ആകാശത്ത് കറുത്ത മേഘങ്ങൾ കൂട്ടം കൂട്ടമായി വന്ന് നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ആകാശത്ത് കറുത്ത മേഘങ്ങൾ കൂട്ടം കൂട്ടമായി വന്ന് നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും കനത്തൊരു മഴ പെയ്തേക്കാം. നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കോർപ്പറേറ്റ് ടവറായ ‘ദേവ് ഗ്രൂപ്പ് ഓഫ് കമ്പനീസ്’-ന്റെ പതിനഞ്ചാം നിലയിലെ വലിയ ഗ്ലാസ് ജാലകത്തിലൂടെ പുറത്തെ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു ശ്യാം ദേവ്. മുപ്പത്തിരണ്ട് വയസ്സുള്ള, അഹങ്കാരവും ആത്മവിശ്വാസവും മുഖമുദ്രയാക്കിയ വ്യവസായ പ്രമുഖൻ. വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത അവന്റെ ബിസിനസ്സ് ശൈലിയും, ദാക്ഷിണ്യമില്ലാത്ത തീരുമാനങ്ങളും കാരണം ബിസിനസ്സ് ലോകത്ത് അയാൾ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് ‘ശിലാഹൃദയൻ’ എന്നായിരുന്നു.
​അയാളുടെ വലിയ ക്യാബിനിലേക്ക് ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു.
​”സാർ, അഞ്ജലി വന്നിട്ടുണ്ട്.” ശ്യാമിന്റെ പേഴ്സണൽ അസിസ്റ്റന്റ് അലക്സിന്റെ ശബ്ദമായിരുന്നു മറുതലയ്ക്കൽ.
​”അവളോട് അകത്തേക്ക് വരാൻ പറയൂ,” ശ്യാമിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ കഠിനമായ കോപവും തണുപ്പും ഒരേപോലെ കലർന്നിരുന്നു.
​വാതിൽ തുറന്ന് അഞ്ജലി അകത്തേക്ക് കടന്നു വന്നു. ദേവ് ഗ്രൂപ്പിന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ പ്രൊജക്റ്റായ ‘ഗ്രീൻ വാലി വില്ലാസ്’-ന്റെ സൈറ്റ് സൂപ്പർവൈസറായിരുന്നു അവൾ. സാധാരണക്കാരായ ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ ഒരേയൊരു അത്താണിയായ, ഇരുപത്തിനാലുകാരിയായ പെൺകുട്ടി. നീല സൽവാറും ധരിച്ച്, കയ്യിൽ കുറേ ഫയലുകളുമായി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുഖത്ത് കടുത്ത ഭയമുണ്ടായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ രണ്ടു ദിവസമായി കമ്പനിയിൽ നടക്കുന്ന ഓഡിറ്റിംഗും പുകിലുകളും അവളെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കിയിരുന്നു.
​”സാർ… എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നോ?” വളരെ പതുക്കെ, വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവൾ ചോദിച്ചു.
​ശ്യാം പതിയെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു തന്റെ വലിയ കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ തീപ്പൊരി പാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഒരു കറുത്ത ഫയൽ അവൻ അഞ്ജലിക്ക് നേരെ എറിഞ്ഞു. അത് മേശപ്പുറത്ത് തട്ടി അവളുടെ കാല്ക്കൽ വീണു.
​”എന്താണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം അഞ്ജലി?” ശ്യാം ഗർജ്ജിച്ചു.
​ഭയത്തോടെ അവൾ ആ ഫയൽ താഴെ നിന്നും എടുത്തു നോക്കി. അതിൽ ദേവ് ഗ്രൂപ്പിന്റെ ഏറ്റവും രഹസ്യമായ പുതിയ പ്രൊജക്റ്റിന്റെ മാസ്റ്റർ പ്ലാനും, അതിന്റെ ലേലത്തുകയുമെല്ലാം അടങ്ങിയ രേഖകളുടെ പ്രിന്റൗട്ടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ രേഖകളെല്ലാം ചോർന്നത് അഞ്ജലിയുടെ ഒഫീഷ്യൽ കമ്പ്യൂട്ടറിൽ നിന്നും ഇമെയിൽ ഐഡിയിൽ നിന്നുമായിരുന്നു.
​”സാർ… ഇതെന്താണ്? എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല…” അവൾ വിറച്ചുപോയി.
​”മനസ്സിലാകുന്നില്ലേ? അഭിനയിക്കരുത് അഞ്ജലി! നമ്മുടെ ഏറ്റവും വലിയ എതിരാളികളായ ആർ.കെ ഗ്രൂപ്പിന് ഈ പ്ലാനുകൾ ചോർത്തിക്കൊടുത്തത് നീയല്ലേ? എന്റെ കമ്പനിയുടെ ഉപ്പും ചോറും തിന്ന്, അവസാനം എന്നെത്തന്നെ ചതിക്കാൻ നിനക്കെങ്ങനെ ധൈര്യം വന്നു?” ശ്യാം മേശപ്പുറത്ത് കൈകൊണ്ട് ശക്തമായി അടിച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു.
​”ഇല്ല സാർ! ദൈവത്താണെ ഞാൻ ഇത് ചെയ്തിട്ടില്ല. എനിക്ക് ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും അറിയില്ല. ആരോ എന്നെ ചതിച്ചതാണ് സാർ. ഞാൻ ഈ കമ്പനിയെ ജീവനപ്പോലെയാണ് കണ്ടത്…” അഞ്ജലിയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണീർ ധാരധാരയായി ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി.
