അനുഭവിക്കുന്ന സങ്കടങ്ങളെപ്പോലും പുഞ്ചിരിയോടെ നേരിടാൻ

ജീവിതത്തിൽ ചില മനുഷ്യർ നമ്മളെ ചിന്തിപ്പിക്കുന്നത് അവരുടെ പ്രായം കൊണ്ടോ വലിയ വാക്കുകൾ കൊണ്ടോ അല്ല, മറിച്ച് അവർ അനുഭവിക്കുന്ന സങ്കടങ്ങളെപ്പോലും പുഞ്ചിരിയോടെ നേരിടാൻ കാണിക്കുന്ന മനസ്സിന്റെ കരുത്തു കൊണ്ടാണ്. ഒരു അധ്യാപികയുടെയും തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിസന്ധിയിലും തളരാതെ നിൽക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചു പെൺകുട്ടിയുടെയും കഥയാണിത്.
ഹൈസ്‌കൂൾ അധ്യാപികയായി ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ച ആദ്യ ദിനം തന്നെ അനാമിക എത്തിയത് ഒൻപതാം ക്ലാസ്സിലായിരുന്നു.

പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖത്തോടെ കുട്ടികളെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത അവൾക്ക് മുന്നിൽ, ആ അധ്യയന വർഷത്തിന്റെ തുടക്കം തികച്ചും മനോഹരമായ ഒന്നായിരുന്നു. പഠന വിഷയങ്ങളിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് കടക്കാതെ കുട്ടികളുമായി സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കാനും അവരുടെ മാനസികാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കാനും അനാമിക തീരുമാനിച്ചു. ഓരോരുത്തരായി സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തുന്നതിനിടയിൽ,

ഭാവിയിലെ അവരുടെ വലിയ ആഗ്രഹങ്ങളെക്കുറിച്ച് അധ്യാപിക ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. എൻജിനീയറും പൈലറ്റും കളക്ടറുമൊക്കെയാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ മറുപടികൾക്ക് ശേഷം, മധ്യനിരയിലെ ബെഞ്ചിലിരുന്ന അനാമിക എന്ന കുട്ടി തനിക്കൊരു പോലീസുകാരിയാകണമെന്ന് ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അതിനു പിന്നാലെ ക്ലാസ്സിലെ ചില കുട്ടികൾ അവളെ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് അച്ഛൻ കുറ്റവാളിയാണെന്നും ജയിലിലാണെന്നും വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.

അനാമിക അത് കേട്ട് ഞെട്ടിയെങ്കിലും, ആ കുട്ടി മാത്രം യാതൊരു ഭയവുമില്ലാതെ, പുഞ്ചിരിയോടെ തന്നെ തന്റെ അച്ഛൻ ജയിലിലാണെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം തുറന്നുപറഞ്ഞു. അച്ഛൻ ചെയ്ത തെറ്റ് മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ അപമാനമായി മാറുമ്പോഴും, ആ കുട്ടിക്ക് തന്റെ പിതാവിനോട് ഒട്ടും വെറുപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്ന വസ്തുത അധ്യാപികയെ ആകെ ചിന്താകുലയാക്കി.

ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന്റെ മണി മുഴങ്ങിയതോടെ കുട്ടികൾ ക്ലാസ്സിന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോയെങ്കിലും, അധ്യാപികയുടെ മനസ്സിൽ ആ കുട്ടിയുടെ ശാന്തമായ മുഖം മാത്രമായിരുന്നു. ആ പ്രായത്തിലുള്ള കുട്ടികൾ സാധാരണയായി ഇത്തരം കളിയാക്കലുകളിൽ തകർന്നുപോകുകയും കരയുകയും ചെയ്യാറുള്ളതാണ്. എന്നാൽ ഇവിടെ ആ പെൺകുട്ടി അത് വളരെ പക്വതയോടെ നേരിട്ടു. സ്റ്റാഫ് റൂമിലെത്തിയ അധ്യാപിക മുതിർന്ന സഹപ്രവർത്തകരോട് ആ കുട്ടിയെക്കുറിച്ച് വിശദമായി അന്വേഷിച്ചു. അപ്പോഴാണ് ക്ലാസ്സിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ മാർക്ക് വാങ്ങുന്ന,

സർഗ്ഗാത്മക കഴിവുകളുള്ള മിടുക്കിയായ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിനിയാണ് അനാമികയെന്ന് അവർ അറിയുന്നത്. അപ്പോഴും അധ്യാപികയുടെ ഉള്ളിലെ സംശയം വിട്ടുമാറിയിരുന്നില്ല. അച്ഛന്റെ കുറ്റകൃത്യത്തെക്കുറിച്ച് മറ്റുള്ളവർ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ആ കുട്ടിക്ക് എങ്ങനെയാണ് ഇത്രയും പക്വതയോടെ ഇരിക്കാൻ കഴിയുന്നത് എന്ന ചോദ്യത്തിന് മുതിർന്ന അധ്യാപിക നൽകിയ ഉത്തരം അവരുടെ കണ്ണുതുറപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.
ആ കുട്ടിയുടെ കുടുംബം അനുഭവിച്ച കടുത്ത ദാരിദ്ര്യവും ദുരന്തങ്ങളുമായിരുന്നു ആ തിരിച്ചറിവിന് പിന്നിൽ.

