Karimizhi

The World of Malayalam Stories

Malayalam short stories

ആദ്യരാത്രിയിലെ അപരിചിതർ

 

ആദ്യരാത്രിയിലെ അപരിചിതർ

പുറത്ത് നിലാവുണ്ട്. ജനൽപാളികൾക്കിടയിലൂടെ മുറിയിലേക്ക് അരിച്ചെത്തുന്ന വെളിച്ചത്തിന് മുല്ലപ്പൂക്കളുടെ ഗന്ധമായിരുന്നു. മുറിക്കുള്ളിലെ എയർ കണ്ടീഷണർ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ മൂളുന്നുണ്ടെങ്കിലും സൂസന്നയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കടൽ ഇരമ്പുകയായിരുന്നു.

അലമാരയ്ക്കു മുകളിലിരുന്ന പാലിന്റെ ഗ്ലാസുമായി ഐസക് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അല്പം മദ്യപിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അവന്റെ നടത്തത്തിലും കണ്ണുകളിലെ തിളക്കത്തിലും വ്യക്തമായിരുന്നു. പകുതി കുടിച്ച ശേഷം അവൻ ആ ഗ്ലാസ് അവൾക്ക് നീട്ടി. ഒരു യന്ത്രപ്പാവയെപ്പോലെ അവൾ അത് വാങ്ങി ചുണ്ടോടപ്പിച്ചു. പുറംകൈ കൊണ്ട് ചുണ്ട് ഒപ്പിയ ശേഷം ഗ്ലാസ് മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ച് തിരിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഐസക് അവളുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്ന ആ വലിക്കൊടുവിൽ അവൾ കട്ടിലിലെ പുതിയ ഡ്യൂറോഫ്ലെക്സ് മെത്തയിലേക്ക് വീണുപോയി.

“എന്നതാ ഇച്ചായാ ഇത്… ഇത്ര തിടുക്കമോ?” പരിഭ്രമം ഒളിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ സ്വരം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഐസക് അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചേർന്നിരുന്നു. അവന്റെ ശ്വാസത്തിന് വീഞ്ഞിന്റെയും ഏലക്കായുടെയും സമ്മിശ്ര ഗന്ധമായിരുന്നു. “എന്റെ പെണ്ണേ… ഈ ഒരു നിമിഷത്തിന് വേണ്ടിയല്ലേ നമ്മൾ ഇത്രയും കാലം കാത്തിരുന്നത്? വർഷങ്ങൾ നീണ്ട പ്രണയം, വീട്ടുകാരുടെ എതിർപ്പുകൾ, കാത്തിരിപ്പ്… അതിനെല്ലാം ഒടുവിൽ ഇന്ന് നമ്മൾ ഒന്നായിരിക്കുകയാണ്. ഈ രാത്രി സംസാരിച്ച് കളയാനുള്ളതല്ല. നമ്മുടെ ദാമ്പത്യത്തിന്റെ ആദ്യപടി ഇന്ന് തന്നെ ചവിട്ടണം.”

അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി മുഖം അടുപ്പിച്ചു. എന്നാൽ സൂസന്ന അവനെ മൃദുവായി തള്ളിമാറ്റി ബെഡിന്റെ ഒരു മൂലയിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. അഴിഞ്ഞു വീണ മുടിയിഴകൾ വാരിക്കെട്ടിക്കൊണ്ട് അവൾ അവനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ പരിഹാസമല്ല, മറിച്ച് ഒരുതരം തളർച്ചയായിരുന്നു.

“ഇച്ചായാ… ഈ രാത്രി കൊണ്ട് നമ്മുടെ ജീവിതം തീർന്നുപോകില്ലല്ലോ. നാളെയുണ്ട്, മറ്റന്നാളുണ്ട്, ഇനിയുള്ള കാലം മുഴുവൻ ഞാനുണ്ടാകും ഇച്ചായന്റെ കൂടെ. അതുകൊണ്ട് ഈ ‘പടിചവിട്ടലും’ മറ്റു പരിപാടികളും നമുക്ക് നാളത്തേക്ക് മാറ്റിയാലോ?”

