by രചന – ജിഫ്ന നിസാർ
“നിനക്ക് മുന്നിലവൻ ഹീറോയാവും. പക്ഷേ.. അവനുണ്ടല്ലോ.. അവന്റെ ജീവനും ജീവിതവും ഈ വർക്കിയുടെ വെറും ഔദാര്യമാണ് കൊച്ചേ.. ജീവിച്ചു പോയിക്കോട്ടെന്ന് വർക്കി ചെറിയാൻ കരുതിയത് കൊണ്ട് മാത്രം മുളച്ചു പൊന്തിയ പാഴ്ച്ചെടി.. അവനിന്ന് എനിക്കെതിരെ വിഷ വിത്തുകൾ വാരി എറിയാൻ മാത്രം വളർണെങ്കിൽ.. ഇനി അത് തടയേണ്ടത് എന്റെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ് ”
വർക്കി കുറച്ചു കൂടി മീരയുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
എന്നിട്ടും ഒരല്പം പോലും അവൾ പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങാതെ അയാളെ തുറിച്ചു നോക്കി.
“എന്റെ മകൻ പറഞ്ഞത് പോലെ… ഒറ്റവെടിക്ക് രണ്ടു പക്ഷികൾ.. എനിക്ക് മുന്നിൽ അസ്വസ്ഥത പടർത്തുന്ന നീയും.. നിന്നിലൂടെ പിന്നെയൊരിക്കലും പുറം ലോകം കാണാൻ കഴിയാത്തത് പോലെ അവനെയും ഞാൻ പൂട്ടും.”
കയ്യിലെ കത്തിയിൽ പതിയെ ഒന്ന് തലോടി വർക്കി അവളെ നോക്കി.
“എന്നെ നിങ്ങൾക്ക് കൊന്ന് കളയാനായേക്കും. എനിക്കതിൽ ലവലേശം ഭയമില്ല. പക്ഷേ.. എന്തൊക്കെ ചെയ്താലും എന്റെ ഇച്ഛയെ… തോൽപ്പിക്കാൻ നിങ്ങളീ ജന്മം എന്തൊക്കെ ചെയ്തിട്ടും കാര്യമില്ല.. നടക്കില്ലത്.”
മീരാ പറഞ്ഞതും വർക്കിയുടെ മുഖത്തേക്ക് ദേഷ്യമിരച്ചു കയറി.
“നിന്നോടെനിക്ക് സഹതാപം തോന്നുന്നു കൊച്ചേ… ആരുമല്ലാത്ത ഒരുത്തൻ.. അവന് വേണ്ടിയാണല്ലോ നീ ”
ഒരിക്കൽ കൂടി വർക്കിയുടെ കഴുകൻ കണ്ണുകൾ അവളെ തലോടി കൊണ്ട് കടന്നു പോയി.
“അത് തന്നെ എനിക്ക് നിങ്ങളോടും പറയാനുള്ളത്. സഹതാപം തോന്നുന്നു. ഇത്രേം ആയിട്ടും ഇനിയും.. ഇനിയും തെറ്റുകൾ ചെയ്തു പാഴായി പോവുന്ന നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെ ഓർത്തിട്ട്. എല്ലാം ചേർത്തിട്ട് എന്റെ ഇച്ഛാ നിങ്ങൾക്ക് തരുന്ന തിരിച്ചടി ഓർത്തിട്ട്….. കഷ്ടം ”
“ഡീ…”
വർക്കി അവളെ ചുവരിൽ ചേർത്ത് നിർത്തി.
“ചത്ത് പോയാലും പ്രേതമായിട്ടെങ്കിലും നീ ഒന്നൂടെ വരണം. ഒന്നിനുമല്ല.. നീ ഇപ്പോഴും പറഞ്ഞില്ലേ അവനെ.. നിന്റെ ഇച്ഛയെ എനിക്ക് തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന്. തോറ്റു പണ്ടാരമടങ്ങി ജീവിതം തന്നെ വെറുത്ത അവനെ കൺനിറയെ നീ കാണണം. എന്നിട്ട് നീ, ഈ ഭൂമി വിട്ട് പോയാൽ മതി ”
ക്രൂരത നിറഞ്ഞ വർക്കിയുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി.
മീരാ അപ്പോഴും അയാളെയൊന്നു നോക്കിയതല്ലാതെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
പക്ഷേ ആ കണ്ണിലെ ഭാവം.. മരണത്തെ കണ്മുന്നിൽ അത്രയും അടുത്ത് കണ്ടിട്ടും തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നൊരു ഭാവത്തോടെ നിൽക്കുന്ന അവൾ… അയാൾക്കൊരു അതിശയമായിരുന്നു..
❣️❣️
തിരികെ കയറി ചെന്നിട്ട് ബെല്ലടിച്ചു കാത്ത് നിൽക്കുമ്പോഴും ഫൈസിയുടെ ഹൃദയം പൊടിഞ്ഞു വീഴുമെന്ന പരുവത്തിൽ മിടിക്കുന്നുണ്ട്.
മുഖത്തെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ കൈ കൊണ്ട് തുടച്ചിട്ട് വീണ്ടും അവനൊരു പ്രാവശ്യം കൂടി ബെല്ലടിച്ചു.
അകത്തു നിന്നും അപ്പോഴും പ്രതികരണമൊന്നുമില്ല.
അവനുള്ളം വീണ്ടും വീണ്ടും മുന്നോട്ട് കുതിക്കാനുള്ള ആക്ഞ്ഞ നൽകുന്നണ്ടായിരുന്നു.
അങ്ങനെയൊരു പിടച്ചിലും ശ്വാസം മുട്ടലും ഇനിയൊരു നിമിഷം പോലും പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന തോന്നലാണ് തിരികെ വണ്ടി തിരിച്ചിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് തന്നെ എത്തിച്ചത്.
എന്തിനെന്ന് ചോദിച്ചാൽ കൃത്യമായൊരു ഉത്തരം പറയാനില്ലങ്കിലും തിരികെ അങ്ങോട്ട് തന്നെ പോന്നു.
ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ ക്രിസ്റ്റി വന്നിട്ട് അവനെ കണ്ടിട്ടേ പോകുന്നുള്ളു എന്ന് പറയാം എന്നുറപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് വാതിലിന് മുന്നിൽ കാത്ത് നിന്നത്.
