പണത്തിന് വേണ്ടി സ്വന്തം ഭർത്താവിനെ ചതിച്ചവൾ നാളെ നിന്നെയും ചതിക്കില്ലെന്ന് എന്താണ് ഉറപ്പ്?”

കേരളത്തിലെ ശാന്തമായ ആ ഗ്രാമത്തിലെ ഒരു ഇടത്തരം തറവാടിന്റെ മുകളിലത്തെ നിലയിൽ, പനിയുടെ വിറയലിൽ പുതപ്പിനുള്ളിൽ ചുരുണ്ടുകൂടി കിടക്കുകയായിരുന്നു സിദ്ധാർത്ഥ്. ജനാലയിലൂടെ അരിച്ചെത്തുന്ന പുലർവെയിൽ കണ്ണുകളിൽ കുത്തിയപ്പോൾ അവൻ പതിയെ കണ്ണുതുറന്നു. തലയ്ക്കുള്ളിൽ ആയിരം മരപ്പാവകൾ കൊട്ടുന്നതുപോലെ ഒരു ഭാരം. അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പാത്രങ്ങൾ കൂട്ടിമുട്ടുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാം. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൾ, അനുപമ പ്രഭാതഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കുകയാണ്.
​”അനു…” അവൻ ദീനമായി വിളിച്ചു.
​അടുക്കളയിൽ നിന്ന് കൈ തുടച്ചുകൊണ്ട് അനുപമ മുറിയിലേക്ക് വന്നു. നീല നിറത്തിലുള്ള ചുരിദാറിൽ അവൾ അതീവ സുന്ദരിയായിരുന്നു. ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ് അവൾ.
​”എന്താ സിദ്ധു? പനി കുറഞ്ഞില്ലേ?” അവൾ അവന്റെ നെറ്റിയിൽ കൈവെച്ചു നോക്കി. “നല്ല ചൂടുണ്ടല്ലോ. ഞാൻ ഗുളിക എടുത്തു വെക്കാം.”

​”എനിക്ക് ഒട്ടും വയ്യെടാ… നീയിന്ന് ഡ്യൂട്ടിക്ക് പോകണമെന്ന് നിർബന്ധമുണ്ടോ? എനിക്കൊന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല.” സിദ്ധാർത്ഥ് അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.
​അനുപമയുടെ മുഖത്ത് ഒരു നിമിഷം പരിഭ്രമം മിന്നിമറഞ്ഞെങ്കിലും അവൾ അത് സമർത്ഥമായി മറച്ചു. “അയ്യോ സിദ്ധു, ഇന്ന് പറ്റില്ലല്ലോ. ഹോസ്പിറ്റലിൽ പുതിയൊരു മെഷീൻ ഇൻസ്റ്റാൾ ചെയ്യുന്നുണ്ട്, ഹെഡ് നഴ്‌സ് എന്ന നിലയിൽ എന്റെ സാന്നിധ്യം അവിടെ അത്യാവശ്യമാണ്. ഞാൻ വൈകുന്നേരം ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞ് നേരത്തെ വരാം. ഉച്ചയ്ക്കുള്ള കഞ്ഞി അടുക്കളയിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്. സിദ്ധു കിടന്നോ.”
​അത്രയും പറഞ്ഞ് അവൾ വേഗം ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറി. സിദ്ധാർത്ഥ് വീണ്ടും പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് ഒളിച്ചു. ആ സമയത്താണ് സൈഡ് ടേബിളിൽ ഇരുന്ന അനുപമയുടെ ഐഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്. ബാത്ത്റൂമിലെ ഷവറിന്റെ ഇരമ്പലിൽ അവൾ അത് കേട്ടില്ല. ഒന്ന്, രണ്ട്, മൂന്ന്… നിർത്താതെ ആ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.
​’രോഹിത്’ എന്ന പേരാണ് സ്ക്രീനിൽ തെളിയുന്നത്. സാധാരണ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ ‘ഒഫീസ്’ എന്നോ മറ്റോ ആണല്ലോ വരാറുള്ളത്. ഒരുപക്ഷേ ഏതെങ്കിലും ഡോക്ടറോ മറ്റോ ആയിരിക്കും എന്ന് കരുതി സിദ്ധാർത്ഥ് ഫോണെടുത്തു. അനുപമയുടെ ഫോണിന്റെ പാസ്‌വേഡ് അവന് മനപ്പാഠമായിരുന്നു. ഒരു വർഷം മുൻപ് അവളുടെ പിറന്നാളിന് അവൻ തന്നെ വാങ്ങിക്കൊടുത്ത ഫോണാണത്.

