വഴിത്തിരിവുകളിലെ തണൽ
# വഴിത്തിരിവുകളിലെ തണൽ
## പ്രകാശം മറഞ്ഞ കൊട്ടാരം
കണ്ണൂർ നഗരത്തിലെ പ്രമുഖ വ്യവസായിയും ഗ്രാൻഡ് പ്രോപ്പർട്ടീസ് ഉടമയുമായ ശിവശങ്കരൻ നായരുടെ ഒരേയൊരു മകളായിരുന്നു തനുശ്രീ. വലിയൊരു ബംഗ്ലാവിലെ അത്യാഡംബരങ്ങൾക്കു നടുവിലായിരുന്നു അവളുടെ ജീവിതം. ഡിസൈനർ വസ്ത്രങ്ങൾ, ഏറ്റവും പുതിയ മോഡൽ കാറുകൾ, വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലേക്കുള്ള വിനോദയാത്രകൾ – ഏതൊരു പെൺകുട്ടിയും ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം തനുശ്രീക്ക് സ്വന്തമായിരുന്നു. എന്നാൽ, പുറമെ കാണുന്ന ഈ വർണ്ണാഭമായ ജീവിതത്തിനുള്ളിൽ തനുശ്രീ തികച്ചും ഏകാന്തയായിരുന്നു. പണവും പദവിയും കൊണ്ട് അളക്കാനാവാത്ത, ഹൃദയം തൊടുന്ന ഒരു ആത്മാർത്ഥ ബന്ധത്തിനായി അവൾ മനസ്സുകൊണ്ട് കൊതിച്ചിരുന്നു.
തനുശ്രീയുടെ ദൈനംദിന യാത്രകളിലും കോളേജ് പഠനകാലത്തുമെല്ലാം അവൾക്കൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന നിഴലായിരുന്നു ദേവാനന്ദ്. ശിവശങ്കരൻ നായരുടെ വിശ്വസ്തനായ ഡ്രൈവർ. അധികം സംസാരിക്കാത്ത, ചെയ്യുന്ന ജോലിയിൽ അതീവ ശ്രദ്ധയും കൃത്യനിഷ്ഠയുമുള്ള ഒരു യുവാവായിരുന്നു അവൻ. ആരുടെ മുന്നിലും മാന്യമായി മാത്രം പെരുമാറുന്ന ദേവാനന്ദ്, തനുശ്രീയുടെ സുരക്ഷയ്ക്ക് എപ്പോഴും മുൻഗണന നൽകി. രാവിലെ കൃത്യസമയത്ത് പോർച്ചിൽ കാറുമായി എത്തുക, തനുശ്രീയുടെ ചെറുതും വലുതുമായ ആവശ്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി പ്രവർത്തിക്കുക – ഇതൊക്കെ ദേവാനന്ദിന്റെ കടമകളായിരുന്നു.
തുടക്കത്തിൽ തനുശ്രീയും ദേവാനന്ദിനെ ഒരു സാധാരണ ജീവനക്കാരനായി മാത്രമേ കണ്ടിരുന്നുള്ളൂ. എന്നാൽ ദിവസങ്ങൾ ആഴ്ചകൾക്കും മാസങ്ങൾക്കും വഴിമാറിയപ്പോൾ, കാറിലെ യാത്രകൾക്കിടയിലുള്ള അവരുടെ ചെറിയ സംഭാഷണങ്ങൾക്ക് ദൈർഘ്യമേറി. റോഡിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ വാഹനം ഓടിക്കുമ്പോഴും അവൻ പങ്കുവെച്ച വായനാനുഭവങ്ങളും, യാത്രകളെക്കുറിച്ചുള്ള കാ കാഴ്ചപ്പാടുകളും, പുതിയ സിനിമകളെക്കുറിച്ചുള്ള വിലയിരുത്തലുകളും തനുശ്രീയെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.
ഒരു സാധാരണ ഡ്രൈവർ എന്നതിലുപരി, ദേവാനന്ദിന് വലിയൊരു വായനാലോകവും ലോകവിജ്ഞാനവുമുണ്ടെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവന്റെ ലാളിത്യവും, കഠിനാധ്വാനത്തോടുള്ള ആത്മാർത്ഥതയും, തന്നോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവനിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന വല്ലാത്തൊരു ബഹുമാനവും കരുതലും തനുശ്രീയുടെ ഹൃദയത്തെ പതിയെ സ്പർശിക്കാൻ തുടങ്ങി.