​”നിന്റെ ഈ കണ്ണീരുകണ്ട് മനസ്സ് അലിയാൻ ഞാൻ നിന്റെ കാമുകനല്ല, ശ്യാം ദേവ് ആണ്!” ശ്യാം ക്രൂരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. “നിന്റെ സിസ്റ്റത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ മെയിലുകൾ പോയിരിക്കുന്നത്. ഐടി ടീം അത് കൃത്യമായി ട്രാക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇതിലും വലിയ എന്ത് തെളിവാണ് എനിക്ക് വേണ്ടത്?”
​”സാർ… ദയവുചെയ്ത് എന്നെ വിശ്വസിക്കൂ. എന്റെ വീട്ടിൽ അമ്മ കിടപ്പിലാണ്. അനിയന്റെ പഠിത്തം നടക്കുന്നത് എന്റെ ഈ ഒരൊറ്റ ശമ്പളം കൊണ്ടാണ്. ഈ ജോലി പോയാൽ ഞങ്ങൾ തെരുവിലാകും സാർ… എന്നെ ഇവിടുന്ന് പുറത്താക്കരുത്. ഞാൻ യാചിക്കുകയാണ്…” അവൾ ശ്യാമിന്റെ മേശയ്ക്കരികിലേക്ക് നടന്നുചെന്ന് കൈകൂപ്പി കരഞ്ഞു.
​പക്ഷേ, ശ്യാമിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ഭാവവ്യത്യാസവും ഉണ്ടായില്ല. അയാളുടെ ഹൃദയം ഒരു ശിലപോലെ കഠിനമായിരുന്നു. അയാൾ തന്റെ സെക്യൂരിറ്റിയെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു.
​”സെക്യൂരിറ്റി… ഈ പെൺകുട്ടിയെ ഇപ്പോൾത്തന്നെ ഓഫീസിന് പുറത്താക്കൂ. ഇനി ഇവൾ ഈ കമ്പനിയുടെ പടി ചവിട്ടരുത്. മേലാൽ ഈ നഗരത്തിലെ ഒരു സ്ഥാപനത്തിലും നിനക്കൊരു ജോലി കിട്ടില്ല. അത് ഞാൻ ഉറപ്പുതരുത്താം. ഇറങ്ങിപ്പോകൂ!”
​സെക്യൂരിറ്റി ജീവനക്കാർ വന്ന് അഞ്ജലിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് വലിച്ചു. “സാർ… ഞാൻ ചതിച്ചിട്ടില്ല സാർ… എന്നെ ചതിച്ചതാണ്… ദൈവത്തെ ഓർത്ത് എന്നെ പുറത്താക്കരുത്…” അവളുടെ നിലവിളികൾ ആ വലിയ ക്യാബിന്റെ ചുവരുകളിൽ തട്ടി പ്രതിധ്വനിച്ചു. പക്ഷേ, ശ്യാം തിരിഞ്ഞുനിന്ന് വീണ്ടും പുറത്തെ കറുത്ത ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി. അയാളുടെ മനസ്സിൽ ആ പെൺകുട്ടിയുടെ കണ്ണീരിന് ഒരു വിലയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
​ഓഫീസിൽ നിന്നും അഞ്ജലിയെ സെക്യൂരിറ്റിക്കാർ റോഡിലേക്ക് ഇറക്കിവിട്ടു. അവളുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഫയലുകളും ഐഡി കാർഡും അവർ റോഡിലേക്ക് എറിഞ്ഞു കൊടുത്തു. ആ സമയം നഗരത്തിൽ കനത്ത മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
​തന്റെ സ്കൂട്ടറിനരികിലേക്ക് നടക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. മഴവെള്ളത്തിൽ അവളുടെ കണ്ണീര് കലർന്നുപോയി. തന്നെ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ ക്രൂശിച്ചതെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല. പണവും അധികാരവുമുള്ള ശ്യാം ദേവിന് മുന്നിൽ താൻ എത്ര നിസ്സാരയാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
​അപ്പോഴാണ് ദേവ് ഗ്രൂപ്പിന്റെ ഗേറ്റ് കടന്ന് ശ്യാമിന്റെ കറുത്ത ആഡംബര കാർ പുറത്തേക്ക് വന്നത്. അഞ്ജലി ഓടിച്ചെന്ന് ആ കാറിന് മുന്നിൽ നിന്നു. ഡ്രൈവർ പെട്ടെന്ന് ബ്രേക്കിട്ടു. കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിലിരുന്ന ശ്യാം ദേഷ്യത്തോടെ ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തി.
​”സാർ… എനിക്ക് ഒരു അവസരം കൂടി തരൂ… ഞാൻ കള്ളിയല്ല…” മഴയത്ത് നനഞ്ഞുകുളിച്ച് അവൾ ആ കാറിന്റെ വാതിലിൽ മുട്ടി കരഞ്ഞു.
​”കാർ എടുക്കൂ…” ശ്യാം ഡ്രൈവർക്ക് നിർദ്ദേശം നൽകി. അഞ്ജലിയെ നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ അയാൾ കാറിന്റെ ഗ്ലാസ് ഉയർത്തി.
