by പുതിയ വഴി
“മോളേ, ഇത്രയും ദിവസം നീ സഹിച്ചത് എന്തിനാണ്?”
സീതയുടെ ശബ്ദം വിറച്ചിരുന്നു.
അവൾക്ക് മുന്നിൽ ഇരുന്നിരുന്ന മകൾ നിഹാരിക തലകുനിച്ച് കരയുകയായിരുന്നു. മണിക്കൂറുകളായി കരഞ്ഞ് കണ്ണുകൾ ചുവന്നിരുന്നു. പലവട്ടം ചോദിച്ചിട്ടും ഒന്നും പറയാതെ ഇരുന്ന മകൾ ഒടുവിൽ മനസ്സിലെ ഭാരം ഇറക്കിവെക്കാൻ തീരുമാനിച്ച പോലെ തോന്നി.
“അമ്മേ… ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ അമ്മയ്ക്ക് പോലും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റില്ല…”
“എന്തായാലും പറയ്. നിന്റെ അമ്മയല്ലേ ഞാൻ.”
അത് കേട്ടപ്പോൾ നിഹാരികയുടെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും കണ്ണീർ നിറഞ്ഞു.
വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഒന്നര വർഷം മാത്രമേ ആയിട്ടുള്ളൂ. എല്ലാവരുടെയും കണ്ണിൽ ഭാഗ്യവതിയായിരുന്നു അവൾ. നല്ല ജോലി ചെയ്യുന്ന ഭർത്താവ്. സാമ്പത്തികമായി നല്ല നില. നഗരത്തിൽ സ്വന്തമായി ഫ്ലാറ്റ്.
പക്ഷേ ആ തിളക്കമുള്ള പുറംമോടിക്ക് പിന്നിൽ ഒരു ഇരുണ്ട ലോകമുണ്ടായിരുന്നു.
“അമ്മേ… ഞാൻ അവിടെ ഭാര്യ ആയിരുന്നില്ല…”
സീത ഞെട്ടി.
“പിന്നെ?”
“ഒരു മനുഷ്യന് ഇഷ്ടമുള്ളത് പരീക്ഷിക്കാൻ ഉള്ള വസ്തുവായിരുന്നു ഞാൻ…”
അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറി.
സീതയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടുകയായിരുന്നു.
“എന്താണ് മോളേ സംഭവിച്ചത്?”
നിഹാരിക കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു.
പിന്നെ പതിയെ ഓരോ കാര്യങ്ങളും പറയാൻ തുടങ്ങി.
വിവാഹത്തിന്റെ ആദ്യ ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെ രാഹുലിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ ചില അസ്വാഭാവികതകൾ അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ അത് വലിയ കാര്യമാക്കിയില്ല.
എല്ലാ സമയത്തും ഫോണിൽ മുഴുകി ഇരിക്കുക.
രാത്രി വൈകിയും ചില വീഡിയോകൾ കാണുക.
അവളെ അസ്വസ്ഥയാക്കുന്ന പല കാര്യങ്ങളും നിർബന്ധിക്കുക.
ആദ്യം അത് തമാശയാണെന്ന് കരുതി.
പിന്നെ സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന് കരുതി.
പക്ഷേ ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്ക് മനസ്സിലായി അത് സാധാരണ പെരുമാറ്റമല്ലെന്ന്.
“ഞാൻ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാലും കേൾക്കില്ലായിരുന്നു അമ്മേ…”
സീതയുടെ മുഖം വിളറി.
“നീ എതിർത്തില്ലേ?”
“എതിർത്തു. പലവട്ടം.”
“പിന്നെ?”
“അപ്പോൾ ദിവസങ്ങളോളം സംസാരിക്കില്ല. എന്നെ കുറ്റക്കാരിയാക്കും. ഞാൻ നല്ല ഭാര്യ അല്ലെന്ന് പറയും.”
സീതയ്ക്ക് മകളുടെ വേദന മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പല സ്ത്രീകളും അനുഭവിക്കുന്ന, പക്ഷേ ആരോടും തുറന്ന് പറയാൻ കഴിയാത്ത യാഥാർത്ഥ്യം.
നിഹാരിക തുടർന്നു.
“അമ്മേ… ചില രാത്രികളിൽ എനിക്ക് പേടിയായിരുന്നു.”
“മോളേ…”
“ഞാൻ കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. യാചിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ ഒന്നും കേട്ടില്ല.”
