അമ്മയുടെയും വല്യച്ഛന്റെയും തണലിലാണ് അവൾ

– വിലക്കപ്പെട്ട പ്രണയം💛

വലിയ മതിൽക്കെട്ടുകൾക്ക് ഉള്ളിൽ അമർന്നിരിക്കുന്ന ആ വീടിന് എപ്പോഴും ഒരു തരം ശ്മശാന മൂകതയുണ്ടായിരുന്നു. പൂന്തോട്ടത്തിൽ പരിചരണമില്ലാതെ വാടിത്തളർന്നു നിൽക്കുന്ന ചെടികളെപ്പോലെയായിരുന്നു സ്വാതികയുടെ ജീവിതവും. ഇരുപത്തെട്ടാം വയസ്സിൽ, കവിളുകളിലെ ചോരത്തിളപ്പ് മാറി കണ്ണുകൾക്ക് താഴെ കറുത്ത പാടുകൾ വീണു തുടങ്ങിയ ഒരു സാധാരണ വീട്ടമ്മ.

നാല് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, ആയിരം ആഗ്രഹങ്ങളോടെയും വലിയ പ്രതീക്ഷകളോടെയും ശിവദാസിന്റെ കൈപിടിച്ച് ഈ വീട്ടിലേക്ക് കയറിവരുമ്പോൾ അവൾ സ്വപ്നം കണ്ട ജീവിതമായിരുന്നില്ല ഇത്.
പാലക്കാട്ടെ ഒരു സാധാരണ ഇടത്തരം കുടുംബത്തിലായിരുന്നു സ്വാതികയുടെ ജനനം. ചെറുപ്പത്തിലേ അച്ഛൻ നഷ്ടപ്പെട്ടതിനാൽ അമ്മയുടെയും വല്യച്ഛന്റെയും തണലിലാണ് അവൾ വളർന്നത്. വലിയ പഠിപ്പും പത്രാസുമൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ശാന്തമായ സ്വഭാവവും സ്നേഹമുള്ള മനസ്സുമായിരുന്നു അവളുടെ സമ്പാദ്യം.

ശിവദാസിനെപ്പോലെ കരാർ പണികളും ബിസിനസ്സുമായി നടന്ന് നാട്ടിൽ പേരും പ്രശസ്തിയുമുള്ള ഒരാളുടെ ആലോചന വന്നപ്പോൾ കുടുംബക്കാർക്കൊന്നും മറുത്തൊരു അഭിപ്രായമുണ്ടായിരുന്നില്ല. നല്ല പണക്കാരൻ, തലയെടുപ്പുള്ള കുടുംബം, വലിയ വീട്… സ്വാതികയുടെ ജീവിതം സുരക്ഷിതമായ കരങ്ങളിലാണ് എത്തിച്ചേർന്നതെന്ന് എല്ലാവരും വിശ്വസിച്ചു.

പക്ഷേ, വിവാഹത്തിന്റെ ആദ്യ മാസങ്ങളിൽ തന്നെ ആ വസന്തത്തിന്റെ നിറം മങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.
ശിവദാസിന് മുപ്പത്തിയഞ്ച് വയസ്സുണ്ട്. പുറത്ത് എല്ലാവരോടും വലിയ ഗാംഭീര്യവും ആജ്ഞാശക്തിയും കാണിക്കുന്ന പ്രകൃതം. ബിസിനസ്സിലെ തിരക്കുകളും പണത്തിന്റെ മേൽക്കോയ്മയും അയാളെ സ്വാർത്ഥനും പരുക്കനുമാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു. വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഏതാനും ആഴ്ചകൾ കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ശിവദാസിന്റെ യഥാർത്ഥ മുഖം സ്വാതിക തിരിച്ചറിയുന്നത്. അയാൾക്ക് ബിസിനസ്സ് കഴിഞ്ഞാൽ ഒരേയൊരു ലോകമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ, അതായിരുന്നു മദ്യം.
തുടക്കത്തിൽ വല്ലപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്ന മദ്യപാനം, പിന്നീട് എല്ലാ ദിവസവും സന്ധ്യ മയങ്ങുന്നതോടെ ഒരു ശീലമായി മാറി. അവസാനമില്ലാത്ത കുടി. കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ശിവദാസ് മറ്റൊരു മനുഷ്യനാണ്. ദേഷ്യവും അസഭ്യവർഷവും കേട്ടാൽ അറയ്ക്കുന്ന വാക്കുകളും കൊണ്ട് അയാൾ ആ വീടിനെ നരകതുല്യമാക്കി.

” എടി എവിടെടി നീ ആ അത്താഴം എടുത്തു വെക്ക് ” എന്ന് മുകളിലത്തെ ഹാളിൽ നിന്ന് ശിവദാസിന്റെ അലർച്ച കേട്ടപ്പോഴാണ് താഴത്തെ അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്ന സ്വാതിക ഞെട്ടിയത്. സമയം രാത്രി പത്തുമണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പതിവുപോലെ ലഹരി തലയ്ക്കുപിടിച്ച ശബ്ദം.
സ്വാതിക കൈകൾ സാരിത്തുമ്പിൽ തുടച്ച് ബഹുമാനത്തോടും ഭയത്തോടും കൂടെ മുകളിലേക്ക് നടന്നു. ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ മദ്യക്കുപ്പിയും ഗ്ലാസും നിരത്തിവെച്ച് ചാരിയിരിക്കുകയാണ് ശിവദാസ്. ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ പകുതിയും അഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്നു. കട്ടച്ചോര നിറമുള്ള കണ്ണുകൾ.

“ഞാൻ ഞാൻ ഭക്ഷണം എടുക്കാം ” എന്ന് സ്വാതിക വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“എന്താടീ ഇത്ര വൈകിയത് നിനക്ക് ഇവിടെ കിടന്ന് ഉറങ്ങാനാണോ പണി ഞാൻ പുറത്ത് ചോരനീരാക്കി പണിയെടുത്തിട്ട് വരുമ്പോൾ നിനക്ക് അടുക്കളയിൽ ഇത്തിരി ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കി വെക്കാൻ സമയം കിട്ടുന്നില്ലേ ” എന്ന് ശിവദാസ് മേശപ്പുറത്ത് കൈയോങ്ങി അടിച്ചുകൊണ്ട് അലറി. മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഗ്ലാസ് കുലുങ്ങി തറയിൽ വീണ് ഉടഞ്ഞു.

സ്വാതിക ഭയന്ന് ഒരടി പിന്നോട്ട് മാറി.

“ഇല്ല അത്താഴം നേരത്തെ തയ്യാറാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട് നിങ്ങൾ ലേറ്റ് ആയതുകൊണ്ട്…”

” ച്ചി അസത്തെ നീ എന്നെ ഉപദേശിക്കാൻ വളർന്നോടി ” ശിവദാസ് പെട്ടെന്ന് കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. മദ്യത്തിന്റെ ദുർഗന്ധം സ്വാതികയുടെ മൂക്കിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. അയാൾ അവളുടെ തോളിൽ ബലമായി പിടിച്ചുകുലുക്കി.

“നീ ഈ വീട്ടിലേക്ക് വന്നത് എന്റെ ഭാര്യയായിട്ടാണ്, അല്ലാതെ എന്നെ ഭരിക്കാനല്ല ഓർമ്മ വേണം അത്.”
അയാളുടെ കൈകളുടെ ശക്തിയാൽ സ്വാതികയുടെ തോളിൽ വേദന പടർന്നു. പക്ഷേ, കരയാൻ പോലും അവൾക്ക് ഭയമായിരുന്നു. കരഞ്ഞാൽ ശാഠ്യവും ദേഷ്യവും ഇരട്ടിക്കുകയേ ഉള്ളൂ എന്ന് കഴിഞ്ഞ നാല് വർഷത്തെ അനുഭവം അവളെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

“എനിക്ക് എനിക്ക് വേദനിക്കുന്നു “എന്ന് അവൾ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
ശിവദാസ് അവളെ ക്രൂരമായി തള്ളിമാറ്റി. സ്വാതിക ഭിത്തിയിൽ ചെന്ന് തട്ടി നിന്നു.
“പോയി ഭക്ഷണം എടുത്തു വെക്കടി കഴിച്ചിട്ട് എനിക്ക് ഉറങ്ങണം.”
തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി, താഴേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ സ്വാതികയുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന് അടക്കിപ്പിടിച്ച കണ്ണീർത്തുള്ളികൾ ഇറ്റുവീണു. ഇത് ആദ്യത്തെ സംഭവമല്ല. എല്ലാ രാത്രികളിലും ഇതാണ് സ്ഥിതി. വൈകുന്നേരം അഞ്ചുമണി കഴിയുമ്പോൾ മുതൽ അവളുടെ നെഞ്ചിൽ തീയാണ്. ഭർത്താവ് ഏത് രൂപത്തിലാണ് വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നതെന്ന ഭയം. വല്ലപ്പോഴും സ്നേഹത്തോടെ ഒരു വാക്ക് പറയുമെന്ന പ്രതീക്ഷപ്പോലും ഇപ്പോൾ അവൾ കൈവിട്ടിരിക്കുന്നു.

ഒരു സ്ത്രീക്ക് ഭർത്താവിൽ നിന്ന് ലഭിക്കേണ്ട ഏറ്റവും വലിയ ധനം സാമ്പത്തിക ഭദ്രത മാത്രമല്ല, സ്നേഹവും സുരക്ഷിതത്വവുമാണ്. പക്ഷേ, സ്വാതികയ്ക്ക് ഈ വലിയ ബംഗ്ലാവിൽ ലഭിച്ചത് പട്ടിണി കിടക്കാത്ത വയറും, ആരും കാണാത്ത മുറിവുകളും മാത്രമായിരുന്നു. ശിവദാസിന്റെ ലൈംഗികാസക്തികൾ പോലും മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ ക്രൂരത നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. സ്വാതികയുടെ മനസ്സിലെ വസന്തങ്ങളെല്ലാം മരുഭൂമിയായി മാറി.

ആ വീട്ടിൽ ശിവദാസിനെക്കൂടാതെ മറ്റൊരു മുറി കൂടി എപ്പോഴും അടഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ശിവദാസിന്റെ ഇളയ സഹോദരൻ ശ്രീഹരിയുടേത്.

ശ്രീഹരി, മുപ്പത് വയസ്സ്. ബാംഗ്ലൂരിൽ ഒരു പ്രമുഖ ഐ.ടി കമ്പനിയിൽ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ എഞ്ചിനീയറാണ്. ശിവദാസിൽ നിന്ന് തികച്ചും വ്യത്യസ്തനായ വ്യക്തിത്വം. ശാന്തൻ, വായനാശീലമുള്ളവൻ, മാന്യമായി മാത്രം പെരുമാറുന്നവൻ.

അമ്മ മരിച്ചതിനു ശേഷം, ഏട്ടൻ ശിവദാസായിരുന്നു ശ്രീഹരിക്ക് എല്ലാം. പക്ഷേ, ഏട്ടന്റെ വഴിവിട്ട ജീവിതവും മദ്യപാനവും പെരുമാറ്റവും കണ്ടാണ് ശ്രീഹരി വളർന്നത്. പഠിച്ച് സ്വന്തം കാലിൽ നിലയുറപ്പിച്ചതോടെ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് ചേക്കേറിയ അവൻ, അപൂർവ്വമായി മാത്രമേ നാട്ടിൽ വരാറുള്ളൂ. ഏട്ടന്റെ ദേഷ്യവും വഴക്കുകളും കണ്ട് മടുത്തതുകൊണ്ടും, ആ വീട്ടിലെ അന്തരീക്ഷം സഹിക്കാൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ടുമാണ് അവൻ നാട്ടിൽ നിന്നും വിട്ടുനിന്നത്.

എന്നാൽ, കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു നാളുകളായി ബാംഗ്ലൂരിലെ കമ്പനിയിൽ നിന്ന് വർക്ക് ഫ്രം ഹോം അനുമതി ലഭിച്ചതിനെ തുടർന്ന് ശ്രീഹരി നാട്ടിലേക്ക് വരാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയാണെന്ന വിവരം ശിവദാസ് കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച പറഞ്ഞിരുന്നു.
ശ്രീഹരി അടുത്ത ആഴ്ച വരും അവന് കുറച്ചുനാൾ ഇവിടെ നിന്ന് ജോലി ചെയ്യണം പോലും അവനുള്ള മുറിയൊക്കെ വൃത്തിയാക്കി വെച്ചേക്ക് എന്ന് മാത്രമാണ് ശിവദാസ് പറഞ്ഞിരുന്നത്.

സ്വാതിക ശ്രീഹരിയെ വളരെ കുറച്ചു തവണ മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ. അവരുടെ കല്യാണ സമയത്തും, പിന്നീട് അപൂർവ്വമായി നാട്ടിൽ വന്ന രണ്ടു മൂന്ന് അവസരങ്ങളിലും. അപ്പോഴൊക്കെ ഏട്ടത്തി എന്ന് വിളിച്ച് ബഹുമാനത്തോടെ മാത്രം സംസാരിച്ചുള്ള ആ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ ചിത്രം അവളുടെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു. സ്വന്തം വീടിന്റെ ശാന്തത തകർക്കുന്ന ഭർത്താവിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ആരോടും ദേഷ്യപ്പെടാത്ത, പുഞ്ചിരിയോടെ മാത്രം സംസാരിക്കുന്ന ശ്രീഹരി.

ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം ശിവദാസ് കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് പോയി ലഹരിയുടെ അബോധാവസ്ഥയിൽ വീണു. സ്വാതിക അടുക്കളയിലെ പണികളെല്ലാം തീർത്ത്, താഴത്തെ നിലയിലെ ചെറിയ പൂജാമുറിക്ക് സമീപമുള്ള ജനലരികിൽ വന്നു നിന്നു.
പുറത്ത് നേർത്ത മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തണുത്ത കാറ്റ് അവളുടെ മുഖത്ത് വന്നു തട്ടി. അവളുടെ മനസ്സ് അപ്പോഴും വിങ്ങിപ്പൊട്ടുകയായിരുന്നു.

“ഭഗവാനേ എന്താണ് എന്റെ ജീവിതം ഇങ്ങനെയായിപ്പോയത് സ്നേഹിക്കാൻ ഒരു മനസ്സ്, ചേർത്തുപിടിക്കാൻ ഒരു കൈ അത് മാത്രമല്ലേ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചുള്ളൂ പണവും വലിയ വീടും ഉണ്ടായിട്ട് എന്തുകാര്യം കല്ലുപോലെ ഉറച്ച മൃഗമായ ഒരു ഭർത്താവിന്റെ കൂടെ ജീവിക്കുന്നത് ഒരു ജീവപര്യന്തം തടവുശിക്ഷ പോലെയാണ്.”
കണ്ണീർ തുടച്ച് അവൾ മുകളിലേക്ക് നടന്നു. നാളെ രാവിലെ ശ്രീഹരി എത്തും. അവനുള്ള മുറി രാവിലെ തന്നെ ഒന്നുകൂടി വൃത്തിയാക്കണം. അതിഥികൾ വരുമ്പോഴെങ്കിലും ഈ വീട്ടിലെ വഴക്കുകൾ കുറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അവൾ ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹിച്ചു.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ.
പ്രഭാതസൂര്യന്റെ രശ്മികൾ ജനൽച്ചില്ലുകളിലൂടെ അകത്തേക്ക് അരിച്ചെത്തി. ശിവദാസ് തലവേദനയോടെയാണ് എഴുന്നേറ്റത്. തലേന്നത്തെ മദ്യപാനത്തിന്റെ ആഘാതം അയാളുടെ മുഖത്ത് വ്യക്തമായിരുന്നു. സ്വാതിക കൊണ്ടുവെച്ച ചൂടുചായ ഒരൊറ്റവലിക്ക് കുടിച്ചിട്ട് അയാൾ ഫോണുമെടുത്ത് പുറത്തേക്ക് പോയി. ബിസിനസ്സ് സൈറ്റുകളിൽ പോകേണ്ട തിരക്കിലായിരുന്നു അയാൾ.
ഉച്ചയോടടുക്കാറായപ്പോൾ, വീടിനു മുന്നിൽ ഒരു ടാക്സി വന്നു നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.
സ്വാതിക ഹാളിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ലഗേജുകളുമായി ഇറങ്ങുന്നത് ശ്രീഹരിയായിരുന്നു. വെളുത്തുയർന്ന ശരീരം, ലളിതമായ ടീഷർട്ടും ജീൻസും, കണ്ണുകളിൽ ഒരു തരം പ്രശാന്തത.
ശ്രീഹരി വണ്ടിക്കാരന് പണം നൽകി സാധനങ്ങളുമെടുത്ത് പോർച്ചിലേക്ക് കയറി വന്നു. സ്വാതിക വാതിൽക്കലേക്ക് ചെന്നു.