മാരകമായ രോഗം ബാധിച്ച് കിടപ്പിലായ അമ്മയുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ വലിയൊരു തുക ആവശ്യമായി വന്നപ്പോൾ, സാമ്പത്തികമായി യാതൊരു വഴിയുമില്ലാതിരുന്ന അച്ഛൻ ചെയ്ത തെറ്റായിരുന്നു അത്. ഗതികെട്ട്, ഭാര്യയുടെ ജീവന് വേണ്ടി തെറ്റായ വഴി തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടി വന്ന ഒരു പാവം മനുഷ്യന്റെ കഥയായിരുന്നു അത്. നിർഭാഗ്യവശാൽ നാട്ടുസൂത്രങ്ങളിൽ പെട്ട് അയാൾ പിടിക്കപ്പെടുകയും കടുത്ത ശിക്ഷയ്ക്ക് ഇരയാവുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ആ ദാരുണമായ സംഭവത്തിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ രോഗ ബാധിതയായ അമ്മ മരണപ്പെടുകയും ആ കുട്ടി തികച്ചും ഒറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഇപ്പോൾ വയോധികയായ മുത്തശ്ശിയുടെ തണലിലാണ് അവൾ വളരുന്നത്. സാഹചര്യം എന്തായാലും തങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ജീവിതം ഹോഴിച്ച അച്ഛനോട് ആ കുട്ടിക്ക് ദേഷ്യമല്ല, മറിച്ച് സഹതാപവും സ്നേഹവുമായിരുന്നു.

ഈ കഠിനമായ യാഥാർത്ഥ്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞതോടെ അധ്യാപികയുടെ മനസ്സിൽ ആ കുട്ടിയോടുള്ള ബഹുമാനം ഇരട്ടിച്ചു.
വൈകുന്നേരം സ്കൂൾ വിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ അധ്യാപിക വീണ്ടും ആ കുട്ടിയെ വഴിയിൽ വെച്ച് കണ്ടുമുട്ടി. ഒന്നിച്ച് നടന്നു നീങ്ങുമ്പോൾ അവൾ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ അധ്യാപികയോട് വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു. അച്ഛനെ കാണാൻ പോയതിനെക്കുറിച്ചും, ശിക്ഷാകാലം കഴിഞ്ഞ് തിരികെയെത്തുമ്പോൾ പുതിയൊരു ജീവിതം ആരംഭിക്കാൻ മറ്റൊരു നാടുകളിലേക്ക് മാറുന്നതിനെക്കുറിച്ചും അവൾ വളരെ പ്രത്യാശയോടെ സംസാരിച്ചു.

പട്ടിണിയും പ്രയാസങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഒരു അന്തരീക്ഷത്തിലും, ഭാവിയിൽ വലിയൊരു ജോലിക്കാരിയായി മാറി പാവപ്പെട്ടവരെ സഹായിക്കണമെന്ന ആ കുഞ്ഞിന്റെ സ്വപ്നം അധ്യാപികയെ ഏറെ ആകർഷിച്ചു. ജീവിതത്തിൽ നേരിട്ട കയ്പേറിയ അനുഭവങ്ങൾ ആ കൊച്ചുപെൺകുട്ടിയെ പ്രായത്തിൽ കവിഞ്ഞ പക്വതയുള്ളവളാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു.
ഒരു അധ്യാപിക എന്ന നിലയിൽ ആ കുട്ടിയെ തനിക്ക് കഴിയുന്നത്ര പിന്തുണയ്ക്കണമെന്നും അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ സാക്ഷാത്കരിക്കാൻ കൂടെ നിൽക്കണമെന്നും അധ്യാപിക ഉറപ്പിച്ചു. ലോകം മുഴുവൻ കുറ്റപ്പെടുത്തുമ്പോഴും സ്വന്തം കുടുംബത്തിന് വേണ്ടി നിലകൊണ്ട അച്ഛന്റെ അവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കാൻ ആ കുട്ടി കാണിച്ച ആർജ്ജവം ഏതൊരാൾക്കും മാതൃകയാണ്.

വഴിപിരിയുന്ന നേരത്ത്, ആ കൊച്ചുപെൺകുട്ടി പുഞ്ചിരിയോടെ യാത്ര പറഞ്ഞു പോകുമ്പോൾ, അവളുടെ നാളെയെക്കുറിച്ചുള്ള വലിയ പ്രതീക്ഷകൾ ആ അധ്യാപികയുടെ മനസ്സിൽ പ്രകാശമായി നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പ്രയാസങ്ങളെ പുഞ്ചിരിയോടെ നേരിടുന്ന അനാമികയെപ്പോലുള്ള കുട്ടികളാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ജീവിതത്തിൽ വിജയിക്കാൻ പോകുന്നത് എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞുകൊണ്ട് അധ്യാപിക തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നുനീങ്ങി.