നാട്ടുകാർക്കും ജീവനക്കാർക്കും വലിയ പേടിയായിരുന്നു. അവനിൽനാട്ടുകാർക്കും ജീവനക്കാർക്കും വലിയ പേടിയായിരുന്നു. അവനിൽ

പടിഞ്ഞാറൻ മലനിരകളുടെ താഴ്‌വരയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ‘ദേവഗിരി’ എസ്റ്റേറ്റ് പ്രകൃതിയുടെ ഒരു മനോഹര കാൻവാസായിരുന്നു. എപ്പോഴും മൂടൽമഞ്ഞും തണുപ്പും നിറഞ്ഞ ആ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പ്രകൃതിയുടെ മനോഹരമായ കാഴ്ചകൾ കാണാൻ ആളുകൾ എത്താറുണ്ടെങ്കിലും, അവിടുത്തെ ‘ദേവഗിരി ബംഗ്ലാവ്’ എന്നും ഒരു നിഗൂഢതയായി തുടർന്നു.

​ആ ബംഗ്ലാവിന്റെയും എസ്റ്റേറ്റിന്റെയും പൂർണ്ണ അവകാശി ദേവനാഥ് વર્മ്മ (ദേവൻ) ആയിരുന്നു. ഗൗരവക്കാരനും, കണിശക്കാരനും, വാക്കിന് മറുവാക്കില്ലാത്തവനുമായ ദേവനെ നാട്ടുകാർക്കും ജീവനക്കാർക്കും വലിയ പേടിയായിരുന്നു. അവനിൽ അനാവശ്യമായ ദേഷ്യവും ആധിപത്യമനോഭാവവും എപ്പോഴുമുണ്ടായിരുന്നു.

​ഒരു മഴയുള്ള വൈകുന്നേരമാണ് ആ ബംഗ്ലാവിലേക്ക് നയന കടന്നുവരുന്നത്.

​മെലിഞ്ഞു സുന്ദരിയായ, കുസൃതിക്കണ്ണുകളുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി. അനാഥയായ അവൾക്ക് ദേവന്റെ അമ്മ തങ്കമണിയമ്മയാണ് ആ ബംഗ്ലാവിൽ അഭയം നൽകിയത്. എന്നാൽ ആഗ്നേയം പോലുള്ള ആ ബംഗ്ലാവിന്റെ പടിവാതിൽക്കൽ അവളെ കണ്ടതും ദേവന്റെ മുഖത്ത് ദേഷ്യത്തിന്റെ നിഴൽ വീണു.

​”അമ്മേ… ആരെയാ ഈ അകത്തേക്ക് കയറ്റുന്നത്?” ദേവന്റെ അടിയുറച്ച ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദം ഹാളിൽ മുഴങ്ങി.

​നയന ഭയത്തോടെ അമ്മയുടെ പുറകിലേക്ക് ഒളിച്ചു.

​”ദേവാ… അവൾക്ക് ഇനി ആരുമില്ല. നിന്റെ അച്ഛന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തിന്റെ മകളാണ്. അവൾ ഇവിടെ നിൽക്കട്ടെ,” അമ്മ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

​”ഇവിടെ ദേവഗിരിയിൽ നിൽക്കണമെങ്കിൽ ചില നിയമങ്ങളൊക്കെയുണ്ട്. തന്നിഷ്ടവും കണ്ണീരൊഴുക്കലുമായി ആരും ഇവിടെ കഴിയാൻ നോക്കേണ്ട!” അവൻ അവളെ രൂക്ഷമായി നോക്കിക്കൊണ്ട് തന്റെ സ്റ്റഡി റൂമിലേക്ക് നടന്നുപോയി.

​അധ്യായം 2: കലിപ്പന്റെ നിഴലിലെ രാത്രികൾ

​ദേവഗിരി ബംഗ്ലാവിലെ ദിവസങ്ങൾ നയനയ്ക്ക് എളുപ്പമായിരുന്നില്ല. ദേവന്റെ ദേഷ്യവും ചോദ്യം ചെയ്യലുകളും അവളിൽ ഭയം സൃഷ്ടിച്ചു.

​ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം കനത്ത മഴ പെയ്യുകയായിരുന്നു. ബംഗ്ലാവിലെ വലിയ ലൈബ്രറി മുറിയിൽ പുസ്തകങ്ങൾ അടുക്കിവെക്കുകയായിരുന്നു നയന. പെട്ടെന്ന് കറന്റ് പോയി. ഇരുട്ടിൽ ഭയന്ന അവൾ മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിൽ പുറത്തേക്ക് ഓടാൻ ശ്രമിക്കവെ, വാതിൽക്കൽ നിർത്തിയിരുന്ന ദേവന്റെ വിശാലമായ നെഞ്ചിലേക്ക് തട്ടി വീഴാൻ പോയി.

​ദേവൻ അവളെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് വീഴാതെ നിർത്തി.

​”കണ്ണുകണ്ടൂടെ തനിക്ക്? എന്റെ മുമ്പിൽ വന്ന് വീഴാനാണോ പ്ലാൻ?” അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.

​”ഞാൻ… ഞാൻ പേടിച്ചിട്ടാ… ഇരുട്ട് കണ്ടപ്പോൾ…” അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

​അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞ ഭയവും നിരപരാധിത്വവും കണ്ടപ്പോൾ ദേവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു കുഞ്ഞു തരംഗം രൂപപ്പെട്ടു. എങ്കിലും അവൻ തന്റെ ഗൗരവം വിട്ടില്ല.