സീതയ്ക്ക് പിന്നെ കേൾക്കാൻ പോലും ബുദ്ധിമുട്ടായി.
ഇത്രയും നാൾ സ്വന്തം മകൾ ഇതെല്ലാം സഹിച്ചുവെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
“എന്തിനാണ് ഇത്രയും ദിവസം ഒളിപ്പിച്ചത്?”
“അമ്മയ്ക്ക് വിഷമമാകുമെന്ന് കരുതി.”
“നിന്റെ ജീവിതം നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ സന്തോഷമായി ഇരിക്കണമെന്ന് വിചാരിച്ചോ?”
അമ്മയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ട് നിഹാരിക കരഞ്ഞുപോയി.
സീത അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
അച്ഛൻ മരിച്ചതിന് ശേഷം സ്വന്തം ജീവിതം മുഴുവൻ മകൾക്കായി മാറ്റിവെച്ച സ്ത്രീയായിരുന്നു അവർ.
ആ കുട്ടി ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തകർന്നിരിക്കുന്നു.
അവർക്ക് അത് സഹിക്കാനായില്ല.
—
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ രാഹുലും കുടുംബവും എത്തി.
അവരെ കണ്ടപ്പോൾ നിഹാരികയുടെ മനസ്സ് വീണ്ടും അസ്വസ്ഥമായി.
രാഹുലിന്റെ അമ്മ ലീല ആദ്യം സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“മോളേ, ഇത്ര ചെറിയ കാര്യത്തിന് വീട്ടിൽ വന്ന് നിൽക്കണമായിരുന്നോ?”
നിഹാരിക മിണ്ടിയില്ല.
“ദാമ്പത്യജീവിതത്തിൽ ചെറിയ പിണക്കങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.”
സീത ശാന്തമായി അവരെ നോക്കി.
“എന്താണ് ആ ചെറിയ പിണക്കം?”
ലീല ഒന്ന് മടിച്ചു.
“അത്… ഒരു ഫ്ലാറ്റ് വാങ്ങുന്ന കാര്യം ഇവൾക്ക് പറഞ്ഞില്ല. അതിന്റെ ദേഷ്യം…”
നിഹാരികയ്ക്ക് ചിരി വന്നു.
ഇത്രയും വലിയ കള്ളം!
സീതയുടെ മുഖം കടുത്തു.
“അതാണ് കാരണം എന്ന് നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞതോ?”
“അതെ.”
“ശരി.”
അവർ മകളെ നോക്കി.
“നീ പറയ്.”
മുറിയിലാകെ നിശബ്ദത പടർന്നു.
രാഹുൽ തല താഴ്ത്തി ഇരുന്നു.
നിഹാരിക പതിയെ എഴുന്നേറ്റു.
“എല്ലാവരും കേൾക്കണം.”
അവളുടെ ശബ്ദം ഉറച്ചിരുന്നു.
ഇനി ഭയമില്ലായിരുന്നു.
അവൾ വിവാഹത്തിനു ശേഷം അനുഭവിച്ച ഓരോ കാര്യങ്ങളും വിശദമായി പറഞ്ഞു.
അപമാനങ്ങൾ.
നിർബന്ധങ്ങൾ.
മാനസിക പീഡനങ്ങൾ.
അവളുടെ സമ്മതമില്ലാതെ നടന്ന പല കാര്യങ്ങൾ.
ഓരോ വാക്കും കേൾക്കുമ്പോൾ അവിടെയുള്ളവരുടെ മുഖം മാറി.
ലീലയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
രാഹുലിന്റെ അച്ഛൻ മുരളി ഞെട്ടലോടെ മകനെ നോക്കി.
“ഇതൊക്കെ സത്യമാണോ?”
രാഹുൽ മിണ്ടിയില്ല.
“ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ?”
ഇപ്പോഴും മറുപടി ഇല്ല.
അത് തന്നെയായിരുന്നു സമ്മതം.
മുരളി കോപത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു.
“ഞാൻ നിന്നെ ഇങ്ങനെയാണോ വളർത്തിയത്?”
ആർക്കും തല ഉയർത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ലീല കരഞ്ഞു.
“ഞങ്ങൾക്ക് ഇതൊന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു.”
സീത മുന്നോട്ട് വന്നു.
“നിങ്ങൾക്ക് അറിയില്ലായിരിക്കും. പക്ഷേ എന്റെ മകൾ അനുഭവിച്ചത് യാഥാർത്ഥ്യമാണ്.”