​കാർ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞുപോയി. റോഡിലെ ചെളി വെള്ളം മുഴുവൻ അഞ്ജലിയുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് തെറിച്ചുവീണു. അവൾ ആ മഴയത്ത്, റോഡിന്റെ നടുവിൽ ഒരുകൂട്ടം ആളുകളുടെ മുൻപിൽ അപമാനിതയായി മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു കരഞ്ഞു. ആകാശം അവൾക്കൊപ്പം പെയ്യാൻ തുടങ്ങി, അവളുടെ ഉള്ളിലെ സങ്കടക്കടൽ പോലെ…അഞ്ജലിയെ കമ്പനിയിൽ നിന്നും അപമാനിച്ച് പുറത്താക്കിയിട്ട് ആറുമാസങ്ങൾ കടന്നുപോയിരുന്നു. ആറുമാസം ഒരു ചെറിയ കാലയളവാണെന്ന് തോന്നാമെങ്കിലും, ദേവ് ഗ്രൂപ്പിന്റെ ആസ്ഥാനത്തും ശ്യാം ദേവിന്റെ ജീവിതത്തിലും അത് വലിയ മാറ്റങ്ങളാണ് വരുത്തിയത്. അഞ്ജലി പോയതിനു ശേഷം കമ്പനി പുതിയൊരു പ്രൊജക്റ്റും വിജയകരമായി പൂർത്തിയാക്കിയിരുന്നില്ല. കോടികൾ വിലമതിക്കുന്ന ‘ഗ്രീൻ വാലി വില്ലാസ്’ പദ്ധതിയുടെ വിവരങ്ങൾ ചോർന്നത് ദേവ് ഗ്രൂപ്പിന് വിപണിയിൽ വലിയ തിരിച്ചടിയായി. ശ്യാമിന്റെ ബിസിനസ്സ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അപ്രമാദിത്വത്തിന് അത് മങ്ങലേൽപ്പിച്ചു.
​എല്ലാവരും കരുതിയത് ആ തകർച്ചയ്ക്ക് കാരണം അഞ്ജലി ആണെന്നാണ്. ശ്യാമും അങ്ങനെതന്നെ വിശ്വസിച്ചു. പക്ഷേ, അവന്റെ മനസ്സിന്റെ ഏതോ ഒരു കോണിൽ ഒരു അസ്വസ്ഥത ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് കനത്ത മഴയത്ത് തന്റെ കാറിന്റെ ഗ്ലാസിൽ മുട്ടി, “ഞാൻ കള്ളിയല്ല സാർ…” എന്ന് പറഞ്ഞ് നിലവിളിച്ച അഞ്ജലിയുടെ ആ മുഖം പല രാത്രികളിലും ശ്യാമിന്റെ ഉറക്കം കെടുത്തി. സ്വന്തം തീരുമാനങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും ഖേദിക്കാത്ത ശ്യാം ദേവ്, ആദ്യമായി ഒരു മുഖം ഓർത്ത് അസ്വസ്ഥനാകാൻ തുടങ്ങി.
​അങ്ങനെയൊരു തിങ്കളാഴ്ച രാവിലെ, ശ്യാം തന്റെ ഓഫീസിലെ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന കമ്പ്യൂട്ടർ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് ഐടി വിഭാഗത്തിന്റെ പുതിയ തലവൻ ഹരിപ്രസാദ് അങ്ങോട്ട് കടന്നുവന്നത്. അയാളുടെ കയ്യിൽ ഒരു രഹസ്യ റിപ്പോർട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഹരിയുടെ മുഖത്തെ ഗൗരവം കണ്ടപ്പോൾത്തന്നെ എന്തോ അടിയന്തിര പ്രാധാന്യമുള്ള കാര്യമാണെന്ന് ശ്യാമിന് മനസ്സിലായി.
​”എന്താണ് ഹരി? എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ?” ശ്യാം കസേരയിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന് ചോദിച്ചു.
​”സാർ… ഒരു വലിയ സത്യം പറയാനാണ് ഞാൻ വന്നത്. ഒരുപക്ഷേ, നമ്മുടെ കമ്പനിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയൊരു തെറ്റ്.” ഹരി ആ റിപ്പോർട്ട് ശ്യാമിന്റെ മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ചു. “ആറുമാസം മുൻപ് ഫയലുകൾ ചോർന്ന കേസ് ഞാൻ വീണ്ടും വ്യക്തിപരമായി ഒന്ന് പരിശോധിച്ചു. അന്നത്തെ ഐടി ടീം അഞ്ജലിയുടെ ലോഗിൻ ഐഡി മാത്രമാണ് നോക്കിയത്. എന്നാൽ ആ ഐഡി ഏത് കമ്പ്യൂട്ടറിൽ നിന്നാണ് ഉപയോഗിച്ചതെന്ന് അവർ കൃത്യമായി പരിശോധിച്ചില്ല.”
​ശ്യാം നിവർന്നിരുന്നു. അവന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് പതുക്കെ കൂടാൻ തുടങ്ങി. “എന്നിട്ട്? നീ എന്താണ് കണ്ടെത്തിയത്?”
