by ## **തിരിച്ചറിവിന്റെ തീരങ്ങൾ**
മുറിയിലേക്ക് കടന്നു വന്ന മായ കണ്ടത് കട്ടിലിലിരുന്ന് ഫോണിൽ ഏകാഗ്രനായി നോക്കിയിരിക്കുന്ന ആദിത്യനെയാണ്. ദീർഘകാലമായി തുടരുന്ന ഈ മൗനവും അവഗണനയും എങ്ങനെ അവസാനിപ്പിക്കും എന്നറിയാതെ ഒരു തറവാട് മുഴുവൻ പകച്ചുനിൽക്കുകയാണ്. അവൾ സാവധാനം അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
ഫോൺ സ്ക്രീനിൽ വിവാഹ വേഷത്തിൽ തിളങ്ങിനിൽക്കുന്ന പ്രിയയുടെ ചിത്രമായിരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് അടർന്നു വീഴുന്ന കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ ആ സ്ക്രീനിൽ പതിക്കുന്നുണ്ട്. തന്നെ പ്രാണനെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കേണ്ടവൻ മറ്റൊരുവൾക്ക് വേണ്ടി ഉരുകുന്നത് കണ്ട് നിൽക്കാൻ മായയ്ക്കായില്ല.
“ഒന്ന് മതിയാക്ക് ആദിത്യൻ… ഇനിയും എത്ര കാലം ഇങ്ങനെ തുടരും? കുറഞ്ഞപക്ഷം നിന്റെ കഴുത്തിൽ താലികെട്ടിയ ഒരുവളാണ് ഞാൻ എന്ന പരിഗണനയെങ്കിലും എനിക്ക് തരണ്ടേ? നമ്മുടെ ഈ മുറിയിൽ വച്ച് മറ്റൊരുത്തന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങിപ്പോയവളെ ഓർത്ത് കരയാൻ നിനക്ക് ലജ്ജ തോന്നുന്നില്ലേ?” അവളുടെ ക്ഷമ നശിച്ചിരുന്നു.
ആദിത്യൻ ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറച്ചു. “നീയാരാടി എന്നോട് ശബ്ദമുയർത്താൻ? നീ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവന്നില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ എന്റെ പ്രിയ ഇന്നും എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായേനെ. നിന്റെ സ്ഥാനത്ത് അവൾ ഇരിക്കേണ്ടവളായിരുന്നു. എല്ലാം തകർത്തത് നീയാണ്!”
മായയുടെ ഉള്ളം വിങ്ങി. “ഞാൻ എന്ത് പിഴച്ചു ആദിത്യൻ? നീ അവളെയാണ് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ വിവാഹത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചതല്ലേ? പക്ഷേ…”
“നിർത്തടി! പിന്മാറുമെന്ന് വാക്ക് തന്നിട്ട് അവസാനം എല്ലാവരെയും കൂട്ടുപിടിച്ച് എന്നെ ഈ കെണിയിൽ വീഴ്ത്തിയത് നീയല്ലേ? മരിച്ചാലും നിന്നോട് ഞാൻ ക്ഷമിക്കില്ല.” അങ്ങേയറ്റം വെറുപ്പോടെ അവളെ നോക്കി അയാൾ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങിപ്പോയി. മായ തകർന്നുപോയി കട്ടിലിലിരുന്നു.
വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് മാസം ഒന്നാകുന്നു. പ്രിയയുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ വാർത്ത അറിഞ്ഞതോടെ ആദിത്യൻ നിയന്ത്രണം വിട്ടത് പോലെയാണ് പെരുമാറുന്നത്. ആദിത്യൻ മായയുടെ അച്ഛന്റെ ഉറ്റ സുഹൃത്തായ ശേഖരന്റെ മകനാണ്. കുടുംബബന്ധം ഊട്ടിയുറപ്പിക്കാനാണ് ഈ വിവാഹം നടന്നത്. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്ന മായയോടാണ് ആദിത്യൻ ആദ്യമായി തന്റെ പ്രണയം വെളിപ്പെടുത്തിയത്. ഉള്ളിലെ പ്രണയം അടക്കി വെച്ച് അവൾ അവന് കൂട്ടുനിന്നു. പക്ഷേ പ്രിയ അവനെ ചതിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് മായ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സ്വത്തിന്റെ പണത്തിന്റെയോ പിന്നാലെ പോകുന്ന ടൈപ്പായിരുന്നു അവൾ.
മാസങ്ങളോളം ആദിത്യൻ മായയോട് മിണ്ടാതിരുന്നു. വിവാഹത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഒടുവിൽ മായയ്ക്ക് വീട്ടുകാരോട് സത്യം തുറന്നു പറയേണ്ടി വന്നു. ശേഖരൻ അങ്കിളും ഭാര്യ സുമതിയും പ്രിയയെ ചെന്ന് കണ്ടു. പണത്തിന് മുൻപിൽ പ്രിയ ആദിത്യനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു. മാതാപിതാക്കളുടെ കണ്ണീരിന് മുന്നിൽ ആദിത്യന് മായയുടെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തേണ്ടി വന്നു. ദീപ്തി ഒരു എൻ.ആർ.ഐക്കാരനെ വിവാഹം കഴിച്ച് വിദേശത്തേക്ക് കടന്നതോടെ ആദിത്യൻ മാനസികമായി തകർന്നു.
