കേരളത്തിലെ പ്രമുഖ വ്യവസായ ഗ്രൂപ്പായ ‘അലക്സാണ്ടർ ഇൻഡസ്ട്രീസിന്റെ’ അമരക്കാരൻ, ഇരുപത്തി

## ഭാഗം 1: അപ്രതീക്ഷിത മംഗല്യം (The Forced Wedding)

കേരളത്തിലെ പ്രമുഖ വ്യവസായ ഗ്രൂപ്പായ ‘അലക്സാണ്ടർ ഇൻഡസ്ട്രീസിന്റെ’ അമരക്കാരൻ, ഇരുപത്തിയെട്ടുകാരനായ ഡേവിഡ് അലക്സാണ്ടർ തന്റെ ആഡംബര കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിലിരുന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കുകയായിരുന്നു. കാർ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നത് തിരുവനന്തപുരം നഗരത്തിലെ തിരക്കേറിയ വീഥികളിലൂടെയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് മലയോര മേഖലയിലെ ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിലേക്കായിരുന്നു. അവിടെ, അലക്സാണ്ടർ ഫൗണ്ടേഷന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടക്കുന്ന പാവപ്പെട്ട പെൺകുട്ടികളുടെ സമൂഹവിവാഹ വേദിയാണ് ലക്ഷ്യം. എന്നാൽ ഡേവിഡിന്റെ മനസ്സിൽ ആ ജീവകാരുണ്യപ്രവർത്തനത്തിന്റെ മഹത്വമായിരുന്നില്ല നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നത്. അവന്റെ ചിന്തകൾ മുഴുവൻ ഒരൊറ്റ മുഖത്തിന് ചുറ്റും കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
അന്ന!
അവന്റെ വീട്ടിലെ അനാഥയായ അടുക്കളവേലക്കാരി. വെറുമൊരു വേലക്കാരി എന്നതിനപ്പുറം, ആ വലിയ ബംഗ്ലാവിന്റെ ഐശ്വര്യമായി മാറിയ പത്തൊൻപതുകാരി. വെളുത്തുതുടുത്ത മുഖവും, കാന്തം പോലെ ആകർഷിക്കുന്ന വലിയ കണ്ണുകളും, അരയ്ക്കൊപ്പം നീണ്ടുകിടക്കുന്ന കറുത്ത മുടിയുമുള്ള അന്ന. നിർമലമായ സൗന്ദര്യം മാത്രമല്ല അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നത്, ആരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന ബുദ്ധിയും കാര്യപ്രാപ്തിയും സ്മാർട്ട്നെസ്സും അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. അലക്സാണ്ടർ ബംഗ്ലാവിലെ സകല കാര്യങ്ങളും നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത് ഈ പത്തൊൻപതുകാരിയായിരുന്നു. അവളുടെ ആ വ്യക്തിത്വമാണ് ഡേവിഡ് എന്ന അൾട്രാ റിച്ചായ, അഹങ്കാരിയായ കൊച്ചു മുതലാളിയെ അടിമുടി മാറ്റിക്കളഞ്ഞത്. അവളറിയാതെ അവൻ അവളെ പ്രണയിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് മാസങ്ങളായി. ഒരു തീവ്രമായ ക്രഷ്!
എന്നാൽ, അന്നയ്ക്ക് അവനോട് ഉള്ളത് കടുത്ത വെറുപ്പും പ്രതികാരചിന്തയും മാത്രമാണെന്ന് ഡേവിഡിന് അറിയാമായിരുന്നു. കാരണം, രണ്ട് വർഷം മുൻപ് അവളുടെ മാതാപിതാക്കൾ ഒരു വാഹനാപകടത്തിൽ മരിച്ചപ്പോൾ, ആ അപകടത്തിന് കാരണമായ കാർ ഓടിച്ചിരുന്നത് ഡേവിഡ് ആയിരുന്നു എന്നൊരു ശക്തമായ തെറ്റിദ്ധാരണ അവളുടെ മനസ്സിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയിരുന്നു. തന്റെ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും കൊന്ന കൊലയാളിയാണ് ഈ കൊച്ചു മുതലാളി എന്ന് വിശ്വസിച്ച്, ആ പ്രതികാരം മനസ്സിൽ ഒളിപ്പിച്ചാണ് അവൾ ആ വീട്ടിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്നത്.
“സർ, നമ്മൾ കല്യാണ മണ്ഡപത്തിൽ എത്തി,” ഡ്രൈവർ രാഘവേട്ടന്റെ ശബ്ദമാണ് ഡേവിഡിനെ ചിന്തകളിൽ നിന്നുണർത്തിയത്.
