4

 

## ചതിയുടെ തിളക്കം

അടുക്കളയിൽ രാവിലത്തെ പലഹാരമുണ്ടാക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു നന്ദന. വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഏതാനും മാസങ്ങൾ മാത്രം പിന്നിട്ടതിനാൽ പുതിയ വീടിന്റെ അന്തരീക്ഷവുമായി അവൾ പൊരുത്തപ്പെട്ടു വരുന്നതേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പെട്ടെന്നാണ് അവളുടെ ഭർത്താവായ ജിതിന്റെ ജേഷ്ഠൻ നിതിന്റെ ഭാര്യ അഞ്ജലി അങ്ങോട്ട്‌ വന്നത്. അഞ്ജലിയുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രമവും സങ്കടവും നിഴലിച്ചിരുന്നു.

“നന്ദനാ… എനിക്ക് നിന്നോട് വളരെ വ്യക്തിപരമായ ഒരു സഹായം ചോദിക്കാനുണ്ട്. നീ എന്നെ തെറ്റിദ്ധരിക്കില്ലല്ലോ അല്ലേ?” അഞ്ജലി ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.

“എന്താ ഏട്ടത്തി? എന്തുപറ്റി? മുഖമൊക്കെ വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ,” നന്ദന കയ്യിലെ തവി മാറ്റിവെച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“മോളേ… നിന്റെ ആ മൂന്ന് പവന്റെ കാശുമാല ഇല്ലേ, അതൊന്ന് എനിക്ക് പണയം വെക്കാൻ തരുമോ? രണ്ടുമാസം… കൃത്യം രണ്ടുമാസം കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ അത് പലിശ സഹിതം തിരിച്ചെടുത്തു തരാം. സത്യം,” അഞ്ജലി യാചനയോടെ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.

ഏട്ടത്തിയുടെ പെട്ടെന്നുള്ള ഈ ചോദ്യം നന്ദനയ്ക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അവൾ നയം വ്യക്തമാക്കി: “ഏട്ടത്തിക്ക് എന്തിനാണ് ഇപ്പോൾ എന്റെ മാല? ഏട്ടത്തിയുടെ കയ്യിൽ ഒത്തിരി സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങൾ ഉള്ളതാണല്ലോ?”

“അയ്യോ മോളേ… എന്റെ സ്വർണ്ണമെല്ലാം ലോക്കറിലാണ്. നിതിനേട്ടന്റെ പേരിൽ ടൗണിലെ ബാങ്കിലുള്ള ലോക്കറിലാണ് അതെല്ലാം വെച്ചിരിക്കുന്നത്. ആ താക്കോൽ ആകട്ടെ, അദ്ദേഹം ഗൾഫിലേക്ക് തിരികെ പോയപ്പോൾ അബദ്ധത്തിൽ ബാഗിൽ വെച്ച് കൊണ്ടുപോയി. ഇനിയിപ്പോൾ അടുത്ത വർഷം ലീവിന് വരുമ്പോൾ മാത്രമേ ആ ലോക്കർ തുറക്കാൻ പറ്റൂ,” അഞ്ജലി വളരെ തന്മയത്വത്തോടെ സങ്കടം അഭിനയിച്ചു.

“പെട്ടെന്ന് ഇത്രയും പണത്തിന്റെ എന്ത് അത്യാവശ്യമാണ് ഏട്ടത്തിക്ക് വന്നത്?” നന്ദന വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

“എന്റെ അച്ഛന് കഠിനമായ ഹൃദയസംബന്ധമായ അസുഖം വന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്. ഈ വരുന്ന ബുധനാഴ്ച ആൻജിയോപ്ലാസ്റ്റി ചെയ്യണം എന്നാണ് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത്. പെട്ടെന്ന് ആയതുകൊണ്ട് വലിയൊരു തുക കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. മൊത്തം അഞ്ച് ലക്ഷത്തോളം രൂപ വരും. അതിൽ ഒന്നര ലക്ഷം രൂപയുടെ കുറവുണ്ട്. ചേട്ടൻ ഗൾഫിൽ നിന്ന് പണം അയക്കാൻ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ എടുക്കും. അതാ മോളേ… നീ ഒന്നു സഹായിക്കണം.”

ഹോസ്പിറ്റൽ കേസ് ആണെന്നും അച്ഛന്റെ ജീവന്റെ കാര്യമാണെന്നും അറിഞ്ഞതോടെ നന്ദനയുടെ മനസ്സ് അലിഞ്ഞു. അവൾ കൂടുതൽ ചിന്തിക്കാതെ മുറിയിൽ പോയി തന്റെ മൂന്ന് പവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കാശുമാല എടുത്ത് അഞ്ജലിയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു.