​അവൻ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു. മറുപുറത്ത് നിന്ന് ഒരു പുരുഷശബ്ദം തിടുക്കത്തിൽ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി:
​”നീയെന്താ കോൾ എടുക്കാത്തത്? ഞാൻ ബസ് സ്റ്റോപ്പിന്റെ അടുത്തുള്ള ആ പഴയ കഫേയിൽ എത്തി. പത്ത് മിനിറ്റിനുള്ളിൽ നീ അവിടെ എത്തണം. സിദ്ധാർത്ഥിന് പനിയാണെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ? അവൻ ഉറങ്ങുകയായിരിക്കും. വേഗം ഇറങ്ങ്. ഇന്ന് നമുക്ക് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കാനുണ്ട്.”
​സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് നിന്നുപോയി. പനിയിൽ വിറച്ചിരുന്ന അവന്റെ ശരീരം പെട്ടെന്ന് മരവിച്ചു. മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ അവൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വേഗം അവളുടെ വാട്സാപ്പ് തുറന്നു. ലോക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ വിരലടയാളം കൂടി അതിൽ സേവ് ചെയ്തിരുന്നതിനാൽ അത് പെട്ടെന്ന് തുറന്നു.
​രോഹിത് എന്ന പേരിൽ വന്ന ചാറ്റുകൾ അവൻ ഓരോന്നായി വായിച്ചു. വായിക്കുന്തോറും അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുകയും ഉള്ളം പൊള്ളുകയും ചെയ്തു. മൂന്ന് വർഷത്തെ തന്റെ വിവാഹജീവിതം ഒരു വലിയ കള്ളമായിരുന്നുവെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. നാല് വർഷം മുൻപാണ് അവരുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞത്.

സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ബിസിനസ്സ് തകർച്ചയിൽ നിന്ന് കരകയറുന്ന സമയമായിരുന്നു അത്. അനുപമയുടെ വീട്ടുകാർ കൊണ്ടുവന്ന ആലോചനയായിരുന്നു. അവളോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ തനിക്ക് ആരുമായും പ്രണയമില്ലെന്നും വിവാഹത്തിന് സമ്മതമാണെന്നുമാണ് അവൾ അന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നത്.
​എന്നാൽ ചാറ്റുകൾ മറ്റൊരു കഥയാണ് പറഞ്ഞത്. അനുപമയും രോഹിത്തും കോളേജ് കാലം മുതൽ പ്രണയത്തിലായിരുന്നു. രണ്ട് ജാതിയായതിനാൽ അവളുടെ അച്ഛൻ, ആ പ്രദേശത്തെ വലിയ പ്രമാണിയായ വിശ്വനാഥൻ പണിക്കർ ആ ബന്ധത്തെ നഖശിഖാന്തം എതിർത്തു. രോഹിത്തിനൊപ്പം ഒളിച്ചോടിയാൽ ഒരു നയാപൈസ സ്വത്ത് നൽകില്ലെന്നും സഹോദരന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം ഭീഷണിപ്പെടുത്തി. ആ സ്വത്തിന് വേണ്ടിയും പണത്തോടുള്ള ആർത്തി കാരണവുമാണ് അനുപമ സിദ്ധാർത്ഥിനെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ സമ്മതിച്ചത്.
​അടുത്ത ആഴ്ച അവളുടെ സഹോദരന്റെ വിവാഹമാണ്. അത് കഴിഞ്ഞാലുടൻ സ്വത്ത് ഭാഗം വയ്ക്കുമെന്ന് അവളുടെ അച്ഛൻ ഉറപ്പു നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ആ സ്വത്ത് കിട്ടുന്ന ദിവസം സിദ്ധാർത്ഥിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് രോഹിത്തിനൊപ്പം പോകാനാണ് അവരുടെ പ്ലാൻ.
​”സിദ്ധാർത്ഥിനെ ചതിക്കുന്നതിൽ നിനക്ക് വിഷമമില്ലേ അനു?”

എന്ന് രോഹിത് ഒരിടത്ത് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൾ നൽകിയ മറുപടി സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ചങ്കുതകർത്തു: “അവനൊരു പാവമാണ് രോഹിത്, പക്ഷെ എനിക്കവനോട് പ്രണയമില്ല. വെറുമൊരു അഡ്ജസ്റ്റ്‌മെന്റ് മാത്രം. നിന്റെ കൂടെ ജീവിക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലേ ഞാൻ ഈ നരകം സഹിക്കുന്നത്.”
​അവൻ ഓരോ മെസ്സേജും സ്വന്തം ഫോണിലേക്ക് ഫോട്ടോ എടുത്തു. അപ്പോഴാണ് ഏറ്റവും ഒടുവിലത്തെ സന്ദേശം കണ്ടത്. അടുത്ത ആഴ്ച സിദ്ധാർത്ഥ് തന്റെ ബിസിനസ്സ് മീറ്റിംഗിനായി ദുബായിലേക്ക് പോകുന്നുണ്ട്. ആ മൂന്ന് ദിവസം രോഹിത്തിനെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരാൻ അവൾ ക്ഷണിച്ചിരിക്കുന്നു. മുൻപും സിദ്ധാർത്ഥ് ഇല്ലാത്ത സമയങ്ങളിൽ അവൻ അവിടെ വന്നിട്ടുണ്ടെന്നും അവർ തമ്മിൽ ശാരീരിക ബന്ധമുണ്ടെന്നും ആ സന്ദേശങ്ങൾ തെളിവു നൽകി.
​സിദ്ധാർത്ഥിന് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. താൻ പ്രാണനെപ്പോലെ സ്നേഹിച്ച പെണ്ണ്, തന്റെ വീടിനുള്ളിൽ വെച്ച് മറ്റൊരാളെ സ്വീകരിക്കുന്നു! അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ ഫോൺ പഴയ സ്ഥാനത്ത് വെച്ചു. പനി കുറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും മനസ്സ് കല്ലുപോലെ ഉറച്ചു. പ്രതികാരം ചെയ്യണം, പക്ഷെ അത് നാടകീയമായിട്ടല്ല, നിയമപരമായും തന്ത്രപരമായും ആയിരിക്കണം.
​അനുപമ കുളിച്ചിറങ്ങി വന്നു. അവൾ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് പൊട്ടുതൊടുമ്പോൾ സിദ്ധാർത്ഥ് ഉറക്കം നടിച്ചു കിടന്നു. അവൾ ഫോൺ പരിശോധിച്ചു. രോഹിത്തിന്റെ കോൾ കണ്ടതും അവൾ പെട്ടെന്ന് ബാൽക്കണിയിലേക്ക് മാറി നിന്ന് തിരിച്ചു വിളിച്ചു. അവൾ സംസാരിക്കുന്നത് സിദ്ധാർത്ഥ് വ്യക്തമായി കേട്ടു.

​”ഡീ, ഞാൻ വിളിച്ചിരുന്നു. ഫോൺ റിങ് ചെയ്തോ? സിദ്ധാർത്ഥ് എഴുന്നേറ്റോ?” രോഹിത്തിന്റെ ചോദ്യത്തിന് അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി നൽകി: “ഇല്ലടാ, അവൻ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. നീ സ്റ്റോപ്പിൽ നിൽക്ക്, ഞാൻ ഇപ്പോഴെത്തും.”
​അവൾ പതുക്കെ മുറിയിൽ വന്ന് സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ നെറ്റിയിൽ ഒരു കപട ചുംബനം നൽകി. “ഞാൻ പോയിട്ട് വരാം സിദ്ധു, റെസ്റ്റ് എടുക്ക്.”

​അവൾ പോയിക്കഴിഞ്ഞതും സിദ്ധാർത്ഥ് എഴുന്നേറ്റു. അവന്റെ ഉള്ളിലെ പനി ദേഷ്യത്തിന് വഴിമാറി. അവൻ നേരെ പോയത് തന്റെ സുഹൃത്തായ ഒരു വക്കീലിന്റെ അടുത്തേക്കാണ്. തന്റെ പക്കലുള്ള തെളിവുകൾ അവൻ കാണിച്ചു. വിവാഹമോചനത്തിനുള്ള പേപ്പറുകൾ തയ്യാറാക്കാൻ അവൻ നിർദ്ദേശിച്ചു.
​ദിവസങ്ങൾ നീങ്ങിപ്പോയി. സിദ്ധാർത്ഥ് ദുബായിലേക്ക് പോകേണ്ട ദിവസം എത്തി. അനുപമ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് യാത്രയാക്കി. “സിദ്ധു ഇല്ലാതെ എനിക്ക് ആ മൂന്ന് ദിവസം ഭയങ്കര ബോറടിക്കും. വേഗം വരണേ.” അവളുടെ അഭിനയം കണ്ട് സിദ്ധാർത്ഥിന് ഓക്കാനം വന്നു.
​അവൻ കാറെടുത്ത് പുറപ്പെട്ടു. പക്ഷെ അവൻ എയർപോർട്ടിലേക്കല്ല പോയത്. ടൗണിലെ ഒരു ഹോട്ടലിൽ അവൻ മുറിയെടുത്തു. അനുപമയുടെ അച്ഛനെയും സഹോദരനെയും മറ്റ് അടുത്ത ബന്ധുക്കളെയും അവൻ ഫോണിൽ വിളിച്ചു. എല്ലാവരോടും അടിയന്തരമായി തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് എത്താൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. വലിയൊരു ബിസിനസ്സ് പ്രശ്നമാണെന്നും എല്ലാവരുടെയും സാന്നിധ്യം വേണമെന്നുമാണ് അവൻ പറഞ്ഞത്.
​അരമണിക്കൂറിനുള്ളിൽ എല്ലാവരും വീടിന് മുന്നിലെത്തി.