പക്ഷേ അതാരും തുറക്കുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടതും അവനത് ധൃതിയിൽ തള്ളി നോക്കി.
ഭാഗ്യം.. അത് മുന്നിൽ രണ്ട് പാളികളായി തുറന്നത്തോടെ ഫൈസിക്ക് പാതി ആശ്വാസം തോന്നി.
“മറിയാമ്മച്ചി…”എന്നും വിളിച്ചു കൊണ്ടവൻ അകത്തേക്ക് കയറി.
അവിടാരും ഉള്ളതിന്റെ യാതൊരു ലക്ഷണവുമില്ലെന്നറിഞ്ഞതും വീണ്ടും അവന്റെ ചങ്കിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ആളനക്കമില്ലാത്ത അടുക്കളയിൽ നിന്നും പിന്തിരിഞ്ഞു വന്നിട്ട് അവനൊരു നിമിഷം ഹാളിൽ നിന്നു മുകളിലേക്ക് നോക്കി.
ക്രിസ്റ്റി വന്നിട്ടില്ല.
മുകളിൽ മീരാ മാത്രമുള്ളു.
അങ്ങോട്ടേക്ക് ഇപ്പൊ പോകണ്ട.. ആരെങ്കിലും വരും വരെയും ഇവിടിരിക്കാം എന്ന് കരുതി… ഹാളിലെ സോഫയിലിരിക്കാൻ തനിഞ്ഞു.
പക്ഷേ എന്ത് കൊണ്ടോ അതിന് തോന്നുന്നില്ല.
അദൃശ്യമായൊരു ശക്തി മുകളിലേക്ക് പിടിച്ചു വലിക്കുന്നത് പോലൊരു പരവേശം.
ഒടുവിൽ തോൽവി സമ്മതിച്ച പോലെ… ഫൈസി മുകളിലേക്ക് കയറി തുടങ്ങി..
മുകളിലൊന്നും ആരുടേയും ശബ്ദം കേൾക്കുന്നില്ല.
ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് തിരിച്ചിറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയവൻ മീരയുടെ മുറിയിൽ നിന്നും ആരോ സംസാരിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നിയതും പിടിച്ചു കെട്ടിയത് പോലെ നിന്നു.
ഹൃദയം വീണ്ടും മുന്നറിയിപ്പ് തരുന്നത് പോലെ കുതിച്ചു തുള്ളുന്നുണ്ട്.
ഒന്നൂടെ കാതോർത്തു നിന്നപ്പോൾ അതൊരു തോന്നലല്ലെന്ന് മനസ്സിലായി.
ഒരൊറ്റകുതിപ്പിന് അവനാ മുറിയുടെ വാതിൽ ചവിട്ടി തുറന്നു..
കണ്മുന്നിലെ കാഴ്ച..
തലയിൽ അടി കിട്ടിയത് പോലെ ഫൈസി വിറച്ചു പോയി.
ചുവരിൽ മീരയെ ചേർത്തമർത്തി അവൾക്ക് നേരെ കത്തിയോങ്ങി നിൽക്കുന്ന വർക്കി..
“ഡാ..”
അലറി കൊണ്ടവൻ വർക്കിയേ ചവിട്ടി താഴെ വീഴുത്തുമ്പോൾ ഇറുക്കിയടച്ച കണ്ണുകൾ മീര വലിച്ചു തുറന്നു.
കണ്മുന്നിൽ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവൻ..
മരണം ഉറപ്പായ നിമിഷവും ഇച്ഛയെ പോലെ.. താൻ ഓർത്തു നീറിയവൻ..
ഒരു നിമിഷത്തെ പകപ്പിന് ശേഷം കൈ വിടാത്ത കത്തിയുമായി വർക്കി എഴുന്നേറ്റു.
വീഴ്ചയിൽ കൈ നന്നായി വേദനിച്ച ദേഷ്യം കൂടി അയാളിൽ പ്രകടനമായി.
“നന്നായി.. നീ വന്നത് നന്നായി ”
പകയോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടയാൾ ഉറക്കെ ചിരിക്കുമ്പോൾ റിഷിൻ കണ്മുന്നിൽ ഞെടിയിട കൊണ്ട് മാറി മറിഞ്ഞ ഭാവങ്ങാളിലേക്ക് നിരാശയോടെ നോക്കി.
എല്ലാമൊരു തീരുമാനമായെന്ന് കരുതിയതാണ്.ആശ്വാസിച്ചതാണ്.അതിനിടയിലേക്കാണ്… ഇവൻ.
അവൻ ഫൈസിയെ നോക്കി പല്ല് കടിച്ചു.
“നീയും ഇവളും തമ്മിലുള്ള അവിഹിതം അറിഞ്ഞതിൽ… ദേഷ്യം നിറഞ്ഞ ക്രിസ്റ്റി ഫിലിപ്പ്.. രണ്ടു പേരെയും ഒറ്റയടിക്ക് കൊന്ന് കളയുന്നു ”
നാടകീയമായി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വർക്കി വീണ്ടും ചിരിച്ചു.
“കേട്ടോടാ മോനെ.. നമുടെ തിരക്കഥയിൽ ചെറിയൊരു തിരുത്തുണ്ട്.”
വർക്കി പറഞ്ഞത് കേട്ട റിഷിൻ… പുച്ഛത്തോടെ ഫൈസിയെ നോക്കി.
“എന്റെ നെഞ്ചിലെ അവസാന പിടച്ചിലും നിന്നിട്ടല്ലാതെ.. നിനക്കെന്റെ…. നിനക്കെന്റെ പെണ്ണിനെ തൊടാൻ കൂടി കഴിയില്ലടാ പൊറുക്കി ചെറിയാനെ ”
പകച്ചു നിൽക്കുന്ന മീരയെ നെഞ്ചിലേക്ക് വലിച്ചു ചേർത്ത് കൊണ്ടവൻ പറയുമ്പോൾ.. അത് വരെയും നിറയാത്ത മിഴികളോട് മീരാ അവനെ നോക്കി.
“നിന്നോടുള്ള പ്രണയം ഒരു കടൽ പോലെ എനിക്കുളിൽ ഞാൻ തടഞ്ഞു വെച്ചിട്ട് കുറേ നാളുകളായി. ഇങ്ങനൊന്നും… ഇങ്ങനൊന്നുമല്ല ഞാനത് പ്രസന്റ് ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്.. ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഒരിടത്ത് … വെച്ചിട്ട്.. നീയും ഞാനും മാത്രമായിട്ട്… പക്ഷേ.. പക്ഷേ ഇപ്പോഴത് പറയാതെ വയ്യെനിക്ക് …”
മീരയുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോഴും.. ഫൈസിയുടെ കൈകൾ അവളിൽ മുറുകി.
ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ മീരാ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പതിഞ്ഞു നിന്നു.
“അത് ശെരി… അപ്പൊ… അപ്പൊ അങ്ങനൊരു ചുറ്റിക്കളി കൂടി ഇതിന്നത് നടക്കുന്നുണ്ട്. അല്ലേടാ മോനെ ”
വർക്കി ഫൈസിയെ പരിഹാസത്തോടെ നോക്കി ചുണ്ട് കോട്ടി.
“പക്ഷേ വല്ലാത്തൊരു വിധിയായല്ലോ മക്കളെ.. ഇഷ്ടം പറയാനേ യോഗമുള്ളു.. ജീവിക്കാൻ അതില്ല…”
വർക്കി വീണ്ടും കയ്യിലെ കത്തിയിൽ തലോടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഫൈസി മീരയെ അവന്റെ പിന്നിലേക്ക് മാറ്റി നിർത്തി.
“ഇവളാരെന്ന് അറിയുമോ നിനക്ക്?”
ഫൈസി വർക്കിയേ രൂക്ഷമായി നോക്കി.
“ഇവളാരാണെങ്കിലും എനിക്കെന്താടാ.. ആരായാലും എനിക്കിവൾ… ശത്രുവാണ് ”
വർക്കി പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ട്.
“ശാരിയുടെ മകളാണിവൾ.. മീരാ ”
മീരയെ തനിക്കരികിലേക്ക് നിർത്തി കൊണ്ട് പരിഹാസത്തോടെ ഫൈസി പറയുമ്പോൾ അയാളുടെ ചിരി മാഞ്ഞു.
പകരം ആ കണ്ണുകൾ അവൾക്ക് നേരെ കൂർത്തു.
“ശാരിയുടെ മാത്രം മകൾ..”വീണ്ടും അവന്റെ സ്വരമാവിടെ മുഴങ്ങി..
റിഷിനപ്പോഴും അവരെന്താണ് പറയുന്നത് എന്നറിയാതെ മാറി നോക്കുന്നുണ്ട്.
“നിനക്കിവളെ ഇന്നല്ലേ കൊല്ലാൻ തോന്നിയത്. പക്ഷേ… ജനിപ്പിച്ച കുറ്റത്തിന് ഒരമ്മയും മകളും മനസ്സിൽ നിരന്തരം കൊന്ന് കളയുന്നുണ്ടെടോ നിന്നെ…”
ഫൈസിയുടെ കൈകൾ വർക്കിയുടെ നേരെ നീണ്ടു..
അവന്റെ പറച്ചില് കേട്ടതും ഒരു നിമിഷം പകച്ചു നിന്നിട്ട് വർക്കി വീണ്ടും ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.
“നിന്റെ തള്ള ഇപ്പോഴും ഉണ്ടോടി?”
തീർത്തും ലാഘവത്തോടെ അയാളുടെ ചോദ്യം.
മീരാ വലിഞ്ഞു മുരുകിയ മുഖത്തോടെ വർക്കിയേ നോക്കി.
“തള്ളേടെ ഫിഗറൊന്നും നിനക്കില്ല കേട്ടോ..അവളൊരു… മുതലായിരുന്നു.”
വീണ്ടുമൊരു വഷളൻ ചിരിയോടെ വർക്കി പറഞ്ഞതും.. മീരയെ പിടിച്ചു മാറ്റി കൊണ്ട് ഫൈസി അയാളെ അടിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
പ്രതീക്ഷിക്കാത്തത് കൊണ്ട് വർക്കി പിന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞു.
ഫൈസി അയാളോടുള്ള ദേഷ്യം മുഴുവനും ആ മുഖത്തു തീർക്കുന്നുണ്ട്.
പകച്ചു നിൽക്കുന്ന റിഷിന്റെ നേരെ ആ അവസ്ഥയിലും വർക്കി താഴെ വീണു കിടക്കുന്ന കത്തി നോക്കി കണ്ണ് കാണിച്ചു.
മനസ്സിലായത് പോലെ… അവനത് കയ്യിലെടുത്തു മീരയുടെ നേരെ പാഞ്ഞു.
ആഞ്ഞു വീശിയ ആ കത്തി മുനയിൽ നിന്നും അവളെ തള്ളി മാറ്റി ഫൈസി റിഷിന് മുന്നിലേക്ക് നിന്നു.
അവന്റെ ഇടതു തോളിൽ… റിഷിൻ വീശിയ കത്തി അതിന്റെ പിടിയോളം തുളഞ്ഞു കയറി..
“ആാാാ..”
സഹനീയത നിറഞ്ഞ അവന്റെ ശബ്ദം അവിടെ മുഴുവനും അലയടിച്ചു..
മീരാ അലറി കരഞ്ഞു കൊണ്ടവനെ വട്ടം പിടിച്ചു.
ജീവൻ പറിഞ്ഞു പോകുന്ന വേദന കടിച്ചമർത്തി കൊണ്ട് ഫൈസി ആദ്യം ആ കത്തി വലിച്ചൂരി..
അപ്പോഴും വേദന കൊണ്ടവൻ പിടയുന്നത് മീരാ അറിഞ്ഞിരുന്നു.
വീണ്ടും തന്നിലേക്ക് കുതിച്ചു വരുന്ന റിഷിനെ, ഫൈസി തല്ലി താഴെയിട്ടു.
ചോര കുതിച്ചൊഴുകി ഫൈസിയുടെ ഷർട്ട് നനഞ്ഞു തുടങ്ങി.
എന്നിട്ടും അവന്റെ വീര്യത്തിന് മുന്നിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ വർക്കിക്കും മോനും കഴിഞ്ഞില്ല.
പുറത്തിറങ്ങി ഓടിയ അവർക്ക് പിന്നാലെ ഓടാൻ തുനിഞ്ഞവനെ മീരാ പിന്നിൽ നിന്നും കെട്ടിപിടിച്ചു.
“വിട്.. വിട്.. ഇന്നവന്റെ സൂക്കേട് ഞാൻ മാറ്റി കൊടുക്കുന്നുണ്ട്.. കുറേ നാളായി..”