അവളെ കണ്ടതും ശ്രീഹരിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.
ഏട്ടത്തി എന്ന് അവൻ ആദരവോടെ വിളിച്ചു.

” ഹാ ശ്രീഹരി വന്നോ യാത്രയൊക്കെ സുഖമായിരുന്നോ ” സ്വാതിക തന്റെ പ്രയാസങ്ങളെല്ലാം മറച്ച് ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരി വരുത്തിവെക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

“ഹാ, സുഖമായിരുന്നു ഏട്ടത്തി ട്രെയിൻ കുറച്ചു ലേറ്റ് ആയി, അതാ വരാൻ വൈകിയത് ” അവൻ ബാഗുകൾ താഴെ വെച്ചു. “ഏട്ടൻ എവിടെ സൈറ്റിൽ പോയോ?”

“ഉം രാവിലെയേ പോയി ഉച്ചയ്ക്ക് വരാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ” എന്ന് സ്വാതിക പറഞ്ഞു. “വരു, അകത്തേക്ക് വന്നിരിക്ക് ഞാൻ ചായയെടുക്കാം.”

ശ്രീഹരി അകത്തേക്ക് കയറി ഹാളിലെ സോഫയിലിരുന്നു. അവൻ ചുറ്റുമൊന്ന് കണ്ണോടിച്ചു. വലിയ വീടാണ്, പക്ഷേ എവിടെയോ ഒരു വിജനതയും സങ്കടവും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി. അവൻ സ്വാതികയെ ശ്രദ്ധിച്ചു.

നാല് വർഷം മുൻപ് കല്യാണപ്പന്തലിൽ കണ്ട ആ പ്രസരിപ്പുള്ള പെൺകുട്ടിയല്ല ഇപ്പോൾ സ്വാതിക. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിയുന്ന ഭയവും തളർച്ചയും ശ്രീഹരിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഏട്ടന്റെ സ്വഭാവം അറിയാവുന്നതുകൊണ്ട് തന്നെ, സ്വാതിക അനുഭവിച്ചു തീർക്കുന്ന നരകം എത്രത്തോളമുണ്ടെന്ന് അവന് ഊഹിക്കാമായിരുന്നു.

സ്വാതിക ട്രേയിൽ ചൂടുചായയും പലഹാരങ്ങളുമായി ഹാളിലേക്ക് വന്നു.

“ഇത്രയും ദൂരം യാത്ര ചെയ്തു വന്നതല്ലേ, ചായ കുടിക്ക് കുളിച്ചിട്ട് വാ, ഞാൻ ഉച്ചയ്ക്കുള്ള ഊണ് എടുത്തു വെക്കാം.”
ശ്രീഹരി ചായക്കപ്പ് കൈയിലെടുത്തു.

“ഏട്ടത്തിക്ക് സുഖമാണോ ഇവിടെ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ “എന്ന് അവൻ വളരെ കരുതലോടെ ചോദിച്ചു.
ആ ചോദ്യം സ്വാതികയുടെ നെഞ്ചിലൊരു മുള്ളുപോലെ തറച്ചു. സുഖമാണോ എന്ന് ഈ വീട്ടിൽ വെച്ച് അവളോട് ആദ്യമായി ചോദിക്കുന്ന ആളാണ് ശ്രീഹരി. സ്വന്തം ഭർത്താവ് പോലും ഒരിക്കലും ചോദിക്കാത്ത ഒരു വാക്ക്.

അവൾ പെട്ടെന്ന് കൺപോളകൾ താഴ്ത്തി. “ഉം കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല സുഖമായി പോകുന്നു.”
പക്ഷേ, അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദവും, താഴ്ത്തിയ കണ്ണുകളും ശ്രീഹരിയോട് സത്യം വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവൻ ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ സ്വാതികയുടെ കൈത്തണ്ടയിലേക്ക് നോക്കി. സാരിയുടെ കൈപ്പത്തിക്ക് അല്പം മുകളിലായി, ചുവന്നു തടടിച്ച ഒരു പാട്. തലേന്ന് രാത്രി ശിവദാസ് ബലമായി പിടിച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായ പാടായിരുന്നു അത്.
ശ്രീഹരിയുടെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങി. അവന്റെ മനസ്സിൽ ദേഷ്യവും അതോടൊപ്പം ആ പാവം പെൺകുട്ടിയോട് വലിയൊരു അനുകമ്പയും തോന്നി. സ്വന്തം ഏട്ടന്റെ മൃഗീയമായ സ്വഭാവത്തിന് ഇരയാകുന്നത് ഒരു നിരപരാധിയായ പെണ്ണാണല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ അവന് അസ്വസ്ഥത തോന്നി.

“ഏട്ടത്തി…” ശ്രീഹരി പതുക്കെ വിളിച്ചു. “ഏട്ടൻ ഇപ്പോഴും പഴയതുപോലെ തന്നെയാണോ മദ്യപാനമൊക്കെ നിർത്തിയില്ലേ?”

സ്വാതിക ഒന്നു ഞെട്ടി. അവൾ ശ്രീഹരിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ കളവില്ലാത്ത സ്നേഹവും കരുതലുമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

“അത്…അത് പിന്നെ”  സ്വാതികയ്ക്ക് വാക്കുകൾ കിട്ടിയില്ല. അവൾ തലതാഴ്ത്തി വിങ്ങിപ്പൊട്ടാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. പക്ഷേ അവൾ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു.

“മദ്യപാനമൊക്കെ ഉണ്ട് ബിസിനസ്സിലെ ടെൻഷൻ ആണെന്ന് പറയും.”

“ടെൻഷന്റെ പേരില്‍ കുടിച്ച് വീട്ടിലുള്ളവരെ ഉപദ്രവിക്കുന്നത് ന്യായീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല ഏട്ടത്തി ”  ശ്രീഹരി ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു. “എനിക്ക് ഏട്ടന്റെ സ്വഭാവം അറിയാം അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ തന്നെ മടിച്ചത് ഏട്ടത്തി എന്തൊക്കെയാ സഹിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് ഊഹിക്കാം.”

ശ്രീഹരിയുടെ വാക്കുകളിൽ നിറഞ്ഞ ആർദ്രത സ്വാതികയുടെ തകർന്നുപോയ മനസ്സിലേക്ക് ഒരു തുള്ളി കുളിർമഴയായി പെയ്തിറങ്ങി. ആരും തനിക്ക് തണലില്ല എന്ന് കരുതിയിരുന്ന ആ വീട്ടിൽ, തന്റെ വേദന മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരാളുണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളിൽ ഒരു പുതിയ വികാരം സൃഷ്ടിച്ചു.

“സാരമില്ല ശ്രീഹരി ഇതൊക്കെ എന്റെ വിധിയാണ് ” എന്ന് പറഞ്ഞു സ്വാതിക കണ്ണുനീർ അടക്കിപ്പിടിച്ച് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “നീ പോയി കുളിച്ച് ഡ്രസ്സ് മാറ്റ് ഞാൻ ഊണ് എടുക്കാം “.
ശ്രീഹരി തന്റെ മുകളിലത്തെ മുറിയിലേക്ക് ബാഗുകളുമായി നടന്നു. മുറിയുടെ വാതിൽ അടച്ച്, അവൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ മനസ്സിൽ സ്വാതികയുടെ വാടിയ മുഖവും, കൈയിലെ ആ ചുവന്ന പാടുമായിരുന്നു.

സ്വന്തം സുഖസൗകര്യങ്ങൾ മാത്രം നോക്കി ജീവിക്കുന്ന ഏട്ടൻ, ഈ പാവം പെൺകുട്ടിയുടെ ജീവിതം തകർക്കുകയാണ്. മനസ്സിൽ എവിടെയോ സ്വാതികയോട് ഒരു പ്രത്യേക അടുപ്പവും സംരക്ഷണവും പൂവിടുന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞു. അത് കേവലം ഒരു ഏട്ടത്തിയോടുള്ള അനുകമ്പ മാത്രമാണോ, അതോ അതിനപ്പുറം എന്തോ ഒന്നാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ അവൻ മുതിർന്നില്ല.

അന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ശിവദാസ് വീട്ടിലെത്തി.
“ആഹാ ശ്രീഹരി വന്നോ ” ശിവദാസ് ഉറക്കെ ചോദിച്ചു.

“ഉവ്വ് ഏട്ടാ, ഉച്ചയ്ക്കുമുൻപ് എത്തി എന്ന് ശ്രീഹരി താഴേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ശിവദാസ് സോഫയിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു കിടന്നു. “ഉം നല്ല കാര്യം ഇവിടെ ഇരുന്ന് ജോലി ചെയ്യുമ്പോഴും എനിക്ക് ബിസിനസ്സിൽ ചില സഹായങ്ങളൊക്കെ ചെയ്തു തരണം എനിക്ക് കുറച്ച് വലിയ കോൺട്രാക്ടുകൾ കിട്ടാനുണ്ട്.”

“തീർച്ചയായും ഏട്ടാ ” ശ്രീഹരി പറഞ്ഞു.

ഉച്ചഭക്ഷണ സമയത്ത് ശിവദാസ് പതിവുപോലെ സ്വാതികയോട് പരുക്കനായിത്തന്നെ സംസാരിച്ചു.

“കറിയിൽ ഉപ്പ് കുറവാണ് നിനക്ക് അടുക്കളയിൽ ശ്രദ്ധയില്ലേടീ ” ശിവദാസ് ഉച്ചത്തിൽ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ശ്രീഹരി അത് തടഞ്ഞു.

“ഏട്ടാ, കറിക്ക് നല്ല രുചിയുണ്ട് വെറുതെ കാര്യമില്ലാതെ ദേഷ്യപ്പെടരുത് എന്ന് ശ്രീഹരി പതുക്കെ എന്നാൽ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ശിവദാസ് അത്ഭുതത്തോടെ അനിയനെ നോക്കി.

“നീ എന്നെ പഠിപ്പിക്കാൻ വരേണ്ട ശ്രീഹരി എന്റെ ഭാര്യയോട് ഞാൻ എങ്ങനെ സംസാരിക്കണമെന്ന് എനിക്കറിയാം.”

“ഭാര്യയാണെങ്കിലും മനുഷ്യനാണ് ഏട്ടാ ബഹുമാനം കൊടുക്കാൻ പഠിക്കണം.”
ഹാളിൽ വലിയൊരു നിശബ്ദത പടർന്നു. സ്വാതിക ഭയത്തോടെ ശ്രീഹരിയെ നോക്കി. തനിക്കുവേണ്ടി സംസാരിക്കാൻ ഈ വീട്ടിൽ ഒരാളുണ്ടായിരിക്കുന്നു. ആ നിമിഷത്തിൽ, സ്വാതികയുടെ ഉള്ളിലെവിടെയോ വറ്റിവരണ്ടുപോയ പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു നേർത്ത സ്രോതസ്സ് ഉണരുകയായിരുന്നു. അത് അപകടകരമായ ഒരു വഴിയാണെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു, പക്ഷേ കാറ്റിൽ പെട്ട തോണിക്ക് ഒരു തുരുത്ത് ലഭിച്ചതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

ആ രാത്രി…
ശിവദാസ് പതിവുപോലെ മദ്യപിച്ച് ലഹരിയിൽ ഉറങ്ങിപ്പോയി. സ്വാതിക വീടിന്റെ മുകളിലത്തെ ബാൽക്കണിയിൽ തണുത്ത കാറ്റേറ്റ് നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് പുറകിൽ ഒരു കാൽപെരുമാറ്റം അറിഞ്ഞത്… അവൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.
ശ്രീഹരി അവിടെ നിൽക്കുന്നു. ലാപ്ടോപ്പ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചിട്ട് അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

“ഉറങ്ങിയില്ലേ ഏട്ടത്തി?
ഇല്ല ഉറക്കം വരുന്നില്ല എന്ന് സ്വാതിക താഴേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഏട്ടൻ ഉറങ്ങിയോ?

“ഉം…
അവർ രണ്ടുപേരും കുറച്ചു സമയം നിശബ്ദരായി നിന്നു. ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, അവരുടെ ശ്വാസനിശ്വാസങ്ങൾ പോലും പരസ്പരം കേൾക്കാമായിരുന്നു.

“ഏട്ടത്തി ” ശ്രീഹരി പതുക്കെ വിളിച്ചു.

“ഉം?

“ഏട്ടത്തി ഇവിടെ സന്തോഷവതിയല്ല എന്ന് എനിക്കറിയാം പക്ഷേ ഇനി ഏട്ടത്തി ഒറ്റയ്ക്കല്ല എന്ത് പ്രശ്നമുണ്ടെങ്കിലും എന്നോട് പറയാം ഞാൻ കൂടെയുണ്ടാവും”.

ശ്രീഹരിയുടെ കൈ പതുക്കെ കൈവരിയിൽ വെച്ചിരുന്ന സ്വാതികയുടെ കൈപ്പത്തിക്ക് മുകളിൽ വന്നു അമർന്നു. ചൂടുള്ള, സുരക്ഷിതമായ ഒരു സ്പർശനം.
സ്വാതികയുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പിണർ കടന്നുപോയി. വർഷങ്ങളായി അവൾ കൊതിച്ച ഒരു തണൽ, ഒരു ചൂട്, അത് ഭർത്താവിൽ നിന്നല്ല, മറിച്ച് അവന്റെ അനിയനിൽ നിന്നാണ് ലഭിക്കുന്നത്. അവൾ കൈ വലിച്ചെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. പകരം, ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ആശ്വാസത്തിൽ കണ്ണുകളടച്ചു നിന്നു.

ശ്രീഹരി അവളിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുത്ത് നിന്നു. ഇരുട്ടിൽ, അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഇടഞ്ഞു. അവിടെ ഭയമുണ്ടായിരുന്നു, കുറ്റബോധമുണ്ടായിരുന്നു, ഒപ്പം അതിരുകളില്ലാത്ത ഏതോ ഒരു വികാരത്തിന്റെ തുടക്കവുമുണ്ടായിരുന്നു.
ദാമ്പത്യത്തിന്റെ തകർന്ന അവശിഷ്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ, ഒരു നിഷിദ്ധ പ്രണയത്തിന്റെ വിത്ത് പാകപ്പെടുകയായിരുന്നു.

ബാൽക്കണിയിലെ ആ രാത്രിക്ക് ശേഷം, വീടിന്റെ അന്തരീക്ഷമാകെ പതുക്കെ മാറിമറിയാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
ശ്രീഹരിയുടെ ആ സ്പർശനവും വാക്കുകളും സ്വാതികയുടെ ഉള്ളിൽ സൃഷ്ടിച്ച തരംഗങ്ങൾ ഒട്ടും ചെറുതായിരുന്നില്ല. വർഷങ്ങളായി ഒരിറ്റു സ്നേഹത്തിനും പരിഗണനയ്ക്കുമായി യാചിച്ചിരുന്ന അവളുടെ മനസ്സ്, ആ നേർത്ത താങ്ങിൽ പിടിച്ചു കയറാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. പക്ഷേ, അതോടൊപ്പം തന്നെ വലിയൊരു കുറ്റബോധവും അവളെ അസ്വസ്ഥയാക്കി.

തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ അനിയനാണ്, കുടുംബത്തിന്റെയും സമൂഹത്തിന്റെയും കണ്ണിൽ തെറ്റായ ഒരു ബന്ധം. ആ ചിന്തകൾ രാത്രികളിൽ അവളെ ഉറങ്ങാൻ അനുവദിച്ചില്ല.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ, പതിവുപോലെ അടുക്കളയിൽ ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ സ്വാതികയുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ ഹാളിലായിരുന്നു. ശ്രീഹരി അവിടെ ഇരുന്ന് ലാപ്ടോപ്പിൽ ജോലി ചെയ്യുകയാണ്.
ശിവദാസ് രാവിലെ തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് ആരോടോ ഫോണിൽ അലറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“എനിക്ക് ആ കോൺട്രാക്ട് കിട്ടിയേ പറ്റൂ പണം എത്ര വേണമെങ്കിലും ഞാൻ ഇറക്കാം.”
അയാൾ ദേഷ്യത്തോടെ ഫോൺ മേശപ്പുറത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു. ശേഷം അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു വന്നു.