​”പേടിയുള്ളവർ ഇങ്ങനെയുള്ള വലിയ വീട്ടിൽ കഴിയാൻ നിൽക്കരുത്. എന്റെ കണ്ണിൽ പെടാതെ നടക്കാൻ നോക്ക്!” അവൻ അവളെ മാറ്റിനിർത്തി മുന്നോട്ട് നടന്നു.

​അധ്യായം 3: അപ്രതീക്ഷിതമായ കരുതൽ

​ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ഒരു ദിവസം എസ്റ്റേറ്റിലെ റൗണ്ട്സ് കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങുമ്പോൾ ദേവന്റെ കാറിന് ചെറിയൊരു അപകടം പറ്റി. അവന് തോളിൽ ചെറിയ മുറിവേറ്റു.

​വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ ദേവൻ മുറിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ചോര ഒലിക്കുന്നത് നയന കണ്ടു. അവൻ വഴക്കുപറയുമെന്നറിഞ്ഞിട്ടും അവൾ മരുന്നും പഞ്ഞിയുമായി അവൻ്റെ മുറിയിലേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു.

​”നിന്നോട് ആരാ ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ പറഞ്ഞത്? പോ പുറത്ത്!” ദേവൻ ഗർജ്ജിച്ചു.

​എന്നാൽ നയന പിന്മാറിയില്ല. അവൾ കണ്ണീരോടെ അവൻ്റെ കൈയിൽ മെല്ലെ പിടിച്ച് മരുന്ന് വച്ചുകൊടുത്തു.

​”സാർ എത്ര ദേഷ്യപ്പെട്ടാലും കുഴപ്പമില്ല… പക്ഷേ ചോര ഒഴുകുന്നത് കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല,” അവൾ പറഞ്ഞു.

​ദേവൻ തൻ്റെ ദേഷ്യം മറന്ന് അവളെ നോക്കിനിന്നു. തന്റെ വേദനയിൽ ഇത്രയധികം വിഷമിക്കുന്ന ഈ പെൺകുട്ടിയുടെ സ്നേഹം അവൻ്റെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു മാറ്റം വരുത്തി.

​അധ്യായം 4: പ്രണയത്തിന്റെ പേമാരി

​അന്നത്തെ രാത്രിക്ക് ശേഷം ദേവനിൽ മാറ്റങ്ങൾ വന്നു. അവൻ ഇപ്പോഴും ഗൗരവക്കാരനായിരുന്നെങ്കിലും, നയനയോടുള്ള പെരുമാറ്റത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക കരുതൽ നിറഞ്ഞുനിന്നു.

​ഒരു ദിവസം മലഞ്ചെരിവിലൂടെ നടന്നു പോവുകയായിരുന്ന നയനയെ ശക്തമായ മഴ തടഞ്ഞു. അവൾ ഒരു മരച്ചുവട്ടിൽ വിറച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ, അവിടെ ദേവന്റെ കറുത്ത ജീപ്പ് വന്നു നിന്നു.

​ദേവൻ കുടയുമായി ഇറങ്ങിവന്ന് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

​”കേറടി ജീപ്പിൽ!” അവൻ പകുതി ദേഷ്യത്തിലും പകുതി സ്നേഹത്തിലും പറഞ്ഞു.

​അവൾ ജീപ്പിൽ കയറിയപ്പോൾ, തന്റെ കോട്ടൂരി അവൻ അവളുടെ തോളിലേക്ക് ഇട്ടു കൊടുത്തു.

​”സാർ… ഇത്…” അവൾ നോക്കി.

​”മിണ്ടാതിരിക്ക്… നിനക്ക് പനി പിടിച്ചാൽ അവിടെ അമ്മയായിരിക്കും വിഷമിക്കുന്നത്,” അവൻ പറഞ്ഞു.

​വഴിമധ്യേ വണ്ടി നിർത്തി ദേവൻ അവളെ നോക്കി.

​”നയനാ… അന്ന് ഈ വീട്ടിൽ കടന്നുവന്നപ്പോൾ നിന്നെ ഒരു ബാദ്ധ്യതയായിട്ടാണ് ഞാൻ കണ്ടത്. എന്നാൽ ഇന്ന്… എൻ്റെ ശ്വാസം പോലെ പ്രധാനപ്പെട്ടവളാണ് നീ. ഈ കലിപ്പൻ ദേവന് നിന്നോട് പ്രണയമാണ്!” അവൻ പറഞ്ഞു.

​നയനയുടെ കണ്ണുകളിൽ സന്തോഷക്കണ്ണീർ നിറഞ്ഞു.

​”സാർ… അന്ന് ആ ഇരുട്ടിൽ നിങ്ങൾ എന്നെ പിടിച്ച് നിർത്തിയപ്പോൾ തന്നെ എൻ്റെ ഹൃദയം നിങ്ങളുടേതായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു,” അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.

​അധ്യായം 5: ശുഭപര്യവസാനം

​ദേവനും നയനയും ഒന്നിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചപ്പോൾ കുടുംബക്കാരും എസ്റ്റേറ്റിലെ തൊഴിലാളികളും അത് സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു.

​ദേവന്റെ ഗൗരവവും നയനയുടെ നിരപരാധിത്വവും ഒത്തുചേർന്നപ്പോൾ, ദേവഗിരി ബംഗ്ലാവിൽ എന്നും സ്നേഹത്തിന്റെ കുളിർമഴ പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. തെറ്റിദ്ധാരണകളിൽ തുടങ്ങി തീവ്രമായ അനുരാഗത്തിലേക്ക് എത്തിയ അവരുടെ പ്രണയം മനോഹരമായി പൂർത്തിയായി.