## **നിഴൽ വീണ തീരങ്ങൾ**
കടലോരത്തെ ആ ചെറിയ നഗരത്തിലെ വീടിന്റെ ബാൽക്കണിയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ മീരയുടെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു ശാന്തതയായിരുന്നു. സുജിത്തുമായുള്ള വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ രണ്ടു വർഷം പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു. ഇതുവരെ ഒരു കുഞ്ഞിനെക്കുറിച്ച് അവർ ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല. മീരയ്ക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങളോട് വലിയ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, “നമുക്ക് കുറച്ചുകൂടി സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയായിട്ട് മതി, ഇപ്പോൾ അതിന്റെ ധൃതിയില്ല” എന്ന സുജിത്തിന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കുകയായിരുന്നു അവൾ. സുജിത്ത് നഗരത്തിലെ ഒരു പ്രമുഖ ബാങ്കിൽ സീനിയർ മാനേജരായി ജോലി ചെയ്യുകയാണ്. മീര എം.എസ്.ഡബ്ല്യു (MSW) പഠിച്ചിറങ്ങിയിട്ട് അധിക നാളായില്ല. പല തരം പ്രോജക്ടുകൾക്കായി അപേക്ഷ അയക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഇതുവരെ അനുയോജ്യമായ ജോലി ഒന്നും ലഭിച്ചിരുന്നില്ല.
മീരയുടെയും സുജിത്തിന്റെയും വീട് കൊല്ലം നഗരത്തിലാണ്. പുതിയ വീട് വാങ്ങി അങ്ങോട്ട് മാറിയപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് തുടക്കത്തിൽ വലിയ ഒറ്റപ്പെടൽ തോന്നിയിരുന്നു. എന്നാൽ അവളുടെ കോളേജ് കാലത്തെ അടുത്ത സുഹൃത്തായ സ്നേഹ ഇടയ്ക്കൊക്കെ അവിടെ വന്നു താമസിക്കാറുണ്ട്. സ്നേഹ നഗരത്തിലെ ഒരു എൻ.ജി.ഒയിൽ കോ-ഓർഡിനേറ്ററായി ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്നു. അവൾ വരുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ മീരയ്ക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു.
അന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് അടുക്കളയിൽ വിഭവസമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണം ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു മീര. സുജിത്ത് ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ഓഫീസിൽ നിന്ന് നേരത്തെ എത്തുമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. ജോലിത്തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ അവർക്ക് മാത്രമായി ഒരു ദിവസം ലഭിക്കുന്നതിന്റെ സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു അവൾ. സുജിത്തിന് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട നെയ്ച്ചോറും മട്ടൺ കറിയും അവൾ സ്നേഹത്തോടെ വച്ചുണ്ടാക്കി. കുളിച്ചു പവിത്രമായി, നല്ലൊരു വസ്ത്രവുമണിഞ്ഞ് അവൾ അവനെ കാത്തിരുന്നു.
ആ സമയത്താണ് മീരയുടെ സ്കൂൾ കാലം തൊട്ടുള്ള ജീവന കൂട്ടുകാരി കാവ്യയുടെ ഫോൺ കോൾ വരുന്നത്.
“എന്താടീ മീര, നിനക്കിപ്പോൾ എന്നെ വിളിക്കാൻ പോലും സമയമില്ലേ? കല്യാണം കഴിഞ്ഞതോടെ എന്നെയൊക്കെ പൂർണ്ണമായും മറന്നോ?” കാവ്യ പരിഭവത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“അങ്ങനെയൊന്നുമല്ലടീ കാവ്യാ… സുജിത്തേട്ടന്റെ ബാങ്കിലെ ജോലി തിരക്കുകൾ നിനക്കറിയാമല്ലോ. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു മാസമായി ആളുകൾക്ക് വല്ലാത്ത സ്ട്രെസ്സ് ആണ്. അടുത്ത മാസം നാട്ടിലേക്ക് വരണമെന്ന് കരുതുന്നുണ്ട്. അച്ഛനും അമ്മയും എന്നും വിളിച്ചു ചോദിക്കുന്നുണ്ട്,” മീര വിശദീകരിച്ചു.
