by രചന – കൃഷ്ണ
നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ചതിന് നിന്റെ പ്രണയത്തെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചതിന് കരയിപ്പിച്ചതിന് എല്ലാത്തിനും സോറി…നമ്മുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് നിന്നോട് ചെയ്തതിനൊക്കെ പ്രണയിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ മാപ്പ് ചോഫിച്ചോളാം… ഒത്തിരി സ്നേഹത്തോടെ… അതും പറഞ്ഞ് ഋഷി ബഡിലേക്ക് മറിഞ്ഞു. ഇനിയുള്ള തന്റെ പ്രാണനും പ്രണയവുമായ തന്റെ മാത്രം പെണ്ണുമായുള്ള നിറമാർന്ന ദിനങ്ങളോർത്ത്…
ഋഷി…. സരശ്വതി വിളിച്ചതും ഋഷി കിടക്കയിൽ നിന്നും എണീറ്റ് താഴേക്ക് ചെന്നു…
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ഋഷിയുടെ നിർബന്ധം കാരണം എല്ലാം പെട്ടന്നു തന്നെ നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു. എൻഗേജ്മെന്റ് നടത്തിയില്ല പകരം കല്യാണത്തിന്റെ അന്ന് മോതിരം അണിയിക്കലും നടത്താമെന്നാക്കി… ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ കല്യാണം നടത്തണമെന്നായിരുന്നു ഋഷിയുടെ തീരുമാനം. അതനുസരിച്ചു തന്നെ രണ്ട് കൂട്ടരുടെയും വീട്ടുകാർ മുന്നോട്ടു പോയി. സന്തോഷം നിറഞ്ഞ വേളകൾ. ധ്വനി ഒരഭിപ്രായവും മുന്നോട്ട് വെച്ചില്ല. പുറമേ ദേഷ്യം കാണിക്കുന്നുണ്ടേലും ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ തന്റെ പ്രണയം സാക്ഷാൽക്കാരമാകുന്ന സന്തോഷമായിരുന്നു… എന്നിരുന്നാലും തന്നെ വേദനിപ്പിച്ചതിനുള്ള മറുപടി കൊടുക്കുമെന്ന് അവൾ മനസ്സിൽ കണക്കു കൂട്ടിയിരുന്നു…
ദിവസങ്ങൾ പെട്ടന്നു തന്നെ കടന്നു പോയി. ഇന്നാണ് ആ ദിനം എന്റെയും ഋഷിയുടെയും വിവാഹം…എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ശ്രീ കൃഷ്ണന്റെ അമ്പലത്തിൽ വെച്ചാണ് കേട്ട്…
പെട്ടന്നുള്ള ചടങ്ങായത് കൊണ്ട് തന്നെ കുടുംബക്കാരെയും വീടിനടുത്തുള്ള നാലഞ്ചു വീട്ടുകാർക്കുമെ ക്ഷണമുള്ളു…പിന്ന നിമിഷ ഇന്നലെ മുതൽക്കേ ഇവിടെയായിരുന്നു. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ നിർബന്തിച്ചു പിടിച്ചു നിർത്തിയതാണ്. എന്റെ മനസിലെ കണക്കു കൂട്ടലുകളെല്ലാം ഞാൻ അവളോട് പറഞ്ഞു. എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചത് കൊണ്ട് അവളും എന്റെ തീരുമാനത്തിന് ഗ്രീൻ കാർഡ് കാണിച്ചു.
മമ്… ഓക്കെ… ഒരുവിധം സെറ്റായി… ഇനി നീ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയേ… നിമിഷയാണ്.
ധ്വനി ഇരുന്നിടത്തു നിന്നും എണീറ്റ് കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. തന്നെ മുഴുവനൊന്ന് കണ്ണോടിച്ചു നോക്കി.