മറുഭാഗത്ത്, ദേവാനന്ദിന്റെ അവസ്ഥയും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നില്ല. വലിയൊരു ധനിക കുടുംബത്തിലെ പെൺകുട്ടിയായിരുന്നിട്ടും തനുശ്രീ കാത്തുസൂക്ഷിച്ച വിനയവും, താഴെത്തട്ടിലുള്ളവരോടുള്ള കാരുണ്യവും അവന്റെ മനസ്സിൽ അവളോട് വലിയൊരു ആരാധന സൃഷ്ടിച്ചു. പണത്തിന്റെ അഹങ്കാരം ഒട്ടുമില്ലാത്ത ആ പെൺകുട്ടിയിൽ, താൻ ആഗ്രഹിച്ച ജീവിതപങ്കാളിയുടെ എല്ലാ ഗുണങ്ങളും അവൻ കണ്ടു. അങ്ങനെ, ആരുമറിയാതെ അവരുടെ മനസ്സുകളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ചെറു മുകുളങ്ങൾ അരുമയായി വളർന്നു.
## മഴ നനഞ്ഞ സായാഹ്നവും തുറന്നുപറച്ചിലും
വയനാട്ടിലേക്കുള്ള ഒരു യാത്രയ്ക്കിടയിലാണ് ആ സംഭവം നടന്നത്. മലയോര പാതയിലൂടെ കാർ മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ പുറത്ത് ശക്തമായ മഴ പെയ്യുകയായിരുന്നു. കാറിന്റെ ചില്ലിലൂടെ പുറത്തെ മഴത്തുള്ളികളെ നോക്കി ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്ന തനുശ്രീയുടെ അടുത്തേക്ക്, വണ്ടി ഒരു സുരക്ഷിതമായ സ്ഥലത്ത് നിർത്തിയ ശേഷം ദേവാനന്ദ് തിരിഞ്ഞുനോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഭയവും അതിലേറെ ആത്മാർത്ഥതയും നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.
വളരെ നേർത്ത ശബ്ദത്തിൽ അവൻ പറഞ്ഞു:
> “മാഡം… ഒന്നു രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ ഹൃദയത്തിൽ തട്ടി ഞാൻ പറഞ്ഞോട്ടെ? എന്റെ മനസ്സ് നിറയെ മാഡം മാത്രമാണ്. പക്ഷെ ഞാൻ വെറുമൊരു ഡ്രൈവറാണ്. ദിവസക്കൂലിക്ക് പണിയെടുക്കുന്നവരാണ് എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും. മാഡത്തിന്റെ അച്ഛൻ ഒരിക്കലും നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ഒരു ബന്ധത്തിന് സമ്മതിക്കില്ല, എനിക്കറിയാം. എങ്കിലും എന്റെ അവസാന ശ്വാസം വരെ മാഡത്തെ സ്നേഹിക്കാനും കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണി പോലെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനും എനിക്ക് കഴിയും…”
>
തനുശ്രീയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. അവൾ പെട്ടെന്ന് അവന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
“ദേവാ… ഞാൻ കാത്തിരുന്നതും ഈ വാക്കുകൾക്ക് വേണ്ടിയാണ്. നിങ്ങൾ ഡ്രൈവറാണോ അതോ കോടീശ്വരനാണോ എന്നത് എന്നെ ബാധിക്കുന്ന കാര്യമേയല്ല. എനിക്ക് വേണ്ടത് ഈ സ്നേഹവും സത്യസന്ധതയുമാണ്. എനിക്കും നിങ്ങളെ ഇഷ്ടമാണ്…”
അന്ന് ആ മഴയത്ത് അവരുടെ പ്രണയം പരസ്യമായി പൂത്തുലഞ്ഞു. തുടർന്ന് അവർ വളരെ രഹസ്യമായി തങ്ങളുടെ ബന്ധം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോയി. ഇടയ്ക്കിടെ ലഭിക്കുന്ന ചുരുക്കം ചില നിമിഷങ്ങൾ അവർക്ക് ഏറെ വിലപ്പെട്ടതായിരുന്നു. ദേവാനന്ദ് തനുശ്രീക്ക് വായിക്കാൻ നല്ല പുസ്തകങ്ങൾ സമ്മാനിച്ചു. ജീവിതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സന്തോഷം അത്യാഡംബരങ്ങളിലല്ല, മറിച്ച് ലളിതമായ കാര്യങ്ങളിലാണെന്ന് ദേവാനന്ദ് അവളെ പഠിപ്പിച്ചു.