​”സാർ… അഞ്ജലിയുടെ സിസ്റ്റം ആ സമയത്ത് ഓഫായിരുന്നു. അവളുടെ യൂസർ നെയിമും പാസ്‌വേഡും ഉപയോഗിച്ച് കമ്പനിയുടെ മെയിൻ സെർവറിൽ നിന്ന് ഡാറ്റ എടുത്തത് മറ്റൊരാളാണ്. അത് ചെയ്തത് ഈ പതിനഞ്ചാം നിലയിലെ വിഐപി ക്യാബിനുകളിൽ ഒന്നിൽ നിന്നാണ്. കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ… നിങ്ങളുടെ അമ്മാവനും കമ്പനിയുടെ വൈസ് പ്രസിഡന്റുമായ രാജീവ് സാറിന്റെ ഒഫീഷ്യൽ സിസ്റ്റത്തിൽ നിന്ന്!”
​ഒരു ഇടിത്തീ വെട്ടേറ്റതുപോലെ ശ്യാം ദേവ് കസേരയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റുപോയി. അവന്റെ കാതുകളിൽ ആ വാക്കുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും മുഴങ്ങി. താൻ ജീവന് തുല്യം വിശ്വസിച്ച, അമ്മയുടെ മരണശേഷം തന്നെ വളർത്തിയ അമ്മാവൻ രാജീവാണ് ചതിയൻ! കമ്പനിയിലെ ഓഹരികൾ സ്വന്തമാക്കാനും ശ്യാമിനെ തകർക്കാനും വേണ്ടി അയാൾ എതിരാളികളായ ആർ.കെ ഗ്രൂപ്പുമായി കൈകോർത്തു. ആ ചതി മറച്ചുവെക്കാൻ വേണ്ടി, നിരപരാധിയായ അഞ്ജലി എന്ന പാവം പെൺകുട്ടിയെ അയാൾ ഇരയാക്കുകയായിരുന്നു.
​”സാർ… ദാ ഇതിൽ എല്ലാ ഡിജിറ്റൽ തെളിവുകളും ഉണ്ട്. രാജീവ് സാർ ആർ.കെ ഗ്രൂപ്പിൽ നിന്നും പണം കൈപ്പറ്റിയ ബാങ്ക് അക്കൗണ്ട് വിവരങ്ങൾ വരെ ഇതിലുണ്ട്.” ഹരി പറഞ്ഞു നിർത്തി.
​ശ്യാമിന്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കോപവും അതോടൊപ്പം കടുത്ത കുറ്റബോധവും അവന്റെ ഉള്ളിൽ ആളിപ്പടർന്നു. അന്ന് തന്റെ മുൻപിൽ ജീവനായി യാചിച്ച അഞ്ജലിയുടെ കണ്ണീർക്കണങ്ങൾ ഓരോന്നായി അവന്റെ മനസ്സാക്ഷിയെ കുത്തിനോവിച്ചു. താൻ ചെയ്ത ക്രൂരതയുടെ ആഴം അയാൾക്ക് ബോധ്യമായി. അധികാരവും അഹങ്കാരവും തന്റെ കണ്ണുകളെ എത്രമാത്രം അന്ധമാക്കിയിരുന്നു എന്ന് ശ്യാം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
​ശ്യാം ഒട്ടും സമയം കളയാതെ സിറ്റി പോലീസ് കമ്മീഷണറെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു. അരമണിക്കൂറിനകം ദേവ് ഗ്രൂപ്പിന്റെ ഓഫീസിലേക്ക് പോലീസ് വണ്ടികൾ പാഞ്ഞെത്തി. സ്വന്തം ക്യാബിനിലിരുന്ന് അടുത്ത ചതിക്ക് പ്ലാൻ ചെയ്യുകയായിരുന്ന രാജീവിനെ പോലീസ് കൈവിലങ്ങണിയിച്ചു പുറത്തേക്ക് ഇറക്കി. ഓഫീസ് ജീവനക്കാർ മുഴുവൻ അത്ഭുതത്തോടെയും ഭയത്തോടെയും നോക്കിനിന്നു. രാജീവ് ശ്യാമിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയെങ്കിലും, ശ്യാം തന്റെ മുഖം തിരിച്ചു കളഞ്ഞു. ചതിച്ചവർക്ക് മാപ്പില്ല എന്നത് അവന്റെ നയമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ചതിക്കാത്ത ഒരാളോട് താൻ ചെയ്ത തെറ്റിന് എങ്ങനെ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യും എന്നതായിരുന്നു അവന്റെ മുന്നിലെ ചോദ്യം.
​”അലക്സ്!” ശ്യാം തന്റെ അസിസ്റ്റന്റിനെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.
​”പറയൂ സാർ,” അലക്സ് ഭയത്തോടെ അരികിലേക്ക് വന്നു.
​”അഞ്ജലി… അവൾ ഇപ്പോൾ എവിടെയുണ്ട്? അവളെക്കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും വിവരമുണ്ടോ?” ശ്യാമിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു പരിഭ്രാന്തിയുണ്ടായിരുന്നു.
​”അറിയില്ല സാർ… ഇവിടുന്ന് പോയതിനു ശേഷം അവൾ നഗരത്തിലെ പല കമ്പനികളിലും ജോലിക്ക് ശ്രമിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ, നമ്മുടെ കമ്പനിയുടെ പേര് കേട്ടപ്പോൾ ആരും ജോലി നൽകിയില്ല. അതിനുശേഷം അവളെക്കുറിച്ച് ഒരു വിവരവുമില്ല.” അലക്സ് തലതാഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.
