.

## നിഴൽ വീണ തീരങ്ങൾ

അരുണും അനഘയും തമ്മിലുള്ള പ്രണയവിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ അഞ്ച് വർഷത്തോളമാകുന്നു. പ്രൊഫഷണൽ കോർപ്പറേറ്റ് മേഖലയിൽ ഉയർന്ന തസ്തികയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ആളാണ് അരുൺ. അനഘയാകട്ടെ ഒരു പ്രൈവറ്റ് കോളേജിൽ അധ്യാപികയായി ജോലി ചെയ്തുവരുന്നു. അരുണിനും അനഘയ്ക്കും കൂട്ടായി നാല് വയസ്സുള്ള അനാമിക എന്ന കുഞ്ഞുമുണ്ട്. പുറമെ നിന്ന് നോക്കുന്ന ഏതൊരാൾക്കും അളവറ്റ സന്തോഷവും സമാധാനവും നിറഞ്ഞ ഒരു മാതൃകാ കുടുംബമായിട്ടാണ് അവരുടെ ജീവിതം അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നത്. വീട്ടിലെ ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽ പോലും അനഘയോട് കാണിക്കുന്ന അതീവ ശ്രദ്ധയും കരുതലും, ഇടയ്ക്കിടെ നൽകുന്ന വിലകൂടിയ സമ്മാനങ്ങളും, അവധി ദിവസങ്ങളിൽ കുടുംബസമേതം നടത്തുന്ന ദൂരയാത്രകളുമൊക്കെ അരുണിനെ ഒരു ഉത്തമ പങ്കാളിയായി മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ ചിത്രീകരിച്ചു. സ്വന്തം ഭർത്താവിന്റെ ഈ സ്നേഹവും കരുതലും കണ്ട് അനഘയും താൻ ഭാഗ്യവതിയാണെന്ന് ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. കുഞ്ഞു അനാമികയ്ക്ക് അരുൺ വെറുമൊരു അച്ഛൻ മാത്രമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അവളുടെ എല്ലാ സന്തോഷങ്ങളുടെയും അവസാന വാക്കായിരുന്നു. ഒഴിവുവേളകളെല്ലാം മകൾക്കും ഭാര്യയ്ക്കും വേണ്ടി മാറ്റിവെച്ചിരുന്ന അരുണിന്റെ പെരുമാറ്റം ഏവരുടെയും പ്രശംസ പിടിച്ചുപറ്റി.

എന്നാൽ അടുത്ത കാലത്തായി അരുണിന്റെ സ്വഭാവത്തിലും പെരുമാറ്റത്തിലും പ്രകടമായ ചില മാറ്റങ്ങൾ ദൃശ്യമാകാൻ തുടങ്ങി. വീട്ടു കാര്യങ്ങളിലോ കുഞ്ഞിന്റെ കാര്യങ്ങളിലോ മുൻപുണ്ടായിരുന്ന ആവേശമോ ശ്രദ്ധയോ അയാൾ കാണിക്കാതായി. പണ്ടൊക്കെ കുഞ്ഞിന് ചെറിയൊരു പനി വന്നാൽ പോലും ഉറക്കമൊഴിച്ച് ശുശ്രൂഷിക്കുകയും ടെൻഷൻ അടിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നയാൾ ഇപ്പോൾ കുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടാൽ പോലും അസ്വസ്ഥനാകാൻ തുടങ്ങി. ഓഫീസിലെ ജോലിഭാരവും പുതിയ പ്രൊജക്റ്റുകളുടെ മാനസിക സമ്മർദ്ദവുമാകാം ഇതിന് കാരണമെന്ന് കരുതി അനഘ തുടക്കത്തിൽ കാര്യങ്ങളെല്ലാം ലളിതമായി കണ്ടു. എന്നാൽ വീട്ടിലെത്തിയാലും അരുണിന്റെ മനസ്സ് എപ്പോഴും എവിടെയോ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. പണ്ടൊക്കെ വീട്ടിലെത്തിയാൽ മൊബൈൽ ഫോൺ ലിവിംഗ് റൂമിലെ ടേബിളിൽ എവിടെയെങ്കിലും ഉപേക്ഷിച്ചിട്ട് കുളിക്കാനും മറ്റും പോകുന്ന സ്വഭാവമായിരുന്നു അരുണിന്. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഫോൺ ഒരു നിമിഷം പോലും കൈയ്യിൽ നിന്നും മാറ്റാറില്ല. ബാത്ത്റൂമിൽ പോകുമ്പോൾ പോലും ഫോൺ കൈയ്യിൽ കരുതുന്നതും, ഫോണിന് പുതിയൊരു പാസ്‌വേർഡ് സെറ്റ് ചെയ്തതുമെല്ലാം അനഘയിൽ സംശയത്തിന്റെ ചെറിയൊരു വിത്ത് പാകി.