അപ്പോഴാണ് ആദിത്യന്റെ അമ്മ സുമതി മുറിയിലേക്ക് വന്നത്. മായയുടെ കരഞ്ഞ കണ്ണുകൾ കണ്ടപ്പോൾ അവർക്ക് കുറ്റബോധം തോന്നി. “മോളേ, ഞങ്ങൾ കാരണമല്ലേ നിന്റെ ജീവിതം ഇങ്ങനെ ആയത്?” അവർ സങ്കടത്തോടെ ചോദിച്ചു.
മായ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊണ്ട് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “അമ്മ വിഷമിക്കണ്ട. ആദിത്യന് കുറച്ച് സമയം കൂടി കൊടുക്കാം. സത്യങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ അദ്ദേഹം മടങ്ങി വരും. എവിടെ പോകാനാണ്, എന്റെ ജീവനല്ലേ അദ്ദേഹം.” മായയുടെ വാക്കുകൾ അവർക്ക് ആശ്വാസമായി. ആദിത്യനെ മായയ്ക്ക് എത്രമാത്രം ഇഷ്ടമാണെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ആദിത്യന്റെ വെറുപ്പ് കൂടിവന്നു. ഒരു വൈകുന്നേരം സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ഇരിക്കുമ്പോൾ അരുൺ അവനോട് ചോദിച്ചു: “ഡാ, നീ വീട്ടിൽ പോകുന്നില്ലേ? മായ നിന്നെയും കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാകും.”
“ആ പിശാചിന്റെ മുഖം കാണാനോ?” ആദിത്യൻ പുച്ഛിച്ചു.
അരുണിന്റെ ക്ഷമ നശിച്ചു. “നീ ഈ പറയുന്നത് മായയെക്കുറിച്ചാണോ? നിനക്ക് ശരിക്കും ഭ്രാന്താണ്. നിന്റെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് തുറന്ന് ചുറ്റും നോക്ക്. ആ പ്രിയ നിന്നെ ചതിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് നിനക്ക് ഇപ്പോഴും മനസ്സിലായില്ലേ?”
“എന്റെ പ്രിയയെക്കുറിച്ച് ഒന്നും പറയരുത്!” ആദിത്യൻ അലറി.
അരുൺ തന്റെ ഫോൺ പുറത്തെടുത്തു. പ്രിയയുടെ യഥാർത്ഥ മുഖം വ്യക്തമാക്കുന്ന ചില തെളിവുകളും ഫോട്ടോകളും അവൻ ആദിത്യന് കാണിച്ചു കൊടുത്തു. “ഇതൊക്കെ മായ നേരത്തെ അറിഞ്ഞതാണ്. നിന്നെ തകർക്കാൻ അവൾക്ക് താല്പര്യമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവൾ നിശബ്ദയായി ഇരുന്നു. നിനക്ക് വിലയിട്ടവളാണ് നിന്റെ പ്രിയ. നിന്റെ അച്ഛന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് പണം വാങ്ങി സുഖമായി ജീവിക്കാനാണ് അവൾ പോയത്. നിന്റെ ഈ പ്രണയത്തെ അവൾ വിറ്റു തുലച്ചു.”
ആദിത്യൻ ഒന്നും വിശ്വസിക്കാനാവാതെ തകർന്നിരുന്നു. “എടാ… അവൾ എന്നെ…” അവന്റെ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു. അവൻ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. അത്രയും കാലം മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടന്ന വിഗ്രഹങ്ങൾ ഉടഞ്ഞു വീണു.
അന്ന് രാത്രി വൈകിയാണ് ആദിത്യൻ വീട്ടിലെത്തിയത്. ഉമ്മറത്ത് തന്നെയും കാത്തിരിക്കുന്ന മായയെ കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളം പിടഞ്ഞു. മുറിയിലെത്തിയപ്പോൾ അവൾ നിലത്ത് പായ വിരിച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു. ആദിത്യൻ ഒരുപാട് നേരം അവളെ നോക്കി നിന്നു.
“മായേ…” മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം സ്നേഹത്തോടെയുള്ള അവന്റെ വിളി കേട്ട് അവൾ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു.
“സോറി മായേ… ഞാൻ ഒന്നും അറിയാതെ നിന്നെ ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചു. എന്നോട് ക്ഷമിക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയുമോ? എല്ലാം മറന്ന് പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങാൻ എനിക്ക് കുറച്ച് സമയം തരുമോ?”
മായയുടെ കണ്ണുകൾ സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. അവൾ അവനെ ഗാഢമായി പുണർന്നു. “എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു, നീ ഒരിക്കൽ എന്നെ മനസ്സിലാക്കുമെന്ന്. ഞാൻ എന്നും നിന്റെ കൂടെയുണ്ടാകും.” അവന്റെ നെറ്റിയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.
തിരിച്ചറിവിന്റെ ആ രാത്രിയിൽ അവരുടെ പുതിയ ജീവിതം ആരംഭിക്കുകയായിരുന്നു.
**ശുഭം**