​”എന്ത് വിലകൊടുത്തും, ഈ നഗരത്തിന്റെ ഏത് കോണിൽ ആണെങ്കിലും ശരി, അവളെ നീ കണ്ടെത്തിയേ തീരൂ. എനിക്ക് അവളെ നേരിട്ട് കാണണം.” ശ്യാമിന്റെ കൽപനയിൽ അഹങ്കാരമല്ല, മറിച്ച് പശ്ചാത്താപത്തിന്റെ ആഴമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്.
​അടുത്ത രണ്ട് ദിവസങ്ങൾ ശ്യാമിന് യുഗങ്ങൾ പോലെ തോന്നി. ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ ആ കറുത്ത കണ്ണുകളിലെ സങ്കടം അവനെ വേട്ടയാടി. മൂന്നാം ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് അലക്സ് ശ്യാമിന്റെ ക്യാബിനിലേക്ക് ഓടിക്കയറി വന്നു.
​”സാർ, അഞ്ജലിയെ കണ്ടെത്തി. അവൾ നഗരത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറേ അറ്റത്ത് ഒരു ചെറിയ വാടകമുറിയിൽ താമസിക്കുന്നുണ്ട്. അവിടെ അവൾ സ്വന്തമായി ഒരു തയ്യൽ മെഷീൻ വാങ്ങി വസ്ത്രങ്ങൾ തുന്നി ജീവിക്കുകയാണ്. ‘അഞ്ജലി ഡിസൈൻസ്’ എന്ന പേരിൽ ഒരു ചെറിയ ബോട്ടിക് അവൾ കഴിഞ്ഞ മാസമാണ് തുടങ്ങിയത്.”
​വിവരമറിഞ്ഞ നിമിഷം തന്നെ ശ്യാം തന്റെ കോട്ടും ഫോണുമെടുത്ത് ഓഫീസിന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ഡ്രൈവറെപ്പോലും കൂട്ടാതെ അയാൾ സ്വന്തമായി കാറോടിച്ച് അലക്സ് തന്ന വിലാസത്തിലേക്ക് പാഞ്ഞു.
​താൻ എല്ലാ വഴികളും അടച്ചിട്ടും, അന്തസ്സോടെ ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി അവൾ കെട്ടിപ്പടുത്ത ആ കൊച്ചു ലോകത്തിന്റെ മുന്നിൽ ശ്യാമിന്റെ ആഡംബര കാർ വന്നു നിന്നു. കാറിന്റെ ഗ്ലാസിലൂടെ ശ്യാം പുറത്തേക്ക് നോക്കി. ഒരു ചെറിയ കടമുറി. അതിനുള്ളിൽ ഒരു തയ്യൽ മെഷീന് മുന്നിലിരുന്ന് വസ്ത്രം തുന്നുന്ന അഞ്ജലി. അവളുടെ മുഖത്ത് പഴയ ആ ശോഭയില്ലായിരുന്നു, പട്ടിണിയും കഷ്ടപ്പാടും ആ മുഖത്തെ വാഴ്ത്തിയിരുന്നു. എങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പുതിയ ആത്മവിശ്വാസം പ്രകടമായിരുന്നു.
​കാറിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന്, ശ്യാം ദേവ് പതിയെ ആ കടയുടെ പടികൾ കയറി അകത്തേക്ക് നടന്നു. അവന്റെ ഹൃദയം മുൻപെങ്ങുമില്ലാത്തവിധം വേഗത്തിൽ ഇടിപ്പടം കൊട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ശിലാഹൃദയൻ ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ മുന്നിൽ ആദ്യമായി തോൽക്കാൻ പോവുകയായിരുന്നു.

കടയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് വീണ നിഴൽ കണ്ട് അഞ്ജലി തയ്യൽ മെഷീനിൽ നിന്നും പതിയെ തലയുയർത്തി നോക്കി. വാതിൽക്കൽ കോട്ടുമിട്ട്, കനത്ത മുഖത്തോടെ നിൽക്കുന്ന ശ്യാം ദേവിനെ കണ്ടതും അവളുടെ കൈകൾ പെട്ടെന്ന് നിശ്ചലമായി. ഒരു നിമിഷം ആ പഴയ കറുത്ത ഓർമ്മകൾ അവളുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. അന്ന് ഓഫീസിൽ നിന്നും കഴുത്തിന് പിടിച്ചു പുറത്താക്കിയതും, കനത്ത മഴയത്ത് കാറിന്റെ പിന്നാലെ ഓടിയതും, ചെളി വെള്ളം ശരീരത്തിലേക്ക് തെറിച്ചുവീണതുമെല്ലാം ഒരു മിന്നൽ പോലെ അവളുടെ കണ്ണുകളിലൂടെ കടന്നുപോയി. അവളുടെ നെഞ്ച് ഭയം കൊണ്ടും അമർഷം കൊണ്ടും വേഗത്തിൽ മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
​പക്ഷേ, അഞ്ജലി സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു. അവൾ മെഷീനിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് ശ്യാമിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു നിന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പഴയ ആ പേടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല, പകരം കനൽ പോലെയുള്ള ശാന്തതയായിരുന്നു.
​”എന്താണ് സാർ ഇവിടെ? വഴി തെറ്റി വന്നതാണോ? അതോ എന്റെ ഈ ചെറിയ കടയും പൂട്ടിക്കാനാണോ നിങ്ങളുടെ ഭാവം?” അഞ്ജലി ശാന്തമായി, എന്നാൽ കഠിനമായ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.