ഡേവിഡ് കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി. വലിയൊരു ഓഡിറ്റോറിയം. അവിടെ അമ്പതോളം നിർധനരായ വധൂവരന്മാർ അണിനിരന്നിരിക്കുന്നു. ഡേവിഡ് അലക്സാണ്ടർ മുഖ്യാതിഥിയായി വേദിയിലേക്ക് നടന്നു. വധുക്കളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും ഒടുവിലത്തെ വരിയിൽ, ആഭരണങ്ങളോ പകിട്ടോ ഇല്ലാത്ത ഒരു സാധാരണ കേരളാ സാരിയുടുത്ത് അന്ന ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. സമൂഹവിവാഹത്തിൽ പങ്കെടുത്തു ഒരു സാധാരണക്കാരനെ കല്യാണം കഴിച്ച് ഈ ബംഗ്ലാവിൽ നിന്നും ഡേവിഡിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനാണ് അവൾ അപേക്ഷ നൽകിയിരുന്നത്.
എന്നാൽ ഡേവിഡിന്റെ പ്ലാൻ മറ്റൊന്നായിരുന്നു.
ചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങി. വധൂവരന്മാർ പരസ്പരം മാല ചാർത്താൻ തുടങ്ങിയ നിമിഷം, അന്നയുടെ അടുത്തേക്ക് വരേണ്ട ചെറുപ്പക്കാരന് പകരം ആ വേദിയിലേക്ക് കയറിവന്നത് ഡേവിഡ് അലക്സാണ്ടർ ആയിരുന്നു! ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ ഒരു നിമിഷം വലിയ നിശബ്ദത പടർന്നു. ക്യാമറക്കണ്ണുകൾ മിന്നിമറഞ്ഞു.
അന്ന ഞെട്ടിത്തരിച്ചുപോയി. അവൾ വിശ്വസിക്കാനാവാതെ കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി നോക്കി. താലിയുമായി തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് ഡേവിഡ് ആണ്! അവളുടെ മനസ്സ് മരവിച്ചു. ചുറ്റുമുള്ള ആരവങ്ങളോ മന്ത്രോച്ചാരണങ്ങളോ അവൾ കേട്ടില്ല.
“ഡേവിഡ്… നീ… നീയെന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്?” അന്നയുടെ ശബ്ദം തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി.
“നിന്നെ ഞാൻ ആർക്കും വിട്ടുകൊടുക്കില്ല അന്ന. നീയെന്റേതാണ്,” ഡേവിഡ് പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ, എന്നാൽ അങ്ങേയറ്റം ദൃഢതയോടെ പറഞ്ഞു.
അവളുടെ സമ്മതത്തിന് കാത്തുനിൽക്കാതെ, ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ കാണെ, ആ സമൂഹവിവാഹ വേദിയിൽ വെച്ച് ഡേവിഡ് അന്നയുടെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തി. അവളുടെ നെറ്റിയിൽ സിന്ദൂരം തൊട്ടു. മാധ്യമങ്ങൾ അത് തത്സമയം സംപ്രേഷണം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ‘കോടീശ്വരനായ ഡേവിഡ് അലക്സാണ്ടർ സ്വന്തം വീട്ടിലെ വേലക്കാരിയെ സമൂഹവിവാഹത്തിലൂടെ ഭാര്യയാക്കി’ എന്ന വാർത്ത നിമിഷങ്ങൾക്കകം ലോകമറിഞ്ഞു.
അന്നയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണീർ ഒഴുക്കുകയായിരുന്നില്ല, പകരം വറ്റാത്ത വെറുപ്പിന്റെ തീപ്പൊരികൾ ചിതറുകയായിരുന്നു. അവൾ ഡേവിഡിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പല്ലിറുമ്മി.
രാത്രിയോടെ അവർ അലക്സാണ്ടർ ബംഗ്ലാവിലെത്തി. കാറിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ ആ പഴയ വേലക്കാരിയല്ല, ആ വീടിന്റെ പുതിയ രാജ്ഞിയായാണ് അവൾ പടികയറിയത്. പക്ഷേ, അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പുകയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഡേവിഡിന്റെ വിശാലമായ കിടപ്പുമുറി. റോസാപ്പൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ച കട്ടിൽ. മധുവിധുരാത്രിക്ക് വേണ്ട എല്ലാ ഒരുക്കങ്ങളും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. ഡേവിഡ് മുറിയിലേക്ക് കടന്നുവരുമ്പോൾ അന്ന ജനലിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
“അന്ന…” ഡേവിഡ് സ്നേഹത്തോടെ അവളെ വിളിച്ചു, അവളുടെ തോളിൽ കൈവെക്കാൻ ആഞ്ഞു.
പെട്ടെന്ന് അന്ന ഒരു വന്യമൃഗത്തെപ്പോലെ തിരിഞ്ഞുനിന്നു. അവൾ ഡേവിഡിന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നുതുടുത്തിരുന്നു.
“തൊട്ടുപോകരുത് എന്നെ!” അന്ന ആക്രോശിച്ചു. “എന്താ നിന്റെ വിചാരം? പണവും സ്വാധീനവും കാണിച്ച് ആ മണ്ഡപത്തിൽ വെച്ച് എന്റെ കഴുത്തിൽ ഈ താലി കെട്ടിയാൽ ഞാൻ നിന്റെ അടിമയാകും എന്നോ? നിന്നെ ഞാൻ സ്നേഹിക്കും എന്നോ?”
