ചതിക്കോട്ടയിലെ കനലുകൾ

## ചതിക്കോട്ടയിലെ കനലുകൾ
അന്തിവെയിൽ മായുന്ന ആ വലിയ തറവാടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് അധികാരഭാവത്തിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു **രാഘവൻ**. ദൂരെ റബ്ബർ തോട്ടങ്ങൾക്കിപ്പുറം തന്റെ സാമ്രാജ്യം വിസ്തൃതമാക്കാൻ അയാൾ പുതിയൊരു കരുനീക്കം നടത്തുകയാണ്. ചാരുകസേരയിൽ ആഞ്ഞു കിടന്ന് പുകയില മുറുക്കുന്ന അമ്മ **സരസ്വതിയമ്മയെ** നോക്കി അയാൾ തന്റെ പദ്ധതി വെളിപ്പെടുത്തി.
“അമ്മേ, ഞാൻ പറയുന്നത് ഒന്ന് ആലോചിക്ക്. നമ്മുടെ **വിനീതിന്** മുപ്പത്തിരണ്ട് വയസ്സായി. ഇനിയും എത്ര കാലം അവൻ ആ ഗൾഫിലെ മണലാരണ്യത്തിൽ കിടന്ന് കഷ്ടപ്പെടും? ഇതാ ഇപ്പോൾ മേനോൻ മാമൻ കൊണ്ടുവന്ന ഈ ആലോചന നോക്കൂ. മാമന്റെ മകൾ **അഞ്ജനയെ** വിനീത് കെട്ടിയാൽ ആ കാണുന്ന കുന്നിൻപുറവും താഴത്തെ കവലയിലെ കടമുറികളും എല്ലാം വിനീതിന്റെ പേരിലാകും. അതായത് നമുക്കും!”
സരസ്വതിയമ്മ കണ്ണട ഊരി മകനെ നോക്കി. “എടാ രാഘവാ, നീ പറയുന്നത് ശരിയാണ്. പക്ഷേ അഞ്ജനയ്ക്ക് ഒരു ദോഷമില്ലേ? അവൾക്ക് മക്കളുണ്ടാകില്ലെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അവളുടെ ആദ്യത്തെ ബന്ധം വേർപിരിയാൻ കാരണവും അതുതന്നെയല്ലേ?”
രാഘവൻ ഒരു കുടില ചിരിയോടെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. “അതുതന്നെയാണ് ഇതിലെ പ്ലസ് പോയിന്റ് അമ്മേ! അഞ്ജനയ്ക്ക് മക്കളുണ്ടാകില്ല എന്നതുകൊണ്ടാണ് മാമൻ വിനീതിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തത്. വിനീതിന് മുമ്പേ ഒരു മകളുണ്ടല്ലോ, കുഞ്ഞു മാളു. അഞ്ജനയ്ക്ക് ആ കുട്ടി സ്വന്തം മകളെപ്പോലെയാകും. അഞ്ജനയുടെ സ്വത്തെല്ലാം നമ്മുടെ കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കാം. വിനീതിന് ഒരു പെണ്ണ്, മാളുവിന് ഒരമ്മ, നമുക്ക് കുറേ കോടികൾ! ഇതിലും വലിയൊരു ഭാഗ്യം വരുമോ?”
അവരുടെ സംസാരം കേട്ട് ഉമ്മറത്തെ തൂണിന് പിന്നിൽ തളർന്നുനിൽക്കുകയായിരുന്നു **മീര**. ആ വീട്ടിലെ സർവ്വപണികളും എടുക്കുന്ന, ആരോരുമില്ലാത്ത പെണ്ണ്. വിനീതിന്റെ മകളുടെ അമ്മ. അവൾ നിലം തുടയ്ക്കുന്നതിനിടയിൽ അവളുടെ കണ്ണീർ തറയിൽ വീണ് പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിനീത് ഗൾഫിൽ നിന്ന് തിരിച്ചെത്തിയിട്ട് ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾ മാത്രമേ ആയിട്ടുള്ളൂ.
രാഘവൻ മീരയെ പുച്ഛത്തോടെ ഒന്ന് നോക്കി. എന്നിട്ട് അകത്തെ മുറിയിൽ സോഫയിലിരുന്ന വിനീതിനോട് ശബ്ദമുയർത്തി പറഞ്ഞു: “വിനീതേ, നീയെന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്? നിനക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ കണ്ടുവെച്ച ഏറ്റവും നല്ല വഴിയാണിത്. സമ്പത്തും സമാധാനവും ഒന്നിച്ച് കിട്ടും.”
