# തണൽമരം പെയ്തൊഴിഞ്ഞപ്പോൾ

[contact-form][contact-field label=”Name” type=”name” required=”true” /][contact-field label=”Email” type=”email” required=”true” /][contact-field label=”Website” type=”url” /][contact-field label=”Message” type=”textarea” /][/contact-form]

[contact-form][contact-field label=”Name” type=”name” required=”true” /][contact-field label=”Email” type=”email” required=”true” /][contact-field label=”Website” type=”url” /][contact-field label=”Message” type=”textarea” /][/contact-form]

## അധ്യായം 1: അപമാനത്തിന്റെ നിഴലിൽ
“എന്റെ ഏട്ടൻ വിദേശത്ത് പോയി കഷ്ടപ്പെടുന്നത് ഈ കുടുംബത്തിന് വേണ്ടിയാണ്! അഞ്ചും ആറും കൊല്ലം കൂടമ്പോഴാണ് ആ മനുഷ്യൻ നാട്ടിൽ വരുന്നത്. എന്നിട്ട് എനിക്ക് ഈ ജീവിതത്തിൽ മറ്റൊരു പുരുഷനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ പോലും തോന്നിയിട്ടില്ലല്ലോടി! പിന്നെ നിനക്ക് മാത്രം എവിടുന്ന് വന്നു ഈ ധാർഷ്ട്യവും വഴിപിഴച്ച ബുദ്ധിയും?”
നാത്തൂൻ ദേവികയുടെ വാക്കുകൾ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റുപോലെ ആ മുറിയിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു. അമർഷവും ദേഷ്യവും കൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നിരുന്നു. വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തും വലിയ പൂമുഖത്തും എല്ലാവരും തടിച്ചുകൂടിയിട്ടുണ്ട്. ചുറ്റും നിൽക്കുന്നവരുടെ മൂർച്ചയുള്ള നോട്ടങ്ങളും പരിഹാസം നിറഞ്ഞ ചിരികളും നിശബ്ദമായ ശാപവാക്കുകളും സൗമ്യയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് മൂർച്ചയേറിയ അമ്പുകൾ പോലെ തറച്ചുകയറുകയായിരുന്നു.
സൗമ്യ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഉത്തരം നൽകാൻ അവളുടെ നാവിൻതുമ്പിന് ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. തലതാഴ്ത്തി, വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തുപിടിച്ച് അവൾ അവിടെ നിശ്ചലയായി നിന്നു. തറയിലെ മാർബിൾ വിരിപ്പിലേക്ക് അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് അടർന്നുവീണ കണ്ണുനീർത്തുള്ളികൾ വീണ് ചിതറി.
തെറ്റ് മുഴുവൻ തന്റെ ഭാഗത്താണെന്ന് അവൾക്ക് വ്യക്തമായി അറിയാമായിരുന്നു. ആരോടും പരാതി പറയാനോ, സ്വയം ന്യായീകരിക്കാനോ ഉള്ള ഒരു അവകാശവും തനിക്കില്ലെന്ന് അവളുടെ മനസ്സ് അവളോട് തന്നെ മന്ത്രിച്ചു. മാനം നഷ്ടപ്പെട്ട, അന്തസ്സ് തകർന്ന ഒരു സ്ത്രീക്ക് സമൂഹത്തിന് മുന്നിലും കുടുംബത്തിന് മുന്നിലും എന്ത് അഭിമാനമാണ് അവകാശപ്പെടാനുള്ളത്? ഉമ്മറത്തെ തണുത്ത തറയിലേക്ക് കണ്ണ് നട്ടുനിന്ന് അവൾ തനിക്ക് ചുറ്റും നടക്കുന്ന സംഭവ വികാസങ്ങൾക്ക് നിശബ്ദ സാക്ഷിയായി.
