പുതിയൊരു ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള വഴിത്തിരിവുമാണ് ഈ കഥ.

ഭർത്താവിന്റെ അതിക്രമങ്ങൾക്ക് ഇരയായി, ആശ്വാസം തേടി സ്വന്തം വീട്ടിലെത്തുന്ന സ്ത്രീ അനുഭവിക്കുന്ന വേദനയും, ആ സാഹചര്യത്തിൽ അവിടെയുണ്ടാകുന്ന അപ്രതീക്ഷിതമായ തിരിച്ചറിവുകളും പുതിയൊരു ജീവിതത്തിലേക്കുള്ള വഴിത്തിരിവുമാണ് ഈ കഥ.

കടൽരേഖയുടെ അരികിൽ തിരമാലകൾ അടിച്ചുകയറുന്നതുപോലെ അഞ്ജനയുടെ മനസ്സിൽ വേദന തങ്ങിനിന്നു. “ആണുങ്ങളായാൽ വഴിപിഴയ്ക്കും, തെറ്റുകൾ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കണം. ഇതൊക്കെ പണ്ടുമുതലേയുള്ള നാട്ടുനടപ്പാണ്,” എന്ന അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ അവളുടെ നെഞ്ചിൽ ആണിയടിച്ചു കയറ്റി. “നീയൊരാൾ വിചാരിച്ചാൽ ഇതൊന്നും മാറാൻ പോകുന്നില്ല. അവൻ വേറെ പെണ്ണിന്റെ കൂടെ പോയെങ്കിൽ അത് നിന്റെ കുഴപ്പമാണ്, അവന് വേണ്ടത് കൊടുക്കാൻ നിനക്ക് കഴിവില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ്,” എന്ന് സ്വന്തം ജന്മം നൽകിയ അമ്മ അഹങ്കാരത്തോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അഞ്ജനയുടെ തല താഴുകയും നാണക്കേടും അപമാനവും കൊണ്ട് ശരീരമാകെ വിറയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ സങ്കടങ്ങൾ പങ്കുവെക്കാൻ ഓടിയെത്തിയ നിമിഷത്തെ അവൾ ശപിച്ചുപോയി. അമ്മയിൽ നിന്ന് ഒരല്പം ആശ്വാസവാക്ക് പ്രതീക്ഷിച്ച താനാണ് ഏറ്റവും വലിയ വിഡ്ഢിയെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. എന്നും തെറ്റുകൾ തന്റെ മേൽ ചുമത്തി, സഹോദരന്റെ അപാകതകൾ പോലും മൂടിവെക്കുന്ന അമ്മയെ താൻ ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് മറന്നുപോയല്ലോ എന്ന് അവൾ കണ്ണീരോടെ ഓർത്തു.

മനസ്സിലും ശരീരത്തിലും ഒരേപോലെ നൊമ്പരങ്ങൾ നിറഞ്ഞപ്പോൾ, ഇനിയും സഹിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് തോന്നി ആശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു തലോടലിനായാണ് അവൾ അമ്മയുടെ അടുത്തെത്തിയത്. “സാരമില്ല മോളെ, നിനക്ക് ഞാൻ കൂട്ടിനുണ്ടല്ലോ” എന്നൊരു വാക്ക് കേൾക്കാൻ കൊതിച്ച അവൾക്ക് ലഭിച്ചത് പരുഷമായ കുറ്റപ്പെടുത്തലുകൾ മാത്രമായിരുന്നു. “നീ ഇവിടെ വന്ന് അവനെക്കുറിച്ച് നുണ പറയുമെന്ന് അവൻ നേരത്തെ തന്നെ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. നിന്നെ പൊന്നുപോലെ നോക്കുന്ന അവന് നീ കൊടുക്കുന്ന സമ്മാനം കൊള്ളാം. താലികെട്ടിയ ഭർത്താവിന് വേറെ ബന്ധങ്ങളുണ്ടെന്ന് പറയാൻ നിനക്ക് നാണമില്ലേ? അവനെപ്പോലൊരു ഭർത്താവിനെ കിട്ടാൻ നീ തപസ്സിരിക്കണം,” എന്ന അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളുപൊള്ളിച്ചു. സ്വന്തം വീട്ടിൽപ്പോലും തനിക്കേക്കാൾ സ്വാധീനം ഉപദ്രവിക്കുന്ന ഭർത്താവിനാണെന്നും, പണത്തിന്റെ പവർ കൊണ്ട് അവൻ എല്ലാവരെയും കീഴടക്കിയിരിക്കുന്നു എന്നും അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

