ചെയ്യപ്പെടും. അശ്വതിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുതുടങ്ങിയിരുന്നു. മാസങ്ങളുടെ കാത്തിരിപ്പിനും നിയമപോരാട്ടങ്ങൾക്കും ഒടുവിൽ കിട്ടിയ ആ ദിവസമാണ് തടസ്സപ്പെടുന്നത്.
“മോളേ, വേറെ വഴിയില്ല… രാഹുലിന്റെ സുഹൃത്തായ നിഖിൽ ഇവിടെയുണ്ട്. നിയമപരമായി അടുത്ത ബന്ധുക്കളോ സുഹൃത്തുക്കളോ ആരെങ്കിലും ഒരാൾ കൂടി സാക്ഷിയായി ഒപ്പിട്ടേ പറ്റൂ. അല്ലാത്തപക്ഷം…” രജിസ്ട്രാർ നിസ്സഹാന്തതയോടെ കൈമലർത്തി.

അവിടെനിന്ന നിഖിൽ അൽപനേരം ആഹാനയെ നോക്കി. പിന്നെ അശ്വതിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ഒടുവിൽ അവൻ പറഞ്ഞു, “ഞാൻ ഒപ്പിടാം സാർ, അശ്വതിയുടെ കൂട്ടുകാരിയും ഒപ്പം നിന്നോട്ടെ.”
അങ്ങനെയാണ് ആഹാനയും നിഖിലും ആ രേഖകളിൽ സാക്ഷികളായി ഒപ്പിടുന്നത്. പേനയുടെ തുമ്പ് കടലാസിൽ ഉരുകിയമർന്ന ആ നിമിഷം, അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ദിശയാണ് മാറിമറിയാൻ പോകുന്നതെന്ന് ആരും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
തുടർന്ന് നടന്ന നാടകീയമായ ചില സംഭവങ്ങൾ ആ ഓഫീസിനെ ഒന്നടക്കം പിടിച്ചുലച്ചു. രജിസ്ട്രേഷന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിൽ, ഒപ്പുകളുടെ സാങ്കേതികപരമായ ചില തകരാറുകളും തെറ്റായ വിലാസവും കാരണം രജിസ്ട്രാർ ഓഫീസിൽ വലിയൊരു തർക്കമുണ്ടായി. കമ്പ്യൂട്ടറിലെ സാങ്കേതിക തകരാർ മൂലം രേഖകൾ വീണ്ടും പ്രിന്റ് എടുക്കേണ്ടി വന്നു. ഇതിനിടയിൽ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥന് സംഭവിച്ച ഗുരുതരമായ ഒരു അക്ഷരത്തെറ്റും തെറ്റിദ്ധാരണയും ആ വിവാഹ ചടങ്ങുകളെത്തന്നെ വഴിതിരിച്ചുവിട്ടു.
രജിസ്ട്രേഷന്റെ ഫോറം മാറിപ്പോയതും, സാക്ഷികളായി ഒപ്പിടേണ്ട സ്ഥലത്ത് വധൂവരന്മാരുടെ പേരിനൊപ്പം സാക്ഷികളുടെ കോളവും മാറി ഒപ്പിടീക്കപ്പെട്ടതും വലിയ പ്രശ്നമായി മാറി. ഗവൺമെന്റ് ഗസറ്റിൽ അന്ന് മുതൽ പ്രാബല്യത്തിൽ വന്ന പുതിയൊരു ഭേദഗതി പ്രകാരം, സാക്ഷികൾ ഒപ്പിടുന്ന ഫോർമാറ്റിൽ വന്ന സാങ്കേതിക പിഴവ് കാരണം ഒപ്പുവെച്ചവർ തമ്മിലുള്ള നിയമപരമായ ബാധ്യതകളെക്കുറിച്ച് രജിസ്ട്രാർ കർശനമായി മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.
