മംഗല്യസൂത്രം.. 3

🧡മംഗല്യസൂത്രം : മൂന്ന് 🧡

രാത്രിയുടെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ, ബാൽക്കണിയിലെ തണുത്ത കാറ്റിനൊപ്പം മിത്രയുടെ ഓർമ്മകളും വർഷങ്ങൾ പിന്നിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു.

കൈയിലെ സിഗരറ്റിന്റെ പുക വായുവിൽ അലിഞ്ഞുപോകുമ്പോഴും…

അവളുടെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞത് ഒരു പഴയ കാലമായിരുന്നു.

ഒരുപാട് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പുള്ള മിത്ര…

ഇന്നത്തെ പോലെ കഠിനമായ മുഖഭാവമുള്ള ഒരു സ്ത്രീ ആയിരുന്നില്ല.

ആരെങ്കിലും ഹൃദയത്തിൽ ഇടം നൽകിയാൽ അവർ ഒരിക്കലും തന്നെ വേദനിപ്പിക്കില്ലെന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്നവൾ.

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ വലിയ ലക്ഷ്യങ്ങളായിരുന്നു.

ഒരു സ്ത്രീക്ക് സ്വന്തം കഴിവുകൊണ്ട് എന്തും നേടാൻ കഴിയുമെന്ന് തെളിയിക്കണമെന്ന വാശിയായിരുന്നു.

ചെറിയൊരു തുടക്കത്തിൽ നിന്ന്… അവൾ സ്വന്തം ബിസിനസ് കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ തുടങ്ങി. രാവും പകലും ഇല്ലാതെ ജോലി ചെയ്തു.

പരാജയങ്ങൾ വന്നപ്പോൾ തളർന്നില്ല. കാരണം… തന്റെ ഭാവി സ്വന്തം കൈകളിൽ തന്നെ എഴുതണമെന്ന ആഗ്രഹം അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു.

ആ സമയത്താണ്… അവളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് നിരഞ്ജൻ വന്നത്.

—

നിരഞ്ജൻ.

അവന്റെ സംസാരത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക ആകർഷണം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾക്കും ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കും ഒരു തീക്ഷ്ണത ഉണ്ടായിരുന്നു.

മിത്രയെപ്പോലെ തന്നെ… വലിയ എന്തെങ്കിലും നേടണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച ഒരാൾ. മറ്റുള്ളവർ കാണാത്ത മിത്രയുടെ മറ്റൊരു വശം നിരഞ്ജൻ കണ്ടു.

എപ്പോഴും ശക്തയായി നിൽക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയുടെ ഉള്ളിൽ സ്നേഹിക്കപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു സാധാരണ പെൺകുട്ടിയുണ്ടെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.

ഒരു ദിവസം മഴ പെയ്യുന്ന ഒരു സന്ധ്യയിൽ…

തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ തീരുമാനം എടുക്കുന്നതുപോലെ നിരഞ്ജൻ മിത്രയുടെ മുന്നിൽ നിന്നു.

“മിത്ര… നിന്നോട് എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്. നമ്മൾ സുഹൃത്തുക്കൾ ആയിട്ട് കുറേ നാളായി. നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളും നിന്റെ പോരാട്ടങ്ങളും എല്ലാം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. നീ എത്ര ശക്തയായ സ്ത്രീയാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. പക്ഷേ… ആ ശക്തയായ സ്ത്രീയുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒറ്റപ്പെടൽ മാത്രം ഉണ്ടാകരുതെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു. ഞാൻ നിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിന്റെ സന്തോഷത്തിലും സങ്കടങ്ങളിലും കൂടെ നിൽക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നീ സമ്മതിച്ചാൽ… എന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ നിന്റെ കൈകളിൽ ഏൽപ്പിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്…”

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മിത്രയുടെ കണ്ണുകളിൽ അതിശയം നിറഞ്ഞു.

അവൾക്ക് പ്രണയം എന്നത് ഒരു ദുർബലതയല്ലായിരുന്നു.

