# തണലൊരുക്കിയ വേനൽമഴ

# തണലൊരുക്കിയ വേനൽമഴ
## ഭാഗം 1: ഇരുളുന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ
“എനിക്ക് പറ്റില്ല മാധവേട്ടാ… ഈ നിർബന്ധത്തിന് മുന്നിൽ തലകുനിക്കാൻ എനിക്കാവില്ല. അമ്മയോട് ഞാൻ എത്ര വട്ടം കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു! പക്ഷേ, എന്റെ സങ്കടങ്ങളൊന്നും ആ മനസ്സിൽ തൊടുന്നില്ല. അയാൾ… അയാൾ ഒരു വെറും മനുഷ്യനല്ല മാധവേട്ടാ, ഒരു മൃഗമാണ്! ആരും കാണാതെ എത്രയോ തവണ അയാൾ എന്റെ നേരെ കൈകൾ നീട്ടിയിരിക്കുന്നു. എന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ, എന്റെ ശരീരത്തിൽ… എനിക്ക് ഓർക്കാൻ പോലും അറപ്പ് തോന്നുന്നു!”
കോളേജ് കാമ്പസിന്റെ വിജനമായ ഒരു കോണിലിരുന്ന് നന്ദന വിങ്ങിപ്പൊട്ടുമ്പോൾ, മാധവന്റെ നെഞ്ച് പിടയുകയായിരുന്നു. കണ്ണീരൊഴുക്കി തളർന്ന അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ അവന് വിഷമം തോന്നി. നന്ദനയുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ വാക്കുകളിൽ ഭയവും നിസ്സഹായാവസ്ഥയും ഒരുപോലെ കലർന്നിരുന്നു.
ഈ പറയുന്ന വിക്രം നന്ദനയുടെ അമ്മയുടെ ജേഷ്ഠന്റെ മകനാണ്. നാട്ടിൽ വലിയ രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനവും ഗുണ്ടാപ്പടയുമുള്ള ഒരാൾ. സ്വന്തമായി മണൽക്കടത്തും ക്വാറി ബിസിനസ്സുമൊക്കെയുള്ള, പണക്കൊഴുപ്പിൽ ജീവിക്കുന്ന ഒരാൾ. എന്നാൽ ആ പണമൊന്നും നേരായ വഴിക്ക് ഉണ്ടാക്കിയതല്ലെന്ന് നാട്ടിൽ കൊച്ചുകുട്ടികൾക്ക് വരെ അറിയാമായിരുന്നു. പ്രായത്തിൽ നന്ദനയേക്കാൾ ഒരുപാട് മുതിർന്ന അവൻ, പണത്തിന്റെയും അധികാരത്തിന്റെയും ബലത്തിൽ എന്തും ചെയ്യാൻ മടിക്കാത്തവനായിരുന്നു.
“നീ ആദ്യം ഒന്നു ശാന്തമാകൂ നന്ദനാ… കരഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ ഒരു കാര്യവുമില്ല. കരച്ചിൽ നിന്റെ മനസ്സിനെ കൂടുതൽ തളർത്തുകയേ ഉള്ളൂ. നമുക്ക് ഇതിനൊരു പരിഹാരം കാണണം. മുന്നോട്ട് ഇനി എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് ആലോചിക്ക്,” മാധവൻ അവളുടെ തോളിൽ തട്ടി, ആശ്വാസവാക്കുകൾ പകർന്നു നൽകാൻ ശ്രമിച്ചു.