“ഇത് സാക്ഷികളുടെ ഒപ്പല്ല, വിവാഹ റജിസ്റ്ററിലെ പ്രധാന ബാധ്യതാ കള്ളികളിലാണ് നിങ്ങളും ഒപ്പിട്ടിരിക്കുന്നത്. അത് തിരുത്താൻ ഇന്ന് നിയമപരമായി സാധിക്കില്ല. അടുത്ത പ്രവൃത്തിദിവസം നേരിട്ട് വന്ന് കോടതിയുടെ പ്രത്യേക അനുമതിയോടെ മാത്രമേ ഇത് മാറ്റാൻ കഴിയൂ…” രജിസ്ട്രാർ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.

അതൊരു വലിയ പൊട്ടിത്തെറിക്ക് കാരണമായി. അശ്വതിയും രാഹുലും പരിഭ്രാന്തരായി. ആഹാനയുടെ തല കറങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നി. താൻ വെറുമൊരു കൂട്ടുകാരിയുടെ കല്യാണത്തിന് സാക്ഷിയാകാൻ വന്നതാണ്. തനിക്ക് ഈ വിവാഹവുമായി എന്താണ് ബന്ധം?
എന്നാൽ കാര്യങ്ങൾ അവിടെയും തീർന്നില്ല. അന്ന് വൈകിട്ട് ഗവൺമെന്റിന്റെ ഓൺലൈൻ പോർട്ടലിൽ ആ വിവാഹത്തോടൊപ്പം സാക്ഷികളുടെ വിവരങ്ങളും അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഒരു സാങ്കേതിക തകരാർ കാരണം ആഹാനയും നിഖിലും നിയമപരമായി പരസ്പരം വിവാഹിതരായി എന്ന് കാണിച്ചുള്ള സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ജനറേറ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടു!
ആ വാർത്ത അറിഞ്ഞ നിമിഷം ആഹാനയുടെ ലോകം ഇരുണ്ടുപോയി. ഒരു സാധാരണ പെൺകുട്ടിയുടെ സ്വപ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും തകർത്തെറിയുന്നതായിരുന്നു ആ തെറ്റ്. അവൾ നിഖിലിനെ നോക്കി. അവന്റെ മുഖത്തും കടുത്ത ഞെട്ടലും ദേഷ്യവും പ്രകടമായിരുന്നു.
“എനിക്ക് ഇതൊന്നും അംഗീകരിക്കാൻ പറ്റില്ല! ഇതൊരു വലിയ അബദ്ധമാണ്!” ആഹാനയുടെ ശബ്ദം വറവറത്തു.
പക്ഷേ, നിയമത്തിന്റെ കണ്ണിൽ അപ്പോഴും അതൊരു രേഖയായിരുന്നു. ആരും ആഗ്രഹിക്കാത്ത, ആരും ചിന്തിക്കാത്ത ഒരു ബന്ധത്തിലേക്ക് ആ മഴയുള്ള വൈകുന്നേരം ആഹാനയും നിഖിലും അറിയാതെ വലിച്ചിഴക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു. ആ കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷം നിഖിൽ എങ്ങോട്ടാണ് പോയതെന്ന് പോലും ആഹാന ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല. ഭയവും അപമാനവും കൊണ്ട് അവൾ അവിടെനിന്നും ഓടിരക്ഷപ്പെടുകയായിരുന്നു ചെയ്തത്.