ഡേവിഡ് ശാന്തനായി അവളെ നോക്കി. “ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു അന്ന. നിന്റെ പണത്തോടോ സൗന്ദര്യത്തോടോ മാത്രമല്ല, നിന്റെ ആത്മാവിനെ ഞാൻ പ്രണയിക്കുന്നു.”
“പ്രണയം!” അന്ന ഉറക്കെ പരിഹസിച്ചു ചിരിപ്പിച്ചു. “നിന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ആ വാക്ക് കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് അറപ്പ് തോന്നുന്നു ഡേവിഡ്. എന്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കാറിടിച്ചു കൊന്ന വില്ലനാണ് നീ! ആ പാവങ്ങളുടെ ചോര പുരണ്ട കൈകൾ കൊണ്ടാണ് നീ ഇന്ന് എന്റെ കഴുത്തിൽ ഈ താലി കെട്ടിയത്. എന്റെ മാതാപിതാക്കളെ കൊന്ന നിന്നെ എനിക്ക് വെറുപ്പാണ്… മരണം വരെ ഞാൻ നിന്നെ വെറുക്കും!”
ഡേവിഡിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു നിമിഷം വേദന നിഴലിച്ചു. അവൻ എന്തോ പറയാൻ ആഞ്ഞു, പക്ഷേ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു. “അന്ന, ഞാൻ പറയുന്നതൊന്ന് കേൾക്കൂ… നീ വിചാരിക്കുന്നതുപോലെയല്ല കാര്യങ്ങൾ…”
“നിർത്തൂ!” അന്ന അവന്റെ വാക്കുകൾ തടഞ്ഞു. “ഇനി നിന്റെ ഒരു കള്ളവും ഞാൻ കേൾക്കില്ല. ഈ വീട്ടിൽ ഞാൻ ജീവിക്കും. നിന്റെ ഭാര്യയായിട്ടല്ല, നിന്റെ അന്തകനായി! എന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ ആത്മാവിന് ശാന്തി കിട്ടണമെങ്കിൽ നിന്റെ തകർച്ച ഞാൻ കാണണം. ഈ ഡേവിഡ് അലക്സാണ്ടറെ ഞാൻ തകർക്കും. അതുകൊണ്ട് ഈ ശരീരത്തിൽ തൊടാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കരുത്.”
ഡേവിഡ് ദീർഘമായി ശ്വാസമെടുത്തു. അവളുടെ വാക്കുകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തുളച്ചുകയറിയെങ്കിലും, അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ വിദ്വേഷത്തിന് പിന്നിലെ വേദന അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
“ശരി അന്ന,” ഡേവിഡ് പതിയെ പറഞ്ഞു. “നിന്റെ സമ്മതമില്ലാതെ ഞാൻ നിന്റെ നിഴലിൽ പോലും തൊടില്ല. ഇത് ഡേവിഡിന്റെ വാക്കാണ്. പക്ഷേ, നീ എന്റെ ഭാര്യയായി ഈ മുറിയിൽത്തന്നെ കഴിയും. നിന്റെ മനസ്സിലെ വെറുപ്പ് മാറി എന്നെ നീ പ്രണയിക്കുന്ന ഒരു ദിവസം വരും. അന്നുവരെ ഞാൻ കാത്തിരിക്കും.”
അന്ന മുഖം തിരിച്ചു കട്ടിലിന്റെ ഒരു വശത്തേക്ക് കിടന്നു. ഡേവിഡ് ഒരു പുതപ്പുമെടുത്ത് സോഫയിലേക്ക് മാറി കിടന്നു. മുറിയിലെ വെളിച്ചം അണഞ്ഞെങ്കിലും, രണ്ടുപേരുടെയും മനസ്സിലെ ചിന്തകൾക്ക് ഒട്ടും വെളിച്ചക്കുറവുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരാൾ പ്രതികാരത്തിന്റെ തീയിലും, മറ്റൊരാൾ പ്രണയത്തിന്റെ കാത്തിരിപ്പിലും ആ രാത്രി വെളുപ്പിച്ചു.
