പത്തനംതിട്ടയുടെ മലയോര മേഖലയായ ഇലന്തൂരിൽ അന്ന് പെയ്ത കർക്കടക മഴയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ടായിരുന്നു. അത് മണ്ണിലെ ചൂടിനെക്കാൾ അധികം മനുഷ്യരുടെ മനസ്സിലെ വേവുകളെയാണ് തണുപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്. എന്നാൽ ജില്ലാ പോലീസ് ആസ്ഥാനത്ത് നടന്ന ക്രൈം മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങിയ ഡിവൈഎസ്പി ഭദ്രയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു കനൽ എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “മാഡം, ഇലന്തൂർ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് ഒരു റിപ്പോർട്ട് വന്നിട്ടുണ്ട്. ഒരു കൊലപാതകം. മരിച്ചത് റിട്ടയേർഡ് ആർമി ഓഫീസർ വിശ്വനാഥൻ നായരാണ്. പ്രതി മകൻ തന്നെയാണെന്നാണ് പ്രാഥമിക നിഗമനം.” ഗൺമാൻ സുധീഷ് ജീപ്പിന്റെ വാതിൽ തുറന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഭദ്രയുടെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. വിശ്വനാഥൻ നായർ… ആ പേര് എവിടെയോ കേട്ടതുപോലെ. ജീപ്പ് ഇലന്തൂരിലേക്ക് കുതിക്കുമ്പോൾ ഭദ്രയുടെ ഓർമ്മകൾ പിന്നിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു. “സുധീഷ്, വിശ്വനാഥൻ നായർ… ഇയാൾ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച ഓഫീസിൽ വന്നതല്ലേ?” ഭദ്ര ചോദിച്ചു. “അതെ മാഡം. മകൻ രാഹുലിനെതിരെ പരാതിയുമായി വന്നതാണ്. പ്ലസ് ടു കഴിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പയ്യനാണ്. ലഹരി മരുന്നിന്റെ ഉപയോഗവും ക്രിമിനൽ കൂട്ടുകെട്ടും കാരണം അച്ഛൻ സഹികെട്ട് വന്നതായിരുന്നു.” സുധീഷ് ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.
ഭദ്രയ്ക്ക് അന്നത്തെ ആ മുഖം ഓർമ്മ വന്നു. മുഷിഞ്ഞ മുണ്ടും ഷർട്ടും ധരിച്ച്, കൈകൾ വിറച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ മുന്നിലിരുന്ന ആ വൃദ്ധൻ. “മാഡം, അവനെ ഒന്ന് പേടിപ്പിക്കണം. ഒന്നുകിൽ ജയിലിലിടണം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു റിഹാബിലിറ്റേഷൻ സെന്ററിൽ ആക്കണം. അവൻ ഞങ്ങളെ കൊല്ലും മാഡം…” അന്ന് താൻ കൊടുത്ത മറുപടി എത്ര ലളിതമായിരുന്നു. “അയാൾക്ക് കൗൺസിലിംഗ് കൊടുക്കൂ വിശ്വനാഥൻ നായരേ, പ്രായത്തിന്റെ ചോരത്തിളപ്പല്ലേ, മാറിവരും.” ആ വാക്കുകൾ ഇപ്പോൾ ഭദ്രയുടെ കാതുകളിൽ ഒരു പരിഹാസം പോലെ മുഴങ്ങി.
ഇലന്തൂരിലെ ‘ശ്രീനിലയം’ എന്ന വീടിന് മുന്നിൽ നാട്ടുകാരുടെ വലിയൊരു നിര തന്നെയുണ്ട്. പോലീസ് ജീപ്പ് വന്നതും ജനങ്ങൾ വഴിമാറിക്കൊടുത്തു. വീടിനുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു സ്ത്രീയുടെ കരച്ചിൽ ഉയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എസ്ഐ സക്കറിയയും സംഘവും ഇൻക്വസ്റ്റ് നടപടികൾ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഹാളിലെ തറയിൽ രക്തം കട്ടപിടിച്ചു കിടക്കുന്നു. അരികിൽ വിശ്വനാഥൻ നായരുടെ വിറങ്ങലിച്ച ശരീരം. കഴുത്തിൽ ആഴത്തിലുള്ള മുറിവ്. വാരിയെല്ലിന് താഴെയായി മറ്റൊരു കുത്ത്. താൻ കണ്ട ആ മനുഷ്യൻ ഇത്ര വേഗം ഒരു ജഡമായി മാറുമെന്ന് ഭദ്ര കരുതിയില്ല.
