by കൊച്ചി നഗരത്തിന്റെ ആകാശം മുട്ടുന്ന ‘സ്കൈ ഹൈ’ അപ്പാർട്ട്മെന്റ്സിലെ ഇരുപതാം നിലയിലെ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് നോക്കിയാൽ അറബിക്കടൽ ഒരു വെള്ളിനൂൽ പോലെ ദൂരെ കാണാം. നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുകളിൽ നിന്നും ബഹളങ്ങളിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറി, ആഡംബരത്തിന്റെ മടിത്തട്ടിലായിരുന്നു സിദ്ധാർത്ഥും മീരയും താമസിച്ചിരുന്നത്. ഫ്ലാറ്റിലെ മറ്റ് താമസക്കാർക്ക് അവർ വെറുമൊരു ദമ്പതികളായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് ‘പെർഫെക്റ്റ് കപ്പിൾസ്’ എന്ന വിശേഷണത്തിന് ഏറ്റവും അനുയോജ്യരായവർ.
സിദ്ധാർത്ഥ് വർമ്മ, ഒരു പ്രമുഖ ഗ്ലോബൽ ടെക് കമ്പനിയുടെ റീജിയണൽ ഡയറക്ടർ. മുപ്പത്തിരണ്ടാം വയസ്സിൽ ആ കസേരയിലെത്തിയ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ വ്യക്തിത്വം ആരെയും ആകർഷിക്കുന്നതായിരുന്നു. അളന്നു മുറിച്ച വാക്കുകൾ, കണിശമായ പെരുമാറ്റം, എപ്പോഴും മുഖത്ത് വിരിയുന്ന ആത്മവിശ്വാസം നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരി. മറുഭാഗത്ത് മീര, കണ്ടാലേ ഒരു ഐശ്വര്യം തോന്നുന്ന മുഖശ്രീ ഉള്ളവൾ. സൗമ്യയായ വീട്ടമ്മ. സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ വിജയങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ കരുത്തായി എല്ലാവരും മീരയെ വാഴ്ത്തി.
”മീരയെ കിട്ടിയ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ഭാഗ്യം!” എന്ന് സ്ത്രീകൾ പറയുമ്പോൾ, “സിദ്ധാർത്ഥിനെപ്പോലെ ഒരു ഭർത്താവിനെ കിട്ടാൻ മീര എത്ര ജന്മം തപസ്സ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകും” എന്നായിരുന്നു പുരുഷന്മാരുടെ അടക്കം പറച്ചിൽ. ആ ഫ്ലാറ്റ് സമുച്ചയത്തിലെ എല്ലാ പാർട്ടികളിലും അവർ കേന്ദ്രബിന്ദുക്കളായിരുന്നു. പരസ്പരം കൈകോർത്ത് പിടിച്ച് അവർ നടക്കുമ്പോൾ, സ്നേഹത്തിന്റെ പൂർണ്ണരൂപം തങ്ങളാണെന്ന് അവർ ലോകത്തോട് വിളിച്ചു പറയുന്നതുപോലെ തോന്നിപ്പിക്കുമായിരുന്നു.
പക്ഷേ, ആ ഫ്ലാറ്റിലെ 20-സി എന്ന വാതിൽ അടഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാൽ കഥ മാറുമായിരുന്നു. പുറംലോകം കാണാത്ത ആ വലിയ വാതിലിനുള്ളിൽ മീര ഒരു തടവുകാരിയായിരുന്നു. സ്നേഹത്തിന്റെ തണലിലല്ല, മറിച്ച് അധികാരത്തിന്റെയും ആർത്തിയുടെയും ചങ്ങലക്കെട്ടുകളിലായിരുന്നു അവൾ. സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ കരിയറിലെ ഓരോ ഉയർച്ചയും അവളുടെ ആത്മാഭിമാനത്തിന്റെ ശവക്കല്ലറയ്ക്ക് മുകളിലായിരുന്നു പടുത്തുയർത്തപ്പെട്ടത്.
