ആ തറവാടിന് ശാപമുണ്ട് മോനേ… ആണുങ്ങൾ വാഴാത്ത മണ്ണാണത്

## നിലാവെട്ടം

“ആ തറവാടിന് ശാപമുണ്ട് മോനേ… ആണുങ്ങൾ വാഴാത്ത മണ്ണാണത്. അങ്ങോട്ടേക്ക് ഒരു ബന്ധം വേണ്ടെന്ന് അച്ഛൻ പറയുന്നത് നിന്റെ നന്മയ്ക്കാണ്.” പനയ്ക്കൽ ഇല്ലത്തെ പരമേശ്വരൻ നമ്പൂതിരി തന്റെ മകൻ **ദേവനെ** നോക്കി ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ദേവൻ ജനാലയ്ക്കൽ ദൂരേക്ക് നോക്കി നിന്നു. “അച്ഛാ, ആമിരയുടെ വീട്ടിൽ നടന്ന മരണം വിധിയാകാം, പക്ഷേ അതിന്റെ പേരിൽ അവളെ മാറ്റിനിർത്തുന്നത് ശരിയല്ല. ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലും നമ്മൾ ഈ പഴയ ചിന്താഗതിയുമായി നടന്നാൽ എങ്ങനെയാ?”

ദേവൻ ഒരു സ്കൂൾ അധ്യാപകനാണ്. അവൻ പ്രാണനെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന പെൺകുട്ടിയാണ് **ആമിര**. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ അവർ ഒന്നിച്ചു വളർന്നവരാണ്. ആമിരയുടെ അച്ഛൻ രാഘവനും സഹോദരൻ സഞ്ജുവും വായനശാലയിലെ ലൈബ്രേറിയൻ ആയിരുന്ന അനിയൻ മനുവും പലപ്പോഴായി ദുരൂഹസാഹചര്യത്തിൽ മരണപ്പെട്ടവരാണ്. ഇപ്പോൾ ആ വീട്ടിൽ ആമിരയും അമ്മ ജാനകിയും മാത്രമേയുള്ളൂ.

“നിന്റെ അമ്മ മരിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ തളർന്നതാ… ഇനി നിനക്ക് കൂടി എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ ഈ അച്ഛൻ ആരുമില്ലാത്തവനാകും. ആ വീട്ടിൽ ആണുങ്ങൾ കാലുകുത്തിയാൽ മരണം നിഴലുപോലെ കൂടെയുണ്ടാകുമെന്നാണ് ജ്യോത്സ്യൻ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്.” അച്ഛന്റെ വാക്കുകളിൽ പേടിയും കരുതലും കലർന്നിരുന്നു.

“അച്ഛാ, അത് വെറും അന്ധവിശ്വാസമാണ്. ആമിരയ്ക്ക് ഞാനല്ലാതെ ആരുമില്ല. അവളെ ഞാൻ കൈവിടില്ല.” ദേവൻ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.

മുറിയിലേക്ക് മടങ്ങിയ ദേവൻ ആ പഴയ കാലത്തെക്കുറിച്ച് ഓർത്തു. ആമിരയുടെ അച്ഛൻ രാഘവൻ പുഴയിൽ വീണ് മരിച്ചതായിരുന്നു ആദ്യത്തെ ആഘാതം. മികച്ച നീന്തൽക്കാരനായിരുന്നിട്ടും അദ്ദേഹം എങ്ങനെ മുങ്ങിമരിച്ചു എന്നത് ഇന്നും ഒരു നിഗൂഢതയാണ്. തൊട്ടുപിന്നാലെ സഹോദരൻ സഞ്ജുവിനെ ഒരു വണ്ടിയിടിച്ചു കൊന്നു. ഡ്രൈവർ ആരാണെന്ന് പോലും കണ്ടെത്താനായില്ല. ഒടുവിൽ അനിയൻ മനുവിനെ വീടിനടുത്തുള്ള കാട്ടിൽ തൂങ്ങിമരിച്ച നിലയിൽ കണ്ടെത്തി. ഇത്രയും മരണങ്ങൾ തുടർച്ചയായി നടന്നതോടെ ആ തറവാട്ടിൽ ‘പുരുഷശാപം’ ഉണ്ടെന്ന് നാട്ടുകാർ വിധിയെഴുതി.

