by “എന്താടാ ജിതിൻ… നിന്റെ വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചു എന്ന് കേട്ടല്ലോ! ഞാൻ അറിഞ്ഞു, പെണ്ണ് കൊള്ളാം കേട്ടോ. പണ്ട് ഞാൻ ആദ്യം രുചി നോക്കിയ സാധനത്തെത്തന്നെ ഒടുവിൽ നീ തിരഞ്ഞെടുത്തു അല്ലേ… മാളവിക! വെറുതെ പറയുകയല്ല, നല്ല ഒന്നാന്തരം പീസാ അവൾ. എനിക്ക് അവളെ കിട്ടുമ്പോൾ അവൾക്ക് വെറും പതിനാല് വയസ്സാണ് പ്രായം. അന്നേ നല്ല കൊഴുത്ത പെണ്ണായിരുന്നു, ഇപ്പോൾ ദേ അതിന്റെ ഇരട്ടിയായി കാണും. നിന്റെ ഒരു യോഗം… കൊണ്ടുപോയി അനുഭവിച്ചോ!”
സുകുമാരൻ തന്റെ വഷളൻ ചിരിയോടെ, ചുറ്റും നിന്നവർ കേൾക്കെ അത് പറയുമ്പോൾ ജിതിന്റെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. അവന്റെ കൈകൾ ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ചു, മിഴികളിൽ രോഷം ഇരച്ചുകയറി. എന്നാൽ ജിതിന്റെ ഈ മാറ്റം കണ്ട് സുകുമാരൻ വീണ്ടും പരിഹാസത്തോടെ മുന്നോട്ട് വന്നു.
“എന്താടാ മോനേ… നിനക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടോ? എന്നെ തല്ലണോടാ? വേണമെങ്കിൽ തല്ലിക്കോ, എനിക്ക് ഒരു പ്രശ്നവുമില്ല. കാത്തിരുന്ന് കൊതിച്ച് ഒടുവിൽ ഒരു സെക്കൻഡ് ഹാൻഡ് വണ്ടി വാങ്ങുന്നവന്റെ വിഷമം അങ്ങനെ തീരട്ടെ!”
അവനെ പരമാവധി പ്രകോപിപ്പിച്ചു നാട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ നാണംകെടുത്തുകയാണ് സുകുമാരന്റെ ലക്ഷ്യമെന്ന് മനസ്സിലാക്കി ജിതിന്റെ സുഹൃത്ത് അഖിൽ അവർക്കിടയിലേക്ക് കയറി നിന്നു.
“ഒന്ന് പോയേ ചേട്ടാ, വെറുതെ മനുഷ്യനെ ചൊറിയാൻ നിൽക്കാതെ. ജിതിൻ, നീ വാ… ഇതൊന്നും നമ്മൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല,” അഖിൽ ബലമായി ജിതിനെ മുന്നോട്ട് തള്ളിമാറ്റിക്കൊണ്ട് നടന്നു.
എന്നാൽ അടങ്ങാത്ത കലിപ്പോടെ ജിതിൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോഴും, ഒട്ടും കൂസലില്ലാതെ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പുകവrenown മൂത്തു നിൽക്കുകയായിരുന്നു സുകുമാരൻ.
കുറച്ചു ദൂരം മുന്നോട്ട് പോയതും ജിതിൻ അഖിലിന്റെ പിടിയിൽ നിന്നും കുതറിമാറി. “അവനെ കൊല്ലണംടാ എനിക്ക്! ഞങ്ങളുടെ വിവാഹത്തിന് മുൻപ് അവൻ തീരണം. എങ്കിൽ മാത്രമേ പാവം മാളവികയ്ക്ക് ഈ നാട്ടിൽ സ്വസ്ഥമായി ജീവിക്കാൻ പറ്റൂ. ഇപ്പോഴും ഉള്ളിൽ പേടിയാണ് അവൾക്ക്. ഈ നാട്ടിലെ നിയമം പോലും അവനെ തൊടുന്നില്ലല്ലോടാ! പലപ്പോഴായി മാളവിക ഉൾപ്പെടെ മൂന്ന് പെൺകുട്ടികളെയാണ് അവൻ നശിപ്പിച്ചത്. എന്നിട്ട് രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ സ്വാധീനം കൊണ്ട് ആകെ കിട്ടിയത് അഞ്ചു വർഷം ശിക്ഷ. ജയിലിൽ കിടന്ന് തിന്ന് കൊഴുത്ത് ദേ വീണ്ടും ഇറങ്ങി നടക്കുന്നു കഴുകൻ! ഇനി ഏത് പാവത്തിന്റെ ജീവിതമാണോ അവൻ തകർക്കാൻ പോകുന്നത്…” ജിതിൻ പല്ലുകൾ ഞെരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു നിർത്തി.