വിവാഹത്തിന്റെ ആദ്യ മാസങ്ങളിൽ കണ്ട സിദ്ധാർത്ഥ് ആയിരുന്നില്ല പിന്നീട് അവൾ അനുഭവിച്ചത്. പണത്തോടും പദവിയോടും അയാൾക്കുള്ള ആർത്തി ഒരു തരം മാനസിക വൈകല്യമായി മാറിയിരുന്നു. വലിയ ബിസിനസ്സ് ഡീലുകൾ ഉറപ്പിക്കാൻ അയാൾ മീരയെ ഒരു ചതുരംഗപ്പകച്ചു പോലെ ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഉയർന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കും വിദേശ ക്ലയന്റുകൾക്കും മുന്നിൽ അയാൾ അവളെ പ്രദർശിപ്പിച്ചു. ആദ്യമൊക്കെ അത് വെറും പാർട്ടി സൽക്കാരങ്ങളായിരുന്നു. എന്നാൽ മെല്ലെ മെല്ലെ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ അറപ്പുണ്ടാക്കുന്ന രീതിയിലേക്ക് മാറി.
”മീര, ഇന്നത്തെ ഡിന്നർ നമ്മുടെ സി.ഇ.ഒ മിസ്റ്റർ ഖന്നയ്ക്കൊപ്പമാണ്. അയാൾക്ക് നിന്നെ വലിയ ഇഷ്ടമാണ്. കുറച്ചു നേരം അയാളോട് ഒന്ന് സംസാരിച്ചിരിക്കണം. ഈ പ്രോജക്റ്റ് എനിക്ക് കിട്ടിയാൽ എന്റെ സാലറി ഡബിൾ ആകും,” എന്ന് സിദ്ധാർത്ഥ് പറയുമ്പോൾ മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കടൽ ഇരമ്പുകയായിരുന്നു.
”സിദ്ധു, നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് പറ്റിയത്? ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയല്ലേ?” എന്ന് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോദിച്ച അവളോട്, “നീ വെറുമൊരു പെണ്ണാണ്. എന്റെ പണം കൊണ്ട് ആഡംബരത്തിൽ കഴിയുന്നവൾ. ഞാൻ പറയുന്നത് അനുസരിച്ചാൽ നിനക്ക് ഇവിടെ രാജ്ഞിയെപ്പോലെ കഴിയാം. അല്ലെങ്കിൽ പഴയ ആ ദരിദ്രമായ വീട്ടിലേക്ക് നിന്നെ ഞാൻ തിരിച്ചയക്കും,” എന്നായിരുന്നു അയാളുടെ ക്രൂരമായ മറുപടി.
അന്ന് രാത്രി, സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി ആഡംബര വസ്ത്രങ്ങളണിഞ്ഞ് ആ വിരുന്നിൽ പങ്കെടുക്കുമ്പോൾ, തന്റെ നേരെ നീളുന്ന അശുദ്ധമായ നോട്ടങ്ങളെ അവൾക്ക് അവഗണിക്കേണ്ടി വന്നു. സിദ്ധാർത്ഥ് ദൂരെ മാറി നിന്ന് തന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി പൂർത്തിയാകുന്നത് കണ്ട് വിജയീഭാവത്തിൽ ഗ്ലാസ് ഉയർത്തി അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു. ആ ചിരി മീരയുടെ നെഞ്ചിൽ ഒരു കനലായി പുകയാൻ തുടങ്ങിയത് അന്ന് മുതലായിരുന്നു.
രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, സിദ്ധാർത്ഥ് മദ്യലഹരിയിൽ മുറിയിലേക്ക് വരുമ്പോൾ മീര ഒരു മൂലയിൽ ചുരുണ്ടുകൂടിയിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുനീരിനോ തേങ്ങലിനോ അയാളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരിടവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ നീലിച്ച പാടുകളും മറയ്ക്കാൻ പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അയാൾ അവൾക്ക് വിലകൂടിയ വജ്രാഭരണങ്ങൾ സമ്മാനിക്കും. പുറംലോകം ആ തിളക്കത്തിൽ മയങ്ങി, അവൾ ഭാഗ്യവതിയാണെന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ബിസിനസ്സ് അവാർഡ് സിദ്ധാർത്ഥിന് ലഭിച്ച ദിവസം ഫ്ലാറ്റിൽ വലിയൊരു പാർട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരും അവരെ പുകഴ്ത്തി സംസാരിച്ചു. പക്ഷേ, ആ രാത്രി തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അപമാനത്തിലേക്ക് തന്നെ തള്ളിവിടാനാണ് സിദ്ധാർത്ഥ് ഒരുങ്ങുന്നതെന്ന് മീര അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അയാൾക്ക് വേണ്ടത് വൈസ് പ്രസിഡന്റ് എന്ന പദവിയായിരുന്നു. അതിനായി അയാൾ ആരെയും ബലികൊടുക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നു, സ്വന്തം ഭാര്യയെ പോലും.സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ വിജയഗാഥകൾക്ക് പിന്നിൽ മീരയുടെ കണ്ണുനീരിന്റെ ഉപ്പായിരുന്നു. വൈസ് പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനം എന്ന അയാളുടെ സ്വപ്നത്തിലേക്ക് ഇനി ഒരേയൊരു പടി കൂടി മാത്രമേ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അത് കമ്പനിയുടെ ഉടമയായ മിസ്റ്റർ ഖന്നയുടെ പൂർണ്ണ പിന്തുണയായിരുന്നു. ഖന്നയ്ക്ക് മീരയോടുള്ള താല്പര്യം സിദ്ധാർത്ഥ് തന്റെ കരിയറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ‘അവസരമായി’ കണ്ടു.
അന്ന് വൈകുന്നേരം പതിവിലും നേരത്തെ സിദ്ധാർത്ഥ് ഫ്ലാറ്റിലെത്തി. കയ്യിൽ വലിയൊരു ബ്രാൻഡഡ് കവറുണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ നിന്ന് അയാൾ പുറത്തെടുത്തത് മനോഹരമായ, എന്നാൽ ഒട്ടും മാന്യമല്ലാത്ത ഒരു കറുത്ത ഗൗൺ ആയിരുന്നു.
”ഇത് ഇന്നു രാത്രി നീ ധരിക്കണം മീര. ഖന്ന സാർ വരുന്നുണ്ട്. അയാൾക്ക് വേണ്ടി പ്രത്യേകമായി ഞാൻ ഡിസൈൻ ചെയ്യിച്ചതാണ് ഇത്,” സിദ്ധാർത്ഥ് അവളോട് ആജ്ഞാപിച്ചു.
മീര ആ വസ്ത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി നടുങ്ങിപ്പോയി. “സിദ്ധു… ഇത്… ഇത് എനിക്ക് ഇടാൻ കഴിയില്ല. ഇത് വളരെ മോശമാണ്. അയാൾക്ക് മുൻപിൽ ഞാൻ എങ്ങനെ ഇത് ധരിച്ച് നിൽക്കും?” അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.
സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ മുഖത്തെ ചിരി പെട്ടെന്ന് മാഞ്ഞു. അയാൾ അവളുടെ മുടിയിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് അടുത്തേക്ക് വലിച്ചു. “നീ ആരാണെന്ന് മറന്നു പോയോ? ഞാൻ വാങ്ങിത്തരുന്ന ആഡംബരങ്ങളിൽ നീ കഴിയുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് അറിയാമോ? എന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റാൻ! ഖന്ന സാർ വിചാരിച്ചാൽ ഈ മാസത്തെ പ്രമോഷൻ എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്. നീ ഇന്ന് അയാളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചാൽ നാളെ മുതൽ നമ്മൾ ഈ നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പണക്കാരായി മാറും.”