## ആരും കാണാത്ത കണ്ടുമുട്ടൽ
ഒരു ദിവസം, ശിവശങ്കരൻ നായരും ഭാര്യയും ബിസിനസ്സ് ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഡൽഹിയിലേക്ക് ഒരാഴ്ചത്തെ യാത്ര പുറപ്പെട്ടു. ബംഗ്ലാവിൽ സെക്യൂരിറ്റിക്കാരും വേലക്കാരും മാത്രമുള്ള ആ രാത്രിയിൽ, തനുശ്രീക്ക് ദേവാനന്ദിനെ കാണാൻ കടുത്ത ആഗ്രഹം തോന്നി. അവൾ ആരും കാണാതെ അവനെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു.
“ദേവാ… നിങ്ങൾക്കിന്ന് രാത്രി ഇങ്ങോട്ട് വരാമോ? വീട്ടിൽ അച്ഛനും അമ്മയുമില്ല…”
അവളുടെ ശബ്ദത്തിലെ ആകുലതയും പ്രണയവും അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എങ്കിലും അവൻ ഭയന്നു.
“തനൂ… നീയെന്താ ഈ പറയുന്നത്? അത് വലിയ അപകടമാണ്. ആരോടെങ്കിലും പിടിക്കപ്പെട്ടാൽ എല്ലാം തീരും.”
“ഒരു അപകടവുമില്ല ദേവാ… എനിക്ക് നിങ്ങളെ കാണാതെ വയ്യ. പ്ലീസ്, വന്നേ പറ്റൂ. അവിടെ സെക്യൂരിറ്റി ചേട്ടൻ രാത്രി എട്ടു മണിയാകുമ്പോൾ ആഹാരം കഴിക്കാൻ പുറത്തുപോകും. അപ്പോൾ ആരും ശ്രദ്ധിക്കില്ല. നമ്മുടെ വീട്ടിലെ അടുക്കളക്കാരി ലീലച്ചേച്ചി ആ സമയത്ത് കുളിക്കാനും വിശ്രമിക്കാനും പോകുന്ന സമയമാണ്. ഞാൻ വഴിയൊരുക്കാം. മര്യാദയ്ക്ക് വന്നോണം, ഇല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്നോട് സംസാരിക്കേണ്ട!” തനുശ്രീ പിണക്കത്തോടെ ഫോൺ വെച്ചു.
മനസ്സ് ഒരുപാട് വിലക്കിയെങ്കിലും, തനുശ്രീയുടെ സ്നേഹത്തിന് മുന്നിൽ ദേവാനന്ദ് കീഴടങ്ങി. അവൻ വരാമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. രാത്രി എട്ടു മണിയോടെ അവൻ ബംഗ്ലാവിന്റെ പിൻവശത്തെ ചെറിയ ഗേറ്റ് വഴി അകത്തു കടന്നു. തനുശ്രീ വാതിൽ തുറന്ന് അവനെ സ്വീകരിച്ച് തട്ടിൻപുറത്തുള്ള തന്റെ സ്വകാര്യ മുറിയിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.
ഒരു വലിയ സമ്പന്നന്റെ മകളുടെ മുറിയിൽ ആദ്യമായി കടന്നുവന്ന ദേവാനന്ദിന്റെ ഹൃദയം പടപടാ ഇടിച്ചു. അവൻ വെപ്രാളത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി. എന്നാൽ തനുശ്രീ വാതിൽ കുറ്റിയിട്ട് അവനടുത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ ആഗ്രഹപൂർണ്ണമായ കണ്ണുകൾ അവൻ കണ്ടു. അവൾ തന്റെ കൈകൾ അവന്റെ കഴുത്തിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.