കരിനീല കളറിലെ ബ്ലൗസും അതെ കരയിലെ സെറ്റും മുണ്ടുമായിരുന്നു അവൾടെ വേഷം. മുടി മുഴുവൻ വകഞ്ഞു ചീവി മുല്ലപ്പു വെച്ചിരിക്കുന്നു.ഗോൾഡന്റെ അത്യാവശ്യം വലിയ ജിമിക്കിയും കഴുത്തിൽ ഒരു ചെറിയ ഗോൾഡൻ ചെയിനും ഇരുകൈകളിലും ഈരണ്ടു വളകളുമാണ് ഇട്ടിരുന്നത്. മഴവില്ല് പോലുള്ള നീളൻ പുരികക്കൊടികൾക്കിടയിൽ തൊട്ടിരിക്കുന്ന നീല കുഞ്ഞു വട്ടപ്പൊട്ടും കറുപ്പിച്ചെഴുതിയിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞു കണ്ണുകളും അവളെ കൂടുതൽ സുന്ദരിയാക്കി…
ആമ് മതി മതി മോള് ഭംഗി നോക്കിയത് ഇങ്ങു മാറി നിക്ക്. ഇനി ഞാൻ ഒന്ന് മിനുങ്ങട്ടെ… അതും പറഞ്ഞു ധ്വനിയെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നും മാറ്റി നേരുത്തത്തെ ഇരുപ്പിടത്തിൽ ഇരുത്തി നിമിഷ ഒരുങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഒരുക്കമൊക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോളേക്കും റൂമിലേക്ക് ആള് വന്ന് ഇറങ്ങാൻ സമയമായി എന്നും പറഞ്ഞു റൂം വിട്ട് പോയി. പിന്നെ നിമിഷ എന്നെയും കൂട്ടി താഴേക്ക് നടന്നു. താഴെയെത്തിയതും എന്നെ കണ്ട് സന്തോഷത്താൽ അച്ഛന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അമ്മയുടെയും…അത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു.
അച്ഛൻ ഒത്തിരി വത്സല്യത്തോടെ എന്റെ നെറുകയിൽ ചുമ്പിച്ചു. ഞാൻ അച്ഛന്റെ കാലിൽ വീണ് അനുഗ്രഹം വാങ്ങി പിന്നെ അമ്മയുടെയും…
അതികം വൈകിപ്പിക്കാതെ കാറിലേക്ക് കയറി എന്റെ കൂടെ നിമിഷയെയും പിടിച്ചു കേറ്റി… മറ്റുവണ്ടികളിൽ ബാക്കിയുള്ളവർ കയറിയതും ഓരോ വണ്ടിയും ഗേറ്റ് കടന്നു. കുറച്ച് സമയത്തിനകം തന്നെ അമ്പലത്തിൽ എത്തി. കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഇതുവരെ തോന്നാതിരുന്ന ടെൻഷൻ എവിടെ നിന്നോ പൊട്ടി മുളച്ചു. കൈയ്യൊക്കെ ചെറുതായി വിറക്കാൻ തുടങ്ങി… ഞാൻ നിമിഷയുടെ കൈയ്യിൽ പിടി മുറുക്കി. അമ്പലത്തിലേക്ക് നടന്നു. പടിക്കെട്ടുകൾ കയറി ശ്രീ കോവിലിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ കണ്ടു തന്റെ വേഷത്തിനിണങ്ങിയ അതെ കരിനീല കളറിലെ ഷർട്ടും അതെ കരയുള്ള മുണ്ടും. നെറ്റിയിൽ ചന്ദനക്കുറി തൊട്ട് ശ്രീ കൃഷ്ണന് മുന്നിൽ ആരോടോ പുഞ്ചിരിച്ചു സംസാരിച്ചു നിക്കുന്ന ഋഷിയിൽ മാത്രം കണ്ണുകൾ ഉടക്കിനിന്നു. ആ നിമിഷം തന്റെ മുന്നിൽ ഋഷി മാത്രയി ഒതുങ്ങി. ഹൃദയത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ പരിഭവം കൊണ്ട് മൂടി വെച്ച തന്റെ പ്രണയം പൊട്ടിയിറങ്ങാൻ തുടങ്ങും പോലെ തോന്നിപ്പോയി… സ്വയം മതിമറന്നു ഋഷിയിൽ മാത്രം ദൃഷ്ട്ടി പതിപ്പിച്ചു നടന്നപ്പോളാണ് ഒട്ടും പ്രേതീക്ഷിക്കാതെ ഋഷിയുടെ കണ്ണുകൾ തന്നിലേക്ക് നീണ്ടത്. ഋഷിയുടെ കണ്ണുകൾ തന്നിൽ വന്ന് പതിഞ്ഞപ്പോൾ ആ കണ്ണുകൾ വിടർന്നത് അവൾ ശ്രെദ്ധിച്ചിരുന്നു. ആ നോട്ടം തനിക്ക് നേരിടാൻ അസഹ്യമായതിനാൽ പെട്ടന്നു തന്നെ ധ്വനി മുഖം വെട്ടിച്ചു.