വിനീത് പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. അവന്റെ നോട്ടം ജനൽക്കൽ നിൽക്കുന്ന മീരയിലായിരുന്നു. “ഏട്ടാ, എനിക്ക് ഒന്നിനും കുറവില്ലല്ലോ. എനിക്ക് അധ്വാനിക്കാൻ ശേഷിയുണ്ട്. പിന്നെ എന്തിനാണ് മറ്റൊരാളുടെ സ്വത്തിൽ കണ്ണ് വയ്ക്കുന്നത്? എനിക്ക് എന്റെ ഭാര്യയും മകളും മതി.”
രാഘവൻ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. “ഭാര്യയോ? ഏത് ഭാര്യ? ആ നിൽക്കുന്ന പാത്രമടിക്കുന്നവളോ? നിന്റെ ബുദ്ധിക്ക് എന്ത് പറ്റി വിനീതേ? ഇവളെ ഞങ്ങൾ ഈ വീട്ടിൽ നിർത്തിയത് നിന്റെ അച്ഛന്റെ ദയ കൊണ്ടാണ്. അല്ലാതെ ഇവൾ നിന്റെ കെട്ടിലമ്മയാകാൻ വേണ്ടിയല്ല.”
സരസ്വതിയമ്മയും വിനീതിനെതിരെ തിരിഞ്ഞു. “നീയിപ്പോൾ വന്ന ക്ഷീണത്തിലാണ്. അധികം സംസാരിക്കണ്ട. ഞങ്ങൾ പറയുന്നത് നിന്റെ നന്മയ്ക്കാണ്. മാളുവിനെ ഒരു രാജകുമാരിയായി വളർത്താൻ അഞ്ജനയുടെ സ്വത്ത് വേണം. മീര ഇവിടെ വെറുമൊരു വേലക്കാരിയായി നിന്നാൽ മതി. അതാണ് അവൾക്കും നല്ലത്.”
വിനീത് ഒന്നും മിണ്ടാതെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. രാഘവനും അമ്മയും മീരയെ ചീത്തവിളിച്ചുകൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ മീര കിണറ്റുകരയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ രാഘവൻ അങ്ങോട്ട് ചെന്നു.
“മീരേ, നീ അധികം മോഹിക്കണ്ട. വിനീത് അഞ്ജനയെ കെട്ടും. നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ ഈ വീട്ടിൽ ഒരു തടവുകാരിയെപ്പോലെ കഴിയാം. അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ ആ ശപിക്കപ്പെട്ട മോളെ ഇവിടെ നിർത്തിയിട്ട് നീ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും കെട്ടിയെടുത്തോ. നിന്റെ കാലുഗുണം കൊണ്ടല്ലേ നിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും മരിച്ചുപോയത്? ഈ തറവാടിന്റെ ഐശ്വര്യം കൂടി കളയാൻ നോക്കണ്ട.”
മീരയുടെ ഉള്ളിൽ കാലങ്ങളായി അടക്കിവെച്ച അഗ്നിപർവ്വതം പുകയുകയായിരുന്നു. അന്ന് രാത്രി വിനീത് അവളുടെ അരികിലെത്തി. “മീരൂ… എനിക്കറിയാം നീ അനുഭവിക്കുന്നത്. ഞാൻ നിന്നെയും കൂട്ടി പോകും.”
“എങ്ങോട്ട്? നിങ്ങളെ എവിടെയും പോകാൻ അവർ അനുവദിക്കില്ല,” മീര വിങ്ങിപ്പൊട്ടി.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മുരളി മേനോൻ വീട്ടിലെത്തി. വിവാഹനിശ്ചയത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. രാഘവൻ ആവേശത്തോടെ വിനീതിനെ വിളിച്ചു. “വിനീതേ, ദേ മാമൻ വന്നിട്ടുണ്ട്. നമുക്ക് നിശ്ചയം അടുത്ത ആഴ്ച തന്നെ നടത്താം.”
വിനീത് പുറത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ അവന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ബാഗ് ഉണ്ടായിരുന്നു. കൂടെ മീരയും കുഞ്ഞും.
