ജീവനക്കാരിൽ നിന്ന് അവർ പൂർണ്ണമായും

എറണാകുളത്തെ ഏറ്റവും വലിയ കോർപ്പറേറ്റ് സാമ്രാജ്യങ്ങളിലൊന്നായ ‘വിക്രം ഗ്രൂപ്പ് ഓഫ് കമ്പനീസ്’ രാവിലെ 9 മണിക്ക് തന്നെ തിരക്കിലമർന്നിരുന്നു. ഉയർന്ന ഗ്ലാസ് മതിലുകളും കമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെ ശബ്ദവും നിറഞ്ഞ ആ വലിയ കെട്ടിടത്തിന്റെ സ്ഥാപകനും എം.ഡിയുമാണ് വിക്രം ആദിത്യ. കണിശക്കാരൻ, വാക്കിന് മറുവാക്കില്ലാത്ത ബിസിനസ്സുകാരൻ.

​എന്നാൽ ആ ഓഫീസിനുള്ളിൽ ആർക്കും അറിയാത്ത ചില വലിയ രഹസ്യങ്ങൾ പുകയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​അവിടുത്തെ പ്രധാന ഡിസൈനിംഗ് വിഭാഗത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന നയന എന്ന പെൺകുട്ടി വെറുമൊരു സാധാരണ ജീവനക്കാരിയായിരുന്നില്ല—അവൾ വിക്രമിന്റെ സ്വന്തം ഭാര്യയായിരുന്നു! പക്ഷേ, കമ്പനിയുടെ പ്രൊഫഷണൽ രീതികൾക്കും ചില കുടുംബപരമായ കാരണങ്ങൾക്കും വേണ്ടി തങ്ങളുടെ വിവാഹബന്ധം ഓഫീസിലെ ജീവനക്കാരിൽ നിന്ന് അവർ പൂർണ്ണമായും മറച്ചുവെച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.

​അതുമാത്രമല്ല, ആ കമ്പനിയിലെ മാർക്കറ്റിംഗ് ഹെഡ് ആയി ജോലി ചെയ്യുന്ന അർജുനും അവൻ്റെ ഭാര്യ മീരയും വിക്രമിന്റെ സ്വന്തം അനിയനും നാത്തൂനുമായിരുന്നു! ഇവർ നാലുപേരും ഒരേ കമ്പനിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഓഫീസിനുള്ളിൽ അവർ കേവലം സഹപ്രവർത്തകർ മാത്രമായിരുന്നു.

​നയനയ്ക്ക് ഒരു കുഞ്ഞുണ്ട്—നാല് വയസ്സുള്ള കുഞ്ഞു അരുൺ. എന്നാൽ ആ കുഞ്ഞിന്റെ അച്ഛൻ വിക്രമല്ലായിരുന്നു!

​നയനയുടെ ഭൂതകാലത്തിലെ കറുത്ത ഏടായിരുന്നു അവളുടെ ആദ്യ ഭർത്താവ് രാഹുൽ. അഹങ്കാരിയും അക്രമകാരിയുമായ രാഹുലിന്റെ പീഡനങ്ങൾ സഹിക്കാനാവാതെ, ഗർഭിണിയായിരുന്നപ്പോൾ നയന അവനെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഇറങ്ങിപ്പോന്നതാണ്. പിന്നീട് ജീവിതത്തിൽ തളർന്നുപോയ നയനയ്ക്കും കുഞ്ഞിനും തണലായത് വിക്രമനായിരുന്നു. നയനയെ ജീവനുതുല്യം സ്നേഹിച്ച വിക്രം അവളെ വിവാഹം കഴിക്കുകയും അരുണിനെ സ്വന്തം മകനായി വളർത്തുകയും ചെയ്തു.

​പിന്നീട് അവർക്കൊരു പെൺകുഞ്ഞു പിറന്നു—ഒരു വയസ്സുള്ള അനന്യ (അനു).

​ഓഫീസിൽ ജോലിക്ക് വരുമ്പോൾ കുഞ്ഞുങ്ങളെ നോക്കാൻ തടസ്സമാകാതിരിക്കാൻ, വിക്രമിന്റെയും നയനയുടെയും മകൾ അനുവിനെ ഓഫീസിലെ ചൈൽഡ് കെയറിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, അത് അർജുന്റെയും മീരയുടെയും കുഞ്ഞാണ് എന്നാണ് എല്ലാവരെയും വിശ്വസിപ്പിച്ചിരുന്നത്! ചുരുക്കത്തിൽ, ഓഫീസിലെ ആർക്കും ഈ കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ ചിത്രം അറിയില്ലായിരുന്നു.