“ഞാൻ എങ്ങനെ കരയാതിരിക്കും മാധവേട്ടാ? സ്വന്തം അമ്മ തന്നെ എന്നെ ആ ചതിക്കുഴിയിലേക്ക് തള്ളിവിടുമ്പോൾ ഞാൻ ആരോടാണ് പരാതി പറയേണ്ടത്? ഞാൻ പല തവണ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു, വിക്രം വിചാരിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള ഒരു നല്ല മനുഷ്യനല്ലെന്ന്. പക്ഷേ, അമ്മ അതൊന്നും കേൾക്കാൻ കൂട്ടാക്കുന്നില്ല. അയാൾക്ക് വലിയ തറവാടും പണവുമുണ്ട്, നമ്മുടെ സ്വന്തം ചോരയുമാണ് എന്നൊക്കെയാണ് അമ്മയുടെ ന്യായീകരണം. ആ പണത്തിന് മീതെ അമ്മയ്ക്ക് എന്റെ കണ്ണീര് കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല,” നന്ദന സ്വയം ശപിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
നന്ദനയുടെ ജീവിതം കുട്ടിക്കാലം മുതലേ ദുരിതപൂർണ്ണമായിരുന്നു. അവൾക്ക് പത്തു വയസ്സുള്ളപ്പോഴാണ് അച്ഛൻ ഒരു വാഹനാപകടത്തിൽ മരിക്കുന്നത്. അതിനുശേഷം അമ്മ സുഭദ്രയാണ് അവളെ വളർത്തിയത്. മറ്റാരുടെയും സഹായമില്ലാതെ, കശുവണ്ടി ഫാക്ടറിയിൽ പണിയെടുത്തും വീട്ടുജോലികൾ ചെയ്തും സുഭദ്ര മകളെ നല്ല നിലയിൽ പഠിപ്പിച്ചു. നന്ദന മിടുക്കിയായിരുന്നു. അമ്മയുടെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ കണ്ട് വളർന്നതുകൊണ്ട് അവൾ പഠനത്തിൽ എപ്പോഴും മുന്നിലായിരുന്നു.
എന്നാൽ, വിധിയുടെ വിളയാട്ടം മറ്റൊന്നായിരുന്നു. ഒരു വർഷം മുമ്പാണ് സുഭദ്രയ്ക്ക് മാരകമായ അർബുദ രോഗം (ക്യാൻസർ) സ്ഥിരീകരിക്കുന്നത്. ആ വാർത്ത ആ ചെറിയ കുടുംബത്തിന്റെ എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളെയും തല്ലിക്കെടുത്തി. രോഗത്തിന്റെ കാഠിന്യവും ചികിത്സാച്ചെലവും അവരെ മാനസികമായും സാമ്പത്തികമായും തളർത്തി. താൻ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഈ ലോകത്തോട് വിടപറയാം എന്ന ചിന്ത സുഭദ്രയെ വേട്ടയാടാൻ തുടങ്ങി. തനിക്ക് ശേഷം തന്റെ ഏക മകൾ ഈ ലോകത്ത് ഒറ്റയ്ക്കായിപ്പോകുമെന്ന ഭയം ആ അമ്മയുടെ ഉറക്കം കെടുത്തി. അവൾക്കൊരു സുരക്ഷിതത്വം ഉറപ്പാക്കാനുള്ള തത്രപ്പാടിലായിരുന്നു അവർ.
## ഭാഗം 2: കെണിയൊരുങ്ങുന്നു
ആ സാഹചര്യത്തിലാണ് സുഭദ്രയുടെ ജേഷ്ഠന്റെ ഭാര്യ സുമിത്ര തന്റെ മകൻ വിക്രമിന് വേണ്ടി നന്ദനയുടെ ആലോചനയുമായി വരുന്നത്. വിലാസപൂർണ്ണമായ ജീവിതവും സ്വന്തം കുടുംബത്തിലെ ബന്ധവും സുഭദ്രയ്ക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമായി തോന്നി.
“എന്റെ മകൾക്ക് ഇനി ഒരു കുറവും ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ. സ്വന്തം ചോരയല്ലേ വിക്രം, അവൻ അവളെ പൊന്നുപോലെ നോക്കിക്കോളും,” സുഭദ്ര ആശ്വസിച്ചു. വിക്രമിന്റെ പുറമെയുള്ള ആഡംബരവും പണവും കണ്ട് അവർ അന്ധയായിപ്പോയിരുന്നു.
പക്ഷേ, വിക്രമിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം സുഭദ്രയ്ക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. വഴിയിൽ വെച്ചും വീട്ടിൽ ആരുമില്ലാത്ത സമയങ്ങളിലും അവൻ നന്ദനയെ ശല്യം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ മോശമായ നോട്ടവും അശ്ലീല ചുവയുള്ള സംസാരവും കാരണം നന്ദനയ്ക്ക് അവനെ അത്രയ്ക്ക് വെറുപ്പായിരുന്നു. സ്വന്തം അമ്മയോട് പലതവണ വിക്രമിന്റെ പെരുമാറ്റ ദൂഷ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, “അവൻ നിന്റെ അളിയനല്ലേ, അതൊരു തമാശയായി കണ്ടാൽ മതി” എന്നായിരുന്നു സുഭദ്രയുടെ മറുപടി.