അവൾ അയാളുടെ കാലുപിടിച്ചു കരഞ്ഞു. “സിദ്ധു, എനിക്ക് പണം വേണ്ട. നമുക്ക് ഈ ജോലി തന്നെ വേണമെന്നില്ല. നമുക്ക് ദൂരെയെവിടെയെങ്കിലും പോയി സമാധാനമായി ജീവിക്കാം. പ്ലീസ്, എന്നെ ഇങ്ങനെ മറ്റൊരാൾക്ക് വിട്ടു കൊടുക്കരുത്.”
പക്ഷേ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ഉള്ളിലെ മനുഷ്യൻ എന്നേ മരിച്ചിരുന്നു. അയാൾ അവളെ തറയിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. “സമാധാനമോ? എനിക്ക് വേണ്ടത് അധികാരമാണ്. നീ വെറുമൊരു വസ്തു മാത്രമാണ് എനിക്ക്. അധികം സംസാരിക്കാതെ ഒരുങ്ങി നിൽക്ക്. അയാൾ വരുമ്പോൾ നിന്റെ മുഖത്ത് ആ പഴയ പുഞ്ചിരി വേണം. ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീർ കണ്ടാൽ ബാക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം.”
രാത്രി എട്ടു മണിയോടെ ഖന്ന എത്തി. അയാൾക്ക് വരാൻ വേണ്ടി സിദ്ധാർത്ഥ് വീട്ടിലെ ജോലിക്കാരെയെല്ലാം അവധി നൽകി പറഞ്ഞയച്ചിരുന്നു. ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ വിദേശ മദ്യവും വിലകൂടിയ വിഭവങ്ങളും നിരന്നു. മീര ആ തടവറയിൽ ഒരു യന്ത്രത്തെപ്പോലെ നിന്നു. മദ്യം ഉള്ളിൽ ചെന്നപ്പോൾ ഖന്നയുടെ പെരുമാറ്റം അതിരുവിട്ടു. സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ തന്നെ അയാൾ മീരയെ സ്പർശിക്കാൻ തുടങ്ങി.
മീര സിദ്ധാർത്ഥിനെ ദയനീയമായി നോക്കി. അവൾ എന്തെങ്കിലും പറയുമെന്ന് പേടിച്ച സിദ്ധാർത്ഥ്, ഖന്നയോട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “സാർ, മീരയ്ക്ക് സാറിനെ വലിയ കാര്യമാണ്. നിങ്ങൾ സംസാരിച്ചിരിക്കൂ, ഞാൻ താഴെ വരെ ഒന്ന് പോയി വരാം. ചില പ്രധാനപ്പെട്ട കോളുകൾ വരാനുണ്ട്.”
സിദ്ധാർത്ഥ് മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോകുമ്പോൾ മീരയുടെ ലോകം തകരുകയായിരുന്നു. ഖന്നയുടെ ക്രൂരമായ ചിരിയും അയാളുടെ വൃത്തികെട്ട കൈകളും അവളുടെ മേൽ പതിയുന്നത് അവൾക്ക് സഹിക്കാനായില്ല. സിദ്ധാർത്ഥ് പുറത്തിറങ്ങി വാതിൽ പൂട്ടിയപ്പോൾ മീര ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു—താൻ സ്നേഹിച്ച മനുഷ്യനാണോ തന്നെ ഈ നരകത്തിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടത്?
മണിക്കൂറുകൾക്ക് ശേഷം ഖന്ന പോയിക്കഴിഞ്ഞു. സിദ്ധാർത്ഥ് തിരികെ മുറിയിലെത്തി. മീര ബെഡിൽ തളർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ പിച്ചിച്ചീന്തപ്പെട്ടിരുന്നു. സിദ്ധാർത്ഥ് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു, “വെൽ ഡൺ മീര! ഖന്ന സാർ ഭയങ്കര ഹാപ്പിയാണ്. എന്റെ പ്രമോഷൻ ഓർഡർ നാളെ രാവിലെ കിട്ടും. നീ എന്റെ ശരിക്കുള്ള ലക്കി ചാം ആണ്. നിന്നെപ്പോലെ ഒരു പെണ്ണിനെ കിട്ടിയതാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ബിസിനസ്സ് മൂവ്!”