ഈ ഓർമ്മകൾക്കിടയിലാണ് ദേവന്റെ സുഹൃത്തും സബ് ഇൻസ്‌പെക്ടറുമായ **ഫിലിപ്പ്** നാട്ടിലേക്ക് ട്രാൻസ്ഫറായി വരുന്നത്. ദേവൻ ഫിലിപ്പിനെ കണ്ട് കാര്യങ്ങൾ വിവരിച്ചു. “ഫിലിപ്പേ, ഈ മരണങ്ങൾ വെറും ആകസ്മികമാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. ആമിരയുടെ കുടുംബത്തെ തകർക്കാൻ ആരോ ബോധപൂർവ്വം ശ്രമിക്കുന്നത് പോലെ.”

ഫിലിപ്പ് ഗൗരവമായി കേട്ടു. “നമുക്ക് നോക്കാം ദേവാ. പഴയ ഫയലുകൾ ഞാൻ ഒന്ന് കൂടി പരിശോധിക്കാം.”

അതിനിടയിൽ, നാട്ടിലെ പ്രമാണിയായ **പ്രതാപന്റെ** മകൻ **വിക്രം** വീണ്ടും രംഗത്തെത്തി. വിക്രം പണ്ട് മുതലേ ആമിരയെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നവനാണ്. എന്നാൽ ആമിരയുടെ അച്ഛൻ രാഘവൻ ആ ആലോചന പരുഷമായി നിരസിച്ചു. വിക്രമിന്റെ ഗുണ്ടാ സ്വഭാവമായിരുന്നു അതിന് കാരണം. വിക്രം നാട്ടിലെത്തിയതോടെ ആമിരയുടെ ചുറ്റും വീണ്ടും ഭയത്തിന്റെ നിഴലുകൾ പടർന്നു.

ഒരു ദിവസം രാത്രി, ദേവൻ വായനശാലയിൽ നിന്ന് മടങ്ങുമ്പോൾ ഇടവഴിയിലെ ആളൊഴിഞ്ഞ കെട്ടിടത്തിൽ വിക്രമും കൂട്ടാളികളും സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടു. ഒളിഞ്ഞുനിന്ന് കേട്ട ആ സംഭാഷണം ദേവനെ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു.

“വിക്രം ഭായി, ഇനി ആമിരയുടെ കാര്യം എളുപ്പമാണ്. അവളുടെ അച്ഛനെയും ആൺമക്കളെയും നമ്മൾ തീർത്തല്ലോ. ഇനി ആ മാസ്റ്റർ കൂടി പോയാൽ അവൾ ഭായിയുടെ കാല്ക്കൽ വീഴും,” ഒരു കൂട്ടാളി പറഞ്ഞു.

വിക്രം ക്രൂരമായി ചിരിച്ചു. “രാഘവൻ എന്നോട് അഹങ്കാരം കാണിച്ചതാ. അവനെ പുഴയിൽ മുക്കി കൊന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ പിടച്ചിൽ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് കിട്ടിയ സുഖം! അത് കണ്ട് വന്ന മനുവിനെ ഞാൻ തന്നെ കെട്ടിത്തൂക്കി. സഞ്ജുവിനെ വണ്ടിയിടിച്ച് കൊന്നതും നമ്മളല്ലേ. പോലീസിനെയും ജ്യോത്സ്യനെയും വരെ പണം കൊടുത്തു ഞാൻ വിലയ്ക്കെടുത്തു. ആ തറവാട്ടിൽ ആണുങ്ങൾ വാഴില്ലെന്ന് ഈ നാട് മുഴുവൻ വിശ്വസിച്ചു. ഇനി ദേവൻ കൂടി മാറിയാൽ മതി.”

ദേവൻ ഇത് കേട്ട് സ്തംഭിച്ചു നിന്നു. അവൻ ഉടനെ ഫിലിപ്പിനെ വിളിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞു. ഫിലിപ്പ് പഴുതടച്ച നീക്കം നടത്തി. വിക്രമിന്റെ കൂട്ടാളികളിൽ ഒരാളെ രഹസ്യമായി കസ്റ്റഡിയിലെടുത്തു ചോദ്യം ചെയ്തു. മർദ്ദനമുറകൾക്ക് മുന്നിൽ അവൻ എല്ലാം ഏറ്റുപറഞ്ഞു.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ, വിക്രമിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോലീസ് വണ്ടി ഇരച്ചു കയറി. വിക്രം ഭാവഭേദമില്ലാതെ പുറത്തേക്ക് വന്നു. “എന്താ ഫിലിപ്പേ, രാവിലെ തന്നെ?”

