1

കാഷ്വാലിറ്റിയിൽ നിന്നും വന്ന അടിയന്തര സന്ദേശമാണ് ഡോക്ടർ **അഭിരാമിനെ** തന്റെ ക്യാബിനിൽ നിന്നും വേഗത്തിൽ പുറത്തിറങ്ങാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. ആധിപിടിച്ച വേഗതയിൽ വാതിൽ തുറന്ന് ഇടനാഴിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയതും എതിരെ വന്ന ഒരാളുമായി അവൻ ശക്തമായി കൂട്ടിയിടിച്ചു.
പെട്ടെന്നുള്ള ആഘാതത്തിൽ ബാലൻസ് തെറ്റിയ അഭിരാം ക്ഷമ ചോദിക്കാൻ തിരിഞ്ഞതും, ഒരു നിമിഷം അവൻ സ്തബ്ധനായിപ്പോയി. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളുള്ള ഒരു സ്ത്രീയാണ്. അവളുടെ നോട്ടം അല്പം രൂക്ഷമായിരുന്നു. ഒരു വാക്കുപോലും മിണ്ടാതെ, അവനെ ഒന്ന് തറപ്പിച്ചു നോക്കിയിട്ട് അവർ നടന്നുനീങ്ങി.
അഭിരാം അവിടെത്തന്നെ ഒരു നിമിഷം തറഞ്ഞുനിന്നുപോയി. പരിചിതമായ ഏതോ മുഖം… ആ കറുത്ത ഫ്രെയിമുള്ള കണ്ണടയും നെറ്റിയിൽ തിളങ്ങുന്ന നീളൻ പൊട്ടും. ഒരു സമുദ്രത്തിന്റെ അഗാധത മുഴുവൻ ആ കണ്ണുകളിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചതുപോലെ. കസവു സാരിയിൽ അവൾ ഒരു മനോഹരമായ ചിത്രം പോലെ തോന്നി.
“ഛെ, എനിക്കിതെന്താ പറ്റിയത്?” അവൻ സ്വയം തല കുടഞ്ഞു.
അഭിരാം എറണാകുളത്തെ പ്രമുഖ ഹോസ്പിറ്റലിലെ പ്രഗത്ഭനായ **ന്യൂറോ സർജനാണ്**. മുപ്പത്തിയഞ്ചിന് മുകളിൽ പ്രായമുണ്ടെങ്കിലും തന്റെ പ്രസരിപ്പും രൂപവും കൊണ്ട് ഏവരെയും ആകർഷിക്കുന്ന വ്യക്തിത്വം. ഇതുവരെ വിവാഹം കഴിച്ചിട്ടില്ല. അച്ഛന്റെ വിയോഗശേഷം അമ്മ **സുമിത്രയോടൊപ്പം** ക്വാർട്ടേഴ്സിലാണ് താമസം. തൃശൂരായിരുന്നു അവന്റെ സ്വദേശം.
“ഡോക്ടർ, എന്താ ആലോചിച്ചു നിൽക്കുന്നത്?” അവിടുത്തെ സെക്യൂരിറ്റി ജീവനക്കാരൻ **രാഘവൻ** അടുത്തു വന്നു ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് അവൻ ചിന്തയിൽ നിന്നുണർന്നത്.
“ഏയ്, ഒന്നുമില്ല രാഘവേട്ടാ… ആ പോയത് ആരാണെന്ന് അറിയാമോ?”
“അതോ, അത് നമ്മുടെ ഹോസ്പിറ്റൽ ഉടമ ഡോക്ടർ പണിക്കർ സാറിന്റെ മകളാണ്, **അഞ്ജലി**. വലിയൊരു എഴുത്തുകാരി കൂടിയാണ് അവർ.”
“ആണോ, ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.”
ക്യാഷ്വാലിറ്റിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴും അഭിരാമിന്റെ ഉള്ളിൽ ആ മുഖം മിന്നിമറഞ്ഞു. എന്തോ ഒരു വശ്യത ആ കണ്ണുകൾക്കുണ്ടെന്ന് അവന് തോന്നി. എന്നാൽ കടമകൾക്ക് മുൻഗണന നൽകുന്ന അവൻ ഉടൻ തന്നെ രോഗിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. തിരക്കുപിടിച്ച ഒപി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വൈകിട്ട് ആറു മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
അവിടുത്തെ ജനറൽ മെഡിസിൻ ഡോക്ടറും തന്റെ ആത്മമിത്രവുമായ **ഫഹദിനെ** കാണാനാണ് അവൻ പിന്നീട് പോയത്. ഫഹദ് വഴിയാണ് അഭിരാമിന് ഈ ജോലി ലഭിച്ചത്. ചായ കുടിക്കാൻ കാന്റീനിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ അഭിരാം രാവിലെ കണ്ട സ്ത്രീയെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചു.
