നിഴലുടഞ്ഞ രാവും വെളിച്ചവും

## നിഴലുടഞ്ഞ രാവും വെളിച്ചവും
### അധ്യായം 1: പ്രതീക്ഷകളുടെ സായന്തനം
മാസത്തിലെ ഒന്നാം തീയതി എന്നത് ഭാസ്കരനെ സംബന്ധിച്ച് വെറുമൊരു ദിവസമല്ലായിരുന്നു. അധ്വാനത്തിന്റെ ഫലം കയ്യിൽ കിട്ടുന്ന ദിവസം എന്നതിനേക്കാൾ, തനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ‘ആ സാധനം’ സുലഭമായി വാങ്ങാൻ കഴിയുന്ന ദിനമായിരുന്നു അത്. അന്നും പതിവുപോലെ കഠിനമായ പണി കഴിഞ്ഞ് കൂലി വാങ്ങി നേരെ പോയത് മദ്യഷാപ്പിലേക്കായിരുന്നു. ഇന്നലെ തന്നെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയൊരു തുക ഒപ്പിച്ചു വെച്ച് അവൻ ഒരു വലിയ കുപ്പി വാങ്ങിയിരുന്നു. വീട്ടിൽ ആരും കാണാതെ, വീടിന്റെ പുറകിലുള്ള പഴയ ചായ്പിലെ വിറകുകൂനയ്ക്ക് ഉള്ളിലാണ് അത് ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത്. ആരും കാണില്ലെന്ന് പൂർണ്ണ ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു. കാരണം ആ ഭാഗത്തേക്ക് രാത്രികാലങ്ങളിൽ പാമ്പുപേടി കാരണം ഭാര്യയോ മക്കളോ പോകാറില്ല.
വഴിനീളെ ഭാസ്കരന്റെ മനസ്സിൽ ആ കുപ്പിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ മാത്രമായിരുന്നു. പകലത്തെ കഠിനാധ്വാനം കാരണം ശരീരം മുഴുവൻ വേദനിക്കുന്നുണ്ട്. ആ വേദനയൊക്കെയും ആവിയായിപ്പോകാൻ ആ കുപ്പിയിലെ അമൃത് മാത്രം മതി. വീട്ടിൽ ചെന്നയുടൻ ആരും കാണാതെ ചായ്പിൽ ചെന്ന് രണ്ട് പെഗ്ഗ് അകത്താക്കണം. അതോർത്തപ്പോൾത്തന്നെ ഭാസ്കരന്റെ വായിൽ വെള്ളമൂറി. അയാൾ ചുണ്ടുകളും നാവും നുണഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്റെ നടത്തത്തിന്റെ വേഗത കൂട്ടി. ഇരുട്ടു വീണുതുടങ്ങിയ ആ ഗ്രാമീണ പാതയിലൂടെ അയാൾ വേഗത്തിൽ ചുവടുകൾ വെച്ചു. മനസ്സിൽ ആവോളം ആർത്തിയുണ്ടായിരുന്നു. വീട്ടിലെത്തി ആ മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ മുഴുകാൻ അയാൾ കൊതിയോടെ കാത്തിരുന്നു.
തന്റെ വീടിരിക്കുന്ന പറമ്പിന്റെ അതിരിലേക്ക് എത്തിയപ്പോഴാണ് ഭാസ്കരൻ ആ ശബ്ദം കേട്ടത്. സാധാരണയായി ആ സമയത്ത് തന്റെ വീട് തികച്ചും ശാന്തമായിരിക്കും. താൻ ചെന്നുകയറി ബഹളം വയ്ക്കുന്നത് വരെ അവിടെ വലിയ ശബ്ദങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടാകാറില്ല. എന്നാൽ ഇന്ന് സ്ഥിതി തികച്ചും വിഭിന്നമായിരുന്നു. വീടിനുള്ളിൽ നിന്ന് വലിയ തോതിലുള്ള ബഹളവും നിലവിളികളും കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഭാസ്കരൻ ഒരു നിമിഷം വഴിയിൽ നിന്നുപോയി.
