by ഇതാണോ നിങ്ങളുടെ സത്യസന്ധത? ഇതിനെന്താണ് സന്ദീപേട്ടാ പറയാനുള്ളത്?”
മീരയുടെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളിൽ ഇരുന്ന ഫോണിലെ വാട്സാപ്പ് വീഡിയോ കണ്ട സന്ദീപിന്റെ ചങ്ക് ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയി. തന്റെ ഓഫീസിലെ സഹപ്രവർത്തകയായ രശ്മിയും താനും തമ്മിലുള്ള തീവ്രമായ ആ ചുംബനരംഗം അത്രമേൽ വ്യക്തമായി അതിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു. ലോകം തന്റെ കാൽക്കീഴിൽ നിന്ന് ഒലിച്ചുപോകുന്നതുപോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി. മുഖമുയർത്തി മീരയെ ഒന്ന് നോക്കാൻ പോലുമുള്ള കെല്പ് ആ നിമിഷം അയാൾക്കില്ലായിരുന്നു.
ആരും കാണില്ലെന്ന ഉറപ്പിൽ ചെയ്ത ആ പ്രവൃത്തി, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സത്യമായി ഭാര്യയുടെ മുന്നിലെത്തിയിരിക്കുന്നു. മീരയുടെ കണ്ണുകൾ ദേഷ്യം കൊണ്ടും സങ്കടം കൊണ്ടും ചുവന്നിരുന്നു. അവൾ അയാളുടെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ച് ഉലച്ചുകൊണ്ട് നിലവിളിച്ചു: “എന്റെ സ്നേഹത്തിൽ എന്തെങ്കിലും കുറവുണ്ടായിരുന്നോ? അതോ വെറും വേശ്യാലയമായിരുന്നോ നിങ്ങളുടെ മനസ്സ്? എന്തിനായിരുന്നു എന്നെ ഇങ്ങനെ ചതിച്ചത്?”
ആ ചോദ്യങ്ങൾ സന്ദീപിന്റെ നെഞ്ചിൽ ആഞ്ഞു തറച്ചു. തന്റെ പൗരുഷത്തെയും സ്നേഹത്തെയും അവൾ ചോദ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ മറുപടി പറയാനാവാതെ അയാൾ തകർന്നുനിന്നു. വെറുമൊരു നേരംപോക്കിന് തുടങ്ങിയ ഒരു കളി തന്റെ കുടുംബജീവിതം ഇത്രവേഗം തകർക്കുമെന്ന് അയാൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല. വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് വെറും അഞ്ച് മാസമേ ആയിരുന്നുള്ളൂ. വീട്ടുകാർ ആലോചിച്ചുറപ്പിച്ച ബന്ധമായിരുന്നുവെങ്കിലും മീര സന്ദീപിനെ ജീവനതുല്യം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ സന്ദീപിന് സ്ത്രീകൾ എന്നും ഒരു ബലഹീനതയായിരുന്നു. സുന്ദരികളായ പെണ്ണുങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ ഉള്ളിലൊരു കൗതുകം തോന്നുമായിരുന്നെങ്കിലും അതിനപ്പുറം പോകാൻ അയാൾക്ക് ഭയമായിരുന്നു.
അപ്പോഴാണ് ഓഫീസിലേക്ക് വിവാഹമോചിതയായ രശ്മി എത്തിയത്. മോഡേൺ ആയ, അല്പം ചടുലതയുള്ള അവളുടെ പെരുമാറ്റം സന്ദീപിനെ ആകർഷിച്ചു. സഹപ്രവർത്തകർ അവളിലെ ‘സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ’ കുറിച്ച് അടക്കം പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ സന്ദീപിനും ഒരു കൗതുകം തോന്നി. വെറുതെ ഒന്ന് വലയെറിഞ്ഞു നോക്കിയതായിരുന്നു അയാൾ, പക്ഷേ അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അതിൽ കുടുങ്ങി. ഓഫീസിലെ ഇടവേളകളിൽ അവളോട് അശ്ലീലച്ചുവയുള്ള തമാശകൾ പറയുന്നതും അവൾ അത് ആസ്വദിക്കുന്നതും സന്ദീപിന് പുതിയൊരു ലഹരിയായി.
അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം ഓഫീസിൽ ആരുമില്ലാത്ത നേരത്താണ് രശ്മി അയാളെ ചുംബിച്ചത്. ആ നിമിഷത്തെ ആവേശത്തിൽ സന്ദീപ് അതിൽ അലിഞ്ഞുപോയി. പക്ഷേ, ആ ചുംബനം ആരോ രഹസ്യമായി വീഡിയോയിൽ പകർത്തി മീരയ്ക്ക് അയച്ചുകൊടുക്കുമെന്ന് അയാൾ കരുതിയില്ല.
”ഒന്നു മിണ്ടൂ… അത് നിങ്ങളല്ലെന്ന് ഒന്നു പറയു സന്ദീപേട്ടാ!” മീര നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് സോഫയിലേക്ക് തളർന്നിരുന്നു. അവളുടെ വാക്കുകൾ മൂർച്ചയുള്ള വാളുകൾ പോലെ അയാളെ മുറിപ്പെടുത്തി. സന്ദീപ് അവളുടെ അരികിൽ ചെന്ന് കൈകൾ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവൾ അയാളെ തട്ടിമാറ്റി. “അതൊരു അബദ്ധമായിരുന്നു മീരാ… ഞാൻ അറിയാതെ പറ്റിപ്പോയതാണ്,” എന്ന് അയാൾ പതർച്ചയോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ പരിഹാസം കലർന്ന ചിരി അയാളെ തളർത്തി.