പക്ഷേ…

ഒരാൾക്കൊപ്പം ചേർന്ന് ജീവിതം പങ്കിടുന്നതിന്റെ മനോഹാരിത ആദ്യമായി അവൾ അനുഭവിച്ചു.

അവൾ പതിയെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

ആ പുഞ്ചിരിയിൽ വർഷങ്ങളായുള്ള സ്വപ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

“നിരഞ്ജൻ… എന്റെ ജീവിതം എപ്പോഴും പോരാട്ടങ്ങളായിരുന്നു. ഞാൻ എളുപ്പത്തിൽ ആരെയും വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരാളല്ല. പക്ഷേ… നിന്നോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ഞാൻ എന്നെ മറയ്ക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലെന്നാണ്. എന്റെ വിജയങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ നിൽക്കാൻ മാത്രമല്ല… എന്റെ പരാജയങ്ങളിലും കൂടെയുണ്ടാകുമെന്ന് നീ എനിക്ക് വാക്ക് തന്നാൽ ഞാൻ എന്നും നിന്റെ നല്ല പാതി ആയിരിക്കും …”

ആ ദിവസം… രണ്ട് സ്വപ്നങ്ങൾ ഒന്നായി. അങ്ങനെ മിത്ര നിരഞ്ജന്റെ മാത്രമായി….

—

അവരുടെ വിവാഹം വലിയ ആഘോഷമായിരുന്നു.

മിത്രയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ദിവസങ്ങളിൽ ഒന്ന്.

അന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി… ഇനി തന്റെ പോരാട്ടങ്ങൾക്ക് ഒരു കൂട്ടുണ്ട്. തന്റെ വിജയങ്ങൾ ആഘോഷിക്കാൻ ഒരാളുണ്ട്. തന്റെ വിഷമങ്ങൾ പങ്കിടാൻ ഒരാളുണ്ട്.

വിവാഹത്തിന് ശേഷം പോലും മിത്ര തന്റെ ബിസിനസിനെ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല.

മറിച്ച്…

നിരഞ്ജൻ അവളുടെ ഏറ്റവും വലിയ പിന്തുണയായി മാറി.

രാത്രി വൈകിയും ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ…

അവൾക്ക് ഭക്ഷണം കൊണ്ടുവന്ന് കൊടുക്കുന്ന ഒരാൾ.

തളരുമ്പോൾ…

“നിനക്ക് കഴിയും” എന്ന് പറഞ്ഞ് ആത്മവിശ്വാസം നൽകുന്ന ഒരാൾ.

മിത്രയുടെ ബിസിനസ് വളരുകയായിരുന്നു. അതിനൊപ്പം… നിരഞ്ജന്റെയും സ്വപ്നങ്ങൾ വളർന്നു.
അവന്റെ കഴിവും മിത്രയുടെ പ്രയത്നവും ചേർന്ന് അവർ വലിയ ഉയരങ്ങളിലേക്ക് എത്തി.

ആ സമയത്ത്…

അവർക്ക് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം ലഭിച്ചു.

ഒരു കുഞ്ഞ്. അവരുടെ മകൾ….

” അലംകൃത ”

—

ആദ്യമായി തന്റെ കുഞ്ഞിനെ കൈകളിൽ എടുത്ത നിമിഷം…

മിത്രയ്ക്ക് തോന്നിയത് ലോകം മുഴുവൻ തനിക്ക് ലഭിച്ചുവെന്നാണ്.

ആ ചെറിയ വിരലുകൾ തന്റെ വിരൽ മുറുകെ പിടിച്ചപ്പോൾ…

തന്റെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ കഷ്ടപ്പാടുകളും അവസാനിച്ചതുപോലെ തോന്നി.

നിരഞ്ജന്റെ മുഖത്തും അന്ന് സന്തോഷം മാത്രമായിരുന്നു.

അവർ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് ആ കുഞ്ഞിന് പേരിട്ടു.

അലംകൃത.

അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട അലങ്കാരം പോലെ.