“സക്കറിയ, എന്താണ് സ്ഥിതി?” ഭദ്ര ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു. “മാഡം, പ്രതി രാഹുൽ അവിടെയുണ്ട്. അവൻ പറയുന്നത് ഇതൊരു ആത്മരക്ഷാ ശ്രമമായിരുന്നു എന്നാണ്. അച്ഛൻ മദ്യപിച്ച് വന്ന് അമ്മയെ വെട്ടാൻ നോക്കിയപ്പോൾ തടയാൻ പോയതാണെന്നും, അബദ്ധത്തിൽ കത്തി അച്ഛന്റെ ദേഹത്ത് കൊണ്ടതാണെന്നുമാണ് അവന്റെ മൊഴി.” സക്കറിയ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. “അമ്മ സുമതിയും അത് തന്നെ പറയുന്നു. മകനെ രക്ഷിക്കാനുള്ള വെപ്രാളത്തിലാണ് അവർ. പക്ഷേ അവിടെ മറ്റൊരു സാക്ഷിയുണ്ട്. വിശ്വനാഥൻ നായരുടെ മകൾ അഞ്ജലി. അവൾ ജന്മനാ സംസാരശേഷി ഇല്ലാത്ത കുട്ടിയാണ്. അവൾ ആകെ ഭയന്ന് വിറച്ചിരിക്കുകയാണ്.”
ഭദ്ര ഒന്ന് ചുറ്റും നോക്കി. ഹാളിലെ സോഫയിൽ യാതൊരു ഭാവഭേദവുമില്ലാതെ രാഹുൽ ഇരിക്കുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ പശ്ചാത്താപത്തിന്റെ ഒരംശം പോലുമില്ല. മറിച്ച്, ഒരുതരം വെല്ലുവിളിയാണ് ആ കണ്ണുകളിൽ. പുറത്ത് ചില പ്രാദേശിക രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകർ മുറുമുറുക്കുന്നുണ്ട്. “മാഡം, ഇതൊരു ഫാമിലി ഡിസ്പ്യൂട്ട് ആണ്. ആ പയ്യൻ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ചെയ്തതല്ല എന്ന് നമുക്കറിയാം. കേസ് അധികം വഷളാക്കാതെ നോക്കണം.” ഒരു പ്രാദേശിക നേതാവ് ഭദ്രയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞു. ഭദ്ര അയാളെ ഒന്ന് രൂക്ഷമായി നോക്കി. “നിയമം നിയമത്തിന്റെ വഴിക്ക് പോകും. സാക്ഷിമൊഴികളും തെളിവുകളും സംസാരിക്കട്ടെ.”
ഭദ്ര നേരെ അകത്തെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ സുമതി തകർന്നു തരിപ്പണമായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഭദ്ര വനിതാ കോൺസ്റ്റബിളിനോട് പുറത്തുനിൽക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. വാതിൽ അടച്ച ശേഷം സുമതിയുടെ അരികിലിരുന്നു. “സുമതി… വിഷമമുണ്ടാകുമെന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ. വിശ്വനാഥൻ നായർ സത്യത്തിൽ നിങ്ങളെ ഉപദ്രവിച്ചിരുന്നോ?” സുമതിയുടെ മിഴികൾ താഴ്ന്നു. “അതെ മാഡം… അദ്ദേഹം മദ്യപിക്കുമായിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് ദേഷ്യം വരും. ഇന്ന് രാവിലെയും എന്നെ അടിച്ചു. അത് കണ്ടപ്പോൾ രാഹുൽ…” സുമതി വിതുമ്പി.
“സുമതി, എന്നെ നോക്കൂ.” ഭദ്ര സുമതിയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. “രണ്ടു ദിവസം മുൻപ് നിങ്ങളുടെ ഭർത്താവ് എന്റെ ഓഫീസിൽ വന്നിരുന്നു. മകൻ നിങ്ങളെയും മകളെയും ഉപദ്രവിക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞ് അയാൾ എന്റെ മുന്നിൽ കരഞ്ഞു. തന്റെ മകൻ ഒരു ക്രിമിനലായി മാറുന്നത് കണ്ട് സഹിക്കാനാവാതെയാണ് അയാൾ എന്നെ കാണാൻ വന്നത്. അയാൾ നിങ്ങളെ അത്രയധികം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ ആർക്ക് വേണ്ടിയാണ് കള്ളം പറയുന്നത്? അച്ഛനെ കൊന്ന മകന് വേണ്ടിയോ?” സുമതി ഒന്ന് നടുങ്ങി. ഭദ്ര തുടർന്നു. “ആ പയ്യന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ കണ്ടത് പകയാണ്. ലഹരിക്ക് വേണ്ടി ആരെയും കൊല്ലാൻ മടിക്കാത്ത ഒരാളുടെ പക. നിങ്ങൾ ഇന്ന് അവനെ രക്ഷിച്ചാൽ, നാളെ ഈ വീട്ടിൽ സുരക്ഷിതമായി കഴിയാൻ നിങ്ങൾക്കോ നിങ്ങളുടെ ആ പാവം മകൾക്കോ കഴിയുമോ? ലഹരിയുടെ ലഹരിയിൽ അവൻ നിങ്ങളെയും വെട്ടിക്കൊല്ലില്ല എന്ന് എന്താണ് ഉറപ്പ്?”