“എടാ ഫഹദേ, ഇന്നിവിടെ വെച്ച് ഒരാളെ കണ്ടു. ഒരു പ്രത്യേക ആകർഷണമുള്ള ഒരാൾ.”
ഫഹദ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കാര്യങ്ങൾ കേട്ടു. “അത് അഞ്ജലി ആയിരിക്കും. അവൾ ഒരു വ്യത്യസ്തയായ പെൺകുട്ടിയാണ്. പ്രശസ്തയായ എഴുത്തുകാരിയാണെങ്കിലും അല്പം ദേഷ്യക്കാരിയാണെന്നാണ് വയ്പ്പ്. പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് ഒരു പ്രണയമുണ്ടായിരുന്നു. വിവാഹത്തിന്റെ പടിവാതിൽ വരെ എത്തിയതാണ്. പക്ഷേ അയാൾ അവളെ വഞ്ചിച്ചു മറ്റൊരാളെ വിവാഹം കഴിച്ചു. അതിന്റെ ഒരു അകൽച്ച അവൾക്ക് എല്ലാവരോടും ഉണ്ട്.”
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. തന്റെ ഒപിയുടെ തൊട്ടടുത്തായി പുതിയൊരു ഓഫീസ് ഒരുങ്ങുന്നത് അഭിരാം ശ്രദ്ധിച്ചു.
“എന്താ സിസ്റ്റർ അവിടെ പണി നടക്കുന്നത്?”
“അത് അഞ്ജലി മാഡത്തിനുള്ള ഓഫീസാണ് ഡോക്ടർ. ഹോസ്പിറ്റൽ അഡ്മിനിസ്ട്രേഷൻ ഇനി മാഡമാണ് നോക്കുന്നത്.”
അഞ്ജലിയുടെ ഓഫീസ് ഉദ്ഘാടന ദിവസം എല്ലാവർക്കും ക്ഷണമുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ വെച്ച് ഫഹദ് അഭിരാമിനെ കളിയാക്കി, “അയൽവാസി ആയല്ലോ, ഇനി ഒരു പ്രണയത്തിന് സാധ്യതയുണ്ട്.”
അഭിരാം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ലെങ്കിലും അവന്റെ കണ്ണുകൾ ആ കണ്ണടയ്ക്കുള്ളിലെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളെ തിരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അഞ്ജലി ചുമതലയേറ്റതോടെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പല മാറ്റങ്ങളും വന്നു. പാവപ്പെട്ട രോഗികൾക്ക് സൗജന്യ ചികിത്സയും മറ്റും ഏർപ്പെടുത്തി അവൾ എല്ലാവരുടെയും പ്രിയങ്കരിയായി. ഒരു ദിവസം അഭിരാമിന്റെ ഒപിയുടെ മുന്നിലെ നെയിം ബോർഡ് താഴെ വീണുകിടക്കുന്നത് കണ്ട് അവൾ അത് നേരിട്ട് എടുത്തുനൽകി. പക്ഷേ അപ്പോഴും ഔദ്യോഗികമായ ഒരു ഗൗരവം അവൾ നിലനിർത്തിയിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം ആശുപത്രിയിൽ വലിയൊരു ബഹളം കേട്ടു. ഒരാൾ കുഴഞ്ഞുവീണതായിരുന്നു. മറ്റ് ഡോക്ടർമാർ എത്തുന്നതിനു മുൻപേ അഭിരാം ഓടിയെത്തി പ്രാഥമിക ചികിത്സ നൽകി. രോഗിയുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ അവൻ നടത്തുന്ന കഠിന ശ്രമം അഞ്ജലി ജനലിലൂടെ കണ്ടു. വിയർപ്പിൽ കുളിച്ച അവന്റെ മുഖവും ആത്മാർത്ഥതയും അവളുടെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ഒരു സ്പർശനമുണ്ടാക്കി.
അന്നു മുതൽ അഞ്ജലി അഭിരാമിനെ നിരീക്ഷിച്ചു തുടങ്ങി. തന്റെ റൂമിലെ സിസിടിവി സ്ക്രീനിൽ അവന്റെ യാത്രകൾ അവൾ നോക്കി നിൽക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന് ഒരു ദിവസം അഭിരാം ലീവിലായി. തൃശൂരിലെ തന്റെ കുടുംബവീട്ടിൽ ഒരു മരണം നടന്നതിനാലാണ് അവൻ പോയത്. ഒരാഴ്ചത്തേക്ക് അവനെ കാണാതായപ്പോൾ അഞ്ജലിക്ക് ഉള്ളിൽ ഒരു ശൂന്യത അനുഭവപ്പെട്ടു.