“എടി എന്റെ കറുത്ത ഷർട്ട് എവിടെ ” ശിവദാസ് സ്വാതികയ്ക്ക് നേരെ അലറി.

“അത് അത് ഞാൻ അലക്കി ഉണങ്ങാൻ ഇട്ടിരിക്കുകയാണ് ” സ്വാതിക ഭയത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

“നിനക്ക് വേറെ പണിയൊന്നുമില്ലേടി എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഷർട്ട് എടുത്ത് അലക്കാൻ ആരാടീ നിന്നോട് പറഞ്ഞത് ” ശിവദാസ് സ്വാതികയുടെ അടുത്തേക്ക് ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട് വന്നു. അയാൾ കൈയോങ്ങി അവളുടെ തോളിൽ അടിക്കാൻ മുതിർന്നു.

സ്വാതിക കണ്ണുകളടച്ച് ഭയന്നു വിറച്ചു നിന്നു.

പക്ഷേ, ആ കൈ സ്വാതികയുടെ തോളിൽ പതിഞ്ഞില്ല.
സ്വാതിക കണ്ണുകൾ തുറന്നു നോക്കി. ശിവദാസിന്റെ ഓങ്ങിയ കൈ തടഞ്ഞു നിർത്തിക്കൊണ്ട് ശ്രീഹരി അവിടെ നിൽക്കുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കനൽ എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“കൈ താഴെയിട് ഏട്ടാ ” ശ്രീഹരിയുടെ ശബ്ദം ആ അടുക്കളയിൽ മുഴങ്ങി കേട്ടു.
ശിവദാസ് ഞെട്ടിപ്പോയി. സ്വന്തം അനിയൻ തന്റെ കൈ തടഞ്ഞു നിർത്തിയിരിക്കുന്നു.

“ശ്രീഹരി നീ എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത് എന്റെ ഭാര്യയെ ഞാൻ ശകാരിക്കണോ അടിക്കണോ എന്നത് എന്റെ കാര്യമാണ് അതിൽ ഇടപെടാൻ നീ വളർന്നിട്ടില്ല.”

“ഇത് നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയുടെ മാത്രം കാര്യമല്ല ഏട്ടാ, ഇത് ഒരു മനുഷ്യന്റെ കാര്യമാണ് ” ശ്രീഹരി ശിവദാസിന്റെ കൈ ശക്തിയായി തള്ളിമാറ്റി.

“കാര്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾക്ക് കയ്യേറ്റം ചെയ്യാൻ ഏട്ടന് യാതൊരു അവകാശവുമില്ല ഇനി മേലിൽ ഏട്ടത്തിയുടെ മേൽ കൈവെച്ചാൽ ഞാൻ മിണ്ടാതിരിക്കില്ല.”

“എന്താടാ നീ എന്നെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയാണോ ” ശിവദാസ് ശ്രീഹരിയുടെ ഷർട്ടിൽ പിടിച്ചു.

“ഏട്ടാ ദയവുചെയ്ത് നിർത്ത് ” സ്വാതിക ഇടയിൽ കയറി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ശ്രീഹരി വേണ്ട, ഏട്ടനോട് വഴക്കിടണ്ട.”
ശ്രീഹരി ശിവദാസിന്റെ കൈകൾ തന്റെ ഷർട്ടിൽ നിന്ന് വിടുവിച്ചു.

“ഏട്ടന് കുടിച്ച് ബോധമില്ലാതെ വീണു കിടക്കാം, പക്ഷേ ഈ വീട്ടിൽ മറ്റുള്ളവർക്ക് ജീവിക്കണം ബിസിനസ്സിലെ ദേഷ്യം വീട്ടുക്കാരോട് തീർക്കാൻ നോക്കണ്ട.”
ശിവദാസിന്റെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു തുടുത്തു. അയാൾ ശ്രീഹരിയെയും സ്വാതികയെയും മാറി മാറി നോക്കി.

“നീ ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്ന് എന്നെ പഠിപ്പിക്കാൻ വന്നതാണല്ലേ നോക്കാം എനിക്ക് ഒരുപാട് പണിയുണ്ട് വന്നിട്ട് സംസാരിക്കാം ” ശിവദാസ് ദേഷ്യത്തോടെ കാറിന്റെ കീയും എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് പോയി. വണ്ടി അതിവേഗത്തിൽ ഓടിച്ചു പോകുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.

അടുക്കളയിൽ വലിയൊരു നിശബ്ദത പടർന്നു. സ്വാതിക തളർന്ന് ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിന്നു. അവളുടെ കവിളിലൂടെ കണ്ണീർ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ശ്രീഹരി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

“ഏട്ടത്തി സാരമില്ല, കരയണ്ട.
നീ എന്തിനാ ശ്രീഹരി അതിലൊക്കെ ഇടപെടാൻ പോയത് അയാൾക്ക് ദേഷ്യം കൂടിയാൽ എന്തും ചെയ്യും നിന്നെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ ” സ്വാതിക വിങ്ങിപ്പൊട്ടി.

ശ്രീഹരി പതുക്കെ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.

“എന്നെ എന്ത് ചെയ്യാനാണ് ഏട്ടത്തി എനിക്ക് ഏട്ടനെ ഭയമില്ല പക്ഷേ ഏട്ടത്തി ഇനി ഈ ക്രൂരത സഹിക്കരുത് ഞാൻ കണ്ടുനിൽക്കെ ഇനി ഒരാളും ഏട്ടത്തിയെ തൊടില്ല.”

സ്വാതിക ശ്രീഹരിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞുപോയി. വർഷങ്ങളായി മനസ്സിൽ അടക്കിപ്പിടിച്ച സങ്കടങ്ങളെല്ലാം ഒരു പ്രളയം പോലെ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി. ശ്രീഹരി ആദ്യം ഒന്നു പതറിയെങ്കിലും, പതുക്കെ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. ആ തണുത്ത അന്തരീക്ഷത്തിൽ, അവരുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ പരസ്പരം കേൾക്കാമായിരുന്നു.

സ്വാതികയുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ശരീരത്തെ ആശ്വസിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ശ്രീഹരിയുടെ ഉള്ളിലും പ്രണയത്തിന്റെ കൊടുങ്കാറ്റ് അടങ്ങുകയായിരുന്നു. സ്വന്തം ഏട്ടന്റെ ഭാര്യ എന്ന അതിർവരമ്പുകൾ മാഞ്ഞുപോകുന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞു. അവൾക്ക് വേണ്ടത് ഒരു കാവലാളെ അല്ല, ജീവനായി സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു പുരുഷനാണ്.

“സ്വാതികേ ” അവൻ ആദ്യമായി അവളെ പേരുവിളിച്ചു.

സ്വാതിക തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കി. ആ വിളിയിൽ ഒരു പ്രത്യേക സ്നേഹവും അധികാരവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

“ഇനി ഒരിക്കലും കരയരുത് ഞാൻ ഒപ്പമുണ്ട് ” ശ്രീഹരി അവളുടെ കണ്ണീർ തുള്ളികൾ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ തുടച്ചു മാറ്റി.
അവന്റെ വിരലുകൾ സ്വാതികയുടെ കവിളിലൂടെ താഴ്ന്നുവന്നപ്പോൾ, അവളിൽ ഒരു മയക്കം പടർന്നു. ആ സ്പർശനം നൽകിയ സുഖത്തിൽ അവൾ കണ്ണുകളടച്ചു. അവരുടെ മുഖങ്ങൾ തമ്മിൽ അടുത്തുവന്നു. ശ്വാസങ്ങൾ ഇടകലർന്നു. എന്നാൽ, പെട്ടെന്ന് ഉമ്മറത്തെ കോളിംഗ് ബെൽ അടിച്ചു.
രണ്ടുപേരും ഞെട്ടി ഒന്നു പിന്നോട്ട് മാറി.

സ്വാതിക വേഗത്തിൽ സാരി ശരിയാക്കി, കണ്ണീർ തുടച്ച് ഉമ്മറത്തേക്ക് ഓടി. പത്രക്കാരനായിരുന്നു.
പത്രം വാങ്ങി തിരികെ വരുമ്പോൾ, സ്വാതികയുടെ ഹൃദയം പടപടാ ഇടിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ എന്താണ് ചെയ്യാൻ തുനിഞ്ഞത് ഭഗവാനേ എനിക്ക് എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് അവൾ സ്വയം ചോദിച്ചു.

അടുത്ത ഏതാനും ദിവസങ്ങളിൽ ശിവദാസ് വീടിലേക്ക് വരുന്നത് വളരെ കുറഞ്ഞു. രാത്രി വൈകി കുടിച്ച് ബോധമില്ലാതെ വന്ന് കിടന്നുറങ്ങും, രാവിലെ ആരുമായും സംസാരിക്കാതെ പോകും. അനിയനോടുള്ള ദേഷ്യവും, ബിസിനസ്സിലെ തിരിച്ചടികളും അയാളെ കൂടുതൽ അക്രമാസക്തനാക്കിയിരുന്നു.

എന്നാൽ, ആ വീട്ടിൽ സ്വാതികയ്ക്കും ശ്രീഹരിക്കുമിടയിൽ ഒരു പുതിയ ലോകം തുറക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു.
ശ്രീഹരി പകൽ സമയങ്ങളിൽ ലാപ്ടോപ്പുമായി ഹാൾ ടേബിളിൽ ഇരിക്കും. സ്വാതിക അടുക്കള പണികൾക്കിടയിലും അവനായി ചായയും പലഹാരങ്ങളും ഉണ്ടാക്കി നൽകി. അവർ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചു, അവരുടെ ചെറുപ്പകാലത്തെക്കുറിച്ചും, ആഗ്രഹങ്ങളെക്കുറിച്ചും, വായനയെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ.
വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് സ്വാതിക ഒരു പുരുഷനോട് തുറന്ന് സംസാരിക്കുന്നത്.

ശ്രീഹരി അവൾക്ക് പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കാൻ നൽകി. അവളുടെ ചിരികളെ അവൻ ആസ്വദിച്ചു.

ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം, ശക്തമായ മഴ പെയ്യുകയായിരുന്നു.
ശിവദാസ് ബിസിനസ്സ് ആവശ്യത്തിനായി കോഴിക്കോട്ടേക്ക് പോയിരിക്കുകയാണ്. രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞേ തിരികെ വരൂ. വീടൊഴിഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം.
ശ്രീഹരി ജനലരികിൽ നിന്ന് മഴ കാണുകയായിരുന്നു. സ്വാതിക രണ്ട് കപ്പ് ചൂടുചായയുമായി അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

“ചായ കുടിക്ക് ശ്രീഹരി.”
ശ്രീഹരി ചായക്കപ്പ് വാങ്ങി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. അവൻ സ്വാതികയുടെ കൈ പിടിച്ച് അവനിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.

“ശ്രീഹരി എന്താ ഇത് ” അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.

“എനിക്ക് വേറെയൊന്നും ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല സ്വാതിക എന്റെ മനസ്സിൽ നിറയെ നീ മാത്രമാണ്… ഏട്ടന്റെ ഭാര്യയായിട്ടല്ല, എന്റെ പെണ്ണായിട്ടാണ് ഞാൻ നിന്നെ കാണുന്നത് ” ശ്രീഹരി അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.

“വേണ്ട ശ്രീഹരി ഇത് തെറ്റാണ് ലോകം നമ്മളെ ശപിക്കും നിന്റെ ഏട്ടൻ അറിഞ്ഞാൽ…”

“ലോകത്തെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് ഭയമില്ല സ്വാതിക. നിന്നെ സ്നേഹിക്കാത്ത, ദിവസവും ഉപദ്രവിക്കുന്ന ഒരാളുടെ കൂടെ ജീവിക്കുന്നത് ആണോ ശരി. ആ ബന്ധത്തിന് എന്ത് അർത്ഥമാണുള്ളത് ” ശ്രീഹരി അവളുടെ രണ്ടു തോളുകളിലും പിടിച്ചു.

സ്വാതികയുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന് വീണ്ടും കണ്ണീർ ഒഴുകി.

“പക്ഷേ നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ ഇത് നിഷിദ്ധമാണ്.”

“ഞാൻ നിന്നെ ഇതിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കും. സ്വാതിക എന്നോടൊപ്പം പോരു നമുക്ക് ദൂരേക്ക് എവിടെയെങ്കിലും പോകാം ” ശ്രീഹരി അവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു.

ആ തണുത്ത വൈകുന്നേരത്തിൽ, മഴയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, സ്വാതിക തന്റെ മനസ്സിന്റെ എല്ലാ പ്രതിരോധങ്ങളും അഴിച്ചുവെച്ചു. അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പടർന്നു കയറി. ശ്രീഹരി അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ആർദ്രമായി ഉമ്മവെച്ചു. പിന്നീട് അവളുടെ കവിളുകളിലും, വിറയ്ക്കുന്ന അധരങ്ങളിലും അവൻ തന്റെ പ്രണയം മുദ്രണം ചെയ്തു.
വർഷങ്ങളായി തരിശുകിടന്ന സ്വാതികയുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് പ്രണയത്തിന്റെ വസന്തം അതിതീവ്രമായി പെയ്തിറങ്ങുകയായിരുന്നു. അവർ പരസ്പരം പുണർന്നു നിന്നപ്പോൾ, പുറത്ത് കൊടുങ്കാറ്റും മഴയും ശക്തി പ്രാപിച്ചു.
പക്ഷേ, ആ വസന്തത്തിന് പിന്നിൽ വലിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റ് ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ടെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

കോഴിക്കോട്ടേക്ക് പോയ ശിവദാസ്, പരിപാടികൾ റദ്ദാക്കി അന്ന് രാത്രി തന്നെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചെത്താൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. തന്റെ അനിയന്റെയും ഭാര്യയുടെയും പെരുമാറ്റത്തിൽ എവിടെയോ ഒരു സംശയത്തിന്റെ വിത്ത് അയാളുടെ മനസ്സിൽ മുളപൊട്ടിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.

മഴ കനത്തു പെയ്യുന്ന ആ രാത്രിയിൽ, മുറിയുടെ ജനലിലൂടെ വന്നിടിച്ച തണുത്ത കാറ്റിന് പോലും അവരുടെ ഉള്ളിലെ ചൂടിനെ തണുപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ശ്രീഹരിയുടെ നെഞ്ചിൽ തലചായ്ച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ സ്വാതിക അനുഭവിച്ചത് ഇതുവരെ അറിയാത്ത ഏതോ ഒരു മായാലോകമായിരുന്നു. സ്നേഹിക്കപ്പെടുക എന്നാൽ എന്താണെന്നും, ഒരു പുരുഷന്റെ സാമീപ്യം എത്രത്തോളം സുരക്ഷിതത്വവും ആശ്വാസവും നൽകുമെന്നും അവൾ ആദ്യമായി തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.

പക്ഷേ, ആ നിമിഷങ്ങളുടെ മനോഹാരിതയ്ക്ക് ആയുസ്സ് കുറവായിരുന്നു.
മഴയുടെ ഇരമ്പലിനിടയിലൂടെ താഴത്തെ നിലയിലെ പ്രധാന വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. തുടർന്ന് കേട്ട കാൽപെരുമാറ്റം സ്വാതികയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒരു തീപ്പൊരിയായി വീണു.

ശിവദാസ്!

സ്വാതിക ഞെട്ടിയുണർന്ന് ശ്രീഹരിയുടെ കൈകളിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയത്തിന്റെ നിഴൽ പടർന്നു.

“അത് അയാൾ വന്നു…പക്ഷെ കോഴിക്കോട്ട് നിന്ന് നാളെയല്ലേ വരേണ്ടിയിരുന്നത് ” അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ശ്രീഹരി അവളുടെ തോൾ ശാന്തമായി തടവി.

