മാതാപിതാക്കളുടെ അമിതമായ നിർബന്ധവും അതിമോഹവും മക്കളുടെ സ്വപ്നങ്ങളെയും ജീവിതത്തെയും എങ്ങനെ തകർക്കുന്നുവെന്നും, തിരിച്ചറിവുകളിലൂടെ ആ ജീവിതം എങ്ങനെ തിരികെ പിടിക്കാമെന്നും വരച്ചുകാട്ടുന്ന കഥ താഴെ നൽകുന്നു.

### **കനൽവഴിയിലെ കരിനിഴലുകൾ**

കടലിന്റെ ആഴങ്ങളേക്കാൾ വലിയ സങ്കടവും നെഞ്ചുപൊട്ടുന്ന വേദനയും അടക്കിവെച്ചാണ് ശിവശങ്കരൻ ആ മുറിയിലേക്ക് നടന്നടുത്തത്. അവിടെ ഒരു മൂലയിൽ, ഭയന്നുവിറച്ച്, ശരീരമാസകലം മർദ്ദനമേറ്റ പാടുകളോടെ അവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മകൾ അനാമിക ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. “എന്റെ മകളെ പച്ചയോടെ കൊന്നു തിന്നാതെ, അല്പപ്രാണനോടെയെങ്കിലും എനിക്ക് തിരിച്ചു തന്നല്ലോ… നന്ദിയുണ്ട് നിങ്ങളോട്!” പോലീസുകാരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് ശിവശങ്കരൻ ആ അച്ഛന്റെ ഉള്ളിലെ അമർഷവും ദേഷ്യവും ദയനീയമായി വിളിച്ചുപറയുമ്പോൾ, പ്രതിക്കൂട്ടിൽ നിൽക്കുന്ന നിഖിൽ ഒട്ടും പശ്ചാത്താപമില്ലാതെ, അവളെ ഇനിയും ഇല്ലാതാക്കാൻ കഴിയാത്തതിന്റെ വഞ്ചന നിറഞ്ഞ ദേഷ്യത്തോടെയാണ് നോക്കിയത്. പോലീസ് ജീപ്പിലേക്ക് കയറുമ്പോഴും അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ഭാവമാറ്റവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മകന്റെ ക്രൂരതകൾക്ക് മൗനാനുമതി നൽകിയ അവന്റെ അമ്മ മാധവി തലതാഴ്ത്തി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ചുറ്റും കൂടിയ അയൽപക്കാരും നാട്ടുകാരും ആ ക്രൂരന്മാരെ ശപിച്ചുകൊണ്ട് പോലീസ് ജീപ്പിന് നേരെ ആക്രോശിച്ചു. ഒരു കാലത്ത് സന്തോഷം മാത്രം നിറഞ്ഞ സ്വന്തം വീടിന്റെ ലിവിങ് റൂമിലെ കസേരയിൽ ജീവനറ്റ പ്രതിമയെപ്പോലെ ഇരിക്കുന്ന മകളെ കണ്ടപ്പോൾ ശിവശങ്കരന്റെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞുതുളുമ്പി. പഴയപോലെ എപ്പോഴും ചിരിച്ചു കളിച്ച് നടന്നിരുന്ന തന്റെ ഓമനമകളുടെ ഈ അവസ്ഥ കാണാൻ ആ അച്ഛന്റെ കരളുറപ്പിന് കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അയാൾ വേഗത്തിൽ അവൾക്കരികിലേക്ക് ചെന്ന് അവളെ മാറോടണച്ച് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. കവിളിലും കൈകളിലും കഴുത്തിലുമെല്ലാം ചോരക്കട്ട പിടിച്ച മർദ്ദനമേറ്റ പാടുകൾ വ്യക്തമായിരുന്നു. പെറ്റമ്മയില്ലാത്ത മകളെ ചോദിക്കുന്നതെന്തും സാധിച്ചുകൊടുത്ത്, ഒരു കുറവും വരുത്താതെയാണ് ശിവശങ്കരൻ വളർത്തിയത്. അവളെ നല്ല രീതിയിൽ പഠിപ്പിച്ച് മികച്ചൊരു നിലയിലുള്ള ആൾക്ക് വിവാഹം കഴിച്ചു കൊടുക്കണമെന്നതായിരുന്നു അയാളുടെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വപ്നം.