“ഇതെന്താ പതിവില്ലാത്തൊരു ശബ്ദം? ഇത്രയും നാളും ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ പേടിച്ച് അമ്മയുടെ പുറകിൽ ഒളിക്കുന്ന മക്കളാണല്ലോ എനിക്കുള്ളത്. അതിൽ മൂത്തവൾ മാളവികയുടെ ശബ്ദമാണല്ലോ ഇത്ര ഉച്ചത്തിൽ കേൾക്കുന്നത്!” അയാൾ സ്വയം മന്ത്രിച്ചു.
അവൾക്ക് ഇന്നെന്താണ് സംഭവിച്ചത്? ആരോടാണ് അവൾ ഇത്രയും ക്രൂരമായി, ഉച്ചത്തിൽ കയർത്തു സംസാരിക്കുന്നത്? സംശയങ്ങളും ആശങ്കകളും ഭാസ്കരന്റെ മനസ്സിൽ ഇരച്ചുകയറി. വേഗത്തിൽ നടന്ന് അയാൾ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറി. ആ വരാന്തയിലേക്ക് കാലെടുത്തു വെച്ചതേയുള്ളൂ, പെട്ടെന്നാണ് വീടിനകത്തുനിന്ന് കഞ്ഞിക്കലവും സ്റ്റീൽ പാത്രങ്ങളും വലിയ ശബ്ദത്തോടെ മുറ്റത്തേക്ക് പറന്നുവീണത്. കഞ്ഞിവെള്ളം ഉമ്മറമാകെ തെറിച്ചു. ഭാസ്കരൻ ഭയന്നുപോയി.
“എടീ… ശാരദേ… ശാരദേ… എന്താടീ അവിടെ ഒരു ബഹളം? നിങ്ങളൊക്കെ അവിടെ എന്ത് ചെയ്യുകയാ?” ഭാസ്കരൻ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുചോദിച്ചു.
### അധ്യായം 2: അപ്രതീക്ഷിത കാഴ്ചകൾ
“ആരാടാ അവിടെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ?”
അകത്തുനിന്ന് നിലത്തുറയ്ക്കാത്ത കാലുകളുമായി, ശരീരം ആകെ ഉലഞ്ഞുലഞ്ഞ് പുറത്തേക്ക് വന്ന മൂത്ത മകൾ മാളവികയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഭാസ്കരൻ അന്തംവിട്ടുപോയി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നിരുന്നു, മുടിയിഴകൾ ആകെ അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞിരുന്നു. ഒരു ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെയാണ് അവൾ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു വന്നത്.
“നിന്റെ തള്ള എന്തിയേടി?” ഭാസ്കരൻ ദേഷ്യത്തോടെയും അതിലേറെ അത്ഭുതത്തോടെയും ചോദിച്ചു.
“ആ… എനിക്കറിയില്ല! താൻ ആരാ ചോദിക്കാൻ? നിങ്ങളൊക്കെ ആരാടാ?” മാളവിക നാക്കു കുഴഞ്ഞുകൊണ്ട്, വിക്കി വിക്കി ചോദിച്ചു.
“മാളവികാ…!” ഭാസ്കരൻ തന്റെ ശബ്ദത്തിന്റെ ആക്കം കൂട്ടി അവളെ ഭയപ്പെടുത്താൻ നോക്കി.
“ഒച്ച വെയ്ക്കല്ലേ മനുഷ്യാ… താൻ ആരാണ്? എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് താൻ എന്തിനാടാ കയറി വന്നത്? ഇറങ്ങിപ്പോ ഇവിടുന്ന്!” അവൾ അയാളുടെ നേരെ കൈ ചൂണ്ടി ആക്രോശിച്ചു.