അങ്ങനെ, ഒരേയൊരു ഒപ്പിലൂടെ ജീവിതം മാറ്റിമറിക്കപ്പെട്ട ആ പെൺകുട്ടി, പിന്നീട് ആ യുവാവിനെ ഒരിക്കൽക്കൂടി കണ്ടുമുട്ടുന്നതും, ഒരുമിച്ച് ജോലി ചെയ്യേണ്ടി വരുന്നതുമായ സാഹചര്യങ്ങളിലേക്കുള്ള വഴി തുറക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു ആ ആദ്യ രാത്രിയിൽ…

ആ രജിസ്ട്രാർ ഓഫീസിൽ നിന്ന് പെയ്തിറങ്ങിയ മഴയോളം തണുത്തുപോയിരുന്നു അന്ന് ആഹാനയുടെ മനസ്സും. കയ്യിലൊരു നിയമപരമായ വിവാഹ സർട്ടിഫിക്കറ്റുമായി സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് തിരികെ നടക്കുമ്പോൾ, താൻ ചെയ്ത കുറ്റമെന്താണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. കൂട്ടുകാരി അശ്വതിയുടെ സന്തോഷത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ പോയതായിരുന്നു അവൾ. എന്നാൽ വിധി അവളെ എത്തിച്ചത് തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായ ഒരു പ്രതിസന്ധിയിലായിരുന്നു.
അശ്വതിയും രാഹുലും തങ്ങളുടെ ഹണിമൂൺ യാത്രയ്ക്കും പുതിയ ജീവിതത്തിന്റെ തിരക്കുകളിലേക്കും കടന്നു. ആഹാനയാകട്ടെ, ഈ വലിയ പ്രശ്നം എങ്ങനെ പരിഹരിക്കണമെന്നറിയാതെ പകച്ചുനിന്നു. അടുത്തുള്ള വക്കീലിനെ കണ്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാക്കി. ഗവൺമെന്റ് പോർട്ടലിലെ ആ സാങ്കേതിക തകരാർ തിരുത്താൻ കുറഞ്ഞത് മാസങ്ങളോളം നിയമപോരാട്ടം നടത്തേണ്ടിവരുമെന്നും, അതുവരെ ഈ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് നിയമപരമായി നിലനിൽക്കുമെന്നുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി.

ഈ സംഭവത്തിന് ശേഷം ആഹാന നിഖിലിനെ പിന്നെ കണ്ടിട്ടില്ല. ആകെ ഒരിക്കൽ മാത്രം കണ്ട ആ മുഖം, ഒരു പേനത്തുമ്പുകൊണ്ട് തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഇഴചേർക്കപ്പെട്ട ആ അപരിചിതൻ – അവൾ അവനെക്കുറിച്ച് ഓർക്കാൻ പോലും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല. എങ്കിലും, ഇടയ്ക്കിടെ ജോലിത്തിരക്കുകൾക്കിടയിലും ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികളിലും ആഹാനയുടെ ഓർമ്മകളിൽ നിഖിലിന്റെ മുഖം മിന്നിമറഞ്ഞു. തന്നെപ്പോലെതന്നെ കടുത്ത മാനസിക സംഘർഷത്തിലൂടെയാകും ആ യുവാവും കടന്നുപോകുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
അപകടങ്ങളും അബദ്ധങ്ങളും നിറഞ്ഞ ആ വിവാഹ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ഒരു രഹസ്യമായി തന്റെ അലമാരയുടെ ഉള്ളറകളിൽ അവൾ പൂട്ടിപ്പൂഴ്ത്തിവെച്ചു. വീട്ടുകാരോട് പോലും ഈ വിവരം പറയാൻ അവൾക്ക് ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. സ്വന്തം ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ആ ദുരന്ത ഓർമ്മകളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ അവൾ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു.

മറുഭാഗത്ത്, നിഖിലിന്റെ ജീവിതവും വലിയ മാറ്റങ്ങളിലൂടെയാണ് കടന്നുപോയത്. പ്രമുഖമായ ഒരു മൾട്ടിനാഷണൽ കമ്പനിയിൽ സീനിയർ പ്രോജക്ട് മാനേജരായി ജോലി നോക്കുകയായിരുന്നു അവൻ. കരിയറിൽ വലിയ ഉയർച്ചകൾ ലക്ഷ്യമിട്ടിരുന്ന അവനും ഈ അപ്രതീക്ഷിത സംഭവങ്ങൾ വലിയ ആഘാതമായിരുന്നു ഉണ്ടാക്കിയത്. എങ്കിലും പ്രകൃത്യാ ശാന്തനായ നിഖിൽ, ആ പ്രശ്നം നിയമപരമായിത്തന്നെ മാറ്റിയെടുക്കാൻ സമയം കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.
മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ആഹാന തന്റെ കമ്പനിയിലെ ജോലിയിൽ നിന്നും മാറി, മറ്റൊരു വലിയ നഗരത്തിലെ പുതിയൊരു കോർപ്പറേറ്റ് സ്ഥാപനത്തിൽ അസിസ്റ്റന്റ് മാനേജരായി ജോലിക്കായി കയറി. ജീവിതം വീണ്ടും പഴയതുപോലെ ശാന്തമായി വരുന്നു എന്ന് അവൾ വിശ്വസിച്ച ആ ഘട്ടത്തിലാണ് വിധി വീണ്ടും മറ്റൊരു കളിയുമായി അവർക്ക് മുന്നിൽ എത്തിയത്.
പുതിയ ഓഫീസിലെ ആദ്യത്തെ പ്രവൃത്തി ദിവസം. വലിയൊരു കോൺഫറൻസ് ഹാളിൽ വെച്ചാണ് പുതിയതായി ജോലിക്കെത്തിയ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കായി ഓറിയന്റേഷൻ ക്ലാസ് സംഘടിപ്പിച്ചിരുന്നത്. കമ്പനിയുടെ ഡയറക്ടറും പ്രോജക്ട് ഹെഡും ചേർന്ന് പുതിയ ടീമിന് വേണ്ടിയുള്ള പ്രോജക്ട് വിശദീകരിക്കുന്ന സമയം.
ആഹാന തല കുനിച്ചിരുന്ന് തന്റെ നോട്ട്ബുക്കിൽ കുറിപ്പുകൾ എടുക്കുകയായിരുന്നു.
“ഇനി നമ്മുടെ കമ്പനിയുടെ അടുത്ത വർഷത്തെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രോജക്ട് ലീഡ് ചെയ്യാൻ വരുന്നത്…” സ്റ്റേജിൽ മൈക്കിലൂടെ ഒരു ഗൗരവമുള്ള ശബ്ദം മുഴങ്ങി കേട്ടു.
ആഹാന പെട്ടെന്ന് തലയുയർത്തി മുന്നിലേക്ക് നോക്കി. സ്റ്റേജിന്റെ നടുവിലായി നിവർന്നുനിൽക്കുന്ന ആ രൂപം കണ്ട നിമിഷം അവളുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയതുപോലെ തോന്നി.
നിഖിൽ! അതേ, അന്ന് ആ മഴയുള്ള ദിവസം രജിസ്ട്രാർ ഓഫീസിൽ തന്റെ അരികിൽ നിന്നിരുന്ന അതേ നിഖിൽ!
അവൻ കറുത്ത സ്യൂട്ട് ധരിച്ച്, വളരെ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ പുതിയ പ്രോജക്ടിന്റെ ചുമതലയേറ്റ് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു.

അവിടത്തെ എം.ഡി അവനെ എല്ലാവർക്കും പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ പുതിയ കൊളാബറേഷൻ പ്രോജക്ടിന്റെ ചീഫ് ആർക്കിടെക്റ്റും പ്രോജക്ട് ഹെഡുമാണ് നിഖിൽ…”
ആഹാനയുടെ ഹൃദയം മിടിക്കാൻ മറന്നു. കൺമുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് താൻ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത ആ വ്യക്തിയാണ്. തങ്ങളുടെ ജീവിതം രേഖകളിൽ മാത്രം ഒരുമിപ്പിച്ച ആ അപരിചിതൻ, ഇന്ന് തന്റെ ഓഫീസിലെ മേധാവിയായി മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു!