ഒരു ദിവസം സന്ധ്യയ്ക്ക് ചായ കൊടുക്കുന്നതിനിടയിൽ, ഫോണിന് പെട്ടെന്ന് ഇത്രയും സുരക്ഷ കൂട്ടാനുള്ള കാരണം അനഘ വളരെ സൗമ്യമായി അരുണിനോട് ചോദിച്ചു. വളരെ സ്വാഭാവികമായ ഭാവത്തോടെയും പതർച്ചയില്ലാത്ത ശബ്ദത്തോടെയും അരുൺ അതിന് മറുപടി നൽകി: “അത് ഓഫീസിലെ വളരെ രഹസ്യസ്വഭാവമുള്ള വിദേശ പ്രൊജക്റ്റുകളുടെ വിവരങ്ങൾ ഇതിലുണ്ട് അനഘാ. മകൾ അറിയാതെ ഫോൺ എടുത്ത് കളിക്കുമ്പോൾ വിവരങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാനും ഡാറ്റ സുരക്ഷിതമായിരിക്കാനുമാണ് പാസ്‌വേർഡ് മാറ്റിയത്.” അരുണിന്റെ ആ മറുപടി കേട്ട് തൽക്കാലം അവൾ ആ വിഷയം അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും, അവളുടെ ഉള്ളിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ പൂർണ്ണമായി വിട്ടുമാറിയിരുന്നില്ല. ദിവസങ്ങൾ കഴിയുംതോറും രാത്രിയിൽ വൈകി വീട്ടിലെത്തുന്നത് അരുണിന്റെ സ്ഥിരം ശീലമായി മാറി. ലേറ്റ് നൈറ്റ് ക്ലയന്റ് മീറ്റിംഗുകളും ബിസിനസ്സ് ട്രിപ്പുകളുമാണ് വൈകുന്നതിന് കാരണമായി അയാൾ നിരത്തിയത്. വീട്ടിലെത്തിയാൽ പോലും ഫോൺ സ്‌ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി ഒറ്റയ്ക്ക് പുഞ്ചിരിക്കുന്നതും, അനഘ മുറിയിലേക്ക് കടന്നുവരുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഫോൺ ലോക്ക് ചെയ്ത് മാറ്റിവെക്കുന്നതും അവളിൽ വലിയ മാനസിക വിഷമമുണ്ടാക്കി.

അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ശനിയാഴ്ച രാവിലെ, ഓഫീസിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു എമർജൻസി കോൺഫറൻസ് ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് അരുൺ ധൃതിയിൽ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങി. എന്നാൽ ധൃതിയിൽ ഇറങ്ങുന്നതിനിടയിൽ അരുൺ തന്റെ മൊബൈൽ ഫോൺ ടീപോയിയിൽ മറന്നുവെച്ചിട്ടാണ് പോയത്. അരുൺ പോയി അല്പസമയത്തിനകം ഫോൺ തുടർച്ചയായി വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അനഘ ഫോണിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ സേവ് ചെയ്യാത്ത ഒരു അജ്ഞാത നമ്പറിൽ നിന്ന് തുടർച്ചയായ കോളുകളും ഒപ്പം ഒരു മെസ്സേജും സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞു കണ്ടു: “ഹാപ്പി ജേർണി ഡിയർ… വൈകുന്നേരം കാണാം, കാണാൻ കൊതിയാകുന്നു!” അയച്ചിരിക്കുന്നത് ‘ദിവ്യ ഓഫീസ്’ എന്ന പേരിൽ ഉള്ള നമ്പറിൽ നിന്നായിരുന്നു. അരുണിന്റെ ടീമിൽ പുതുതായി ചേർന്ന പ്രൊജക്റ്റ് കോർഡിനേറ്ററാണ് ദിവ്യ എന്ന് അനഘയ്ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. ഓഫീസിലെ മീറ്റിംഗിന് എന്ന് പറഞ്ഞ് പോയ അരുണിന് എന്തിനാണ് ദിവ്യ ഇത്തരമൊരു സന്ദേശം അയക്കുന്നത് എന്ന് ചിന്തിച്ചപ്പോൾ തന്നെ അനഘയുടെ നെഞ്ചിൽ ഭയം പടർന്നു പിടിച്ചു. സത്യം എന്താണെന്ന് അറിയാൻ അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.