“എന്താടീ നീ ഈ പറയുന്നത്? ഞാൻ നിന്റെ അച്ഛനല്ലേ? ഇത് എന്റെ വീടല്ലേ? നിനക്ക് ഇന്നെന്താ പറ്റിയത്? നിന്റെ സമനില തെറ്റിയോ?” ഭാസ്കരന് തന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. താൻ ജനിപ്പിച്ചു വളർത്തിയ മകൾ തന്റെ നേരെ നിന്ന് ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിക്കുമെന്ന് അയാൾ സ്വപ്നത്തിൽപ്പോലും വിചാരിച്ചിരുന്നില്ല.
“ആര്? അച്ഛനോ? ആരുടെ അച്ഛൻ? എന്താടീ പറഞ്ഞത്… ഇതു നിങ്ങളുടെ വീടോ?” മാളവിക ആടിക്കൊണ്ട്, കുഴയുന്ന നാവോടെ പരിഹാസപൂർവ്വം ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“മോളേ… മാളൂ…” ഭാസ്കരൻ ശബ്ദം അല്പം താഴ്ത്തി അവളെ ശാന്തയാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“മോളോ? ആരുടെ മോൾ? താൻ ആരാപ്പാ… എന്തിനാ ഇങ്ങോട്ട് കെട്ടിയെടുത്തത്?” അവൾ വീണ്ടും ആക്രോശിച്ചു.
സഹികെട്ട ഭാസ്കരൻ മാളവികയെ ബലമായി ഒരു വശത്തേക്ക് തള്ളിമാറ്റിക്കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി. വീടിനകത്തേക്ക് കാലെടുത്തു വെച്ച ഭാസ്കരൻ കണ്ട കാഴ്ച അയാളെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഞെട്ടിച്ചുകളഞ്ഞു.
### അധ്യായം 3: തകർന്ന വീടും ഭയന്ന മനസ്സും
വീടിനകത്തെ കാഴ്ച ദയനീയമായിരുന്നു. ഹാളിലെയും മുറിയിലെയും സാധനങ്ങളെല്ലാം വാരിവലിച്ച് നിലത്തിട്ടിരിക്കുന്നു. തുണികളും പാത്രങ്ങളും പുസ്തകങ്ങളും എല്ലാം തറയിൽ ചിതറിക്കിടക്കുകയാണ്. വീടിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ ഭയന്നു വിറച്ച്, പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഭാര്യ ശാരദയും ഇളയ മകൾ അഞ്ജനയും ഇരിപ്പുണ്ട്. അവരുടെ മുഖത്ത് മരണഭയമായിരുന്നു. എന്താണ് ഇവിടെ നടന്നതെന്ന് ഭാസ്കരന് ഒട്ടും മനസ്സിലായില്ല.
അയാൾ വേഗത്തിൽ ഭാര്യയുടെയും ഇളയ മകളുടെയും അടുത്ത് ചെന്നു. ശാരദയുടെ തോളിൽ പിടിച്ച് അവളെ തറയിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.
“എന്താടീ… എന്താ ഇവിടെ ഉണ്ടായത്? ഇവൾക്ക് പെട്ടെന്ന് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചോ? എന്താ ഇവൾ ഈ കാണിച്ചുകൂട്ടുന്നത്?” ഭാസ്കരൻ പരിഭ്രാന്തിയോടെ ചോദിച്ചു.
“ആ… എനിക്കറിയില്ല ഒന്നിനും…” ശാരദ കരച്ചിലിന്റെ വക്കോളമെത്തി വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
ഭാസ്കരന് ആകെ ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്ന അവസ്ഥയായിരുന്നു. പണി കഴിഞ്ഞ് താൻ എന്തിനാണോ ഇത്രയും ആർത്തി പിടിച്ച് ഓടിവന്നത്, ആ കാര്യം പോലും അയാൾ തൽക്കാലത്തേക്ക് മറന്നുപോയി. മനസ്സ് തണുപ്പിക്കാൻ അയാൾ ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു: “നീ ചെന്ന് എനിക്കൊരു ചായ ഇട്ടോണ്ടു വന്നേ… തലപുകയുന്നു.”