യോഗം അവസാനിച്ചതിന് ശേഷം എല്ലാവരും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, ആഹാന പെട്ടെന്ന് പിന്നിലേക്ക് നടക്കാൻ നോക്കി. തന്റെ മേലുദ്യോഗസ്ഥനാണ് അവൻ എന്ന തിരിച്ചറിവതിനേക്കാൾ, അന്നത്തെ ആ അബദ്ധ വിവാഹത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ അവളെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
എന്നാൽ വിധി അവരെ രക്ഷപ്പെടാൻ അനുവദിച്ചില്ല. കോൺഫറൻസ് ഹാളിന്റെ വാതിലരികിൽ വെച്ച് നിഖിൽ നേരെ ആഹാനയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറുചിരിയുണ്ടായിരുന്നു, ഒപ്പം വലിയൊരു അദ്ഭുതവും.
“ആഹാന… അല്ലേ?” നിഖിൽ ചോദിച്ചു.
ആഹാന ഞെട്ടലോടെ അവനെ നോക്കി നിന്നു. ചുറ്റും പുതിയ സഹപ്രവർത്തകരും ജീവനക്കാരും നിൽക്കുന്നുണ്ട്. ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത രീതിയിൽ അവൾ തലയാട്ടി.

“ഞാൻ ഒരിക്കലും കരുതിയില്ല നമ്മൾ ഇങ്ങനെ വീണ്ടും…” നിഖിൽ പറഞ്ഞു നിർത്തി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ വിചിത്രമായൊരു തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു.
തന്റെ മേലധികാരിയായി നിഖിൽ മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, ഇനി തങ്ങളുടെ ഔദ്യോഗിക ജീവിതവും വ്യക്തിജീവിതവും എങ്ങോട്ടായിരിക്കും വഴിമാറുന്നത് എന്ന ആധിയോടെ ആഹാന അവിടെ നിന്നുപോയി…

ആദ്യത്തെ ആ ഞെട്ടൽ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ജോലിസ്ഥലത്തെ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിലേക്ക് അവർക്ക് പെട്ടെന്ന് തന്നെ തിരികെ വരേണ്ടി വന്നു. ആഹാനയും നിഖിലും ഒരുമിച്ചുള്ള ഒരു വലിയ കോർപ്പറേറ്റ് പ്രോജക്ടിന്റെ ചുമതലയിലായിരുന്നു. കമ്പനിയുടെ ഏറ്റവും നിർണ്ണായകമായ ഒരു പദ്ധതിയായിരുന്നു അത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ദിവസവും മീറ്റിംഗുകളിലും ചർച്ചകളിലും അവർക്ക് ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കേണ്ടി വന്നു.
തുടക്കത്തിൽ ഓഫീസിൽ വെച്ച് പരസ്പരം കാണുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയും മൗനവുമായിരുന്നു അവർക്കിടയിൽ. ആഹാനയാകട്ടെ, നിഖിലിനെ കാണുമ്പോഴൊക്കെ ആ രജിസ്ട്രാർ ഓഫീസിലെ ഓർമ്മകൾ കാരണം മുഖം തിരിച്ചു നടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ഒരു പ്രൊഫഷണൽ എന്ന നിലയിൽ നിഖിൽ ആ വിഷയം ഓഫീസിൽ ഒരിക്കലും കൊണ്ടുവന്നില്ല. അവൻ വളരെ ശാന്തനും ഗൗരവക്കാരനുമായി തന്റെ ജോലിയിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.
എങ്കിലും, ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ ആ അകൽച്ച പതുക്കെ അലിഞ്ഞുതുടങ്ങി.
ഒരു ദിവസം രാത്രി വൈകി ഓഫീസിൽ പ്രോജക്ടിന്റെ അവസാനഘട്ട റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കുന്നതിനിടയിലാണ് അത് സംഭവിച്ചത്.

