# സ്വതന്ത്ര
“എന്റെ ജോലിയിൽ നിന്ന് എനിക്ക് കിട്ടിയ ഇൻസെന്റീവും സാലറിയും ചേർത്ത് ഒരു പതിനായിരം രൂപയാണ് ഞാൻ എടുത്തത്! അതല്ലാതെ നിങ്ങളുടെ തറവാട്ടിലെ സ്വത്തൊന്നും ഞാൻ കൈക്കലാക്കാൻ നോക്കിയിട്ടില്ല!”
തന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന നവീന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി മീര ശബ്ദമുയർത്തി. അതോടെ അയാളുടെ ശാന്തമായ ഭാവം മാറി. ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറച്ച നവീൻ ഒറ്റക്കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ മേലാപ്പിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ച് ഭിത്തിയോട് ചേർത്തുനിർത്തി. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ അതുവരെ കാണാത്ത വികൃതമായൊരു ക്രൂരത നിഴലിച്ചിരുന്നു.
“ഞാൻ നിന്റെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, നീ മാസംതോറും ഉണ്ടാക്കുന്ന ഓരോ അണപ്പൈസയും എവിടെപ്പോകണം, എങ്ങനെ ചെലവാക്കണം എന്ന് തീരുമാനം എടുക്കുന്നത് ഞാൻ മാത്രമായിരിക്കും! അല്ലാതെ നിന്റെ തന്നിഷ്ടത്തിന് ചെലവാക്കാൻ ഒരു പൈസ പോലും എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് നീ പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ട!”
മുറിയിൽ അയാളുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി കേട്ടു. മീരയുടെ ഉള്ളിൽ പുകഞ്ഞുയർന്നത് അപമാനത്തിന്റെ കനലുകളായിരുന്നു. അവരുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ പതിനാല് മാസങ്ങൾ പിന്നിടുന്നു.
നവീൻ ഒരു മൾട്ടിനാഷണൽ കമ്പനിയിൽ സീനിയർ ഫിനാൻഷ്യൽ അനലിസ്റ്റായി ജോലി ചെയ്യുകയാണ്. മീര ഒരു പ്രമുഖ ഡിസൈനിംഗ് സ്റ്റുഡിയോയിലെ ക്രിയേറ്റീവ് ഡിസൈനറും. പഠനകാലത്ത് പ്രൊജക്റ്റുകൾ ചെയ്തും കഷ്ടപ്പെട്ടുമാണ് അവൾ ബി.ഡെസ് പൂർത്തിയാക്കിയത്. ആ ജോലി അവൾക്ക് വെറുതെ കിട്ടിയതായിരുന്നില്ല. കോളേജ് പഠനത്തിന് ശേഷമുള്ള കോഴ്‌സിനും പോർട്ട്ഫോളിയോ ഉണ്ടാക്കുന്നതിനുമായി വലിയൊരു തുക അവളുടെ അച്ഛൻ ബാങ്ക് ലോൺ എടുത്തും കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയൊരു സ്ഥലം വിറ്റുമാണ് കണ്ടെത്തിയത്.

പെൺകുട്ടികൾക്ക് സ്വന്തമായൊരു അടിത്തറ വേണമെന്നും മറ്റൊരാളുടെ മുന്നിലും നിഴലായി ജീവിക്കരുതെന്നും അച്ഛൻ കൃഷ്ണൻ മാസ്റ്റർ എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ നല്ലൊരു കരിയർ അവൾക്ക് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷമാണ് മകളെ നവീന് വിവാഹം കഴിച്ചു നൽകിയത്.
ഡിസൈനർ എന്ന നിലയിൽ മീരയ്ക്ക് അത്യാവശ്യം മികച്ച ശമ്പളവും പ്രോജക്റ്റുകളുടെ ഇൻസെന്റീവും ലഭിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ആദ്യത്തെ ശമ്പളം വന്ന ദിവസം മുതൽ നവീൻ തന്റെ യഥാർത്ഥ ഭാവം പുറത്തെടുക്കാൻ തുടങ്ങി.