ആരും എതിർത്തില്ല.
കാരണം സത്യം എല്ലാവരുടെയും മുന്നിലായിരുന്നു.
“ഈ ബന്ധം തുടരണമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല.”
സീത വ്യക്തമാക്കി.
“എന്റെ മകളുടെ സമാധാനമാണ് എനിക്ക് വലുത്.”
രാഹുൽ ആദ്യമായി തല ഉയർത്തി.
പക്ഷേ പറയാൻ വാക്കുകളില്ലായിരുന്നു.
സ്വന്തം ചെയ്തികളുടെ ഭാരം അവനെ നിശബ്ദനാക്കി.
—
അന്ന് അവർ തിരികെ പോയി.
ആർക്കും തർക്കിക്കാനോ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്താനോ കഴിഞ്ഞില്ല.
നിഹാരിക ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു.
ഒന്നര വർഷത്തിനിടയിൽ ആദ്യമായി സ്വതന്ത്രമായി ശ്വസിക്കുന്ന പോലെ തോന്നി.
“അമ്മേ…”
“എന്താ മോളേ?”
“എനിക്ക് വീണ്ടും പഠിക്കണം.”
സീത പുഞ്ചിരിച്ചു.
“അതാണോ കാര്യം?”
“അതെ.”
“പഠിക്ക്.”
“എനിക്ക് ജോലി വേണം.”
“നേടും.”
“എനിക്ക് സ്വന്തമായി ജീവിക്കണം.”
“അതും നേടും.”
അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ അവൾക്ക് പുതിയ ആത്മവിശ്വാസം നൽകി.
—
അടുത്ത മാസങ്ങൾ എളുപ്പമായിരുന്നില്ല.
പലരും ചോദിച്ചു.
പലരും കുറ്റപ്പെടുത്തി.
“പെണ്ണുങ്ങൾ കുറച്ച് സഹിക്കണം.”
“വിവാഹം കളിയാണോ?”
“ഭർത്താവിനെ വിട്ട് വന്നാൽ ജീവിതം തീർന്നു.”
അങ്ങനെ പല അഭിപ്രായങ്ങൾ.
പക്ഷേ സീത ഒരിക്കലും മകളുടെ കൂടെ നിന്നത് നിർത്തിയില്ല.
“ആളുകൾക്ക് പറയാനുള്ളത് പറയും.”
അവർ പറയും.
“ജീവിക്കേണ്ടത് നീയാണ്.”
ആ വാക്കുകൾ നിഹാരികയുടെ കരുത്തായി.
അവൾ വീണ്ടും പുസ്തകങ്ങൾ എടുത്തു.
പഠനം തുടങ്ങി.
പകലും രാത്രിയും കഷ്ടപ്പെട്ടു.
ഒരിക്കൽ തകർന്നുപോയ ആത്മവിശ്വാസം പതിയെ തിരികെ വന്നു.
മോക്ക് ടെസ്റ്റുകൾ.
ഇന്റർവ്യൂ പരിശീലനങ്ങൾ.
കോച്ചിംഗ് ക്ലാസുകൾ.
പരാജയങ്ങൾ.
വീണ്ടും ശ്രമങ്ങൾ.
അങ്ങനെ മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
—
ഒരു ദിവസം രാവിലെ ഫലം വന്നു.
നിഹാരികയുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു.
റിസൾട്ട് തുറന്നു നോക്കി.
കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾ അവൾ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
പിന്നെ കരഞ്ഞു.
ഇപ്പോൾ സന്തോഷം കൊണ്ടാണ്.
“അമ്മേ!”
സീത ഓടി വന്നു.
“എന്താ?”
“കിട്ടി!”
“എന്ത്?”
“ജോലി കിട്ടി!”
അമ്മയും മകളും പരസ്പരം ചേർത്ത് പിടിച്ച് കരഞ്ഞു.
അത് വിജയത്തിന്റെ കണ്ണീരായിരുന്നു.
വേദനകളെ തോൽപ്പിച്ച സന്തോഷത്തിന്റെ കണ്ണീർ.
—
പിന്നീട് നിയമപരമായ നടപടികളും പൂർത്തിയായി.
പരസ്പര സമ്മതത്തോടെ വിവാഹമോചനം നടന്നു.
അതോടെ ഒരു അധ്യായം അവസാനിച്ചു.
പക്ഷേ ജീവിതം അവസാനിച്ചില്ല.
