by ഓഫീസിന്റെ അഞ്ചാം നിലയിലെ എയർകണ്ടീഷൻ ചെയ്ത കാത്തിരിപ്പ് മുറിയിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും മേഘയുടെ കൈപ്പത്തികളിൽ നേർത്ത തണുത്ത വിയർപ്പുപൊടിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പ്രമുഖ ഏവിയേഷൻ കമ്പനിയുടെ ഗ്രൗണ്ട് സർവീസ് എക്സിക്യൂട്ടീവ് തസ്തികയിലേക്കുള്ള അവസാന വട്ട അഭിമുഖത്തിനായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട അഞ്ച് പേരിൽ ഒരാളായിരുന്നു അവൾ. വട്ടമേശയ്ക്ക് ചുറ്റുമിരുന്ന സഹ ഉദ്യോഗാർത്ഥികളുടെ ആഡംബര വസ്ത്രധാരണവും സംസാരരീതിയും മേഘയിൽ ചെറിയൊരു അപകർഷതാബോധം ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിലും അവൾ കൈയ്യിലിരുന്ന ഫയൽ നെഞ്ചോടടക്കിപ്പിടിച്ച് ആത്മവിശ്വാസം വീണ്ടെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അഭിമുഖത്തിന്റെ ആദ്യ ഘട്ടത്തിൽ പാനൽ തലവനായ പണിക്കർ സാർ ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിന് മേഘ നൽകിയ ഉത്തരമാണ് അവളെ ഈ ആശങ്കയിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടത്. സ്വന്തം പിതാവ് നഗരസഭയിലെ മാലിന്യ സംസ്കരണ തൊഴിലാളിയാണെന്ന് വളരെ വ്യക്തമായി,
അഭിമാനത്തോടെ വെളിപ്പെടുത്തിയത് ഇന്റർവ്യൂ ബോർഡിലെ അംഗങ്ങളിൽ വലിയൊരു അത്ഭുതവും ഒപ്പം ഒരുതരം അസ്വസ്ഥതയും സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു. കോർപ്പറേറ്റ് അന്തരീക്ഷത്തിന് അനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ അല്പം നുണയോ അല്ലെങ്കിൽ തൊഴിലിനെ കൂടുതൽ ആകർഷകമായ വാക്കുകളിൽ പൊതിഞ്ഞോ അവതരിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ലേ എന്ന സുഹൃത്ത് നീതുവിന്റെ ചോദ്യത്തിന്, “എന്റെ അച്ഛന്റെ വിയർപ്പാണ് എന്നെ ഈ ബിരുദാനന്തര ബിരുദം വരെ എത്തിച്ചത്, അത് മറച്ചുവെച്ച് കിട്ടുന്ന ഒരു ജോലിയും എനിക്ക് വേണ്ട” എന്നായിരുന്നു മേഘയുടെ ഉറച്ച മറുപടി. എങ്കിലും, പ്രമുഖ വിമാനക്കമ്പനികളുടെ വിഐപി യാത്രക്കാരെ കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ട ഒരു പദവിയിലേക്ക് ഒരു സാധാരണ ശുചീകരണ തൊഴിലാളിയുടെ മകളെ പരിഗണിക്കാൻ മാനേജ്മെന്റ് മടിക്കുമെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.
തൊട്ടടുത്ത കസേരയിലിരുന്ന അനുപമയുടെ വസ്ത്രധാരണവും ആത്മവിശ്വാസവും മേഘയെ കൂടുതൽ ചിന്താകുലയാക്കി. സിറ്റിയിലെ പ്രമുഖ ബിസിനസുകാരന്റെ മകളായ അനുപമയ്ക്ക് ഈ ജോലി കേവലം ഒരു ഗ്ലാമറസ് പദവി മാത്രമായിരുന്നെങ്കിൽ മേഘയ്ക്ക് അത് കുടുംബത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന്റെ പ്രശ്നമായിരുന്നു. കാത്തിരിപ്പിനിടയിൽ, തന്റെ വെളുത്ത കോട്ടൺ കുർത്തയുടെ കൈമടക്കിൽ ഒരു ചെറിയ കറുത്ത മഷിപ്പാട് വീണത് മേഘ അപ്പോഴാണ് ശ്രദ്ധിച്ചത്. പെട്ടെന്നുണ്ടായ പരിഭ്രാന്തിയിൽ ബാഗിൽ നിന്നും കൈലേസെടുത്ത് അവൾ അത് തുടച്ചുമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു, എന്നാൽ കറുത്ത മഷി കുർത്തയിൽ കൂടുതൽ പടരുകയാണ് ചെയ്തത്. ആ പരിഭ്രമത്തിനിടയിൽ അതേ കൈലേസ് കൊണ്ട് അവൾ അറിയാതെ സ്വന്തം കവിളിലും മുഖത്തും തുടയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതെല്ലാം വളരെ പുഞ്ചിരിയോടെയും എന്നാൽ ഉള്ളിൽ കളിയാക്കലോടെയും അനുപമ വീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