അവളുടെ കവിളിലൂടെ കണ്ണീർത്തുള്ളികൾ ഒഴുകിയിറങ്ങി. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു നാളുകളായി ഭർത്താവ് അരവിന്ദ് തന്റെ ശരീരത്തിൽ ഏൽപ്പിച്ച മുറിവുകളും, പൊള്ളലുകളും, പല്ലിന്റെ പാടുകളും അവൾ ഓർത്തു. മറ്റൊരു സ്ത്രീയുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചു വന്നവനെ സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ തൊടാൻ സമ്മതിക്കാതിരുന്നതിന്റെ ശിക്ഷയായിരുന്നു ആ പീഡനങ്ങൾ. അവൻ തന്നെ ഒരു ജീവശവമാക്കി മാറ്റിയതും, തന്റെ ചോദ്യങ്ങളെ ഉപദ്രവങ്ങൾ കൊണ്ട് നേരിട്ടതും അവൾ ഓർത്തെടുത്തു. ശരീരത്തിലെ മുറിവുകൾ അമ്മയെ കാണിച്ചാലോ എന്ന് അവൾ ചിന്തിച്ച അതേ നിമിഷമാണ് പടികടന്ന് അരവിന്ദിന്റെ കാർ മുറ്റത്തേക്ക് വന്നത്. അവനെ കണ്ടതും അവളുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു. രക്ഷപ്പെടാൻ വന്ന ഇടത്തിലും താൻ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയല്ലോ എന്നോർത്ത് അവൾ തളർന്നുനിന്നു.

അരവിന്ദിനെ കണ്ടതും അമ്മ പൂമുഖത്തേക്ക് ഓടിയിറങ്ങി സ്വീകരിച്ചു. അതുവരെ പുറത്തേക്ക് വരാതിരുന്ന അവളുടെ സഹോദരൻ രാഹുലും വലിയ സന്തോഷത്തോടെ അവനെ സ്വീകരിച്ചു സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. “എന്റെ അഞ്ജന എന്നോട് വഴക്കുണ്ടാക്കി രാവിലെ ഇങ്ങോട്ട് വരുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു, ഞാൻ മുൻകൂട്ടി വിളിച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ. ഇപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലായല്ലോ അമ്മേ?” എന്ന് അരവിന്ദ് ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവൻ കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിൽ കാട്ടിയ ക്രൂരതകളാണ് അഞ്ജനയുടെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞത്. അവൻ കൊണ്ടുവന്ന വിലകൂടിയ സമ്മാനങ്ങളും പാക്കറ്റുകളും അമ്മയുടെയും സഹോദരന്റെയും കൈകളിൽ കൊടുത്തു. ബിസിനസ്സ് ആവശ്യത്തിനെന്ന് പറഞ്ഞു പോയി മറ്റുള്ളവരുമായി സമയം ചെലവഴിച്ചതിന്റെ ഓർമ്മകൾ അഞ്ജനയുടെ മനസ്സിനെ വീണ്ടും തളർത്തി.

“ഇതൊന്നും വേണ്ടായിരുന്നു മോനേ” എന്ന് ഭംഗിവാക്ക് പറഞ്ഞ് അമ്മ ആ സമ്മാനങ്ങൾ നെഞ്ചോടടക്കിപ്പിടിച്ചു. “അപ്പോൾ ശരി, പരാതികളൊക്കെ കഴിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് ഞാൻ എന്റെ ഭാര്യയെ കൊണ്ടുപോകുകയാണ്” എന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞ് അവൻ അഞ്ജനയെ ബലമായി ചേർത്ത പിടിച്ച് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. എതിർക്കാൻ കഴിയാതെ ഒരു പാവയെപ്പോലെ അവൾ അവന്റെ കൈക്കുള്ളിൽ ഞെരിഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് പുറകിൽ നിന്ന് അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരു സ്ത്രീശബ്ദം ഉയർന്നത്: “അരവിന്ദ്, ഒരു നിമിഷം നിൽക്കൂ…” അഞ്ജനയും അരവിന്ദും തിരിഞ്ഞുനോക്കി. അത് രാഹുലിന്റെ ഭാര്യ ദിവ്യയായിരുന്നു. പൂമുഖവാതിലിൽ കൈകൾ കെട്ടിനിന്ന് ദിവ്യ അവരെത്തന്നെ നോക്കിനിൽക്കുകയായിരുന്നു.