സിദ്ധാർത്ഥ് എല്ലാവരോടും നിശബ്ദരായിരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. കാറുകൾ ദൂരെ പാർക്ക് ചെയ്തു.
​”എന്താ സിദ്ധാർത്ഥ്, എന്താ ഇത്ര വലിയ പ്രശ്നം?” വിശ്വനാഥൻ പണിക്കർ ചോദിച്ചു.
​”അച്ഛൻ അകത്തേക്ക് വരു. അപ്പോൾ മനസ്സിലാകും.” സിദ്ധാർത്ഥ് ശാന്തനായി പറഞ്ഞു.
​സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ കൈവശം വീടിന്റെ ഡ്യൂപ്ലിക്കേറ്റ് താക്കോൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്നു. ഹാളിൽ ആരുമില്ല. മുകളിലത്തെ നിലയിൽ നിന്ന് ചിരിയും സംസാരവും കേൾക്കാം. എല്ലാവരും പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് നടന്നു. ബെഡ്‌റൂമിന്റെ വാതിൽ പാതി തുറന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു.
​അകത്തെ കാഴ്ച കണ്ട് വിശ്വനാഥൻ പണിക്കർ തകർന്നുപോയി. തന്റെ മകൾ, താൻ അഭിമാനമായി കണ്ട അനുപമ, മറ്റൊരുവന്റെ മാറോട് ചേർന്ന് കിടക്കുന്നു. രോഹിത് അവളെ ചുംബിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. സിദ്ധാർത്ഥ് പെട്ടെന്ന് ലൈറ്റ് ഓൺ ചെയ്തു.
​ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റ അനുപമ മുന്നിൽ അച്ഛനെയും ഭർത്താവിനെയും കണ്ടപ്പോൾ മരവിച്ചുപോയി. രോഹിത് പരിഭ്രമത്തോടെ വസ്ത്രങ്ങൾ തിരഞ്ഞു.

​”അച്ഛാ… അത്…” അനുപമ വാക്കുകൾക്കായി തപ്പി.
​വിശ്വനാഥൻ പണിക്കർ മുന്നോട്ട് വന്ന് അവളുടെ കരണത്തടിച്ചു. “നീ എന്റെ മകളല്ല! ഇതാണോ നീ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി ചെയ്യുന്ന ജോലി?”
​രോഹിത്തിനെ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ സഹോദരനും ബന്ധുക്കളും ചേർന്ന് തടഞ്ഞു വെച്ചു. സിദ്ധാർത്ഥ് തന്റെ ഫോൺ പുറത്തെടുത്തു.
​”ഇത് നിങ്ങളുടെ മകൾ കഴിഞ്ഞ കുറെ വർഷങ്ങളായി എന്നെ ചതിച്ചതിന്റെ തെളിവുകളാണ് അച്ഛാ. ഇവൾക്ക് എന്നെയല്ല, ഇവനെയാണ് വേണ്ടത്. പക്ഷെ അച്ഛന്റെ സ്വത്തിന് വേണ്ടി മാത്രം എന്നെ കരുവാക്കി.” സിദ്ധാർത്ഥ് ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.
​അനുപമ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ കാല് പിടിച്ചു. “സിദ്ധു, എനിക്ക് തെറ്റുപറ്റിപ്പോയി. എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം.”
​സിദ്ധാർത്ഥ് അവളുടെ കൈ തട്ടിമാറ്റി. “ക്ഷമിക്കാൻ ഇത് സിനിമയല്ല അനു. നീ എന്റെ വിശ്വാസത്തെയാണ് കൊന്നത്. എനിക്ക് ഇനി നിന്നിൽ നിന്ന് ഒന്നും വേണ്ട. പക്ഷെ എന്റെ മൂന്ന് വർഷം നശിപ്പിച്ചതിന്, എന്നെ വഞ്ചിച്ചതിന് എനിക്ക് നഷ്ടപരിഹാരം വേണം.”
​സിദ്ധാർത്ഥ് ഒരു ആധാരം മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. “അനുപമയ്ക്ക് കൊടുക്കാൻ അച്ഛൻ കരുതിയിരുന്ന ആ പത്തു സെന്റ് ഭൂമിയും ഈ വീടും എന്റെ പേർക്ക് എഴുതിത്തരണം.

അല്ലെങ്കിൽ ഈ തെളിവുകൾ ഞാൻ പോലീസിനും സോഷ്യൽ മീഡിയയ്ക്കും നൽകും. നിങ്ങളുടെ മകന്റെ വിവാഹം അടുത്ത ആഴ്ചയല്ലേ? ഈ വാർത്ത പുറത്തുവന്നാൽ ആ കല്യാണം നടക്കുമോ?”
​വിശ്വനാഥൻ പണിക്കർക്ക് മറ്റ് വഴികളില്ലായിരുന്നു. അഭിമാനം പണയപ്പെടുത്തിയ മകളെക്കാൾ അദ്ദേഹത്തിന് വലുത് തന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ അന്തസ്സായിരുന്നു. “മോൻ പറയുന്നത് പോലെ ചെയ്യാം. ഇവളെ എനിക്ക് ഇനി വേണ്ട.” അദ്ദേഹം വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ പറഞ്ഞു.
​അവിടെ വെച്ച് തന്നെ സിദ്ധാർത്ഥ് തയ്യാറാക്കി കൊണ്ടുവന്ന വിവാഹമോചന പേപ്പറുകളിൽ അനുപമയെക്കൊണ്ട് ഒപ്പിടുവിച്ചു. അവളോട് ഉടൻ തന്നെ ഇറങ്ങിപ്പോകാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
​രോഹിത് പതുക്കെ അവിടെ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ നോക്കിയെങ്കിലും സിദ്ധാർത്ഥ് അവനെ തടഞ്ഞു.

“നീ ഇവളെ കൊണ്ടുപൊയ്ക്കോ. പക്ഷെ ഒരു കാര്യം ഓർക്കുക, പണത്തിന് വേണ്ടി സ്വന്തം ഭർത്താവിനെ ചതിച്ചവൾ നാളെ നിന്നെയും ചതിക്കില്ലെന്ന് എന്താണ് ഉറപ്പ്?”
​രോഹിത്തിന് മറുപടിയില്ലായിരുന്നു. സ്വത്ത് കിട്ടില്ല എന്ന് ഉറപ്പായതോടെ രോഹിത്തിന്റെ മുഖത്തെ ഭാവം മാറി. അവൻ അനുപമയെ ഒന്ന് നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ അവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയി.
​സ്വന്തം കാമുകൻ പോലും തന്നെ കൈവിട്ടത് കണ്ട അനുപമ തകർന്നുപോയി. അവൾ അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നെങ്കിലും അദ്ദേഹം അവളെ തള്ളിമാറ്റി.
​ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സിദ്ധാർത്ഥ് ആ വീട് വിറ്റു. അവൻ തന്റെ ബിസിനസ്സിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. താൻ അനുഭവിച്ച വേദനയെ ഒരു പാഠമായി അവൻ ഉൾക്കൊണ്ടു.
​അനുപമയ്ക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിലെ ജോലി നഷ്ടപ്പെട്ടു. രോഹിത് മറ്റൊരു വിവാഹം കഴിച്ച് സുഖമായി ജീവിക്കുന്നു. അനുപമ ഇന്ന് മറ്റൊരു നഗരത്തിലെ ഒരു ചെറിയ ക്ലിനിക്കിൽ ഹോസ്റ്റലിൽ താമസിച്ച് ജോലി ചെയ്യുന്നു. ആഘോഷങ്ങളോ ആർഭാടങ്ങളോ ഇല്ലാതെ, ചെയ്ത ചതിയുടെ നീറ്റലുമായി അവൾ തന്റെ ദിനങ്ങൾ തള്ളിനീക്കുന്നു.
​ജീവിതം ഒരു വലിയ പാഠപുസ്തകമാണ്. അവിടെ നമ്മൾ മറ്റൊരാൾക്ക് കുഴിക്കുന്ന കുഴിയിൽ പലപ്പോഴും നമ്മൾ തന്നെ വീഴേണ്ടി വരും. സിദ്ധാർത്ഥ് തന്റെ ജീവിതം പുതിയ വരികളിലൂടെ എഴുതിത്തുടങ്ങി. ഇത്തവണ അവിടെ നിഴലുകൾക്ക് സ്ഥാനമില്ലായിരുന്നു.