“പേടിക്കണ്ട സ്വാതിക സമാധാനമായിരിക്ക് നീ വേഗം താഴേക്ക് ചെല്ല് സാധാരണ പോലെ പെരുമാറ്.”

സ്വാതിക ബ്ലൗസും സാരിയും വേഗത്തിൽ ശരിയാക്കി, കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി മുഖത്തെ വികാരങ്ങൾ മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഉള്ളിൽ പടപടാ ഇടിക്കുന്ന ഹൃദയമിടിപ്പോടെ അവൾ താഴത്തെ നിലയിലേക്ക് നടന്നു.

ഹാളിലെ വെളിച്ചം ഇട്ടപ്പോൾ കണ്ടത് സ്യൂട്ട്കേസുമായി ഉമ്മറത്ത് നിൽക്കുന്ന ശിവദാസിനെയാണ്. അയാളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഭാഗികമായി നനഞ്ഞിരുന്നു. കട്ടച്ചോര നിറമുള്ള കണ്ണുകളിൽ കടുത്ത ക്ഷീണവും ദേഷ്യവും ഒരുപോലെ പ്രതിഫലിച്ചു. തലേന്നത്തെപ്പോലെ തന്നെ മദ്യത്തിന്റെ ദുർഗന്ധം അയാളിൽ നിന്ന് വമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“നീ നീ എന്താടി ഇത്ര വൈകിയത് വാതിൽ തുറക്കാൻ ” ശിവദാസ് ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“അത് മഴ കാരണം കേട്ടില്ല നാളെയല്ലേ വരാൻ ഇരുന്നത് ” സ്വാതിക പതറാതെ സംസാരിക്കാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു.

“എന്റെ പരിപാടികൾ മാറിയാൽ ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് തന്നെ വരും അല്ലാതെ ഞാൻ വേറെ എവിടെ പോകാനാണ്, നിന്റെ തള്ളേടെ വീട്ടിലോട്ട് പോണോ ഞാൻ ഇനി ” ശിവദാസ് ലഗേജ് തറയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.

“പോയി എനിക്ക് കുടിക്കാൻ ചൂടുവെള്ളവും കഴിക്കാൻ ഭക്ഷണവും എടുത്തു വെക്ക്!
അയാൾ സോഫയിലേക്ക് അമർന്നിരുന്നു. സ്വാതിക അടുക്കളയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, ശിവദാസിന്റെ കണ്ണുകൾ മുകളിലത്തെ നിലയിലെ ശ്രീഹരിയുടെ അടഞ്ഞ മുറിയിലേക്ക് നീണ്ടു. അയാളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു തരം വക്രമായ ചിരി തെളിഞ്ഞു.

“ശ്രീഹരി ഉറങ്ങിയോടി ” ശിവദാസ് ഉറക്കെ ചോദിച്ചു.

“ഉവ്വ് നേരത്തെ കിടന്നു” എന്ന് അടുക്കളയിൽ നിന്ന് സ്വാതിക മറുപടി നൽകി.

ശിവദാസ് എഴുന്നേറ്റ് മുകളിലേക്ക് നടന്നു. ശ്രീഹരിയുടെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ ചെന്ന് അയാൾ രണ്ടുതവണ തട്ടി. ശ്രീഹരി വാതിൽ തുറന്നു. അവൻ ലാപ്ടോപ്പ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് പണിതിരിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് കാണിക്കാൻ ബോധപൂർവ്വം ഒരു പുസ്തകം കയ്യിൽ കരുതിയിരുന്നു.

“ഏട്ടാ വന്നോ നാളെയല്ലേ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞത് എന്ന് ശ്രീഹരി ശാന്തമായി ചോദിച്ചു.

ശിവദാസ് മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കണ്ണോടിച്ചു. പിന്നെ അനിയന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.

“ഹും ബിസിനസ്സ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ചിലപ്പോൾ വിചാരിച്ച പോലെ നടക്കില്ല ശ്രീഹരി അതാ നേരത്തെ പോന്നത് നീ എന്താ ഉറങ്ങിയില്ലേ?”

“ഇല്ല ഏട്ടാ കുറച്ച് കമ്പനി വർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു അത് തീർക്കുകയായിരുന്നു.

“ഉം നല്ലത് വീടൊക്കെ ഇപ്പൊ ശാന്തമാണല്ലോ ഞാൻ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നും ഉണ്ടായില്ലല്ലോ അല്ലേ ” ശിവദാസിന്റെ ചോദ്യത്തിൽ ഒരു തരം നിഗൂഢത ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

“ഇല്ല ഏട്ടാ എന്ന് ശ്രീഹരി ഒട്ടും പതറാതെ മറുപടി നൽകി.

ശിവദാസ് ഒന്നും മിണ്ടാതെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോയി. പക്ഷേ, ശ്രീഹരിക്ക് കാര്യം വ്യക്തമായിരുന്നു, ഏട്ടന്റെ മനസ്സിൽ സംശയത്തിന്റെ വിത്തുകൾ വീണു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇനി ഓരോ ചുവടും വളരെ സൂക്ഷിച്ച് വേണം മുന്നോട്ട് വെക്കാൻ.

അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ വീട്ടിലെ അന്തരീക്ഷം കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥത നിറഞ്ഞതായി മാറി.

ശിവദാസ് ബിസിനസ്സ് ആവശ്യങ്ങൾക്കല്ലാതെ പുറത്തു പോകുന്നത് കുറച്ചു. അവൻ വീട്ടിൽ തന്നെ തങ്ങി, അനിയന്റെയും ഭാര്യയുടെയും ഓരോ ചലനങ്ങളും ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി. സ്വാതികയോട് പരുക്കനായി സംസാരിക്കുന്നത് അയാൾ തുടർന്നുവെങ്കിലും, ശ്രീഹരിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ അത് അല്പം കുറഞ്ഞു.

എങ്കിലും, അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റിന് മുൻപുള്ള നിശബ്ദത പടർന്നിരുന്നു.
സ്വാതികയുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു മാനസിക സംഘർഷം ഉടലെടുത്തു.
ഒരു വശത്ത്, തന്നോട് യാതൊരു സ്നേഹവുമില്ലാത്ത, തന്നെ വെറുമൊരു വേലക്കാരിയായി മാത്രം കാണുന്ന ഭർത്താവ്.

മറുവശത്ത്, തന്റെ വികാരങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കുന്ന, തനിക്ക് ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹവും തണലും നൽകുന്ന ശ്രീഹരി. എന്നാൽ, ശ്രീഹരിയോട് തോന്നുന്ന ഈ പ്രണയം വലിയൊരു തെറ്റാണെന്ന ബോധം അവളെ കുറ്റബോധത്തിന്റെ കയത്തിൽ മുക്കി.
ഉച്ചയ്ക്ക് ശിവദാസ് ഉറങ്ങുന്ന സമയത്ത്, സ്വാതിക മുകളിലത്തെ ബാൽക്കണിയിൽ അലക്കിയ വസ്ത്രങ്ങൾ വിടർത്തുകയായിരുന്നു.

ശ്രീഹരി പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

“സ്വാതികേ..
സ്വാതിക പെട്ടെന്ന് ചുറ്റുമൊന്ന് നോക്കി.

“ശ്രീഹരി വേണ്ട, ഇങ്ങോട്ട് വരരുത് അയാൾ താഴെയുണ്ട്. അറിഞ്ഞാൽ എന്താണ് സംഭവിക്കുക എന്ന് ഊഹിക്കാൻ പോലും കഴിയില്ല.

“നമ്മൾ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല സ്വാതിക സ്നേഹിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്തത് ” ശ്രീഹരി അവളുടെ കൈയ്യിൽ തൊട്ടു.
സ്വാതിക വേഗത്തിൽ കൈ വലിച്ചെടുത്തു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണീർ നിറഞ്ഞു.

“ഇത് തെറ്റാണ് ശ്രീഹരി! നിന്റെ ഏട്ടന്റെ ഭാര്യയാണ് ഞാൻ. ലോകം നമ്മളെ എന്താണ് വിളിക്കുക എന്ന് അറിയാമോ എനിക്ക് ഭയമാണ്.നിന്റെ ജീവിതം കൂടെ ഞാൻ കാരണം തകരുമോ എന്ന് എനിക്ക് ഭയമാണ്.”

ശ്രീഹരി അവളുടെ മുഖം കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു.

“കേൾക്ക് സ്വാതിക ഈ നരകത്തിൽ നിന്നെ ഇട്ടിട്ട് പോകാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല നിന്നെ ആ മൃഗത്തിന്റെ കൈകളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ ഏത് അതിരും ലംഘിക്കും കുറ്റബോധം കൊണ്ട് നീ സ്വയം ശിക്ഷിക്കരുത് നിനക്ക് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാൻ അവകാശമുണ്ട്.”

“പക്ഷേ…” അവളുടെ തൊണ്ട ഇടറി

“പക്ഷേ ഒന്നുമില്ല ഞാൻ നിന്നെ ഇവിടുന്ന് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകും അതിനായി ഒരു വഴി ഞാൻ കണ്ടെത്താം എന്ന് ശ്രീഹരി ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

അവരുടെ സംഭാഷണം പൂർത്തിയാകുന്നതിന് മുൻപ്, താഴെ നിന്ന് ശിവദാസിന്റെ കാൽപെരുമാറ്റം കേട്ടു. രണ്ടുപേരും പെട്ടെന്ന് മാറി നിന്നു.
ശിവദാസ് പടികൾ കയറി മുകളിലേക്ക് വന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ കടുത്ത സംശയം തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“നീ ഇവിടെ എന്തെടുക്കുകയാ ശ്രീഹരി എന്ന് ശിവദാസ് അനിയനോട് ചോദിച്ചു.

“ഒന്നുമില്ല ഏട്ടാ ഫോൺ കോൾ വന്നപ്പോൾ സംസാരിക്കാൻ ബാൽക്കണിയിലേക്ക് വന്നതാണ് എന്ന് ശ്രീഹരി വളരെ സ്വാഭാവികമായി പറഞ്ഞു.

ശിവദാസ് സ്വാതികയെ രൂക്ഷമായി നോക്കി.

“നീ തുണിയൊക്കെ വിടർത്തിക്കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ താഴേക്ക് പോടി എനിക്ക് കുടിക്കാൻ ചായ വേണം.
സ്വാതിക തലയാട്ടി വേഗത്തിൽ താഴേക്ക് നടന്നു.

ശിവദാസ് ശ്രീഹരിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു.

“ശ്രീഹരി നീ എന്റെ അനിയനാണ് എനിക്ക് നിന്നോട് ചിലത് പറയാനുണ്ട് ഭാര്യ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ വീട്ടിലെ സ്വത്താണ് അതിലേക്ക് വേറൊരാളുടെ കണ്ണുകൾ വീഴുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല, അത് എന്റെ സ്വന്തം ചോരയാണെങ്കിൽ പോലും!

ശ്രീഹരി ശിവദാസിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരെ നോക്കി.

“ഏട്ടാ സ്വത്ത് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ വസ്തുവകകളല്ല, മനുഷ്യരാണ് അവരെ സ്നേഹിക്കാനും ബഹുമാനിക്കാനും പഠിക്കണം അല്ലാതെ വസ്തുക്കളെപ്പോലെ പൂട്ടിയിട്ടാൽ കൈവിട്ടു പോകും.

ശിവദാസിന്റെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് കറുത്തു.
“നീ എന്നെ വെല്ലുവിളിക്കുകയാണോടാ?

“അല്ല ഏട്ടാ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുകയാണ് എന്ന് ശ്രീഹരി ഒട്ടും ഭയമില്ലാതെ പറഞ്ഞു.

ആ നിമിഷത്തിൽ, ഇരു സഹോദരന്മാർക്കുമിടയിൽ ശത്രുതയുടെ വിത്തുപാകപ്പെട്ടു. ശിവദാസിന് കാര്യം വ്യക്തമായി, തന്റെ ഭാര്യയും അനിയനും തമ്മിൽ തന്റെ കൺമുൻപിൽ വച്ച് എന്തോ നടക്കുന്നുണ്ട്. അത് കണ്ടുപിടിക്കാനും, രണ്ടുപേരെയും ഇല്ലാതാക്കാനും അയാൾ ഉള്ളിൽ തന്ത്രങ്ങൾ മെനയാൻ തുടങ്ങി.

ആ രാത്രിയിൽ, ശിവദാസ് പതിവിലും കൂടുതൽ മദ്യപിച്ചു. അയാൾ സ്വാതികയുടെ മുറിയിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി.

“എടി ദുഷ്ടേ നീ എന്താടി എന്റെ അനിയന്റെ കൂടെ കൂത്താടാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുകയാണോ ” ശിവദാസ് സ്വാതികയുടെ മുടിയിൽ ബലമായി പിടിച്ചുവലിച്ചു.

“അയ്യോ വിട് നിങ്ങൾ എന്താ ഈ പറയുന്നത് എനിക്ക് ഒന്നുമറിയില്ല ” സ്വാതിക വേദനകൊണ്ട് നിലവിളിച്ചു.

“നിനക്ക് അറിയില്ലേ അവൻ നിനക്ക് വേണ്ടി എന്നോട് തർക്കിക്കുന്നു നീ അവനെ വശീകരിച്ച് എന്റെ വീട് തകർക്കാൻ നോക്കുകയാണല്ലേടി ” ശിവദാസ് അവളെ ഭിത്തിയിലേക്ക് തള്ളിമാറ്റി. സ്വാതികയുടെ തല ഭിത്തിയിലിടിച്ച് ചോര പൊടിഞ്ഞു.

നിലവിളി കേട്ട് ശ്രീഹരി ഓടിയെത്തി. വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന് അകത്തുകയറിയ അവൻ കണ്ടത് ചോരയൊലിക്കുന്ന തലയുമായി തറയിൽ കിടക്കുന്ന സ്വാതികയെയാണ്.

ശ്രീഹരിയുടെ കോപത്തിന്റെ അതിരുകൾ ലംഘിക്കപ്പെട്ടു. അവൻ ശിവദാസിന്റെ ഷർട്ടിൽ പിടിച്ച് ഭിത്തിയിലേക്ക് ചേർത്തു നിർത്തി.

“നിർത്തടാ കാട്ടുമൃഗമേ ” ശ്രീഹരി അലറി. ഇനി നീ ഇവളെ തൊട്ടാൽ ഞാൻ നിന്നെ കൊല്ലും!

ശിവദാസ് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

“കൊല്ലെടാ സ്വന്തം ഏട്ടനെ കൊന്നിട്ട് നീ നിന്റെ ഏട്ടത്തിയെ സ്വന്തമാക്കിക്കോ നാണം കെട്ടവനേ!

അവിടെ, ആ രാത്രിയിൽ, ആ കുടുംബത്തിലെ എല്ലാ മാന്യതയുടെയും മുഖമൂടികൾ അഴിഞ്ഞുവീണു.

രഹസ്യമായിരുന്ന പ്രണയവും പകയും പരസ്യമായി മാറിയ നിമിഷം.
ആ രാത്രിയിലെ സംഭവങ്ങൾക്ക് ശേഷം

ആ വീടിന്റെ അന്തരീക്ഷം തീർത്തും കലുഷിതമായി മാറി. ശിവദാസിന്റെ അലർച്ചയും ശ്രീഹരിയുടെ രോഷവും വീടിന്റെ ഭിത്തികളിൽ മാറ്റൊലിക്കൊണ്ടു. തടയാൻ ശ്രമിച്ച സ്വാതികയുടെ നെറ്റിയിലെ മുറിവിൽ നിന്ന് ചോരയിറ്റുവീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ശ്രീഹരി വേണ്ട ദയവുചെയ്ത് നിർത്ത് ” സ്വാതിക കരഞ്ഞുകൊണ്ട് രണ്ടുപേരുടെയും ഇടയിലേക്ക് കയറിനിന്നു.

ശ്രീഹരി തന്റെ കൈകൾ പിൻവലിച്ചു. അവന്റെ ശ്വാസോചാസങ്ങൾ വേഗത്തിലായിരുന്നു. അവൻ സ്വാതികയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന്, തന്റെ ഹാൻഡ്‌കെർചീഫ് എടുത്ത് അവളുടെ നെറ്റിയിലെ മുറിവിൽ പതുക്കെ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. ആ സ്പർശനത്തിൽ വലിയൊരു ആശ്വാസവും പ്രണയവും നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. സ്വന്തം ഭർത്താവിന്റെ മുൻപിൽ വെച്ചുതന്നെ അനിയൻ അവളുടെ കണ്ണീർ തുടയ്ക്കുന്നതും മുറിവ് വെച്ചുകെട്ടുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ ശിവദാസിന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടു.