## ഭാഗം 2: പ്രതികാരത്തിന്റെ നിഴലിൽ (Under the Shadow of Revenge)
മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. അലക്സാണ്ടർ ബംഗ്ലാവിലെ ജീവിതം പുറമെ ശാന്തമായിരുന്നെങ്കിലും ഉള്ളിൽ വലിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റ് ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അന്ന ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു വേലക്കാരിയല്ല, ആ വീടിന്റെ ഒദ്യോഗികമായ മരുമകളാണ്. ഡേവിഡ് അവളെ ബിസിനസ്സ് പാർട്ടികളിലും പൊതുവേദികളിലും തന്റെ ഭാര്യയായിത്തന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തി. അവൾക്ക് വേണ്ട എല്ലാ ആഡംബരങ്ങളും അവൻ ഒരുക്കി നൽകി. ക്രെഡിറ്റ് കാർഡുകളും വലിയ കാറുകളും അവളുടെ വിരൽത്തുമ്പിലുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ, അന്ന തന്റെ ലക്ഷ്യത്തിൽ നിന്ന് ഒട്ടും മാറിയിരുന്നില്ല. അവൾ ഡേവിഡിന്റെ ബിസിനസ്സ് സാമ്രാജ്യം തകർക്കാനുള്ള വഴികൾ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ബുദ്ധിമതിയായ അവൾ ഡേവിഡിന്റെ ലാപ്ടോപ്പും ഓഫീസിലെ ഫയലുകളും രഹസ്യമായി പരിശോധിക്കാൻ തുടങ്ങി. കമ്പനിയുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഡീലുകളെക്കുറിച്ചും സാമ്പത്തിക വിവരങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവൾ വിവരങ്ങൾ ചോർത്താൻ ശ്രമിച്ചു.
ഒരു ദിവസം രാത്രി, ഡേവിഡ് ഓഫീസിൽ നിന്ന് വരാൻ വൈകിയ സമയത്ത് അന്ന അവന്റെ സ്റ്റഡി റൂമിൽ കയറി. മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ലാപ്ടോപ്പ് തുറന്ന് അവൾ പാസ്‌വേഡ് അടിച്ചു. (അവളുടെ ജന്മദിനമായിരുന്നു ഡേവിഡിന്റെ ലാപ്ടോപ്പിന്റെ പാസ്‌വേഡ് എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു നിമിഷം ഒരു വിറയൽ ഉണ്ടായെങ്കിലും അവൾ അത് ഗൗനിച്ചില്ല). അവൾ കമ്പനിയുടെ പുതിയ മൾട്ടി ക്രോർ പ്രൊജക്റ്റിന്റെ ടെൻഡർ രേഖകൾ തിരയാൻ തുടങ്ങി. അത് ചോർത്തി എതിരാളികൾക്ക് നൽകിയാൽ ഡേവിഡിന് കോടികളുടെ നഷ്ടം വരും എന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന് മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നു. ഡേവിഡ് ആയിരുന്നു അത്.
അന്ന ഞെട്ടിപ്പോയി. ലാപ്ടോപ്പ് പെട്ടെന്ന് അടക്കാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചില്ല. അവൾ ധീരതയോടെ അവനെ നോക്കി നിന്നു. കട്ട കള്ളത്തരം പിടിക്കപ്പെട്ട അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അവൾ.
“നീ എന്താണ് ഈ അർദ്ധരാത്രിയിൽ ഇവിടെ ചെയ്യുന്നത് അന്ന?” ഡേവിഡ് ശാന്തമായി ചോദിച്ചു, കോട്ടിന്റെ ബട്ടൺ അഴിച്ചുകൊണ്ട്.
“ഞാൻ നിന്റെ ബിസിനസ്സ് രഹസ്യങ്ങൾ ചോർത്തുകയായിരുന്നു,” അന്ന ഒട്ടും ഭയമില്ലാതെ, നേരെ നോക്കി പറഞ്ഞു. “നിന്നെ നശിപ്പിക്കാനുള്ള രേഖകൾ തിരയുകയായിരുന്നു ഞാൻ. ധൈര്യമുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ പോലീസിൽ ഏൽപ്പിക്ക്.”
ഡേവിഡ് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് കോപത്തിന്റെ ഒരു ലക്ഷണവും ഇല്ലായിരുന്നു. പകരം ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഒരു പെൻഡ്രൈവ് എടുത്ത് അവളുടെ കൈകളിൽ വെച്ചുകൊടുത്തു.
“ഇതാണോ നീ തിരഞ്ഞത്? ഇതിലാണ് അലക്സാണ്ടർ ഗ്രൂപ്പിന്റെ അടുത്ത അഞ്ച് വർഷത്തെ എല്ലാ ബിസിനസ്സ് പ്ലാനുകളും ടെൻഡർ തുകകളും ഉള്ളത്,” ഡേവിഡ് പറഞ്ഞു.
അന്ന അവിശ്വാസത്തോടെ അവനെ നോക്കി. “നീ എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്? ഞാൻ നിന്റെ ശത്രുവാണ് ഡേവിഡ്!”
“നീ എന്നെ ശത്രുവായി കാണുന്നുണ്ടാകാം അന്ന, പക്ഷേ നീ എന്റെ ഭാര്യയാണ്. ഈ ഡേവിഡിന്റെ ജീവനാണ് നീ. ഈ ബിസിനസ്സും പണവും എല്ലാം നിനക്ക് വേണ്ടിയുള്ളതാണ്. നിനക്ക് എന്നെ നശിപ്പിക്കാനാണ് താല്പര്യമെങ്കിൽ, നീ ഈ പെൻഡ്രൈവ് എടുത്തോളൂ. ഇത് മാർക്കറ്റിൽ വിറ്റാൽ ഈ ഡേവിഡ് അലക്സാണ്ടർ റോഡിലാകും. നിന്റെ പ്രതികാരം വീടുമെങ്കിൽ നീ അത് ചെയ്തോളൂ,” ഡേവിഡ് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.
അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആത്മാർത്ഥത അന്നയെ ഒരു നിമിഷം തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പെൻഡ്രൈവ് അവിടെത്തന്നെ ഇട്ടിട്ട് മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ഓടി.
തന്റെ കിടപ്പുമുറിയിലെത്തി അവൾ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ച് ശ്വാസമെടുത്തു. ഹൃദയം പടപടാ ഇടിക്കുകയായിരുന്നു. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഡേവിഡ് തന്നോട് ഇത്രയധികം കരുണ കാണിക്കുന്നത്? തന്നെ നശിപ്പിക്കാൻ നോക്കുന്നവളോട് ആരെങ്കിലും ഇങ്ങനെ പെരുമാറുമോ? അവളുടെ മനസ്സിൽ ആദ്യമായി ഒരു സംശയം മുളപൊട്ടി. തന്റെ മാതാപിതാക്കളെ കൊന്ന ഒരു ക്രൂരന് ഇത്രയും വലിയൊരു ഹൃദയം ഉണ്ടാകുമോ?
അടുത്ത ആഴ്ച ഡേവിഡിന് കടുത്ത പനി ബാധിച്ചു. ബിസിനസ്സ് തിരക്കുകൾ കാരണം ആരോഗ്യം ശ്രദ്ധിക്കാതിരുന്നതുകൊണ്ട് വന്ന ഇൻഫെക്ഷൻ ആയിരുന്നു. അവൻ മുറിയിൽ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു. വീട്ടിലെ വേലക്കാരും ഡോക്ടറും ഒക്കെ വന്നെങ്കിലും, രാത്രിയായപ്പോൾ ഡേവിഡിന്റെ പനി ക്രമാതീതമായി വർദ്ധിച്ചു. അവൻ തണുത്തു വിറച്ച് അബോധാവസ്ഥയിൽ എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പാൻ തുടങ്ങി.
അന്നയ്ക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന ഡേവിഡിന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു. അവന്റെ നെറ്റിയിൽ കൈവെച്ചപ്പോൾ അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. തിളയ്ക്കുന്ന വെള്ളം പോലെ ചൂട്!
അവൾ ഉടനെ തന്നെ അടുക്കളയിൽ പോയി തണുത്ത വെള്ളവും തുണിയും എടുത്തുകൊണ്ടുവന്നു. രാത്രി മുഴുവൻ ഉറങ്ങാതെ ഇരുന്ന് അവൾ അവന്റെ നെറ്റിയിൽ വെള്ളം നനച്ച തുണിയിട്ടു കൊടുത്തു. ഇടയ്ക്കിടെ അവൻ അബോധാവസ്ഥയിൽ അവളുടെ പേര് വിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“അന്ന… എന്നെ വെറുക്കല്ലേ… ഞാൻ… ഞാൻ നിന്നെ അത്രമാത്രം…” ഡേവിഡ് പിച്ചും പേയും പറഞ്ഞു.
അവന്റെ ആ അവസ്ഥ കണ്ടപ്പോൾ അന്നയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൾ അറിയാതെ അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ മുടിയിലൂടെ തലോടി. ആദ്യമായി അവൾക്ക് അവനോട് വെറുപ്പിന് പകരം കടുത്ത ഒരു അനുകമ്പയും കരുതലും തോന്നി. ആ രാത്രിയിൽ, പ്രതികാരത്തിന്റെ നിഴലുകൾക്ക് പിന്നിൽ ഒളിച്ചിരുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ കനൽ അവളുടെ മനസ്സിൽ വീണു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
## ഭാഗം 3: സത്യത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തൽ (The Unveiling of Truth)
ഡേവിഡിന്റെ പനി മാറി അവൻ പൂർണ്ണ ആരോഗ്യവാനായി. അന്ന പഴയതുപോലെ വീണ്ടും തണുത്ത ഭാവം നടിച്ചെങ്കിലും, അവൾക്ക് മുൻപത്തെപ്പോലെ അവനെ പൂർണ്ണമായി വെറുക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു. ഡേവിഡ് ഓഫീസിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ അവളറിയാതെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ അവനെ പിന്തുടർന്നു. അവൻ ആഹാരം കഴിച്ചോ എന്ന് അവൾ രഹസ്യമായി അന്വേഷിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഒരു ശനിയാഴ്ച പകൽ. ഡേവിഡ് ഓഫീസിൽ പോയ സമയത്താണ് അലക്സാണ്ടർ ബംഗ്ലാവിലേക്ക് ഒരു വൃദ്ധൻ കടന്നുവന്നത്. അത് മറ്റാരുമായിരുന്നില്ല, ഡേവിഡിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ വിശ്വസ്തനായ പഴയ വക്കീൽ മാത്യു സാർ ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹം ചില പഴയ പ്രോപ്പർട്ടി പേപ്പറുകളിൽ ഒപ്പിടീക്കാനാണ് വന്നത്.