“ഉറപ്പായും രണ്ടുമാസത്തിനുള്ളിൽ ഇത് തിരിച്ചെടുത്തു തരണേ ഏട്ടത്തി,” നന്ദന ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

“തീർച്ചയായും മോളേ… നിതിനേട്ടൻ പണം അയച്ചുടനെ ഞാൻ ഇത് എടുത്തു തരും,” അഞ്ജലി നന്ദനയുടെ കൈകളിൽ തട്ടി ഉറപ്പുനൽകി, ആ മാലയുമായി വേഗം സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോയി.

ഒരു വാരത്തിന് ശേഷമാണ് അഞ്ജലി തിരികെ തറവാട്ടിൽ എത്തിയത്. വന്നയുടനെ അവൾ നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് നന്ദനയുടെ അടുത്തേക്കാണ് വന്നത്. അവളെ കണ്ടതും നന്ദന ഭയത്തോടെ അച്ഛന്റെ വിവരങ്ങൾ തിരക്കി.

“ഏട്ടത്തി… അച്ഛന് എങ്ങനെയുണ്ട്? ഓപ്പറേഷൻ ഒക്കെ നല്ല രീതിയിൽ കഴിഞ്ഞോ?”

“അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു മോളേ… പക്ഷേ വലിയൊരു ചതി പറ്റി. ഓപ്പറേഷന് ശേഷം അച്ഛന് പെട്ടെന്ന് ബി.പി വ്യത്യാസപ്പെട്ട് ഐ.സി.യുവിൽ കിടത്തേണ്ടി വന്നു. അതുകൊണ്ട് ബില്ല് വിചാരിച്ചതിലും ഇരട്ടിയായി. അച്ഛനെ ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്യണമെങ്കിൽ ആ തുക മുഴുവൻ അടയ്ക്കണം. നിന്റെ കയ്യിൽ കിടക്കുന്ന ആ സ്വർണ്ണവളകൾ കൂടി തരുമോ? എല്ലാം കൂടി ഞാൻ ഒരുമിച്ച് രണ്ടുമാസത്തിനുള്ളിൽ എടുത്തു തരാം. ഇല്ലെങ്കിൽ ഹോസ്പിറ്റലുകാർ അച്ഛനെ വിടില്ല മോളേ…” അഞ്ജലി കണ്ണ് തുടച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

മുഖത്ത് നിറഞ്ഞ വിഷമം കണ്ട് നന്ദനയ്ക്ക് മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തന്റെ വീട്ടുകാർ ഏറെ കഷ്ടപ്പെട്ട് തനിക്ക് തന്ന ആഭരണങ്ങളാണെന്ന കാര്യം മറന്ന്, അവൾ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വളകൾ കൂടി ഊരി അഞ്ജലിക്ക് നൽകി. അഞ്ജലി നന്ദി പറഞ്ഞ് ധൃതിയിൽ അവിടെനിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോയി.

താൻ ഭർത്താവിനോടോ വീട്ടുകാരോടോ ചോദിക്കാതെയാണ് ഈ സ്വർണ്ണമെല്ലാം എടുത്തു കൊടുത്തതെന്ന ചിന്ത നന്ദനയിൽ നേരിയ കുറ്റബോധം ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിലും, ഒരു വൃദ്ധന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാനല്ലേ സഹായിച്ചത് എന്നോർത്ത് അവൾ സ്വയം ആശ്വസിച്ചു.

ജിതിന്റെയും നന്ദനയുടെയും വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഏതാനും മാസങ്ങളേ ആയിരുന്നുള്ളൂ. ജിതിന്റെ ജേഷ്ഠൻ നിതിൻ ദുബായിലാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നത്. നിതിൻ പോയതിനു ശേഷം അഞ്ജലി സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് നിൽക്കേണ്ട എന്ന് കരുതിയാണ് മാതാപിതാക്കൾ അവളെ തറവാട്ട് വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത്. എല്ലാവരും ഒരേ വീട്ടിലാണ് താമസമെങ്കിലും നന്ദന ഈ സ്വർണ്ണം കൊടുത്ത കാര്യം ആരോടും പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. രണ്ടുമാസം കഴിഞ്ഞ് അത് തിരികെ കിട്ടുമല്ലോ എന്ന വിശ്വാസമായിരുന്നു അവൾക്ക്.

ദിവസങ്ങൾ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അരുണിന്റെ അമ്മയോടൊപ്പം നന്ദന അഞ്ജലിയുടെ അച്ഛനെ കാണാനായി അവരുടെ കുടുംബവീട്ടിലേക്ക് പോയി. അവിടെ വെച്ചാണ് കാര്യങ്ങളുടെ നിഗൂഢത നന്ദനയ്ക്ക് മനസ്സിലാകാൻ തുടങ്ങിയത്.