അക്കൗണ്ടിംഗ് ജോലിയുള്ളതിനാൽ ദിവ്യ വീട്ടിൽ അധിക സമയം ചെലവഴിക്കാറില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ, ഈ സാഹചര്യത്തിൽ അവൾ ഇടപെട്ടു. “നീ എന്തിനാ ദിവ്യേ അവരെ തടയുന്നത്? അവന് തിരക്കുണ്ട്, അവർ പൊയ്ക്കോട്ടെ,” എന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞെങ്കിലും ദിവ്യയുടെ ഗൗരവമുള്ള നോട്ടത്തിന് മുന്നിൽ അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ അടങ്ങി. ദിവ്യ അഞ്ജനയുടെ കൈപിടിച്ച് തനിക്കരികിലേക്ക് ചേർത്തുനിർത്തി. “സ്വന്തം മകൾ അനുഭവിച്ച വേദനകളേക്കാൾ നിങ്ങൾക്ക് വലുതായത് അവൻ കൊണ്ടുതന്ന വിലകുറഞ്ഞ സമ്മാനങ്ങളാണ്. ഒരു മകളോട് കാണിക്കേണ്ട നീതി നിങ്ങൾ കാണിച്ചില്ല,” എന്ന് ദിവ്യ അമ്മയോടും രാഹുലിനോടും തുറന്നടിച്ചു.

തടസ്സങ്ങൾ പറയാൻ തുനിഞ്ഞ അമ്മയെയും അഞ്ജനയെ ആക്രമിക്കാൻ കൈയോങ്ങി വന്ന അരവിന്ദിനെയും തടഞ്ഞു നിർത്തിക്കൊണ്ട് ദിവ്യ അഞ്ജനയുടെ മാറിൽ കിടന്ന സാരി മാറ്റിക്കാണിച്ചു. അഞ്ജനയുടെ ശരീരത്തിലെ ആഴത്തിലുള്ള മുറിവുകളും പൊള്ളലുകളും കണ്ടപ്പോൾ അമ്മയും സഹോദരനും ഞെട്ടിപ്പോയി. അതേസമയം തന്നെ മുറ്റത്തേക്ക് ഒരു പോലീസ് ജീപ്പ് കടന്നുവന്നു. താൻ തന്നെയാണ് പോലീസിനെ വിളിച്ചതെന്നും, ഒരു പെൺകുട്ടി അനുഭവിക്കുന്ന പീഡനങ്ങൾ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാൻ തനിക്ക് കഴിയില്ലെന്നും ദിവ്യ വ്യക്തമാക്കി.

“താൻ ചെയ്ത ക്രൂരതകൾക്ക് കുറച്ചുകാലം അകത്തുകിടന്ന് അനുഭവിക്ക്,” എന്ന് അരവിന്ദിനോട് പറഞ്ഞ ദിവ്യ, അമ്മയ്ക്കും സഹോദരനും നേരെ തിരിഞ്ഞു. “അവൻ ചെയ്ത തെറ്റിനേക്കാൾ വലുതാണ് നിങ്ങൾ ചെയ്തത്. പെൺകുട്ടികളെ കെട്ടിച്ചയച്ചാൽ ഉത്തരവാദിത്തം തീർന്നു എന്ന് കരുതുന്ന നിങ്ങളെപ്പോലുള്ളവരാണ് ഓരോ പെൺകുട്ടിയുടെയും ശാപം. അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളും ഇതിന് ശിക്ഷ അനുഭവിക്കണം,” എന്ന് അവൾ തുറന്നു പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം ദിവ്യ അഞ്ജനയെ തന്നോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു, നിനക്ക് കൂട്ടായി ഇനി ഞാനുണ്ടാകും എന്ന് ഉറപ്പുനൽകും പോലെ. പോലീസുകാർ അരവിന്ദിനെയും അവന് കൂട്ടുനിന്ന അമ്മയെയും സഹോദരനെയും ജീപ്പിലേക്ക് കയറ്റുമ്പോൾ, ചെയ്ത തെറ്റുകളുടെ ശിക്ഷ ഏറ്റുവാങ്ങുന്നതുപോലെ അവർ തലകുനിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.