​ശ്യാം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവൻ അഞ്ജലിയുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നില്ക്കുകയായിരുന്നു. ആ മുഖത്തെ ക്ഷീണവും, തയ്യൽ മെഷീന്റെ ചവിട്ടുപടിയിൽ അമർന്നു തഴമ്പിച്ച അവളുടെ കാൽപ്പാടുകളും അവൻ കണ്ടു. കോടീശ്വരനായ ശ്യാം ദേവിന്റെ അഹങ്കാരം ആ കൊച്ചു കടമുറിയുടെ തറയിലേക്ക് തകർന്നുവീഴുകയായിരുന്നു.
​”അഞ്ജലി…” ശ്യാമിന്റെ ശബ്ദം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ബിസിനസ്സ് മീറ്റിംഗുകളിൽ ഗർജ്ജിക്കാറുള്ള ആ ശബ്ദത്തിൽ ഇന്ന് പശ്ചാത്താപം മാത്രമാണ് ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നത്. “എനിക്ക്… എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം അഞ്ജലി. എനിക്ക് വലിയൊരു തെറ്റ് പറ്റിപ്പോയി.”
​അഞ്ജലി ഒരു നിമിഷം അത്ഭുതപ്പെട്ടെങ്കിലും അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവം മാറിയില്ല. അവൾ ഒരു പരിഹാസച്ചിരിയോടെ നോക്കി.
​”തെറ്റോ? ശ്യാം ദേവിന് തെറ്റ് പറ്റുകയോ? ഞാൻ കേട്ടത് തെറ്റിയതാണോ സാർ? പണവും അധികാരവും ഉള്ളവർക്ക് എന്ത് തെറ്റാണ് പറ്റുക? നിങ്ങൾ പറയുന്നതാണ് നിയമം, നിങ്ങൾ എഴുതുന്നതാണ് വിധി. അങ്ങനെയുള്ള നിങ്ങൾ എന്റെയീ കൊച്ചു കടയിൽ വന്ന് മാപ്പ് ചോദിക്കുന്ന നാടകം എന്തിനാണ്?”
​”ഇത് നാടകമല്ല അഞ്ജലി,” ശ്യാം ഒരുപടി മുന്നോട്ട് വെച്ചു. “സത്യാവസ്ഥ ഞാൻ അറിഞ്ഞു. ആ പ്രൊജക്റ്റ് പ്ലാനുകൾ ചോർത്തിയത് നീയല്ല… എന്റെ അമ്മാവൻ രാജീവാണ്. നിന്റെ സിസ്റ്റം ഹാക്ക് ചെയ്ത് അവൻ നിന്നെ ചതിക്കുകയായിരുന്നു. അവനെ ഞാൻ പോലീസിൽ ഏൽപ്പിച്ചു. നീ പൂർണ്ണമായും നിരപരാധിയാണ് എന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യമായി.”
​രാജീവ് സാറാണ് തന്നെ ചതിച്ചതെന്ന വാർത്ത അഞ്ജലിക്ക് ഒരു ഞെട്ടലായിരുന്നു. എങ്കിലും അവൾ കണ്ണീരൊഴുക്കിയില്ല. അവൾ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഒരു കഷ്ണം തുണിയെടുത്ത് മടക്കിവെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “സത്യം അറിഞ്ഞതിൽ സന്തോഷം സാർ. പക്ഷേ, അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ എന്താണ് കാര്യം? അന്ന് നിങ്ങളുടെ കാറിന്റെ പിന്നാലെ ഓടി അലറിക്കരഞ്ഞ ഒരു അഞ്ജലിയുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അന്ന് ആ മഴയത്ത് മരിച്ചുപോയി സാർ. എന്റെ അമ്മ കിടപ്പിലായപ്പോൾ, അനിയൻ പട്ടിണി കിടന്നപ്പോൾ, ഒരു ജോലിക്കായി ഞാൻ നഗരത്തിലെ ഓരോ ഓഫീസിലും കയറിയിറങ്ങിയപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ഈ സത്യം എവിടെയായിരുന്നു? നിങ്ങളുടെ ദേവ് ഗ്രൂപ്പിന്റെ പേര് കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാവരും എന്നെ കള്ളി എന്ന് വിളിച്ച് ഇറക്കിവിട്ടു. അന്ന് നിങ്ങൾ എനിക്ക് തന്നത് മരണം മാത്രമായിരുന്നു.”
​”അഞ്ജലി… എനിക്കറിയാം, ഞാൻ ചെയ്ത ക്രൂരതയ്ക്ക് മാപ്പില്ല. പക്ഷേ, എനിക്ക് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം.” ശ്യാം തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ഒരു കവർ മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ചു. “ഇത് ദേവ് ഗ്രൂപ്പിന്റെ ചീഫ് ഡിസൈനർ പദവിയുടെ ഓഫർ ലെറ്ററാണ്. പഴയതിനേക്കാൾ നാലിരട്ടി ശമ്പളം. നിന്റെ എല്ലാ നഷ്ടങ്ങളും ഞാൻ നികത്തും. ദയവുചെയ്ത് കമ്പനിയിലേക്ക് തിരികെ വരണം.”