ഐസക് നിരാശയോടെ തലയണയെടുത്ത് കട്ടിലിന്റെ ക്രാസിയിൽ ചാരിവെച്ച് അതിലേക്ക് ഇരുന്നു. “നീയിതെന്തൊക്കെയാ സൂസമ്മേ പറയുന്നത്? എല്ലാവരും ആഘോഷിക്കുന്ന ഒരു രാത്രിയാണിത്. എന്നിട്ട് നീയിപ്പോൾ…”

സൂസന്ന ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. “അതാ പറഞ്ഞത്, ആണുങ്ങളുടെ ചിന്ത മുഴുവൻ ഈ രാത്രിയിലെ ‘കലാപരിപാടികളിൽ’ മാത്രമാണ്. താലികെട്ടിക്കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ പെണ്ണിന്റെ മനസ്സ് എന്താണെന്ന് ആരും ചിന്തിക്കാറില്ല. മിക്ക പെണ്ണുങ്ങളും ഇത് തുറന്നു പറയാറുമില്ല. കുറച്ചു ദിവസത്തെ പരിചയം മാത്രമുള്ള ഒരാളാണെങ്കിൽ, അയാളെ പിണക്കണ്ടല്ലോ എന്ന് കരുതി പാതിമനസ്സോടെ പലരും ഇതിന് സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കും. ഭാഗ്യത്തിന് നമുക്ക് പരസ്പരം അറിയാം. അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് തുറന്നു പറയാം.”

അവളുടെ മുഖത്തെ ഗൗരവം കണ്ട് ഐസക്കിന്റെ ആവേശം അല്പം തണുത്തു. അവൻ നിശബ്ദനായി അവളെ നോക്കി.

“ഇച്ചായാ… നീ ആലോചിച്ചു നോക്കിയിട്ടുണ്ടോ? ഇന്നലെ രാത്രി ഞാൻ ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല. പെണ്ണിനെ സംബന്ധിച്ച് കല്യാണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഒരു പറിച്ചുനടലാണ്. ഇരുപത്തിനാല് കൊല്ലം ജീവിച്ച വീടും സാഹചര്യങ്ങളും വിട്ട് മറ്റൊരു വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നതിന്റെ പേടി. ഇന്ന് പുലർച്ചെ അഞ്ചു മണിക്ക് തുടങ്ങിയതാ ഈ ഓട്ടം. ബ്യൂട്ടീഷ്യൻ ചേച്ചി വന്ന് മുഖത്ത് ചായം തേക്കാൻ തുടങ്ങിയത് മുതൽ ഞാൻ ഒരു യന്ത്രത്തെപ്പോലെയായിരുന്നു. ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന ആഭരണങ്ങളും ഭാരമുള്ള സാരിയും… പിന്നെ ഫോട്ടോഗ്രാഫറുടെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ!”

സൂസന്ന എഴുന്നേറ്റ് ജനലിനരികിലേക്ക് നടന്നു. “പള്ളിയിൽ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങുന്നത് മുതൽ അഭിനയം തുടങ്ങുകയാ. ഇങ്ങനെ നടക്കണം, അങ്ങനെ ചിരിക്കണം, ഇടംകൈ കൊണ്ട് സാരി പിടിക്കണം… സൂര്യപ്രകാശത്തേക്കാൾ ചൂടുള്ള ആ വലിയ ലൈറ്റുകൾക്ക് മുന്നിൽ വിയർത്തുരുകി നിൽക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് തളരുകയായിരുന്നു. റിസെപ്ഷൻ വന്നപ്പോൾ സംഗതി അതിലും കഷ്ടം. മുഖ പരിചയം പോലുമില്ലാത്ത ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകളുടെ മുന്നിൽ ഇല്ലാത്ത ചിരി വരുത്തി വെച്ച് പോസ് ചെയ്യണം. ഇടയ്ക്ക് വായയിലേക്ക് വെക്കുന്ന ഭക്ഷണത്തിന്റെ രീതി വരെ ഫോട്ടോഗ്രാഫർ തീരുമാനിക്കും!”