ആ നിമിഷത്തിൽ അവർ തങ്ങളുടെ ഭയമെല്ലാം മറന്നു. ലോകം മുഴുവൻ അവരുടെ ചുറ്റും നിശ്ചലമായതുപോലെ തോന്നി. ദേവാനന്ദ് പതിയെ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. അവരുടെ ചുണ്ടുകൾ ഒന്നിച്ചു. അതൊരു ശാരീരികമായ ആകർഷണം മാത്രമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് രണ്ട് ആത്മാക്കളുടെ പവിത്രമായ സംഗമമായിരുന്നു. മണിക്കൂറുകളോളം അവർ ഭാവി ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും തങ്ങളുടെ പ്രണയത്തെക്കുറിച്ചും സംസാരിച്ചിരുന്നു. എങ്കിലും, വിവാഹത്തിന് മുൻപുള്ള അതിർവരമ്പുകൾ കൃത്യമായി കാത്തുസൂക്ഷിച്ചാണ് അവർ ആ രാത്രി കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്.
പക്ഷേ, വിധി അവിടെ വില്ലനായി. പുലർച്ചെ ആരും കാണാതെ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയ ദേവാനന്ദിനെ, വീട്ടുജോലിക്കാരിയായ ലീല മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ടുപോയി.
## കൊടുങ്കാറ്റും തകർച്ചയും
ഡൽഹിയിൽ നിന്നും ശിവശങ്കരൻ നായരും ഭാര്യയും തിരിച്ചെത്തിയ ഉടൻ തന്നെ, ലീല അവർ കണ്ട കാഴ്ച മുതലാളിയോട് പറഞ്ഞു. കേട്ട വിവരത്തിന്റെ ആഘാതത്തിൽ ശിവശങ്കരൻ നായർ നിയന്ത്രണം വിട്ടു. തനുശ്രീയെ വിളിച്ചുവരുത്തി അവൻ ക്രൂരമായി ചോദ്യം ചെയ്തു. താൻ ദേവാനന്ദിനെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നും അവനെ മാത്രമേ വിവാഹം കഴിക്കൂ എന്നും തനുശ്രീ ധൈര്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.
കലിതുള്ളിയ ശിവശങ്കരൻ നായരുടെ കൈ ആദ്യമായി അവളുടെ കരണത്ത് പതിഞ്ഞു.
“വെറുമൊരു റോഡുപാതക്കാരനായ ഡ്രൈവറെ പ്രേമിക്കാൻ നിനക്ക് നാണമില്ലേടീ? നിന്നെ ഇത്രയും ഉയരത്തിൽ വളർത്തിക്കൊണ്ടുവന്നത് ഇതിനാണോ? തരംതാഴ്ന്ന ചിന്താഗതിക്കാരി!”
അയാൾ തെറിവിളികളും ശാപവാക്കുകളും ചൊരിഞ്ഞിട്ടും തനുശ്രീ കണ്ണീരോടെ ഉറച്ചുനിന്നു. എന്നാൽ കാര്യങ്ങൾ അവിടെനിന്നും വേഗത്തിൽ മാറിമറിഞ്ഞു. നായർ ഗ്രൂപ്പ് ഓഫ് കമ്പനീസിന്റെ ബിസിനസ് പങ്കാളിയും പ്രമുഖ കോടീശ്വരനുമായ വിക്രമൻ തമ്പിയുടെ മകൻ നിഖിലുമായി തനുശ്രീയുടെ വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചു. തനുശ്രീ എത്ര കരഞ്ഞു അപേക്ഷിച്ചിട്ടും ശിവശങ്കരൻ നായർ മനസ്സ് മാറ്റിയില്ല. ദേവാനന്ദിനെ ജോലിയിൽ നിന്നും പിരിച്ചുവിടുകയും, അവനെ കള്ളക്കേസിൽ കുടുക്കുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
ദേവാനന്ദിന്റെ ജീവന് ഹാനി സംഭവിക്കരുതെന്ന് കരുതി, തനുശ്രീ ആ വിധിക്ക് കീഴടങ്ങി. സമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ അത്യാഡംബരപൂർവ്വം ആ വിവാഹം നടന്നു. നാട്ടുകാരുടെ കണ്ണിൽ അവർ അനുയോജ്യരായ ദമ്പതികളായി മാറിയെങ്കിലും, തനുശ്രീക്ക് അത് ഒരു നരകത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു.