​അധ്യായം 2: കറുത്ത നിഴലിന്റെ തിരിച്ചുവരവ്

​അന്നൊരു തിങ്കളാഴ്ചയായിരുന്നു. വിക്രം ഗ്രൂപ്പ് പുതിയൊരു ഇന്റർനാഷണൽ പ്രൊജക്റ്റിന്റെ ലോഞ്ചിംഗിനായി തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു. നയന പ്രൊജക്റ്റ് ഫയലുകളുമായി എം.ഡിയുടെ റൂമിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ വിക്രം അവളെ ഗൗരവത്തിൽ നോക്കി.

​”മാഡം… ഈ പ്രസന്റേഷൻ്റെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം റെഡിയല്ലേ?” വിക്രം ഔദ്യോഗികമായി ചോദിച്ചു.

​”യേസ് സാർ, എല്ലാം റെഡിയാണ്,” നയന ഫയൽ മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു.

​മറ്റുള്ളവർ പോയി വാതിൽ അടഞ്ഞതും വിക്രം എഴുന്നേറ്റുവന്ന് അവളുടെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

​”നയനാ… രാത്രി ഒരുപാട് വൈകി ഉറങ്ങിയതല്ലേ, മുഖത്ത് ക്ഷീണം കാണുന്നുണ്ട്,” അവൻ്റെ ശബ്ദത്തിൽ പ്രണയവും കരുതലും നിറഞ്ഞു.

​”അയ്യോ വിക്രമേട്ടാ… ഇത് ഓഫീസാണ്, ആരെങ്കിലും കാണും,” അവൾ വെപ്രാളത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി.

​”കണ്ടാൽ എന്താ? സ്വന്തം ഭാര്യയെ സ്നേഹിക്കുന്നത് കുറ്റമാണോ?” അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.

​ആ സന്തോഷം പക്ഷെ അധികനേരം നീണ്ടുനിന്നില്ല. വൈകുന്നേരം കമ്പനിയുടെ താഴത്തെ ഹാളിൽ വെച്ച് പുതിയൊരു ബിസിനസ്സ് പാർട്ണറെ വിക്രമിന് പരിചയപ്പെടേണ്ടി വന്നു. ആ വ്യക്തിയെ കണ്ടതും നയനയുടെ കാൽക്കീഴിലെ മണ്ണ് ഒലിച്ചുപോയി!

​രാഹുൽ!

​നയനയുടെ ആദ്യ ഭർത്താവ്. വലിയൊരു റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് കമ്പനിയുടെ പാനലുമായി വിക്രമിന്റെ കമ്പനിയിൽ ഇൻവെസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ വന്നതാണ് അവൻ.

​രാഹുൽ നയനയെ കണ്ടതും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ അവിശ്വാസവും പിന്നീട് കൗതുകവും നിറഞ്ഞു. താൻ വർഷങ്ങളായി തിരയുന്ന തന്റെ പഴയ ഭാര്യയും മകനും ഇവിടെ വെറുമൊരു സാധാരണ ജീവനക്കാരിയായി ജോലി ചെയ്യുന്നു എന്ന് അവൻ കരുതി! വിക്രമും നയനയും തമ്മിലുള്ള രഹസ്യ വിവാഹത്തെക്കുറിച്ചോ, അവർ ഒന്നിച്ചാണ് ജീവിക്കുന്നതെന്നോ രാഹുലിന് യാതൊരു അറിവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

​”നയനാ! നീ… നീ ഇവിടെയാണോ?” രാഹുൽ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

​നയന ഭയത്തോടെ പിന്നാക്കം വലിഞ്ഞു. വിക്രം അവരുടെ അടുത്ത് നിന്നിരുന്നെങ്കിലും, നയന വിക്രമിനെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് തടഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ സത്യം പുറത്തുപറഞ്ഞാൽ അത് ഓഫീസിലെ അന്തരീക്ഷത്തെ ബാധിക്കുമെന്നും രാഹുൽ കുഞ്ഞിനെ തട്ടിയെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുമെന്നും അവൾ ഭയന്നു.