“അവനെ കൊന്നാൽ അതോടെ നിങ്ങളുടെ ജീവിതം സുഖമാകുമോടാ? നീ ജയിലിലും അവൻ മണ്ണിലും… ഹാ, വലിയ സുഖം തന്നെ!” അഖിലിന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള ആ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ ജിതിൻ ഒന്നു പതറി. അവന്റെ രോഷത്തെ തണുപ്പിക്കാൻ ആ വാക്കുകൾക്ക് കഴിഞ്ഞു.
“പിന്നെ ഞാൻ എന്താടാ ചെയ്യേണ്ടത്? പാവം മാളവിക… അവൾ ഇപ്പോഴും അയാളെ ഓർത്ത് പേടിച്ചാണ് ജീവിക്കുന്നത്. രാത്രിയായാൽ ഭയം കാരണം അവൾക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിയില്ല. പകൽ പോലും ഒറ്റയ്ക്ക് പുറത്തിറങ്ങില്ല. അന്ന് സ്കൂൾ വിട്ട് വരുമ്പോഴല്ലേ ആളൊഴിഞ്ഞ പാടവരമ്പത്ത് വെച്ച് അവൻ അവളെ… അവൻ ജീവനോടെ ഇല്ലാതായാൽ മാത്രമേ അവളുടെ ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക് ഒരു മാറ്റമുണ്ടാകൂ,” ജിതിൻ ദയനീയമായി പറഞ്ഞു.
അഖിൽ അവന്റെ ചുമലിൽ തട്ടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു: “നമുക്കൊന്നും അയാളെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലടാ. പാർട്ടിയുടെ ഗുണ്ടയാണ് അവൻ. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ ഇത്രയും വലിയ ക്രിമിനൽ ആയിട്ടും കോടതിയിൽ എത്തുമ്പോൾ തെളിവുകളെല്ലാം ഇല്ലാതാകുന്നത്. ജീവപര്യന്തം കിട്ടേണ്ട തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടും കോടതിയിൽ പോയി വെറും പിഴയടച്ച് ഇറങ്ങി വരുന്ന മുതലാണത്. അവനുള്ളത് എപ്പോഴെങ്കിലും കിട്ടും, നീ വിഷമിക്കാതെ.”
## അധ്യായം 2: അപ്രതീക്ഷിത മരണം
അന്നത്തെ ദിവസം അങ്ങനെ കടന്നുപോയി. പിറ്റേന്ന് അതിരാവിലെ അഖിലിന്റെ തുടർച്ചയായ ഫോൺ കോളുകൾ വരുമ്പോഴാണ് ജിതിൻ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ഞെട്ടിയുണർന്നത്.
“എടാ ജിതിൻ… ഞാൻ ഇന്നലെ പറഞ്ഞത് ദൈവം കേട്ടു എന്ന് തോന്നുന്നു! ആ സുകുമാരന് പണി കിട്ടി, അവൻ തീർന്നു!”
“ങേ… എന്താ നീ പറയുന്നത്? തീർന്നെന്നോ? എന്ത് പറ്റി അവന്?” ഉറക്കച്ചടവോടെ ജിതിൻ കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.