ഡേവിഡ് വീട്ടിലില്ലാത്തതിനാൽ അന്നയാണ് അദ്ദേഹത്തിന് ചായ നൽകിയത്. മാത്യു സാറിന് അന്നയെ നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.
“മോളേ അന്ന… നീ ഇപ്പോൾ ഡേവിഡിന്റെ ഭാര്യയാണല്ലോ. എനിക്ക് ഒരുപാട് സന്തോഷമുണ്ട്. ഡേവിഡ് നിന്നെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം,” മാത്യു സാർ പറഞ്ഞു.
അന്ന ചായക്കപ്പ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു, “മാത്യു സാർ… എനിക്ക് നിങ്ങളോട് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കണം. നിയമപരമായ കാര്യമാണ്. രണ്ടു വർഷം മുൻപ് എന്റെ അമ്മയും അച്ഛനും മരിച്ച ആ കാർ ആക്സിഡന്റ്… അത് ഡേവിഡ് അലക്സാണ്ടർ ബോധപൂർവ്വം ചെയ്തതാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. അതിന്റെ കേസ് ഫയലുകൾ നിങ്ങളുടെ കൈവശം കാണുമല്ലോ?”
മാത്യു സാർ ചായ കുടിക്കുന്നത് നിർത്തി അത്ഭുതത്തോടെ അന്നയെ നോക്കി. “എന്ത്? ഡേവിഡ് നിന്റെ മാതാപിതാക്കളെ കൊന്നെന്നോ? മോളേ… നിനക്ക് എന്താണ് ഈ ഭ്രാന്ത് പറയുന്നത്?”
“ഭ്രാന്തല്ല സാർ. അന്ന് അപകടം ഉണ്ടാക്കിയ ആ ബ്ലാക്ക് ലാൻഡ് റോവർ കാർ ഡേവിഡിന്റേതായിരുന്നു. പോലീസുകാർ കേസ് ഒതുക്കിത്തീർത്തത് ഡേവിഡിന്റെ പണം കണ്ടിട്ടാണ്,” അന്ന ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
മാത്യു സാർ ദീർഘമായി ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ടു. അദ്ദേഹം തന്റെ ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു പഴയ ഫയൽ പുറത്തെടുത്തു. “മോളേ അന്ന… നീ ഇത്രയും കാലം ഒരു വലിയ തെറ്റിദ്ധാരണയിലാണ് ജീവിച്ചത്. അന്ന് ആ അപകടം നടക്കുമ്പോൾ ആ കാറിൽ ഡേവിഡ് ഇല്ലായിരുന്നു. ആ കാർ ഓടിച്ചിരുന്നത് ഡേവിഡിന്റെ അനിയൻ വിക്രം ആയിരുന്നു! വിക്രം മദ്യപിച്ചാണ് വണ്ടിയോടിച്ചിരുന്നത്.”
അന്നയുടെ കാതുകളിൽ ഇടിത്തീ വെട്ടിയതുപോലെ തോന്നി. “വിക്രമോ?”
“അതെ,” മാത്യു സാർ തുടർന്നു. “വിക്രം അന്ന് നിന്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ഇടിച്ചിട്ട് വണ്ടി നിർത്താതെ പോയി. വിവരം അറിഞ്ഞ് ഡേവിഡ് ഓടിയെത്തുമ്പോഴേക്കും നിന്റെ മാതാപിതാക്കൾ മരിച്ചിരുന്നു. വിക്രമിനെ പോലീസിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കാൻ ഡേവിഡിന്റെ അച്ഛൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ഡേവിഡ് അതിന് സമ്മതിച്ചില്ല. സ്വന്തം അനിയനാണെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്തവന് ശിക്ഷ കിട്ടണമെന്ന് ഡേവിഡ് നിർബന്ധം പിടിച്ചു. ഡേവിഡ് തന്നെയാണ് വിക്രമിനെ പോലീസിന് കൈമാറിയത്. വിക്രം ഇപ്പോൾ ജയിലിൽ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കുകയാണ്.”
അന്ന ശ്വാസമെടുക്കാൻ പോലും മറന്ന് നിന്നുപോയി.
“അതുമാത്രമല്ല മോളേ,” മാത്യു സാർ അന്നയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. “അന്ന് അനാഥയായിപ്പോയ നിന്നെ തെരുവിലേക്ക് വിടരുതെന്ന് കരുതിയാണ് ഡേവിഡ് നിന്നെ ഈ വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത്. വിക്രം ചെയ്ത പാപത്തിന് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാനാണ് അവൻ ശ്രമിച്ചത്. പക്ഷേ, ഈ വീട്ടിൽ വെച്ച് നിന്റെ സ്മാർട്ട്നെസ്സും നിന്റെ സ്വഭാവവും കണ്ടപ്പോൾ അവൻ നിന്നെ ആത്മാർത്ഥമായി പ്രണയിച്ചുപോയി. നീ അവനെ തെറ്റിദ്ധരിക്കുമെന്ന് കരുതിയാണ് അവൻ ഈ സത്യം നിന്നിൽ നിന്നും മറച്ചുവെച്ചത്. അവൻ വിക്രമിന്റെ കുറ്റം സ്വന്തം തലയിൽ ഏൽക്കുകയായിരുന്നു… നിന്റെ മുന്നിൽ അവൻ എന്നും ഒരു കുറ്റവാളിയായി നിന്നു തന്നു.”