തൃശൂരിലെ വീട്ടിലിരിക്കുമ്പോൾ അഭിരാം വെറുതെ ഫേസ്ബുക്ക് എടുത്തു. അഞ്ജലിയുടെ പ്രൊഫൈൽ തിരഞ്ഞുപിടിച്ചു. അവൾ പങ്കുവെച്ച കഥകളും ഫോട്ടോകളും അവൻ നോക്കിയിരുന്നു. ആ കണ്ണുകളിലെ ആഴം അവനെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു.
അതേസമയം അഞ്ജലി തന്റെ പഴയ പ്രണയത്തെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുകയായിരുന്നു. കോളേജ് കാലത്ത് **സൂരജുമായി** ഉണ്ടായ തീവ്ര പ്രണയം. എന്നാൽ ജോലി കിട്ടി വിദേശത്തേക്ക് പോയപ്പോൾ അവൻ അവളെ മറന്നു. ആ മുറിവ് ഉണങ്ങാൻ വർഷങ്ങളെടുത്തു. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അഭിരാമിനെ കാണുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സ് വീണ്ടും ചഞ്ചലമാകുന്നു.
ലീവ് കഴിഞ്ഞ് അഭിരാം തിരിച്ചെത്തി. കാന്റീനിൽ വെച്ച് അവർ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടി. ഇത്തവണ അഞ്ജലിയാണ് സംസാരത്തിന് തുടക്കമിട്ടത്. അവരുടെ സൗഹൃദം പതുക്കെ വളർന്നു. പഴയ കാര്യങ്ങളെല്ലാം അവർ പരസ്പരം പങ്കുവെച്ചു.
ഒടുവിൽ ഒരു വൈകുന്നേരം, ആശുപത്രി മുറ്റത്തെ മരച്ചുവട്ടിൽ വെച്ച് അഭിരാം അവളോട് പറഞ്ഞു, “നിങ്ങളെ സാരിയിൽ കാണാനാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടം. ആദ്യമായി കണ്ടപ്പോൾ ആ നീളൻ പൊട്ടും കണ്ണടയും എന്നെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചിരുന്നു.”
അഞ്ജലി അവനെ നോക്കി മനോഹരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. “അഭിരാം… നമുക്ക് വിവാഹം കഴിച്ചാലോ?”
അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ ചോദ്യം അവനെ ഞെട്ടിച്ചു. “അഞ്ജലി… നിങ്ങൾ ഗൗരവമായിട്ടാണോ?”
“അതെ. ജീവിതത്തിൽ ഇനി ഒരാളെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന് കരുതിയതാണ് ഞാൻ. പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ സ്വഭാവവും ആത്മാർത്ഥതയും എന്റെ തീരുമാനം മാറ്റി. നമ്മൾ കുട്ടിക്കളിയുടെ പ്രായം കഴിഞ്ഞവരാണ്. ഇനി ഒരു പുതിയ ജീവിതം തുടങ്ങിക്കൂടെ?”
അഭിരാമിന് സന്തോഷം അടക്കാനായില്ല. വീട്ടുകാരുടെ സമ്മതത്തോടെ, ആഡംബരങ്ങളില്ലാത്ത ഒരു ചടങ്ങിൽ വെച്ച് അവൻ അഞ്ജലിയുടെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തി. അവളുടെ നെറ്റിയിലെ നീളൻ പൊട്ടിന് മുകളിലായി അവൻ സിന്ദൂരമണിയിച്ചു.
ഹോസ്പിറ്റൽ ക്വാർട്ടേഴ്സിലെ തന്റെ ചെറിയ വീട്ടിലേക്ക് സുമിത്ര വിളക്ക് നൽകി അഞ്ജലിയെ സ്വീകരിച്ചു. രാത്രിയിൽ, ജനാലയ്ക്കൽ നിലാവിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്ന അഞ്ജലിയുടെ അടുത്തേക്ക് അഭിരാം നടന്നുചെന്നു.
“എന്താ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്?” അവൾ ചോദിച്ചു.
“നിന്റെ ഈ കണ്ണുകളിലെ ആഴങ്ങളിൽ മുങ്ങിമരിക്കാൻ എനിക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമാണ്. പ്രണയം ഇത്ര സുന്ദരമാണെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.”
അവളുടെ കൈകളിൽ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട്, നിലാവിന്റെ ശോഭയിൽ അവർ തങ്ങളുടെ പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്ക് കാലെടുത്തു വെച്ചു. അവിടെ പരാതികളില്ലാത്ത, പ്രണയം മാത്രം നിറഞ്ഞ ഒരു പുതിയ ലോകം അവർക്കായി കാത്തിരുന്നു.
**ശുഭം**