അഞ്ജലിയുടെ വീട് വളരെ വലിയൊരു ആഡംബര ബംഗ്ലാവായിരുന്നു. അവളുടെ ജേഷ്ഠൻ വിപിൻ യു.കെയിൽ വലിയൊരു ബിസിനസ്സുകാരനാണ്. അവൻ പണിതുയർത്തിയ ആ കൊട്ടാരസദൃശ്യമായ വീട്ടിൽ എല്ലാവിധ ആധുനിക സൗകര്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അത്രയും വലിയ സാമ്പത്തിക ശേഷിയുള്ള ഒരു കുടുംബത്തിലെ ആളായിട്ടും, വെറും ഒന്നര ലക്ഷം രൂപയ്ക്കായി അഞ്ജലി തന്റെ സ്വർണ്ണം വാങ്ങിപ്പോയത് നന്ദനയ്ക്ക് ഒട്ടും യുക്തിസഹമായി തോന്നിയില്ല.

തിരികെ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ നന്ദനയുടെ മനസ്സ് അശാന്തമായി. അവൾ ഈ സംശയത്തെക്കുറിച്ച് അഞ്ജലിയോട് നേരിട്ട് ചോദിക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ, നന്ദന തറവാട്ടിലെ മുറികൾ വൃത്തിയാക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ അഞ്ജലി ഉപയോഗിക്കുന്ന മുറിയിലും കയറി. കട്ടിലിനടിയിൽ നിന്നും നിലത്തുനിന്നും ചുരുട്ടിക്കൂട്ടിയ നിലയിൽ ചില പേപ്പറുകൾ അവൾ കണ്ടു. എന്തോ ബില്ലുകൾ ആണെന്ന് കരുതി അവൾ അത് നിവർത്തി നോക്കിയതും നന്ദനയുടെ ഉള്ളൊന്നു കാളി.

അത് ഒരു സ്വകാര്യ ഫിനാൻസ് സ്ഥാപനത്തിൽ സ്വർണ്ണം പണയം വെച്ചതിന്റെ രേഖകളായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അത് പൂർണ്ണമായി ‘വിറ്റതിന്റെ’ ബില്ലുകളായിരുന്നു! തന്റെ കാശുമാലയും വളകളും അഞ്ജലി അവിടെ കൊണ്ടുപോയി വിറ്റിരിക്കുന്നു എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം ബോധ്യമായപ്പോൾ നന്ദനയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണീർ ഒഴുക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ ഒട്ടും വൈകാതെ അഞ്ജലിയെ ഫോണിൽ വിളിച്ച് കാര്യം തിരക്കി.

“ഏട്ടത്തി… നിങ്ങൾ എന്താണ് ഈ ചെയ്തത്? പണയം വെയ്ക്കാനെന്ന് പറഞ്ഞു വാങ്ങി എന്റെ സ്വർണ്ണം നിങ്ങൾ വിറ്റുകളഞ്ഞോ?” നന്ദന കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

ഫോണിന്റെ മറുതലയ്ക്കൽ അഞ്ജലിക്ക് യാതൊരു ഭാവമാറ്റവും ഇല്ലായിരുന്നു. അവൾ വളരെ നിസ്സാരമായി പറഞ്ഞു: “പണയം വെച്ചാൽ വിചാരിച്ചത്ര പണം കിട്ടില്ലെന്ന് അവിടെയുള്ളവർ പറഞ്ഞതുകൊണ്ടാ ഞാൻ അതങ്ങ് വിറ്റത് സ്വാതി. അതിനത്ര വലിയ കാര്യമൊന്നുമില്ല. നിതിനേട്ടൻ അടുത്ത മാസം വരുമ്പോൾ നിനക്ക് ഇതിലും നല്ല പുതിയ ഡിസൈനിലുള്ള മാലയും വളയും വാങ്ങിത്തരും. നീയിങ്ങനെ ബഹളം വെക്കാതിരിക്ക്.”

“ഞാൻ ഒത്തിരി ആഗ്രഹിച്ച് ഉണ്ടാക്കിയ ആഭരണങ്ങളായിരുന്നു അത്! അത് വിൽക്കുന്നതിന് മുൻപ് എന്നോട് ഒരു വാക്ക് ചോദിക്കാമായിരുന്നില്ലേ ഏട്ടത്തി? ഒരു ഹോസ്പിറ്റൽ ആവശ്യമാണെന്ന് പറഞ്ഞല്ലേ നിങ്ങൾ എന്നെ ചതിച്ചത്?” നന്ദനയുടെ ചോദ്യങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി കേൾക്കാൻ നിൽക്കാതെ അഞ്ജലി ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

നന്ദന മുറിയിലിരുന്ന് കരയുന്നത് കണ്ടാണ് ഭർത്താവ് ജിതിൻ അങ്ങോട്ട്‌ വന്നത്. അവൻ കാര്യങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ നന്ദന ബില്ലുകൾ കാണിച്ചു കൊടുക്കുകയും നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ തുറന്നുപറയുകയും ചെയ്തു.