അവളുടെ ഭർത്താവ് വിനോദ് വർഷങ്ങളായി ഗൾഫിലാണ്. മരുഭൂമിയിലെ അസഹനീയമായ ചൂടിൽ, സ്വന്തം സുഖസൗകര്യങ്ങൾ മാറ്റിവെച്ച് അയാൾ രാപ്പകലില്ലാതെ അധ്വാനിക്കുന്നത് ഈ വീടിനും, തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യയ്ക്കും വേണ്ടിയായിരുന്നു. സ്വന്തം സന്തോഷങ്ങളെക്കാൾ വിനോദ് പ്രാധാന്യം നൽകിയത് സൗമ്യയുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ അർപ്പണബോധത്തിനും സ്നേഹത്തിനും തിരികെ സൗമ്യ നൽകിയത് വഞ്ചന മാത്രമായിരുന്നു.
## അധ്യായം 2: ഭൂതകാലത്തിന്റെ നിഴലുകൾ
സൗമ്യയുടെ മനസ്സിലേക്ക് പഴയ ഓർമ്മകൾ ഒരു തിരമാലപോലെ ഇരച്ചുകയറി. സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് ശേഷം ഹയർ സെക്കൻഡറിയിൽ പഠിക്കുമ്പോഴാണ് അവൾ അരുൺ എന്ന ചെറുപ്പക്കാരനുമായി പ്രണയത്തിലാകുന്നത്. പ്രൈവറ്റ് ബസിലെ കണ്ടക്ടറായിരുന്നു അരുൺ. സൗമ്യ ദിവസവും കോളേജിലേക്ക് പോയിരുന്ന ബസിലെ സ്ഥിരം സാന്നിധ്യം. കട്ടടിയും തമാശകളും സൗഹൃദമായി മാറി, പതുക്കെ അത് പ്രണയത്തിലേക്ക് വഴിമാറി.
പക്ഷേ, സാമ്പത്തികമായും സാമൂഹികമായും താഴ്ന്ന പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിന്നുള്ള അരുണുമായുള്ള ബന്ധം സൗമ്യയുടെ കുടുംബത്തിന് ഒരിക്കലും സ്വീകാര്യമായിരുന്നില്ല. നാട്ടുനടപ്പുകൾക്കും കുടുംബ മഹിമയ്ക്കും പ്രാധാന്യം നൽകിയിരുന്ന അവളുടെ അച്ഛനും അണ്ണന്മാരും ഈ ബന്ധത്തെ ശക്തമായി എതിർത്തു. അരുണിനെ അല്ലാതെ മറ്റൊരാളെയും താൻ വിവാഹം കഴിക്കില്ലെന്ന് സൗമ്യ വാശിപിടിച്ചു. വീട്ടുതടങ്കലിൽ കഴിയേണ്ടി വന്നിട്ടും അവളുടെ നിശ്ചയദാർഢ്യത്തിന് മാറ്റമൊന്നുമുണ്ടായില്ല.
ആ സമയത്താണ് വിനോദിന്റെ ആലോചന സൗമ്യയുടെ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നത്. മാന്യമായ കുടുംബം, ഗൾഫിൽ നല്ല ശമ്പളമുള്ള ജോലി, മാന്യമായ പെരുമാറ്റം. വിനോദിനെപ്പോലൊരു ചെറുപ്പക്കാരനെ കിട്ടിയാൽ മകളുടെ ഭാവി സുരക്ഷിതമാകുമെന്നും, അതോടെ ഈ ബസ് കണ്ടക്ടറുമായുള്ള ബന്ധം അവസാനിക്കുമെന്നും സൗമ്യയുടെ അച്ഛൻ കണക്കുകൂട്ടി. മകളുടെ വാശിയും എതിർപ്പും വകവെക്കാതെ അവർ ആ വിവാഹത്തിന് തിടുക്കം കൂട്ടി.
അരുണിനെ മാത്രമേ കല്യാണം കഴിക്കൂ എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞ സൗമ്യയെ അച്ഛനും സഹോദരന്മാരും ചേർന്ന് ക്രൂരമായി മർദ്ദിച്ചു. “നീ വിനോദിന്റെ കൂടെ ജീവിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ നിന്നെ ഞങ്ങൾ കൊല്ലും, അല്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ ചത്തു കളയും!” എന്ന ഭീഷണിക്ക് മുന്നിൽ ഒടുവിൽ സൗമ്യക്ക് മുട്ടുമടക്കേണ്ടി വന്നു. കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ, ഹൃദയത്തിൽ മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ ചിത്രം പേറിക്കൊണ്ട് അവൾ വിനോദിന്റെ താലിക്കു മുന്നിൽ കഴുത്തു നീട്ടിക്കൊടുത്തു. തല്ലി സമ്മതിപ്പിച്ച്, ഭയപ്പെടുത്തിയാണ് അവളെ വിനോദിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് അവർ അയച്ചത്.