ഓഫീസിലെ മറ്റ് ജീവനക്കാരെല്ലാം വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങിയിരുന്നു. ആഹാനയും നിഖിലും മാത്രമാണ് കോൺഫറൻസ് റൂമിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നത്. ലാപ്‌ടോപ്പിലെയും ഫയലുകളിലെയും കണക്കുകൾ പരിശോധിച്ച് ആഹാന വല്ലാതെ തളർന്നുപോയിരുന്നു. മേശപ്പുറത്ത് കിടന്ന കോഫി കപ്പ് എടുക്കാൻ കൈ നീട്ടിയപ്പോൾ അറിയാതെ അവളുടെ കൈ തട്ടി ആ കപ്പ് മറിഞ്ഞ് മുഴുവൻ ഫയലുകളിലേക്കും വീണു.
“ഓഹ് ദൈവമേ!” ആഹാന പരിഭ്രാന്തയായി ഫയലുകൾ എടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പെട്ടെന്ന് നിഖിൽ തന്റെ സീറ്റിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു.
അവൻ ഒരു ടിഷ്യൂ പേപ്പർ എടുത്ത് ഫയലുകൾ തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കാൻ സഹായിച്ചു. ആ അപ്രതീക്ഷിത സഹായം കണ്ടപ്പോൾ ആഹാനയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ വിറയൽ തോന്നി. വളരെ അടുത്തേക്ക് വന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ, വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആ മഴയുള്ള ദിവസം തങ്ങൾ ഒപ്പുവെച്ച ആ നിമിഷം ഇരുവർക്കും ഓർമ്മവന്നു.
നിഖിൽ അവളിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി, നേരിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു:
“നമ്മുടെ ആ വിവാഹ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ഇപ്പോഴും നിങ്ങളുടെ അലമാരയിൽ ഭദ്രമായിരിപ്പുണ്ടോ, അതോ കീറിക്കളഞ്ഞോ ആഹാന?”
ആ ചോദ്യം കേട്ട് ആഹാന ഞെട്ടിപ്പോയി.

ഓഫീസിൽ വെച്ച് ഒരിക്കലും ആ വിഷയം സംസാരിക്കില്ല എന്ന് അവൾ കരുതിയതാണ്. അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവമാറ്റം കണ്ട് നിഖിൽ തുടർന്നു:
“പേടിക്കേണ്ട, ഞാനും അത് ഇപ്പോഴും നിയമപരമായി മാറ്റാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ്. പക്ഷേ, വിധി നമ്മെ വീണ്ടും ഇവിടെ എത്തിച്ചു എന്ന് മാത്രം.”
ആ സംസാരം അവരുടെ ഇടയിലുണ്ടായിരുന്ന മഞ്ഞുറക്കം പൂർണ്ണമായും മാറ്റി. അന്ന് രാത്രി അവർ ആദ്യമായി പ്രൊഫഷണൽ കാര്യങ്ങൾക്കപ്പുറം പരസ്പരം സംസാരിച്ചു. തങ്ങളുടെ പഴയകാല ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും, ഒറ്റപ്പെടലുകളെക്കുറിച്ചും, കരിയറിലെ സ്വപ്നങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവർ മണിക്കൂറുകളോളം സംസാരിച്ചിരുന്നു. ആ സംഭാഷണത്തിനൊടുവിൽ, ആ അപരിചിതത്വം മാറി ഇരുവർക്കുമിടയിൽ ഒരു സൗഹൃദം ഉടലെടുക്കുകയായിരുന്നു.
അതിനുശേഷം പ്രോജക്ടിന്റെ ഭാഗമായി അവർക്ക് പലയിടങ്ങളിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. അങ്ങനെ ഒരു ഔദ്യോഗിക യാത്രയ്ക്കിടയിൽ ഹൈറേഞ്ചിലെ ഒരു റിസോർട്ടിൽ വെച്ച് വലിയൊരു മഴ അവരെ വീണ്ടും ആ പഴയ ഓർമ്മകളിലേക്ക് പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി.