“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കൂടി എന്നെ മണ്ടനാക്കാൻ നോക്കേണ്ട ” ശിവദാസ് മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഗ്ലാസ് തറയിലടിച്ചുടച്ചു. “ഈ വീട്ടിൽ വെച്ച് ഇനിയൊരു അവിഹിതവും നടക്കില്ല… ശ്രീഹരീ നീ നാളെത്തന്നെ ഇവിടെനിന്ന് ബാഗും തൂക്കി ഇറങ്ങിക്കോണം! എന്റെ കാശും എന്റെ വീടും അനുഭവിച്ച് തിന്ന ജീവിക്കുന്ന നീ എന്നെത്തന്നെ വെല്ലുവിളിക്കാൻ വളർന്നോ?”

ശ്രീഹരി ഒട്ടും പതറാതെ ശിവദാസിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

“എനിക്ക് ഏട്ടന്റെ സ്വത്തോ കാശോ വേണ്ട എനിക്കുള്ള ജോലി ചെയ്ത് ജീവിക്കാനുള്ള ശേഷി എനിക്കുണ്ട് പക്ഷേ, ഈ പാവം പെൺകുട്ടിയെ ക്രൂരമായി ഉപദ്രവിക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല.”

“നിർത്തെടാ നായെ, അവൾ എന്റെ ഭാര്യയാടാ! അവളെ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിക്കാൻ എനിക്കറിയാം ഇറങ്ങിപ്പോടാ എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ” ശിവദാസ് ആക്രോശിച്ചു.

“ഞാൻ പോകും ഏട്ടാ പക്ഷേ ഒറ്റയ്ക്കല്ല എന്ന് ശ്രീഹരി സ്വാതികയുടെ കൈ പിടിച്ച് തന്റെ നേരെ നിർത്തി. ഇവളെയും കൊണ്ടേ ഞാൻ പോകൂ.”

ഹാളിൽ മരവിപ്പിക്കുന്ന നിശബ്ദത പടർന്നു. സ്വാതിക ഞെട്ടിത്തരിച്ചുപോയി. അവൾ ശ്രീഹരിയെ ഭയത്തോടെ നോക്കി. ശിവദാസിന്റെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ടും അപമാനം കൊണ്ടും ചുവന്നു തുടുത്തു.

“നീ നീ എന്താടാ പറഞ്ഞത് എന്ന് ശിവദാസ് വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഏട്ടന് മനസ്സിലായില്ലേ ഇനി ഒരു നിമിഷം പോലും ഇവൾ ഇവിടെ നിൽക്കില്ല ഒരു സ്ത്രീക്ക് കൊടുക്കേണ്ട ബഹുമാനവും സ്നേഹവും കൊടുക്കാൻ അറിയാത്ത ഏട്ടന് ഇവളെ ഭാര്യയായി വെക്കാൻ യാതൊരു യോഗ്യതയുമില്ല എന്ന് ശ്രീഹരി ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ശിവദാസ് പൊട്ടിപ്പൊട്ടി ചിരിച്ചു. ഭ്രാന്തമായ ഒരു ചിരിയായിരുന്നു അത്.

“നോക്കട്ടെടി നിന്നെ ഇവൻ എങ്ങോട്ട് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുമെന്ന് എനിക്കൊന്ന് കാണണം! ഈ വീടിന്റെ പടി കടന്ന് നീ ഒരു അടി മുന്നോട്ട് വെച്ചാൽ, നിന്റെ കുടുംബത്തെ മൊത്തം ഞാൻ ഇല്ലാതാക്കും നിന്റെ അമ്മയെയും വല്യച്ഛനെയും ജീവനോടെ വെച്ചേക്കില്ല!”
ആ ഭീഷണി സ്വാതികയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒരു ഹൃദയാഘാതം പോലെ വന്നു പതിച്ചു.

ശിവദാസിന് പണവും സ്വാധീനവുമുണ്ട്. ആൾക്കാരെ വിട്ട് എന്തും ചെയ്യാൻ മടിക്കാത്ത മൃഗീയ സ്വഭാവമാണ് അയാളുടേതെന്ന് അവൾക്കറിയാം.

“വേണ്ട ശ്രീഹരി വേണ്ട എന്ന് സ്വാതിക വിങ്ങിപ്പൊട്ടി. എന്നോട് ക്ഷമിക്ക് ശ്രീഹരി എനിക്ക് വരാൻ കഴിയില്ല എന്റെ അമ്മയെയും കുടുംബത്തെയും ഇല്ലാതാക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല നീ പൊയ്ക്കോ ഇതാണ് എന്റെ വിധി.”

സ്വാതിക നീ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത് ഇവന്റെ ഭീഷണി കേട്ട് ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല ” ശ്രീഹരി അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

“ഇല്ല ശ്രീഹരി! നീ കാര്യം മനസ്സിലാക്ക് എനിക്ക് പേടിയാണ് ” സ്വാതിക ശ്രീഹരിയുടെ കൈ വിടുവിച്ച് സ്വന്തം മുറിയിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി വാതിലടച്ചു.

ശ്രീഹരി ശിവദാസിനെ രൂക്ഷമായി ഒന്നുകൂടി നോക്കിയിട്ട് തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ശിവദാസ് മേശപ്പുറത്തിരുന്ന മദ്യക്കുപ്പിയെടുത്ത് ഒരൊറ്റ വലിക്ക് കുടിച്ചുതീർത്തു. അയാളുടെ മനസ്സിൽ കടുത്ത പക കത്തിയെരിയുകയായിരുന്നു.

അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ അന്തരീക്ഷം കൂടുതൽ മൂർച്ഛിച്ചു. ശ്രീഹരി വീടുവിട്ടു പോയില്ല. അവൻ അവിടെത്തന്നെ തങ്ങി, സ്വാതികയ്ക്ക് ഒരു കാവലായി നിന്നു. ശിവദാസ് അവളെ ഉപദ്രവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴെല്ലാം ശ്രീഹരി തടസ്സമായി വന്നു.

എന്നാൽ, സ്വാതികയും ശ്രീഹരിയും തമ്മിൽ നേർക്കുനേർ സംസാരിക്കുന്നത് കുറഞ്ഞു. സ്വാതിക ബോധപൂർവ്വം അവനിൽ നിന്ന് അകന്നു നിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. കുടുംബത്തിന് ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്ന ആപത്തും, സമൂഹത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന അപമാനവും ഓർത്ത് അവൾ സ്വയം ഉരുകുകയായിരുന്നു.

രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ്.
ശിവദാസ് ബിസിനസ്സ് ആവശ്യത്തിനായി ടൗണിലേക്ക് പോയ സമയം. മഴ മാറി ആകാശം മേഘാവൃതമായിരുന്നു.

സ്വാതിക മുകളിലത്തെ ഇടനാഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ശ്രീഹരി അവളുടെ വഴി തടഞ്ഞുനിന്നു. അവൻ അവളെ പിടിച്ച് തന്റെ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കൂട്ടി വാതിലടച്ചു.

“ശ്രീഹരി എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത് വാതിൽ തുറക്ക് ” സ്വാതിക പരിഭ്രാന്തയായി.

“ഇല്ല സ്വാതിക നീ എന്തുകൊണ്ടാണ് എന്നെ ഒഴിവാക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് അറിയണം നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ലേ ” ശ്രീഹരി അവളുടെ തോളിൽ ബലമായി പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“ശ്രീഹരി എന്നെ വിട് നമ്മൾ തമ്മിലുള്ളത് തെറ്റാണ് ഞാൻ നിന്റെ ഏട്ടന്റെ…
ഏട്ടന്റെ ഭാര്യ! ”  ശ്രീഹരി അവളുടെ വാക്കുകൾ തടഞ്ഞു.

“ഭാര്യ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ വെറുമൊരു വാക്കല്ല സ്വാതിക… പരസ്പര ബഹുമാനവും സ്നേഹവും ഉള്ളിടത്താണ് ദാമ്പത്യം.ഇവിടെ നിനക്ക് ലഭിക്കുന്നത് മർദ്ദനവും തെറിവിളിയും മാത്രമാണ് അതിനെയാണോ നീ ദാമ്പത്യം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്?

സ്വാതിക മിണ്ടാതെ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണീർ ഒഴുകി.

ശ്രീഹരി പതുക്കെ അവളുടെ മുഖം ഉയർത്തി.

“എന്നോട് സത്യം പറ സ്വാതിക നിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്നോട് പ്രണയമില്ലേ എന്റെ ചൂടിലും സ്നേഹത്തിലും നീ സമാധാനം കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ലേ?

സ്വാതികയ്ക്ക് ഇനി സത്യം ഒളിച്ചുവെക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണ് ഉറക്കെ കരഞ്ഞു.

” ഉണ്ട് ശ്രീഹരി ഉണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു നിന്നെ മാത്രം! പക്ഷേ എനിക്ക് പേടിയാണ് അയാൾ നിന്നെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുമോ എന്ന് പേടിയാണ് എന്റെ അമ്മയെ അപായപ്പെടുത്തുമോ എന്ന് പേടിയാണ്…”

ശ്രീഹരി അവളെ മുറുകെ പുണർന്നു.

“ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല സ്വാതിക ഞാൻ ഒപ്പമുള്ളപ്പോൾ നിന്നെയും നിന്റെ കുടുംബത്തെയും തൊടാൻ അവന് കഴിയില്ല ബാംഗ്ലൂരിൽ എനിക്ക് നല്ല ജോലിയുണ്ട്, സുഹൃത്തുക്കളുണ്ട് നമ്മൾ അവിടെ പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങും.
ആ അടച്ചിട്ട മുറിയിൽ, അവരുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ ഒന്നായി മാറി.”

വിലക്കപ്പെട്ട പ്രണയത്തിന്റെ അതിരുകൾ അവർ പതുക്കെ ലംഘിക്കുകയായിരുന്നു. ശ്രീഹരി അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ അമർത്തി ഉമ്മവെച്ചു. സ്വാതിക അവന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി, തന്റെ വികാരങ്ങളെയെല്ലാം അവനായി സമർപ്പിച്ചു. ശിവദാസ് നൽകിയ വേദനാജനകമായ ഓർമ്മകളെല്ലാം ശ്രീഹരിയുടെ പ്രണയത്തിന്റെ ചൂട് അലിയിച്ചു കളഞ്ഞു.
അവർ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം ലയിച്ചു ചേർന്നു. ആ നിമിഷത്തിൽ അവർക്ക് ഭൂതകാലമോ ഭാവികാലമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, നിലവിലുള്ള പ്രണയം മാത്രം!

വൈകുന്നേരം.
അവരുടെ ഈ ആത്മബന്ധം ശക്തിപ്പെടുമ്പോഴും, പുറത്ത് ശിവദാസ് ഒരു വലിയ അപകടം പ്ലാൻ ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
ശിവദാസ് ടൗണിലെ ഒരു കുപ്രസിദ്ധ ഗുണ്ടയായ രാജനുമായി ബാറിൽ ഇരുന്ന് മദ്യപിക്കുകയായിരുന്നു.

“രാജാ എനിക്ക് അവനെ തീർക്കണം എന്ന് ശിവദാസ് പല്ലിറുമി പറഞ്ഞു. “എന്റെ സ്വന്തം അനിയനാണ് പക്ഷേ അവൻ എന്റെ ഭാര്യയുടെ മേൽ കണ്ണുവെച്ചിരിക്കുകയാണ്.”

“ശിവദാസേട്ടാ അനിയനാണെന്ന് പറയുമ്പോൾ സംഗതി ലൽപപം റിസ്ക് ആണ് എന്താ ചെയ്യേണ്ടത് ” രാജൻ ചോദിച്ചു.

“അവനെ കൊന്ന് എവിടെയെങ്കിലും തള്ളണം വണ്ടി തട്ടി അപകടമാണെന്ന് വരുത്തി തീർക്കണം പണം എത്ര വേണമെങ്കിലും ഞാൻ തരാം ” ശിവദാസിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ക്രൂരത തിളങ്ങി.
“അതുപോലെ ആ നശിച്ചവൾ അവളെ ഞാൻ ജീവനോടെ നരകിപ്പിക്കും!
ശിവദാസിന്റെ തിന്മ നിറഞ്ഞ തന്ത്രം രൂപപ്പെടുകയായിരുന്നു. അനിയനെ വധിക്കാനും, ഭാര്യയെ പൂർണ്ണമായും തന്റെ അടിമയാക്കാനും അയാൾ പദ്ധതിയിട്ടു.

അന്ന് രാത്രി.
ശിവദാസ് വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ വളരെ ശാന്തനായിട്ടാണ് പെരുമാറിയത്. ലഹരിയുടെ ലക്ഷണങ്ങളൊന്നും പുറത്തുകാണിച്ചില്ല. അത് സ്വാതികയിലും ശ്രീഹരിയിലും ഒരു തരം സംശയം ഉളവാക്കി.

“ശ്രീഹരി ” ശിവദാസ് അനിയനെ വിളിച്ചു.

കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ നടന്നതൊക്കെ ഞാൻ മറന്നു മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ എനിക്ക് പറ്റിയ തെറ്റാണ് നീ എന്റെ അനിയനല്ലേ നീ എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം.
ശ്രീഹരി അത്ഭുതത്തോടെ ഏട്ടനെ നോക്കി.

“ഏട്ടാ പെട്ടെന്ന് എന്താ ഇങ്ങനെ?

“എനിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി ശ്രീഹരി സ്വാതികയെ ഞാൻ നന്നായി നോക്കിക്കൊള്ളാം നീ അടുത്ത ആഴ്ച ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് തിരികെ പോവുകയല്ലേ നാളെ രാവിലെ നമുക്ക് ഒന്നിച്ച് ടൗൺ വരെ പോകാം എനിക്ക് എന്റെ പുതിയ കോൺട്രാക്ടിന്റെ പേപ്പർ വർക്കുകളിൽ നിന്റെ സഹായം വേണം.”

ശിവദാസിന്റെ ഈ അപ്രതീക്ഷിതമായ മാറ്റത്തിൽ എന്തോ പന്തികേടുണ്ടെന്ന് ശ്രീഹരിക്ക് തോന്നി. എങ്കിലും ഏട്ടൻ സംസാരിക്കാൻ തയ്യാറായല്ലോ എന്നോർത്ത് അവൻ തലയാട്ടി.

“ശരി ഏട്ടാ ഞാൻ വരാം.”
സ്വാതികയുടെ മനസ്സ് അപ്പോഴും ദുരന്തസൂചന നൽകിക്കൊണ്ട് പടപടാ ഇടിക്കുകയായിരുന്നു. ശിവദാസിന്റെ ആ ശാന്തതയ്ക്ക് പിന്നിൽ ഭീകരമായ എന്തോ ഒന്നൊളിച്ചിരിപ്പുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.

രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ, സ്വാതിക മുകളിലത്തെ മുറിയിലേക്ക് ശ്രീഹരിയെ കാണാൻ രഹസ്യമായി ചെന്നു.

“ശ്രീഹരി നാളെ അയാളുടെ കൂടെ പോവരുത് എനിക്ക് എന്തോ പേടി തോന്നുന്നു ” സ്വാതിക അവന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് അപേക്ഷിച്ചു.

“പേടിക്കണ്ട സ്വാതിക ഏട്ടൻ ശരിക്കും മാറാൻ ശ്രമിക്കുകയാണെങ്കിലോ നമ്മൾ എന്തായാലും കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഇവിടെ നിന്ന് രഹസ്യമായി പോകും അതുവരെ സംശയമൊന്നും ഉണ്ടാക്കാതിരിക്കാം ” ശ്രീഹരി അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

സ്വാതിക അവനെ കണ്ണീരോടെ പുണർന്നു.

“എനിക്ക് നിന്നെ നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല ശ്രീഹരി ദയവുചെയ്ത് സൂക്ഷിക്കണം.”

ശ്രീഹരി അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഉമ്മവെച്ചു.