ഗവേഷണ പഠനം പൂർത്തിയാക്കി നിൽക്കുന്ന സമയത്താണ് ശിവശങ്കരന്റെ സഹോദരി മാധവി വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ചെന്നൈയിൽ നിന്നും വലിയൊരന്തസ്സോടെ നാട്ടിലെത്തുന്നത്. പണക്കാരിയായ മാധവിക്ക് നാട്ടിലുള്ള സഹോദരനോടോ കുടുംബത്തോടോ യാതൊരു ആത്മബന്ധവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ അവരുടെ വരവിന് പിന്നിൽ കൃത്യമായ ഒരു ലക്ഷ്യമുണ്ടായിരുന്നു—തന്റെ മകൻ നിഖിലിനെക്കൊണ്ട് അനാമികയെ വിവാഹം കഴിപ്പിക്കുക എന്നത്. പുറമെ മാന്യനും ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥനുമായി അഭിനയിച്ച നിഖിലിനെ കണ്ടപ്പോൾ ശിവശങ്കരന് വലിയ സന്തോഷം തോന്നി. വലിയ പണക്കാരനായ, സ്വന്തം കുടുംബത്തിലെ പയ്യന് മകളെ നൽകിയാൽ അവൾ സുരക്ഷിതയായിരിക്കുമെന്നും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുമെന്നും അയാൾ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു. അതിനാൽ മാധവി വിവാഹാലോചന മുന്നോട്ടുവെച്ചപ്പോൾ തന്നെ ശിവശങ്കരൻ ഒട്ടും ആലോചിക്കാതെ സമ്മതിച്ചു. എന്നാൽ അനാമികയ്ക്ക് ആ സമയത്ത് കല്യാണത്തിന് ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു. പ്രൊഫഷണൽ ആർക്കിടെക്ചർ കോഴ്സ് പഠിച്ച് സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കണം എന്നതായിരുന്നു അവളുടെ വലിയ ആഗ്രഹം. “അച്ഛാ, എനിക്ക് ഇപ്പോൾ കല്യാണം വേണ്ട, എനിക്ക് ആ കോഴ്സ് പൂർത്തിയാക്കണം. അതുകഴിഞ്ഞിട്ട് പോരേ ഇതൊക്കെ?” എന്ന് അവൾ കരഞ്ഞു അപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും, ശിവശങ്കരൻ അത് കേൾക്കാൻ തയ്യാറായില്ല. നല്ലൊരു ആലോചന കൈവിട്ടുപോകരുതെന്നും സ്വന്തം ആൾക്കാരുടെ അടുത്തേക്ക് പോകുന്നത് തന്നെയാണ് അവളുടെ ഭാവിക്ക് നല്ലതെന്നും പറഞ്ഞ് അയാൾ അവളെ നിർബന്ധിച്ച് വിവാഹത്തിന് സമ്മതിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ ആർഭാടമായി അവരുടെ വിവാഹം നടക്കുകയും അവർ ചെന്നൈയിലേക്ക് മാറുകയും ചെയ്തു.

എന്നാൽ ശിവശങ്കരൻ കരുതിയതുപോലെയുള്ള ഒരു സ്വർഗ്ഗമായിരുന്നില്ല ചെന്നൈയിലെ ആ ആഡംബര ഫ്ലാറ്റിൽ അനാമികയെ കാത്തിരുന്നത്. പുറമെ മാന്യതയുടെ മുഖംമൂടിയണിഞ്ഞ നിഖിൽ ഒരു ക്രൂരനായ മാനസികരോഗിയായിരുന്നു (സൈക്കോ). മുൻപും പല പെൺകുട്ടികളും അവന്റെ ക്രൂരമായ പെരുമാറ്റം കാരണം ഉപേക്ഷിച്ചു പോയതായിരുന്നു. മകന്റെ ഈ സ്വഭാവ വൈകല്യങ്ങൾ മാറ്റിയെടുക്കാനും അവനെ നേർവഴിക്ക് കൊണ്ടുവരാനും അമ്മ മാധവി കണ്ടുപിടിച്ച ഒരു പരീക്ഷണവസ്തു മാത്രമായിരുന്നു പാവം അനാമിക. വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ആദ്യ ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ നിഖിലിന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം പുറത്തുവന്നു. സംശയരോഗവും ദേഷ്യവും നിറഞ്ഞ അവൻ നിസ്സാര കാര്യങ്ങൾക്ക് പോലും അവളെ ഭിത്തിയിൽ അടിക്കുകയും അതിക്രൂരമായി ഉപദ്രവിക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്മ മാധവിയാകട്ടെ, മകൻ മരുമകളെ മർദ്ദിക്കുമ്പോൾ തടയുന്നതിന് പകരം അത് കണ്ട് ആസ്വദിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ മകന്റെ ക്രൂരതകളെ ന്യായീകരിക്കുകയോ ആണ് ചെയ്തത്. സ്വന്തം അച്ഛന് ഫോൺ ചെയ്യുമ്പോൾ പോലും അനാമികയ്ക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഫോൺ ചെയ്യുമ്പോൾ നിഖിലും മാധവിയും രണ്ടു വശത്തും കാവൽ നിൽക്കും. എന്തെങ്കിലും സത്യം പുറത്തുപറഞ്ഞാൽ ഫോൺ വെച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ഉണ്ടാകുന്ന മർദ്ദനം സഹിക്കാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ, താൻ അവിടെ വളരെ സന്തോഷവതിയാണെന്ന് അച്ഛനോട് കള്ളം പറഞ്ഞ് അവൾക്ക് കരച്ചിലടക്കേണ്ടി വന്നു.

മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ അനാമികയുടെ ശബ്ദത്തിലെ വിറയലും സംസാരത്തിലെ മാറ്റങ്ങളും ശിവശങ്കരനിൽ സംശയമുണർത്തി. മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരു ഭയം തോന്നിയ അയാൾ ആരെയും അറിയിക്കാതെ പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം ചെന്നൈയിലെ അവരുടെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് ചെന്നു. അപ്രതീക്ഷിതമായി അച്ഛനെ കണ്ടപ്പോൾ അനാമികയ്ക്ക് സന്തോഷത്തേക്കാളേറെ ഭയമാണ് ഉണ്ടായത്. കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൾ ഭയം കാരണം കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും, താൻ സ്നേഹത്തോടെ വളർത്തിയ പഴയ മകളുടെ നിഴൽ മാത്രമാണ് അവിടെയുള്ളതെന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി. അവൾ ആകെ വാടിത്തളർന്ന്, കണ്ണുകൾ കുഴിഞ്ഞുപോയിരുന്നു. നിഖിലിന്റെയും മാധവിയുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ അവൾ ഭയന്നുവിറയ്ക്കുന്നത് കണ്ടെങ്കിലും തെളിവില്ലാത്തതിനാൽ ശിവശങ്കരന് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്നാൽ ഫ്ലാറ്റിന് പുറത്തിറങ്ങിയ ശിവശങ്കരനോട് അടുത്ത വീട്ടിലെ സ്ത്രീയാണ് അവിടെ നടക്കുന്ന ക്രൂരതകളുടെ സത്യം വെളിപ്പെടുത്തിയത്. അനാമിക ദിവസവും അനുഭവിക്കുന്ന നരകയാതനകളെക്കുറിച്ചും നിഖിലിന്റെ സൈക്കോ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചും അവർ വിശദീകരിച്ചപ്പോൾ ശിവശങ്കരന്റെ നെഞ്ച് തകർന്നുപോയി. തന്റെ അവിവേകം കൊണ്ടാണ് മകൾ ഈ നരകത്തിൽ അകപ്പെട്ടതെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ അയാൾ, വൈകാതെ തന്നെ തൊട്ടടുത്ത പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ പരാതി നൽകി പോലീസുമായെത്തി നിഖിലിനെയും മാധവിയെയും അറസ്റ്റ് ചെയ്യിപ്പിച്ചു.

പോലീസ് നടപടികൾക്ക് ശേഷം, തകർന്ന മനസ്സോടെ അനാമികയെയും കൂട്ടി ശിവശങ്കരൻ നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. ട്രെയിൻ യാത്രയിലുടനീളം ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിശ്ശബ്ദയായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു അവൾ. മനസ്സിലേറ്റ ആഘാതം അത്രത്തോളം ആഴമുള്ളതായിരുന്നു. മകൾ വേണ്ടെന്ന് കരഞ്ഞു പറഞ്ഞിട്ടും തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ അവളുടെ മേൽ അടിച്ചേൽപ്പിച്ചതാണ് ഈ ദുരന്തത്തിന് കാരണമായതെന്ന് അയാൾ പൂർണ്ണമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. മാതാപിതാക്കളുടെ നിർബന്ധവും അവിവേകവും മക്കളുടെ ജീവിതം തകർത്തുകളയുമെന്ന വലിയ പാഠം അയാൾ പഠിക്കുകയായിരുന്നു. ഇനി എന്തൊക്കെ വന്നാലും മകളുടെ നഷ്ടപ്പെട്ട ജീവിതവും സ്വപ്നങ്ങളും തിരികെ നൽകണമെന്ന് അയാൾ ഉറപ്പിച്ചു. നാട്ടിലെത്തിയ ഉടൻ തന്നെ അവൾ പണ്ട് ഏറെ ആഗ്രഹിച്ച പ്രൊഫഷണൽ ആർക്കിടെക്ചർ ഡിസൈനിങ് കോഴ്സിന് അവളെ കൊണ്ടുപോയി ചേർത്തു. താൻ കാരണം തടസ്സപ്പെട്ട അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക് അവൾ തിരികെ നടക്കണമെന്നതായിരുന്നു ആ അച്ഛന്റെ ഒരേയൊരു പ്രാർത്ഥന.

തുടക്കത്തിൽ അനാമികയ്ക്ക് ഒന്നിനോടും താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു. വല്ലാത്തൊരു വിഷാദത്തിലായിരുന്നു അവൾ. എന്നാൽ കോഴ്സ് പുരോഗമിച്ചതോടെ പുതിയ അന്തരീക്ഷവും അധ്യാപകരുടെയും കൂട്ടുകാരുടെയും പിന്തുണയും അവളെ പഴയ ഓർമ്മകളിൽ നിന്ന് പതിയെ മോചിപ്പിച്ചു. മനസ്സിലേറ്റ ആഴത്തിലുള്ള മുറിവുകളെല്ലാം തന്റെ കഠിനാധ്വാനം കൊണ്ടും കഴിവ് കൊണ്ടും അവൾ മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഡിസൈനിങ് മേഖലയിൽ അവൾ തന്റെ പൂർണ്ണ സർഗ്ഗാത്മകത പുറത്തെടുത്തു. ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ട് തന്നെ സ്ഥാപനത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച വിദ്യാർത്ഥിയായി അവൾ മാറി. മകളുടെ മുഖത്ത് പഴയ ചിരി തിരികെ വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ശിവശങ്കരന്റെ മനസ്സിലും ആശ്വാസത്തിന്റെ കുളിർമഴ പെയ്തു. സ്വന്തം തെറ്റുകൾ തിരുത്താൻ കഴിഞ്ഞതിന്റെ വലിയൊരു സമാധാനം ആ അച്ഛൻ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു.

വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. വളരെ മികച്ച രീതിയിൽ തന്നെ അനാമിക കോഴ്സ് പൂർത്തിയാക്കി. വെറുമൊരു പഠന സർട്ടിഫിക്കറ്റ് മാത്രമല്ല അവൾ അവിടെ നിന്നും നേടിയെടുത്തത്; ഒപ്പം സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കാനുള്ള ആത്മവിശ്വാസവും പ്രാപ്തിയുമായിരുന്നു. കോഴ്സ് പൂർത്തിയായ ഉടൻ തന്നെ പ്രമുഖ അന്താരാഷ്ട്ര ആർക്കിടെക്ചറൽ കമ്പനിയിൽ ഉയർന്ന പദവിയിൽ നല്ലൊരു ജോലിയും അവൾക്ക് ലഭിച്ചു. സാമ്പത്തികമായും മാനസികമായും അവൾ തികച്ചും സ്വതന്ത്രയായി മാറി. പഴയ ദുരനുഭവങ്ങളുടെ കരിനിഴലുകളെല്ലാം മാറ്റിനിർത്തി സ്വന്തം അധ്വാനം കൊണ്ട് ഉയർന്ന വിജയം വരിച്ച ഒരു പുതിയ അനാമികയെയാണ് പിന്നീട് ലോകം കണ്ടത്.

ഇന്ന് അനാമിക പഴയപോലെ പേടിച്ചുവിറയ്ക്കുന്ന, മറ്റുള്ളവരുടെ തീരുമാനങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങുന്ന ഒരു പാവം പെൺകുട്ടിയല്ല. ജീവിതത്തിലെ കഠിനമായ പ്രതിസന്ധികളെ ധീരമായി നേരിട്ട്, സ്വന്തം കഴിവിൽ വിശ്വസിച്ച് ആത്മാഭിമാനത്തോടെ ജീവിക്കുന്ന കരുത്തുറ്റ ഒരു സ്ത്രീയാണ് അവൾ. മകളുടെ ഈ അതിശയിപ്പിക്കുന്ന മാറ്റവും വളർച്ചയും കണ്ട് അഭിമാനത്തോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും ശിവശങ്കരൻ എന്നും അവൾക്കൊപ്പം തണലായി ഉണ്ട്. മക്കളുടെ സന്തോഷമാണ് ഏതൊരു നേട്ടത്തേക്കാളും വലുതെന്ന തിരിച്ചറിവോടെ ആ അച്ഛനും മകളും പുതിയൊരു പ്രകാശപൂർണ്ണമായ ജീവിതത്തിലേക്ക് സന്തോഷത്തോടെ മുന്നേറുകയാണ്.