അയാൾ അവളുടെ നെറുകയിൽ തലോടാൻ വന്നു. എന്നാൽ മീര അയാളുടെ കൈ തട്ടിമാറ്റി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തിളക്കം സിദ്ധാർത്ഥ് കണ്ടു. അത് ഭയമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് കത്തിയെരിയുന്ന പകയായിരുന്നു.
”നീ ചിരിച്ചോ സിദ്ധു… നിന്റെ വിജയങ്ങൾ ആഘോഷിച്ചോ. പക്ഷെ നീ ഇന്ന് കൊന്നത് എന്റെ ശരീരത്തെയല്ല, എന്റെ ഉള്ളിലെ സ്നേഹത്തെയാണ്,” മീര ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.
സിദ്ധാർത്ഥ് അത് കേട്ട് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. “സ്നേഹമോ? അത് സിനിമയിലൊക്കെ ഉള്ളതാണ് മീര. ജീവിതത്തിൽ വേണ്ടത് പണമാണ്. നീ ഇന്ന് ചെയ്തത് ഒരു വലിയ ഡീൽ ആണ്. അതിന്റെ ലാഭം നാളെ മുതൽ നീ കാണും. ഇനി ഉറങ്ങിക്കോ, നാളെ നമുക്ക് വലിയൊരു പാർട്ടിയുണ്ട്.”
അയാൾ മദ്യലഹരിയിൽ ബെഡിൽ കിടന്ന് മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ കൂർക്കം വലിച്ചുറങ്ങി. എന്നാൽ മീരയ്ക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവളുടെ ചെവിയിൽ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ആ ചിരി മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. താൻ ഇത്രയും കാലം സ്നേഹിച്ചതും പൂജിച്ചതും ഒരു മൃഗത്തെയാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളെ ഉലച്ചു. അടുക്കളയിലെ കത്തിയുടെ മിന്നൽ അവളുടെ മനക്കണ്ണിൽ തെളിഞ്ഞു.
വർഷങ്ങളായി അനുഭവിച്ച ഓരോ നിമിഷവും, ഓരോ അടിയും, ഓരോ അപമാനവും അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതമായി പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ തയ്യാറെടുത്തു. സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ പതനം അവിടെ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ കൂർക്കംവലി ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അയാൾക്ക് അത് വിജയത്തിന്റെ ഉറക്കമായിരുന്നു; എന്നാൽ മീരയ്ക്ക് അത് നരകയാതനയുടെ അവസാനത്തെ താളമായിരുന്നു. മദ്യത്തിന്റെ ഗന്ധം വമിക്കുന്ന ആ മുറിയിൽ ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്ന അവൾ തന്റെ രൂപം നോക്കി. ഉടഞ്ഞ ഉടയാടകൾ, നീലിച്ച പാടുകൾ, ആത്മാവ് നഷ്ടപ്പെട്ട കണ്ണുകൾ.
”ഇനി വേണ്ട…” അവൾ സ്വയം മന്ത്രിച്ചു.
അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെയുള്ള കത്തികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് ഏറ്റവും മൂർച്ചയുള്ളത് അവൾ തിരഞ്ഞെടുത്തു. കയ്യിൽ കത്തി ഇരിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് ഭയമല്ല, മറിച്ച് വലിയൊരു ഭാരം ഇറക്കിവെച്ചതുപോലെയുള്ള ആശ്വാസമാണ് തോന്നിയത്.
തിരികെ ബെഡ്റൂമിലെത്തുമ്പോൾ സിദ്ധാർത്ഥ് അർദ്ധനഗ്നനായി മലർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ ശരീരം വിറ്റുണ്ടാക്കിയ ആ ആഡംബര മെത്തയിൽ അയാൾ എത്ര സമാധാനത്തോടെയാണ് ഉറങ്ങുന്നത്!
”എഴുന്നേൽക്ക് സിദ്ധൂ…” അവൾ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു.