അരുണിന് തന്റെ സുപ്രധാന പാസ്‌വേർഡുകളും രേഖകളും ഡയറിയിൽ കുറിച്ചുവെക്കുന്ന ശീലമുണ്ടെന്ന് ഓർമ്മ വന്ന അനഘ, അരുണിന്റെ മേശവലിപ്പിൽ നിന്ന് ആ ഡയറി തപ്പിയെടുത്തു. ഫോൺ പാസ്‌വേർഡ് ഡയറിയിൽ പ്രത്യേകം എഴുതിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും, അരുൺ തന്റെ ജന്മദിനത്തിന്റെ അക്കങ്ങളാണ് സാധാരണയായി നമ്പറുകൾക്ക് നൽകാറുള്ളതെന്ന് അവൾക്ക് ഓർമ്മവന്നു. ആ ഡേറ്റ് ഓഫ് ബർത്ത് പാസ്‌വേർഡായി നൽകിയപ്പോൾ ഭാഗ്യവശാൽ ഫോൺ അൺലോക്ക് ആയി. വാട്സാപ്പ് തുറന്ന അനഘ കണ്ടത് അവളുടെ സങ്കൽപ്പങ്ങൾക്കും അപ്പുറമുള്ള കാഴ്ചയായിരുന്നു. അരുൺ ഓഫീസിലേക്കല്ല, ദിവ്യയുമൊത്ത് ഒരു ഡെസ്റ്റിനേഷൻ റിസോർട്ടിലേക്ക് രണ്ട് ദിവസത്തെ യാത്രയ്ക്കാണ് പോയിരിക്കുന്നത്. കഴിഞ്ഞ ഏഴു മാസമായി അവർ തമ്മിൽ ഗാഢമായ പ്രണയത്തിലാണ്. അതിനിടയിൽ അരുൺ ദിവ്യയ്ക്ക് അയച്ച ഒരു മെസ്സേജ് വായിച്ച അനഘയുടെ ലോകം തന്നെ തകർന്നുപോയി: “എനിക്ക് അനഘയോട് ഇപ്പോൾ പണ്ടത്തെപ്പോലെ യാതൊരു സ്നേഹവുമില്ല. കുഞ്ഞിന്റെ കാര്യം ഓർത്തുമാത്രമാണ് ഞാൻ ആ ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നത്. നീ മാത്രമാണ് എന്റെ സന്തോഷവും ലോകവും…”

ആ സന്ദേശവും അതിന് ദിവ്യ നൽകിയ ചുംബന ഇമോജികളും അനഘയുടെ കണ്ണുകളെ ഈറനണിയിച്ചു. തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിശ്വസിച്ച മനുഷ്യൻ, തനിക്ക് വേണ്ടി എന്തും ചെയ്യുമെന്ന് കരുതിയ പങ്കാളി, തന്നോട് ഇത്രയും കാലം അഭിനയിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന സത്യം അവൾക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാനായില്ല. തൊട്ടടുത്ത് ഇരുന്നു കളിക്കുന്ന മകൾ അനാമികയെ കണ്ടപ്പോൾ അനഘയുടെ നെഞ്ച് പിടഞ്ഞു. അച്ഛൻ എന്ന് കേട്ടാൽ ജീവനായ കുഞ്ഞിനോടും ഈ വഞ്ചന കാണിച്ചല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ അവൾക്ക് സങ്കടം അടക്കാനായില്ല. എന്നാൽ, പഴഞ്ചൻ ചിന്താഗതിക്കാരായ സ്ത്രീകളെപ്പോലെ ഇതെല്ലാം സഹിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ണീരൊഴുക്കി ആ വീട്ടിൽ കഴിയാൻ അവൾ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. കരഞ്ഞു തീർക്കാനുള്ളതല്ല തന്റെ ആത്മാഭിമാനവും ജീവിതവും എന്ന് ഉറപ്പിച്ച അവൾ, അരുണിന്റെ ഫോണിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട എല്ലാ ചാറ്റുകളുടെയും ഫോട്ടോകളുടെയും സ്‌ക്രീൻഷോട്ടുകൾ സ്വന്തം ഫോണിലേക്ക് അയച്ചു. തുടർന്ന് ഫോൺ തെളിവുകളൊന്നും നശിപ്പിക്കാതെ പഴയതുപോലെ ടേബിളിൽ വെച്ചു.