ഫൈസി അവളെ കുടഞ്ഞു മാറ്റാൻ നോക്കിയിട്ടും മീരാ പിടി അയച്ചില്ല.
അവന്റെ പുറത്ത് അവളുടെ പൊള്ളുന്ന ചുണ്ടുകൾ ഇടതടവില്ലാതെ പതിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു..
പോവരുത് എന്ന് യാചിക്കും പോലെ..
ഫൈസി തളർന്നു തുടങ്ങി..
അവൻ നിൽക്കുന്നയിടം ചോര കൊണ്ടൊരു വൃത്തം രൂപപെട്ടിരുന്നു.
കാലുകൾ കുഴഞ്ഞു പോകുന്നതവൻ അറിഞ്ഞു.
❣️❣️
“ഇതാരാ കർത്താവെ.. ഈ വാതിലിങ്ങനെ തുറന്നു മലർത്തിയിട്ടത്?”
ചോദ്യത്തോടെ മറിയാമ്മച്ചി ഡെയ്സിയേ നോക്കി.
അടുത്തുള്ളൊരു വീട്ടിൽ ഒരു മരണം നടന്നിട്ട് അങ്ങോട്ട് പോയതായിരുന്നു അവർ.
മീരാ വരുന്ന നേരമാവുമ്പോഴേക്കും വരാമെന്നു കരുതി പെട്ടന്ന് പോയതാണ്.
വാതിൽ കടന്നു അവർ അകത്തേക്ക് കയറും മുൻപ് മുന്നിൽ റിഷിനും.. പിന്നിൽ വർക്കിയുമായി ഓടി കിതച്ചു വന്നവർ.. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഡെയ്സിയെയും മറിയാമ്മച്ചിയെയും കണ്ടതും സ്തംഭിച്ചു നിന്നു പോയി.
അവരുടെ പതറിയ ആ ഭാവത്തിലേക്കാണ് ഡെയ്സിയും മറിയാമ്മച്ചിയും നോക്കിയത്.
“എന്താ…?”
വർക്കിയേ നോക്കി ഡെയ്സി വിറച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
പക്ഷേ അതിനുത്തരമൊന്നും പറയാതെ അവരെ തള്ളി മാറ്റി കൊണ്ട് ധൃതിയിൽ വർക്കി പോയി കാറിലേക്ക് കയറി. അയാൾക്ക് പിറകെ റിഷിനും…
“കർത്താവെ… എന്റെ മോള്…”
നിലവിളി പോലെ അത് പറഞ്ഞിട്ട് ഡെയ്സി അകത്തേക്ക് പാഞ്ഞു..
അവർക്ക് പിറകെ… ഗേറ്റിന് നേരെ കുതിച്ചു പായുന്ന വർക്കിയുടെ കാറിന്റെ നേരെയൊന്ന് നോക്കിയിട്ട് മറിയാമ്മച്ചിയും ധൃതിയിൽ അകത്തേക്ക് പോയി..
❣️❣️
മീരാ അവനെ വിട്ട് പോയി വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു.വീണ്ടും വർക്കിയോ റിഷിനോ കയറി വരുമെന്നവൾ ഭയന്നു.
“ഇച്ഛയെ വിളിക്കാം..”
കരഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ അവന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോണെടുത്തു.
അപ്പോഴേക്കെയും ആ വേദനയിലും മായാത്തൊരു ചിരിയോടെ ഫൈസിയവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ നോക്കി..
“കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ ദൈവമേ ”
ക്രിസ്റ്റിയുടെ ഫോണിലേക്ക് കോൾ പോകുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടതും അവൾ അവനെ നോക്കി..
“ഇവിടെ.. ഇവിടിരിക്ക് ”
ഫൈസിയെ പിടിച്ചവൾ.. കിടക്കയിലെക്കിരുത്തി .
സഹിക്കാൻ കയ്യാത്ത വേദനയും ഒഴുകി പരക്കുന്ന ചോരയും അവനെ തളർത്തി കളയുന്നുണ്ട്.
എന്നിട്ടും അൽപ്പം പോലും തിളക്കം മങ്ങാത്ത ആ കണ്ണുകളിലത്രയും നിറഞ്ഞു നിന്നത് അവളോടുള്ള പ്രണയമായിരുന്നു..
“ഈ വെള്ളം കുടിക്ക്…”
മീരാ നീട്ടിയ വെള്ളം ഫൈസി വാങ്ങും മുന്നേ മീരാ അതവന്റെ ചുണ്ടിലേക്ക് ചേർത്ത് വെച്ച് കൊടുത്തു..
“നീ ഇങ്ങനെ കരയല്ലേ മീരേ.. ഇത്.. ഇത് ചെറിയൊരു മുറിവാ.. അതിന് മാത്രം ഒന്നുല്ല ”
വീണ്ടും കരയുന്ന അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഫൈസി പറയുമ്പോൾ.. മീര കരച്ചിലോടെ തന്നെ അവന്റെ മുഖം നെഞ്ചിൽ ചേർത്ത് വെച്ചു.
തന്നെയോർത്തു പിടക്കുന്ന.. വേദനിക്കുന്ന ആ നെഞ്ചിലെ ചൂടിൽ.. ഫൈസി കണ്ണുകൾ അടച്ചു കൊണ്ട് ചെവിയോർത്ത് നിന്നു.
“എന്തിനാ എനിക്ക് മുന്നിലേക്കെടുത്തു ചാടിയത്…ഏഹ്. അത് കൊണ്ടല്ലേ.. അത് കൊണ്ടല്ലേയിപ്പോ ഇങ്ങനെ വേദനിച്ചത്..”
മീരാ അവന്റെ കവിളിൽ രണ്ട് കയ്യും വെച്ച് ആ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി ചോദിച്ചു..
“നിനക്കാണീ മുറിവെങ്കിൽ എനിക്കിതിലേറെ വേദനിക്കും മീരാ … എന്റെ വേദനയെനിക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയും.. പക്ഷേ.. പക്ഷേ നീ വേദനിക്കുമ്പോൾ….അത്.. അതിച്ചിരി വലിയ വേദനയാ പെണ്ണേ.. അത്രേം.. അത്രേം ഇഷ്ടമാണ് എനിക്ക്…”
അത്രയും അരികെ അവന്റെ പ്രണയം നിറഞ്ഞ സ്വരം..ഒരു വേദനയും പിടിച്ചുലക്കാതെ.