ശാരദ ഭയത്തോടെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെയും പാത്രങ്ങൾ പലതും നിലത്ത് കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ എങ്ങനെയൊക്കെയോ അടുപ്പ് കൂട്ടി ചായ ഉണ്ടാക്കി. രണ്ട് സ്റ്റീൽ ഗ്ലാസ്സുകളിൽ കട്ടൻ ചായ പകർന്ന് അവൾ വരാന്തയിലേക്ക് നടന്നു. ഭാസ്കരൻ ഹാളിലെ കസേരയിൽ തലയ്ക്ക് കൈകൊടുത്ത് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ശാരദ ഭാസ്കരന്റെ നേരെ ഗ്ലാസ്സ് നീട്ടി. എന്നാൽ ഭാസ്കരൻ അത് കൈനീട്ടി വാങ്ങുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപ്, എവിടെ നിന്നോ പാഞ്ഞുവന്ന മാളവിക ആ ചായ ഗ്ലാസ്സ് ബലമായി കൈക്കലാക്കി.
അവൾ ആ ചായ ഗ്ലാസ്സ് തന്റെ ചുണ്ടോട് ചേർത്തു. ഒരു വലിയ കവിൾ ചായ അവൾ വായയ്ക്കുള്ളിലാക്കി. എന്നാൽ അടുത്ത നിമിഷം, ആ ചായ മുഴുവൻ അവൾ നിലത്തേക്ക് നീട്ടിത്തുപ്പി. എന്നിട്ട് സിംഹത്തെപ്പോലെ അലറി:
“എന്താടീ ഇത്? ഇതിന് ചൂടില്ല… മധുരമില്ല… കടുപ്പമില്ല… ഇതു നിന്റെ തന്തയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയി കൊടുക്കടീ!”
പറഞ്ഞു തീരുന്നതിനൊപ്പം മാളവിക തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ചായ ഗ്ലാസ്സ് ശക്തിയായി തറയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. ഗ്ലാസ്സ് വലിയ ശബ്ദത്തോടെ തറയിൽ വീണുരുണ്ടു.
### അധ്യായം 4: സംഘർഷത്തിന്റെ രാത്രി
ഇതെല്ലാം നേരിട്ട് കണ്ടുനിന്ന ഭാസ്കരന് ഉള്ളിൽ നിന്നും രോഷം ഇരച്ചുകയറി. തന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് തന്റെ ഭാര്യയെയും മകളെയും അപമാനിക്കുന്ന, തന്നെപ്പോലും മാനിക്കാത്ത മകളെ ഒരു പാഠം പഠിപ്പിക്കാൻ അയാൾ തീരുമാനിച്ചു. മാളവികയെ അടിക്കാനായി അയാൾ കൈ ഓങ്ങിക്കൊണ്ട് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
“എടി നിനക്ക് വലിയ ഭാവമായിപ്പോയല്ലോ!” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അയാൾ കൈ വീശിയെങ്കിലും, മാളവിക ഒട്ടും ഭയന്നില്ല. അവൾ ആ വായുവിൽ ഉയർന്ന കൈകളിൽ കയറി ബലമായി പിടിച്ചു. ഭാസ്കരൻ അത് ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ലായിരുന്നു. ഒരു പെൺകുട്ടിക്ക് ഇത്രയും ശക്തിയോ എന്ന് അയാൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
“വിടടീ… എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് വിട്!” ഭാസ്കരൻ ഒച്ചവെച്ചു.
മാളവിക പെട്ടെന്ന് ഭാസ്കരന്റെ കയ്യിലുള്ള പിടി വിട്ടു. ആ സമയം കൊണ്ട് ഭാസ്കരൻ മാളവികയുടെ മുടിക്ക് കുത്തിപ്പിടിക്കാൻ കൈ നീട്ടി. എന്നാൽ അയാളുടെ ചലനങ്ങളേക്കാൾ വേഗത അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. ഭാസ്കരൻ മുടിയിൽ പിടിക്കുന്നതിന് മുൻപേ തന്നെ മാളവിക ഭാസ്കരന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു. അവൾ അയാളെ ശക്തമായി കുലുക്കി.