## അധ്യായം 3: അബദ്ധത്തിന്റെ തുടക്കം
പാവം വിനോദ് ഇതൊന്നും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. തനിക്ക് ലഭിച്ച ഭാര്യയെ അവൻ ജീവനുതുല്യം സ്നേഹിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിയുന്ന സങ്കടങ്ങൾ പുതിയ വീടിന്റെ അപരിചിതത്വം കൊണ്ടായിരിക്കും എന്നാണ് അവൻ കരുതിയത്. അവളുടെ മനസ്സ് നിറയെ സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറയ്ക്കണം എന്ന് അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഏതാനും ആഴ്ചകൾ പിന്നിട്ടപ്പോൾ, ഒരു സന്ധ്യാസമയത്ത് സൗമ്യ വിനോദിനോട് തന്റെ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു, “എനിക്ക് നിർത്തിവെച്ച പഠനം തുടരണം. കമ്പ്യൂട്ടർ കോഴ്സിനും ഡിഗ്രിക്കും ചേരണം എന്ന് ആഗ്രഹമുണ്ട്…”
വിനോദ് ഒന്നു ആലോചിച്ചു. അവന് അവധി കഴിഞ്ഞ് ഗൾഫിലേക്ക് തിരികെ പോകാനുള്ള സമയം അടുത്തിരിക്കുകയാണ്. താൻ പോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ സൗമ്യ വീട്ടിൽ തനിച്ചിരുന്ന് സങ്കടപ്പെടുന്നത് ഒഴിവാക്കാമല്ലോ എന്നവൻ ചിന്തിച്ചു.
“ശരി സൗമ്യ, നിനക്ക് പഠിക്കണമെങ്കിൽ പഠിക്കാം. നിന്റെ സന്തോഷമാണ് എനിക്ക് പ്രധാനം. നിന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്ക് ഞാൻ ഒരിക്കലും തടസ്സമാകില്ല,” എന്ന് പുഞ്ചിരിയോടെ അവൻ പറഞ്ഞു.
അവധി കഴിഞ്ഞ് തിരികെ പോകുന്നതിന് മുൻപ്, നഗരത്തിലെ പ്രശസ്തമായ സ്ഥാപനത്തിൽ അവൾക്ക് അഡ്മിഷൻ എടുത്തു നൽകുകയും, പഠനത്തിനും യാത്രയ്ക്കും ആവശ്യമായ എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും അവൻ ചെയ്തു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ, സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ സന്തോഷത്തിനുവേണ്ടി അവൻ ചെയ്ത ആ വലിയ സഹായം, അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ദുരന്തമായി മാറാൻ പോകുകയാണെന്ന് ആ പാവം അറിഞ്ഞില്ല.
## അധ്യായം 4: കെണിയിലെ വീഴ്ച
വിനോദ് വിദേശത്തേക്ക് വിമാനം കയറിയതിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ, സൗമ്യ ദിവസവും പോയിരുന്ന സ്വകാര്യ ബസിൽ അരുൺ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അത് യാദൃശ്ചികമായി സംഭവിച്ചതായിരുന്നില്ല. സൗമ്യ പഠിക്കാൻ പോകുന്നുണ്ടെന്ന വിവരമറിഞ്ഞ് അരുൺ ബോധപൂർവ്വം ആ റൂട്ടിലെ ബസിലേക്ക് ജോലി മാറ്റ വാങ്ങുകയായിരുന്നു.