“നിന്നെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യാനാണ് വിക്രം. രാഘവനെയും മക്കളെയും കൊലപ്പെടുത്തിയ കുറ്റത്തിന്.”

നാട്ടുകാർ തടിച്ചു കൂടി. വിക്രം ആദ്യം നിഷേധിച്ചെങ്കിലും സാക്ഷികളും തെളിവുകളും നിരത്തിയപ്പോൾ അവൻ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. “അതേടാ, ഞാനാണ് അവരെ കൊന്നത്. ആമിരയെ കിട്ടാൻ വേണ്ടി ഞാൻ ചെയ്തതാ. ആ വീട്ടിൽ ആണുങ്ങൾ വാഴില്ലെന്ന് കള്ളം പ്രചരിപ്പിച്ചത് ഞാനാണ്. ഇതിന് എന്ത് ശിക്ഷ കിട്ടിയാലും എനിക്ക് മടിയൊന്നുമില്ല!”

വിക്രമിന്റെ അച്ഛൻ പ്രതാപൻ ഓടിവന്നു മകന്റെ കരണത്തടിച്ചു. “പോലീസുകാരെ, ഇവനെ കൊണ്ടുപോകൂ. ഇവൻ എന്റെ മകനല്ല.”

ജ്യോത്സ്യനും പോലീസിലെ ചില ഉദ്യോഗസ്ഥരും വിക്രമിന്റെ പണം വാങ്ങി കള്ളം പറഞ്ഞതാണെന്ന് തെളിഞ്ഞു. ആ നാടിനെ ഭയപ്പെടുത്തിയ ‘ശാപം’ സത്യത്തിൽ വിക്രമിന്റെ ക്രൂരതയായിരുന്നു എന്ന് എല്ലാവരും തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. പനയ്ക്കൽ ഇല്ലത്തെ പരമേശ്വരൻ നമ്പൂതിരി മകൻ ദേവനെയും കൂട്ടി ജാനകിയുടെ വീട്ടിലെത്തി. മരിച്ചവരുടെ ഓർമ്മയിൽ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി നിൽക്കുകയായിരുന്നു ജാനകിയും ആമിരയും.

തിരുമേനി ജാനകിയുടെ മുന്നിൽ തൊഴുതു നിന്നു. “എനിക്ക് തെറ്റുപറ്റിപ്പോയി. അന്ധവിശ്വാസങ്ങളിൽ പെട്ട് ഞാൻ ഒരുപാട് പേരെ വേദനിപ്പിച്ചു. എന്റെ മകൻ ദേവന് നിങ്ങളുടെ മകൾ ആമിരയെ വിവാഹം ചെയ്തു തരാമോ?”

ആ ചോദ്യം കേട്ട് ആമിരയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ജാനകി സമ്മതത്തോടെ തലയാട്ടി. ദേവൻ ആമിരയുടെ അരികിലെത്തി അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.

“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ആമി, സത്യം ജയിക്കുമെന്ന്. ഇനി നിന്റെ കൂടെ ഞാനുണ്ട്. ആ ശാപമൊക്കെ വെറും കെട്ടുകഥകളായി അവസാനിച്ചു.”

നിലാവിൽ ആമിരയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു വിളങ്ങി. ഭയത്തിന്റെ ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് അവർ പ്രകാശത്തിലേക്ക് നടന്നു. നാട്ടിലെ വായനശാലയിൽ സഞ്ജുവിന്റെയും മനുവിന്റെയും ചിത്രങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ പുതിയ വിളക്കുകൾ തെളിഞ്ഞു. നീതി വൈകിയെങ്കിലും അത് അർഹതപ്പെട്ടവരിലേക്ക് എത്തിയതിന്റെ സമാധാനമായിരുന്നു ആ ഗ്രാമത്തിൽ അന്ന് നിറഞ്ഞത്.