മീര പിന്നൊന്നും പറയാതെ നിറഞ്ഞ കണ്ണോടെ ആ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ട് ചേർത്തു.
തുടരും..
“ഫൈസൽ… ഫൈസൽ മുഹമ്മദ്..എവിടാ?”
റിസിംപ്ഷനിൽ ചെന്നിട്ട് അത് പറയുമ്പോൾ ക്രിസ്റ്റി വല്ലാതെ കിതക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
നേരെ പോയിട്ട് സെക്കൻഡ് ഫ്ലോർ..ലെഫ്റ്റ് സൈഡ്.. റൂം നമ്പർ 313″
അവിടിരുന്ന പെൺകുട്ടി മുഴുവനും പറയുന്നത് കേൾക്കാനുള്ള ക്ഷമയില്ലാത്തത് പോലെ ക്രിസ്റ്റി മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു.
ഗൗരിയേ പറഞ്ഞു വിട്ടിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് വരും വഴി.. ഡെയ്സിയാണ് വിളിച്ചു പറഞ്ഞത്.
ഫൈസിക്ക് കുത്തേറ്റു എന്ന് കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ അവനാകെ തരിച്ചു പോയിരുന്നു. പിന്നീട് ബൈക്ക് ഓടിച്ചു കൊണ്ട് അങ്ങോട്ടെത്തിയത് എങ്ങനെയെന്ന് അവനപ്പോഴും അറിയില്ല.
വല്ലാത്തൊരു മാനസികവസ്ഥയിലാണെന്ന് അവന്റെ കലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ കാണുമ്പോൾ തന്നെ അറിയാനാകുന്നുണ്ട്.
ലിഫ്റ്റിന്റെ മുന്നിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ നിമിഷം കാത്ത് നിന്നിട്ട്… അതിനുള്ള സമയപോലും കളയാനില്ലെന്നത് പോലെ.. അവനാ സ്റ്റെപ്പുകൾ ഓടി കയറി.
ഇട്ടിരുന്ന ഷർട്ട് വിയർത്തു ആ ദേഹത്തൊട്ടി പോയിരുന്നു.
ഒടുവിൽ 313എഴുതിയ റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു കൊണ്ടവൻ അകത്തേക്ക് കുതിച്ചു കയറി.
ആളുകൾ തിങ്ങി നിറഞ്ഞ ആ മുറിയിൽ… അവന്റെ കണ്ണുകൾ തേടിയത് ഫൈസിയെയാണ്.
മറ്റൊന്നും അവൻ കാണുന്നില്ലെന്ന് തോന്നി. കട്ടിലിൽ.. മുഹമ്മദ് പുറം തിരിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്. അയാളുടെ പുറത്തേക്ക് ചാരി ഇടതു സൈഡ് മൊത്തത്തിൽ പൊതിഞ്ഞു കെട്ടി കൈ നെഞ്ചോടു ചേർത്ത് പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ഫൈസി..
ഇടനെഞ്ചിൽ പൊടിഞ്ഞ വേദനയോടെ ക്രിസ്റ്റി അവനരികിലേക്ക് ചെന്നു.
മുഹമ്മദ് നോക്കിയപ്പോൾ ക്രിസ്റ്റിയുടെ മുഖം കുനിഞ്ഞു.
“ഒന്നുല്ലടാ.. ചെറിയൊരു മുറിവ്.. വർക്കിയുടെ ധൈര്യത്തിൽ റിഷിനൊന്നു വരഞ്ഞു പഠിച്ചു. അത്രോള്ളു ”
വേദന സഹിച്ചിട്ട് വിളറി പോയ മുഖമായിരുന്നുവെങ്കിലും നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ.. ഫൈസി ക്രിസ്റ്റിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
“ഹാ.. നീ എയറ് വിടളിയ..”ഫൈസി ക്രിസ്റ്റിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു.
“ഇയ്യൊന്ന് ഇവിടെ ഇരുന്നു കൊടുത്തേ ക്രിസ്റ്റി. എനിക്കൊന്നു പുറത്ത് പോണം ”
മുഹമ്മദ് പറഞ്ഞതും ക്രിസ്റ്റി അയാളെ നോക്കി തലയാട്ടി.
അയാളത് മനഃപൂർവം പറഞ്ഞതാണെന്ന് മനസ്സിലായതും ഫൈസി ചിരിച്ചു കൊണ്ടയാളെ നോക്കി.
മുഹമ്മദിന് എഴുന്നേൽക്കാൻ വേണ്ടി ക്രിസ്റ്റി തന്നെയാണ് ഫൈസിയേ താങ്ങി പിടിച്ചത്.. അവനൊട്ടും വിഷമിക്കാതെ അവനരികിലേക്ക് ചേർന്നിരുന്നു.
ഫൈസിയെ നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് മുഹമ്മദ് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
“വേദനിക്കുന്നുണ്ടോടാ…?”
ഫൈസി അനുഭവിക്കുന്ന വേദന മുഴുവനും ക്രിസ്റ്റിയുടെ സ്വരത്തിലുമുണ്ടായിരുന്നു.
“ഏയ്.. അതൊന്നും ഇല്ലെടാ…”
കടഞ്ഞിറങ്ങുന്ന വേദനയേ പോലും അവഗണിച്ചു കൊണ്ട് ഫൈസിയത് പറഞ്ഞത്… തനിക്ക് വേദനിക്കുമ്പോൾ.. അതിനേക്കാൾ ഒരായിരമിരട്ടി നോവുന്ന തന്റെ കൂട്ടുകാരന് വേണ്ടിയിട്ടാണ്.
“എന്താ ഉണ്ടായത്..?”
ഒട്ടും ക്ഷമയില്ലാത്തത് പോലെ ക്രിസ്റ്റി ചോദിച്ചു.
“പറയാം.. എല്ലാം ഞാൻ പറയാം.. നീ വെറുതെ പ്രഷർ കൂട്ടല്ലേ..”
“വിടില്ല ഞാനവനെ…”
ക്രിസ്റ്റിയുടെ സ്വരം മുരളുന്ന പോലായിരുന്നു.