“മ്മ്… പിന്നെന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷങ്ങൾ? ഇതുവരെ ഒരു കുഞ്ഞിനെക്കുറിച്ച് പ്ലാൻ ചെയ്തിട്ടില്ലേ നിങ്ങൾ?” കാവ്യ ചോദിച്ചു.
“ഇല്ലടീ, പഠിത്തം കഴിഞ്ഞ ഉടനെയായിരുന്നല്ലോ കല്യാണം. അതുകൊണ്ട് സുജിത്തേട്ടൻ പറഞ്ഞു കുറച്ചുകൂടി സമയം എടുക്കാമെന്ന്. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു കുഞ്ഞു വേണമെന്ന് വലിയ ആഗ്രഹമുണ്ട്. ഇനി നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ അതുകൂടി സംസാരിക്കണം,” മീര തൻ്റെ മനസ്സ് തുറന്നു.
അതിനിടയിലാണ് കാളിംഗ് ബെൽ അടിച്ചത്.
“ടാ, സുജിത്തേട്ടൻ വന്നെന്നു തോന്നുന്നു. ഞാൻ ഫോൺ വയ്ക്കട്ടെട്ടോ,” മീര തിടുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“ശരിടീ, പിന്നെ വിളിക്കാം,” കാവ്യ ഫോൺ വച്ചു.
വാതിൽ തുറന്ന മീര, സുജിത്തിനെ കണ്ടതും പുഞ്ചിരിയോടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. “ഇത്ര നേരത്തെ വരാൻ പറ്റിയില്ലേ, സന്തോഷമായി,” അവൾ പറഞ്ഞു.
എന്നാൽ സുജിത്തിന്റെ മുഖത്ത് പതിവില്ലാത്ത ഒരു ഗൗരവവും അസ്വസ്ഥതയും ഉണ്ടായിരുന്നു. “ആകെ ക്ഷീണം… എനിക്കൊരു കടുപ്പത്തിൽ ചായ തരുമോ?” അവൻ തണുപ്പൻ മട്ടിൽ ചോദിച്ചു.
“ഉടൻ തരാം, വേഗം ഫ്രഷായി വാ. ഞാൻ ചൂട് പരിപ്പുവടയും ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്,” മീര സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ചായ കുടിക്കുമ്പോഴും സുജിത്ത് മീരയോട് അധികമൊന്നും സംസാരിച്ചില്ല. അവൻ്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ ഫോണിലായിരുന്നു. ഇടയ്ക്കിടെ ഫോണിൽ വരുന്ന മെസ്സേജുകൾ നോക്കി അവൻ ചെറുതായി പുഞ്ചിരിക്കുന്നത് മീര ശ്രദ്ധിച്ചു. ഇത് അവളെ അല്പം അലോസരപ്പെടുത്തി.
“ആരാ ഈ നേരത്ത് മെസ്സേജ് അയക്കുന്നത്? ഓഫീസ് കാര്യങ്ങളാണോ? കുറെ നേരമായല്ലോ ഫോണിൽ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നു. ഞാൻ മുന്നിലിരിക്കുന്നത് കാണുന്നില്ലേ?” മീര ചെറിയ പരിഭവത്തോടെ ചോദിച്ചു.
പെട്ടെന്നാണ് സുജിത്ത് അവളോട് ചൂടായത്. “നിനക്ക് വേറെ പണിയില്ലേ മീരേ! ഓഫീസിൽ എത്രമാത്രം പ്രശ്നങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് നിനക്കറിയാമോ? ജോലി ചെയ്യുന്നവർക്കേ അതിന്റെ സ്ട്രെസ്സ് മനസ്സിലാവൂ. വെറുതെ എന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ വരരുത്!”
അവന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള ദേഷ്യം മീരയെ വേദനിപ്പിച്ചു. അവൾ മൗനമായി ഇരുന്നു. ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ ഉടൻ, “എനിക്ക് അത്യാവശ്യമായി ഒരു ക്ലയന്റിനെ കാണാൻ പോകണം, രാത്രി വൈകും” എന്ന് പറഞ്ഞ് സുജിത്ത് ഇറങ്ങിപ്പോയി.
എപ്പോഴും എല്ലാ കാര്യങ്ങളും തന്നോട് തുറന്നു പറയാറുള്ള സുജിത്തിന്റെ ഈ മാറ്റം മീരയെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി. രാത്രി 11:30 കഴിഞ്ഞാണ് അവൻ തിരിച്ചെത്തിയത്. അവനിൽ നിന്ന് മദ്യത്തിന്റെ രൂക്ഷമായ മണം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മീരയോട് ഒന്നും പറയാതെ അവൻ നേരെ ഹാളിലെ സോഫയിൽ പോയി കിടന്നു. അന്ന് രാത്രി മുഴുവൻ മീര മുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കിരുന്ന് കരഞ്ഞു. അവൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ വന്നതേയില്ല.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മീര അവനുള്ള ഭക്ഷണമെല്ലാം ഉണ്ടാക്കിവച്ചെങ്കിലും അവനോട് സംസാരിച്ചില്ല. സുജിത്ത് യാന്ത്രികമായി ‘സോറി’ എന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും മീര അതിനോട് പ്രതികരിച്ചില്ല.
അന്ന് വൈകുന്നേരം മനസ്സിന് ഒരു ആശ്വാസത്തിനായി മീര സ്നേഹയെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു. “സ്നേഹാ, നാളെ നമുക്ക് വെറുതെ പുറത്തൊന്ന് പോയാലോ? എനിക്ക് ആകെ തലപുകയുന്നു,” മീര പറഞ്ഞു.
“സോറി മീരാ, എനിക്കിപ്പോൾ വരാൻ പറ്റില്ല. ഞാൻ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു മീറ്റിംഗിലാണ്. ഞാൻ പിന്നെ വിളിക്കാം,” എന്ന് പറഞ്ഞ് സ്നേഹ ഉടൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.
അപ്പോഴാണ് സുജിത്തിന്റെ ബാങ്കിലെ സഹപ്രവർത്തകനായ രമേശിന്റെ ഭാര്യ സുചിത്ര മീരയെ വിളിക്കുന്നത്. കുടുംബവിശേഷങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ സുചിത്ര ചോദിച്ചു, “അതെ മീരാ, സുജിത്തിന് ഇപ്പോൾ സുഖമാണോ? മൂന്ന് ദിവസമായി പനിയും പറഞ്ഞ് ലീവിലാണല്ലോ. ഓഫീസിൽ കണ്ടില്ല.”
മീര ഞെട്ടിപ്പോയി! “എന്താ സുചിത്രേ ഈ പറയുന്നത്? സുജിത്തേട്ടൻ എന്നും രാവിലെ ഓഫീസിലേക്ക് എന്നും പറഞ്ഞു കൃത്യമായി ഇറങ്ങുന്നുണ്ടല്ലോ!”
“അയ്യോ, അങ്ങനെയാണോ? മൂന്ന് ദിവസമായി ബാങ്കിൽ മെഡിക്കൽ ലീവ് അപ്ലൈ ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്. ഞാൻ വിചാരിച്ചു വീട്ടിൽ വിശ്രമത്തിലാണെന്ന്,” സുചിത്ര പറഞ്ഞു.
കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടു പോവുകയാണെന്ന് മീരയ്ക്ക് മനസ്സിലായി. അവൾ വിഷയം മാറ്റി ഫോൺ വച്ചു. തുടർന്ന് സുജിത്തിന്റെ ബാങ്കിന്റെ മെയിൻ ബ്രാഞ്ചിലേക്ക് വിളിച്ച് അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ സുജിത്ത് നാല് ദിവസമായി ലീവിലാണെന്ന സത്യം ഉറപ്പായി. മീരയുടെ കാൽക്കീഴിലെ മണ്ണ് ഒലിച്ച് പോകുന്നതുപോലെ തോന്നി.
വൈകുന്നേരം സുജിത്ത് വീട്ടിലെത്തി. മുഖത്ത് യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവും ഇല്ലാതെ അവൾ ചോദിച്ചു, “ഇന്ന് ബാങ്കിൽ പണി കൂടുതലായിരുന്നോ സുജിത്തേട്ടാ?”
“പിന്നെ അല്ലാതെ! അടുത്ത മാസം ഓഡിറ്റിംഗ് ആണ്. തലപുകയുന്ന ജോലിയാ,” അവൻ നുണ പറഞ്ഞു.
“അപ്പോ മൂന്ന് ദിവസമായി എടുത്തിരിക്കുന്ന മെഡിക്കൽ ലീവ് ഈ ഓഡിറ്റിംഗിന്റെ ഭാഗമാണോ?” മീര കൈകൾ കെട്ടി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.
സുജിത്തിന്റെ മുഖം നിമിഷനേരം കൊണ്ട് ചുവന്നു. അവൻ അവളുടെ നേർക്ക് പാഞ്ഞടുത്തു. “ആരടീ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്? ഏത് പട്ടി വിളിച്ചാ നിന്നോട് ഇല്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നത്?” അവൻ അലറി.
“നിങ്ങൾ എന്നെ പറ്റിക്കുകയായിരുന്നു അല്ലേ? എവിടെയായിരുന്നു ഈ മൂന്ന് ദിവസം?” മീര ശബ്ദമുയർത്തി.
അതൊട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത സുജിത്ത് അവളെ ക്രൂരമായി ആക്രമിച്ചു. അവൻ മീരയുടെ കഴുത്തിൽ ആഞ്ഞുപിടിച്ചു. “നീയാരാടീ എന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ? എനിക്ക് സൗകര്യമുള്ളിടത്ത് ഞാൻ പോകും! ഉണ്ണാനും ഉടുക്കാനും തരുന്നുണ്ടല്ലോ, അത് വാങ്ങി തിന്ന് അടങ്ങി ഒതുങ്ങി ജീവിച്ചോണം. എന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇടപെട്ടാൽ നിന്നെ ഞാൻ കൊന്നു തള്ളും!” അവൻ അവളെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി തള്ളിമാറ്റി.
കരഞ്ഞു നിലവിളിച്ച മീര അവന്റെ കാലുപിടിച്ചു. “സുജിത്തേട്ടാ, ഞാൻ മാപ്പ് ചോദിക്കാം. എന്തെങ്കിലും തെറ്റ് സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ നമുക്കത് തിരുത്താം. ദയവുചെയ്ത് നമ്മുടെ ജീവിതം തകർക്കരുത്. നമുക്കൊരു നല്ല കുടുംബം വേണ്ടേ?”
എന്നാൽ സുജിത്ത് അവളെ ക്രൂരമായി ചവിട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചു. “നിന്റെ ഉപദേശം എനിക്ക് വേണ്ടടീ! പോയി കേസ് കൊടുക്കണമെങ്കിൽ കൊടുക്ക്, എനിക്ക് പുല്ലാണ്!” അവൻ ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.
ഭയന്നുവിറച്ച മീര തന്റെ മുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ചു. ആ സമയത്താണ് കാവ്യ വീണ്ടും വിളിക്കുന്നത്. കരച്ചിലടക്കാനാവാതെ മീര നടന്ന സംഭവങ്ങളെല്ലാം കാവ്യയോട് പറഞ്ഞു.
“മീരാ, നീ ഒട്ടും പേടിക്കരുത്. അവൻ ഒരു അക്രമിയെപ്പോലെയാണ് പെരുമാറുന്നത്. നീ നിന്റെ സർട്ടിഫിക്കറ്റുകളും രേഖകളും ആഭരണങ്ങളും എടുത്ത് ബാഗിൽ വെക്ക്. മുറി പൂട്ടി അകത്തിരിക്ക്. ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഭർത്താവ് അരവിന്ദിനെയും കൂട്ടി അങ്ങോട്ട് വരികയാണ്. എന്തെങ്കിലും അടിയന്തര സാഹചര്യം വന്നാൽ പൊലീസിനെ വിളിക്ക്,” കാവ്യ ധൈര്യം കൊടുത്തു.
രാത്രി വൈകി മദ്യപിച്ച് എത്തിയ സുജിത്ത് വാതിലിൽ ആഞ്ഞുകൊട്ടി. മീര വാതിൽ തുറന്നില്ല. ബഹളം കേട്ട് അയൽക്കാർ ഓടിയെത്തി. താൻ മാനസികമായി തെറ്റായ അവസ്ഥയിലാണെന്നും മീരയ്ക്ക് ‘മൂഡ് സ്വിങ്സ്’ ഉണ്ടെന്നും വരുത്തിതീർക്കാൻ സുജിത്ത് അയൽക്കാരുടെ മുന്നിൽ നാടകം കളിച്ചു. എന്നാൽ അപ്പോഴേക്കും കാവ്യയും ഭർത്താവ് അരവിന്ദും അവിടെ എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നു. അവർ മീരയെ സുരക്ഷിതമായി അവിടുന്ന് ഇറക്കി തങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ടുപോയി.
പിറ്റേദിവസം മീരയുടെ മാതാപിതാക്കളെ വിവരമറിയിച്ചു. മകൾക്കുണ്ടായ ക്രൂരത കേട്ടപ്പോൾ ആ അച്ഛനും അമ്മയും തകർന്നുപോയി. “ഇനി അങ്ങനെയൊരു മൃഗത്തിന്റെ കൂടെ നീ ജീവിക്കേണ്ട,” അവർ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
തുടർന്ന് അവർ കേസ് ഫയൽ ചെയ്യാനും നിയമപരമായി നീങ്ങാനും തീരുമാനിച്ചു. അരവിന്ദിന്റെ സുഹൃത്തായ ഒരു പൊലീസ് ഓഫീസർ മുഖേന സുജിത്തിനെ കുറിച്ച് രഹസ്യമായി അന്വേഷിക്കാൻ തുടങ്ങി.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, കാവ്യ മീരയെ കാണാൻ വന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് വലിയൊരു സങ്കടവും ദേഷ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
“മീരാ, എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു സത്യം പറയാനുണ്ട്. നീ എങ്ങനെ താങ്ങും എന്നെനിക്കറിയില്ല. പക്ഷേ ഇത് പറയാതിരിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല,” കാവ്യ മീരയുടെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
“എന്താ കാവ്യാ? നീ കാര്യം പറ,” മീര വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“സുജിത്തിന് വേറൊരു ബന്ധമുണ്ട് മീരാ… അത് മറ്റാരുമല്ല, നിന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത കൂട്ടുകാരി എന്ന് പറഞ്ഞ സ്നേഹയാണ്! കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു മാസങ്ങളായി അവർ തമ്മിൽ അടുപ്പത്തിലാണ്. അവൻ ഓഫീസിൽ പോകാതിരുന്ന ആ ദിവസങ്ങളിലൊക്കെ അവർ ഒരുമിച്ചായിരുന്നു,” കാവ്യ വെളിപ്പെടുത്തി.
മീരയ്ക്ക് ആ വാക്കുകൾ വിശ്വസിക്കാനായില്ല. താൻ ജീവനുതുല്യം സ്നേഹിച്ച, വീട്ടിൽ അഭയം കൊടുത്ത സ്നേഹ! തന്നോട് സിനിമയ്ക്ക് വരാൻ പറ്റില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ ആ ദിവസം അവൾ സുജിത്തിന്റെ കൂടെയായിരുന്നു എന്ന് മീരയ്ക്ക് മനസ്സിലായി. വിശ്വസിച്ച രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് തന്നെ വഞ്ചിച്ചിരിക്കുന്നു. അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.
“നീ തളരരുത് മീരാ. നിന്നെ ചതിച്ചവർക്ക് നിയമത്തിന് മുന്നിൽ അർഹിക്കുന്ന ശിക്ഷ വാങ്ങി കൊടുക്കണം. ഞങ്ങൾ നിന്നോടൊപ്പമുണ്ട്,” കാവ്യ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
പൊലീസ് സഹായത്തോടെ സുജിത്തിന്റെയും സ്നേഹയുടെയും ഫോൺ കോൾ റെക്കോർഡുകളും, ചാറ്റുകളും, അവർ ഒരുമിച്ച് റിസോർട്ടുകളിൽ താമസിച്ചതിന്റെ സി.സി.ടി.വി ദൃശ്യങ്ങളും അരവിന്ദ് ശേഖരിച്ചു.
ഒരു ദിവസം, ആരും അറിയാതെ മീര സ്നേഹയുടെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് പോയി. വാതിൽ തുറന്ന സ്നേഹ മീരയെ കണ്ട് ഭയന്നുപോയി.
“മീരാ… നീ…?” സ്നേഹ തടഞ്ഞു.
“അതെടീ, നിന്റെ കൂട്ടുകാരി മീര തന്നെയാണ്. എന്തിനാടീ നീയെന്നോട് ഈ ക്രൂരത ചെയ്തത്? നിന്നെ ഞാൻ എന്റെ കൂടെപ്പിറപ്പിനെപ്പോലെയല്ലേ കണ്ടത്?” മീര ഗർജ്ജിച്ചു.
“അത്… മീരാ… അത് അറിയാതെ സംഭവിച്ചു പോയതാ… സോറി…” സ്നേഹ വിറച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അവളുടെ അഹങ്കാരം നിറഞ്ഞ മറുപടി കേട്ട മീരയ്ക്ക് നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടു. അവൾ സ്നേഹയുടെ കവിളത്ത് ആഞ്ഞടിച്ചു.
“എന്റെ ജീവിതം തകർത്തതിന് സാക്ഷാൽ ഈശ്വരൻ നിങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും ശിക്ഷ തരും!” മീര ശാപവാക്കുകളോടെ അവിടുന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയി.
കേസ് കോടതിയിലെത്തി. സുജിത്തും സ്നേഹയും ആരോപണങ്ങൾ നിഷേധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, കൃത്യമായ തെളിവുകൾക്ക് മുന്നിൽ അവർക്ക് മുട്ടുമടക്കേണ്ടി വന്നു. കോടതി മീരയ്ക്ക് അനുകൂലമായി വിവാഹമോചനം അനുവദിക്കുകയും, സുജിത്തിൽ നിന്ന് വലിയൊരു തുക നഷ്ടപരിഹാരമായി വാങ്ങി നൽകുകയും ചെയ്തു. കുടുംബ ഗാർഹിക പീഡന നിയമപ്രകാരം സുജിത്തിനെതിരെ കേസ് ശക്തമായി.
ആ അനുഭവങ്ങൾ മീരയെ കൂടുതൽ കരുത്തയാക്കി. പഴയ വേദനകളെയെല്ലാം പിന്നിലാക്കി അവൾ തൻ്റെ കരിയറിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. താമസിയാതെ തന്നെ ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര എൻ.ജി.ഒയിൽ മികച്ച പദവിയിൽ അവൾക്ക് ജോലി ലഭിച്ചു.
തന്നോട് ചതി ചെയ്തവർക്ക് മുന്നിൽ തലയുയർത്തി പിടിച്ച്, സ്വന്തം കാലിൽ നിന്ന്, പുതിയൊരു പുലരിയിലേക്ക് അവൾ ധൈര്യത്തോടെ ചുവടുവച്ചു.