## നരകയാതനയും ക്രൂരതകളും
വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഭർതൃഗൃഹത്തിലെത്തിയ തനുശ്രീയുടെ പ്രതീക്ഷകളെല്ലാം ആദ്യ ആഴ്ചകളിൽ തന്നെ തകർന്നു തരിപ്പണമായി. നിഖിൽ ഒരു കടുത്ത മദ്യപാനിയും, ലൈംഗിക വൈകൃതങ്ങളുള്ളവനും, വിഷലിപ്തമായ (toxic) സ്വഭാവക്കാരനുമായിരുന്നു. തനുശ്രീയോട് സ്നേഹമോ ബഹുമാനമോ കാണിക്കാൻ അവൻ തുനിഞ്ഞില്ല. അവളെ ഒരു വസ്തുവായി മാത്രമാണ് അവൻ കണ്ടത്.
അവന്റെ ക്രൂരമായ പെരുമാറ്റം കാരണം നിഖിലുമായി ഒരു ശാരീരിക ബന്ധത്തിന് പോലും തനുശ്രീ തയ്യാറായില്ല. ഇതിൽ പ്രകോപിതനായ നിഖിൽ രാത്രികളിൽ മദ്യപിച്ച് ലക്കുകെട്ട് വീട്ടിലെത്തി അവളെ ക്രൂരമായി മർദ്ദിച്ചു. അവന്റെ ഉപദ്രവത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ തനുശ്രീ പല രാത്രികളിലും ഡ്രസ്സിംഗ് റൂമിൽ കയറി വാതിലടച്ച് പേടിച്ചരണ്ട് മണിക്കൂറുകളോളം കരഞ്ഞു തള്ളി. അവളുടെ ശരീരത്തിലെ കരിവാളിച്ച പാടുകളും മുറിവുകളും ആ ഭീകരതയുടെ തെളിവുകളായിരുന്നു.
നിഖിലിന്റെ വീട്ടുകാർ അതിലും ക്രൂരരായിരുന്നു. അവരിലെ സ്വാർത്ഥത തനുശ്രീയെ മാനസികമായി തളർത്തി. അമ്മായിഅമ്മയും നാത്തൂനും തനുശ്രീ കൊണ്ടുവന്ന സ്ത്രീധനത്തിന്റെ അളവ് പോരെന്നു പറഞ്ഞ് നിരന്തരം കളിയാക്കി. “വലിയ ബിസിനസ്സുകാരന്റെ മകളാണെന്ന് പറഞ്ഞ് നടന്നിട്ട് കാര്യമില്ല, വീട്ടിൽ നിന്നും ഒന്നും കൊണ്ടുവന്നില്ലല്ലോ” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവർ അവളെ മാനസികമായി പീഡിപ്പിച്ചു. നിഖിലിന്റെ ക്രൂരതകൾക്ക് അവരെന്നും കൂട്ടുനിന്നു.
ഓരോ നിമിഷവും തനുശ്രീ കരഞ്ഞുതീർത്തു. പണത്തിനും പദവിക്കും പുറകെ പോയി തന്റെ ജീവിതം തകർത്ത അച്ഛന്റെ തീരുമാനത്തെയോർത്ത് അവൾ വിലപിച്ചു. അതേസമയം, തനിക്ക് വിശ്വസ്തതയും പവിത്രമായ സ്നേഹവും നൽകിയ ദേവാനന്ദിന്റെ ഓർമ്മകൾ മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ ഏക ആശ്വാസം.