പുറത്ത് തോരാതെ പെയ്യുന്ന മഴയും, റിസോർട്ടിന്റെ ജനൽച്ചില്ലകളിൽ അടിക്കുന്ന കാറ്റും. മുറിയിൽ തനിച്ചായിരുന്ന ആഹാനയുടെ അരികിലേക്ക് നിഖിൽ വന്നു. അന്നത്തെ ആ യാത്രയിൽ കമ്പനിയുടെ പ്രധാന ക്ലയന്റുമായുള്ള മീറ്റിംഗ് വളരെ വിജയകരമായി അവസാനിച്ചതിന്റെ സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു അവർ.

“ആഹാന…” നിഖിലിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ പതിവില്ലാത്തൊരു ഗൗരവവും എന്നാൽ അതിലേറെ ആർദ്രതയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആഹാന തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ, അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് നിഖിൽ ചോദിച്ചു:
“നമ്മുടെ ആ വിവാഹം… അത് വെറുമൊരു അബദ്ധമായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ കരുതിയിരുന്നു. പക്ഷേ, ഇപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നുന്നു, ചില അബദ്ധങ്ങൾ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനങ്ങളാണെന്ന്.”
ആ വാക്കുകൾ ആഹാനയുടെ ഹൃദയത്തെ സ്പർശിച്ചു. അവളുടെ കവിളുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തു. എതിർക്കാൻ അവൾക്ക് തോന്നിയില്ല, കാരണം ആ നിമിഷത്തിൽ നിഖിലിന്റെ ആത്മാർത്ഥത അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ആ രജിസ്ട്രാർ ഓഫീസിൽ വെച്ച് പരസ്പരം അറിയാതെ ജീവിതം പങ്കുവെച്ച ആ രണ്ട് മനസ്സുകൾ, ഇന്ന് പൂർണ്ണ ബോധത്തോടെ പരസ്പരം പ്രണയിച്ചുതുടങ്ങിയിരുന്നു.
മഴയുടെ സംഗീതത്തിന് അകമ്പടിയായി അവർ പരസ്പരം തങ്ങളുടെ പ്രണയം തുറന്നുപറഞ്ഞ ആ രാത്രി, അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ വഴിമാറലായിരുന്നു.

ഒടുവിൽ ഒന്നായ വഴിമാറിയ ജീവിതം
മഴ പെയ്തൊഴിഞ്ഞ ആ രാത്രിക്ക് ശേഷം ആഹാനയുടെയും നിഖിലിന്റെയും ജീവിതം പൂർണ്ണമായും മാറിമറിഞ്ഞു. ഓഫീസിലെ സഹപ്രവർത്തകർക്കിടയിലും അവർ ഒരുമിച്ച് സമയം ചെലവഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. പ്രൊഫഷണൽ ജീവിതത്തിലെ മികച്ച പങ്കാളികൾ എന്നതിലുപരി, വ്യക്തിജീവിതത്തിലും അവർ പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കുന്ന മികച്ച കൂട്ടുകാരായി മാറി.
എങ്കിലും, വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് സംഭവിച്ച ആ നിയമപരമായ കുരുക്ക് ഇപ്പോഴും അവരുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി നിന്നിരുന്നു. ആഹാന പലപ്പോഴും തമാശയായി പറയും, “നമ്മുടെ വിവാഹം നടത്തിയത് രജിസ്ട്രാറുടെ ഓഫീസിലാണെങ്കിലും, നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള യഥാർത്ഥ പ്രണയം തുടങ്ങിയത് ഹൈറേഞ്ചിലെ ആ മഴയത്താണ്.”