ഇതു കണ്ട് ഭയന്നുപോയ ഇളയ മകൾ അഞ്ജന അവരെ തടയാനായി ഓടിവന്നു. “ചേച്ചീ… അച്ഛനെ വിട് ചേച്ചീ…” എന്ന് കരഞ്ഞുപറഞ്ഞു വന്ന അഞ്ജനയെ മാളവിക ഒരൊറ്റ തള്ളലായിരുന്നു. അഞ്ജന ദൂരേക്ക് തെറിച്ചുവീണു.
പിന്നെ അവിടെ ആകെ ഒരു ബഹളമയമായിരുന്നു. പരസ്പരം തല്ലും പിടിയും വലിപ്പും. ഭാസ്കരന് അവളെ അടിക്കാനോ ഒതുക്കാനോ കഴിഞ്ഞില്ല. ഒരു മൃഗത്തെപ്പോലെയാണ് അവൾ പെരുമാറിയത്. ഒടുവിൽ, ഏറെ സമയത്തെ ബഹളങ്ങൾക്ക് ശേഷം മാളവിക തനിയെ തളർന്ന് ഒരു കസേരയിൽ ചെന്നിരുന്നു. അവൾ ശാന്തയായത് കണ്ട് ശാരദ അടുക്കളയിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന ചോറും കറിയും എങ്ങനെയൊക്കെയോ എടുത്ത് എല്ലാവർക്കും ഭക്ഷണമായി വിളമ്പി. ആരും ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.
മേശപ്പുറത്തിരുന്ന പ്ലേറ്റിൽ നിന്നും ഒരു ഉരുള ചോറ് വാരി മാളവിക വായിൽ വെച്ചു. എന്നാൽ അടുത്ത നിമിഷം അവൾ അത് ഒരൊറ്റ തുപ്പലായിരുന്നു!
“എന്തൊരു രുചിയില്ലാത്ത ഭക്ഷണമാടീ ഇത്?” എന്ന് ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ ഇരുന്ന ഭക്ഷണപ്പാത്രങ്ങളെല്ലാം തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചു. ചോറും കറിയും തറയിലാകെ ചിതറിപ്പോയി. അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നുപോയി.
ആ രാത്രി ആ വീട്ടിൽ ആരും ഭക്ഷണം കഴിച്ചില്ല. മനസ്സിന് ഒട്ടും സമാധാനമില്ലാതെ, ഉറങ്ങാൻ പോലും പറ്റാതെ ഭാസ്കരൻ വീടിന് വെളിയിലിറങ്ങി. മുറ്റത്തും പറമ്പിലുമായി അയാൾ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നടന്നു. രാത്രിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ അയാളുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഇന്നലെ വരെയുള്ള തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ ദിനങ്ങളും കടന്നുപോന്നു.
### അധ്യായം 5: തിരിച്ചറിവിന്റെ നിമിഷങ്ങൾ
ഭാസ്കരൻ ആലോചിച്ചു. താൻ എന്തിനാണ് ദിവസവും പണിക്ക് പോകുന്നത്? കുടുംബം നോക്കാനോ മക്കളെ വളർത്താനോ അല്ല. വൈകുന്നേരം മദ്യം കുടിക്കാനുള്ള കാശ് സമ്പാദിക്കാൻ മാത്രമാണ് താൻ പണിക്ക് പോകുന്നത്. പണിയും കഴിഞ്ഞ് കിട്ടുന്ന കാശിന് മുക്കറ്റം കുടിച്ച്, നാലുകാലിലാണ് താൻ എന്നും രാത്രി വീട്ടിൽ വന്നു കയറാറുള്ളത്.