“ഞാനൊന്ന് ഇവിടെന്നിറങ്ങിക്കോട്ടെ.. എന്നിട്ട് നമ്മക്ക് ഒന്നിച്ചു പോയി കൊടുക്കാം. നീ വെറുതെ ടെൻഷനവല്ലേ ക്രിസ്റ്റി..”
ആ മാറ്റം അറിഞ്ഞിട്ട് തന്നെയായിരുന്നു ഫൈസി അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്.
“ഒരുകണക്കിന്… വർക്കിക്കും മകനും അങ്ങനൊരു ബുദ്ധി തോന്നിയത് നന്നായേന്നെ ഞാൻ പറയൂ ”
കള്ളത്തരം നിറഞ്ഞ ഫൈസിയുടെ പറച്ചിൽ കേട്ടതും.. ക്രിസ്റ്റി മുഖം ചുളിച്ചു കൊണ്ടവനെ നോക്കി.
“തലക്ക് വല്ല അടിയും കിട്ടിയായിരുന്നോടാ..?”
വലിഞ്ഞു മുറുകിയ മുഖത്തോടെ തന്നെ ക്രിസ്റ്റി തല ചെരിച്ചു കൊണ്ട് ഫൈസിയെ നോക്കി.
“പോടാ തെണ്ടി.. ഇതതൊന്നുമല്ല ”
ഫൈസി പല്ല് കടിച്ചു.
“പിന്നെന്ത് കുന്തമാണ് നീ പറയുന്നത്?”
“ദേ. നീ നിന്റെ പെങ്ങളെ നോക്ക്..”
സ്വകാര്യം പോലെ ഫൈസി പറഞ്ഞത് കേട്ടാണ് ക്രിസ്റ്റി ആ മുറിയിലൂടെയൊന്നു കണ്ണോടിച്ചത്.
ഡെയ്സിയും മറിയാമ്മച്ചിയും.. അവർക്കൊപ്പം കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ മിഴികളോടെ മീരയും.
പിന്നെ ആയിഷയും.. ഫറയും.
അവരത്രേം പേര് ആ മുറിക്കുള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് ക്രിസ്റ്റി അപ്പോഴാണ് കണ്ടത് തന്നെ.മറു സൈഡിളിലുള്ള കിടക്കയിൽ ഇരിപ്പാണ് ഡെയ്സിയും മറിയാമ്മച്ചിയും ആയിഷയും.
മീരയുടെ കയ്യിൽ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഫറ ചുവരിൽ ചാരി നിൽക്കുന്നുണ്ട്.
“കണ്ടോ.. കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ.. വേദന നിറഞ്ഞ ന്റെ പെണ്ണിനെ കണ്ടോ നീ.. അവളെനിക്ക് വേണ്ടിയാണെടാ കരയുന്നത്. അവളെനിക്ക് വേണ്ടിയാണെടാ വേദനിക്കുന്നത്.. സ്നേഹമല്ലേയത്.. എന്നോടുള്ള… എന്നോടുള്ള പ്രണയമല്ലെടാ അത്…?അതിന് വേണ്ടി വേണേൽ ഞാൻ ന്റെ ജീവൻ പോലും കൊടുക്കും.. പിന്നെയാണോ ഈ ഒരു ചെറിയ മുറിവ്..”
വീണ്ടും സ്വകാര്യം പോലെ.. ആവേശത്തിൽ ഫൈസിയുടെ സ്വരം.
ക്രിസ്റ്റിയുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും മീരയുടെ നേരെ നീങ്ങി.
ശെരിയാണ്.. വിങ്ങി വിറച്ചു കരയുന്നുണ്ട് പെണ്ണ്.
ഡെയ്സി പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു നിന്നിട്ടും ഇടയ്ക്കിടെ ഫൈസിയേ നോക്കുമ്പോൾ.. വീണ്ടും വീണ്ടും അവളുടെ മിഴികൾ പെയ്തിറങ്ങുന്നുണ്ട്.
“കണ്ടോ നീ.. സാധാരണ എല്ലാരും പ്രണയം പറയുന്നത്..പൂവോ ചോക്ലെറ്റൊയൊക്കെ കൊടുത്തു കൊണ്ടല്ലേ..?പക്ഷേ പറയാതെ നെഞ്ചിൽ ഒതുക്കി കൊണ്ട് നടന്ന ന്റെ ഇഷ്ടം..അതിത്തിരി സ്പെഷ്യൽ ആണെന്ന് പടച്ചോന് തോന്നിയിരിക്കാം..ഈ ഫൈസൽ മുഹമ്മദ് ഓളോട് ഇഷ്ടം പറഞ്ഞത്.. അവൾക്കായ് എന്നിലേക്ക് തറഞ്ഞു കയറിയ കത്തി വലിച്ചൂരി കൊണ്ടാണ്…ലോകത്തിലെ വേറാര് ചെയ്യുമെടാ…?”
വീണ്ടും പ്രണയം വിങ്ങിയ അവന്റെ വാക്കുകൾ..
“ഉവ്വാ.. ഒന്നങ്ങോട്ടോ ഇങ്ങോട്ടോ കുത്ത് മാറിയെങ്കിൽ കാണാമായിരുന്നു.. അവന്റെയൊരു റൊമാൻസ്… പഞ്ചാര കുഞ്ചു..”
ക്രിസ്റ്റി ചുണ്ട് കോട്ടി..
“വിളിയെടാ.. നീ തന്നെ വിളി..”
ഫൈസി പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“എനിക്കപ്പോൾ വേദനിച്ചതെ ഇല്ല ക്രിസ്റ്റി..”
ഫൈസി പറയുമ്പോൾ ക്രിസ്റ്റി നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ വീണ്ടും അവനെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി..
“ഇത് അത് തന്നെ…”
അവൻ ചിരി അടക്കി പിടിച്ചു പറയുന്നത് കേട്ടതും.. ഫൈസിയുടെ മുഖം കൂർത്തു.
“ഏതു തന്നെ…”
അവൻ പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..
“ഭ്രാന്ത്.. അല്ലാതെന്ത്..!”
ക്രിസ്റ്റി വീണ്ടും അമർത്തി ചിരിച്ചു.
ചെറിയൊരു അനക്കം കൊണ്ട് പോലും.. ഭയങ്കരമായി വേദനിക്കുന്നുണ്ട് ഫൈസിക്ക്.
അന്നൊരു ദിവസം വേദനയുണ്ടാവും.. നാളെ രാവിലെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാമെന്നും ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു.