​”നീ എന്തിനാ എന്നെ ഇട്ടുപോയത്? എന്റെ മകൻ എവിടെ?” രാഹുൽ അവളുടെ കൈയിൽ ബലമായി പിടിച്ചു.

​”കൈ വിടൂ സാർ! ഇത് ഓഫീസാണ്,” നയന ദേഷ്യത്തോടെ കൈ വിടുവിച്ചു.

​ഇതെല്ലാം ദൂരത്തുനിന്ന് കണ്ട വിക്രമിന്റെ രക്തം തിളച്ചു. എന്നാൽ നയനയുടെ കണ്ണുകളിലെ യാചന കണ്ട് അവൻ തൽക്കാലം ശാന്തനായി നിന്നു.

​അധ്യായം 3: സ്വിമ്മിംഗ് പൂളിലെ ദുരന്തരംഗം

​അന്ന് രാത്രി വിക്രം ഗ്രൂപ്പ് ഓഫ് കമ്പനിയുടെ ആനുവൽ മീറ്റും റിസോർട്ട് പാർട്ടിയും കൊച്ചിയിലെ ഒരു പ്രമുഖ പഞ്ചനക്ഷത്ര റിസോർട്ടിൽ വെച്ച് നടക്കുകയായിരുന്നു. കമ്പനിയിലെ എല്ലാ ജീവനക്കാരും അവരുടെ കുടുംബങ്ങളും അവിടെ എത്തിയിരുന്നു.

​രാഹുലും ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട അതിഥിയായി അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ്റെ കണ്ണ് എപ്പോഴും നയനയിലും കുട്ടി അരുണിലുമായിരുന്നു.

​റിസോർട്ടിന്റെ ചൈൽഡ് കെയർ ഏരിയയിൽ മീര അനുവിനെ (വിക്രമിന്റെയും നയനയുടെയും കുഞ്ഞിനെ) പാലൂട്ടുകയായിരുന്നു. ജീവനക്കാരെല്ലാം അനുവിനെ അർജുന്റെയും മീരയുടെയും മകളായാണ് കണ്ടത്.

​അതിനിടയിൽ, നയന അരുണിനെയും (രാഹുലിന്റെ കുഞ്ഞിനെ) കൂട്ടി റിസോർട്ടിന്റെ പൂന്തോട്ടത്തിലേക്ക് നടക്കാൻ പോയി. വിക്രം ദൂരത്തുനിന്ന് അവരെ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​നയന എന്തോ ആവശ്യത്തിനായി അകത്തേക്ക് പോയ സമയം. നാലു വയസ്സുകാരനായ അരുൺ റിസോർട്ടിലെ വലിയ സ്വിമ്മിംഗ് പൂളിന്റെ വശത്ത് കളിക്കുകയായിരുന്നു.

​രാഹുൽ പതുക്കെ അരുണിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

​”മോനേ… അച്ഛന്റെ കൂടെ പോരുന്നോ? ഞാൻ നിന്റെ അച്ഛനാടാ…” രാഹുൽ അവനെ ബലമായി പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

​പേടിച്ചുപോയ അരുൺ അലറി വിളിച്ചു: “അല്ല! എന്റെ അച്ഛൻ വിക്രമേട്ടനാ! പോ അവിടുന്ന്!”

​ആ വാക്ക് രാഹുലിന്റെ അഹങ്കാരത്തിനേറ്റ അടിയായിരുന്നു. താൻ സ്വന്തം അച്ഛനായിട്ടും, ഈ ചെറിയ കുട്ടി തന്നേക്കാൾ വിക്രമിനെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്നത് അവനെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.

​”എനിക്ക് കിട്ടാത്ത മകൻ ഇനി ആർക്കും വേണ്ടടാ!” അന്ധമായ ദേഷ്യത്തിൽ രാഹുൽ ആ നാലു വയസ്സുകാരൻ കുഞ്ഞിനെ ആഴമേറിയ സ്വിമ്മിംഗ് പൂളിലേക്ക് വലിച്ച് തള്ളിയിട്ടു!

​”അമ്മാ…!” എന്ന നിലവിളിയോടെ അരുൺ പൂളിലെ തണുത്ത വെള്ളത്തിലേക്ക് താണുപോയി.