മാത്യു സാറിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അന്നയുടെ കാലുകൾ തളർന്നു. അവൾ സോഫയിലേക്ക് ഇരുന്നുപോയി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണീർ ധാരധാരയായി ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി.
ദൈവമേ! താൻ എന്തൊരു വലിയ തെറ്റാണ് ചെയ്തത്! കഴിഞ്ഞ രണ്ട് വർഷമായി താൻ വെറുത്തത്, തനിക്കു വേണ്ടി സ്വന്തം അനിയനെപ്പോലും ജയിലിലടച്ച, തനിക്ക് അഭയം തന്ന, തന്നെ ജീവനതുല്യം സ്നേഹിച്ച ഒരു പുണ്യവാനെയാണോ? താൻ അവനോട് എത്ര ക്രൂരമായാണ് പെരുമാറിയത്! അവന്റെ പ്രണയത്തെ എത്രമാത്രം ചവിട്ടിമെതിച്ചു!
അന്നയുടെ മനസ്സിലെ വെറുപ്പിന്റെ കോട്ടകൾ നിമിഷനേരം കൊണ്ട് തകർന്നടിഞ്ഞു. ആ സ്ഥാനത്ത് ഡേവിഡിനോടുള്ള തീവ്രമായ പ്രണയവും പശ്ചാത്താപവും അണപൊട്ടിയൊഴുകാൻ തുടങ്ങി. അവൾക്ക് ഇപ്പോൾത്തന്നെ ഡേവിഡിനെ കാണണം. അവന്റെ കാലിൽ വീണ് മാപ്പ് ചോദിക്കണം.
## ഭാഗം 4: പ്രണയതീരം (The Beautiful Destination)
അന്ന് വൈകുന്നേരം കനത്ത മഴയായിരുന്നു. അന്തരീക്ഷം മുഴുവൻ തണുത്തുറഞ്ഞു നിന്നു. ഡേവിഡ് ഓഫീസിൽ നിന്നും മടങ്ങിയെത്തി. അവൻ കോട്ടും നനഞ്ഞ് മുറിയിലേക്ക് കയറിവന്നു. പതിവുപോലെ അന്ന മുഖം തിരിച്ചു നിൽക്കുമെന്നാണ് അവൻ കരുതിയത്.
എന്നാൽ, അവൻ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നതും, ഒരു മിന്നൽ വേഗത്തിൽ അന്ന ഓടിവന്ന് അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു! അവൾ അവന്റെ ഷർട്ടിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ച് പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി.
ഡേവിഡ് അമ്പരന്നുപോയി. അവൻ കൈകൾ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു, അവളെ തൊടാൻ മടിച്ചു. “അന്ന… എന്താ ഇത്? എന്തുപറ്റി മോളേ? ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ?” അവൾ കരയുന്നത് കാണാൻ അവന് കഴിയുമായിരുന്നില്ല.
“എനിക്ക് മാപ്പ് തരൂ ഡേവിഡ്… എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ…” അന്ന വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “ഞാൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞു. മാത്യു സാർ ഇന്ന് വന്നിരുന്നു. അന്ന് ആക്സിഡന്റ് ഉണ്ടാക്കിയത് വിക്രം ആണെന്നും, നീ എന്നെ സംരക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു എന്നും ഞാൻ അറിഞ്ഞു. ഞാൻ ഒരുപാടൊരുപാട് തെറ്റുകാരിയാണ് ഡേവിഡ്. നിന്നെ ഞാൻ അത്രമാത്രം വേദനിപ്പിച്ചു.”
ഡേവിഡിന്റെ മുഖത്ത് ആശ്വാസത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൻ പതിയെ തന്റെ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ ചേർത്തുപിടിച്ച് അവളിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.
“ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു തന്നെയല്ലേ അന്ന… നീ വിചാരിക്കുന്നതല്ല സത്യമെന്ന്. നീ അത് കേൾക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ലല്ലോ,” ഡേവിഡ് അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ച് മുഖം ഉയർത്തി. അവളുടെ വലിയ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ വെറുപ്പിന്റെ തീപ്പൊരികളില്ലായിരുന്നു, പകരം അവനോടുള്ള പ്രണയം മാത്രം നിറഞ്ഞുതുളുമ്പുകയായിരുന്നു.
“നിനക്ക് എന്നെ ഇപ്പോഴും വെറുപ്പാണോ അന്ന?” ഡേവിഡ് കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.