ഈ വിവാഹാലോചന വന്നതോടെ നന്ദന ആകെ ഭയന്നുപോയി. വിക്രമിനെപ്പോലൊരു വൃത്തികെട്ട സ്വഭാവക്കാരനോടൊപ്പം ജീവിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഭേദം മരണമാണെന്ന് അവൾ ചിന്തിച്ചു. കോളേജിൽ നിന്നും വന്നാൽ മുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ച് കരയുന്നത് അവൾ ഒരു പതിവാക്കി മാറ്റി.
മാധവൻ നന്ദനയുടെ കോളേജിലെ സീനിയർ വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്നു. റാഗിങ്ങിലൂടെയാണ് അവർ തമ്മിൽ പരിചയപ്പെടുന്നത്. നന്ദന കോളേജിൽ ചേർന്ന ആദ്യത്തെ ദിവസം, ചില സീനിയർ വിദ്യാർത്ഥികൾ അവളെ വളഞ്ഞുനിന്ന് റാഗ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ മാധവൻ ഇടപെട്ടാണ് അവളെ അന്ന് രക്ഷിച്ചത്. ആ പരിചയം പിന്നീട് ആഴത്തിലുള്ള സൗഹൃദമായി മാറി. നന്ദന തന്റെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ സന്തോഷങ്ങളും സങ്കടങ്ങളും മാധവനോട് തുറന്നുപറയുമായിരുന്നു. അവളുടെ വീട്ടിലെ ദാരിദ്ര്യവും അമ്മയുടെ രോഗവിവരവുമെല്ലാം മാധവന് കൃത്യമായി അറിയാമായിരുന്നു.
കോളേജിന് പിന്നിലെ വലിയ തണൽമരച്ചുവട്ടിൽ ഇരുന്ന് നന്ദന തന്റെ കണ്ണീർക്കഥ മുഴുവൻ മാധവന് മുന്നിൽ അഴിച്ചുവെച്ചു.
“മാധവേട്ടാ, എനിക്ക് ജീവിക്കാൻ പേടിയാകുന്നു. ആ വിക്രമിന്റെ കൂടെ ഒരു രാത്രി പോലും എനിക്ക് കഴിയാൻ കഴിയില്ല. അതിലും നല്ലത് ഞാൻ ഈ ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കുന്നതാണ്. എനിക്ക് വേറെ വഴി കാണുന്നില്ല,” അവൾ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി.
“അങ്ങനെയൊന്നും പറയരുത് നന്ദനാ. ആത്മഹത്യ ഒന്നിനും ഒരു പരിഹാരമല്ല. നമ്മൾ തോറ്റുകൊടുക്കാൻ പാടില്ല. എന്ത് വന്നാലും ഞാൻ നിന്റെ കൂടെയുണ്ടാകും. നമുക്ക് ഇതിനൊരു വഴി കണ്ടെത്താം,” മാധവൻ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് ധൈര്യം നൽകി.
നന്ദനയെ ആ വലിയ ചതിക്കുഴിയിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കണമെന്ന് മാധവന് ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഡിഗ്രി അവസാന വർഷം പഠിക്കുന്ന താൻ എങ്ങനെ അവളെ സഹായിക്കും എന്ന് അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു. സ്വന്തമായി ഒരു ജോലിയോ വരുമാനമോ ഇല്ലാത്ത താൻ എങ്ങനെ മറ്റൊരു പെൺകുട്ടിയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കും എന്നോർത്ത് അവൻ വ്യാകുലപ്പെട്ടു. എങ്കിലും, നന്ദനയെ വിക്രമിന്റെ ഇരയാകാൻ വിട്ടുകൊടുക്കില്ല എന്ന് അവൻ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.