​രാഹുൽ ആരും കണ്ടില്ലെന്ന് കരുതി അവിടെനിന്ന് മാറിനിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

​എന്നാൽ, ആ സമയത്താണ് നയന അവിടെ ഓടിയെത്തിയത്. കുഞ്ഞ് വെള്ളത്തിൽ കിടന്ന് കൈകാലുകൾ അടിക്കുന്നത് കണ്ട അവൾ ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു: “എന്റെ മോനേ…!”

​അവൾക്ക് നീന്തൽ അറിയില്ലായിരുന്നു. എങ്കിലും അവൾ പൂളിലേക്ക് ചാടാൻ തുനിഞ്ഞു.

​പെട്ടെന്നാണ് കാറ്റപോലെ വിക്രം അങ്ങോട്ട് പാഞ്ഞെത്തിയത്! ഒരു നിമിഷം പോലും ആലോചിക്കാതെ അവൻ പൂളിലേക്ക് എടുത്തുചാടി. നിമിഷങ്ങൾക്കകം അവൻ മുങ്ങിത്താഴുകയായിരുന്ന അരുണിനെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്ത് കരയിലെത്തിച്ചു.

​അരുൺ ബോധരഹിതനായിരുന്നു. വിക്രം അവന് സി.പി.ആർ (CPR) നൽകി. കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷം കുഞ്ഞ് വെള്ളം ഛർദ്ദിച്ച് കണ്ണുകൾ തുറന്നു.

​”അച്ഛാ…” അരുൺ വിക്രമിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പടർന്നുപിടിച്ച് കരഞ്ഞു.

​അധ്യായം 4: സത്യത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തൽ

​കുഞ്ഞ് രക്ഷപ്പെട്ടതറിഞ്ഞ് രാഹുൽ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും, വിക്രം ഒരു സിംഹത്തെപ്പോലെ അവന് മുന്നിൽ വന്നു തടഞ്ഞുനിന്നു.

​വിക്രമിന്റെ ഒറ്റയടിയിൽ രാഹുൽ നിലത്തു വീണു!

​”എന്റെ കുഞ്ഞിനെ തൊടാൻ നിനക്ക് എങ്ങനെ ധൈര്യമടോ രാഹുലേ?!” വിക്രം അവനെ കോളറിൽ പിടിച്ച് എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.

​റിസോർട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന ഓഫീസ് ജീവനക്കാരും അർജുനും മീരയും എല്ലാം അങ്ങോട്ട് ഓടിയെത്തി.

​”വിക്രം സാർ… അവൻ നയനയുടെ പഴയ ഭർത്താവാ. അവൻ സ്വന്തം മകനെയാ…” ആരോ പറയാൻ ശ്രമിച്ചു.

​രാഹുൽ ചോര തുടച്ചുകൊണ്ട് അലറി: “ഇവൻ എന്റെ കുടുംബ കാര്യത്തിൽ ഇടപെടാൻ ഇവനാരാ? നയന എന്റെ ഭാര്യയാ! അരുൺ എന്റെ മകനാ! ഇവളെ ഞാൻ തിരികെ കൊണ്ടുപോകും!”

​പെട്ടെന്ന് വിക്രം ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ കനത്ത ദേഷ്യവും ആധിപത്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

​”നിന്റെ ഭാര്യയോ? നയന എന്റെ ഭാര്യയാടോ! നിയമപരമായി ഈ വിക്രം ആദിത്യയുടെ ഭാര്യ!”

​ഓഫീസ് ജീവനക്കാർ അത്ഭുതത്തോടെ പരസ്പരം നോക്കി.

​വിക്രം നയനയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവളെ തന്റെ തോളിനോട് ചേർത്തുനിർത്തി.

​”അതെ… നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇത്രയും കാലം കണ്ട ഈ നയന എന്റെ ഭാര്യയാണ്. എന്റെ കമ്പനിയിലെ വെറുമൊരു ജീവനക്കാരിയല്ല. അവളുടെ ഭൂതകാലത്തിൽ ഉണ്ടായ കഷ്ടപ്പാടുകൾക്ക് തണലായി ഞാൻ അവളെ കൂടെക്കൂട്ടിയതാ,” വിക്രം ഉറക്കെ പറഞ്ഞു.