സിദ്ധാർത്ഥ് കണ്ണുകൾ പകുതി തുറന്നു. മദ്യലഹരിയിൽ അയാൾക്ക് ഒന്നും വ്യക്തമായിരുന്നില്ല. “എന്താ മീര… ഉറങ്ങാൻ സമ്മതിക്കില്ലേ? നാളെ എനിക്ക് ഓഫീസിൽ പോകേണ്ടതാണ്.”
”ഓഫീസിൽ പോകണ്ട സിദ്ധൂ… നിന്റെ എല്ലാ ബിസിനസ്സും ഇന്ന് അവസാനിച്ചു,” മീരയുടെ ശബ്ദം മഞ്ഞുപോലെ തണുത്തിരുന്നു.
അവളുടെ കയ്യിലെ കത്തി മിന്നുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ബോധം പകുതി തെളിഞ്ഞു. അയാൾ പരിഭ്രമത്തോടെ എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “മീര… നീ… നീ എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്? ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചോ നിനക്ക്? താഴെയിട് അത്!”
”ഭ്രാന്ത് എനിക്കല്ല സിദ്ധൂ, നിനക്കായിരുന്നു. പണത്തോടുള്ള ഭ്രാന്ത്. സ്വന്തം ഭാര്യയെ മറ്റൊരാൾക്ക് കാഴ്ചവെക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു തരിപ്പും തോന്നിയില്ലേ? എന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടപ്പോൾ നിനക്ക് വിഷമം തോന്നിയില്ലേ?” ഓരോ വാക്കും ചോരയിറ്റുന്നതുപോലെ അവൾ ചോദിച്ചു.
”മീര, പ്ലീസ്… നമുക്ക് സംസാരിക്കാം. ഞാൻ നിനക്ക് കൂടുതൽ ആഭരണങ്ങൾ വാങ്ങിത്തരാം. നമുക്ക് വിദേശത്ത് പോകാം…” അയാൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവളെ തടയാൻ നോക്കി.
”എനിക്ക് നിന്റെ ആഭരണങ്ങൾ വേണ്ട! എനിക്ക് വേണ്ടത് എന്റെ ആത്മാഭിമാനമാണ്. നീ വിറ്റ ആ പഴയ മീരയെ എനിക്ക് തിരിച്ചു വേണം. അത് പക്ഷേ നിന്റെ മരണത്തിലൂടെ മാത്രമേ സാധിക്കൂ.”
അവൾ ആദ്യത്തെ വെട്ട് അയാളുടെ കഴുത്തിൽ തന്നെ കൊടുത്തു. സിദ്ധാർത്ഥ് അലറിവിളിക്കാൻ നോക്കി, പക്ഷേ ആ ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല. രക്തം ആ വെളുത്ത ബെഡ്ഷീറ്റിലേക്ക് ചീറ്റിത്തെറിച്ചു. അയാൾ പ്രാണരക്ഷാർത്ഥം അവളെ തള്ളിമാറ്റാൻ നോക്കി, പക്ഷേ വർഷങ്ങളായി അനുഭവിച്ച പക മീരയ്ക്ക് അമാനുഷികമായ കരുത്ത് നൽകിയിരുന്നു.
”ഇത് ഗുപ്ത സാറിന് വേണ്ടി! ഇത് ഖന്നയ്ക്ക് വേണ്ടി! ഇത് എന്റെ തകർന്ന സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി!” ഓരോ വെട്ടിനൊപ്പവും അവൾ അലറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
പത്ത് മിനിറ്റോളം ആ മുറിയിൽ ഒരു പോരാട്ടം നടന്നു. ഒടുവിൽ, സിദ്ധാർത്ഥ് വർമ്മ എന്ന ആഡംബര പ്രിയൻ, ആദർശ ഭർത്താവ് എന്ന് ലോകം വാഴ്ത്തിയവൻ, ചോരയിൽ കുളിച്ച് നിശ്ചലനായി. അയാളുടെ കണ്ണുകൾ പാതി തുറന്നിരുന്നു; അവസാന നിമിഷം തന്റെ ഇരയായ സ്ത്രീയിൽ അയാൾ കണ്ട ഭയം നിറഞ്ഞ ആ മുഖം മീരയ്ക്ക് വലിയൊരു സമാധാനമാണ് നൽകിയത്.
മീര കിതച്ചുകൊണ്ട് കട്ടിലിനരികിൽ ഇരുന്നു. അവളുടെ വസ്ത്രത്തിലും മുഖത്തും സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ രക്തം പറ്റിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അവൾക്ക് അറപ്പ് തോന്നിയില്ല. പകരം, വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവൾ ആദ്യമായി ദീർഘമായി ശ്വസിച്ചു.
പിറ്റേന്ന് പ്രഭാതം ഉണർന്നത് ആ ഞെട്ടിക്കുന്ന വാർത്ത കേട്ടുകൊണ്ടായിരുന്നു. “സ്കൈ ഹൈ അപ്പാർട്ട്മെന്റിലെ മഹി എന്ന സിദ്ധാർത്ഥിനെ ഭാര്യ വെട്ടിക്കൊന്നു!”
പോലീസ് എത്തുമ്പോൾ മീര സോഫയിൽ ശാന്തയായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. പുറത്ത് നാട്ടുകാർ ഒത്തുകൂടി. ഫ്ലാറ്റിലെ സ്ത്രീകൾ പരസ്പരം പറഞ്ഞു: “നോക്കണേ, ഇത്രയും നല്ലൊരു ഭർത്താവിനെ കൊല്ലാൻ അവൾക്ക് എങ്ങനെ തോന്നി? ഇവൾക്ക് വേറെ വല്ല ബന്ധവും കാണും.”
പുരുഷന്മാർ പല്ലു ഞെരിച്ചു: “സിദ്ധാർത്ഥ് പാവമായിരുന്നു. അമിത സ്വാതന്ത്ര്യം കൊടുത്തതിന്റെ കുഴപ്പമാണിത്.”
മീരയെ പോലീസ് ജീപ്പിലേക്ക് കയറ്റുമ്പോൾ അവൾ ആ ജനക്കൂട്ടത്തെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ പുഞ്ചിരിയുടെ അർത്ഥം ആർക്കും മനസ്സിലായില്ല. അവൾ ഒരു കൊലപാതകിയായി മുദ്രകുത്തപ്പെട്ടു. മാധ്യമങ്ങൾ അവളെ ‘ക്രൂരയായ സ്ത്രീ’ എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചു.
ജയിലിലെ ഇരുമ്പഴിക്കുള്ളിൽ കിടക്കുമ്പോഴും മീരയുടെ മനസ്സിൽ കുറ്റബോധമുണ്ടായിരുന്നില്ല. കോടതിയിൽ മജിസ്ട്രേറ്റിന് മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ അവൾ സത്യം തുറന്നു പറഞ്ഞില്ല. കാരണം, അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു—സിദ്ധാർത്ഥിനെപ്പോലെയുള്ള പുരുഷന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ച ഈ സമൂഹം ഒരിക്കലും ഒരു പെണ്ണിന്റെ രോദനം വിശ്വസിക്കില്ലെന്ന്.
”ലോകം എന്നെ പാപി എന്ന് വിളിക്കട്ടെ. പക്ഷേ എന്റെ ഉള്ളിലെ പെണ്ണ് ഇന്ന് സ്വതന്ത്രയാണ്,” അവൾ ആത്മഗതമായി പറഞ്ഞു.
ആ ഇരുണ്ട ജയിൽ മുറിയിലേക്ക് അവൾ നടന്നു കയറുമ്പോൾ, അത് ഒരു തടവറയിലേക്കുള്ള യാത്രയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് വർഷങ്ങൾ നീണ്ട അടിമത്തത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനമായിരുന്നു. പുറത്തെ ലോകം അവളെ വെറുപ്പോടെ നോക്കി, പക്ഷേ അവൾ ആദ്യമായി തന്റെ ശിരസ്സ് ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു നടന്നു.