വന്നു കയറിയ ഉടൻ ഭാര്യ വിളമ്പി തരുന്ന ഭക്ഷണത്തിന് രുചി പോരെന്നും പറഞ്ഞ് മുന്നിൽ കിട്ടുന്ന പാത്രങ്ങളെല്ലാം തട്ടിത്തെറിപ്പിക്കുന്നത് തന്റെ സ്ഥിരം വിനോദമായിരുന്നു. അവിടുന്ന് ദേഷ്യപ്പെട്ട് എഴുന്നേറ്റ് പോകുമ്പോൾ, പുറകിൽ നിന്ന് ഭാര്യ ശാരദ സങ്കടത്തോടെ എന്തെങ്കിലും പിറുപിറുത്താൽ കലി കയറി അവളെ ക്രൂരമായി മർദ്ദിക്കുമായിരുന്നു. ഭയന്നു വിറച്ചു നിൽക്കുന്ന മക്കൾ… ആ മക്കളെ താൻ ഒരിക്കൽ പോലും സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്തുപിടിച്ചിട്ടില്ല. ഒരച്ഛന്റെ വാത്സല്യം അവർക്ക് നൽകിയിട്ടില്ല. താൻ കുടിച്ച് ബോധമില്ലാതെ വീട്ടിൽ വന്നു കയറുന്ന സമയം മുതൽ ആ വീട് ഒരു യുദ്ധക്കളമായി മാറാറാണ് പതിവ്.
“എന്നും എന്റെ മുന്നിൽ പേടിച്ച് ഭയന്നു വിറച്ചു നിന്ന എന്റെ മകളാണ് ഇന്ന് എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. അവൾക്ക് ഇന്ന് എന്താണ് പറ്റിയത്?”
പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്തതുപോലെ ഭാസ്കരൻ വീടിന്റെ പുറകിലെ ചായ്പിലേക്ക് ഓടി കയറി. താൻ ഇന്നലെ വാങ്ങി ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരുന്ന മദ്യക്കുപ്പി ഇരിക്കുന്ന വിറകുകൂനയുടെ അടുത്തേക്ക് അയാൾ ചെന്നു. എന്നാൽ അവിടെയെല്ലാം മാറിമാറി തപ്പിയിട്ടും ആ കുപ്പി കണ്ടെത്താൻ ഭാസ്കരന് കഴിഞ്ഞില്ല.
ഭാസ്കരന്റെ നെഞ്ച് ഭയത്തോടെ ഇടിപ്പാൻ തുടങ്ങി. “ഇനി ഇവൾ അതെങ്ങാനും കണ്ടുപിടിച്ച് കുടിച്ചുകാണുമോ? അതുകൊണ്ടായിരിക്കുമോ അവൾ ഇങ്ങനെ പെരുമാറിയത്?” അയാൾ വേഗം തന്നെ മാളവിക കിടക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. ജനലിലൂടെ നോക്കുമ്പോൾ മാളവിക ഒന്നും അറിയാത്ത മട്ടിൽ കട്ടിലിൽ നല്ല ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. ലഹരി വിട്ടുമാറിയതുപോലെയുണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ മുഖം.
ഭാസ്കരൻ തിരികെ ശാരദയുടെ അടുത്തെത്തി. മാളവികയുടെ പെരുമാറ്റത്തെക്കുറിച്ചും കാണാതായ മദ്യക്കുപ്പിയെക്കുറിച്ചും അയാൾ വിവരിച്ചു. എല്ലാം കേട്ട് ശാരദ സങ്കടത്തോടെയും അല്പം പരിഹാസത്തോടെയും അന്താളിച്ചു നിന്നു.
“നിങ്ങളുടെ മകൾ തന്നെയല്ലേ അവൾ… നിങ്ങളുടെ അതേ സ്വഭാവം തന്നെയാണ് അവൾക്കും കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്.” ശാരദ പറഞ്ഞു.
“അതെന്താ നീ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്? അവൾ മദ്യം കഴിച്ചിട്ടാണോ ഈ കാണിച്ചുകൂട്ടിയത്?” ഭാസ്കരൻ ചോദിച്ചു.