തന്നേക്കാൾ സാമ്പത്തികമായും ബാഹ്യസൗന്ദര്യത്തിലും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന അനുപമയുടെ ആത്മവിശ്വാസം ഇരട്ടിക്കുന്നത് മേഘയ്ക്ക് മനസ്സിലായി. ആ സമയത്താണ് ഓഫീസിലേക്ക് അപ്രതീക്ഷിതമായി ഏവിയേഷൻ മേഖലയിലെ പ്രമുഖ ജർമ്മൻ പ്രതിനിധിയായ റൂഡോൾഫ് എത്തിയത്. വിമാനത്താവളത്തിലെ സേവന നിലവാരം വിലയിരുത്താൻ വന്ന അദ്ദേഹം കാത്തിരിപ്പ് മുറിയിലേക്ക് കടന്നുവന്നപ്പോൾ അനുപമ കൃത്രിമമായ പുഞ്ചിരിയോടെ എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് വന്ദിച്ചു. എന്നാൽ സായിപ്പ് ശ്രദ്ധിച്ചത് ശാന്തമായി ഇരിക്കുകയും, എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് തികഞ്ഞ മര്യാദയോടെ അഭിവാദ്യം ചെയ്യുകയും ചെയ്ത മേഘയെയായിരുന്നു.
റൂഡോൾഫ് മേഘയോട് വിശേഷങ്ങൾ തിരക്കുകയും അവൾ വളരെ ലളിതവും എന്നാൽ വ്യക്തവുമായ ഇംഗ്ലീഷിൽ മറുപടി നൽകുകയും ചെയ്തു.
എന്നാൽ സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ മേഘയുടെ കവിളിലെ മഷിപ്പാട് കണ്ട സായിപ്പ് ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവളുടെ ഫോൺ ക്യാമറ ഓൺ ചെയ്തു നോക്കാൻ സൂചന നൽകി. സ്വന്തം മുഖത്തെ കറുത്ത പാട് കണ്ട് മേഘയ്ക്കും ചിരി അടക്കാനായില്ല. അവൾ ഉടൻ തന്നെ ടിഷ്യൂ പേപ്പർ എടുത്ത് മുഖം വൃത്തിയാക്കി റൂഡോൾഫിന് നന്ദി പറഞ്ഞു. ഈ കാഴ്ച കണ്ട അനുപമയ്ക്ക് വലിയ അസൂയയും അമർഷവും തോന്നി. അപ്പോഴേക്കും അഭിമുഖ മുറിയിൽ നിന്നും അനുപമയെ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു. ഉയർന്ന സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലവും വസ്ത്രധാരണ മഹിമയും കൊണ്ട് ബോർഡിനെ ആകർഷിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന ഉറച്ച വിശ്വാസത്തോടെ അനുപമ ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു. എന്നാൽ കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ പുറത്തിറങ്ങിയ അനുപമയുടെ മുഖത്ത് വലിയ നിരാശയായിരുന്നു.
അതിനുശേഷം ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയ മേഘയോട് അഭിമുഖ ബോർഡ് തലവനായ പണിക്കർ സാറും മറ്റ് അംഗങ്ങളും കാര്യമായി ഒന്നും തന്നെ ചോദിച്ചില്ല. അവർ കേവലം ഔദ്യോഗികമായി ചില വിവരങ്ങൾ മാത്രം ചോദിച്ചറിഞ്ഞ ശേഷം, “ഞങ്ങൾക്ക് അനുയോജ്യനായ സ്ഥാനാർത്ഥിയെ ലഭിച്ചുകഴിഞ്ഞു, അനുപമയെ ആണ് ഞങ്ങൾ നിലവിൽ തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നത്, ഭാവിയിൽ ഒഴിവുകൾ വന്നാൽ മേഘയെ അറിയിക്കാം” എന്ന് അറിയിച്ചു. ഉള്ളിൽ വലിയൊരു സങ്കടം ഇരമ്പിയടിച്ചെങ്കിലും മേഘ അത് പുറത്തുകാണിക്കാതെ മുഖത്ത് പുഞ്ചിരി വരുത്തി നന്ദി പറഞ്ഞ് ഇറങ്ങി.
പുറത്തിറങ്ങിയ മേഘയെ അനുപമ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേഘ അനുപമയ്ക്ക് ഹസ്തദാനം നൽകി അഭിനന്ദനങ്ങൾ അറിയിച്ചു.