ധ്വനി ഋഷിക്കടുത്തായി വന്ന് നിന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും തന്നിലാണെന്നു ധ്വനിക്ക് മനസിലായങ്കിൽ കൂടിയും ഋഷിയെ ഒന്ന് നോക്കാൻ കൂടി ശ്രെമിച്ചില്ല… മനസ്സ് വല്ലാതെ കൊതിച്ചങ്കിലും കടിഞ്ഞാണിട്ടു. ആ കണ്ണുകളെ നീരിടാൻ തനിക്കാവില്ലന്ന് ധ്വനിക്കുറപ്പായിരുന്നു…
മുഹൂർത്തതിന് സമയമായതും മഞ്ഞ ചരടിൽ കോർത്ത താലി എനിക്ക് നേരെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി… മഞ്ഞ ചരടിന്റെ രണ്ടറ്റത്തും പിടിച്ച് നിറപുഞ്ചിരിയോടെ തന്നെ നോക്കി നിക്കുന്ന ഋഷിയെ ഇമ വെട്ടാതെ നോക്കി നിന്നു. എല്ലാത്തിലുമുപരി തിളങ്ങി നിൽക്കുന്ന ആ ചാര കണ്ണുകൾ എന്റെ മനസിനെ കീഴ്പ്പെടുത്തി കൊണ്ടിരുന്നു. ‘താലി കെട്ടിക്കോളൂ ‘ശാന്തിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോളാണ് ഞാൻ ഋഷിയിൽ നിന്നു നോട്ടം പിൻവലിച്ചത്…
ശാന്തി പറഞ്ഞു തീർന്നതും ഋഷി എന്റെ കഴുത്തിൽ താലി കേട്ടി. തന്റെ പ്രണയം പൂവിട്ടതുമുതൽ ഇന്ന് തന്റെ പ്രണയം സാഭല്യമായത് തന്റെ എല്ലാമറിയാമായിരുന്ന ശ്രീ കൃഷ്ണന് മുന്നിൽ വെച്ച് തന്നെ നടന്നതിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ഒരിറ്റ് കണ്ണുനീർ പൊഴിഞ്ഞു. താലി കേട്ടി കഴിഞ്ഞതും ഋഷി തന്റെ സീമന്ത രേഖ ചുമപ്പിച്ചു.മോതിരം മാറ്റൽ ചടങ്ങും നടത്തി. ശേഷം ശ്രീ കോവിലിനു മുന്നിൽ ഇരുവരും കൈകൂപ്പി തൊഴുതു.
പിന്നെയങ്ങോട്ട് ഫോട്ടോ എടുക്കലായിരുന്നു…
അമ്പലപ്പാടിക്കെട്ടിൽ നിന്നും ആൽമര തറയിൽ നിന്നും അമ്പലകുളപ്പടവിൽ നിന്നും അമ്പല വഴിവക്കിലെ പാട വരമ്പത് നിന്നുമെക്കെ കുറെ പിക്സ് എടുത്തു… ഫോട്ടോ എടുക്കുന്ന ടൈമിൽ ഋഷി ഓരോ കുരുത്തക്കേട് കാട്ടുമ്പോൾ ഞാൻ തുറുക്കനെ നോക്കും… ചെക്കൻ മിണ്ടാൻ വരാൻ ശ്രെമിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞു മാറും. മിണ്ടണമെന്ന് എനിക്കും തോന്നുമെങ്കിലും അന്ന് ഋഷി പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കാതിൽ അലയടിക്കും അപ്പോ മിണ്ടാൻ പോയിട്ട് അങ്ങേരെ നോക്കാൻ പോലും ശ്രെമിക്കില്ല… അങ്ങനെ ഫോട്ടോ എടുപ്പ് കഴിഞ്ഞ് സദ്യയും കഴിച്ച് വീട്ടിന്നിറങ്ങാനുള്ള സമയം വന്നെത്തി… നെഞ്ച് വല്ലാതെ നീറിപ്പുകയുവാണ്… സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഇനിമുതൽ ഒരു വിരുന്നു കാരിയായി വരേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥ ജനിച്ചു വളർന്ന വീടും തന്നെ ഒരു കുറവും അറിയിക്കാതെ പൊന്നുപോലെ നോക്കി വളർത്തിയ പ്രിയപ്പെട്ട അച്ഛനെയും അമ്മയെയും പിരിഞ്ഞു മറ്റൊരു കുടുംബത്തിലേക്ക്… താനിപ്പോൾ മറ്റൊരു കുടുംബത്തിലെ അംഗമാണ്… ഇനിയുള്ള ജീവിതവും ആ കുടുംബത്തിൽ… ഇനി അങ്ങോട്ട് ഈ മുഖങ്ങൾ ആയിരിക്കില്ല കാണുന്നത് ഇവിടെ തന്റെ വീട്ടിലെ ശീലങ്ങൾ ആയിരിക്കില്ല…വീട്ടിലെ കുറുമ്പത്തരവും വായാടിത്തവും ഇനി അങ്ങോട്ട് നടക്കില്ല… ഓരോന്നും ഓർക്കും തോറും കണ്ണിൽ നിന്നും നിയന്ത്രണമില്ലാതെ കണ്ണുനീർ ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി…
ന്റെ മോള് കരയാ അയ്യേ… ദേ ഇവിടന്ന് എന്നന്നേക്കുമായി പറഞ്ഞു വിടുവാല്ലല്ലോ.. മോൾക്ക് എപ്പോ വരണമെന്ന് തോന്നിയാൽ ഋഷി മോന്റെ കൂടെ വരാല്ലോ പിന്നെ എന്താ… ദേ ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞാണ് പോക്കണേൽ അച്ഛന് സങ്കടവുമേ… രാജീവ് അത്രയും പറഞ്ഞു തീർന്നതും ധ്വനി ആ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു…
അച്ഛാ എനിക്ക് നിങ്ങളെ വിട്ട് പോകണ്ട… ഞ.. ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നോളം… എന്നെ പറഞ്ഞു വിടല്ലേ… അവൾ ഓരോന്നും പറഞ്ഞു കരഞ്ഞു ആ നെഞ്ചിലേക്ക് പറ്റിച്ചേർന്നു… ആ കാഴ്ച കണ്ടുനിന്നവരുടെയും കണ്ണുകളിൽ ഈറനണിയിച്ചു. അവളെ ഒരു വിധം സമാധാനിപ്പ് അടർത്തി മാറ്റി..രാജീവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. അയ്യാൾ ഋഷിയെ നോക്കി…
ആകെയുള്ളൊരു മോളാ… ഇന്നേ വരെ ഒന്ന് നുള്ളി നോവിച്ചിട്ടു പോലുമില്ല. ചെറിയ ചെറിയ കുസൃതിയും വാശിയുമൊക്കെ കാണിക്കുമെങ്കിലും പാവമാ എന്റെ കുട്ടി… വിശ്വസിച്ചേൽപ്പിക്കുവാ… ഋഷിയുടെ കൈകൾ പൊതിഞ്ഞു നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പറയുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകൾ ഒരച്ഛന്റെ അളവറ്റ സ്നേഹവും പ്രേതീക്ഷയും ഋഷി കണ്ടിരുന്നു. സതിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരയുന്ന ധ്വനിയെ ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം ഋഷി നിറപുഞ്ചിരിയോടെ രാജീവനെ നോക്കി…
ഞാൻ പൊന്നുപോലെ നോക്കിക്കൊള്ളാം… ഋഷിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും അവന്റെ കൈകളെ ഒന്നൂടെ ചേർത്തു പിടിച്ചു.