രാഘവൻ അലറി. “എന്താടാ ഇത്? ഇവളെയും കൂട്ടി നീ എങ്ങോട്ടാ?”
സരസ്വതിയമ്മ മീരയെ പിടിച്ചു തള്ളി. “നിന്നെ ഞാൻ കൊല്ലും ദുഷ്ടേ… നീ എന്റെ മോനെ വശീകരിച്ച് കൊണ്ടുപോവുകയാണോ?”
പെട്ടെന്ന് മീര സരസ്വതിയമ്മയുടെ കൈ തട്ടിമാറ്റി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ മരണഭയമായിരുന്നില്ല, പകരം കത്തുന്ന പകയായിരുന്നു. അവൾ രാഘവന്റെ മുന്നിലേക്ക് നടന്നുചെന്നു.
“നിർത്തടാ നിന്റെ അഭിനയം രാഘവാ!” മീരയുടെ ശബ്ദം ആ വീട്ടിലാകെ മുഴങ്ങി.
എല്ലാവരും സ്തംഭിച്ചുപോയി. മീര തുടർന്നു: “വിനീതേട്ടൻ ഗൾഫിലായിരുന്നപ്പോൾ, രാത്രി എന്റെ മുറിയുടെ വാതിലിൽ വന്ന് മുട്ടുന്നത് മുരളി മാമൻ അറിയുന്നുണ്ടോ? നിന്റെ ഭാര്യ ഗർഭിണിയായി വീട്ടിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ സ്വന്തം അനിയന്റെ ഭാര്യയാകേണ്ടവളെ കാമക്കണ്ണോടെ നോക്കിയത് വിനീതേട്ടൻ അറിയുന്നുണ്ടോ? നിനക്ക് സ്വത്ത് വേണം, കൂടെ അന്തിയുറങ്ങാൻ ഒരു പെണ്ണിനെയും വേണം. അതിനാണ് വിനീതേട്ടനെ അഞ്ജനയുടെ അടുത്തേക്ക് പറഞ്ഞുവിടാൻ നീ പദ്ധതിയിട്ടത്. അല്ലേടാ?”
രാഘവന്റെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു. മുരളി മേനോൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. സരസ്വതിയമ്മ തളർന്ന് കസേരയിലിരുന്നു.
വിനീത് രാഘവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ തീപ്പൊരി പാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “നിന്റെ ഈ മുഖം എനിക്കറിയാമായിരുന്നു ഏട്ടാ. അതുകൊണ്ടാണ് ആരും അറിയാതെ ഞാൻ പണമുണ്ടാക്കിയതും ഇവിടെ ദൂരെ നമുക്ക് മാത്രമായി ഒരു വീട് വാങ്ങിയതും. മീര മിണ്ടാതിരുന്നത് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടാണ്, നിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം എല്ലാവർക്കും മുന്നിൽ വെളിപ്പെടാൻ വേണ്ടി.”
വിനീത് മീരയുടെ കൈ പിടിച്ചു. “പോകാം മീരൂ… ഈ ശവപ്പറമ്പിൽ നമുക്കിനി ഒരു നിമിഷം പോലും നിൽക്കണ്ട.”
“വിനീതേ… നിൽക്ക്…” സരസ്വതിയമ്മ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പിന്നാലെ ചെന്നു.
പക്ഷേ വിനീത് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല. “നിന്റെ ഈ മോൻ ചെയ്തതൊന്നും നീ അറിഞ്ഞില്ലെന്ന് പറയണ്ട അമ്മേ. എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും കൂട്ടുനിന്ന നീ എന്റെ അമ്മയല്ല, വെറുമൊരു സ്വാർത്ഥയായ സ്ത്രീ മാത്രമാണ്.”
വിനീതും മീരയും കുഞ്ഞും ആ തറവാടിന്റെ പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ, അഭിമാനം നഷ്ടപ്പെട്ട്, തലകുനിച്ച് നിൽക്കുന്ന രാഘവനെ നോക്കി മീര ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു യുദ്ധം ജയിച്ച പെണ്ണിന്റെ ഗർവ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആ വലിയ വീട് വീണ്ടും നിശബ്ദമായി. പക്ഷേ ഇത്തവണ ആ നിശബ്ദതയിൽ ഭയമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ചതിയുടെ കറ പുരണ്ട മനുഷ്യരുടെ ഒറ്റപ്പെടലായിരുന്നു.