ദിലു വീട്ടിൽ ഒറ്റക്കല്ലേയെന്നും പറഞ്ഞിട്ട്.. ക്രിസ്റ്റി ഡെയ്സിയോടും മറിയാമ്മച്ചിയോടും
വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ പറഞ്ഞു.
മീരാ ദയനീയമായി നോക്കുന്നത് കണ്ടതും അവളോടെങ്ങനെ പോവാൻ പറയുമെന്നോർത്തു കൊണ്ട് ക്രിസ്റ്റി ആശങ്കയിലാണ്.
“ആ ഡ്രസ്സ് മുഴുവനും ചോരയാണെടാ. വീട്ടിലേക്ക് പോവാൻ പറ നീ അവളോട്. ഇപ്പൊ തന്നെ കരഞ്ഞു കരഞ്ഞൊരു പരുവമായി.. ഇനിയും ഇവിടെ നിന്നാ അവളത് തന്നെ തുടരും. വീട്ടിൽ പോയിട്ട്.. നന്നായി ഒന്ന് റസ്റ്റ് എടുക്കട്ടെ.. പാവം. വല്ലാതെ തളർന്നു പോയിട്ടുണ്ട് ”
ഒരു തീരുമാനമെടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന ക്രിസ്റ്റീയോട് ഫൈസി ശബ്ദം കുറച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ആ വാക്കുകൾ മുഴുവനും മീരയോടുള്ള സ്നേഹം നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നതറിഞ്ഞതും ക്രിസ്റ്റിയുടെ തപിച്ച മനം ഇത്തിരിയൊന്ന് കുളിർന്നു പോയിരുന്നു.
താനിവിടെ നിന്നോളാമെന്ന് പതറി പറയുന്നവളെ ക്രിസ്റ്റി നിർബന്ധിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് പറഞ്ഞു വിട്ടു.
“സൂക്ഷിക്കണം.. മീരയെ ഒറ്റക്കാക്കരുതെന്ന്”
മറിയാമ്മച്ചിയോടും ഡെയ്സിയോടും അവൻ പ്രതേകിച്ചു പറഞ്ഞു.
“വരൂ.. ഞാൻ കൊണ്ട് വിടാം.. ഈ നേരത്തിനി ഓട്ടോ പിടിച്ചൊന്നും പോവണ്ട ”
അങ്ങോട്ട് വന്ന മുഹമ്മദ് പറഞ്ഞതും ക്രിസ്റ്റി അയാളെ നന്ദിയോടെ നോക്കി.
“പോട്ടെ.. മോനെ.. നാളെ വരാം അമ്മയെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഡെയ്സി ഫൈസിയുടെ കവിളിൽ തട്ടി.
മറിയാമ്മച്ചി അവന്റെ കവിളിൽ കൈ ചേർത്ത് വെച്ച് ആ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ട് ചേർത്തിട്ടാണ് യാത്ര പറഞ്ഞത്.
പോവാനിറങ്ങും മുന്നേ ഫൈസിയേ നോക്കി കരയുന്ന മീരയെ.. ആയിഷ കയ്യിൽ പിടിച്ചു നിർത്തി.
“മോളിന്നിവിടെ നിന്നോട്ടെ ഡെയ്സി..”
ആ പിടയുന്ന മനം അറിഞ്ഞത് പോലെ അവരത് പറയുമ്പോൾ… ഫൈസിയുടെ ഹൃദയം തുടിച്ചു.
“അല്ലുമ്മാ.. ഓളുടെ ഡ്രസ്സ്.. ആകെ മുഷിഞ്ഞു…”
ക്രിസ്റ്റി ഫൈസിയെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ടാണ് പറഞ്ഞത്.
“ഉപ്പ വരുമ്പോൾ.. ഒരൂട്ടം ഡ്രസ്സ് എടുത്തിട്ട് വരാം.. ലോകത്ത് കിട്ടാത്ത സാധനമൊന്നുമല്ലല്ലോ അത്? മോള് അവിടിരിക്ക്… ഇന്നിനി പോവണ്ട.”പിന്നെയൊരു വാക്കിനിടം കൊടുക്കാതെ മുഹമ്മദ് പറയുമ്പോൾ… നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ മറക്കാൻ ഫൈസി ഒറ്റ കൈ കൊണ്ട് മുഖം പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു.
സ്വന്തം മകന്.. ഇങ്ങനൊരു അവസ്ഥ വന്നതിന് അവളും കാരണമാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും അതിന്റെ യാതൊരു പരിഭവവും കാണിക്കാത്ത അയാളോട് അവനൊരുപാട് സ്നേഹം തോന്നിയ നിമിഷം കൂടിയായിരുന്നു അത്.
മനം നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെ തന്നെയാണ് ഡെയ്സിയും.. മറിയാമ്മച്ചിയും പോവാനിറങ്ങിയത്…
മറിയമ്മച്ചി ഒന്നും മിണ്ടാതെ ക്രിസ്റ്റിയുടെ കയ്യിലൊന്ന് മുറുക്കി പിടിച്ചു..
അത് മതിയായിരുന്നു അവന്റെ നെഞ്ചിലെ പിടച്ചിലമരാൻ…
💞💞
മുഹമ്മദ് വരുമ്പോൾ മീരകുള്ള ഡ്രസ്സും അവർക്കെല്ലാം കഴിക്കാനുള്ള ഭക്ഷണവും കൊണ്ടാണ് വന്നത്.
“കുളിച്ചിട്ട് വാ മോളെ… ന്നട്ട് നമ്മുക്ക് കഴിക്കാം ”
മീരയുടെ കയ്യിൽ ഡ്രസ്സ് കൊടുത്തു കൊണ്ട് ആയിഷ പറഞ്ഞു.
അവൾ കുളിച്ചിറങ്ങി വരുവോളം അവരെല്ലാം അവൾക്കായ് കാത്തിരിക്കുന്നത് കൃസ്റ്റി അതീവ സന്തോഷത്തോടെയാണ് നോക്കി കണ്ടത്.
അവളെ അവരെല്ലാം അവരിൽ ഒരായിട്ട് തന്നെ അംഗീകരിക്കുന്നുവെന്നത് അവനെ കുറച്ചൊന്നുമല്ല ആഹ്ലാദതിലാക്കിയതും.