എന്നാൽ അനുപമയുടെ പ്രതികരണം മേഘയെ തീർത്തും അമ്പരപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. “അഭിനന്ദിക്കേണ്ടത് ഞാൻ നിന്നെയല്ലേ മേഘ? അവർ എന്നോട് പറഞ്ഞത് നിന്നെയാണ് സെലക്ട് ചെയ്തതെന്നാണ്!” അനുപമ അത്ഭുതത്തോടെ പറഞ്ഞു. തന്നെ മാനേജ്മെന്റ് കളിപ്പിക്കുകയാണോ അതോ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാകാതെ മേഘ സ്തംഭിച്ചുപോയി. വാസ്തവത്തിൽ ആ സമയത്ത് പണിക്കർ സാറിന്റെ മുറിയിൽ വലിയൊരു ചർച്ച നടക്കുകയായിരുന്നു. പണിക്കർ സാറിന്റെ ഭാര്യയും കമ്പനിയുടെ ഡയറക്ടർ ബോർഡ് അംഗവുമായ സുജാത മാഡം മേഘയുടെ കാര്യത്തിൽ എടുത്ത അപ്രതീക്ഷിത തീരുമാനമാണ് അവിടെ സംസാരിക്കപ്പെട്ടത്. ആദ്യ ഘട്ടത്തിൽ ഒരു തോട്ടിപ്പണിക്കാരന്റെ മകളെ വിഐപി സർവീസിന് നിയോഗിക്കുന്നത് കമ്പനിയുടെ ബ്രാൻഡ് മൂല്യത്തെ ബാധിക്കുമെന്ന് വാദിച്ച അതേ സുജാത മാഡമാണ് ഫൈനൽ റൗണ്ടിൽ മേഘയെത്തന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കണം എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞത്. രാത്രി വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ പണിക്കർ സാർ ഭാര്യയോട് ആ തീരുമാനത്തിന്റെ പിന്നിലെ കാരണം ചോദിച്ചു.
സുജാത മാഡം വികാരഭരിതയായാണ് ആ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി നൽകിയത്. ഫൈനൽ ഇന്റർവ്യൂവിന് തൊട്ടുമുമ്പ് സുജാത മാഡം മേഘയെ പരോക്ഷമായി ഫോണിൽ വിളിച്ച് സംസാരിച്ചിരുന്നു. “നിന്റെ അച്ഛന്റെ ജോലി നിന്റെ കരിയറിന് തടസ്സമാകും, അത് മാറ്റിയോ അതോ ഒരു ബിസിനസ്സുകാരനാണെന്നോ പറഞ്ഞാൽ ഈ ജോലി നിനക്ക് ഉറപ്പാണ്” എന്ന് സുജാത മാഡം മേഘയോട് പരീക്ഷണം പോലെ ചോദിച്ചിരുന്നു. അതിന് മേഘ നൽകിയ മറുപടിയാണ് മാഡത്തിന്റെ മനസ്സ് മാറ്റിയത്. “മാഡം, എന്റെ അച്ഛൻ ചെയ്യുന്നത് നാടിനെ ശുചീകരിക്കുന്ന വിശുദ്ധമായ തൊഴിലാണ്. എനിക്ക് ഉയർന്ന ജോലി ലഭിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും ഞാൻ എന്റെ അച്ഛനെക്കുറിച്ച് അഭിമാനത്തോടെയേ പറയൂ. നുണ പറഞ്ഞ് നേടുന്ന സ്ഥാനമാനങ്ങളേക്കാൾ എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടത് എന്റെ അച്ഛന്റെ അധ്വാനത്തിന്റെ സത്യസന്ധതയാണ്.” ഈ വാക്കുകൾ ഒരു കോർപ്പറേറ്റ് ഉദ്യോഗസ്ഥ എന്നതിലുപരി ഒരു മനുഷ്യൻ എന്ന നിലയിൽ മേഘയുടെ സ്വഭാവ മഹിമയെ സുജാതയ്ക്ക് കാട്ടിക്കൊടുത്തു.
ഇതുകൂടാതെ സിസിടിവി ദൃശ്യങ്ങൾ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ മേഘയുടെ പെരുമാറ്റത്തിലെ സ്വാഭാവികതയും ലാളിത്യവും അവർ നേരിട്ട് കാണുകയും ചെയ്തു.