## തിരിച്ചുപോക്കും സത്യത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലും
മാസങ്ങൾ നീണ്ട ഈ പീഡനങ്ങൾ സഹിക്കവയ്യാതെ ഒരു രാത്രിയിൽ തനുശ്രീ വലിയൊരു തീരുമാനമെടുത്തു. ഇനി ഈ നരകത്തിൽ ജീവിക്കാൻ വയ്യ. ജീവൻ പോയാലും വേണ്ടില്ല, ഇവിടെനിന്നും രക്ഷപ്പെടണം. മഴ പെയ്യുന്ന ആ രാത്രിയിൽ, ഭർത്താവും വീട്ടുകാരും ഉറങ്ങിയ സമയം നോക്കി അവൾ ആ ബംഗ്ലാവിന്റെ മതിലുകൾ ചാടിക്കടന്ന് ഓടി.
കയ്യിൽ പണമോ ഫോണോ ഇല്ലാതെ അവൾ നഗരത്തിലൂടെ ഓടി. ഒടുവിൽ, പണ്ട് ദേവാനന്ദ് ജോലി കഴിഞ്ഞ് വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം സമയം ചെലവഴിക്കാറുള്ള ഒരു ചെറിയ തട്ടുകടയുടെ അടുത്തേക്ക് അവൾ നടന്നെത്തി. എന്നാൽ അവിടെ വിജനമായിരുന്നു. നിരാശയോടെ, കണ്ണീരുമായി അവൾ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, റോഡരികിൽ ഒരു പഴയ ടാക്സി വന്ന് നിന്നു.
അതിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയത് മറ്റാരുമായിരുന്നില്ല – ദേവാനന്ദ് തന്നെയായിരുന്നു! ജോലി നഷ്ടപ്പെട്ടതിനു ശേഷം അവൻ സ്വന്തമായി ഒരു പഴയ കാർ വാങ്ങി ടാക്സി ഓടിച്ച് ജീവിക്കുകയായിരുന്നു.
അടിഞ്ഞു കൂടിയ മുറിവുകളോടെ, വസ്ത്രങ്ങൾ കീറിപ്പറിഞ്ഞ്, കണ്ണീരിൽ കുതിർന്നു നിൽക്കുന്ന തനുശ്രീയെ കണ്ട് ദേവാനന്ദ് ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൻ ഓടിച്ചെന്ന് അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
“തനൂ! ഇതെന്താണ്… നിനക്കെന്താ പറ്റിയത്? ആരാ നിന്നെ ഈ പരുവത്തിലാക്കിയത്?” അവൻ ആകുലതയോടെ ചോദിച്ചു.
തനുശ്രീ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. “ദേവാ… എനിക്ക് പോകാൻ വേറെ ഒരിടവുമില്ല. ഞാൻ അനുഭവിച്ച നരകം എനിക്ക് മാത്രമേ അറിയൂ. എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്, എനിക്ക് നിങ്ങളോടൊപ്പം ജീവിച്ചാൽ മതി…”
ദേവാനന്ദ് അവളുടെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു. “നീ പേടിക്കണ്ട തനൂ, നിന്നെ ഇനി ഞാൻ ആർക്കും വിട്ടുകൊടുക്കില്ല. പക്ഷേ, നമ്മൾ ഒളിച്ചോടില്ല. നമ്മൾ പോരാടും. നിന്റെ അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ പോയി കാര്യങ്ങൾ പറയണം.”
## നീതിയുടെ സായാഹ്നം
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ, ശിവശങ്കരൻ നായരുടെ ബംഗ്ലാവിലേക്ക് ദേവാനന്ദിന്റെ പഴയ ടാക്സി കാർ വന്നുനിന്നു. മകളെ കാണാതെ പരിഭ്രാന്തരായി നിന്ന ശിവശങ്കരൻ നായരും ഭാര്യയും കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുന്ന തനുശ്രീയെ കണ്ട് അമ്പരന്നു. തളർന്നു വശായ, മുഖത്ത് ചതവുകളുള്ള തനുശ്രീ, ദേവാനന്ദിന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചാണ് ഇറങ്ങി വന്നത്.
കോപത്തോടെ ശിവശങ്കരൻ നായർ മുന്നോട്ട് വന്നു. “തനുശ്രീ! നിനക്ക് വട്ടായോ? നീ വീണ്ടും ഈ ഡ്രൈവറുടെ കൂടെയാണോ ഇറങ്ങിപ്പോന്നത്? ഞങ്ങളുടെ മാനത്തിന് വിലയില്ലേ?”