പഴയ പ്രണയവും ഓർമ്മകളും പറഞ്ഞ് അരുൺ സൗമ്യയുടെ പുറകെ നടക്കാൻ തുടങ്ങി. തുടക്കത്തിൽ സൗമ്യ അവനിൽ നിന്ന് അകലം പാലിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. താൻ ഇപ്പോൾ ഒരു ഭാര്യയാണെന്നും, കുടുംബ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവെന്നും അവൾ അവനെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
പക്ഷേ അരുൺ പിന്മാറിയില്ല. “സൗമ്യേ, നിന്നെ നിർബന്ധിച്ച് കെട്ടിച്ചതാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. നീ ആ വീട്ടിൽ സന്തോഷവതിയല്ലെന്നും എനിക്കറിയാം. എന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും നീ മാത്രമാണ് ഉള്ളത്,” അരുണിന്റെ വ്യാജമായ സ്നേഹപ്രകടനങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ സൗമ്യയുടെ പ്രതിരോധം തകർന്നു വീണു.
പണ്ട് വീട്ടുകാരെ പേടിച്ച് ജീവിച്ചിരുന്ന അവൾക്ക്, ഇപ്പോൾ ഭർത്താവ് വിദേശത്തായതോടെ കൂടുതൽ സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ചതായി തോന്നി. അരുണിന്റെ വാക്കുകളിൽ വീണ്ടും വീണുപോയ അവൾ ഭർത്താവിനെയും സ്വന്തം കടമകളെയും മറന്ന് പുതിയൊരു ജീവിതം ആഘോഷിക്കാൻ തുടങ്ങി. വിനോദ് തനിക്കായി അയച്ചു തന്നിരുന്ന പണം അവൾ അരുണിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി കണ്ണടച്ച് ചെലവഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.
എന്നാൽ സൗമ്യ മനസ്സിലാക്കാത്ത ഒരു സത്യമുണ്ടായിരുന്നു. പണ്ട് അരുണിന് അവളോട് പ്രണയമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയായ സൗമ്യയോട് അവന് കേവലം ശാരീരികമായ ആകർഷണം മാത്രമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. അവളുടെ പണവും ശരീരവും ആവോളം ആസ്വദിക്കുക എന്നതിനപ്പുറം അവളോട് യാതൊരു പ്രതിബദ്ധതയും അവനുണ്ടായിരുന്നില്ല. അത് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാതെ, പ്രേമമെന്ന വ്യാജേനയുള്ള അവന്റെ വലയിൽ അവൾ പൂർണ്ണമായും വീണുപോയി.
ചില ദിവസങ്ങളിൽ കോളേജിലേക്കെന്ന് പറഞ്ഞ് വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങുന്ന സൗമ്യ, അരുണിന്റെ കൂടെ വിദൂര നഗരങ്ങളിലേക്കും ടൂറിസ്റ്റ് കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്കും യാത്രകൾ പോയി. വിനോദ് എന്ന ഭർത്താവിന്റെ സ്നേഹവും, അവൻ തനിക്കായി നൽകിയ വിശ്വസ്തതയും അവൾ പൂർണ്ണമായി വിസ്മരിച്ചു.
## അധ്യായം 5: സത്യം പുറത്തറിയുന്നു
പക്ഷേ, തെറ്റുകൾ എപ്പോഴും മൂടിവെക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ. ഒരു ദിവസം അരുണുമൊത്ത് നഗരത്തിലെ തിരക്കുള്ള തെരുവിലൂടെ ബൈക്കിൽ സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്ന സൗമ്യയെ, വിനോദിന്റെ നാത്തൂൻ ദേവികയുടെ ഭർത്താവ് ശേഖരൻ കണ്ടു. ബസ് ഡ്രൈവറോടൊപ്പം പരിചിതമല്ലാത്ത രീതിയിൽ സൗമ്യ യാത്ര ചെയ്യുന്നത് കണ്ട ശേഖരന് സംശയം തോന്നി.
