by രുചിയുള്ള മാറ്റങ്ങൾ
“സൂര്യപ്രകാശം അടിച്ചിട്ടും മാളവിക ഇതുവരെ എഴുന്നേറ്റില്ലേ മകനേ? നിന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് അടുക്കളയിൽ ഒരു സഹായം കിട്ടുമെന്ന് കരുതി. പക്ഷേ ഇതിപ്പോൾ പഴയതിലും കഷ്ടമാണല്ലോ.”
“അമ്മേ, അവൾ വലിയൊരു തറവാട്ടിൽ നിന്നും വന്ന കുട്ടിയല്ലേ. കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ ഏതാനും ആഴ്ചകളല്ലേ ആയുള്ളൂ. പതുക്കെ നമ്മുടെ വീട്ടിലെ ശീലങ്ങളുമായി അവൾ പൊരുത്തപ്പെട്ടോളും. അമ്മ വിഷമിക്കേണ്ട.”
അമ്മയുടെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ ഭാര്യയെ ന്യായീകരിക്കാൻ നവീൻ ശ്രമിച്ചു. എങ്കിലും പണ്ട് ഓഫീസിലെ സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞ കാര്യം അവന്റെ മനസ്സിൽ അപ്പോൾ ഓടിയെത്തി. “നമ്മളെക്കാൾ സാമ്പത്തികമായി ഉയർന്ന വീട്ടിലെ പെണ്ണിനെ വിവാഹം കഴിക്കരുത്, അവരുടെ അഹങ്കാരം സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല.”
വിവാഹം കഴിയുന്നത് വരെ നമുക്കാണ് മുൻഗണനയെങ്കിൽ, കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ അവളുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്കും വാശികൾക്കും മുന്നിൽ തോറ്റു കൊടുക്കേണ്ടി വരുമോ എന്ന് അവൻ ഭയപ്പെട്ടു.
നവീൻ മുറിയിൽ ചെന്ന് മാളവികയുടെ അരികിൽ ഇരുന്നു. “മാളവികേ… അമ്മയ്ക്ക് വയസ്സായി വരികയല്ലേ? രാവിലെ ഒന്ന് നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റ് അമ്മയെ അടുക്കളയിൽ ഒന്ന് സഹായിച്ചുകൂടേ?”
“അയ്യോ, ഞാനോ? ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ അടുക്കളപ്പണിക്ക് വേലക്കാരുണ്ടായിരുന്നു ഏട്ടാ. ഇവിടെയും ഒരു സഹായത്തിന് ആളെ നിർത്തിക്കൂടേ? പ്ലീസ്…” അവൾ കൊഞ്ചലോടെ ചോദിച്ചു.
“അത് വേണോ മോളേ?”
“വേണം ഏട്ടാ. എനിക്ക് ഉടനെ പിഎസ്സി വഴി ജോലി കിട്ടും. ഇപ്പോൾ റാങ്ക് ലിസ്റ്റിൽ പേരുണ്ടല്ലോ. ജോലി കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ എങ്ങനെയായാലും നമുക്ക് വേലക്കാരിയെ നിർത്തേണ്ടി വരും. അത് ഇപ്പോൾ തന്നെ ശരിയാക്കുന്നതല്ലേ നല്ലത്?”
എന്നാൽ ഈ നിർദ്ദേശത്തെ നവീന്റെ അമ്മ ലക്ഷ്മിയമ്മ എതിർത്തു. “വേലക്കാരെ വെച്ച് അടുക്കള പണി എടുപ്പിക്കുന്നത് എനിക്കിഷ്ടമല്ല. നമുക്ക് വേണ്ടത് നമ്മൾ തന്നെ ഉണ്ടാക്കണം.” പക്ഷേ മാളവികയുടെ നിസ്സഹകരണം കാരണം അവസാനം ഒരു സഹായിയെ നിർത്താൻ ലക്ഷ്മിയമ്മ സമ്മതിച്ചു.
സഹായിയായ സ്ത്രീ പണികളിലൊക്കെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും പാചകം മുഴുവൻ ലക്ഷ്മിയമ്മ തന്നെയായിരുന്നു ചെയ്തിരുന്നത്. അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം അമ്പലത്തിൽ പോയി വരുന്ന വഴി ബൈക്ക് തെന്നി വീണ് ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ നടുവിന് സാരമായ പരിക്കേറ്റു. അതോടെ കുനിഞ്ഞു ജോലി ചെയ്യാൻ അവർക്ക് വയ്യാതായി. പിന്നെ പാചകം ഉൾപ്പെടെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ സഹായിയായ സ്ത്രീയുടെ ചുമതലയിലായി.
ഇതിനിടയിൽ മാളവികയ്ക്ക് ആരോഗ്യവകുപ്പിൽ ജോലി ലഭിച്ചു. അടുത്ത മാസം ടൗണിലെ ഓഫീസിൽ ജോയിൻ ചെയ്യണം. ആ സന്തോഷത്തിനിടയിലാണ് ലോകം മുഴുവൻ നിശ്ചലമാക്കിക്കൊണ്ട് ലോക്ക്ഡൗൺ പ്രഖ്യാപിച്ചത്. സഹായിയായ സ്ത്രീക്ക് ജോലിക്ക് വരാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയായി. ലോക്ക്ഡൗൺ കഴിയാതെ അവർക്ക് എത്താൻ കഴിയില്ല.