“എടാ, ഇന്നലെ രാത്രി അവൻ നല്ലോണം മദ്യപിച്ച് പാമ്പായി ബൈക്കോടിച്ച് വരുമ്പോൾ, ആ കരിങ്കാളി ക്ഷേത്രം കഴിഞ്ഞുള്ള വലിയ വളവിൽ വെച്ച് നിയന്ത്രണം വിട്ട് റോഡരികിലെ ചതുപ്പിലേക്ക് മറിഞ്ഞു വീണു. വീഴ്ചയിൽ അവന്റെ തല ആഴത്തിലുള്ള ചേറിലേക്ക് താഴ്ന്നുപോയി. ശ്വാസം കിട്ടാതെ അവിടെക്കിടന്ന് തന്നെയാണ് ചത്തത്. ഇന്ന് രാവിലെയാണ് നാട്ടുകാർ വണ്ടി കിടക്കുന്നത് കണ്ടത്.” അഖിലിന്റെ വാക്കുകളിൽ ഒരു മരണവാർത്തയുടെ വിഷമത്തിന് പകരം വല്ലാത്തൊരു ആവേശമുണ്ടായിരുന്നു.
“ഉവ്വോ! എടാ… ഇതിപ്പോൾ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു സന്തോഷവാർത്തയായിപ്പോയല്ലോ. ഇന്നലെ രാത്രിയല്ലേ നമ്മൾ അവന്റെ കാര്യം സംസാരിച്ചത്. മാളവികയ്ക്ക് ഇത് വലിയൊരു ആശ്വാസമാകും. ഞാൻ അവളെയൊന്ന് വിളിക്കട്ടെ,” ജിതിൻ വേഗം ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.
അവൻ പതുക്കെ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി, മുറ്റത്തേക്ക് നടന്നു. മാളവികയുടെ നമ്പറിലേക്ക് വിളിച്ച് ഫോൺ കാതോട് ചേർത്തു.
“മാളൂ… നീ ഇന്നത്തെ ആ പ്രധാന വാർത്ത അറിഞ്ഞോ?”
ഫോണിന്റെ മറുതലയ്ക്കൽ നിന്നും മാളവികയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു: “ഞാൻ അറിഞ്ഞു ജിതിൻ… ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നി അത് കേട്ടപ്പോൾ. ആ നാറിക്ക് കിട്ടിയ മരണം വളരെ നന്നായി. വെറുതെ ഒരു മരണമായില്ല, നല്ലോണം ശ്വാസം മുട്ടി അനുഭവിച്ച് തന്നെയാണ് അവൻ ചത്തത്. എന്റെ മനസ്സിന് ഇപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു സമാധാനമുണ്ട്.” അവളുടെ വാക്കുകളിൽ വലിയൊരു ആശ്വാസം നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.
“ഞാൻ എന്തായാലും ആ സ്ഥലം വരെ ഒന്ന് പോവുകയാണ്. ചേറിൽ പുതഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അവന്റെ ആ രൂപം ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ പറ്റുകയാണെങ്കിൽ ഞാൻ നിനക്ക് അയച്ചുതരാം. നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ സന്തോഷം ഇരട്ടിയാക്കാൻ ആ കാഴ്ചയ്ക്ക് കഴിയും,” ജിതിൻ പറഞ്ഞു.
## അധ്യായം 3: അണിയറയിലെ സത്യം
ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് തിരിയുമ്പോഴേക്കും ജിതിന്റെ അമ്മ ചായയുമായി അങ്ങോട്ട് വന്നു.
“അമ്മേ, അമ്മ അറിഞ്ഞില്ലേ ആ സന്തോഷവാർത്ത? സുകുമാരൻ ചത്തു!”
“ഞാൻ അറിഞ്ഞു മകനേ… കേട്ടപ്പോൾ വലിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. ഇനി ആ മാളവിക മോൾക്ക് പേടിയില്ലാതെ, ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ ഈ നാട്ടിൽ നടക്കാലോ,” അമ്മയുടെ വാക്കുകളിലും ആ സംതൃപ്തി വ്യക്തമായിരുന്നു.