ശേഖരൻ തഞ്ചത്തിൽ അവരെ പിന്തുടർന്നു. നഗരത്തിന് പുറത്തുള്ള ഒരു ശാന്തമായ ലൊക്കേഷനിലെ ലോഡ്ജിന് മുന്നിലാണ് അവർ ബൈക്ക് നിർത്തിയത്. അരുണിന്റെ കൂടെ സൗമ്യ ലോഡ്ജിന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറിപ്പോകുന്നത് ശേഖരൻ തന്റെ സ്വന്തം കണ്ണുകൊണ്ട് കണ്ടു. അവിശ്വസനീയതയോടെ ആ കാഴ്ച കണ്ട ശേഖരൻ, ഉടൻ തന്നെ മൊബൈൽ ഫോണിൽ ചില ചിത്രങ്ങൾ പകർത്തി.
തന്റെ അളിയന്റെ ജീവിതം ഒരു വഞ്ചകിയാൽ തകരുന്നത് കണ്ടുനിൽക്കാൻ ശേഖരന് കഴിഞ്ഞില്ല. ആ നിമിഷം തന്നെ അവൻ വീട്ടിലെത്തി ഭാര്യ ദേവികയോട് കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു.
കാര്യങ്ങൾ കേട്ട ദേവിക ആകെ തകർന്നുപോയി. കോപത്താൽ വിറച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു: “എന്റെ ഏട്ടൻ രക്തം നീരാക്കി പണിയെടുത്ത് ഉണ്ടാക്കുന്ന പണം കൊണ്ട് അവൾ വേറെ ഏതോ ഒരുത്തന്റെ കൂടെ ജീവിക്കുകയാണോ? ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ പോയി ആ വഞ്ചകിയുടെ കഴുത്തു ഞെരിക്കും!”
എന്നാൽ ശേഖരൻ അവളെ തടഞ്ഞു. ശാന്തമായി കാര്യങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്ന് അവൻ ഉപദേശിച്ചു. “ബഹളം ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല ദേവിക. നമുക്ക് തെളിവുകൾ ഉണ്ട്. വിനോദിനെ നമ്മൾ വിവരം അറിയിക്കണം. അവൻ വന്ന് തീരുമാനം എടുക്കട്ടെ.”
സങ്കടവും ദേഷ്യവും അടക്കിപ്പിടിച്ച് അവർ വിനോദിനെ വിദേശത്തേക്ക് ഫോൺ വിളിച്ച് കാര്യങ്ങൾ ധരിപ്പിച്ചു. താൻ ജീവന് തുല്യം സ്നേഹിച്ച ഭാര്യ മറ്റൊരുവന്റെ കൂടെ കഴിയുന്നു എന്ന വാർത്ത വിനോദിന് താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. അവൻ തകർന്നുപോയി. വൈകാതെ തന്നെ അവൻ അടുത്ത വിമാനത്തിൽ നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി.
## അധ്യായം 6: വഞ്ചനയുടെ തുറന്നുപറച്ചിൽ
നാട്ടിലെത്തിയ വിനോദ്, ശേഖരന്റെയും ദേവികയുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ സൗമ്യയെ ചോദ്യം ചെയ്തു. വീടിന്റെ ഉള്ളറയിൽ വെച്ച്, ഇടറിയ ശബ്ദത്തോടെ വിനോദ് അവളോട് ചോദിച്ചു: “സൗമ്യ… അളിയൻ കണ്ടതും കേട്ടതുമൊക്കെ സത്യമാണോ? നിനക്ക് എന്നോട് എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടോ?”
ആദ്യമൊക്കെ അവൾ ഭയത്തോടെ നിഷേധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “എനിക്ക് നേരെ ഓരോ കള്ളക്കഥകൾ ഉണ്ടാക്കുകയാണ്. ഞാൻ പഠിക്കാൻ മാത്രമാണ് പോയത്…”
എന്നാൽ ശേഖരൻ ഫോണിലെ ചിത്രങ്ങൾ അവളുടെ മുന്നിലേക്ക് നീട്ടിയതോടെ സൗമ്യയുടെ കള്ളത്തരങ്ങൾ അഴിഞ്ഞുവീണു. തെളിവുകൾക്ക് മുന്നിൽ പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് മനസ്സിലായ സൗമ്യയുടെ ഭാവം പെട്ടെന്ന് മാറി. അതുവരെ അവളുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്ന ഭയവും വിറയലും അപ്രത്യക്ഷമായി. പകരം തികഞ്ഞ അഹങ്കാരത്തോടെ അവൾ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു:
“അതെ! എനിക്ക് അരുണിനെ തന്നെയാണ് ഇഷ്ടം. അവൻ മാത്രമാണ് എന്റെ ജീവിതം! നിങ്ങളെ എനിക്ക് ഒരിക്കലും ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല. എന്റെ വീട്ടുകാർ എന്നെ തല്ലിച്ചതച്ച് നിങ്ങളുടെ തലയിൽ കെട്ടിവെച്ചതാണ്! എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ കൂടെ ഒരു ജീവിതം ജീവിക്കാൻ താല്പര്യമില്ല!”
