by ## **തിരിച്ചറിവിന്റെ തീരങ്ങൾ**
“ഞാൻ നാളെ പുലർച്ചെ തന്നെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിക്കും ഹരി… നിന്റെ മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞിട്ട് നീ നേരെ അങ്ങോട്ട് വാ, ഞാൻ കവലയിൽ വന്ന് നിന്നെ കൂട്ടാം.”
ഓഫീസ് ഫയലുകൾ ബാഗിൽ അടുക്കി വെക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ഹരി തന്റെ ഭാര്യ മായയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടത്. ഹരി അവളെ ഒന്നു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. എപ്പോഴും പ്രസന്നമായിരിക്കുന്ന മായയുടെ മുഖത്ത് പെട്ടെന്നൊരു നിഴൽ പടരുന്നത് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
“എന്താ മായേ… നിന്റെ മുഖം പെട്ടെന്ന് വാടിയത്? വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നതിൽ നിനക്ക് വല്ല ബുദ്ധിമുട്ടുമുണ്ടോ? ഞാൻ അമ്മയെ വിളിച്ച് വരുന്നുണ്ടെന്ന് പറയുകയും ചെയ്തു. ഇനി വരാതിരിക്കുന്നത് ശരിയല്ലല്ലോ.”
ഹരി അവളുടെ അരികിലെത്തി ചേർത്തുപിടിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോൾ മായ ഒന്ന് പതറി. എന്നിട്ട് ഒരു ചിരി വരുത്തി പറഞ്ഞു: “അയ്യോ… നമ്മുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നതിൽ എനിക്ക് എന്ത് പ്രശ്നം ഹരീ? നിന്റെ മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോഴേക്കും നേരം വൈകില്ലേ എന്നോർത്തു പോയതാണ്.”
അവൾ ചിരിച്ചുവെങ്കിലും ഹരിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു സംശയം ബാക്കിയായി. അടുത്ത കാലത്തായി തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന കാര്യം പറയുമ്പോൾ മായയ്ക്ക് പഴയ ആവേശമില്ല. പ്രണയിച്ച് വിവാഹം കഴിച്ചവരാണ് അവർ. സ്വന്തം വീട്ടുകാർ കൈവിട്ടപ്പോൾ മായ എന്നും സ്നേഹത്തോടെ അഭയം കണ്ടെത്തിയിരുന്നത് ഹരിയുടെ വീട്ടിലായിരുന്നു. അമ്മയുണ്ടാക്കുന്ന ഭക്ഷണവും അവിടുത്തെ സ്നേഹവും അവൾ ഏറെ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.
“ഹരീ… ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ വരുന്നുണ്ടെന്ന് അമ്മയോട് പറഞ്ഞിരുന്നോ?” മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങുന്നതിനിടയിൽ മായ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. ഹരി തലയാട്ടിയതും അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ആ പോക്ക് നോക്കി നിൽക്കെ ഹരിയുടെ ഉള്ളിൽ അകാരണമായ ഒരു ഭയം ഉടലെടുത്തു.
അങ്ങ് ഗ്രാമത്തിലെ വീട്ടിൽ ഹരിയുടെ അമ്മ സരസ്വതി വലിയ തിരക്കിലായിരുന്നു. “ഇന്ന് വലിയ സന്തോഷത്തിലാണല്ലോ സരസ്വതിയമ്മേ… ഹരി മോൻ വരുന്നുണ്ടല്ലേ?” മീൻ വിൽക്കാൻ വന്ന കുമാരൻ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. അയാൾ തൂക്കി നൽകിയ അയലമീൻ വാങ്ങുമ്പോൾ സരസ്വതിയുടെ മുഖത്ത് അഭിമാനമായിരുന്നു.
“ഹരി വരുമ്പോൾ കുമാരൻ ചേട്ടൻ ഒന്നും പറയണ്ടല്ലോ… അമ്മയുടെ മുഖം കണ്ടാൽ തന്നെ മനസ്സിലാകും,” ഹരിയുടെ അനിയത്തി നീതു കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് വന്നു.
“ഹരി വരുമ്പോൾ അമ്മയ്ക്ക് എന്നും ഈ അയലമീൻ തന്നെ വേണം. അവന് അതല്ലേ ഇഷ്ടം. അല്ല, മായ മോളും വരുന്നുണ്ടോ? അവൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട മുള്ളൻ മീൻ വേണോ?” കുമാരൻ തിരക്കി.
സരസ്വതിയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് മാറി. “അവൾ ഇന്ന് വരുന്നില്ല… ഈ മീൻ മാത്രം മതി,” നീരസത്തോടെ മറുപടി പറഞ്ഞ് അവർ അകത്തേക്ക് നടന്നു.
വീടിനുള്ളിൽ ഹരിയുടെ അനിയൻ മനുവും നീതുവും അമ്മയെ കളിയാക്കാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. “അമ്മയുടെ അരുമ സന്താനം വരുന്നത് കൊണ്ട് ഇന്ന് നമ്മളെയൊന്നും കണ്ണിന് പിടിക്കില്ലല്ലോ,” നീതു പരിഭവിച്ചു. “ഏട്ടൻ രാത്രിയല്ലേ വരൂ? മായ ഏടത്തിയും കൂടെ ഉണ്ടാവുമോ?”
“അവൾ വരുന്നില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു,” അമ്മയുടെ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ നീതുവിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ഗൂഢമായ സന്തോഷം മിന്നിമറഞ്ഞു.
“മായ ഏടത്തി വരുന്നില്ലെന്ന് കേട്ടപ്പോൾ നിനക്കെന്താ ഇത്ര സന്തോഷം? ഏട്ടൻ സ്നേഹിച്ചു കെട്ടിയതല്ലേ അവരെ… നീ എന്തിനാ അവരോട് ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നത്?” മനു നീതുവിനെ ശകാരിച്ചു.
“ഏട്ടൻ സ്നേഹിച്ചാൽ ഏട്ടൻ നോക്കട്ടെ മനു. എനിക്ക് ആ പെണ്ണിനെ ഇഷ്ടമല്ല. അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും അവരോട് താല്പര്യമില്ലെന്ന് നിനക്കും അറിയില്ലേ? അവർ ഇങ്ങോട്ട് വരാതിരിക്കുന്നതാണ് എല്ലാവർക്കും നല്ലത്. പഴയ പോലെ നമ്മൾ മാത്രം മതി ഇവിടെ,” നീതു തന്റെ വെറുപ്പ് തുറന്നു പറഞ്ഞു.
“വെറുപ്പ് അവരോടല്ലേ ഉള്ളൂ മനു… ഏടത്തി അധ്വാനിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന പണത്തിനോട് നിനക്കും അമ്മയ്ക്കും കുഴപ്പമില്ലല്ലോ?” മനു പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“പണമൊന്നും ഞങ്ങൾ ചോദിക്കാറില്ല. ഞാൻ ഏട്ടനോടേ ചോദിക്കൂ. ഏട്ടൻ നമ്മുടേതാണ്,” നീതു വീറോടെ പറഞ്ഞു.
അവരുടെ സംസാരം മുറ്റത്തു നിന്ന് കേൾക്കുകയായിരുന്ന ഹരി ശരിക്കും തകർന്നുപോയി. ബൈക്കിന് ചെറിയൊരു തകരാർ പറ്റിയതുകൊണ്ട് വർക്ക്ഷോപ്പിൽ കൊടുത്ത് നടന്നു വന്നതായിരുന്നു അവൻ. അതുകൊണ്ടാണ് അവൻ വന്നത് ആരും അറിയാതിരുന്നത്.
“ഹരി ഏട്ടാ… ഏട്ടൻ എപ്പോൾ വന്നു?” അപ്രതീക്ഷിതമായി ഏട്ടനെ മുറ്റത്ത് കണ്ടപ്പോൾ മനു അമ്പരന്നു. ഹരി ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ ചിരിച്ചു. “ഇപ്പോൾ എത്തിയതേയുള്ളൂ മനു… വണ്ടി ഒന്ന് വർക്ക്ഷോപ്പിൽ കൊടുത്തു.”
അകത്തു നിന്ന് അമ്മ ഓടിവന്നു. “എന്റെ മോൻ ആകെ മെലിഞ്ഞു പോയല്ലോ!” സരസ്വതി മകനെ തൊട്ടു നോക്കി. എല്ലാവരും ഹരിക്ക് ചുറ്റും കൂടി. പക്ഷേ ഒരാൾ പോലും മായയെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചില്ല. താൻ വന്നിട്ട് മണിക്കൂറുകളായിട്ടും ആരും തന്റെ ഭാര്യയെ അന്വേഷിക്കാത്തത് ഹരിയെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു. തന്റെ വീട്ടുകാർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവനാകാൻ വേണ്ടി മായ ഇത്രയും കാലം എല്ലാം നിശബ്ദം സഹിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അതിനിടയിൽ അയൽവാസി ശാരദമ്മ വേലിക്ക് അപ്പുറം നിന്ന് ചോദിച്ചു, “ഹരി ഇന്ന് നേരത്തെ എത്തിയല്ലോ… മായ വന്നില്ലേ? സരസ്വതി മീൻ വാങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ വരുന്നില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു. പാവം… അവൾ വന്നാലല്ലേ എന്തെങ്കിലും ഇഷ്ടത്തിന് കഴിക്കാൻ പറ്റൂ. സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഇന്നും അവളെ കയറ്റില്ലല്ലോ.”
ആ വാക്കുകൾ ഹരിയുടെ ഉള്ളിൽ പുതിയൊരു ദൃഢനിശ്ചയമുണ്ടാക്കി. ഊണ് കഴിച്ച ഉടനെ അവൻ എഴുന്നേറ്റു. “അമ്മേ, ഞാൻ പോവുകയാണ്. എനിക്ക് വൈകുന്നേരം അവിടെ എത്തണം.”
സരസ്വതി ഞെട്ടിപ്പോയി. “അതെന്താടാ… നാളെ കഴിഞ്ഞേ പോകൂ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്? ആഹാരം പോലും നീ ശരിക്ക് കഴിച്ചില്ലല്ലോ.”
“മായയുടെ മീറ്റിംഗ് കഴിയാൻ വൈകും. അവൾ അവിടെ തനിച്ചാണ്. എനിക്ക് പോയേ പറ്റൂ,” ഹരി ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
“അവൾ അവിടെ ഫ്ലാറ്റിൽ നിന്നോളില്ലേ? നിനക്ക് ഞങ്ങളുടെ കൂടെ കുറച്ചു സമയം ചിലവഴിച്ചൂടെ? നിന്റെ മേൽ ഞങ്ങൾക്കും അവകാശമില്ലേ?” സരസ്വതി പരിഭവം പറഞ്ഞു.
“അവൾക്ക് ഞാനല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല അമ്മേ. എന്നെ വിശ്വസിച്ചു വന്നവളാണ് അവൾ. ലോകം മുഴുവൻ അവളെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞാലും എനിക്ക് അതിന് കഴിയില്ല,” ഹരി ബാഗുമെടുത്ത് ഇറങ്ങി.
“നിനക്ക് പോണമെങ്കിൽ പോയിക്കോ… പക്ഷേ കുറച്ച് പണം തന്നിട്ട് പോ. കയ്യിൽ തികയുന്നില്ല,” സരസ്വതി പിന്നാലെ വന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഹരി പതിനായിരം രൂപ എടുത്ത് അവർക്ക് നൽകി.
“ഇതുകൊണ്ടൊന്നും തികയില്ല ഹരി. നീതുവിന് ഡ്രസ്സ് എടുക്കാനും മറ്റും ഇതിലും കൂടുതൽ വേണം. അവളുടെ കയ്യിൽ പണമില്ലേ?” നീതുവിനെ ചൂണ്ടി സരസ്വതി ചോദിച്ചു.
“ഏടത്തിക്ക് ശമ്പളം കിട്ടിയില്ലേ ഏട്ടാ?” നീതുവും ഇടപെട്ടു.
ഹരി അനിയത്തിയെയും അമ്മയെയും രൂക്ഷമായി നോക്കി. “മായയുടെ ശമ്പളം അവൾ പഠിച്ചു നേടിയതാണ്. അതിന്റെ പൂർണ്ണ അവകാശി അവൾ മാത്രമാണ്. നാളെ ഞാൻ ഇല്ലാതെ വന്നാലും, ലോകം അവളെ ഉപേക്ഷിച്ചാലും അവൾക്ക് അന്തസ്സോടെ ജീവിക്കാൻ ആ പണം അവളുടെ സമ്പാദ്യമായി ഇരിക്കട്ടെ. ഒരു മകൻ എന്ന നിലയിൽ എന്റെ ശമ്പളത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ തരുന്ന ഈ വിഹിതം കൊണ്ട് നിങ്ങൾ തൃപ്തിപ്പെടണം.”
അമ്പരന്നു നിൽക്കുന്ന അമ്മയെയും അനിയത്തിയെയും നോക്കാതെ ഹരി വേഗത്തിൽ പടികളിറങ്ങി. തന്റെ മായയെ നെഞ്ചോട് ചേർക്കാൻ വെമ്പുന്ന മനസ്സുമായി അവൻ യാത്ര തിരിച്ചു. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പുതിയൊരു ആകാശം അവർക്ക് മുന്നിൽ തെളിയുകയായിരുന്നു.
**ശുഭം**