ഉള്ളിലിരുന്നിട്ട് ശാരിയാന്റി ചിരിക്കുന്നത് അവന്നപ്പോഴും അറിയാനാവുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
വെളുക്കുവോളം.. വേദന കൊണ്ട് ഞരങ്ങുന്ന ഫൈസിക്ക് കണ്ണിമവെട്ടാതെ ക്രിസ്റ്റി കൂട്ടിരുന്നു.
തന്റെ വേദന അവനെയും നോവിക്കുമെന്നറിയാവുന്ന ഫൈസി പരമാവധി വേദന കടിച്ചു പിടിച്ചു സഹിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും പലപ്പോഴും… അവൻ തോറ്റു പോയിരുന്നു.
മുഹമ്മദും ആയിഷയും അപ്പോഴും സ്വയം വേദനിച്ചുവെന്നല്ലാതെ ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും ക്രിസ്റ്റിയെ കുറ്റപ്പെടുത്തി നോവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല.
ഫറയും മീരയും അവന്റെ വേദന കാണുമ്പോൾ കണ്ണീരൊഴുക്കി തിരിഞ്ഞ് നിൽക്കും.
കലങ്ങിയ കണ്ണോടെ.. പിടയുന്ന നെഞ്ചോടെ ക്രിസ്റ്റിയുടെ മുഖം മങ്ങിയപ്പോഴെല്ലാം ഫൈസി ഓരോ കോമഡി പറഞ്ഞു കൊണ്ടവനെ ചിരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു..
പുലർച്ചെ എപ്പഴോ… ഫൈസി വേദന കുറഞ്ഞിട്ടു ഒന്നുറങ്ങി..
അപ്പോഴും അവന്റെ കയ്യിൽ തഴുകി.. ക്രിസ്റ്റി അവനരികിലെ കസേരയിൽ ഇരുപ്പുണ്ടായിരുന്നു..
❣️❣️
“കയറി വാ..”
ഷാനവാസ് ചിരിയോടെ ലില്ലിയെ നോക്കി.
“പേടിക്കേണ്ട.. ഞാനും ഉമ്മയും മാത്രമല്ല. അടുക്കളയിലും പുറത്തുമായി ധാരാളം ജോലിക്കാരുണ്ട്..”
പിന്നെയും അകത്തേക്ക് കയറാൻ വെപ്രാളപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്ന ലില്ലിയെ നോക്കി അയാളത് പറയുമ്പോൾ അവൾ വിളറി പോയിരുന്നു.
സത്യത്തിൽ അത്രയും വലിയൊരു വീടിന്റെ പ്രൗടി കണ്ട് നോക്കി നിന്ന് പോയതായിരുന്നു അവൾ.
ഒരു രാത്രി മുഴുവനും.. അവളെയൊന്ന് കണ്ണടക്കാൻ കൂടി സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കാതെ.. ശ്വാസം മുട്ടിച്ച ഷാനവാസിന്റെ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരമായിരുന്നു അവളുടെ അങ്ങോട്ടുള്ള ആ സന്ദർശനം.
ജീവിതത്തിൽ… ആകെയുലഞ്ഞു പോയൊരു അവസ്ഥയിൽ.. ജീവിതത്തിനും ജീവിക്കാനും ഒരു പ്രതീക്ഷയുണ്ടാക്കി തന്ന മനുഷ്യനാണ്.
അയാളുടെ സഹായം കൊണ്ട് മാത്രം കഴിഞ്ഞു കൂടിയ നാളുകളെ അവൾക്കൊരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
ഇത്രേം ചെറിയൊരു ആവിശ്യം പറഞ്ഞിട്ടും അത് അംഗീകരിച്ചു കൊടുത്തില്ലെങ്കിൽ.. കർത്താവ് പോലും പൊറുക്കില്ലെന്ന്.. ഹൃദയമാവളെ ഓർമപ്പെടുത്തി കൊടുത്തു.
“ഹേയ്.. എന്തോർത്തു നിൽകുവാ.. വരൂ ”
ഇത്തിരി മുന്നിൽ ചെന്നിട്ടാണ് ഷാനവാസ് വിളിക്കുന്നതെന്നറിഞ്ഞതും ലില്ലി ചമ്മലോടെ അയാളെ നോക്കി.
എന്നിട്ടാ പിറകിൽ നടന്നു.
“ഇതാണ് ഉമ്മാന്റെ ലോകം..”
അടഞ്ഞു കിടക്കുന്നൊരു വാതിലിന് മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്നിട്ട് അയാൾ പറയുമ്പോൾ… ലില്ലിയൊന്ന് ചിരിച്ചു.
“കയറി വാ..”
ഹാന്റിൽ പിടിച്ചു വാതിൽ തുറന്നു അകത്തേക്ക് കയറി കൊണ്ടയാൾ വീണ്ടും വിളിച്ചു.
വിറക്കുന്ന കാലോടെ ലില്ലി അകത്തേക്ക് കയറി.
മനം മയക്കുന്നൊരു ഗാന്ധമാണ് ആദ്യം തന്നെ ഹൃദയം നിറച്ചത്.
അത്രയും വൃത്തിയോടെ അടുക്കി വെച്ചൊരു വലിയ മുറി..
ഒത്ത നടുവിൽ… വെളുത്ത ഷീറ്റ് വിരിച്ച വലിയൊരു കട്ടിലിൽ.. തളർച്ചയുണ്ടെങ്കിലും ഐശ്യര്യം നിറഞ്ഞൊരു മുഖം.
“ഉമ്മാ..”
പതിഞ്ഞ ആ ശബ്ദം… ഉമ്മായെന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ എന്തൊരു മധുരമാണ്..!
ലില്ലി ഷാനവാസിനെ നോക്കി കൊണ്ടോർത്തു..
ചുണ്ടുകൾക്കൊപ്പം ആ കണ്ണുകൾ കൂടി ചിരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നി ലില്ലിക്ക്.
“ഇതാരാ വന്നിരിക്കുന്നതെന്ന് നോക്കീം ഇങ്ങള് ”
ഷാനവാസ് അവരുടെ അരികിലെക്കിരുന്ന് കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ ലില്ലിയുടെ ഹൃദയം പൊട്ടി തെറിക്കാൻ പാകത്തിന് മിടിച്ചു കൊണ്ടവളെ ഭയപ്പെടുത്തി..
തുടരും…