ആ വാക്കുകൾ വിനോദിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ആഴത്തിൽ തറച്ചുകയറി. അവൻ അത്രമേൽ ആത്മാർത്ഥമായി അവളെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. ‘ഇതെല്ലാം തെറ്റായ ധാരണയാണ്’ എന്ന് അവൾ ഒരു വാക്കുകൊണ്ട് നിഷേധിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിലായിരുന്നു അവൻ. എന്നാൽ, തന്റെ സ്നേഹത്തെക്കാൾ അവൾ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത് തന്നേക്കാൾ താഴ്ന്ന ചിന്താഗതിയുള്ള ആ വഞ്ചകനാണെന്ന് മനസ്സിലായ നിമിഷം, വിനോദിന്റെ മനസ്സിൽ അവളോടുണ്ടായിരുന്ന മുഴുവൻ അനുകമ്പയും സ്നേഹവും ഇല്ലാതായി.
“നിനക്ക് അരുണിനെ മതിയെങ്കിൽ നീ അവന്റെ കൂടെ പൊയ്ക്കോ,” വിനോദിന്റെ ശബ്ദം ഉറച്ചതായിരുന്നു. “എനിക്ക് ഇനി നിന്നെ ആവശ്യമില്ല. എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് നീ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇറങ്ങിപ്പൊയ്ക്കോ!”
## അധ്യായം 7: തിരിച്ചുപണി
വിനോദിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട സൗമ്യ ഭയന്നില്ല, മറിച്ച് സന്തോഷിച്ചു. ഇനി തനിക്ക് അരുണിന്റെ കൂടെ സ്വതന്ത്രമായി ജീവിക്കാമല്ലോ എന്നവൾ കരുതി. അവൾ ഉടൻ തന്നെ അരുണിനെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു.
“അരുൺ, കാര്യങ്ങളൊക്കെ വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞു. വിനോദ് എന്നെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറക്കിവിട്ടു. ഞാൻ നിന്റെ അടുത്തേക്ക് വരികയാണ്. നമുക്ക് ഇനി ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാം!” അവൾ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.
എന്നാൽ ഫോണിന്റെ മറുതലയ്ക്കൽ നിന്ന് കേട്ട ശബ്ദം സൗമ്യയുടെ ചോര വറ്റിക്കുന്നതായിരുന്നു. അരുൺ തണുപ്പൻ മട്ടിൽ പറഞ്ഞു:
“സൗമ്യേ… നീ എന്തൊക്കെ വിഡ്ഢിത്തങ്ങളാണ് ഈ പറയുന്നത്? നിന്നെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ എനിക്ക് യാതൊരു ഉദ്ദേശവുമില്ല. വിവാഹം കഴിഞ്ഞ ഒരു സ്ത്രീയെ എനിക്ക് ആവശ്യമില്ല. എന്റെ കല്യാണം വേറൊരു നല്ല കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുകയാണ്. നീ നിന്റെ കാര്യം നോക്ക്, ഇനി എന്നെ വിളിക്കരുത്!”
അത്രയും പറഞ്ഞ് അരുൺ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. സൗമ്യയുടെ കാലിനടിയിലെ മണ്ണ് ഒലിച്ചുപോയി. താൻ ഇത്രയും കാലം വിശ്വസിച്ച പ്രണയം കേവലം ഒരു ചതി മാത്രമായിരുന്നു എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ തന്നെ ഉപയോഗിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന സത്യം അവളുടെ തലച്ചോറിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി.