നിമിഷേ….കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ മുഖത്തോടെ നിമിഷക്കടുത്ത് വന്ന് ധ്വനി വിളിച്ചു…
ദേ പെണ്ണേ കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു മുഖോക്കെ വൃത്തികേടാക്കി… ഇങ്ങനെ കരയുന്ന ധ്വനിയെ എനിക്ക് തീരെ ഇഷ്ട്ടമല്ലെന്ന് നിനക്കറിയാല്ലോ… അങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നുണ്ടേലും നിമിഷയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. എത്രയൊക്കെ പിടിച്ചു വെക്കാൻ ശ്രെമിച്ചിട്ടും കരയാതിരിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. ഇരുവരും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരഞ്ഞു… അങ്ങനെ കരച്ചിലും യാത്ര പറയലും കഴിഞ്ഞ് കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. കാറിലേക്ക് കയറാൻ നേരം അവൾ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നാൽ സങ്കടം കടിച്ചു പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന രാജീവനെ കണ്ടപ്പോൾ വീണ്ടും നിയന്ത്രണം വിട്ട് അയ്യാൾക്കരിലേക്ക് ഓടിയടുത്ത് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു… രാജീവ് സമാധാനിപ്പിച്ച് ധ്വനിയെയും കൂട്ടി കാറിനടുത്തേക്ക് വന്ന് നെറുകയിൽ ഒരു മുത്തം കൊടുത്ത് കാറിലേക്ക് കയറ്റിയിരുത്തി. ഋഷി പുഞ്ചിരിയോടെ രാജീവനെ നോക്കി
പോട്ടെ അങ്കിൾ…
അങ്കിൾ അല്ല അച്ഛൻ ഇനി അങ്ങനെയേ വിളിക്കാവു…
ശെരി… പുഞ്ചിരിയാലേ കാറിലേക്ക് കയറി…ഋഷി കേറിയിരുന്നതും കാറ് മുന്നോട്ടെടുത്തു… തന്റെ വീട് കൺമുന്നിൽ നിന്നും മറയുന്നത് വരെ ഒരു തേങ്ങലോടെ നോക്കിയിരുന്നു… സീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു കണ്ണുകളടച്ചു. തെളിഞ്ഞു വരുന്നത് കളിയും ചിരിയും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞ തന്റെ അച്ഛനും അമ്മയോടുമൊപ്പമുള്ള നിറമാർന്ന നിമിഷങ്ങൾ ആയിരുന്നു. കൺകോണിലൂടെ കണ്ണുനീർ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നുണ്ട്. ഋഷി അവളെ നോക്കിയിരിക്കുവായിരുന്നു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞതും ആളുറക്കത്തിലായി ഋഷിയുടെ തോളിൽ വീണു. അവൻ ചിരിച്ചോണ്ട് അവളെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു. ഇനിയൊരിക്കലും തന്നിൽ നിന്നും മോചനമുണ്ടാകില്ല എന്ന ഉറച്ച വിശ്വാസത്തോടെയും ഉറപ്പോടെയും….
മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട യാത്രയ്ക്കൊടുവിൽ കാറ് ഗേറ്റ് കടന്ന് ഒരു വലിയ വീടിനു മുറ്റത്തു വന്നു നിന്നു. ധ്വനി ഇപ്പോഴും മയക്കത്തിലാണ്…അവളെ തന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും വേർപ്പെടുത്താൻ ഋഷിക്ക് മനസനുവദിച്ചിരുന്നില്ല… എന്തായാലും ഇനി അങ്ങോട്ട് തന്റെ നെഞ്ചിലെ സ്ഥാനം ഈ കാന്താരിക്ക് മാത്രമല്ലേ എന്ന് ഓർത്ത് ഋഷി അവളെ മേല്ലേ തട്ടി ഉണർത്തി… ഋഷി വിളിച്ചുണർത്തിയതും കണ്ണുകൾ മേല്ലേ തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ഋഷിയുടെ നെഞ്ചിലാണ് തല ചായ്ച്ചു കിടക്കുന്നതെന്നു കണ്ടതും ധ്വനി ഞെടിയിടയിൽ അവനിൽ നിന്നും വിട്ടകന്ന് കുറച്ച് നീങ്ങിയിരുന്നു. അപ്പോള് അവൾ കാറ് വലിയൊരു വീടിനു മുന്നിൽ വന്ന് നിന്നത് ശ്രെദ്ധിച്ചത്.