കാലം മുന്നോട്ട് പോയി. വീട്ടിൽ കുഞ്ഞിന്റെ ചിരി നിറഞ്ഞു. മിത്രയുടെ ബിസിനസ് കൂടുതൽ ഉയർന്നു. പുറത്തുള്ളവർക്ക് നോക്കുമ്പോൾ അവർ ഒരു പരിപൂർണ്ണ കുടുംബമായിരുന്നു.

പക്ഷേ…

ചിലപ്പോൾ ജീവിതം ഏറ്റവും മനോഹരമായ ചിത്രത്തിന്റെ പിന്നിൽ പോലും ഒരു ഇരുണ്ട നിഴൽ ഒളിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകും.

അന്ന് മിത്രയ്ക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു… താൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിശ്വസിച്ച ഒരാളാണ്… ഒരുനാൾ തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മുറിവായി മാറാൻ പോകുന്നതെന്ന്.

—

ബാൽക്കണിയിൽ ഇരുന്ന മിത്രയുടെ കൈയിലെ സിഗരറ്റ് പകുതിയായി കത്തി തീർന്നിരുന്നു.

അവളുടെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞിരുന്നു.

പക്ഷേ…

ആ ഓർമ്മകൾ അവളെ വർഷങ്ങൾക്ക് പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുകയായിരുന്നു.

അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സന്തോഷകരമായ ദിവസങ്ങൾ…

അവസാനമായി സന്തോഷകരമായ ദിവസങ്ങളായി മാറിയ കാലം…

അവൾ വീണ്ടും ഓർത്തെടുത്തു.

കാരണം…

ആ സന്തോഷത്തിന് പിന്നാലെ വന്ന ഇരുട്ട്… ഇന്നും അവളുടെ മനസ്സിൽ കത്തുന്ന ഒരു മുറിവായിരുന്നു.

ആ ഓർമ്മകളിൽ നിന്ന് മിത്രയുടെ മനസ്സ് പതിയെ മറ്റൊരു ദിവസത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു…

ഒരു സാധാരണ ദിവസം പോലെ ആരംഭിച്ച…

പക്ഷേ…

അവളുടെ ജീവിതം എന്നന്നേക്കുമായി മാറ്റിമറിച്ച ആ ദിവസം.

—

അലംകൃതയ്ക്ക് അന്ന് ഒന്നര വയസ്സായിരുന്നു.

ചെറിയ കാലുകളിൽ തെന്നിത്തെന്നി നടന്ന് വീട്ടിലെ ഓരോ കോണിലും സന്തോഷം നിറച്ചിരുന്ന പ്രായം.

അവളുടെ ചിരി കേൾക്കുമ്പോൾ…

എത്ര വലിയ വിഷമം ഉണ്ടായാലും മിത്രയുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി വരുമായിരുന്നു.

അന്ന് പോലും മിത്രയ്ക്ക് തന്റെ ജീവിതം പൂർണ്ണമാണെന്ന് തന്നെയാണ് തോന്നിയത്.

ബിസിനസ് മീറ്റിംഗുകൾക്കിടയിലും ജോലിയുടെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും…

അവളുടെ മനസ്സിൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നത് തന്റെ കുഞ്ഞും കുടുംബവുമായിരുന്നു.

നിരഞ്ജനെ അവൾ അന്ന് പോലും അതേ വിശ്വാസത്തോടെയാണ് കണ്ടിരുന്നത്.

തന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് കൂട്ടായി നിന്ന മനുഷ്യൻ.. തന്റെ മകളുടെ അച്ഛൻ.. തന്റെ ജീവിത പങ്കാളി.

അയാളെക്കുറിച്ച് ഒരു സംശയം പോലും അവളുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

പക്ഷേ…

ചില സത്യങ്ങൾ നമ്മൾ അറിയുന്നതിന് മുമ്പേ തന്നെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ മാറ്റാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകും.

—

അന്ന് മിത്ര ഒരു ബിസിനസ് മീറ്റിംഗ് പെട്ടെന്ന് അവസാനിപ്പിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നു.