## ഭാഗം 3: രക്ഷകന്റെ വരവ്
അന്ന് വൈകുന്നേരം കോളേജ് കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലെത്തിയ മാധവൻ ആകെ അസ്വസ്ഥനായിരുന്നു. അവന്റെ മുഖത്തെ ഭാവമാറ്റങ്ങൾ അമ്മ രാധയും ജേഷ്ഠൻ രാഘവനും ശ്രദ്ധിച്ചു. അത്താഴം കഴിക്കുന്ന സമയത്ത് മാധവൻ നന്ദനയുടെ വിഷയം വീട്ടിൽ അവതരിപ്പിച്ചു.
“ചേട്ടാ… അമ്മേ… എന്റെ ഒരു സുഹൃത്തുണ്ട്, നന്ദന. അവൾ ഇപ്പോൾ വലിയൊരു അപകടത്തിലാണ്,” മാധവൻ അവളുടെ സങ്കട കഥയും അമ്മയുടെ ക്യാൻസർ രോഗവിവരവും വിക്രമിന്റെ ഗുണ്ടാപ്പശ്ചാത്തലവും എല്ലാം വിസ്തരിച്ചു പറഞ്ഞു.
അനിയന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാഘവന്റെ മനസ്സിൽ നന്ദനയോട് വലിയ സഹതാപം തോന്നി. രാഘവൻ ഒരു പ്രമുഖ ഐ.ടി. കമ്പനിയിൽ പ്രൊജക്റ്റ് മാനേജരായി ജോലി ചെയ്യുന്ന ആളാണ്. മാന്യനും ദയയുള്ളവനും, അതേസമയം തന്നെ ഉത്തരവാദിത്തബോധമുള്ള ഒരു യുവാവുമായിരുന്നു അവൻ. അച്ഛന്റെ മരണശേഷം കുടുംബം നോക്കുന്നത് രാഘവനായിരുന്നു.
“അവൾ അത്രമാത്രം നരകിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, നമ്മൾ അത് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കരുത് മാധവാ. ആ അമ്മയ്ക്ക് മകളെ ഒരു സുരക്ഷിതമായ കൈകളിൽ ഏൽപ്പിക്കണമെന്നല്ലേ ഉള്ളൂ? എങ്കിൽ ഞാൻ അവളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ തയ്യാറാണ്. ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ജീവിതം തകരുന്നത് നോക്കിനിൽക്കാൻ എനിക്കാവില്ല,” രാഘവൻ ദൃഢസ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
രാഘവന്റെ തീരുമാനം കേട്ടപ്പോൾ മാധവന്റെയും അമ്മ രാധയുടെയും മനസ്സിൽ വലിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. രാഘവനെപ്പോലൊരു നല്ല മനുഷ്യന്റെ കൈകളിൽ നന്ദന സുരക്ഷിതയായിരിക്കും എന്ന് മാധവന് ഉറപ്പായിരുന്നു.
പിറ്റേന്ന് തന്നെ രാഘവനും മാധവനും അമ്മ രാധയും കൂടി നന്ദനയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഒരു വിവാഹാലോചനയുമായി ചെന്നു. പെട്ടെന്നുള്ള അവരുടെ വരവ് സുഭദ്രയെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.
രാഘവൻ സുഭദ്രയുടെ അരികിലിരുന്ന് കാര്യങ്ങൾ തുറന്നുപറഞ്ഞു: “അമ്മേ, നന്ദനയെക്കുറിച്ച് മാധവൻ പറഞ്ഞാണ് ഞാൻ അറിയുന്നത്. എനിക്ക് അവളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ താല്പര്യമുണ്ട്. ഒരു നല്ല ജോലി എനിക്കുണ്ട്. അവളെ ഞാൻ പൊന്നുപോലെ നോക്കിക്കൊള്ളാം. അമ്മയ്ക്ക് ധൈര്യമായി മകളെ എന്റെ കൈകളിൽ ഏൽപ്പിക്കാം.”
അപ്രതീക്ഷിതമായ ഈ ആലോചന കേട്ട് സുഭദ്ര ആദ്യം ഒന്ന് പകച്ചുപോയി. എന്നാൽ മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിവന്ന നന്ദനയുടെ മുഖത്തെ തെളിച്ചവും സന്തോഷവും കണ്ടപ്പോൾ സുഭദ്രയുടെ മനസ്സിൽ എന്തൊക്കെയോ സംശയങ്ങൾ മുളപൊട്ടി. എങ്കിലും വിക്രമിന്റെ അമ്മ സുമിത്രയ്ക്ക് താൻ വാക്ക് കൊടുത്തുപോയതുകൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാൻ സുഭദ്രയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. “ഞാൻ ആലോചിച്ച് പറയാം” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവർ രാഘവനെയും കുടുംബത്തെയും യാത്രയാക്കി.
## भागം 4: പ്രതികാരവും പതനവും
രാഘവന്റെ ആലോചനയെക്കുറിച്ച് വിക്രം വളരെ പെട്ടെന്നാണ് അറിഞ്ഞത്. തന്റെ കൈകളിൽ നിന്ന് നന്ദന നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. അഹംഭാവിയും ക്രൂരനുമായ വിക്രം രാഘവനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവൻ തന്റെ ഗുണ്ടകളുമായി ചേർന്ന് ഒരു പദ്ധതി തയ്യാറാക്കി.
ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം, ഓഫീസിലെ ജോലി കഴിഞ്ഞ് കാറിലേക്ക് നടക്കുകയായിരുന്ന രാഘവനെ വിക്രമും അവന്റെ കൂടെയുള്ള നാലഞ്ചു ഗുണ്ടകളും ചേർന്ന് വിജനമായ പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിൽ വെച്ച് തടഞ്ഞുനിർത്തി.
“എടാ രാഘവാ… നന്ദന എനിക്ക് വച്ചിട്ടുള്ള പെണ്ണാണ്. അവൾക്ക് നേരെ നിന്റെ കണ്ണ് ഇനി നീണ്ടാൽ, ഈ ഭൂമിയിൽ ജീവനോടെ ഉണ്ടാകില്ല നീ!” വിക്രം ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട് രാഘവന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ചു, അവന്റെ നേരെ കൈ ഓങ്ങി.
എന്നാൽ വിക്രമിന് അവിടെ വലിയൊരു തെറ്റ് പറ്റി. രാഘവൻ വിചാരിച്ചതുപോലെ ഒരു സാധാരണ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ മാത്രമായിരുന്നില്ല. അവൻ കോളേജ് കാലത്ത് കരാട്ടെയിൽ ബ്ലാക്ക് ബെൽറ്റ് നേടിയ ആളായിരുന്നു. പോരാത്തതിന്, അന്ന് ഓഫീസിലെ പ്രൊജക്റ്റ് പാർട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ അവന്റെ സഹപ്രവർത്തകരും സുഹൃത്തുക്കളും തൊട്ടടുത്ത തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു.
വിക്രം രാഘവനെ അടിക്കാൻ തുനിഞ്ഞതും, രാഘവൻ സമർത്ഥമായി ഒഴിഞ്ഞ് മാറി വിക്രമിന്റെ കൈ തിരിച്ചുപിടിച്ചു. ഒപ്പം തന്നെ അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും ഓടിയെത്തി. നിയമം കയ്യിലെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ച വിക്രമിനും കൂട്ടർക്കും രാഘവനും കൂട്ടുകാരും ചേർന്ന് ശക്തമായ തിരിച്ചടി നൽകി. വിക്രമിന്റെ ഗുണ്ടകൾ ജീവനും കൊണ്ട് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു. ഒടുവിൽ വിക്രം ഒറ്റയ്ക്കായി. രാഘവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും നാട്ടുകാരും ചേർന്ന് അവനെ നന്നായി പെരുമാറി.
അടിയുടെ പൂരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, രണ്ട് കാലിന്റെയും എല്ലുകൾ ഒടിഞ്ഞ് വിക്രം വഴിയിൽ കിടപ്പിലായി. വിവരമറിഞ്ഞ് പോലീസും സ്ഥലത്തെത്തി. അവനെ പോലീസ് കാവലിൽ മെഡിക്കൽ കോളേജ് ആശുപത്രിയിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചു. വിക്രമിന്റെ ഗുണ്ടായിസവും അവന്റെ പതനവും നാട്ടിലാകെ പാട്ടായി.