​രാഹുൽ ഞെട്ടലോടെ വിക്രമിനെ നോക്കി. “അപ്പോൾ… ആ കുഞ്ഞോ? ആ ചെറിയ കുട്ടി?”

​പെട്ടെന്ന് മീര തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന അനു എന്ന കുഞ്ഞിനെയും കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് വന്നു.

​”ഈ കുഞ്ഞ് എന്റെയല്ല… ഇത് എന്റെ ഏട്ടന്റെയും നയനയുടെയും മകളാ!” മീര വെളിപ്പെടുത്തി. “ഓഫീസിൽ ആരും ഇവളോട് ശത്രുത കാണിക്കാതിരിക്കാനും, ഇവളുടെ പഴയ ഭർത്താവ് ഇതറിഞ്ഞു ഉപദ്രവിക്കാതിരിക്കാനുമാണ് ഞങ്ങൾ ഈ സത്യം മറച്ചുവെച്ചത്!”

​അപ്പോഴാണ് ജീവനക്കാർക്കും രാഹുലിനും കാര്യങ്ങളുടെ ഗൗരവം മനസ്സിലായത്. ഓഫീസിൽ തങ്ങൾ നിസ്സാരമായി കണ്ട നയന കമ്പനിയുടെ എം.ഡി.യുടെ ഭാര്യയാണെന്നും, അർജുനും മീരയും വിക്രമിന്റെ സ്വന്തം കുടുംബമാണെന്നും എല്ലാവരും തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

​അധ്യായം 5: ശുഭപര്യവസാനം

​തന്റെ അധർമ്മവും അഹങ്കാരവും പൂർണ്ണമായി തോറ്റമ്പിയത് രാഹുൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സ്വന്തം മകനെ കൊലപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചതിന് പോലീസുകാർ അവിടെയെത്തി രാഹുലിനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു.

​”എന്നെ വിട്… എനിക്ക് എന്റെ മകനെ വേണം!” രാഹുൽ അലറി.

​എന്നാൽ കുഞ്ഞ് അരുൺ വിക്രമിന്റെ കൈകളിൽ വലിഞ്ഞു മുറുകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “ഇതാണ് എന്റെ അച്ഛൻ! എനിക്ക് ഈ അച്ഛനെ മതി!”

​രാഹുലിനെ പോലീസ് കൊണ്ടുപോയി.

​സത്യങ്ങളെല്ലാം പുറത്തുവന്നതോടെ ഓഫീസ് ജീവനക്കാർ നയനയോട് ആദരവോടെയും സ്നേഹത്തോടെയും പെരുമാറാൻ തുടങ്ങി. രഹസ്യമായി ജീവിച്ച നാളുകൾ അവസാനിച്ചു.

​അന്ന് രാത്രി, റിസോർട്ടിന്റെ കോട്ടേജിൽ വെച്ച് വിക്രം അരുണിനെയും അനുവിനെയും ഉറക്കിക്കിടത്തിയ ശേഷം നയനയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

​നയനയുടെ കണ്ണുകളിൽ സന്തോഷക്കണ്ണീർ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

​”വിക്രമേട്ടാ… ഇന്ന് നിങ്ങൾ എന്റെ മകന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ…” അവൾ അവൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.

​”അരുൺ എന്റെയും മകനാടീ നയനാ… അവന് എന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കുമോ?” വിക്രം അവളുടെ കവിളിലെ കണ്ണീർ തുടച്ചുമാറ്റി.

​”ഇനി നമ്മൾ ഒളിച്ചു ജീവിക്കേണ്ടതില്ലല്ലോ അല്ലേ?” അവൾ ചോദിച്ചു.

​”ഇല്ല… ഇനി ഈ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ നീ രാജധാനി ഗ്രൂപ്പിന്റെ മാത്രം രാജ്ഞിയല്ല, വിക്രം ആദിത്യന്റെ നെഞ്ചിലെ ഒരേയൊരു പ്രണയമാണ്,” വിക്രം അവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുനിർത്തി.

​അവരുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ ഒന്നായി മാറവേ, പ്രണയത്തിന്റെയും സംരക്ഷണത്തിന്റെയും പുതിയൊരു പ്രഭാതം അവർക്കായി ഉദയം ചെയ്തു.