തിരികെ നടക്കാൻ തുടങ്ങിയ അമ്മ പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്തിട്ടെന്നവണ്ണം അവിടെ നിന്നു. “മോനേ… നിന്റെ കാറിന്റെ മുൻവശത്തെ ബമ്പർ എവിടെയോ ഇടിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ. ഇന്നലെ രാത്രി പറ്റിയതാണോ? അത് പെട്ടെന്ന് തന്നെ വർക്ക്ഷോപ്പിൽ കൊടുത്ത് നേരെയാക്കണം. അതിൽ കുറച്ച് കറുത്ത പെയിന്റും പറ്റിയിരിപ്പുണ്ട്, അതുകൂടി കഴുകിക്കളഞ്ഞേക്ക്.”
അമ്മയുടെ ആ വാക്കുകൾ ജിതിൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. അവൻ ഒരു നടുക്കത്തോടെ അമ്മയെ നോക്കി നിന്നു. എന്നാൽ ആ അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു മന്ദഹാസമാണ് വിരിഞ്ഞത്.
“എനിക്ക് അറിയില്ല മോനേ ഇന്നലെ രാത്രി എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്ന്… ഇനി ഞാൻ മനസ്സിൽ കരുതുന്നത് തന്നെയാണ് സംഭവിച്ചതെങ്കിൽ, നീ ചെയ്തത് വളരെ നന്നായി മോനേ,” അമ്മ അവന്റെ തലയിൽ തലോടി.
അമ്മയുടെ ആ വാക്കുകൾ ജിതിന് വലിയൊരു ആത്മവിശ്വാസം നൽകി. അവന്റെ മുഖം വിടർന്നു, കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കം പടർന്നു.
“അമ്മേ… ഇന്നലെ അഖിൽ പറഞ്ഞു സുകുമാരനുള്ള ശിക്ഷ ദൈവം കൊടുക്കുമെന്ന്. പക്ഷേ എനിക്കറിയാം, ഒരു ദൈവവും നമുക്ക് വേണ്ടി പകരം വീട്ടാൻ നേരിട്ട് ഇറങ്ങി വരില്ല. ദൈവം ചില അവസരങ്ങൾ നമുക്കായി ഒരുക്കിത്തരും, അത് കൃത്യമായി ഉപയോഗിക്കുകയേ നമ്മൾ ചെയ്യേണ്ടതുള്ളൂ. എനിക്ക് ഇന്നലെ രാത്രി അങ്ങനെയൊരു അവസരം കിട്ടി അമ്മേ… ഞാനത് പാഴാക്കിയില്ല.”
ജിതിൻ തുടർന്നു: “ഇന്നലെ രാത്രി അവൻ മദ്യപിച്ച് വണ്ടിയോടിച്ച് വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു. ആളൊഴിഞ്ഞ ആ വളവിൽ വെച്ച് എന്റെ കാറുകൊണ്ട് അവന്റെ ബൈക്കിന്റെ പുറകിൽ ഞാൻ ചെറുതായിട്ടൊന്ന് തട്ടി. അവൻ ആ ചതുപ്പിലേക്ക് തെറിച്ചുവീണു. ചേറിലേക്ക് തലകുത്തി വീണ അവൻ ശ്വാസമെടുക്കാൻ പിടയുന്നത് ഞാൻ നോക്കിനിന്നു. രക്ഷിക്കാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല അമ്മേ. കാരണം, മാളവിക ഉൾപ്പെടെയുള്ള എത്രയോ പെൺകുട്ടികളുടെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചവനാണ് അവൻ. ആ കഴുകൻ ഇനി ഈ ഭൂമിയിലുണ്ടാകില്ല. ഇനി ഈ നാട്ടിലെ പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഭയമില്ലാതെ ജീവിക്കാം.”
ജിതിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അവനെ നോക്കി നിന്ന ശേഷം അമ്മ പതുക്കെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
താൻ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ചൂടുചായയിലേക്ക് നോക്കി ജിതിൻ തികഞ്ഞ സംതൃപ്തിയോടെ നിന്നു. താൻ ചെയ്ത പ്രവൃത്തിയിൽ അവന് ലവലേശം കുറ്റബോധം തോന്നിയില്ല. കാരണം, മണ്ണടിഞ്ഞവൻ അത്രമേൽ ദ്രോഹങ്ങൾ ഈ ഭൂമിയിൽ ചെയ്തിട്ടുള്ളവനായിരുന്നു.
**(ശുഭം)**