വാ ഇറങ്ങ്… മുന്നിലെ വീട് കണ്ട് കണ്ണ് വിടർത്തി ഇരുന്നപ്പോളാണ് ഋഷി പറഞ്ഞത്. ഞാൻ നോട്ടം മാറ്റി ഋഷിയെ നോക്കി. ഋഷി പുഞ്ചിരിച്ചോണ്ട് ഡോർ തുറന്ന് ഇറങ്ങി എനിക്ക് നേരെ കൈ നീട്ടി… ഞാൻ ആ കൈനെയും ഋഷിയെയും മാറി മാറി നോക്കി… കണ്ണുകൾ പുറത്തേക്കൊടിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ ചുറ്റിനും ആളുകൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എല്ലാവരും ഞങ്ങളെ തന്നെ നോക്കി നിക്കുവാണ്. അവരുടെയൊക്കെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഋഷിയെ നാണം കെടുത്തണ്ട എന്നു കരുതി എനിക്ക് നേരെ നീട്ടിയ ഋഷിയുടെ കൈയ്യിൽ കൈ ചേർത്തതും എന്റെ കൈകളെ മുറുകെ പിടിച്ച് എന്നെ കാറിൽ നിന്നും ഇറക്കി. ഇറങ്ങിയ ഉടനെ എന്റെ കൈ പിൻവലിക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ഋഷിയുടെ പിടുത്തം സ്ട്രോങ്ങ് ആയത് കൊണ്ട് ഭലപ്പെട്ടില്ല… ഞാൻ ഓനെ തുറുക്കനെ നിക്കുന്നുണ്ടേലും ആര് ശ്രെദ്ധിക്കാൻ എന്നെയും കൊണ്ട് വീടിനു മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. ഋഷിയിൽ നിന്നുമുള്ള നോട്ടം മാറ്റി മുന്നിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ നിറപുഞ്ചിരിയോടെ നിലവിളക്കും പിടിച്ച് നിക്കുന്ന സരസ്വദിയമ്മയെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം എന്റെ അമ്മയെ ഓർമ്മവന്നു… കണ്ണിൽ നനവ് പടർന്നെങ്കിലും തന്റെ ഈ അമ്മയുടെ മുഖത്തെ സന്തോഷം കണ്ടപ്പോൾ നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണുനീർ വറ്റിപ്പോയി…
ആരതിയുഴിഞ്ഞ് നിലവിളക്ക് എന്റെ കൈയ്യിൽ തന്ന് വലതു കാലു വെച്ച് തന്റെ ഇനിയുള്ള ജീവിതം ജീവിച്ചു തീർക്കേണ്ട പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് കയറി… വിളക്ക് പൂജാമുറിയിൽ കൊണ്ട് വെച്ച് കണ്ണുകളടച്ചു പ്രാർത്ഥിച്ചു.
പിന്നെ അങ്ങോട്ട് മധുരം കഴിപ്പിക്കലും വന്ന ബന്തുക്കളെയെല്ലാം പരിചയപ്പെടലുമായിരുന്നു. വന്നവരുടെ വായിൽ നിന്നും കേൾക്കുന്നത് നല്ല ജോടിയാണ് ദേവിന് പറ്റിയ പെണ്ണാണ് നല്ല ചേർച്ചയാണ്… അതൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ എന്നിലെ അങ്ങേരുടെ പിടി ഒന്നൂടെ മുറുകും അങ്ങേരിലേക്ക് എന്നെ ഒന്നൂടെ ചേർത്തു നിർത്തും… അപ്പോ ഞാൻ ഋഷിയെ കൂർപ്പിച്ചു നോക്കും…അപ്പോ ആ തെണ്ടി എന്നെ നോക്കി സൈറ്റടിച്ചു കാണിച്ചു. പിന്നെ ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ പോയില്ല….
