by മരുഭൂമിയിലെ മന്ദാരങ്ങൾ
നാട്ടിലെ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് കുളിർകാറ്റേറ്റ് ഇരിക്കുമ്പോൾ ഗായത്രിയുടെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. നാളെ ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങണം. ആ ചിന്ത വന്നപ്പോൾ തന്നെ അവളുടെ നെഞ്ചിലൊരു കല്ല് കയറ്റി വെച്ചതുപോലെ തോന്നി. സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നത് ഒരു വല്ലാത്ത ആശ്വാസമാണ്, ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന ഒരിടത്തുനിന്ന് പ്രാണവായു ലഭിക്കുന്ന തുറസ്സായ ഒരിടത്തേക്ക് എത്തിയ അനുഭവം. എന്നാൽ തിരികെ അങ്ങോട്ട് പോകുക എന്നത് ഒരു നരകയാതനയാണ്.
എന്തിനാണ് അവർ തന്നോട് ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നത്? എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ഗായത്രിക്ക് അതിന് ഉത്തരം കിട്ടിയില്ല. ഡിഗ്രി അവസാന വർഷം പഠിക്കുമ്പോഴാണ് സൂരജിന്റെ ആലോചന വരുന്നത്. സൂരജിന് ഒരു ബാങ്കിലാണ് ജോലി. അച്ഛൻ മരിച്ചുപോയ കുടുംബം. വീട്ടിൽ അമ്മയും ഒരു ചേച്ചിയുമുണ്ട്. ചേച്ചി വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ദൂരെയാണ് താമസം. സാമ്പത്തികമായി നല്ല ചുറ്റുപാട്. ഒരു പാവം സ്കൂൾ മാഷായ ഗായത്രിയുടെ അച്ഛന് മകൾക്ക് ഇതിലും നല്ലൊരു ആലോചന കിട്ടാനില്ലായിരുന്നു. അങ്ങനെ ആഘോഷമായിത്തന്നെ വിവാഹം നടന്നു.
എന്നാൽ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ ആദ്യ നാളുകൾ മുതൽ തുടങ്ങിയതാണ് അവിടുത്തെ മാനസിക പീഡനങ്ങൾ. സൂരജിന്റെ മുന്നിൽ അമ്മ ഒരു പുണ്യവതിയായി അഭിനയിക്കും. മരുമകളോട് വലിയ സ്നേഹമാണെന്ന് വരുത്തിത്തീർക്കും. എന്നാൽ സൂരജ് ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് പോയാൽ അമ്മയുടെ വേഷപ്പകർച്ച തുടങ്ങും. വീട്ടുജോലികളെല്ലാം ഗായത്രി തന്നെ ചെയ്യണം, അതിലൊന്നും പരാതിയില്ല. പക്ഷേ, സൂരജിന് ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളം എടുത്തു കൊടുക്കുന്നതോ അവനോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കുന്നതോ പോലും അമ്മയ്ക്ക് ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു.
“നീ എന്തിനാ എന്റെ മോനെ സോപ്പിട്ട് വശത്താക്കാൻ നോക്കുന്നത്? നിന്റെ സാരിത്തുമ്പിൽ കെട്ടിയിടാൻ കൊതിക്കണ്ട. ഇവൻ എന്റെ മോനാണ്,” എന്നൊക്കെയുള്ള കുത്തുവാക്കുകൾ നിത്യവും കേൾക്കേണ്ടി വന്നു.
ചിലപ്പോൾ തോന്നും താൻ സൂരജിന്റെ ഭാര്യയല്ല, മറിച്ച് അവന്റെ കാമുകിയാണെന്ന്. ഒരു ഭാര്യയ്ക്ക് ലഭിക്കേണ്ട മാന്യതയോ സ്ഥാനമോ ആ വീട്ടിൽ ഗായത്രിക്ക് ലഭിച്ചില്ല. സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ അനുവാദം ചോദിച്ചാൽ വലിയ പ്രശ്നമാണ്. എപ്പോഴെങ്കിലും പോയിട്ട് തിരികെ വരുമ്പോൾ ഒരാഴ്ചയോളം അമ്മ മുഖം വീർപ്പിച്ചു നടക്കും. മിണ്ടുക പോലുമില്ല.
ഗായത്രിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് മടങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ അമ്മ സ്നേഹത്തോടെ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ കൊടുത്തുവിടും. പറമ്പിലെ കാച്ചിലും ചേനയും അമ്മയുണ്ടാക്കിയ പലഹാരങ്ങളും ഒക്കെ ആ പൊതിയിൽ ഉണ്ടാകും. അമ്മ സ്നേഹത്തോടെ കൊടുത്തുവിടുന്ന ആ സാധനങ്ങൾ അവിടെ കൊണ്ടുകൊടുക്കുമ്പോൾ പുച്ഛം മാത്രമാണ് പ്രതികരണം. “നിന്റെ വീട്ടിൽ ഇതൊക്കെയല്ലേ ഉള്ളൂ, ഇതിന് ഇവിടെ എന്ത് വിലയാ?” എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് കുറ്റം പറയുമെങ്കിലും അതൊക്കെ മൂക്കുമുട്ടെ തിന്നാൻ അവർക്ക് ഒരു മടിയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
തുടക്കത്തിൽ ഒരു ‘നല്ല മരുമകൾ’ ചമഞ്ഞ് ഗായത്രി അവിടെ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളൊന്നും സൂരജിനോട് പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. എന്നാൽ അത് വലിയൊരു മണ്ടത്തരമാണെന്ന് അവൾ വൈകാതെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. കാരണം, വീട്ടിൽ നടക്കുന്ന ഓരോ കാര്യവും അമ്മ വളച്ചൊടിച്ച് ഗായത്രിക്ക് എതിരായി സൂരജിന്റെ ചെവിയിൽ ഓതിക്കൊടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “അവൾ ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല, എല്ലാം എന്നെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിക്കുകയാണ്” എന്ന അമ്മയുടെ പരാതികൾ കേട്ട് സൂരജ് ഗായത്രിയെ സംശയിക്കാൻ തുടങ്ങി.
പതിയെ പതിയെ ഗായത്രി അവിടെ നടക്കുന്ന ഓരോ കാര്യങ്ങളും സൂരജിനെ അറിയിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യമൊക്കെ “അമ്മയല്ലേ, നീ കുറച്ച് ക്ഷമിക്കണം” എന്ന ഉപദേശമായിരുന്നു അവന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഉണ്ടായത്. പിന്നീട് സൂരജ് കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു തുടങ്ങി. അമ്മയുടെ ഇരട്ടത്താപ്പും അഭിനയവും അവൻ നേരിട്ട് കണ്ടു. ഗായത്രി എത്രത്തോളം മാനസിക വിഷമം അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവന് ബോധ്യമായി.
ആയിടയ്ക്കാണ് ഗായത്രി ഗർഭിണിയാണെന്ന് അറിയുന്നത്. പരിശോധനയ്ക്ക് പോയപ്പോൾ ഡോക്ടർ സൂരജിനോട് പ്രത്യേകം പറഞ്ഞു, “ഗർഭകാലത്ത് ഭാര്യയ്ക്ക് നല്ല മാനസിക സന്തോഷം വേണം. അത് കുഞ്ഞിന്റെ ആരോഗ്യത്തിന് പ്രധാനമാണ്.”
സ്വന്തം കുഞ്ഞിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഒരു വിട്ടുവീഴ്ചയ്ക്കും സൂരജ് തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഗായത്രിയെ അനാവശ്യമായി ശകാരിച്ച അമ്മയോട് സൂരജ് ആദ്യമായി ശബ്ദമുയർത്തി സംസാരിച്ചു. അതോടെ അവിടെ വലിയൊരു നാടകം അരങ്ങേറി.
“നീ പെണ്ണിന്റെ വാക്ക് കേട്ട് നിന്നെ പ്രസവിച്ച അമ്മയെ തള്ളിപ്പറയുന്നോ? ഇവൾ നിന്നെ മയക്കി വെച്ചിരിക്കുകയാണ്,” എന്ന് പറഞ്ഞ് അമ്മ നെഞ്ചത്തടിച്ചു നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി. ബഹളം കേട്ട് നാട്ടുകാർ ഓടിക്കൂടി. അതോടെ സൂരജിന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഇത്രയും നാൾ അവിടെ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ അവൻ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.
അപമാനം സഹിക്കവയ്യാതെ അമ്മ അവരോട് ആ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോകാൻ പറഞ്ഞു. സൂരജ് രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിച്ചില്ല. “ഗായത്രീ, നിനക്ക് വേണ്ട സാധനങ്ങളെല്ലാം എടുത്തു തയ്യാറായിക്കോ, നമ്മൾ ഇപ്പോൾത്തന്നെ പോകുന്നു,” അവൻ ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
അവർ പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ അമ്മ തിരിഞ്ഞു നോക്കുക പോലും ചെയ്തില്ല. എങ്കിലും ഗായത്രിയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു വലിയ ഭാരം ഒഴിഞ്ഞ ആശ്വാസമായിരുന്നു. ഇനിയൊരിക്കലും ആ നരകത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വരേണ്ടി വരരുതേ എന്ന് അവൾ ആത്മാർത്ഥമായി പ്രാർത്ഥിച്ചു.
സൂരജ് അവളെ നേരെ കൊണ്ടുപോയത് നഗരത്തിന് അല്പം മാറിയുള്ള ഒരു കൊച്ചു ടെറസ് വീട്ടിലേക്കാണ്. വാടകവീടാണെങ്കിലും ആ വീടിന് വല്ലാത്തൊരു ഐശ്വര്യം തോന്നി. അപ്പോഴാണ് സൂരജ് ആ രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്തിയത്. തന്റെ സമ്പാദ്യമെല്ലാം ചേർത്ത് അവൻ നേരത്തെ വാങ്ങിയതായിരുന്നു ആ വീട്. അനാവശ്യമായ തർക്കങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ അത് രഹസ്യമാക്കി വെച്ചതായിരുന്നു.
ഇപ്പോൾ അവർ ആ കൊച്ചു വീട്ടിൽ സമാധാനത്തോടെ കഴിയുന്നു. ഗർഭകാലത്തിന്റെ ശാരീരിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും ഗായത്രി അതൊക്കെ ആസ്വദിക്കുകയാണ്. കാരണം, അവിടെ അവളെ ശപിക്കാനോ കുറ്റപ്പെടുത്താനോ ആരുമില്ല. സ്നേഹം മാത്രം നിറഞ്ഞ ആ കൊട്ടാരത്തിൽ അവർ തങ്ങളുടെ കുഞ്ഞതിഥിക്കായുള്ള കാത്തിരിപ്പിലാണ്. മുഖം വീർപ്പിക്കാത്ത പ്രഭാതങ്ങളും ശാപവാക്കുകളില്ലാത്ത രാത്രികളും അവൾക്ക് പുതിയൊരു ജീവിതം നൽകി. സ്നേഹം കൊണ്ട് തീർത്ത ആ ചെറിയ ലോകം അവൾക്ക് ഭൂമിയിലെ സ്വർഗ്ഗമായി തോന്നി.