മുഖത്ത് അഴുക്കുപുരണ്ടപ്പോഴും അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് പുഞ്ചിരിയോടെ നേരിട്ടതും, വിദേശിയായ അതിഥിയോട് തികച്ചും ആത്മാർത്ഥതയോടെയും ബഹുമാനത്തോടെയും പെരുമാറിയതും മേഘയുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവായിരുന്നു. എന്നാൽ അനുപമ കാണിച്ച കൃത്രിമമായ പെരുമാറ്റവും അപകർഷതാബോധവും ഒരു പ്രൊഫഷണൽ സർവീസിന് അനുയോജ്യമല്ലെന്ന് മാനേജ്മെന്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഏവിയേഷൻ രംഗത്ത് വേണ്ടത് പുറംപൂച്ചുകളല്ല, മറിച്ച് പ്രതിസന്ധി ഘട്ടങ്ങളിൽ പോലും പതറാതെ, സത്യസന്ധതയോടെയും ആത്മാർത്ഥതയോടെയും ആൾക്കാരെ നേരിടാനുള്ള കഴിവാണ്. ഒരു ശുചീകരണ തൊഴിലാളിയുടെ മകൾ എന്നത് അവൾക്ക് ഒരു പോരായ്മയല്ല, മറിച്ച് കഠിനാധ്വാനത്തിന്റെയും അതിജീവനത്തിന്റെയും വലിയൊരു പ്രതീകമാണെന്ന് പണിക്കർ സാറും അംഗീകരിച്ചു.
തങ്ങളുടെ കമ്പനിയുടെ മുഖശ്രീയായി മാറാൻ ഏറ്റവും യോഗ്യയായcandidate മേഘ തന്നെയാണെന്ന് അവർ ഉറപ്പിച്ചു.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ മേഘയുടെ ഫോണിലേക്ക് കമ്പനിയുടെ ഔദ്യോഗിക നിയമന ഉത്തരവ് വന്നു. അപ്പോയിന്റ്മെന്റ് ലെറ്റർ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് വിങ്ങിപ്പൊട്ടിയ മേഘ ആദ്യം ഓടിയെത്തിയത് നഗരത്തിലെ വിസർജ്യ സംസ്കരണ പ്ലാന്റിൽ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്ന തന്റെ അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്കായിരുന്നു. അഴുക്കുപുരണ്ട കവച വസ്ത്രങ്ങളണിഞ്ഞു നിന്ന അച്ഛനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരയുമ്പോൾ, ആ നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ജോലികളിലൊന്ന് തനിക്ക് ലഭിച്ച വിവരം അവൾ പറഞ്ഞു. മേഘയുടെ കണ്ണീർ തുള്ളികൾ അച്ഛന്റെ അധ്വാനത്തിന്റെ വിയർപ്പുതുള്ളികളിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു. തന്റെ മകൾ ഉന്നത സ്ഥാനങ്ങളിൽ എത്തുമ്പോഴും സ്വന്തം വേരുകളെ മറന്നിട്ടില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവ് ആ അച്ഛന്റെ കണ്ണുകളെയും ഈറനണിയിച്ചു.
പണിക്കർ സാറും ഭാര്യ സുജാതയും ഓഫീസിലെ സിസിടിവി ദൃശ്യങ്ങളിൽ മേഘ തന്റെ അച്ഛനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന ദൃശ്യം കണ്ട് വലിയ സന്തോഷത്തോടെയും അഭിമാനത്തോടെയും പരസ്പരം പുഞ്ചിരിച്ചു.
കോർപ്പറേറ്റ് ലോകം കെട്ടുകാഴ്ചകൾക്കും ആഡംബരങ്ങൾക്കും അപ്പുറം സത്യസന്ധതയ്ക്കും വ്യക്തിത്വത്തിനും വലിയ വില നൽകുന്നുണ്ടെന്ന വലിയൊരു പാഠമാണ് ഈ സംഭവത്തിലൂടെ മേഘ തെളിയിച്ചത്. ബാഹ്യമായ സൗന്ദര്യമോ സാമ്പത്തിക പശ്ചാത്തലമോ അല്ല, മറിച്ച് ഒരാളുടെ അന്തസ്സും സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളോടും അവരുടെ തൊഴിലിനോടുമുള്ള ആദരവുമാണ് ഒരു വ്യക്തിയെ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉയർന്ന തലങ്ങളിൽ എത്തിക്കുന്നത്. സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക് ചിറകടിച്ചുയരുമ്പോഴും നിലത്തുറച്ചു നിൽക്കാനുള്ള മേഘയുടെ മനോഭാവം ആ കമ്പനിക്ക് മാത്രമല്ല, സമൂഹത്തിന് തന്നെ വലിയൊരു മാതൃകയായി മാറി. പുതിയ ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ച മേഘ, കമ്പനിയുടെ എക്സിക്യൂട്ടീവ് ലൗഞ്ചിൽ എത്തുന്ന ഓരോ അതിഥിയെയും സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് വിടർന്നത് സ്വന്തം അച്ഛന്റെ അധ്വാനത്തിന്റെ തിളക്കമുള്ള,
മായ്ച്ചുകളയാനാവാത്ത ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ വലിയൊരു പുഞ്ചിരിയായിരുന്നു.