കാരണം…

അല്ലിക്ക് പനി  ആണെന്ന് പറഞ്ഞ് അവളുടെ ആയ മിത്രയേ വിളിച്ചു.. നിരഞ്ജൻ പ്രധാനമായ എന്തോ മീറ്റിംഗ് ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു രാവിലെ തന്നെ പോയിരുന്നു. മീറ്റിംഗ് ആയതുകൊണ്ട് അവൾ വിളിച്ചു ശല്യപെടുത്താൻ നിന്നില്ല. ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകുന്നതിന് മുൻപ് മോളുടെ ചില ഡോക്യുമെന്റസ് എടുക്കാൻ അവൾ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു.

വീട്ടിലേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ…

അസാധാരണമായൊരു നിശ്ശബ്ദതയാണ് അവളെ വരവേറ്റത്.

സാധാരണയായി ആ സമയത്ത് വീട്ടിൽ ജോലിക്കാരുടെ ശബ്ദവും… അല്ലിയുടെ കളിപ്പാട്ടങ്ങളുടെ ശബ്ദവും… എല്ലാം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു.

അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ചെറിയ അസ്വസ്ഥത തോന്നി. അവൾ പതിയെ മുകളിലേക്ക് നടന്നു.

നിരഞ്ജന്റെ പേർസണൽ മുറിയുടെ വാതിൽ പൂർണ്ണമായി അടച്ചിരുന്നില്ല.

അകത്ത് നിന്ന് കേട്ട ചില ശബ്ദങ്ങൾ.. അവളുടെ കാലുകളുടെ വേഗത കുറച്ചു.
ആദ്യം അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല.

പക്ഷേ…

അടുത്ത നിമിഷം… അവളുടെ ലോകം നിശ്ചലമായി.
അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന കാഴ്ച… അവൾ ഒരിക്കലും സ്വപ്നത്തിൽ പോലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്തതായിരുന്നു.

നിരഞ്ജൻ…

അവളുടെ വിശ്വാസം മുഴുവൻ ഏൽപ്പിച്ച മനുഷ്യൻ…
അവളുടെ സ്വന്തം അസിസ്റ്റന്റായിരുന്ന ഒരു സ്ത്രീക്കൊപ്പം…

അവളെ ചതിക്കുകയായിരുന്നു.

ആ നിമിഷം… മിത്രയ്ക്ക് കരയാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല. ചില വേദനകൾക്ക് കണ്ണുനീർ പോലും ഉണ്ടാകില്ല.

അവൾ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

പക്ഷേ…

അന്ന് മുതൽ തന്റെ കണ്ണുനീർ മറ്റുള്ളവരുടെ മുൻപിൽ നിന്ന് മറയ്ക്കാൻ അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.
—

“നിരഞ്ജൻ…”

ആ ഒരു വിളിയിൽ പോലും ഉണ്ടായിരുന്നത് ദേഷ്യമല്ലായിരുന്നു…. വേദനയായിരുന്നു.

നിരഞ്ജൻ ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

മിത്രയെ കണ്ട നിമിഷം അവന്റെ മുഖത്തെ നിറം മാറി.

“മിത്ര… നീ… നീ ഇവിടെ…”

അവൾ അവനെ നോക്കി നിന്നു.

ആ മനുഷ്യനെ… തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ പകുതിയെന്ന് കരുതിയ മനുഷ്യനെ.

അയാൾ പെട്ടന്ന് ഒരു പുതപ്പെടുത്ത് ശരീരം മറച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു…

” ഓഹ് മിത്ര, ഐ ക്യാൻ എക്സ്പ്ലെയിൻ ഞാൻ അറിയാതെ… ” അയാൾ വിക്കി…

” സ്റ്റോപ്പ്‌ നിരഞ്ജൻ… ഞാൻ ചോദിക്കുന്നത് ഒരു കാര്യം മാത്രമാണ്… ഞാൻ എവിടെയാണ് തെറ്റ് ചെയ്തത്…? നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും കുറവുണ്ടായിരുന്നോ…? നിനക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം നൽകാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചില്ലേ…? നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി എന്റെ ജീവിതം പോലും മാറ്റിവെച്ചില്ലേ…? എന്നിട്ടും…”

അവളുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു.

“എന്നിട്ടും നീ എന്നോട് ഇത് ചെയ്തോ…?”

നിരഞ്ജൻ എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിച്ചു.

പക്ഷേ…

“മിത്ര… ഞാൻ…”

“വേണ്ട…”

അവൾ കൈ ഉയർത്തി തടഞ്ഞു.

“ഒരു വിശദീകരണവും വേണ്ട. കാരണം ചില തെറ്റുകൾക്ക് ഒരു കാരണവും മതിയാകില്ല. Cheating is a choice, അതിന് ഒരു എക്സ്പ്ലനേഷനും ഇല്ല. നിനക്ക് എങ്ങനെ തോന്നി, ഏഹ്ഹ്? നമ്മുടെ മോള് പനിച്ച് ആശുപത്രിയിൽ കിടക്കുമ്പോ നീ ഇവിടെ എന്റെ വീട്ടിൽ… ചേ…! ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചതിൽ തെറ്റില്ലായിരുന്നു നിരഞ്ജൻ… പക്ഷേ നിന്നെ ഇത്രയും വിശ്വസിച്ചതാണ് എന്റെ തെറ്റ്.”

ആ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ…

അവളുടെ ഉള്ളിലെ അവസാന പ്രതീക്ഷയും തകർന്നു.

—

ആ ദിവസത്തിന് ശേഷം…

മിത്ര പഴയ മിത്ര ആയിരുന്നില്ല. അവൾക്ക് തന്റെ ഭർത്താവിനെ നഷ്ടപ്പെട്ടതിലല്ല വേദന.

താൻ വിശ്വസിച്ച സ്നേഹത്തിന് അർത്ഥമില്ലാതായതിലായിരുന്നു.

അവളുടെ മുന്നിൽ ഒരു ചെറിയ കുഞ്ഞുണ്ടായിരുന്നു.

അല്ലി.

തന്റെ മകൾ ഒരിക്കലും താൻ അനുഭവിച്ച വേദന അനുഭവിക്കരുത്. ഒരു പുരുഷനെയും എളുപ്പത്തിൽ വിശ്വസിക്കരുത്. ആരെയും ആശ്രയിക്കാതെ ജീവിക്കാൻ പഠിക്കണം. അതായിരുന്നു അവൾ അല്ലിക്ക് നൽകാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഏറ്റവും വലിയ സംരക്ഷണം.

—

കാലം കടന്നുപോയി.

അല്ലി വളർന്നു….

അവളുടെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഒരു കാര്യം മിത്ര ഉറപ്പാക്കി.

അവൾക്ക് അച്ഛനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും അറിയാൻ പാടില്ല.

“അല്ലി… നിന്റെ അച്ഛനെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കലും ചോദിക്കരുത്.”

ചെറിയ പ്രായത്തിൽ തന്നെ മിത്ര പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ…

അല്ലിയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു നിയമമായി മാറി.

അമ്മ പറഞ്ഞത് അനുസരിക്കുക എന്നത് മാത്രമായിരുന്നു അവൾക്ക് അറിയാവുന്നത്.

അവളുടെ മനസ്സിൽ അച്ഛനെക്കുറിച്ച് ഒരു ചോദ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾക്ക് അറിയാവുന്ന ഒരേയൊരു കാര്യം.. അവളുടെ അച്ഛൻ അമ്മയെ ഉപേക്ഷിച്ച് പോയി. അതിനപ്പുറം ഒരു സത്യവും അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

—

വർത്തമാനകാലത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയ മിത്ര കണ്ണുകൾ തുറന്നു. കൈയിലെ സിഗരറ്റ് അപ്പോഴേക്കും തീർന്നിരുന്നു.

എങ്കിലും ആ പഴയ മുറിവ് ഇന്നും അതേപടി കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ പതിയെ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി.

“എന്റെ മകൾ ഒരിക്കലും ഈ വേദന അറിയാൻ പാടില്ല…”

അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്ന് ആ വാക്കുകൾ വീണ്ടും പുറത്തുവന്നു.

തുടരും…🧡