​അഞ്ജലി ആ ഓഫർ ലെറ്ററിലേക്ക് നോക്കിപ്പോലുമില്ല. അവൾ ശ്യാമിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരിട്ട് നോക്കി പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾക്ക് പണം കൊണ്ട് എല്ലാം വാങ്ങാമെന്ന ചിന്ത ഇപ്പോഴും മാറിയിട്ടില്ലല്ലേ സാർ? ഈ ആറാം മാസം കൊണ്ട് ഞാൻ ഒരു കാര്യം പഠിച്ചു. പണത്തേക്കാൾ വലുതാണ് മനുഷ്യന്റെ ആത്മാഭിമാനം. കഷ്ടപ്പെട്ടാണെങ്കിലും, പട്ടിണി കിടന്നാണെങ്കിലും ഞാൻ തുന്നിയുണ്ടാക്കുന്ന ഈ ഓരോ രൂപയ്ക്കും എന്റെ വിയർപ്പിന്റെ വിലയുണ്ട്. നിങ്ങളുടെ ആ ആഡംബര കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് വന്ന് വീണ്ടും നിങ്ങളുടെ അടിമയാകാൻ എനിക്ക് സൗകര്യമില്ല. എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ വലിയ പദവികളൊന്നും വേണ്ട. ദയവുചെയ്ത് ഇനി എന്റെ മുന്നിൽ വരരുത്. ഇറങ്ങിപ്പോകൂ സാർ…”
​ശ്യാം ഒന്നും മിണ്ടാനാകാതെ തറഞ്ഞു നിന്നുപോയി. ഒരു സാധാരണ പെൺകുട്ടിയുടെ ആത്മാഭിമാനത്തിന് മുന്നിൽ തന്റെ കോടികളുടെ സാമ്രാജ്യം എത്ര ചെറുതാണെന്ന് അയാൾ മനസ്സിലാക്കി. ഓഫർ ലെറ്ററും എടുത്ത് ശ്യാം പതിയെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. പക്ഷേ, അവന്റെ ഉള്ളിലെ കുറ്റബോധം അവനെ കൂടുതൽ ശക്തമായി വേട്ടയാടാൻ തുടങ്ങി. തോറ്റു പിന്മാറാൻ അയാൾ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. അവളുടെ ക്ഷമ നേടുക, അവളുടെ മനസ്സിലെ മുറിവുകൾ ഉണക്കുക എന്നത് അയാളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ പുതിയ ലക്ഷ്യമായി മാറി.

അഞ്ജലി തന്റെ തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നെങ്കിലും ശ്യാം ദേവ് പിന്മാറാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. ബിസിനസ്സ് ലോകത്തെ സകല തന്ത്രങ്ങളും പയറ്റി ശീലിച്ച ശ്യാം, ആദ്യമായി ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ പിണക്കവും സങ്കടവും മാറ്റാൻ വേണ്ടി തന്റെ സമയവും ശ്രദ്ധയും മാറ്റിവെച്ചു.
​അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ അഞ്ജലി അത്ഭുതത്തോടെയാണ് ശ്യാമിനെ കണ്ടത്. പണ്ട് കാറിന്റെ ഗ്ലാസ് ഉയർത്തി അവളെ അവഗണിച്ച അതേ വ്യവസായ പ്രമുഖൻ, ഇപ്പോൾ ദിവസവും വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ അവളുടെ ചെറിയ ബോട്ടിക്സിന് മുന്നിൽ വന്ന് കാത്തുനിൽക്കും. വലിയ ബിസിനസ്സ് മീറ്റിംഗുകൾ മാറ്റിവെച്ചാണ് അയാൾ അവിടെ വന്നിരുന്നത്. കടയിൽ ആളുകൾ കൂടുമ്പോൾ ശ്യാം ദൂരെ മാറി നിൽക്കും, ആളുകൾ ഒഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം മാത്രം പതിയെ വാതിൽക്കൽ വന്ന് നോക്കും.
​അഞ്ജലി അയാളെ പൂർണ്ണമായും അവഗണിച്ചു. കടയിലേക്ക് വരികയോ സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ അവൾ മുഖം തിരിച്ചു കളഞ്ഞു. പക്ഷേ, ശ്യാം തോറ്റുകൊടുത്തില്ല. വഴിമാറി നിന്നുകൊണ്ട് അയാൾ അവളെയറിയാതെ അവളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് സ്നേഹത്തിന്റെ തണൽ വിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
​അഞ്ജലിയുടെ അമ്മയുടെ ചികിത്സയ്ക്കായി നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ഹൃദ്രോഗ വിദഗ്ദ്ധൻ അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് നേരിട്ടെത്തി. കനത്ത ഫീസുള്ള ആ ഡോക്ടറെ കണ്ടതും അഞ്ജലി പകച്ചുപോയി.
​”ഡോക്ടർ… ഞങ്ങൾക്ക് ഇത്രയും വലിയ തുക നൽകാനുള്ള സാമ്പത്തികമില്ല,” അഞ്ജലി സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു.
​ഡോക്ടർ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി നൽകി: “മോളേ, ഫീസിനെക്കുറിച്ച് നീ ആലോചിക്കേണ്ട. നിന്റെ അമ്മയുടെ എല്ലാ ചികിത്സാ ചിലവുകളും ദേവ് ഫൗണ്ടേഷൻ ഏറ്റെടുത്തിട്ടുണ്ട്. ശ്യാം ദേവ് സാറിന്റെ പ്രത്യേക നിർദ്ദേശപ്രകാരമാണ് ഞാൻ ഇവിടെ വന്നത്.”