കേട്ട വിവരങ്ങൾ ജിതിനെ വല്ലാതെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിച്ചു. അവൻ അപ്പോൾത്തന്നെ ദുബായിലുള്ള തന്റെ ജേഷ്ഠൻ നിതിനെ വിളിച്ച് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് മറ്റൊരു സത്യം പുറത്തുവന്നത്; അച്ഛന്റെ ഓപ്പറേഷൻ ചിലവുകൾക്കായി നിതിൻ ഇതിനകം തന്നെ നാട്ടിലേക്ക് മൂന്ന് ലക്ഷം രൂപ അയച്ചുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു!

കാര്യങ്ങളിൽ വലിയൊരു പന്തികേട് തോന്നിയ നിതിൻ ഉടൻ തന്നെ അഞ്ജലിയുടെ ജേഷ്ഠൻ വിപിനെ വിളിച്ച് സംസാരിച്ചു. വിപിൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാവരും ഞെട്ടിപ്പോയി. അച്ഛന് കേന്ദ്ര ഗവൺമെന്റിന്റെ മെഡിക്കൽ ഇൻഷുറൻസ് ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഒരു രൂപ പോലും അവർക്ക് സ്വന്തം കയ്യിൽ നിന്ന് ചിലവഴിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ലായിരുന്നു!

അങ്ങനെയെങ്കിൽ അഞ്ജലി ഈ വാങ്ങിയ ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപയും നന്ദനയുടെ സ്വർണ്ണവും എവിടെപ്പോയി എന്ന ചോദ്യം അവശേഷിച്ചു. കുടുംബാംഗങ്ങൾ എല്ലാവരും ചേർന്ന് അഞ്ജലിയെ കഠിനമായി ചോദ്യം ചെയ്തു. അവളുടെ കള്ളത്തരങ്ങൾ ഓരോന്നായി പൊളിയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ജിതിൻ ബലമായി അവളുടെ മൊബൈൽ ഫോൺ വാങ്ങി പരിശോധിച്ചു.

അതിലെ വാട്സ്ആപ്പ് ചാറ്റുകളും കോൾ റെക്കോർഡുകളും പരിശോധിച്ചപ്പോഴാണ് ആ കുടുംബത്തെ തകർത്ത വലിയൊരു സത്യം പുറത്തുവന്നത്. അഞ്ജലിക്ക് അവരുടെ വീടിനടുത്തുള്ള, വിവാഹിതനായ മറ്റൊരു യുവാവുമായി രഹസ്യബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾക്ക് ടൗണിൽ ഒരു പുതിയ ബിസിനസ്സ് തുടങ്ങാൻ വേണ്ടിയാണ് അഞ്ജലി അച്ഛന്റെ വ്യാജ അസുഖവിവരം പറഞ്ഞ് ഭർത്താവിൽ നിന്നും നന്ദനയിൽ നിന്നും പണവും സ്വർണ്ണവും തട്ടിയെടുത്തത്.

താൻ ജീവന് തുല്യം സ്നേഹിച്ച ഭാര്യയുടെ ഈ ക്രൂരമായ ചതിയും പരപുരുഷ ബന്ധവും അറിഞ്ഞ നിതിൻ മാനസികമായി തകർന്നുപോയി. അവൻ അടിയന്തിരമായി ലീവ് എടുത്ത് നാട്ടിലെത്തി. അഞ്ജലിയെ അവളുടെ വീട്ടുകാരെ വിളിച്ച് വരുത്തി അവരുടെ മുൻപിൽ വെച്ച് തറവാട്ടു പടിക്കൽ നിന്നും ഇറക്കിവിട്ടു. കൂടാതെ അവളുമായുള്ള വിവാഹബന്ധം വേർപെടുത്താനായി നിയമപരമായ നടപടികൾ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.

നന്ദനയ്ക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട സ്വർണ്ണത്തിന് പകരമുള്ള തുക അഞ്ജലിയുടെ കുടുംബത്തെക്കൊണ്ട് തന്നെ നിതിൻ കൊടുപ്പിച്ചു. ചതിയുടെ മൂടുപടം അഴിഞ്ഞുവീണപ്പോൾ നന്ദനയ്ക്ക് തന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആഭരണങ്ങളും അതോടൊപ്പം ആ കുടുംബത്തിൽ സത്യസന്ധമായി ജീവിക്കാനുള്ള നീതിയും തിരികെ ലഭിച്ചു.