അത് പുതിയ തുടക്കമായി മാറി.
ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.
പുതിയ സുഹൃത്തുക്കൾ.
പുതിയ അനുഭവങ്ങൾ.
പുതിയ സ്വപ്നങ്ങൾ.
മുൻപ് കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുമ്പോൾ തകർന്ന ഒരു സ്ത്രീയെ ആയിരുന്നു അവൾ കണ്ടിരുന്നത്.
ഇപ്പോൾ ആത്മവിശ്വാസമുള്ള ഒരു മനുഷ്യിയെ കാണാൻ തുടങ്ങി.
—
വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരിക്കൽ ഒരു സെമിനാറിൽ സംസാരിക്കാൻ നിഹാരികയെ ക്ഷണിച്ചു.
സ്ത്രീകളുടെ സ്വയംപര്യാപ്തതയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു വിഷയം.
വേദിയിൽ നിന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു.
“ജീവിതത്തിൽ ചില തോൽവികൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ പുതിയ വിജയങ്ങളുടെ തുടക്കമാണ്.”
ഹാൾ നിശബ്ദമായി.
“ഒരിക്കൽ ഞാൻ കരുതിയിരുന്നു എന്റെ ജീവിതം അവസാനിച്ചുവെന്ന്.”
അവൾ തുടർന്നു.
“പക്ഷേ പിന്നീട് മനസ്സിലായി, തെറ്റായ ഒരാളെ നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ജീവിതം നഷ്ടപ്പെടുന്നതല്ല.”
കയ്യടികൾ മുഴങ്ങി.
ആ നിമിഷം സീതയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
സദസ്സിന്റെ പിന്നിലിരുന്ന അവർ മകളെ അഭിമാനത്തോടെ നോക്കി.
ഒരിക്കൽ തകർന്നുവീണ പെൺകുട്ടി ഇന്ന് നൂറുകണക്കിന് ആളുകൾക്ക് പ്രചോദനമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
—
ആ രാത്രി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ സീത ചോദിച്ചു.
“ഇപ്പോൾ സന്തോഷമുണ്ടോ?”
നിഹാരിക ചിരിച്ചു.
“ഉണ്ട്.”
“ഒറ്റപ്പെടൽ തോന്നുന്നില്ലേ?”
“ചിലപ്പോൾ തോന്നും.”
“പിന്നെ?”
“അത് ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.”
സീത പുഞ്ചിരിച്ചു.
“ഇനിയും വിവാഹം കഴിക്കുമോ?”
നിഹാരിക ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.
നഗരത്തിന്റെ വിളക്കുകൾ മിന്നിത്തിളങ്ങുകയായിരുന്നു.
“ഒരിക്കൽ…”
“ഹും?”
“എന്നെ ബഹുമാനിക്കാൻ അറിയുന്ന ഒരാൾ വന്നാൽ.”
സീതയുടെ മുഖത്ത് ആശ്വാസം നിറഞ്ഞു.
കാരണം മകൾ ഇനി ഭൂതകാലത്തിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നില്ല.
ഭാവിയിലേക്ക് നടക്കുകയാണ്.
ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ.
ധൈര്യത്തോടെ.
സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയായി.
ജീവിതം അവളെ തകർക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു.
പക്ഷേ അവൾ തകർന്നില്ല.
വീണിടത്ത് നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
കണ്ണീർ തുടച്ചു.
സ്വപ്നങ്ങൾ വീണ്ടും പണിതുയർത്തി.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇത് ഒരു വിവാഹമോചനത്തിന്റെ കഥ മാത്രമല്ല.
ഇത് ഒരു സ്ത്രീ സ്വന്തം ജീവിതം തിരിച്ചുപിടിച്ച കഥയാണ്.
സ്വന്തം ശബ്ദം കണ്ടെത്തിയ കഥയാണ്.
ഭയത്തിൽ നിന്ന് ധൈര്യത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയാണ്.
ചിലപ്പോൾ അതിജീവനം വലിയ യുദ്ധങ്ങൾ ജയിക്കുന്നതല്ല.
“മതി” എന്ന് പറയേണ്ട സമയത്ത് അത് പറയാൻ കഴിയുന്നതാണ്.
നിഹാരിക അതാണ് ചെയ്തത്.
അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ അധ്യായം അവസാനത്തിൽ അല്ല, പുതിയ തുടക്കത്തിൽ ആരംഭിച്ചത്.