ഭദ്രയുടെ വാക്കുകൾ സുമതിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റായി മാറി. അവർ അരികിൽ ഇരിക്കുന്ന തന്റെ മകളെ നോക്കി. അഞ്ജലിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയം തളംകെട്ടി നിൽക്കുന്നു. അവൾ തന്റെ അമ്മയുടെ സാരിത്തുമ്പിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. പെട്ടെന്ന് സുമതി പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. “ഇല്ല മാഡം… ഞാൻ പറഞ്ഞത് കള്ളമാണ്! അവൻ… അവൻ പണത്തിന് വേണ്ടിയാണ് അച്ഛനെ വെട്ടിയത്. വിദേശത്തുള്ള സഹോദരൻ അയച്ച പണം ചോദിച്ച് അവൻ അലറുകയായിരുന്നു. അച്ഛൻ സമ്മതിക്കാത്തപ്പോൾ അടുക്കളയിൽ ഇരുന്ന കത്തി എടുത്ത് അവൻ… അവൻ…” സുമതിക്ക് വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവർ ഭദ്രയുടെ തോളിൽ കിടന്ന് അലറിക്കരഞ്ഞു.
മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങിയ ഭദ്രയുടെ മുഖം കടുത്തു. ഹാളിൽ ഇരുന്ന രാഹുലിന്റെ അടുത്തേക്ക് അവൾ നടന്നു. “എഴുന്നേൽക്കെടാ!” ഭദ്രയുടെ ശബ്ദം ഹാളിൽ മുഴങ്ങി. രാഹുൽ പുച്ഛത്തോടെ അവളെ നോക്കി. “എന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞല്ലോ നടന്നത് എന്താണെന്ന്. പിന്നെന്തിനാ ഈ ഷോ?” ഭദ്ര അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ച് ഒരൊറ്റ വലിക്ക് എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. “നിന്റെ അമ്മ സത്യം പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. നീയൊരു കൊലയാളിയാണ്. നിന്റെ അച്ഛന്റെ സ്നേഹത്തെക്കാൾ നിനക്ക് വലുത് ലഹരിയായിരുന്നു അല്ലേടാ?” പുറത്ത് നിൽക്കുന്ന നേതാക്കൾ ഇടപെടാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ഭദ്രയുടെ നോട്ടം അവരെ തടഞ്ഞു. “ഇവനെ ഇപ്പോൾ വെറുതെ വിട്ടാൽ നാളെ സമൂഹത്തിന് വലിയൊരു ഭീഷണിയാകും. ഇവനെ കൊണ്ടുപോകൂ സക്കറിയ.”
ജീപ്പ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ ഭദ്ര വിശ്വനാഥൻ നായരുടെ വീടിന് മുകളിൽ വളർന്നു പന്തലിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരു വലിയ ആൽമരത്തെ നോക്കി. അതിന്റെ കൊമ്പുകൾ വീടിന് മുകളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ട്. തണലേകുന്ന മരമാണെങ്കിലും, അതിന്റെ വേരുകൾ വീടിന്റെ അടിത്തറ ഇളക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് വെട്ടിമാറ്റുക തന്നെ വേണം. രണ്ടു ദിവസം മുൻപ് വിശ്വനാഥൻ നായർക്ക് നൽകാൻ കഴിയാത്ത നീതി ഇന്ന് അയാളുടെ ചിതയ്ക്ക് മുൻപിലെങ്കിലും എത്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞല്ലോ എന്ന ആശ്വാസത്തിൽ ഭദ്ര കണ്ണുകളടച്ചു. മഴ അപ്പോഴും തോരാതെ പെയ്യുകയായിരുന്നു.