“എനിക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല പെണ്ണേ നിനക്ക് കാവലായി ഞാൻ ഉണ്ടാവും.”

എന്നാൽ, പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ശ്രീഹരി ഇറങ്ങാനിരിക്കെ, ശിവദാസിന്റെ കയ്യിൽ അപകടകരമായ ആ ചതിയുടെ പദ്ധതി തയാറായിരുന്നു. മരണത്തിന്റെ നിഴൽ ആ വീടിനു മുകളിൽ പടർന്നു പിടിക്കുകയായിരുന്നു.

രാവിലെ തന്നെ ശിവദാസ് ഒരുങ്ങി താഴേക്ക് വന്നു. വസ്ത്രങ്ങളിലൊക്കെ ഒരു പുതിയ പ്രസരിപ്പ് വരുത്തിവെച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ കടുംചോര നിറമുള്ള ഒരുതരം നിഗൂഢത നിഴൽച്ചിരുന്നു. സ്വാതിക ആശങ്കയോടെ ചായക്കപ്പ് മേശപ്പുറത്ത് കൊണ്ടുവെച്ചു.

“ശ്രീഹരി ഇറങ്ങാൻ സമയമായി ” ശിവദാസ് മുകളിലേക്ക് നോക്കി ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

ശ്രീഹരി ജീൻസും ഷർട്ടുമണിഞ്ഞ് ബാഗുമായി താഴേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു. സ്വാതികയുടെ കണ്ണുകൾ അവനിലേക്ക് തന്നെ നീണ്ടു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത വിങ്ങിപ്പൊട്ടി.

ചായ കൊടുക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“സൂക്ഷിക്കണം ” ശ്രീഹരി ചായക്കപ്പ് വാങ്ങുന്നതിനിടയിൽ, ശിവദാസ് കാണാതെ സ്വാതികയുടെ വിരലുകളിൽ പതുക്കെ അമർത്തിക്കൊണ്ട് താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

“ശ്രീഹരി പോവേണ്ട ” അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ മാത്രം അനങ്ങി.

“എനിക്കൊന്നും വരില്ല സ്വാതിക ഞാൻ വൈകുന്നേരത്തിന് മുൻപ് തിരിച്ചെത്തും” അവൻ അവൾക്ക് ധൈര്യം പകരുന്ന രീതിയിൽ പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

ശിവദാസ് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

“ശ്രീഹരി, എന്റെ കാറിലാണ് പോകുന്നത് ബിസിനസ്സ് സൈറ്റുകൾ രണ്ട് മൂന്നെണ്ണം കാണാനുണ്ട്.”
ശ്രീഹരി കാറിന്റെ ഫ്രണ്ട് സീറ്റിൽ കയറിയിരുന്നു. സ്വാതിക പോർച്ചിൽ വന്ന് നോക്കി നിന്നു. കാർ ഗേറ്റ് കടന്ന് റോഡിലേക്ക് മറയുന്നത് വരെ അവൾ അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. അവളുടെ നെഞ്ചിൽ അപ്പോഴും ഒരു വല്ലാത്ത അശുഭസൂചന പടപടാ ഇടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

പാലക്കാടൻ ചുരങ്ങളിലേക്ക് കയറുന്ന വിജനമായ മലയോര റോഡിലൂടെയായിരുന്നു ശിവദാസ് കാർ ഓടിച്ചിരുന്നത്. വഴിയിൽ വലിയ ഗതാഗതമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇരുവശത്തും ഇടതൂർന്ന മരങ്ങളും ആഴമേറിയ താഴ്‌വരകളും മാത്രം.

“ഏട്ടാ നമ്മൾ എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നത് സൈറ്റുകൾ ടൗണിലല്ലേ ” ശ്രീഹരി ചുറ്റുമുള്ള വിജനത കണ്ട് സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു.

ശിവദാസ് സ്റ്റിയറിംഗിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. അയാളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു വക്രമായ പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.

“നമ്മൾ നമ്മുടെ പഴയ ഓർമ്മകളിലേക്ക് പോവുകയാണ് ശ്രീഹരി അച്ഛൻ നമ്മളെ ചെറുപ്പത്തിൽ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരാറുള്ള ആ പഴയ എസ്റ്റേറ്റില്ലേ അങ്ങോട്ട്.

“പക്ഷേ, അവിടെ ഇപ്പോൾ പണിയൊന്നുമില്ലല്ലോ?

“പണിയുണ്ട് ശ്രീഹരി…  തീർപ്പാക്കേണ്ട ചില കുടിശ്ശികകൾ തീർക്കാനുണ്ട് ” ശിവദാസിന്റെ സ്വരം പെട്ടെന്ന് കനത്തു.
അവൻ സ്പീഡ് കൂട്ടി. കാർ മലയോര പാതയിലെ വിടുവുകളിലൂടെ പാഞ്ഞുപോയി.

കുറെ ദൂരം മുന്നോട്ട് പോയപ്പോൾ, റോഡിന് കുറുകെ ഒരു വലിയ ലോറി നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്നത് ശ്രീഹരി കണ്ടു. ശിവദാസ് കാർ പെട്ടെന്ന് സഡൻ ബ്രേക്കിട്ട് നിർത്തി.

“എന്താ ഏട്ടാ ഇത് ” ശ്രീഹരി ചോദിച്ചു.
ശിവദാസ് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അയാൾ കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ഒപ്പം തന്നെ ലോറിയുടെ പിന്നിൽ നിന്ന് നാലഞ്ചു പേർ മാരകായുധങ്ങളുമായി പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നു. ശിവദാസ് വിളിച്ചു വരുത്തിയ ഗുണ്ട രാജനും അവന്റെ സംഘവുമായിരുന്നു അത്!

ശ്രീഹരി കാര്യം മനസ്സിലാക്കി വേഗത്തിൽ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി.

“ഏട്ടാ എന്താണ് ഇതിന്റെയൊക്കെ അർത്ഥം?
ശിവദാസ് പൊട്ടിപ്പൊട്ടി ചിരിച്ചു.

“അർത്ഥം നിനക്ക് മനസ്സിലായില്ലേടാ ബാംഗ്ലൂർ സാറേ…എന്റെ കൺമുന്നിൽ വച്ച് എന്റെ ഭാര്യയെ വശീകരിച്ച്, എന്നെ വിഡ്ഢിയാക്കി അവളുടെ കൂടെ ജീവിക്കാൻ നോക്കുന്നോ.നീ സ്വന്തം ചോരയാണെന്ന് വിചാരിച്ച് ഞാൻ നിന്നെ വെറുതെ വിടുമെന്ന് കരുതിയോ?”

“ഏട്ടാ ഏട്ടൻ തെറ്റിദ്ധരിച്ചിരിക്കുകയാണ് സ്വാതികയെ ഏട്ടൻ ഉപദ്രവിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ്…”

“മിണ്ടരുതടാ ” ശിവദാസ് അലറി. “അവൾ എന്റെ സ്വത്താണ്! എന്റെ കാശ് കൊണ്ട് വാങ്ങിയ പെണ്ണാണ്. അവളെ തൊടാൻ നോക്കിയ നിന്നെ ഇന്ന് ഞാൻ ഈ താഴ്‌വരയിലേക്ക് തള്ളിയിടും അനിയൻ കാറപകടത്തിൽ മരിച്ചു എന്ന് ഞാൻ നാളെ എല്ലാവരോടും പറയും!”
ഗുണ്ടകൾ ശ്രീഹരിയെ വളഞ്ഞു. രാജൻ കൈയിലിരുന്ന ഇരുമ്പ് വടിയുമായി ശ്രീഹരിക്ക് നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.
ശ്രീഹരി ഭയന്നു പിന്മാറിയില്ല. സ്വയം പ്രതിരോധിക്കാൻ അവൻ ഗുണ്ടകളോട് പൊരുതി.

രണ്ടുപേരെ അവൻ അടിച്ചു നിലത്തിട്ടു. പക്ഷേ, എണ്ണത്തിൽ കൂടുതലായിരുന്ന അവർ അവനെ വളഞ്ഞിട്ടു തല്ലി. രാജന്റെ ഇരുമ്പ് വടി ശ്രീഹരിയുടെ തലയുടെ പുറകിൽ ശക്തമായി വന്നു പതിച്ചു.

ആഹ്!…

ശ്രീഹരി ചോരയൊലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് തറയിലേക്ക് വീണു. അവന്റെ കാഴ്ച മങ്ങിത്തുടങ്ങി.

ശിവദാസ് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. തറയിൽ ചോരയിൽ കിടക്കുന്ന അനിയന്റെ മുഖത്തേക്ക് അയാൾ മദ്യത്തിന്റെ ദുർഗന്ധമുള്ള ശ്വാസം വിട്ടു.

“എന്റെ വഴിയടക്കാൻ വരുന്നവരെ ഞാൻ ഇല്ലാതാക്കും ശ്രീഹരി ഇതോടെ നിന്റെ ചാപ്റ്റർ ക്ലോസ്!”
ശിവദാസിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ഗുണ്ടകൾ രക്തത്തിൽ കുളിച്ച ശ്രീഹരിയെ വലിച്ച് കാറിന്റെ ഡിക്കിയിലേക്ക് തള്ളി. തുടർന്ന് കാർ താഴ്‌വരയുടെ അരികിലേക്ക് തള്ളിയിടാൻ അവർ പദ്ധതിയിട്ടു.

ഇതേസമയം, വീട്ടിൽ…
വൈകുന്നേരമായിട്ടും രണ്ടുപേരും തിരിച്ചെത്തിയില്ല. സ്വാതികയുടെ ഉള്ളിലെ ഭയം അതിരുകടന്നു. അവൾ ശ്രീഹരിയുടെ ഫോണിലേക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും വിളിച്ചു.

പക്ഷേ, സ്വിച്ച് ഓഫ് എന്ന മറുപടിയാണ് ലഭിച്ചത്. ശിവദാസിന്റെ ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും ആരും എടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

പെട്ടെന്ന്, പൂജാമുറിയിൽ ഇരുന്ന നിലവിളക്ക് കാറ്റിൽ പെട്ട് അണഞ്ഞു!
സ്വാതികയുടെ നെഞ്ച് പടപടാ ഇടിച്ചു. ഭഗവാനേ എന്റെ ശ്രീഹരിക്ക് ഒന്നും വരുത്തരുതേ എന്ന് അവൾ കണ്ണീരോടെ നിലത്തു വീണു പ്രാർത്ഥിച്ചു.

രാത്രി എട്ടുമണിയോടെ, ശിവദാസിന്റെ കാർ വീടിന്റെ പോർച്ചിൽ വന്നു നിന്നു.
സ്വാതിക വേഗത്തിൽ പുറത്തേക്ക് ഓടിവന്നു. പക്ഷേ, കാറിൽ ശിവദാസ് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ! അയാളുടെ ഷർട്ടിൽ ചില ചോരപ്പാടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ കനത്ത ലഹരിയിലായിരുന്നു.

സ്വാതിക ചുറ്റും നോക്കി.

“ശ്രീ…ശ്രീഹരി എവിടെ… ” അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ ചോദിച്ചു.
ശിവദാസ് കാറിന്റെ വാതിൽ അടച്ച് സ്വാതികയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. അയാളുടെ മുഖത്ത് ഭീകരമായ ഒരു പുഞ്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു.

“അവൻ പോയി സ്വാതിക അവൻ ഇനി തിരികെ വരില്ല! ” ശിവദാസ് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“എന്ത് നിങ്ങൾ എന്താണ് പറയുന്നത് അവൻ എവിടെ ” അവൾ അയാളുടെ ഷർട്ടിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കി.

ശിവദാസ് അവളുടെ കൈ തള്ളിമാറ്റി.
“അവന് ചെറിയൊരു ആക്സിഡന്റ് പറ്റി! ചുരത്തിന്റെ താഴ്‌വരയിലേക്ക് അവന്റെ കാർ മറിഞ്ഞുപോയി ഇനി അവന്റെ ശവം പോലും ആരും കാണില്ല!”
സ്വാതികയ്ക്ക് ഭൂമി പിളർന്ന് താഴേക്ക് പോകുന്നതുപോലെ തോന്നി.

“ഇല്ല കളവ്… നിങ്ങൾ കളവ് പറയുകയാണ് എന്റെ ശ്രീഹരിക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല!” അവൾ ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു.

“സത്യമാണെടി ” ശിവദാസ് അവളുടെ കവിളിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു. സ്വാതിക തറയിൽ വീണു.
“എന്റെ കൺമുന്നിൽ വച്ച് എന്നെ വഞ്ചിക്കാൻ നോക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ഓർക്കണമായിരുന്നു ശിവദാസിനെ തൊട്ടാൽ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന്! ഇനി നീ മാത്രം ഈ വീട്ടിൽ, എന്റെ കാൽക്കീഴിൽ, മരണം വരെ നരകിച്ച് ജീവിക്കാൻ നിന്നെ ഞാൻ പഠിപ്പിക്കാം!”
ശിവദാസ് അവളെ വലിച്ച് അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ ശ്രമിച്ചു.

പക്ഷേ, ആ നിമിഷത്തിൽ സ്വാതികയുടെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് നുരഞ്ഞു പൊന്തി…
ഇതുവരെ ഭയന്നു വിറച്ചിരുന്ന പാവം പെൺകുട്ടിയല്ലായിരുന്നു അവൾ അപ്പോൾ. ശ്രീഹരിയോടുള്ള പ്രണയവും, അവനെ നഷ്ടപ്പെട്ടതിലുള്ള അതിതീവ്രമായ വേദനാജനകമായ പകയും അവളെ മറ്റൊരു മനുഷ്യനാക്കി മാറ്റി!

അവൾ തറയിലുകിടന്ന ഭാരമുള്ള വെങ്കലത്തിന്റെ വിളക്കെടുത്ത് ശിവദാസിന്റെ തലയ്ക്ക് നേരെ ആഞ്ഞടിച്ചു!

“ആഹ്! ശിവദാസ് തലയിൽ കൈവെച്ച് പിന്നോട്ട് മാറി. അയാളുടെ തലയിൽ നിന്ന് ചോര ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി.
അയാൾ അത്ഭുതത്തോടെയും ദേഷ്യത്തോടെയും സ്വാതികയെ നോക്കി.

സ്വാതിക എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണീരല്ല, കത്തിയെരിയുന്ന കനലായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്!

“നീ എന്നെ അടിക്കുന്നോടി ” ശിവദാസ് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് പാഞ്ഞടുത്തു.

“ഇനി എന്നെ തൊട്ടാൽ ഞാൻ നിന്നെ കൊല്ലും ശിവദാസാ ” സ്വാതിക കയ്യിലെ വിളക്ക് വീണ്ടും ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് അലറി. “എന്റെ ശ്രീഹരിക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ നിന്റെ ചോര കുടിച്ചിട്ടേ ഞാൻ അടങ്ങൂ!”
ശിവദാസ് ഒന്നു ഭയന്നു. ഈ സ്വാതികയെ അയാൾ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു.
സ്വാതിക അവനെ തള്ളിമാറ്റി, കാറിന്റെ കീയും എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് ഓടി. ശിവദാസിന്റെ കാർ തന്നെ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് അവൾ റോഡിലേക്ക് ഓടിച്ചു പോയി.

ഡ്രൈവിംഗ് പണ്ടേ പഠിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് അവൾ സ്റ്റിയറിംഗിൽ പിടിക്കുന്നത്. പക്ഷേ അപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരേയൊരു ചിന്ത മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ, തന്റെ ശ്രീഹരിയെ കണ്ടെത്തണം!
താഴ്‌വരയിലേക്ക് പാഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ, അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് പ്രണയത്തിന്റെയും പ്രതികാരത്തിന്റെയും കണ്ണീർ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അതേസമയം, ആഴമേറിയ താഴ്‌വരയുടെ അരികിൽ, ചോരയിൽ കുളിച്ചു കിടക്കുന്ന കാറിനുള്ളിൽ നിന്ന് ശ്രീഹരിയുടെ വിരലുകൾ പതുക്കെ ചലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ജീവനോടെ ഉണ്ടായിരുന്നു!

കാർ ചുരത്തിന്റെ വളവുകളിലൂടെ പാഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ സ്വാതികയുടെ കൈകൾ സ്റ്റിയറിംഗിൽ മുറുകെ അമർന്നിരുന്നു. പെയ്യാൻ വെമ്പിനിൽക്കുന്ന മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നേർത്ത നിലാവ് താഴേക്ക് പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വഴിയിൽ എവിടെയോ തന്റെ ജീവന്റെ പാതി ചോരയിൽ കുളിച്ചു കിടപ്പുണ്ടെന്ന ഓർമ്മ അവളെ കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ വണ്ടി ഓടിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു.

ശിവദാസ് പറഞ്ഞ മലയോര പാതയിലേക്ക് കാർ തിരിച്ചു. പാതയുടെ ഇരുവശത്തും കാടും ആഴമേറിയ താഴ്‌വരകളുമായിരുന്നു.
കുറെ ദൂരം മുന്നോട്ട് പോയപ്പോൾ, റോഡരികിലെ മരങ്ങൾക്കിടയിൽ വണ്ടിയുടെ ടയർ പാടുകളും, പൊട്ടിപ്പോയ മരച്ചില്ലകളും അവൾ കണ്ടു. സ്വാതിക കാർ പെട്ടെന്ന് ബ്രേക്കിട്ട് നിർത്തി. അവൾ ടോർച്ചും എടുത്ത് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

“ശ്രീഹരി….ശ്രീഹരി ” അവൾ അഗാധമായ താഴ്‌വരയിലേക്ക് നോക്കി ഉറക്കെ വിളിച്ചു കൂവി.

അവളുടെ ശബ്ദം മലനിരകളിൽ മാറ്റൊലിക്കൊണ്ടു. താഴെ നിന്ന് നേർത്ത ഒരു ഇരമ്പലല്ലാതെ മറ്റൊരു മറുപടിയും വന്നില്ല. സ്വാതിക ഒട്ടും മടിക്കാതെ സാരിത്തുമ്പ് ഇടുപ്പിൽ കുത്തിപ്പൊരുത്തി, ടോർച്ചിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ താഴ്‌വരയുടെ അരികിലൂടെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. മുള്ളുകളും പാറക്കെട്ടുകളും അവളുടെ കാലുകളെ മുറിവേൽപ്പിച്ചെങ്കിലും അവൾ അതൊന്നും കാര്യമാക്കിയില്ല.

താഴെ, ഒരു വലിയ പാറയിടുക്കിൽ മറിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കറുത്ത കാർ അവൾ കണ്ടു. കാറിന്റെ പുക ഉയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സ്വാതിക ഓടിച്ചെന്ന് കാറിന്റെ വാതിൽ ബലമായി തുറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. വാതിൽ അമർന്നു പോയിരുന്നു. ചില്ലുകൾക്കിടയിലൂടെ നോക്കിയ അവൾ കണ്ടത് ചോരയിൽ കുളിച്ച്, ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്ക് തളർന്നു വീണു കിടക്കുന്ന ശ്രീഹരിയെയാണ്!

“ശ്രീഹരി! അവൾ ഉറക്കെ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് തറയിൽ കിടന്ന ഒരു വലിയ കല്ലെടുത്ത് കാറിന്റെ ഗ്ലാസ് തല്ലിത്തകർത്തു. അകത്തേക്ക് കൈയ്യിട്ട് വാതിലിന്റെ ലോക്ക് തുറന്ന് അവൾ ശ്രീഹരിയെ പുറത്തേക്ക് വലിച്ചെടുത്തു.

അവന്റെ നെറ്റിയിൽ നിന്നും തലയുടെ പുറകിൽ നിന്നും ചോര വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശ്വാസമെടുപ്പ് വളരെ നേർത്തതായിരുന്നു.

“ശ്രീഹരി കണ്ണുതുറക്ക് പ്ലീസ് എന്നെ തനിച്ചാക്കി പോകല്ലേ ” അവൾ അവന്റെ മുഖത്ത് ഉമ്മവെച്ച്, തോളിൽ കിടന്ന സാരിത്തുമ്പ് കീറി അവന്റെ തലയിലെ മുറിവ് മുറുകെ കെട്ടി.

സ്വാതികയുടെ കണ്ണീരും ആർദ്രമായ ആ വിളികളും കേട്ടിട്ടെന്നപോലെ ശ്രീഹരി പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. അവൻ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ ഉയർത്തി സ്വാതികയുടെ കവിളിൽ തൊട്ടു.

“സ്വാ സ്വാതിക…നീ നീ എന്തിനാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്..ഏട്ടൻ… ഏട്ടൻ നിന്നെ… ” അവൻ വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് സംസാരിച്ചു.

“എനിക്ക് ഒന്നും പറ്റിയില്ല ശ്രീഹരി നിന്നെ രക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ വന്നു നമുക്ക് പോകാം ” സ്വാതിക ശ്രീഹരിയുടെ ഭാരം മുഴുവൻ താങ്ങി, പ്രയാസപ്പെട്ട് അവനെ താഴ്‌വരയിൽ നിന്ന് മുകളിലെ റോഡിലേക്ക് കയറ്റി. കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിൽ അവനെ കിടത്തി, അവൾ അതിവേഗത്തിൽ വണ്ടി ടൗണിലെ ഒരു സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിലേക്ക് ഓടിച്ചു പോയി.

ആശുപത്രിയിൽ എത്തിച്ച ഉടൻ തന്നെ ഡോക്ടർമാർ ശ്രീഹരിയെ എമർജൻസി വാർഡിലേക്ക് മാറ്റി. തലയ്ക്ക് സാരമായ പരിക്കേറ്റിട്ടുണ്ടെന്നും, രക്തസ്രാവം കൂടുതലായതിനാൽ അടുത്ത 24 മണിക്കൂർ വളരെ നിർണ്ണായകമാണെന്നും ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു.

സ്വാതിക ഐ.സി.യുവിന് മുന്നിലെ ബഞ്ചിലിരുന്ന് വിങ്ങിപ്പൊട്ടി.
താൻ കാരണം ഒരു നിരപരാധിയുടെ ജീവൻ അപകടത്തിലായിരിക്കുന്നു.

ശിവദാസിന്റെ മൃഗീയതയുടെ ഇരയായി ശ്രീഹരി മാറാൻ അവൾ സമ്മതിക്കില്ല. അതേസമയം തന്നെ, ശിവദാസ് ഈ വിവരം അറിഞ്ഞാൽ ആശുപത്രിയിൽ വന്ന് ശ്രീഹരിയെ അപായപ്പെടുത്താൻ മടിക്കില്ലെന്ന് അവൾക്ക് ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ വേഗത്തിൽ ഫോണെടുത്ത് തനിക്കറിയാവുന്ന ഒരു പോലീസുദ്യോഗസ്ഥനെ ബന്ധപ്പെടാൻ തീരുമാനിച്ചു. എന്നാൽ, അതിനുമുൻപ് തന്നെ ബാംഗ്ലൂരിലുള്ള ശ്രീഹരിയുടെ ഉറ്റസുഹൃത്ത് അരുണിനെ അവൾ ഫോണിൽ വിളിച്ചു. നടന്ന സംഭവങ്ങളെല്ലാം അവനോട് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“താൻ പേടിക്കണ്ട, ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇവിടുന്ന് പുറപ്പെടുകയാണ്. അതുവരെ ശ്രീഹരിയുടെ അടുത്തേക്ക് ആരെയും അടുപ്പിക്കരുത്. പോലീസിൽ പരാതി നൽകാൻ ഇപ്പോൾ വരേണ്ട, ശിവദാസിന് വലിയ സ്വാധീനമുണ്ട് ” അരുൺ പറഞ്ഞു.

തലയിലെ മുറിവിൽ നിന്നുഴുകുന്ന ചോര തുടച്ച് ശിവദാസ് മദ്യപിക്കുകയായിരുന്നു. സ്വാതിക തന്നെ ആക്രമിച്ച് കാറുമായി കടന്നുകളഞ്ഞതിന്റെ ദേഷ്യം അയാളെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.
പെട്ടെന്നാണ് രാജന്റെ ഫോൺ കോൾ വന്നത്.

ശിവദാസേട്ടാ പണി പാളി! ആ ചെക്കൻ കാറിൽ ഇല്ലായിരുന്നു! ആരോ അവനെ താഴ്‌വരയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു. ആ സ്വാതികയും കാറും ടൗണിലെ ഗ്ലോബൽ ആശുപത്രിയിലുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞു!

ശിവദാസ് കസേരയിൽ നിന്ന് ചാടിയെഴുന്നേറ്റു.

“എന്ത് അവൻ ചത്തില്ലേ അവൾ അവനെ രക്ഷിച്ചോ? ഉവ്വ് അവൻ ജീവനോടെയുണ്ട്. പോലീസ് കേസായാൽ നമ്മൾ അകത്താകും ” രാജൻ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.

“അവനെ ജീവനോടെ പുറത്തുവിടില്ലടാ! നീ നിന്റെ ആൾക്കാരുമായി ആശുപത്രിയിലേക്ക് വാ. അവൻ കണ്ണുതുറക്കുന്നതിന് മുൻപ് അവനെ അവിടെ വെച്ച് തന്നെ തീർക്കണം! എന്നിട്ട് ജയിലിൽ പോയാലും വേണ്ടില്ല ” ശിവദാസ് കട്ടച്ചോര കണ്ണുകളോടെ അലറി.
അയാൾ തന്റെ തോക്കെടുത്ത് അരയിൽ തിരുകി ആശുപത്രിയിലേക്ക് തിരിച്ചു.

ആശുപത്രിയിലെ നിശബ്ദമായ രാത്രി.
പുലർച്ചെ മൂന്നു മണിയോടെ, ശ്രീഹരിക്ക് ബോധം തെളിഞ്ഞു. ഐ.സി.യുവിന് പുറത്ത് നിന്നിരുന്ന സ്വാതികയെ ഡോക്ടർ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു.
സ്വാതിക ഓടിച്ചെന്ന് അവന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.

“ശ്രീഹരി നിനക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ?
ശ്രീഹരി നേർത്ത രീതിയിൽ പുഞ്ചിരിച്ചു.

“എനിക്ക് എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല സ്വാതിക നീ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ എനിക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല.”

“നമുക്ക് ഇവിടുന്ന് പോകണം ശ്രീഹരി. അയാൾ നമ്മളെ തേടി വരും നിന്നെ കൊല്ലാൻ അവൻ മടിക്കില്ല ” സ്വാതിക വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

“ഞാൻ വരാം സ്വാതിക നമ്മൾ ഇനി ആരുടെയും മുൻപിൽ തോറ്റുകൊടുക്കില്ല ” ശ്രീഹരി കട്ടിലിൽ നിന്നെഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

പെട്ടെന്നാണ് ആശുപത്രിയിലെ വെളിച്ചം മുഴുവൻ അണഞ്ഞത്! അവിടെ ആകെ കറുത്ത ഇരുട്ട് പടർന്നു. അത്യാവശ്യ ജനറേറ്ററിന്റെ വെളിച്ചം മാത്രം പാതി തെളിഞ്ഞു.
കൊറിഡോറിൽ നിന്ന് ഭീകരമായ കാൽപെരുമാറ്റങ്ങളും നിലവിളികളും കേട്ടു.

ശിവദാസും രാജന്റെ ഗുണ്ടകളും ആശുപത്രിയിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറിയിരുന്നു!ചുറ്റുമുള്ളവരെല്ലാം ഭയത്തോടെ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് അറിയാതെ പരിഭ്രാന്തരായി. സെക്യൂരിറ്റി ജീവനക്കാർ ഓടിവന്നു.

സ്വാതിക ഭയത്തോടെ വാതിലിലേക്ക് നോക്കി. ശിവദാസിന്റെ നിഴൽ വാതിൽക്കൽ തെളിഞ്ഞു. അയാളുടെ കയ്യിൽ തോക്കുണ്ടായിരുന്നു.

“സ്വാതികാ ഇറങ്ങി വാടീ പുറത്തേക്ക്! നിന്റെ കാമുകനെ വിട്ട് ഇറങ്ങി വാ! ” ശിവദാസിന്റെ ഭ്രാന്തമായ ശബ്ദം ഇടനാഴിയിൽ മുഴങ്ങി.

ശ്രീഹരി ഡ്രിപ്പ് അഴിച്ചുമാറ്റി കട്ടിലിൽ നിന്നിറങ്ങി സ്വാതികയുടെ മുന്നിൽ സംരക്ഷണമായി നിന്നു.

“സ്വാതിക നീ എന്റെ പുറകിൽ നിൽക്ക്.

“ഇല്ല ശ്രീഹരി ഇനി നിന്നെ അപകടത്തിലാക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല! ” സ്വാതിക ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ശിവദാസ് മുറിയുടെ വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന് അകത്തുകയറി. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ കൊലപാതക വെറി തിളങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു!

“തീർന്നെടാ രണ്ടുപേരുടെയും കളി ഇന്ന് ഇവിടെ തീർന്നു! ” ശിവദാസ് തോക്ക് ശ്രീഹരിക്ക് നേരെ ചൂണ്ടി.

തീവ്രമായ പ്രണയത്തിനും, ക്രൂരമായ പകയ്ക്കുമിടയിൽ മറ്റൊരു അധ്യായം തുറക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു.

മുറിക്കുള്ളിൽ മരവിപ്പിക്കുന്ന നിശബ്ദത പടർന്നുപിടിച്ചു. മങ്ങിയ ജനറേറ്റർ വെളിച്ചത്തിൽ ശിവദാസിന്റെ കയ്യിലിരുന്ന റിവോൾവറിന്റെ ഇരുമ്പ് കുഴൽ തിളങ്ങി. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ലഹരിയുടെ ഭ്രാന്തും കൊലപാതക വെറിയും ഒരുപോലെ ജ്വലിച്ചു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ശിവദാസേട്ടാ വേണ്ട! നിങ്ങളിത് എന്താണ് ചെയ്യാൻ പോകുന്നത് ” സ്വാതിക ശ്രീഹരിയുടെ മുന്നിലേക്ക് കയറിനിന്ന് അലറി.

“മാറിനിൽക്കടീ പൂതനേ! ” ശിവദാസ് ഗർജ്ജിച്ചു. “എന്റെ ചോര ഊറ്റിക്കുടിക്കാൻ വന്ന ഇറച്ചിക്കോഴിയാണ് ഇവൻ. ഇവനെയും കൊണ്ട് ഓടാമെന്ന് വിചാരിച്ചോ നീ? ഇത്രയും നാൾ എന്റെ കാശിൽ ജീവിച്ചിട്ട് എന്റെ നെഞ്ചത്തേക്ക് കയറാൻ നോക്കുന്നോടാ നായേ?”
ശ്രീഹരി സ്വാതികയെ കൈകൊണ്ട് തള്ളി തന്റെ പുറകിലേക്ക് നിർത്തി. അവൻ തലയിലെ കെട്ടിൽ നിന്ന് ചോരയിറ്റുന്നതും ഗൗനിക്കാതെ ഒട്ടും ഭയമില്ലാതെ ശിവദാസിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരെ നോക്കി.

“തോക്ക് കൈയ്യിലിരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് നീ വലിയ ആളായെന്ന് വിചാരിക്കേണ്ട ശിവദാസാ ” ശ്രീഹരിയുടെ ശബ്ദം കനത്തു. “ഒരു പെണ്ണിന്റെ ആത്മാഭിമാനത്തെ ചവിട്ടിമെതിച്ച്, ലഹരിയിൽ ആറാടി ജീവിക്കുന്ന നീ വെറുമൊരു ഭീരുവാണ്. നിന്റെ ക്രൂരതകൾ സഹിക്കാൻ വയ്യാഞ്ഞിട്ടാണ് അവൾ എന്നെ സ്നേഹിച്ചത്. അതിൽ എനിക്ക് യാതൊരു മാനസിക കുറ്റബോധവുമില്ല!”

“മിണ്ടരുതടാ! മറ്റൊരുത്തന്റെ ഭാര്യയെ വെച്ചോണ്ടിരുന്നിട്ട് അവൻ എന്നെ പഠിപ്പിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു ” ശിവദാസ് ട്രിഗ്ഗറിൽ വിരലമർത്തി.

ആ നിമിഷത്തിൽ, ഐ.സി.യുവിന്റെ പിൻവാതിൽ തുറന്ന് അരുണും കൂട്ടരും രണ്ടു പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരുമായി അകത്തേക്ക് ഇരച്ചുകയറി!