ആകെ ഭയന്നുപോയ അവൾ വീണ്ടും വിനോദിന്റെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി. “എനിക്ക് തെറ്റ് പറ്റിപ്പോയി… എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം! ഞാൻ ഇനി എങ്ങോട്ട് പോകും?” അവൾ കരഞ്ഞു അപേക്ഷിച്ചു.
പക്ഷേ, വിനോദിന്റെ മനസ്സിൽ അവൾക്കായി ഇനി ഒരിറ്റു സ്നേഹം പോലും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ അവളുടെ കൈക്ക് പിടിച്ച് വലിച്ച് കാറിൽ കയറ്റി, നേരെ അവളുടെ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. നടന്ന സംഭവങ്ങളെല്ലാം അവളുടെ അച്ഛന്റെയും സഹോദരന്മാരുടെയും മുന്നിൽ തുറന്നുപറഞ്ഞു. അപമാനം കൊണ്ട് തലകുനിച്ച അവളുടെ കുടുംബാംഗങ്ങൾ അവളെ ക്രൂരമായി മർദ്ദിച്ചു.
## അധ്യായം 8: കാലത്തിന്റെ പ്രായശ്ചിത്തം
സൗമ്യയോടുള്ള അമർഷവും ദേഷ്യവും കൊണ്ട്, വിനോദ് വിദേശത്തേക്ക് തിരികെ പോകുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ മറ്റൊരു വിവാഹം കഴിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഇത്തവണ പാവപ്പെട്ട, സാത്വികയായ ഒരു പെൺകുട്ടിയെയാണ് അവൻ ജീവിതപങ്കാളിയാക്കിയത്. സൗമ്യയുടെ വീടിനടുത്തുള്ള വഴിയിലൂടെ വിനോദ് തന്റെ പുതിയ ഭാര്യയുമായി സന്തോഷത്തോടെ കടന്നുപോകുന്ന കാഴ്ച സൗമ്യക്ക് നോക്കിനിൽക്കേണ്ടി വന്നു.
താൻ ചെയ്ത വലിയ തെറ്റിന് ആയുസ്സ് മുഴുവൻ അനുഭവിക്കാനുള്ള ശിക്ഷ സൗമ്യക്ക് ലഭിച്ചിരുന്നു. സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഒരു അനാഥയെപ്പോലെ, ഒരു മൃഗത്തെപ്പോലെ അവൾക്ക് കഴിയേണ്ടി വന്നു. അച്ഛനും അമ്മയും സഹോദരങ്ങളും അവളെ ദിവസവും ശപിച്ചു. ഒരു ചെറിയ മുറിക്കുള്ളിൽ അടച്ചിട്ട ജീവിതം.
നാട്ടുകാരുടെ പരിഹാസങ്ങളും വീട്ടുകാരുടെ അവജ്ഞയും ഏറ്റുവാങ്ങി, സ്വന്തം അഹങ്കാരത്തിനും വഞ്ചനയ്ക്കും അവൾ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. സ്നേഹിച്ച ഭർത്താവിനെ ചതിച്ച്, വ്യാജ പ്രണയത്തിന് പിന്നാലെ പോയ ഒരു സ്ത്രീക്ക് കാലം കാത്തുവെച്ച കഠിനമായ ശിക്ഷയായിരുന്നു അത്. ഒടുവിൽ, ആരും തുണയില്ലാത്തവളായി, നിരാശയുടെ ഇരുളിൽ അവൾ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയി.

[contact-form][contact-field label=”Name” type=”name” required=”true” /][contact-field label=”Email” type=”email” required=”true” /][contact-field label=”Website” type=”url” /][contact-field label=”Message” type=”textarea” /][/contact-form]

[contact-form][contact-field label=”Name” type=”name” required=”true” /][contact-field label=”Email” type=”email” required=”true” /][contact-field label=”Website” type=”url” /][contact-field label=”Message” type=”textarea” /][/contact-form]