സത്യം പറഞ്ഞാൽ അവരൊക്കെ അങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞ് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് സന്തോഷത്തിനാതീരില്ലായിരുന്നു പിന്നെ പുറമേ പ്രേകടിപ്പിച്ചില്ലെന്നു മാത്രം…. എല്ലാവരെയും പരിചയപ്പെട്ട് ആളുകൾ ഒരുവിധം തിരികെ പോയി വീട് ശാന്തമായി… ഋഷി അവന്റെ ഫ്രിണ്ട്സ് വലിച്ചോണ്ട് പോയി…ഋഷിയിടെ ഫ്രിണ്ട്സ് എല്ലാം ഒന്നിനൊന്നു മെച്ചം എന്നാലും സത്യം പറയാലോ ലുക്കിൽ അവരെക്കാളും മുന്നിൽ എന്റെ കേട്ടിയോൻ തന്നെയാണ്… അവരെ പരിചയപ്പെടുത്തി തരുമ്പോൾ അവരുടെ വകയും ഉണ്ടായിരുന്നു മെയ്ഡ് ഫോർ ഈച്ച് അദർ, സൂപ്പർ എന്നൊക്കെ. അതിൽ കൂടുതലും എന്നെ പൊക്കിപ്പറയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആൾക്ക് കുശുമ്പ് കേറിയോ എന്നൊരു സംശയം ഇല്ലാതില്ല. അപ്പോ തന്നെ അവരെയും തള്ളിക്കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് പോയി… ഋഷിയുടെ മുഖത്തെ അപ്പോഴത്തെ ഭാവം കണ്ട് എനിക്ക് ചിരി വന്നു പോയി…
പിന്നെ സരസ്വദിയമ്മ എന്നെയും കൂട്ടി അവരുടെ റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി ഫ്രഷ് ആയി വരാൻ പറഞ്ഞ് എനിക്കിടാനുള്ള ഡ്രസ്സും തന്ന് കവിളിൽ വാത്സല്യത്തോടെ തലോടി റൂം വിട്ടിറങ്ങി.
സ്വന്തം അമ്മയിൽ നിന്നും കിട്ടുന്ന വാത്സല്യം ഈ അമ്മയിൽ നിന്നും കിട്ടുന്നു… അതന്നും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു… അവൾ ഓരോന്നും ചിന്തിച്ച്കൂട്ടി ഫ്രഷാകാൻ വേണ്ടി ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറി… നല്ലൊരു കുളി പാസാക്കി സരസ്വദിയമ്മ തന്ന ഒരു ലൈറ്റ് പിംഗ് കളറിലെ സാരിയുമുടുത്ത് കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ വന്നു നിന്ന് മുടി കൊതി കിള്ളിപ്പിന്നിയിട്ട് റൂം വിട്ട് പുറത്തിറങ്ങി…
പിന്നെയങ്ങോട്ട് ചന്ദ്രനച്ഛനോടും സരസ്വദിയമ്മയോടും സംസാരിച്ചിരുന്നു സമയം തള്ളി നീക്കി. രാത്രി ഒരു എട്ടുമണിയോടടുക്കാറായപ്പോളാണ് ഋഷി വന്നത്. വന്നപ്പോൾ തന്നെ ആൾടെ നോട്ടം എന്നിലായിരുന്നു… എന്നെ നന്നായൊന്നു വീക്ഷിച്ച് കള്ള ചിരി ചിരിച്ച് വിത്ത് ഒരു സൈറ്റടിയും തന്നാണ് ചെക്കൻ റൂമിലോട്ട് പോയത്… അങ്ങേര് പോയതും ഞാൻ അടുത്തിരിക്കുന്ന ചന്ദ്രച്ഛനെയും സരസ്വദിയമ്മയെയും നോക്കിയപ്പോൾ അവർ വേറെന്തോ സംസാരിച്ചിരിക്കുവായിരുന്നു. ഭാഗ്യം കണ്ടില്ല എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞ് ഋഷി പോയ വഴിയെ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു…
___________________________________
ഫുഡ് കഴിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് സരസ്വദിയമ്മ തന്നെ എന്നെ സെറ്റും മുണ്ടുമിക്കെ ഉടുപ്പിച്ച് ഒരുക്കി തന്നു. ഒരു ഗ്ലാസ് പാലും കൈയ്യിൽ വെച്ച് തന്നു.
ഇതൊക്കെ ഒരാചരമല്ലേ മോളെ…. ഇനി അങ്ങോട്ട് രണ്ടുപേരുടെയും ജീവിതം സന്തോഷകരമായിരിക്കട്ടെ… എന്നും പറഞ്ഞ് എന്റെ നെറുകയിൽ ചുമ്പിച്ച് ഋഷിയുടെ റൂമിലേക്ക് വിട്ടു…
തുടരും…