അല്പസമയത്തിനകം ഫോൺ മറന്നുവെച്ച കാര്യം ഓർത്ത് പരിഭ്രാന്തനായി അരുൺ വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി. “ഞാൻ ഫോൺ ഇവിടെ മറന്നു വെച്ചു,” എന്ന് പറഞ്ഞ് ആകുലതയോടെ അരുൺ ഫോണെടുത്തു. ഫോൺ ഇപ്പോഴും ലോക്ക് ആയിത്തന്നെ ഇരിക്കുന്നു എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ മാത്രമാണ് അയാൾക്ക് ശ്വാസം നേരെ വീണത്. “എന്താ ഒരു പരിഭ്രമം?” എന്ന് അനഘ ഒന്നുമറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ ചോദിച്ചപ്പോൾ, “ഏയ്, മീറ്റിംഗിന് വൈകുന്നുണ്ടെടോ,” എന്ന് പറഞ്ഞ് അരുൺ ധൃതിയിൽ വണ്ടി ഓടിച്ചുപോയി. അരുൺ പോയതിനു ശേഷം അനഘ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ കാര്യങ്ങൾ ആസൂത്രണം ചെയ്തു. വീട്ടുകാരെ വിളിച്ച് ബഹളം വെയ്ക്കാനോ അരുണിനോട് ഫോണിൽ വഴക്കിടാനോ അവൾ തുനിഞ്ഞില്ല. പകരം ഒരു ലീഗൽ അഡ്വൈസറെ കണ്ട് എല്ലാ തെളിവുകളും കൈമാറി വിവാഹമോചനത്തിനുള്ള ലീഗൽ നോട്ടീസ് തയ്യാറാക്കി. ഒപ്പം joint ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന തന്റെ സ്വന്തം സമ്പാദ്യവും വിഹിതവും സ്വന്തം വ്യക്തിഗത അക്കൗണ്ടിലേക്ക് മാറ്റുകയും ചെയ്തു.

രണ്ടു ദിവസത്തെ യാത്രയ്ക്ക് ശേഷം തിരികെ വീട്ടിലെത്തിയ അരുണിനെ കാത്തിരുന്നത് തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായ അനുഭവമായിരുന്നു. പതിവുപോലെ കള്ളച്ചിരിയോടെ എത്തിയ അരുൺ, “തിരക്കായത് കൊണ്ടാണ് വിളിക്കാൻ കഴിയാതിരുന്നത്,” എന്ന് നുണ പറയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, അനഘ ഒന്നും സംസാരിക്കാതെ ഒരു ഫയൽ അയാളുടെ നേർക്ക് നീട്ടി. അത് വിവാഹമോചനത്തിനുള്ള ഹർജിയും ഒപ്പം ദിവ്യയുമായുള്ള ചാറ്റുകളുടെ പ്രിന്റൗട്ടുമായിരുന്നു. സത്യം പുറത്തായതോടെ അരുൺ പൂർണ്ണമായും തകർന്നുപോയി. തെറ്റ് സമ്മതിച്ച് കാലുപിടിച്ച് കരഞ്ഞ അരുൺ, സമൂഹത്തിൽ തന്റെ പദവിയും വിലയും പോകുമെന്നും തനിക്ക് പറ്റിയത് ഒരു തെറ്റാണെന്നും പറഞ്ഞ് മാപ്പ് അപേക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ, “വിശ്വാസം തകർത്ത ഒരു വഞ്ചകനോടൊപ്പം ജീവിക്കാൻ എന്റെ ആത്മാഭിമാനം അനുവദിക്കുന്നില്ല,” എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അനഘ മകളെയും കൂട്ടി സ്വന്തം കാലിൽ ജീവിക്കാനായി ആ വീടിന്റെ പടിയിറങ്ങി. അരുണിന്റെ വഞ്ചനയെക്കുറിച്ച് കമ്പനിയിലടക്കം വിവരങ്ങൾ പുറത്തറിഞ്ഞതോടെ ദിവ്യ ജോലി ഉപേക്ഷിച്ച് പോവുകയും, അരുൺ സമൂഹത്തിലും ഔദ്യോഗിക ജീവിതത്തിലും ഒറ്റപ്പെട്ട് സ്വന്തം തെറ്റിന്റെ ശിക്ഷ ഏറ്റുവാങ്ങുകയും ചെയ്തു.