”അബദ്ധമോ? അഞ്ച് മാസത്തെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിനാണോ നിങ്ങൾ അബദ്ധം എന്ന് പേരിട്ടത്? വീട്ടുകാരോടും നാട്ടുകാരോടും ഞാൻ എന്ത് പറയും?” അവൾ തറയിലിരുന്ന് തേങ്ങി. ആ കാഴ്ച സന്ദീപിനെ ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചു. പിറ്റേന്ന് തന്നെ മീര തന്റെ വീട്ടുകാരെയും സന്ദീപിന്റെ മാതാപിതാക്കളെയും വിവരമറിയിച്ചു. വീഡിയോ കണ്ട സന്ദീപിന്റെ അച്ഛൻ മകന്റെ കരണത്ത് ആഞ്ഞടിച്ചു. താൻ ഇത്രകാലം വളർത്തിക്കൊണ്ടുവന്ന അന്തസ്സ് മകൻ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഇല്ലാതാക്കിയതിന്റെ വേദന ആ അച്ഛന്റെ കണ്ണുകളിലുണ്ടായിരുന്നു.
നീണ്ട തർക്കങ്ങൾക്കും കരച്ചിലിനും ഒടുവിൽ മീര ഒരു നിബന്ധനയോടെ സന്ദീപിനൊപ്പം ജീവിക്കാൻ സമ്മതിച്ചു. “നമുക്ക് ഈ നഗരം വിടണം. ആ രശ്മിയുടെ നിഴൽ പോലും വീഴാത്ത ദൂരേക്ക് മാറണം. എങ്കിൽ മാത്രമേ എനിക്ക് ഇനിയും നിങ്ങളുടെ കൂടെ കഴിയാൻ പറ്റൂ.”
സന്ദീപ് അത് ശിരസാവഹിച്ചു. അയാൾ ഉടൻ തന്നെ ട്രാൻസ്ഫറിന് അപേക്ഷിച്ചു. നഗരത്തിൽ നിന്നും കിലോമീറ്ററുകൾ അകലെയുള്ള ഒരു ഉൾനാടൻ ഗ്രാമത്തിലെ ബാങ്ക് ശാഖയിലേക്ക് അയാൾ മാറി. അവിടെ സന്ദീപ് പൂർണ്ണമായും മാറി. ഒരു സ്ത്രീയോടും അനാവശ്യമായി മിണ്ടാത്ത, ജോലി കഴിഞ്ഞാൽ ഉടൻ വീട്ടിലെത്തുന്ന ഒരു തികഞ്ഞ കുടുംബനാഥനായി അയാൾ അഭിനയിച്ചു. പക്ഷേ, ആ വീടിനുള്ളിൽ പഴയ സന്തോഷമില്ലായിരുന്നു.
സന്ദീപിന്റെ ഓരോ ചലനവും മീര സംശയത്തോടെ നിരീക്ഷിച്ചു. രാത്രി വൈകി ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചാൽ അവൾ അയാളെ തുറിച്ചുനോക്കും. ഒരു ദിവസം ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അവൾ ചോദിച്ചു: “എന്താ സന്ദീപേട്ടാ പഴയ രശ്മിയെ മിസ്സ് ചെയ്യുന്നുണ്ടോ?” ആ ചോദ്യം അയാളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കനലായി വീണു. “ഇല്ല മീരാ, ഞാൻ എല്ലാം മറന്നു. നീ മാത്രമാണ് എന്റെ ലോകം,” എന്ന് അയാൾ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞെങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ അവിശ്വാസം മാഞ്ഞില്ല.
”പുരുഷന്മാരല്ലേ… പുറമേ പാവമായിരിക്കും, പക്ഷേ ഉള്ളിൽ ആ പഴയ ആവേശം ഇപ്പോഴും ഉണ്ടാകും,” അവളുടെ വാക്കുകളിൽ പുച്ഛം നിറഞ്ഞുനിന്നു. സന്ദീപ് മൗനം പാലിച്ചു. താൻ ഒരു നേരമ്പോക്കിന് ചെയ്ത ആ പ്രവൃത്തി തന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അനുഭവിക്കേണ്ട ശിക്ഷയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. പുറംലോകത്തിന് മുന്നിൽ അയാൾ മാതൃകാ ഭർത്താവാണ്, പക്ഷേ വീടിനുള്ളിൽ അയാൾ ഒരു പ്രതിയെപ്പോലെ ശ്വാസം മുട്ടി.
ഒരിക്കൽ തകർന്ന വിശ്വാസം എത്ര ഒട്ടിച്ചുവെക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും അതിലെ വിള്ളലുകൾ മായുകയില്ലെന്ന് സന്ദീപ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. മഴയത്തു ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ, പഴയ ആ ചുംബനത്തിന്റെ ഓർമ്മ വരുന്നത് അയാളെ ഇപ്പോൾ ആനന്ദിപ്പിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് ഭയപ്പെടുത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. തെറ്റ് തിരുത്താൻ എളുപ്പമാണ്, പക്ഷേ അതിന്റെ കറുത്ത നിഴലുകൾ മായ്ച്ചുകളയാൻ ഒരു ജന്മം തന്നെ മതിയാവില്ലെന്ന സത്യം സന്ദീപിനെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.