“കുടിച്ചു വന്ന് ദിവസവും നിങ്ങൾ ഇതു തന്നെയല്ലേ ഈ വീട്ടിൽ കാണിച്ചു കൂട്ടുന്നത്? ഞങ്ങൾ വെച്ചുണ്ടാക്കുന്ന ഭക്ഷണം പോലും സമാധാനമായി കഴിപ്പിക്കാറില്ല. അടിയും ബഹളവും കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങളുടെ സമാധാനം മുഴുവൻ കെടുത്തിയിട്ട് നിങ്ങൾ സമാധാനമായി കിടന്നുറങ്ങും. എന്നാൽ മദ്യം കഴിക്കാതെ ഇരിക്കുന്ന സമയത്തോ… നിങ്ങൾ എത്ര ശാന്ത സ്വഭാവക്കാരനാണ്. അതുപോലെ തന്നെയാണ് അവളും. നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് എന്താണെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ അവൾ അഭിനയിച്ചതാകാനും വഴിയില്ലേ?” ശാരദയുടെ ആ വാക്കുകൾ ഭാസ്കരന്റെ നെഞ്ചിൽ തറച്ചു.
ഭാര്യ പറഞ്ഞതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് ഭാസ്കരൻ ഉമ്മറത്തെ തിണ്ണയിലിരുന്നു. ഭൂതകാലത്തിലെ തന്റെ ക്രൂരതകൾ ഓർത്ത് അയാളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. എപ്പോഴോ അവിടെയിരുന്ന് അയാൾ ഉറങ്ങിപ്പോയി.
### അധ്യായം 6: പുതിയൊരു പ്രഭാതം
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ സൂര്യപ്രകാശം മുഖത്തടിച്ചപ്പോഴാണ് ഭാസ്കരൻ കണ്ണുതുറന്നത്. ശാരദ വന്ന് തട്ടിവിളിച്ചപ്പോഴാണ് താൻ ഉമ്മറത്താണ് ഉറങ്ങിയതെന്ന കാര്യം അയാൾ ഓർത്തത്. തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന സംഭവങ്ങളെല്ലാം ഒരു ചലച്ചിത്രം പോലെ അയാളുടെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞുവന്നു.
“അവൾ… മാളൂ ഉണർന്നോ?” ഭാസ്കരൻ പേടിയോടെ ചോദിച്ചു.
“ഉം… അവൾ എഴുന്നേറ്റു, പല്ലുതേക്കുകയാണ്.” ശാരദ മറുപടി നൽകി.
ശാരദ അടുക്കളയിൽ നിന്നും കൊണ്ടുവന്നു കൊടുത്ത കട്ടൻകാപ്പി ഊതിക്കുടിച്ചുകൊണ്ട് ഭാസ്കരൻ തിണ്ണയിലിരിക്കുമ്പോഴാണ് മാളവിക അങ്ങോട്ട് വന്നത്. അവളുടെ മുഖത്ത് തലേന്നത്തെ ദേഷ്യമോ ഭ്രാന്തോ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. തികച്ചും ശാന്തയായ പഴയ മാളവിക. എന്നാൽ അവളുടെ കൈകൾ പുറകിലായിരുന്നു. അവൾ ഭാസ്കരന്റെ മുന്നിലേക്ക് വന്ന്, തന്റെ പുറകിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരുന്ന ആ മദ്യക്കുപ്പി മേശപ്പുറത്തേക്ക് എടുത്തു വെച്ചു.
“ഇന്നലെ രാത്രി അച്ഛൻ ഇത് കുറെ തപ്പി നടക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ ഇത് കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ അച്ഛന് നേരെ നിൽക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. പിന്നെ… ഇന്നലെ രാത്രി ഞാൻ ചെയ്തുകൂട്ടിയതിനൊക്കെ എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. അച്ഛൻ ദിവസവും ഈ വീട്ടിൽ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കൊക്കെ എത്രത്തോളം സങ്കടം ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അച്ഛനെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ ഞാൻ വെറുതെ ഒന്ന് അഭിനയിച്ചു നോക്കിയതാ…” മാളവിക തലതാഴ്ത്തി വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു.
മുന്നിലിരിക്കുന്ന മദ്യക്കുപ്പി കണ്ട് ഭാസ്കരന്റെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി. പക്ഷേ ആ തിളക്കം ലഹരിയോടുള്ള ആർത്തി കൊണ്ടായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഉള്ളിൽ തോന്നിയ വലിയൊരു പശ്ചാത്താപം കൊണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ ആ കുപ്പിയെടുത്ത് അതിന്റെ അടപ്പ് തുറന്നു. ആ സമയത്ത് അയാളുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഇന്നലത്തെ രാത്രിയിലെ ഭീകരമായ രംഗങ്ങൾ വീണ്ടും ഓടിയെത്തി. ഒരു മദ്യപാനി കാരണം ഒരു കുടുംബം എത്രമാത്രം നരകിക്കുന്നു എന്ന് അയാൾ സ്വന്തം കണ്ണുകളാൽ കണ്ടറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
അടപ്പ് തുറന്ന കുപ്പി ഭാസ്കരൻ തറയിലേക്ക് കമഴ്ത്തി. അതിൽ നിന്നും ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന മദ്യം മുറ്റത്തെ മണ്ണിലൂടെ ഒഴുകിപ്പോകുന്നത് ഭാസ്കരൻ ആശ്വാസത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. അയാളുടെ മനസ്സിലെ ലഹരിയുടെ കറയും അതോടൊപ്പം ഒലിച്ചുപോയി.
ഭാസ്കരൻ കസേരയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു. അയാൾ ശാരദയെയും മക്കളായ മാളവികയെയും അഞ്ജനയെയും അരികിലേക്ക് വിളിച്ച് ചേർത്തുപിടിച്ചു. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണീർ വാർന്നൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“ഇന്നലെ ഒരൊറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് ഞാൻ എത്രമാത്രം വേദനിച്ചുവെന്ന് അറിയാമോ? വർഷങ്ങളായി ഞാൻ കാരണം, എന്റെ ഈ മദ്യപാനം കാരണം നിങ്ങളൊക്കെ എത്രമാത്രം വേദനിച്ചിട്ടുണ്ടാകും! എനിക്ക് തെറ്റുപറ്റി മക്കളേ… ഇനി ഇത് വേണ്ടാ…” ഭാസ്കരൻ വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അയാൾ അവരുടെ മുഖങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി തുടർന്നു: “ഇനി നമ്മുടെ കുടുംബത്തിൽ സന്തോഷം മാത്രം മതി. എന്റെ മദ്യപാനം മൂലം എന്റെ മക്കൾക്കും ഭാര്യയ്ക്കും നഷ്ടപ്പെട്ട സമാധാനവും സന്തോഷവും എല്ലാം എനിക്ക് തിരിച്ചുതരprotect ചെയ്യണം. ഞാൻ ഇത് ഇവിടെവെച്ച് നിർത്തുകയാണ്. ഇനി നിങ്ങളുടെ ഈ അച്ഛൻ ഒരിക്കലും മദ്യപിക്കില്ല, ഇത് സത്യം.”
അച്ഛന്റെ മാറ്റം കണ്ട് സന്തോഷം അടക്കാനാവാതെ ഇളയ മകൾ അഞ്ജന ചേച്ചിയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു തൂങ്ങി.
“എന്റെ ചേച്ചീ… ചേച്ചിക്ക് എന്താ ഈ ബുദ്ധി നേരത്തെ തോന്നാതിരുന്നത്? അങ്ങനെയെങ്കിൽ നമ്മുടെ വീട് പണ്ടേ സ്വർഗ്ഗമായേനെ!”
മാളവിക അനിയത്തിയുടെ കവിളിൽ നുള്ളിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “എല്ലാത്തിനും അതിന്റേതായ ഒരു സമയമുണ്ട് അനിയത്തിക്കുട്ടി… ഇപ്പോൾ ആ സമയം വന്നു, അത്രതന്നെ!”
അവരുടെ കുടുംബത്തിൽ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആ പ്രഭാതത്തിൽ സന്തോഷത്തിന്റെ ചിരിയുണർന്നു. ഭാസ്കരൻ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ചേർത്തുപിടിച്ച് പുതിയൊരു ജീവിതത്തിലേക്ക് ചുവടുവെച്ചു.