എന്നാൽ ഇത്തവണ ദേവാനന്ദ് മിണ്ടാതിരുന്നില്ല. അവൻ ശക്തമായ ശബ്ദത്തിൽ തടസ്സപ്പെടുത്തി:
“നിർത്തൂ അങ്കിൾ! ഭ്രാന്ത് തനൂസിനല്ല, പണത്തിനും പദവിക്കും വേണ്ടി സ്വന്തം മകളെ ഒരു രാക്ഷസന് എറിഞ്ഞുകൊടുത്ത നിങ്ങൾക്കാണ്! നിങ്ങളും നിങ്ങളുടെ പണവും ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുത്ത ‘സുരക്ഷിതത്വം’ എന്താണെന്ന് മകളോട് ചോദിച്ചു നോക്കൂ!”
ദേവാനന്ദ് നിഖിലിന്റെ മദ്യപാനത്തെക്കുറിച്ചും, തനുശ്രീയെ ക്രൂരമായി മർദ്ദിച്ചിരുന്നതിനെക്കുറിച്ചും, ഭയം കാരണം അവൾ രാത്രികളിൽ ഡ്രസ്സിംഗ് റൂമിൽ ഒളിച്ചിരുന്നതിനെക്കുറിച്ചും തുറന്നടിച്ചു. ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടുകാർ അവളെ പണത്തിന്റെ പേരിൽ മാനസികമായി പീഡിപ്പിച്ച വിവരങ്ങൾ അവൻ ഒന്നൊന്നായി ശിവശങ്കരൻ നായരുടെ മുഖത്തുനോക്കി പറഞ്ഞു. തനുശ്രീ വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് തന്റെ ശരീരത്തിലെ കരിവാളിച്ച പാടുകൾ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കാണിച്ചു.
ആ കാഴ്ച ശിവശങ്കരൻ നായരുടെയും ഭാര്യയുടെയും ഉള്ളുലച്ചു. തങ്ങൾ വലിയ പണക്കാരനാണെന്ന് കരുതി കൈപിടിച്ചുകൊടുത്ത ആൾ ഒരു മൃഗമായിരുന്നുവെന്നും, തങ്ങളുടെ മകൾ നരകയാതന അനുഭവിക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സ്വയം പശ്ചാത്തപിച്ച് തനുശ്രീയുടെ അമ്മ മകളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.
ശിവശങ്കരൻ നായരുടെ തല താഴ്ന്നു. അഹങ്കാരവും ദേഷ്യവും ഇല്ലാതായ ആ കണ്ണുകളിൽ പശ്ചാത്താപത്തിന്റെ അശ്രു കണങ്ങൾ പൊടിഞ്ഞു. അയാൾ ദേവാനന്ദിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നുചെന്നു.
“എനിക്ക് തെറ്റിപ്പോയി ദേവാ… പണമാണ് ജീവിതത്തിലെ എല്ലാം എന്ന് ഞാൻ കരുതി. ഒരു അച്ഛൻ എന്ന നിലയിൽ എന്റെ മകൾക്ക് നൽകാൻ കഴിയാത്ത സുരക്ഷിതത്വവും സ്നേഹവും നീ അവൾക്ക് നൽകി. എൻ മകളെ സന്തോഷത്തോടെ നോക്കാൻ നിനക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ എന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിയുന്നു…”
അതിരുകളില്ലാത്ത പ്രണയം ഒടുവിൽ വിജയം കണ്ടു. പണവും പദവിയുമല്ല, മറിച്ച് മനസ്സുകളുടെ ശുദ്ധിയും വിശ്വസ്തതയുമാണ് ഏത് ബന്ധത്തിന്റെയും തറക്കല്ല് എന്ന് എല്ലാവരും തിരിച്ചറിഞ്ഞ ആ നിമിഷത്തിൽ, തനുശ്രീ ദേവാനന്ദിന്റെ കൈകളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇനി ഭയമില്ലായിരുന്നു; പുതിയൊരു ജീവിതത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷകൾ മാത്രം തെളിഞ്ഞുനിന്നു.