അവൾ വീണ്ടും അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. “ഇതെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് വൈകുന്നേരം വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ നേരത്തുള്ള ആ കരച്ചിൽ… അത് അഭിനയമല്ല ഇച്ചായാ. പെറ്റമ്മയെയും അപ്പനെയും വിട്ട് ഇറങ്ങുമ്പോൾ നെഞ്ച് പൊട്ടുന്ന വേദനയായിരുന്നു. അവിടെ നിന്ന് നേരെ ഇങ്ങോട്ട്. ഇവിടെ വന്നപ്പോഴും ചടങ്ങുകൾ തീരുന്നില്ല. ഒടുവിൽ ഇതെല്ലാം കഴിഞ്ഞ്, ഒന്ന് കുളിച്ച് ഫ്രഷായി, നിന്റെ കൂടെ ഒന്ന് സമാധാനമായി ശ്വാസം വിട്ടിരിക്കാം എന്ന് കരുതി വരുമ്പോൾ, നീയിതാ ഒരു പടക്കളം ഒരുക്കി കാത്തിരിക്കുന്നു!”

സൂസന്ന പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോൾ മുറിയിൽ വലിയൊരു നിശബ്ദത പടർന്നു. ഐസക് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നേരിയ നനവ് പടരുന്നത് അവൻ കണ്ടു. പെട്ടെന്ന് ഐസക് എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ അടുത്തു ചെന്നു. അവൻ അവളുടെ വായ തന്റെ വലതുകൈ കൊണ്ട് മൃദുവായി പൊത്തി, ഇടതുകൈ കൊണ്ട് അവളെ തന്റെ മാറിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു.

“എന്റെ പൊന്നു സൂസമ്മേ… മതി. എനിക്ക് മനസ്സിലായി. നീ പറഞ്ഞത് എത്ര വലിയ സത്യമാണെന്ന് ഞാൻ ഇപ്പോഴാണ് ആലോചിക്കുന്നത്.”

അവളുടെ നെറുകയിൽ ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ തുടർന്നു. “നീ ഈ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഏതൊരു പെണ്ണിനും അവളുടെ ഭർത്താവിനോട് പറയാവുന്നതേയുള്ളൂ. പക്ഷേ പലരും അത് പറയാൻ ധൈര്യപ്പെടാറില്ല. ദാമ്പത്യം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ശരീരം പങ്കുവെക്കൽ മാത്രമല്ലല്ലോ, പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കൽ കൂടിയല്ലേ? നീ ഇന്ന് നല്ലോണം വിശ്രമിക്ക്. നിന്റെ ഈ തളർച്ച കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല.”

സൂസന്ന അവന്റെ മാറിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി നിന്നു. ആ നിമിഷം അവൾക്ക് ലഭിച്ച സുരക്ഷിതബോധം ആയിരം ആദ്യരാത്രികളേക്കാൾ വലുതായിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന് ഐസക് അവളുടെ ചെവിയിൽ പതിയെ കടിച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു, “എന്നാൽ പിന്നെ നേരം കളയണ്ട. ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്ത് ഉറങ്ങാം. നാളത്തെ രാത്രി നമുക്ക് ഉറക്കം കളയാനുള്ളതാ… റെഡിയല്ലേ?”

അവൻറെ ആ കുസൃതി നിറഞ്ഞ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ സൂസന്നയുടെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ അവനെ തള്ളിമാറ്റി ബെഡിലേക്ക് വീണു. “പോടാ തെമ്മാടി ഇച്ചായാ…” എന്ന് കൊഞ്ചലോടെ വിളിച്ച് അവൾ കമ്പിളി പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് ചുരുണ്ടു കൂടി.

ഐസക് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തു. ജനലിലൂടെ വന്ന നിലാവിൽ ആ മുറി കൂടുതൽ മനോഹരമായി. അവിടെ ലൈംഗികതയേക്കാൾ വലിയൊരു പ്രണയം പൂത്തുലയുകയായിരുന്നു.

 

LEAVE A RESPONSE