“അല്ല… എനിക്ക് നിന്നെ ഒരുപാടൊരുപാട് ഇഷ്ടമാണ് ഡേവിഡ്. ഈ ലോകത്തിൽ മറ്റാരെക്കാളും ഞാൻ നിന്നെ പ്രണയിക്കുന്നു. എന്നെ ഇനി ഈ നെഞ്ചിൽ നിന്നും മാറ്റരുത്,” അന്ന അവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖമൊളിപ്പിച്ചു.
ഡേവിഡ് അവളെ തന്റെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു. അവളുടെ ഭാരം അവൻ അറിഞ്ഞതേയില്ല. അവൻ അവളെ ആ വലിയ കട്ടിലിലേക്ക് പതിയെ കിടത്തി. മുറിയിലെ ജനലിലൂടെ തണുത്ത കാറ്റും മഴത്തുള്ളികളും അകത്തേക്ക് അടിച്ചുകയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ തണുപ്പിലും അവരുടെ പ്രണയത്തിന് വല്ലാത്തൊരു ചൂടുണ്ടായിരുന്നു.
ഡേവിഡ് അവളുടെ നെറ്റിയിലും കണ്ണുകളിലും ചുണ്ടുകളിലും തന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ മുദ്രകൾ പതിപ്പിച്ചു. അന്ന തന്റെ കണ്ണുകൾ പൂട്ടി ആ പ്രണയനിമിഷങ്ങളിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്നു. കഴിഞ്ഞ മാസങ്ങളിലെ വിരഹവും വേദനയും ആ ഒരൊറ്റ രാത്രിയിലെ പ്രണയത്തിൽ ഇല്ലാതായി.
മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം…
അലക്സാണ്ടർ ഇൻഡസ്ട്രീസിന്റെ വലിയൊരു സക്സസ് പാർട്ടി നടക്കുകയാണ്. കേരളത്തിലെ വലിയ ബിസിനസ്സ് പ്രമുഖർ ഒത്തുകൂടിയ വേദി. മൈക്കിന് മുന്നിലേക്ക് ഡേവിഡ് അലക്സാണ്ടർ കടന്നുവന്നു. അവന്റെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് അതീവ സുന്ദരിയായി അന്നയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
“ഗുഡ് ഈവനിംഗ് ഫ്രണ്ട്സ്,” ഡേവിഡ് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. “അലക്സാണ്ടർ ഗ്രൂപ്പിന്റെ ഈ വിജയത്തിന് പിന്നിൽ ഒരു വലിയ ശക്തിയുണ്ട്. അത് മറ്റാരുമല്ല, എന്റെ ഭാര്യ അന്ന ഡേവിഡ് അലക്സാണ്ടർ ആണ്. അവൾ വെറുമൊരു ഭാര്യ മാത്രമല്ല, ഈ കമ്പനിയുടെ പുതിയ ഡയറക്ടർ കൂടിയാണ്. അവളുടെ ബുദ്ധിയും സ്മാർട്ട്നെസ്സുമാണ് എന്നെയും എന്റെ ബിസിനസ്സിനെയും ഈ ഉയരത്തിൽ എത്തിച്ചത്.”
സദസ്സിൽ വലിയ കൈയടി ഉയർന്നു. അന്ന ഡേവിഡിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ അഭിമാനവും പ്രണയവും തിളങ്ങിനിന്നു.
പാർട്ടിക്ക് ശേഷം ബംഗ്ലാവിലെ ടെറസിൽ നിലാ വെളിച്ചത്തിൽ അവർ രണ്ടുപേരും കൈകോർത്തു നിന്നു. തണുത്ത കാറ്റ് അവരുടെ മേൽ തഴുകിപ്പോയി.
“ഡേവിഡ്…” അന്ന അവനെ വിളിച്ചു.
“എന്താടോ?” ഡേവിഡ് അവളെ പിന്നിൽ നിന്നും കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“അന്ന് ആ സമൂഹവിവാഹത്തിൽ വെച്ച് നീ എന്റെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടിയത് നന്നായി. ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഈ കൊച്ചു മുതലാളിയുടെ പ്രണയം എനിക്ക് നഷ്ടമായിപ്പോയേനെ,” അന്ന കുറുമ്പോടെ പറഞ്ഞു.
ഡേവിഡ് അവളെ തനിക്കു നേരെ തിരിച്ചുനിർത്തി അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. “നിന്റെ നിർമലമായ സൗന്ദര്യവും ബുദ്ധിയും കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഈ ഡേവിഡിന്റെ മനസ്സ് നീ കീഴടക്കിയിരുന്നു അന്ന. നീ എന്റേതാണ്… മരണം വരെ!”
നിലാവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, ആ വലിയ ബംഗ്ലാവിന്റെ ടെറസിൽ, വെറുപ്പിന്റെ നിഴലുകൾ മാറി പ്രണയത്തിന്റെ വസന്തം തീർത്തുകൊണ്ട് അവർ ഒന്നായി നിന്നു.
**-ശുഭം-**