​അഞ്ജലി ഒരു നിമിഷം തരിച്ചുനിന്നു. താൻ അത്രയധികം വെറുത്തിട്ടും, അയാൾ തനിക്കായി കാവലാവുന്നത് അവളുടെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു ചലനമുണ്ടാക്കി.
​അതുമാത്രമല്ല, അവൾ ഡിസൈൻ ചെയ്യുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ വലിയ വില കൊടുത്ത് വാങ്ങാൻ നഗരത്തിലെ ചില പ്രമുഖ വ്യക്തികൾ അവളുടെ കടയിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. അവർ വാങ്ങിയ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം നഗരത്തിലെ അനാഥാലയങ്ങളിലെ കുട്ടികൾക്കാണ് ശ്യാം വിതരണം ചെയ്തത്. അഞ്ജലി അത് അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിലെ കഠിനമായ ദേഷ്യം പതുക്കെ ഉരുകാൻ തുടങ്ങി. അധികാരത്തിന്റെ അഹങ്കാരമല്ല, പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാനും സ്നേഹം നേടാനുമുള്ള ഒരു മനുഷ്യന്റെ ആത്മാർത്ഥമായ ശ്രമമാണ് താൻ കാണുന്നതെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
​അങ്ങനെയൊരു ദിവസം, നഗരത്തിൽ കനത്ത കാറ്റും മഴയും പെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ആകാശം കറുത്തിരുണ്ട് പെയ്തൊഴിയാത്ത മേഘങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞു. അഞ്ജലി ഭയത്തോടെ കടയുടെ ജനലുകൾ അടച്ചു. അമ്മ ഒറ്റയ്ക്കുള്ള വീട്ടിലേക്ക് വേഗം എത്തണമെന്ന ചിന്തയോടെ അവൾ ധൃതിയിൽ കട പൂട്ടി പുറത്തിറങ്ങി.
​അവൾ തന്റെ സ്കൂട്ടർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാൻ നോക്കി. പക്ഷേ, കനത്ത മഴയത്ത് നനഞ്ഞതു കൊണ്ടാവാം അത് സ്റ്റാർട്ടായില്ല. ചുറ്റും ആരുമില്ലായിരുന്നു. കടകളെല്ലാം അടച്ചിരുന്നു. മഴവെള്ളം റോഡിലൂടെ കുത്തിയൊലിച്ചു പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അഞ്ജലിക്ക് പണ്ട് താൻ മഴയത്ത് ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയ ആ കറുത്ത ദിവസം ഓർമ്മവന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറയാൻ തുടങ്ങി.
​പെട്ടെന്ന്, ആ കനത്ത മഴയ്ക്കിടയിലൂടെ ഒരു കറുത്ത വലിയ കുടയും ചൂടി ഒരാൾ അവൾക്കരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. അത് ശ്യാമായിരുന്നു.
​ശ്യാം കുട പൂർണ്ണമായും അഞ്ജലിയുടെ തലയ്ക്ക് മുകളിലേക്ക് പിടിച്ചു. അവളുടെ മേൽ ഒരു തുള്ളി മഴപോലും വീഴാതെ അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. ആ ശ്രമത്തിൽ ശ്യാമിന്റെ പകുതിയിലധികം ശരീരം മഴയത്ത് നനഞ്ഞു കുതിരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
​”സ്കൂട്ടർ സ്റ്റാർട്ടാകില്ല അഞ്ജലി, പ്ലഗ്ഗിൽ വെള്ളം കയറിയതാണ്,” ശ്യാം ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ പഴയ ആ തണുപ്പില്ലായിരുന്നു, പകരം കടുത്ത കരുതലുണ്ടായിരുന്നു. “വാ, ഞാൻ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവിടാം. ഒന്നും വിചാരിക്കേണ്ട.”
​അഞ്ജലി ഒരു നിമിഷം ശ്യാമിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അന്ന് ഓഫീസിൽ വെച്ച് കനൽ കോരിയിട്ട ആ കണ്ണുകളിൽ ഇന്ന് പ്രണയത്തിന്റെ, പശ്ചാത്താപത്തിന്റെ ഒരു വലിയ കടൽ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലയാട്ടി. ആദ്യമായി അവൾ ശ്യാമിന്റെ കാറിന്റെ മുൻസീറ്റിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു.
​യാത്രയിലുടനീളം അവർക്കിടയിൽ കനത്ത മൗനമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ മൗനത്തിന് വലിയൊരു ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു. വണ്ടിയുടെ ഗ്ലാസിൽ മഴത്തുള്ളികൾ തട്ടിത്തെറിക്കുമ്പോൾ, കാറിനുള്ളിലെ എസി ഓൺ ചെയ്ത് അഞ്ജലിക്ക് തണുക്കാതിരിക്കാൻ ശ്യാം ശ്രദ്ധിച്ചു. തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഈ കൊടുങ്കാറ്റ് കൊണ്ടുവന്ന അതേ മനുഷ്യൻ തന്നെയാണ് ഇപ്പോൾ തനിക്ക് തണലായി നിൽക്കുന്നതെന്ന് അഞ്ജലി അത്ഭുതത്തോടെ ഓർത്തു. ശ്യാം ദേവ് എന്ന ശിലാഹൃദയനിൽ പ്രണയത്തിന്റെ മനോഹരമായൊരു പൂവ് വിരിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.