അരുൺ ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്ന് ലാൻഡ് ചെയ്ത ഉടൻ തന്നെ പോലീസിലെ ഉയർന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥനായ തന്റെ സുഹൃത്തിനെ ബന്ധപ്പെട്ട് സിറ്റി പോലീസിന്റെ സഹായം തേടിയിരുന്നു. ശിവദാസിന്റെ ആളുകൾ ആശുപത്രി വളഞ്ഞ വിവരം അറിഞ്ഞ പോലീസ് വേഗത്തിൽ സ്ഥലത്തെത്തുകയായിരുന്നു.

“ഹാൻഡ്സ് അപ്പ് തോക്ക് താഴെയിടെടാ ശിവദാസാ! ” പോലീസ് ഇൻസ്പെക്ടർ വിജയ് തോക്ക് ശിവദാസിന് നേരെ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

തീർത്തും അപ്രതീക്ഷിതമായ പോലീസിന്റെ കടന്നുവരവിൽ ശിവദാസ് ഒരു നിമിഷം പതറി. അയാളുടെ ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന ഗുണ്ടകൾ പേടിച്ച് ഓടാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും പുറത്തുനിന്ന പോലീസുകാർ അവരെ കീഴ്‌പ്പെടുത്തി.

“പോലീസോ ഹാ ഈ ശിവദാസിനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ നിങ്ങൾ വളർന്നിട്ടില്ലടാ! ” ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച ശിവദാസ് പോലീസിനു നേരെ തിരിഞ്ഞു.

ആ അവസരം മുതലാക്കി ശ്രീഹരി മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞ് ശിവദാസിന്റെ തോക്ക് ഇരുന്ന കൈയ്ക്ക് ബലമായി അടിച്ചു! തോക്ക് തെറിച്ച് ദൂരേക്ക് വീണു. അമർഷത്തോടെ ശിവദാസ് ശ്രീഹരിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് തൊഴിച്ചു. ശ്രീഹരി നിലത്തേക്ക് മറിഞ്ഞുവീണു.

“ശ്രീഹരി! ” സ്വാതിക നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് തറയിലുണ്ടായിരുന്ന സ്റ്റീൽ ട്രേ എടുത്ത് ശിവദാസിന്റെ തലയ്ക്ക് നേരെ ആഞ്ഞടിച്ചു.

ശിവദാസ് തല കറങ്ങി പിന്നോട്ട് മാറി. ഇൻസ്പെക്ടർ വിജയും സംഘവും പാഞ്ഞടുത്ത് ശിവദാസിനെ തറയിൽ കിടത്തി ബലമായി വില്ലുപോലെ പൂട്ടി ലാത്തയടിച്ചു. കൈകളിൽ വിലങ്ങു വീഴുമ്പോഴും ശിവദാസ് ഭ്രാന്തമായി അലറുന്നുണ്ടായിരുന്നു:

“നിന്നെ ഞാൻ വെറുതെ വിടില്ലടീ സ്വാതികേ. ജയിലിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്നാൽ രണ്ടുപേരെയും ഞാൻ ജീവനോടെ കത്തിക്കും!”
പോലീസ് ശിവദാസിനെയും ഗുണ്ടകളെയും വലിച്ച് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
ആശുപത്രിമുറി വീണ്ടും ശാന്തമായി. അരുൺ ഓടിയെത്തി ശ്രീഹരിയെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. സ്വാതിക ഓടിച്ചെന്ന് ശ്രീഹരിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉറക്കെ കരഞ്ഞു.

മരണത്തിന്റെ വക്കിൽ നിന്ന് തിരികെ വന്നതിന്റെയും, വർഷങ്ങളായി അനുഭവിച്ച നരകയാതനകൾക്ക് ഒരു അന്ത്യമുണ്ടായതിന്റെയും സങ്കടവും ആശ്വാസവും ആ കണ്ണീരിൽ കലർന്നിരുന്നു.

“സാരമില്ല സ്വാതിക ഇനി നമ്മളെ തടുക്കാൻ ആരുമില്ല എന്ന് ശ്രീഹരി അവളെ ആർദ്രമായി പുണർന്നു.

ദിവസങ്ങൾ വേഗത്തിൽ കടന്നുപോയി.
ശിവദാസിന്റെ പേരിൽ വധശ്രമം, ഗാർഹിക പീഡനം, ഗുണ്ടാ ആക്രമണം തുടങ്ങി നിരവധി ജാമ്യമില്ലാ വകുപ്പുകൾ ചുമത്തി കേസ് എടുത്തു. ശിവദാസിന്റെ മുൻകാല ബിസിനസ്സ് തട്ടിപ്പുകളും ഇതോടെ പുറത്തുവന്നു. അയാളുടെ സാമ്രാജ്യം തകർന്നടിയുകയായിരുന്നു.

ശ്രീഹരിയുടെ ആരോഗ്യം വേഗത്തിൽ വീണ്ടെടുത്തു. അരുണിന്റെ സഹായത്തോടെ സ്വാതികയും ശ്രീഹരിയും പാലക്കാട്ടെ പഴയ വീടും ശിവദാസിന്റെ നിഴലുകളും എന്നെന്നേക്കുമായി ഉപേക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
സ്വാതിക തനിക്ക് അവശേഷിച്ച കുറച്ച് വസ്ത്രങ്ങളും സാധനങ്ങളുമെടുത്ത് ആ വലിയ ബംഗ്ലാവിന്റെ പടികളിറങ്ങി. ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവൾ അവസാനമായി ആ വീടിലേക്ക് ഒന്നു തിരിഞ്ഞുനോക്കി. ആയിരം സ്വപ്നങ്ങളോടെ കയറിവന്ന വീടാണ്. പക്ഷേ, അവൾക്ക് അവിടെ ലഭിച്ചത് കണ്ണീരും മുറിവുകളും മാത്രം. ഇന്ന് അവൾ ഇറങ്ങുന്നത് ഒരു പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്കാണ്, ഭയമില്ലാത്ത, പ്രണയം നിറഞ്ഞ ഒരു ലോകത്തേക്ക്!

💛………

മൂന്ന് മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം…  ബാംഗ്ലൂർ നഗരം.

പാലക്കാട്ടെ നരകതുല്യമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്നും ബാംഗ്ലൂരിലെ തണുത്ത കാറ്റിലേക്കുള്ള മാറ്റം സ്വാതികയ്ക്ക് പുതിയൊരു ജന്മം നൽകിയതുപോലെയായിരുന്നു. നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് മാറി, പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ ഒരു ശാന്തമായ ഫ്ലാറ്റിലാണ് അവർ താമസിച്ചിരുന്നത്.
സ്വാതികയുടെ കണ്ണുകളിലെ കറുത്ത പാടുകൾ മാഞ്ഞുപോയിരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് പഴയ പ്രസരിപ്പും കവിളുകളിൽ ചോരത്തിളപ്പും തിരികെ വന്നു.

ശ്രീഹരി ഓഫീസിൽ നിന്ന് വരാൻ സമയമായപ്പോൾ അവൾ ബാൽക്കണിയിൽ കാത്തുനിന്നു. കയ്യിൽ രണ്ട് കപ്പ് ചൂടുകാപ്പിയുണ്ടായിരുന്നു.
ഡോർ ബെൽ അടിച്ചതും അവൾ ഓടിച്ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. ശ്രീഹരി പുഞ്ചിരിയോടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു. അവന്റെ കൈകളിൽ ചുവന്ന റോസാപ്പൂക്കളുടെ ഒരു വലിയ ബൊക്കെയുണ്ടായിരുന്നു.

“ഇതെന്താ ശ്രീഹരി വിശേഷിച്ച് എന്ന് സ്വാതിക അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“ഇന്ന് എന്താ ദിവസം എന്ന് മറന്നോ എന്റെ പെണ്ണേ ” ശ്രീഹരി പൂച്ചെണ്ട് അവളുടെ കൈകളിൽ കൊടുത്തു. “നമ്മൾ ബാംഗ്ലൂരിൽ ഒന്നിച്ച് ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് ഇന്ന് മൂന്ന് മാസം തികയുകയാണ്.”

സ്വാതിക നാണത്തോടെ തലതാഴ്ത്തി. ശ്രീഹരി അവളെ അരക്കെട്ടിലൂടെ പിടിച്ച് തന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.
ശ്രീഹരി കാപ്പി തണുക്കും എന്ന് അവൾ വ്യാജമായി പരിഭവം നടിച്ചു.

“തണുത്താൽ കുഴപ്പമില്ല സ്വാതിക എനിക്ക് ഈ ചൂടാണ് ആവശ്യം ” അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിടുക്കിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു.

സ്വാതിക അവന്റെ മുടിയിഴകളിലൂടെ വിരലോടിച്ചു. “എന്റെ ജീവിതം ഇത്രയും മനോഹരമാകുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചിരുന്നില്ല ശ്രീഹരി നീയാണ് എനിക്ക് എല്ലാം…”

“നമ്മൾ ഒരുപാട് സഹിച്ചു സ്വാതിക ഇനി നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രണയം മാത്രമേ ഉണ്ടാവൂ ” ശ്രീഹരി അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന അധരങ്ങളിൽ അമർത്തി ഉമ്മവെച്ചു.

പഴയ ഇരുണ്ട രാത്രികളുടെ ഓർമ്മകളെല്ലാം മായ്ച്ചുകളഞ്ഞ്, അവർ പരസ്പരം ലയിച്ചു ചേർന്നു.

എന്നാൽ, ജയിലിന്റെ അടഞ്ഞ ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ ഇരുന്ന് ശിവദാസ് പകയോടെ മറ്റൊരു ചതിപ്പദ്ധതി മെനയുകയായിരുന്നു. അഡ്വക്കേറ്റ് മുഖേന ബാംഗ്ലൂരിലെ ഗുണ്ടാതലവൻ റഹ്മാന് പണം നൽകി രണ്ടുപേരെയും വധിക്കാൻ അയാൾ കരാർ ഉറപ്പിച്ചു.

ബാംഗ്ലൂരിൽ സ്വാതികയും ശ്രീഹരിയും പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നിരുന്നു. ഒരു സായാഹ്നത്തിൽ സ്വാതിക ഫ്ലാറ്റിൽ തനിച്ചുള്ളപ്പോൾ, കറന്റും ഫോൺ ലൈനുകളും വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടു. വാതിൽ തകർത്ത് അകത്തുകയറിയ കൊലയാളികളെ സ്വാതിക അടുക്കളയിലെ മുളകുപൊടിയും കത്തിയും കൊണ്ട് ധൈര്യത്തോടെ എതിർത്തു.

അപായം മണത്തറിഞ്ഞ് ഓഫീസിൽ നിന്ന് ഓടിയെത്തിയ ശ്രീഹരിയും പോലീസും ചേർന്ന് ഗുണ്ടകളെ ആക്രമിച്ചു കീഴ്പ്പെടുത്തി. ജയിലിൽ കിടക്കുന്ന ശിവദാസാണ് തങ്ങളെ അയച്ചതെന്ന് ഗുണ്ടകൾ സമ്മതിച്ചു.

കേസ് അന്വേഷിച്ച പോലീസിന്റെ റിപ്പോർട്ട് പരിഗണിച്ച്, ഫാസ്റ്റ് ട്രാക്ക് കോടതി ശിവദാസിന് 14 വർഷത്തെ കഠിനതടവ് വിധിച്ചു. പ്രതിക്കൂട്ടിൽ തളർന്നുനിന്ന ശിവദാസിന്റെ മുന്നിലൂടെ സ്വാതികയും ശ്രീഹരിയും ആത്മാഭിമാനത്തോടെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

ഒരു വർഷത്തിന് ശേഷം, ബാംഗ്ലൂരിലെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് മാറി വയനാട്ടിലെ മനോഹരമായ കോട്ടേജിലേക്ക് അവർ താമസം മാറ്റി. എല്ലാ ദുരന്തങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച്, പുതിയൊരു ജീവന്റെ വരവോടെ അവർ പ്രണയം നിറഞ്ഞ പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങി.

ബാംഗ്ലൂരിലെ ആ ചെറിയ ഫ്ലാറ്റിലെ മുറിയിൽ പ്രണയത്തിന്റെ മനോഹരമായ ഒരു ലോകം പൂത്തുവിടരുകയായിരുന്നു. പുറത്തെ തണുത്ത കാറ്റും മഴയുടെ നേർത്ത സംഗീതവും ആ നിമിഷത്തിന് കൂടുതൽ മാസ്മരികത പകർന്നു. വർഷങ്ങളായി കഠിനമായ നരകയാതനകളും ഭയവും മാത്രം അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ സ്വാതികയുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക്, ജീവന്റെ ജീവനായ ശ്രീഹരിയുടെ സാന്നിധ്യം പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത സുരക്ഷിതത്വവും ആശ്വാസവുമാണ് നൽകിയത്.

ശ്രീഹരി പതിയെ അവളുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു. വിറയ്ക്കുന്ന അവളുടെ വിരലുകൾ കോർത്തുപിടിച്ച് അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ വാചാലമല്ലാത്ത ആയിരം പ്രണയവചനങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.

“ഇനി ഒരിക്കലും നിന്റെ കണ്ണിൽ ഒരു തുള്ളി കണ്ണീർ വീഴാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല സ്വാതിക…” ശ്രീഹരി വളരെ ആർദ്രമായ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

അവന്റെ മാറോടുചേർന്നുനിൽക്കുമ്പോൾ, വർഷങ്ങളായി തരിശുകിടന്ന തന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് സ്നേഹത്തിന്റെ കുളിർമഴ പെയ്തിറങ്ങുന്നത് സ്വാതിക അനുഭവിച്ചു. ഭർത്താവിന്റെ ക്രൂരതകളും മുറിവുകളും അവളിൽ അവശേഷിപ്പിച്ച ഭയമെല്ലാം ആ സ്പർശനത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോയി. ശ്രീഹരി അവളുടെ കവിളിൽ പതുക്കെ തലോടി, അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന അധരങ്ങളിൽ തന്റെ പ്രണയം മുദ്രണം ചെയ്തു.

അവളിലെ ഓരോ വസ്ത്രവും മെല്ലെ അടർന്നു മാറുമ്പോൾ അവനിൽനിന്ന് തന്നിലേക്ക് പ്രവഹിക്കുന്ന ആ മൃദുവായ അനുഭൂതികളിൽ അവൾ മെല്ലെ തളരുകയായിരുന്നു. അവളിലെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഓരോന്നായി അവൻ അവൾക്കായി സമ്മാനിക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു ചിത്രശലഭം പനിനീർപൂവിൽനിന്ന് മധു നുകരുന്നതുപ്പോലെ അവളിലെ മധുകണം അവൻ ആവോളം നുണഞ്ഞെടുത്തു. തന്റെ പ്രിയപെട്ടവൻ തന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേറുമ്പോഴൊക്കെ അവളിൽനിന്ന് സീൽക്കാരങ്ങൾ പൊഴിഞ്ഞു. അവ ആ ഭിത്തികളിൽ തട്ടി പ്രതിധ്വനിച്ചു…

ആ രാത്രി അവർക്കുവേണ്ടിമാത്രമുള്ളതായിരുന്നു. വേദനകളും ഭീതികളും നിറഞ്ഞ ഭൂതകാലത്തെ പൂർണ്ണമായി മറന്ന്, പരസ്പരമുള്ള പ്രണയത്തിലും സമർപ്പണത്തിലും അവർ ഒന്നായി അലിഞ്ഞുചേർന്നു. പ്രാണന്റെ പാതിയായി മാറിയവന്റെ കൈകളിൽ ഭദ്രമായി ഉറങ്ങുമ്പോൾ, സ്വാതികയുടെ ചുണ്ടിൽ മനോഹരമായ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞിരുന്നു.

ലോകത്തിന്റെ സമ്മതത്തിന് കത്തുനിൽക്കാതെ തങ്ങളുടേതായ സന്തോഷത്തിന് മുൻ‌തൂക്കം നൽകിക്കൊണ്ട് ആ രണ്ട് ഇണക്കുരുവികൾ തങ്ങളുടെ ഇനിയുള്ള സുന്ദര ജീവിതം കിനാവ് കണ്ട് ഓരോ ദിനവും പ്രണയിച്ചുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു…

അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു…..💛