## ഭാഗം 5: വെളിച്ചത്തിലേക്ക്
ഈ സംഭവങ്ങൾ നടക്കുന്നതിനിടയിൽ, സുഭദ്ര വിക്രമിനെക്കുറിച്ചുള്ള യഥാർത്ഥ വിവരങ്ങൾ നാട്ടുകാരിലൂടെയും ചില അടുത്ത ബന്ധുക്കളിലൂടെയും അന്വേഷിച്ചറിഞ്ഞു. വിക്രമിന്റെ കള്ളക്കടത്ത് ബിസിനസ്സുകൾ, അവൻ മുൻപ് ചെയ്ത ക്രിമിനൽ കുറ്റങ്ങൾ, സ്ത്രീകളോടുള്ള അവന്റെ മോശം പെരുമാറ്റങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം ആളുകൾ സുഭദ്രയ്ക്ക് മുന്നിൽ തുറന്നുപറഞ്ഞു. സ്വന്തം മകൾ പലവട്ടം കരഞ്ഞുപറഞ്ഞിട്ടും താൻ അത് കേൾക്കാതിരുന്നതോർത്ത് ആ അമ്മയ്ക്ക് കടുത്ത കുറ്റബോധം തോന്നി. ഒരു രാക്ഷസന്റെ കൈകളിലേക്ക് തന്റെ ഏക മകളെ തള്ളിവിടാൻ തുനിഞ്ഞതോർത്ത് സുഭദ്ര ഒരുപാട് കരഞ്ഞു.
അന്നുതന്നെ സുഭദ്ര രാഘവനെ ഫോണിൽ വിളിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് വരുത്തി. രാഘവനും കുടുംബവും എത്തിയപ്പോൾ സുഭദ്ര അവരുടെ മുന്നിൽ കൈകൂപ്പി കരഞ്ഞു.
“മോനേ രാഘവാ… എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. ആ വിക്രമിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. സ്വന്തം ആങ്ങളുടെ മകനല്ലേ എന്ന് വിചാരിച്ചാണ് ഞാൻ ആ ചതിക്കുഴിയിലേക്ക് മകളെ തള്ളിവിടാൻ നോക്കിയത്. എന്റെ മകളെ നീ തന്നെ രക്ഷിക്കണം. നിന്റെ കൈകളിൽ അവൾ സുരക്ഷിതയായിരിക്കും,” സുഭദ്ര കണ്ണീരോടെ പറഞ്ഞു.
രാഘവൻ സുഭദ്രയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. തുടർന്ന്, അധികം വൈകാതെ തന്നെ ലളിതമായ ചടങ്ങുകളോടെ ഒരു ക്ഷേത്രത്തിൽ വെച്ച് രാഘവന്റെയും നന്ദനയുടെയും വിവാഹം നടന്നു. മാധവനും രാധയും സുഭദ്രയും സാക്ഷികളായ ആ ചടങ്ങിൽ വെച്ച് നന്ദന രാഘവന്റെ വധുവായി അവന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കാലെടുത്തു വെച്ചു.
ഇന്ന് നന്ദനയുടെ ജീവിതത്തിൽ പഴയ ഭയമോ സങ്കടങ്ങളോ ഇല്ല. അവൾ ഒരു പുതിയ കുടുംബത്തിന്റെ തണലിലാണ്. സുഭദ്രയുടെ ക്യാൻസർ ചികിത്സ രാഘവനും മാധവനും ചേർന്ന് വളരെ മികച്ച രീതിയിൽ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നുണ്ട്. നല്ല ചികിത്സ ലഭിച്ചതോടെ സുഭദ്രയുടെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിയിൽ വലിയ പുരോഗതിയുണ്ടെന്ന് ഡോക്ടർമാർ അറിയിച്ചു.
തനിക്ക് കരുതലായി നിൽക്കുന്ന ഭർത്താവ് രാഘവന്റെയും, സ്വന്തം അനിയനെപ്പോലെ കൂടെയുള്ള മാധവന്റെയും സ്നേഹ തണലിൽ നന്ദന ഇപ്പോൾ അതീവ സന്തോഷവതിയായി ജീവിക്കുന്നു. അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ കറുത്ത നാളുകൾ അകന്നുപോവുകയും പ്രകാശപൂരിതമായ ഒരു പുതിയ പുലരി ഉദയം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.