കൊറോണയേക്കാൾ മാളവികയെ പേടിപ്പിച്ചത് വീട്ടിലെ ജോലികളായിരുന്നു. അമ്മയുടെയും നവീന്റെയും കാര്യങ്ങൾ നോക്കണമല്ലോ എന്നാലോചിച്ച് അവൾ തളർന്നു. ആദ്യമൊക്കെ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നെങ്കിലും മെല്ലെ അവൾ അടുക്കളയുമായി സൗഹൃദത്തിലായി. യൂട്യൂബ് നോക്കിയും നവീന്റെ സഹായത്തോടെയും അവൾ പാചകം പഠിച്ചു. അവൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന വിഭവങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക രുചിയുണ്ടെന്ന് നവീൻ അഭിനന്ദിക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ അവൾക്കും താല്പര്യമായി.
ലോക്ക്ഡൗൺ എപ്പോൾ മാറുമെന്നതിനേക്കാൾ, സഹായിയായ സ്ത്രീ എന്ന് തിരികെ വരുമെന്നായിരുന്നു മാളവികയുടെ ചിന്ത. ഒടുവിൽ ഇളവുകൾ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ജോലിക്ക് കയറാൻ പോകുന്നതിന്റെ ആവേശവും അടുക്കളയിൽ നിന്നുള്ള മോചനവും ഓർത്ത് മാളവിക ആഹ്ലാദിച്ചു. അവൾ സഹായിയെ ഫോണിൽ വിളിച്ച് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ വരാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. വലിയൊരു ഭാരം ഒഴിഞ്ഞ ആശ്വാസത്തിലായിരുന്നു അവൾ.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അടുക്കളയിലേക്ക് വന്ന ലക്ഷ്മിയമ്മ കണ്ടത് മാളവിക തനിയെ പണിയെടുക്കുന്നതാണ്.
“ആ സ്ത്രീ വന്നില്ലേ മോളേ? നീ ഇനി ജോലിക്ക് പോകേണ്ടതല്ലേ, രാവിലെ ഇതെല്ലാം ആര് ഉണ്ടാക്കും?”
“അമ്മേ, അവർ വരേണ്ടെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഇനി മുതൽ ഞാൻ തന്നെ പാചകം ചെയ്തിട്ട് ഓഫീസിൽ പൊക്കോളാം.”
ലക്ഷ്മിയമ്മ അത്ഭുതത്തോടെ അവളെ നോക്കി. “അതേ അമ്മേ… ദൂരെ നിന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ പ്രയാസമെന്നു തോന്നിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു തുടങ്ങിയപ്പോൾ അത്ര വലിയ പ്രശ്നമല്ലെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.” ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ മുഖം സന്തോഷം കൊണ്ട് വിടർന്നു.
രാത്രി മുറിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ നവീൻ തമാശയായി ചോദിച്ചു. “അല്ല, വരാൻ പറഞ്ഞ ആളോട് പെട്ടെന്ന് വരേണ്ടെന്ന് പറയാൻ എന്താ കാരണം?”
“ഇന്നലെ രാത്രി നിങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നത് ഞാൻ ജനാലക്കൽ നിന്ന് കേട്ടു ഏട്ടാ. അമ്മ നിങ്ങളോട് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു… ‘എടാ മാളവികയ്ക്ക് നല്ല കൈപ്പുണ്യമാണ്, അവൾ എന്തുണ്ടാക്കിയാലും നല്ല രുചിയുണ്ട്. നമ്മുടെ കുടുംബത്തിൽ ഇത്രയും നന്നായി പാചകം ചെയ്യുന്ന ഒരാൾ ആദ്യമായാണ് വരുന്നത്’ എന്ന്. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായാണ് ഒരാൾ എന്നെ ഇങ്ങനെ അഭിനന്ദിക്കുന്നത്. പാചകം എനിക്ക് വഴങ്ങില്ലെന്നായിരുന്നു എന്റെ വിചാരം. പക്ഷേ അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ എന്നെ മാറ്റി ചിന്തിപ്പിച്ചു. പിന്നെ… നാളെ നമുക്ക് മക്കളുണ്ടാകുമ്പോൾ അവർക്ക് മറ്റൊരാൾ ഉണ്ടാക്കിയ ആഹാരം നൽകുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലതല്ലേ നമ്മൾ തന്നെ അത് നൽകുന്നത്?”
മാളവികയുടെ മറുപടി കേട്ട് നവീന്റെ മുഖത്ത് പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവന്റെയുള്ളിലെ പഴയ ആശങ്കകൾ ആ നിമിഷം മാഞ്ഞുപോയി. ഇരുവരും ആ നിമിഷത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ ഒരുമിച്ച് ചിരിച്ചു.