“മീര, ശമ്പളം ക്രെഡിറ്റ് ആയിട്ടുമുണ്ടല്ലോ, അത് മുഴുവനായി എന്റെ അക്കൗണ്ടിലേക്ക് മാറ്റിയിേക്ക്,” ഇതായിരുന്നു അയാളുടെ ആദ്യ കൽപ്പന.
ആദ്യമൊക്കെ വളരെ സൗമ്യമായിട്ടാണ് അയാൾ സംസാരിച്ചിരുന്നത്. “നമ്മൾ രണ്ടുപേരും രണ്ടു വഴിക്ക് പണം ചെലവാക്കിയാൽ ഭാവിയിൽ ഒരു വീടോ കാറോ വാങ്ങാൻ കഴിയില്ല. എന്റെ പണം, നിന്റെ പണം എന്നൊക്കെയുള്ള വേർതിരിവ് നമ്മൾക്കിടയിൽ എന്തിനാണ്? രണ്ടുപേരുടെയും സമ്പാദ്യം ഒന്നിച്ചു വെച്ചാൽ കൂടുതൽ സുരക്ഷിതമായി ഇൻവെസ്റ്റ് ചെയ്യാം.”

അയാളുടെ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ വാക്കുകളിൽ വിശ്വസിച്ച് അവൾ സ്വന്തം അക്കൗണ്ടിലെ പണം അയാളുടെ അക്കൗണ്ടിലേക്ക് മാറ്റാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അതൊരു കെണിയാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.
സൊസൈറ്റിയിലും സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഇടയിലും വലിയ ജോലിയുള്ള ആധുനിക വനിതയായി മീര അറിയപ്പെട്ടെങ്കിലും, സ്വന്തം വ്യക്തിപരമായ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് നവീന്റെ മുന്നിൽ കൈനീട്ടേണ്ട ഗതികേടിലായിരുന്നു അവൾ. ഒരു ചെറിയ അത്യാവശ്യത്തിന്, ഒരു സാധനം വാങ്ങാൻ പോലും അയാളുടെ അനുവാദം വേണമായിരുന്നു. നൂറു രൂപയുടെ ഒരു സാധനം വാങ്ങാൻ അനുവാദം ചോദിച്ചാൽ, “അതിന്റെ ആവശ്യം ഇപ്പോൾ എന്താണ്? പണം ഇങ്ങനെ വെറുതെ കളയാൻ ഉള്ളതാണോ?” എന്ന് തുടങ്ങി അപമാനകരമായ ഡസൻ കണക്കിന് ചോദ്യങ്ങളാണ് അയാൾ ചോദിച്ചിരുന്നത്.
ഒരു പുതിയ വസ്ത്രമോ, ഒരു നല്ല പുസ്തകമോ വാങ്ങാൻ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചാൽ, “പണം വെറുതെ ധൂർത്തടിക്കരുത്, എനിക്ക് നിന്റെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നോക്കാൻ അറിയാം” എന്ന നീണ്ട ഉപദേശമായിരുന്നു മറുപടി. സ്വന്തമായി നല്ലൊരു തുക അധ്വാനിച്ചുണ്ടാക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം ഒരു ചായ കുടിക്കാൻ പോലും പണമില്ലാതെ അവൾ സ്വന്തം വീട്ടിൽ അന്യയെപ്പോലെ കഴിയുകയായിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴാണ് നാട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു വാർത്ത വരുന്നത്.

അച്ഛൻ കൃഷ്ണൻ മാസ്റ്റർക്ക് പെട്ടെന്ന് നെഞ്ചുവേദന വന്ന് ആശുപത്രിയിലാക്കി. പ്രമേഹവും ഉയർന്ന രക്തസമ്മർദ്ദവും കാരണം ആരോഗ്യനില വഷളായിരുന്നു. റിട്ടയർമെന്റ് ആനുകൂല്യങ്ങളും ചെറിയ പെൻഷനും ഉള്ളതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം മക്കളെ ആശ്രയിക്കാതെ തന്നെ ആശുപത്രി ചെലവുകൾ നോക്കി നടത്തിയിരുന്നു. എങ്കിലും പ്രായമായ അമ്മയ്ക്കും അനിയനും താങ്ങായി ആശുപത്രി കാര്യങ്ങൾക്ക് നിൽക്കേണ്ടി വന്നത് മീരയ്ക്കായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ അച്ഛന്റെ പ്രതിമാസ മെഡിക്കൽ പരിശോധനകൾക്കായി മീരയാണ് ആശുപത്രിയിൽ കൂടെപ്പോയത്. ഡോക്ടർ നിരവധിയായ ലാബ് ടെസ്റ്റുകളും പുതിയ മരുന്നുകളും നിർദ്ദേശിച്ചു. ബില്ലിംഗ് കൗണ്ടറിൽ എത്തിയപ്പോൾ, പാന്റീന്റെ പോക്കറ്റിൽ കയ്യിട്ട മീരയുടെ വിരലുകൾ വിറച്ചു. അവളുടെ കയ്യിൽ ബസ് ചാർജിനുള്ള തുക മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
കൗണ്ടറിലെ ജീവനക്കാരൻ തുക പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ നിസ്സഹായയായി നില്ക്കുകയല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ലായിരുന്നു.
“അച്ഛാ… ഇതിന്റെ പണം…” തൊണ്ടയിൽ വാക്കു ഉടക്കി അവൾ പതർച്ചയോടെ പറഞ്ഞു.
“അതിനെന്താ മോളെ, എന്റെ കയ്യിലുണ്ടല്ലോ,” അച്ഛൻ പുഞ്ചിരിയോടെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് വാലറ്റ് എടുത്ത് കാർഡ് സ്വൈപ്പ് ചെയ്തു.

അച്ഛന് അതിൽ യാതൊരു പരാതിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, മാസംതോറും അരലക്ഷത്തിലധികം രൂപ ശമ്പളം വാങ്ങുന്ന തനിക്ക് സ്വന്തം അച്ഛന്റെ ആയിരം രൂപയുടെ ഒരു മരുന്നിന്റെ ബില്ല് പോലും അടയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ മീരയുടെ ഉള്ളം തകർന്നുപോയി. അതൊരു വലിയ അപമാനമായി അവൾക്ക് തോന്നി. താൻ വെറുമൊരു യന്ത്രമായി മാറിയിരിക്കുന്നു എന്ന സത്യം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഈ അടിമത്തത്തിന് ഒരു അന്ത്യം കുറിച്ചേ തീരൂ എന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.
അടുത്ത മാസം ശമ്പളം ക്രെഡിറ്റ് ആയപ്പോൾ അവൾ അത് നവീന്റെ അക്കൗണ്ടിലേക്ക് ട്രാൻസ്ഫർ ചെയ്തില്ല.
തീയതി കഴിഞ്ഞിട്ടും പണം അക്കൗണ്ടിൽ എത്താത്തത് കണ്ട് ഓഫീസിൽ വെച്ച് തന്നെ നവീൻ അവളെ ഫോണിൽ വിളിച്ച് ക്ഷോഭിച്ചു.

“എന്താടീ നിന്റെ സാലറി വരാത്തത്? എന്റെ സാലറി എന്നേ വന്നു കഴിഞ്ഞു. നീ എന്താ പണം അയക്കാത്തത്?”
“ഇനി മുതൽ എന്റെ സാലറി ഞാൻ തന്നെ നോക്കിക്കോളാം നവീൻ. അത് നിന്റെ അക്കൗണ്ടിലേക്ക് അയച്ചു തരാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ല,” മീര ശാന്തമായി, എന്നാൽ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
അതൊരു വലിയ പൊട്ടിത്തെറിയുടെ തുടക്കമായിരുന്നു. അന്ന് വൈകുന്നേരം വീട്ടിലെത്തിയ നവീൻ രോഷാകുലനായി വീട് തലകീഴായി മറിച്ചു. അയാൾ തന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ മുന്നിൽ മീരയെ വലിയ തെറ്റുകാരിയായി ചിത്രീകരിച്ചു.
നവീന്റെ മാതാപിതാക്കളും അവളെ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ മടിച്ചില്ല. “കുടുംബം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ പണം ഒരാളുടെ കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. നവീൻ സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങൾ നോക്കുന്ന ആളല്ലേ, അവന് പണം എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്ന് നന്നായി അറിയാം. നീ എന്തിനാ അനാവശ്യത്തിന് വാശി പിടിക്കുന്നത്?” അവർ ചോദിച്ചു.

എന്നാൽ മീര ഇത്തവണ വഴങ്ങി കൊടുക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. “എന്റെ വ്യക്തിപരമായ കാര്യങ്ങൾക്ക് പോലും നവീന്റെ മുന്നിൽ ഭിക്ഷക്കാരെപ്പോലെ കൈനീട്ടേണ്ടി വരുന്നത് എത്രത്തോളം അപമാനകരമാണെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് അറിയാമോ? എനിക്ക് ഒരു അവശ്യസാധനം വാങ്ങാൻ പോലും ഇയാളുടെ കണക്ക് ബോധിപ്പിക്കൽ കേൾക്കണം. എന്റെ അധ്വാനത്തിന് ഈ വീട്ടിൽ യാതൊരു വിലയുമില്ലേ?” അവൾ തുറന്നടിച്ചു.
തർക്കം രൂക്ഷമായതോടെ ഇരുവീട്ടുകാരെയും വിളിച്ച് വലിയൊരു ചർച്ച വെയ്ക്കാൻ തീരുമാനമായി. ബന്ധുക്കളും മുതിർന്നവരും അവിടെ തടിച്ചുകൂടി. പലരും പരമ്പരാഗത ചിന്താഗതിക്കാരായിരുന്നു.
“പണം ആരുടെ കയ്യിലിരുന്നാലും എന്താ മോളെ? അവൻ അത് അനാവശ്യമായി ചെലവാക്കുന്നില്ലല്ലോ. ഭാവിയിലേക്ക് ഇൻവെസ്റ്റ് ചെയ്യുകയല്ലേ? ഒരു പെണ്ണായാൽ കുറച്ചൊക്കെ സഹിക്കണം,” ചില ബന്ധുക്കൾ ഉപദേശരൂപേണ പറഞ്ഞു.
മീരയെ എല്ലാവരും ചേർന്ന് കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ട് നിൽക്കുകയായിരുന്ന അവളുടെ അച്ഛൻ കൃഷ്ണൻ മാസ്റ്റർ ഒടുവിൽ മൗനം വെടിഞ്ഞു. അദ്ദേഹം തന്റെ മകളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു ചേർന്നുനിന്നു.
നവീന്റെ കുടുംബത്തെ നോക്കി അദ്ദേഹം ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു: “സ്വന്തം ആവശ്യങ്ങൾക്ക് ഉപകരിക്കാത്ത പണം കൊണ്ട് ആർക്കാണ് പ്രയോജനം? എന്റെ മകൾ ഒരിക്കലും പണം ധൂർത്തടിക്കുന്നവളല്ല എന്ന് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. മനുഷ്യർക്ക് ജീവിക്കുമ്പോൾ ദൈനംദിന ആവശ്യങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളുമുണ്ട്. അത്യാവശ്യങ്ങൾക്ക് പോലും സ്വന്തം അധ്വാനത്തിന്റെ ഫലം ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനാണ് അവൾ ഈ കഷ്ടപ്പെട്ട് ജോലി ചെയ്യുന്നത്? അവളുടെ പണം അവൾ തന്നെ കൈകാര്യം ചെയ്യട്ടെ. അതിൽ ആരും ഇടപെടേണ്ടതില്ല.”
അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ നവീന്റെ അഹന്തയ്ക്ക് ഏറ്റ വലിയ അടിയായിരുന്നു. അയാൾ നിയന്ത്രണം വിട്ട് കൃഷ്ണൻ മാസ്റ്ററോട് തട്ടിക്കയറി.
“നിങ്ങൾ ഇതിൽ ആവശ്യമില്ലാതെ ഇടപെടേണ്ട! ഇത് ഞാനും എന്റെ ഭാര്യയും തമ്മിലുള്ള കാര്യമാണ്. അവളെ ജോലിക്ക് വിടണോ അതോ വീട്ടിൽ ഇരുത്തണോ എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത് ഞാനാണ്! അതിൽ ഉപദേശം തരാൻ നിങ്ങൾ വരേണ്ട,” നവീൻ അലറി.
തന്റെ അച്ഛനോട് നവീൻ കാണിച്ച അനാദരവും, അയാളുടെ വാക്കുകളിലെ സർവാധിപത്യ മനോഭാവവും മീരയെ പൂർണ്ണമായും ഉണർത്തി. പണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ മാത്രമല്ല, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ കൊച്ചു തീരുമാനങ്ങളിലും നവീൻ എന്ന വ്യക്തി തനിക്കുമേൽ അധികാരം സ്ഥാപിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് അവൾ മനസ്സിലാക്കി. ഇങ്ങനെയൊരു വ്യക്തിക്കൊപ്പം സ്വന്തം ആത്മാഭിമാനം പണയം വെച്ച് ജീവിക്കുന്നതിൽ യാതൊരു അർത്ഥവുമില്ലെന്ന് അവൾക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടു.

“അച്ഛാ… നമുക്ക് പോകാം,” മീര യാതൊരു മടിയുമില്ലാതെ മുറിയിലേക്ക് പോയി തന്റെ ബാഗുകൾ പാക്ക് ചെയ്തു. അച്ഛന്റെ കൈപിടിച്ച് അവൾ ആ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.
പിന്നീടുള്ള ആഴ്ചകളിൽ നവീൻ പല രീതിയിൽ അവളെ ബന്ധപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചു. ഫോൺ കോളുകളിലൂടെയും സന്ദേശങ്ങളിലൂടെയും ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയും, പിന്നീട് തെറ്റ് സമ്മതിക്കുന്ന ഭാവം നടിച്ചും അവളെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ അയാൾ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ മീരയുടെ തീരുമാനം കരിങ്കല്ല് പോലെ ഉറച്ചതായിരുന്നു. ഒരു വീട്ടിൽ അടിമയെപ്പോലെ, സ്വന്തം അധ്വാനത്തിന് വിലയില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നതിനേക്കാൾ എത്രയോ നല്ലതാണ് അന്തസ്സോടെ ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കുന്നത് എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു.

അച്ഛന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും പൂർണ്ണ പിന്തുണയോടെ അവൾ തന്റെ കരിയറിൽ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. ജോലിയെ കൂടുതൽ ആത്മാർത്ഥതയോടെ സമീപിച്ചതോടെ അവൾക്ക് പ്രൊമോഷനും മികച്ച പ്രോജക്റ്റുകളും ലഭിച്ചു. താമസിയാതെ തന്നെ അവൾ നവീനിൽ നിന്നുള്ള നിയമപരമായ വിവാഹമോചന നടപടികൾ ആരംഭിച്ചു. അയാളുടെ അഹന്ത നിറഞ്ഞ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് അവൾ എന്നെന്നേക്കുമായി സ്വാതന്ത്ര്യം നേടി.
തന്റെ അധ്വാനത്തിലൂടെ സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കാനുള്ള കരുത്തും, ആരുടെ മുന്നിലും തലകുനിക്കാത്ത അന്തസ്സും അവൾ തിരികെപ്പിടിച്ചു. ഇനിയുള്ള കാലം സ്വന്തം തീരുമാനങ്ങളോടെ, ആത്മാഭിമാനത്തോടെ ജീവിക്കുമെന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.