അങ്ങനെയിരിക്കെ, കമ്പനിയുടെ പ്രോജക്ട് വളരെ വിജയകരമായി പൂർത്തിയായതിന്റെ ആഘോഷ രാവിൽ, വലിയൊരു അപ്രതീക്ഷിത സമ്മാനവുമായി നിഖിൽ ആഹാനയുടെ മുന്നിലെത്തി.
കോർപ്പറേറ്റ് പാർട്ടി നടക്കുന്ന ഹാളിലെ നിശബ്ദമായ ഒരു കോണിൽ വെച്ച് നിഖിൽ അവളുടെ കൈകളിൽ ഒരു ചെറിയ ഫയൽ വെച്ചുകൊടുത്തു. ആഹാന സംശയത്തോടെ അത് തുറന്നു നോക്കി. അതിൽ ഒപ്പുവെച്ചിരുന്നത് അന്ന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് അവരുടെ വിവാഹം രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത അതേ ഓഫീസിലെ രേഖകളായിരുന്നു. ഒപ്പം, ആ പഴയ സർട്ടിഫിക്കറ്റിലെ സാങ്കേതിക തകരാറുകൾ പൂർണ്ണമായി മാറ്റി, പുതിയ നിയമപരമായ നടപടിക്രമങ്ങളോടെയുള്ള പുതിയ സർട്ടിഫിക്കറ്റും!
“ഇനി നമുക്ക് ഒളിച്ചോടാനോ, ഒളിച്ചുവെക്കാനോ ഒന്നുമില്ല ആഹാന…” നിഖിൽ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “പഴയ അബദ്ധം തിരുത്താൻ ഞാൻ നിയമപരമായി എല്ലാ വഴികളും നോക്കി. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ആ പഴയ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ തോന്നിയില്ല. കാരണം, വിധി നമ്മെ കൂട്ടിയോടിപ്പിച്ച ആ ആദ്യ ഒപ്പ്… അതായിരുന്നു എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യം.”

ആഹാനയുടെ കണ്ണുകൾ ആനന്ദക്കണ്ണീരാൽ നിറഞ്ഞു. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, പകരം നിഖിലിന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
അവരുടെ പ്രണയം ഇനി രഹസ്യമായിരുന്നില്ല. കമ്പനിയിലെ എല്ലാവരും അവരുടെ വിവാഹനിശ്ചയത്തിന്റെ വാർത്ത വലിയ ആവേശത്തോടെയാണ് സ്വീകരിച്ചത്. അന്ന് രജിസ്ട്രാർ ഓഫീസിൽ സാക്ഷികളായി നിൽക്കാൻ പോലും ആളില്ലാതെ വിഷമിച്ച അശ്വതിയും രാഹുലും ഇന്ന് ഇവരുടെ യഥാർത്ഥ വിവാഹത്തിന്റെ മുൻപന്തിയിലുണ്ടായിരുന്നു.
“ഞാൻ അന്ന് നിന്റെ കൂടെ ഒരു സാക്ഷിയായി ഒപ്പിടാൻ വന്നതാണ്… പക്ഷേ ദൈവം നമ്മെ എന്നെന്നേക്കുമായി ഒന്നിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു!” അശ്വതി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ആഹാനയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു പറഞ്ഞു.
അങ്ങനെ, തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായി, ഒരു തെറ്റായ ഒപ്പിലൂടെ തുടങ്ങേണ്ടി വന്ന ആ കഥ, യഥാർത്ഥ പ്രണയത്തിന്റെ മനോഹരമായ ഒരു വഴിമാറലായി മാറി. ജീവിതത്തിന്റെ പല വഴിത്തിരിവുകളിൽ വഴിപിരിഞ്ഞുപോകുമെന്ന് കരുതിയ ആ രണ്ടുപേർ, വിധി അവർക്കായി കരുതിവെച്ച ഏറ്റവും മനോഹരമായ സമ്മാനത്തിൽ എന്നെന്നേക്കുമായി ഒന്നായി ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങി.