.

## ലഹരിയും തിരിച്ചറിവും

വരണ്ട ഓഫീസ് ഫയലുകൾക്കിടയിലെ മടുപ്പറ്റ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് വൈകുന്നേരം വീട്ടിലെത്തുന്ന സിദ്ധാർത്ഥ്, ശാന്തതയുടെയും മിതത്വത്തിന്റെയും പ്രതീകമായിരുന്നു. ഐ.ടി കമ്പനിയിലെ ഉയർന്ന ജോലിയും സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയും സ്നേഹമുള്ള അന്തരീക്ഷവും നൽകിയിട്ടും, ഭാര്യ മേഘയ്ക്ക് ആ ജീവിതം ഒരു തടവറ പോലെയാണ് തോന്നിയിരുന്നത്. ദിവസവും ഒരേ രാപ്പകലുകൾ, യാന്ത്രികമായ സംഭാഷണങ്ങൾ, ഒരേപോലെയുള്ള സന്തോഷങ്ങൾ—ഇതെല്ലാം മേഘയുടെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു വിരസത സൃഷ്ടിച്ചു. പണത്തേക്കാളും സമാധാനത്തേക്കാളും ഉപരിയായി ജീവിതത്തിൽ എന്തോ ഒരു ‘ത്രില്ല്’ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു. ആ ആഗ്രഹമാണ് അവളെ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം വഴി റോണി എന്ന യുവാവിലേക്ക് എത്തിച്ചത്. ഒരു സ്ഥിരജോലിയോ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളോ ഇല്ലാത്ത, അത്യാധുനിക ബൈക്കുകളിൽ കറങ്ങിനടക്കുന്ന, ക്രിമിനൽ പശ്ചാത്തലമുള്ള ഒരു തല്ലിപ്പൊളി ചെറുക്കനായിരുന്നു റോണി. അവന്റെ ആ പരുക്കൻ രീതികളും, ആർക്കും വഴങ്ങാത്ത സ്വഭാവവും, നിഗൂഢത നിറഞ്ഞ സംസാരാനുഭവങ്ങളും മേഘയ്ക്ക് പുതിയൊരു ലഹരിയായി മാറി. വെറും താല്കാലികമായ ശാരീരിക ആകർഷണത്തിനും ആവേശത്തിനും വേണ്ടി അവൾ സിദ്ധാർത്ഥിനെ വഞ്ചിച്ച് റോണിയുമായി അവിഹിത ബന്ധത്തിലേക്ക് കടന്നു. സിദ്ധാർത്ഥ് ഓഫീസിലേക്ക് പോകുന്ന പകൽസമയങ്ങളിൽ റോണി ആഡംബരത്തോടെ ആ വീട്ടിലേക്ക് സ്ഥിരമായി വരാൻ തുടങ്ങി.

രഹസ്യങ്ങൾ എന്നെന്നും മറഞ്ഞിരിക്കില്ലെന്ന സത്യം മേഘ തിരിച്ചറിഞ്ഞത് അപ്രതീക്ഷിതമായിട്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം പ്രധാനപ്പെട്ട ചില ഫയലുകൾ എടുക്കാനായി ഉച്ചയ്ക്ക് സിദ്ധാർത്ഥ് അപ്രതീക്ഷിതമായി വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി. സ്വന്തം കിടപ്പുമുറിയിൽ റോണിയോടൊപ്പം നിൽക്കുന്ന മേഘയെ സിദ്ധാർത്ഥ് കൈയോടെ പിടികൂടി. സാധാരണ നാടകീയ സിനിമകളിലേതുപോലെ ഭ്രാന്തമായ അലർച്ചയോ, അക്രമമോ അവിടെയുണ്ടായില്ല; പകരം, ആഴമേറിയ ഒരു നിശബ്ദതയാണ് ആ മുറിയിൽ പടർന്നത്. റോണിയെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറക്കിവിട്ട ശേഷം, മേഘയോട് ഒരു വാക്ക് പോലും മിണ്ടാതെ സിദ്ധാർത്ഥ് തളർച്ചയോടെ സ്റ്റഡി റൂമിൽ കയറി വാതിലടച്ചു. ആ നിശബ്ദത മേഘയുടെ ഉള്ളിൽ വലിയ ഭയത്തിന്റെ വിത്തുകൾ പാകി. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ സിദ്ധാർത്ഥ് ഉമ്മറത്തെ മേശപ്പുറത്തേക്ക് ഒരു കവർ എറിഞ്ഞു—വിവാഹമോചന പത്രങ്ങൾ! “ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ ഇതിൽ ഒപ്പിട്ട് തന്നേക്കണം, എന്നിട്ട് നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളവന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങിപ്പൊയ്ക്കോ!” എന്ന് ശാന്തമായി എന്നാൽ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ സിദ്ധാർത്ഥ് പറഞ്ഞു. മേഘ അവന്റെ കാലുകൾ പിടിച്ച് മാപ്പപേക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും സിദ്ധാർത്ഥ് അവളെ നിർദ്ദയം തട്ടിമാറ്റി. “നിനക്ക് ഇവിടെ എല്ലാ സ്വാതന്ത്ര്യവും സ്നേഹവും ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ നിനക്ക് വേണ്ടത് ഒരു കുടുംബജീവിതമല്ല, വെറും താല്കാലിക ലഹരി മാത്രമാണ്. നിന്റെ ടേസ്റ്റ് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഇനി നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് ഞാൻ തടസ്സമാകില്ല,” എന്ന് അവൻ വ്യക്തമാക്കി.

സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ കണ്ണുകളിലെ മാറ്റാനാകാത്ത വെറുപ്പും തീരുമാനവും കണ്ടപ്പോൾ ഇനി കരഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലെന്ന് മേഘയ്ക്ക് മനസ്സിലായി. വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ അവൾ ഡിവോഴ്സ് പേപ്പറിൽ ഒപ്പിട്ടു. “നിനക്ക് പോകാം, അവൻ പുറത്ത് ബൈക്കുമായി നിൽപ്പുണ്ട്. നീ അവന്റെ വലിയ പ്രണയമല്ലേ, അവനോട് തന്നെ നിന്നെ ഏറ്റെടുത്തുകൊള്ളാൻ ഞാൻ ഇന്നലെ രാത്രി അവന്റെ അടുത്ത് പോയി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്,” എന്ന് ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് ചൂണ്ടി സിദ്ധാർത്ഥ് പറഞ്ഞു. പുറത്ത് റോണി തന്റെ സിഗരറ്റ് പുകച്ചുരുളുകൾക്കിടയിലൂടെ ഗേറ്റിനു പുറത്ത് കാത്തുനിൽക്കുന്നത് മേഘ കണ്ടു. തലേന്ന് ഭയന്നോടിയ റോണി ഇന്ന് ഇത്രയും കൂളായി നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അവൾക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി. എന്നാൽ, സിദ്ധാർത്ഥ് ഇന്നലെ രാത്രി റോണിയുടെ താവളത്തിൽ ചെന്ന് അവനെ ക്രൂരമായി മർദ്ദിച്ചാണ് ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ നിർബന്ധിതനാക്കിയതെന്ന സത്യം അവൾക്ക് അപ്പോൾ അറിയില്ലായിരുന്നു. സിദ്ധാർത്ഥ് മേഘയുടെ വസ്ത്രങ്ങളടങ്ങിയ ഒരു ചെറിയ ബാഗ് കൈയിൽ കൊടുത്ത് അവളെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി ഗേറ്റ് പൂട്ടി. സ്വന്തം കുടുംബം പോലും തള്ളിപ്പറഞ്ഞ അവസ്ഥയിൽ, മേഘ തന്റെ ഭാവി സുരക്ഷിതമാകും എന്ന വഞ്ചനാപരമായ പ്രതീക്ഷയോടെ റോണിയുടെ ബൈക്കിനു പിന്നിൽ കയറിപ്പോയി.

തുടക്കത്തിൽ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ പുതിയ അന്തരീക്ഷവും റോണിയുടെ സുഹൃത്തുക്കൾക്കൊപ്പമുള്ള പാർട്ടികളും കറക്കങ്ങളും മേഘയ്ക്ക് ആവേശകരമായി തോന്നി. എന്നാൽ ആ ആർഭാടങ്ങളുടെ ആയുസ്സ് വളരെ കുറവായിരുന്നു. റോണിയുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം വൈകാതെ വെളിപ്പെട്ടു. അവൻ കഞ്ചാവിനും ലഹരിമരുന്നുകൾക്കും ഗുരുതരമായി അടിമയായിരുന്നു. അവന്റെ കൈയിലെ പണം തീർന്നതോടെ അവൻ മേഘയുടെ ആഭരണങ്ങളിൽ കണ്ണുവെച്ചു. തനിക്ക് അമ്മ നൽകിയ സ്വർണ്ണമാല ചോദിച്ചപ്പോൾ മേഘ എതിർത്തു പറഞ്ഞു: “ഇത് എന്റെ അമ്മയുടെ ഓർമ്മയാ, ഞാൻ തരില്ല.” അടുത്ത നിമിഷം റോണിയുടെ ക്രൂരമായ കൈയേറ്റമാണ് അവൾക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്നത്. “എടീ, എന്റെ കൂടെ സുഖിക്കാൻ ഇറങ്ങി വന്നതല്ലേ നീ? വലിയ പതിവ്രത ചമയേണ്ട. മര്യാദയ്ക്ക് ആ മാല ഇങ്ങോട്ട് തന്നേക്കണം, ഇല്ലെങ്കിൽ നിന്നെ ഞാൻ ഇല്ലാതാക്കും!” എന്ന് അവൻ അലറി. ജീവനിലുള്ള ഭയം കാരണം മേഘ ആ മാല അവന് ഊരി നൽകി. സിദ്ധാർത്ഥ് ഇന്നുവരെ തന്നോട് ഒച്ചയെടുത്ത് പോലും സംസാരിച്ചിട്ടില്ലെന്ന ഓർമ്മ ആ നിമിഷം മേഘയുടെ മനസ്സിൽ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി.

ദിവസങ്ങൾ കഴിയുന്തോറും നരകതുല്യമായ അനുഭവങ്ങളാണ് മേഘയ്ക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്നത്. ലഹരിയിൽ ബോധമില്ലാതെ വീട്ടിലെത്തുന്ന റോണി അവളെ നിരന്തരം ശാരീരികമായും മാനസികമായും ഉപദ്രവിച്ചു. മേഘയ്ക്ക് അവനോടുണ്ടായിരുന്ന ശാരീരിക ആകർഷണം വെറുപ്പും ഭയവുമായി മാറി. പണത്തിന് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച റോണി, ഒടുവിൽ തന്റെ സാമ്പത്തിക ആവശ്യങ്ങൾക്കായി മേഘയെ തന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് മുന്നിലേക്ക് വരെ വിറ്റഴിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ആ നിമിഷത്തിലാണ് മേഘയ്ക്ക് സിദ്ധാർത്ഥ് നൽകിയ സുരക്ഷിതത്വത്തിന്റെയും ബഹുമാനത്തിന്റെയും വില പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലായത്. വെറുമൊരു നിമിഷത്തെ ശാരീരിക സുഖത്തിനും വിരസത മാറ്റാനുമായി താൻ എടുത്ത അവിവേകമായ തീരുമാനം സ്വന്തം ജീവിതത്തെ ഒരു ശാപമാക്കി മാറ്റി എന്ന് അവൾ വൈകി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഇതിനിടയിൽ സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളും ബന്ധുക്കളും അവളുമായി എല്ലാ ബന്ധവും ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നു.

ഒരു രാത്രിയിൽ, റോണി അമിതമായി ലഹരി ഉപയോഗിച്ച് ബോധമില്ലാതെ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന സമയം നോക്കി മേഘ ആ നരകത്തിൽ നിന്നും ജീവനും കൊണ്ട് ഇറങ്ങിയോടി. അവൾക്ക് പോകാൻ ലോകത്ത് ഒരേയൊരു ഇടമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ—താൻ വഞ്ചിച്ച സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ അരികിലേക്ക്. തന്റെ തെറ്റുകൾ ഏറ്റുപറഞ്ഞ്, അവന്റെ കാലുപിടിച്ച് മാപ്പപേക്ഷിച്ച് പഴയ ജീവിതം തിരികെ ചോദിക്കാമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ അവൾ ഇരുട്ടിനെ ഭയക്കാതെ ഓടി. കീറിപ്പറിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളും അഴുക്കുപിടിച്ച മുഖവും, മുറിവേറ്റ ശരീരവുമായി മേഘ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ വീടിന്റെ പടിവാതിലിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. തുടിക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ അവൾ കോളിംഗ് ബെല്ലിൽ വിരലമർത്തി. തന്റെ തെറ്റുകൾക്ക് സിദ്ധാർത്ഥ് നൽകുന്ന ഏത് ശിക്ഷയും ഏറ്റുവാങ്ങാൻ അവൾ തയ്യാറായിരുന്നു, പക്ഷേ അവൾക്ക് ആ പഴയ സുരക്ഷിതത്വം അത്യാവശ്യമായിരുന്നു.

ചില നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു. മുന്നിൽ ശാന്തനായി നിൽക്കുന്ന സിദ്ധാർത്ഥിനെ കണ്ടതും മേഘ തറയിലിരുന്ന് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. “സിദ്ധൂ… എന്നോട് ക്ഷമിക്ക്! എനിക്ക് വലിയ തെറ്റ് പറ്റിപ്പോയി… അവൻ ഒരു മൃഗമാണ്, എന്നെ ജീവിക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ല. എനിക്ക് എന്റെ പഴയ ജീവിതം വേണം, എന്നെ വീണ്ടും സ്വീകരിക്കണം!” എന്ന് അവൾ യാചിച്ചു. എന്നാൽ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ മുഖത്ത് യാതൊരു വികാരചലനങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ തികച്ചും തണുത്ത ഈണത്തിൽ പറഞ്ഞു: “മേഘ, നിനക്ക് തെറ്റ് പറ്റിയതല്ല. നീ എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും വച്ച് ബോധപൂർവ്വം തിരഞ്ഞെടുത്ത ജീവിതമാണിത്. എന്റെ കൂടെ ജീവിച്ചപ്പോൾ നിനക്ക് വിരസതയായിരുന്നു, ആ തല്ലിപ്പൊളിയുടെ കൂടെ പോയാൽ വലിയ സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടുമെന്ന് നീ കരുതി. ഒരു തീരുമാനമെടുക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതത്തെക്കുറിച്ച് അന്നേ ആലോചിക്കണമായിരുന്നു.” “ഞാൻ ഇനി ഒന്നിനും വരില്ല സിദ്ധൂ, ദയവായി എന്നെ ഇവിടെ നിൽക്കാൻ അനുവദിക്ക്…” അവൾ വീണ്ടും കണ്ണീരോടെ അപേക്ഷിച്ചു.

അപ്പോഴാണ് അകത്തുനിന്ന് മൃദുവായ ഒരു പെൺശബ്ദം ഉയർന്നത്: “ഏട്ടാ, ആരാണ് വാതിൽക്കൽ?” സാരിയുടുത്ത്, നെറ്റിയിൽ സിന്ദൂരമണിഞ്ഞ തികച്ചും ശാന്തയായ ഒരു പെൺകുട്ടി സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു നിന്നു. സിദ്ധാർത്ഥ് അവളെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് മേഘയോടായി പറഞ്ഞു: “ഇത് അനന്യ. എന്റെ ഭാര്യ. നീ പോയതിന് ശേഷം എന്റെ കുടുംബം എനിക്കായി കണ്ടെത്തിയ പങ്കാളി. മിഥ്യാസുഖങ്ങൾക്കും ആർഭാടങ്ങൾക്കും അപ്പുറം കുടുംബബന്ധങ്ങൾക്ക് മൂല്യം നൽകുന്ന പെൺകുട്ടി. നിനക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടത് എന്താണെന്ന് നീ ഇപ്പോൾ മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ടാകും. പക്ഷേ, ഇനി ഈ പടിവാതിലിനപ്പുറത്തേക്ക് നിനക്ക് സ്ഥാനമില്ല. നീ വന്ന വഴിക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു പൊയ്ക്കോ.” എന്ന് പറഞ്ഞ് സിദ്ധാർത്ഥ് ആ വാതിൽ അവളുടെ മുന്നിൽ കൊട്ടിയടച്ചു. ആ വാതിൽ അടഞ്ഞ ശബ്ദം മേഘയുടെ നെഞ്ചിൽ വലിയൊരു പ്രഹരമായി പതിച്ചു. വെറുമൊരു നിമിഷത്തെ ലഹരിക്കും താൽക്കാലിക സന്തോഷത്തിനും വേണ്ടി ദൈവത്തെപ്പോലൊരു ഭർത്താവിനെയും സുരക്ഷിതമായ ജീവിതത്തെയും തല്ലിക്കെടുത്തി, തെരുവിന്റെ അനാഥത്വത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങേണ്ടി വന്ന തന്റെ വിധിെയോർത്ത് മേഘ ആ അടഞ്ഞ വാതിലിനു മുന്നിലിരുന്ന് അലറിക്കരഞ്ഞു. പക്ഷേ, ആ കരച്ചിൽ കേൾക്കാൻ അവിടെ ആരും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല!