മഴ തോരാത്ത നിഴൽവഴികൾ

ഒരു സന്ധ്യാസമയത്ത് ഗ്രാമത്തിലെ തോട്ടു വരമ്പിൽ തനിച്ചിരുന്ന് ഇരുണ്ടുകൂടുന്ന ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി സ്വന്തം വിധിയെയോർത്ത് നെടുവീർപ്പിടുകയായിരുന്നു അനഘ. പെട്ടെന്നാണ് കാൽപ്പെരുമാറ്റം കേട്ട് അവൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയത്, മുന്നിൽ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരാളായിരുന്നു berdiri നിന്നിരുന്നത്—ദേവാനന്ദ്. അവൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയവും അതിലേറെ യാചനയുമുണ്ടായിരുന്നു. “അനഘാ, നിന്റെ ചേച്ചി ചെയ്ത തെറ്റിനുള്ള പരിഹാരമായിട്ടല്ല ഞാൻ ഇത് നിന്നോട് അപേക്ഷിക്കുന്നത്,

എന്റെ ആത്മാവിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ്. എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നൂടെ നിനക്ക്? കൈവെള്ളയിൽ വച്ച് പൊന്നുപോലെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാംടി. കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ച് നിന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. എന്റെ ജീവനായി കണ്ടതല്ലേ ഞാൻ നിന്നെ… ഇനിയെങ്കിലും എന്റെ സ്നേഹം നീ മനസ്സിലാക്കൂ,” എന്ന് ദേവൻ നെഞ്ചുരുകി പറഞ്ഞപ്പോൾ അനഘയുടെ ഉള്ളം പിടഞ്ഞു. വർഷങ്ങളായി കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച വാക്കുകൾ പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ നാവിൽ നിന്ന് കേട്ടിട്ടും ഒന്നും തിരിച്ചുപറയാൻ കഴിയാതെ അവൾ തറഞ്ഞുനിന്നു.

കൈയെത്തിപ്പിടിക്കാൻ കഴിയാത്തതിനെ ആഗ്രഹിക്കരുതെന്ന് ഉള്ളിലിരുന്നാരോ അവളോട് മന്ത്രിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പ്രണയം നിറഞ്ഞുതുളുമ്പുന്ന ദേവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ ധൈര്യമില്ലാതെ, അവൾ തോട്ടു വരമ്പിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് കണ്ണീരടക്കിക്കൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് വേഗത്തിൽ നടന്നു. അവൾ കാണിച്ച അവഗണനയിൽ ദേവന്റെ ഹൃദയം തകർന്നുപോയി. ചെറുപ്പം മുതലേ അനഘയുടെ മനസ്സിൽ കുടിയേറിയ പ്രണയമായിരുന്നു ദേവൻ.

അനഘയുടെ അഹങ്കാരിയായ ചേച്ചി ആതിരയുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത കൂട്ടുകാരനായിരുന്നു ദേവാനന്ദ്. ഒരുമിച്ച് പഠിച്ചു വളർന്ന അവർ തമ്മിൽ വേർപിരിയാനാവാത്ത സൗഹൃദമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. ചേച്ചിയോടൊപ്പം വീട്ടിൽ സ്ഥിരമായി വരാറുള്ള ദേവനോട് എപ്പോഴാണ് തനിക്കൊരു ഇഷ്ടം തോന്നിത്തുടങ്ങിയതെന്ന് അനഘയ്ക്ക് ഓർമ്മയില്ലായിരുന്നു. കൗമാരത്തിലെ നിഷ്കളങ്കമായ ആഗ്രഹം വളർന്ന് യൗവനത്തിൽ തീവ്രമായ പ്രണയമായി മാറിയത് അവൾപോലും അറിഞ്ഞില്ല. ദേവന്റെ സാന്നിധ്യം എപ്പോഴും അവൾക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു,

എന്നാൽ ആ സ്നേഹം തുറന്നു പറയാൻ ഏതോ ഒരു ഭയം അവളെ എപ്പോഴും പിന്നോട്ട് വലിച്ചു. ചേച്ചിയോട് കാര്യം പറഞ്ഞാലോ എന്ന് പലപ്പോഴും കരുതിയതാണെങ്കിലും, ആതിരയെന്ന സഹോദരിയെ അവൾക്ക് ഭയമായിരുന്നു. കുടുംബത്തിൽ എപ്പോഴും താൻ മാത്രമായിരിക്കണം ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രം എന്ന സ്വാർത്ഥതയുള്ള ആളായിരുന്നു ആതിര. അനഘയുടെ സ്വപ്നങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും എന്നും ചേച്ചിയുടെ വാശികൾക്ക് മുന്നിൽ തകർന്നടിയുകയായിരുന്നു പതിവ്. അനഘ എന്ത് പഠിക്കണം, ഏത് വസ്ത്രം ധരിക്കണം എന്ന് പോലും ആതിരയാണ് തീരുമാനിച്ചിരുന്നത്;

മാതാപിതാക്കളാകട്ടെ ആതിരയുടെ വാക്കിന് മറുവാക്ക് പറയാൻ ധൈര്യമില്ലാത്തവരുമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ദേവനോടുള്ള ഇഷ്ടം ചേച്ചിയോട് പറയാനുള്ള ശ്രമം അവൾ പണ്ടേ ഉപേക്ഷിച്ചതായിരുന്നു.

എന്നാൽ മാസങ്ങൾക്ക് മുൻപ് കാര്യങ്ങൾ ആകെ മാറിമറിഞ്ഞു. അനഘയുടെ ബിരുദ പരീക്ഷാ ഫലം വന്ന് അവൾ മികച്ച വിജയം നേടിയ സന്തോഷത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ദേവാനന്ദ് അപ്രതീക്ഷിതമായി അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നത്. അവളെ അഭിനന്ദിച്ച ശേഷം ദേവൻ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് അനഘയുടെ അച്ഛനോട് തന്റെ മനസ്സ് തുറന്നു പറഞ്ഞു; താൻ അനഘയെ ജീവനുതുല്യം സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നും അവൾക്ക് സമ്മതമാണെങ്കിൽ വിവാഹപ്രായമാകുമ്പോൾ അവളെ തനിക്ക് നൽകണമെന്നും അവൻ അപേക്ഷിച്ചു.

കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാനാവാതെ അനഘ അമ്പരന്നു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് നാടകീയമായ സംഭവങ്ങൾ അരങ്ങേറിയത്. പെട്ടെന്ന് മുറിയിലേക്ക് ഓടിവന്ന ആതിര, ദേവന്റെ ഷർട്ടിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ച് അലറിവിളിച്ചു കരയാൻ തുടങ്ങി. “നമ്മളല്ലേടാ പ്രണയിച്ചത്, നമ്മളല്ലേ ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കാൻ സ്വപ്നം കണ്ടത്! എന്നെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിക്കുമെന്ന് വാക്ക് തന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ എന്റെ അനിയത്തിയെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ ഇറങ്ങിയിരിക്കുകയാണോ, എന്നെ വഞ്ചിക്കുകയായിരുന്നോ നീ?” എന്ന് ആതിര ചോദിച്ചപ്പോൾ ദേവന്റെ മുഖത്തുണ്ടായ ഞെട്ടലും നിസ്സഹായതയും അത് പച്ചക്കള്ളമാണെന്ന് വി വിളിച്ചുപറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എങ്കിലും തന്റെ ചേച്ചിയും ദേവനെ ഒരു സുഹൃത്തിനപ്പുറം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നുവെന്ന സത്യം അനഘയ്ക്ക് അപ്പോഴാണ് ബോധ്യപ്പെട്ടത്.

സത്യത്തിൽ, അനഘയോടുള്ള തന്റെ ഇഷ്ടത്തെക്കുറിച്ച് ദേവൻ ആദ്യം തന്നെ ആതിരയോട് സംസാരിക്കുകയും ആതിര സന്തോഷത്തോടെ അതിന് സമ്മതം മൂളുകയും ചെയ്തിരുന്നതാണ്. എന്നാൽ, അനിയത്തിക്ക് താനാഗ്രഹിക്കുന്ന സന്തോഷം കിട്ടരുതെന്ന കേവല സ്വാർത്ഥതയും അസൂയയും കൊണ്ടാണ് ആതിര കുടുംബത്തിന് മുന്നിൽ അങ്ങനെയൊരു നാടകം കളിച്ചത്. ആ നാടകം പൂർണ്ണമായും വിജയിച്ചു. “മൂത്ത മകളെ വഞ്ചിച്ചവന് ഇളയ മകളെ നൽകില്ല” എന്ന് അച്ഛൻ തീർത്തു പറഞ്ഞപ്പോൾ, ജയിച്ച ഭാവത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ആതിരയെയും, തൻ്റെ പരിശുദ്ധമായ സൗഹൃദം വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ആഘാതത്തിൽ തകർന്നുനിൽക്കുന്ന ദേവനെയും അനഘ നോക്കിനിന്നു. അതോടെ അവരുടെ പ്രണയവും സൗഹൃദവും അവസാനിച്ചു; പരസ്പരം കണ്ടാൽ മുഖം തിരിച്ചുകളയുന്ന അവസ്ഥയിലെത്തി.

അനഘ ദേവനുമായി യാതൊരു ബന്ധവും പുലർത്തുന്നില്ല എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താൻ ആതിര അവളെ എപ്പോഴും നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മാതാപിതാക്കളും ആതിരയുടെ പക്ഷത്ത് തന്നെ നിലയുറപ്പിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഇതാ, ആതിരയ്ക്ക് വിവാഹം ആലോചിക്കുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ അനഘയുടെ പഠനം പൂർത്തിയാക്കാൻ പോലും സമ്മതിക്കാതെ അവൾക്കും വിവാഹം ഉറപ്പിക്കാൻ മാതാപിതാക്കൾ തിടുക്കം കൂട്ടുകയാണ്. ആതിര വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് പോയാൽ അനഘ ദേവന്റെ അടുക്കലേക്ക് തിരികെ പോകാതിരിക്കാനുള്ള മുൻകരുതലായിരുന്നു അത്. സ്വന്തം അവസ്ഥയോർത്ത് അനഘയ്ക്ക് പുച്ഛം തോന്നി. പെണ്ണുകാണൽ ഉറപ്പിച്ചതുമുതൽ ദേവൻ അനഘയുടെ പുറകെ നടന്ന് ഒപ്പം വരാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും,

താൻ നാടുവിട്ടാൽ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കൊന്ന് താനും ചാകുമെന്ന ആതിരയുടെ ഭീഷണിയെ ഭയന്ന് അവൾ ഒന്നിനും തയ്യാറായിരുന്നില്ല.

എന്നാൽ കാര്യങ്ങൾ അവിടെകൊണ്ടും അവസാനിച്ചില്ല. ദിവസങ്ങൾ വേഗത്തിൽ കടന്നുപോയി, രണ്ടുപേരുടെയും വിവാഹദിനം അടുത്തു. വിവാഹത്തിന് അനഘയ്ക്ക് വാങ്ങിയതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ സ്വർണ്ണം വേണമെന്ന് വാശിപിടിച്ച്, അനിയത്തിക്കായി കരുതിവെച്ചതിൽ നിന്നും വലിയൊരു പങ്ക് തട്ടിയെടുക്കുന്ന ആതിരയെയും അതിന് മൗനാനുവാദം നൽകുന്ന അച്ഛനമ്മമാരെയും അനഘ വെറുപ്പോടെ നോക്കിക്കണ്ടു. എങ്കിലും ഉള്ളിൽ അവളൊരു വലിയ പദ്ധതി തയ്യാറാക്കി വച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. വിവാഹത്തിന് തലേന്ന് രാത്രി, പെട്ടെന്ന് ശരീരത്തിന് തളർച്ചയും കണ്ണുകൾക്ക് മയക്കവും അനുഭവപ്പെട്ട ആതിര പ്രയാസപ്പെട്ട് കണ്ണുകൾ തുറന്നുനോക്കി. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് അനഘയും ദേവാനന്ദുമായിരുന്നു.

ആ മയക്കത്തിനിടയിലും അനഘയുടെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന സ്വർണ്ണാഭരണ പെട്ടികൾ കണ്ട് ആതിരയുടെ കണ്ണുകൾ തള്ളിപ്പോയി. അനഘ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ആതിരയ്ക്ക് മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു: “അമ്പരക്കേണ്ട ചേച്ചീ, ഞാൻ നിനക്ക് ചായയിൽ ചെറിയൊരു ഉറക്കഗുളിക കലർത്തി തന്നതാണ്. നീ ഉറങ്ങിപ്പോയ ഈ സമയം കൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്കിവിടെ കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു തീർക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. എന്നും നിന്റെ വാശിയും ജയവും മാത്രം നടന്നാൽ പോരല്ലോ, എനിക്കും വേണ്ടേ ഒരു ജയം?

അത് നിന്നോട് നേരിട്ട് പറഞ്ഞിട്ട് പോകാം എന്ന് കരുതിയാണ് ഞങ്ങൾ കാത്തുനിന്നത്. ഞാൻ ദേവേട്ടന്റെ കൂടെ പോവുകയാണ്,” എന്ന് അനഘ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാനാവാതെ നോക്കുന്ന ചേച്ചിയോട് അനഘ തുടർന്നു: “ചെറുപ്പം മുതലേ ഞാൻ മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടന്ന പ്രണയമാണ് ദേവേട്ടൻ. അതുപോലെ തന്നെയാണ് ഏട്ടന് ഞാനും. ഇതെല്ലാം നിന്നോട് ഏട്ടൻ തുറന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ നീ സമ്മതിച്ചതല്ലേ? എന്നിട്ട് വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ നീ കളിച്ച നാടകം ഞങ്ങളെ തകർക്കാനായിരുന്നു. കൂടെ നടന്ന കൂട്ടുകാരനെയും അനിയത്തിയെയും ചതിക്കാൻ നിനക്ക് ഒരു മനസ്സാക്ഷിക്കുത്തും തോന്നിയില്ലല്ലോ?

അന്ന് മുതൽ ഞങ്ങൾ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു ശരിയായ ഒരു സമയത്തിനായി. ഇപ്പോൾ ആ സമയം വന്നെത്തിയിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ച് ജീവിക്കാൻ പോവുകയാണ്. ഒപ്പം, നമുക്കായി അച്ഛനമ്മമാർ വാങ്ങി വെച്ച സ്വർണ്ണവും പണവും മുഴുവനായി ഞാൻ എടുത്തിട്ടുണ്ട്. നിന്റെ വാക്ക് കേട്ട് എന്നെ മറന്ന മാതാപിതാക്കളോട് ഞാൻ ഇതെങ്കിലും ചെയ്യണ്ടേ? ഇനി ഇത് ഉണ്ടാക്കാൻ അവരെക്കൊണ്ട് കഴിയില്ല, അതുകൊണ്ട് നിനക്കായി ഇനി ഇവിടെ അധികമൊന്നും ബാക്കിയില്ല,” എന്ന് അനഘ വിജയച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. “പിന്നെ, ഞാൻ ഇനി ഇങ്ങോട്ടേക്ക് ഒരു തിരിച്ചു വരവുണ്ടാകില്ല. കല്യാണം ക്ഷണിക്കാൻ പോയ അച്ഛനും അമ്മയും വരുമ്പോൾ നീ തന്നെ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞേക്ക്.”

തളർന്ന അവസ്ഥയിലും ആതിര അലറി: “ഇതും കൊണ്ട് നീ ഇവന്റെ കൂടെ എവിടെ വരെ പോകുമെടി? നിന്നെ ഞാൻ എന്റെ കാൽച്ചുവട്ടിൽ കൊണ്ടുവരും!” അത് കേട്ട് അനഘ ശാന്തമായി തന്റെ ഫോൺ എടുത്ത് ആതിരയുടെ മുന്നിലേക്ക് നീട്ടി. അതിലെ വീഡിയോ കണ്ട ആതിരയുടെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു, അപമാനത്താൽ തല താണുപോയി. ദേവനെ തൻ്റെ കാൽക്കീഴിലാക്കാൻ വേണ്ടി അവന്റെ സുഹൃത്തായ അമീറിനെ കൂട്ടുപിടിക്കുകയും, അവനെ വിശ്വസിപ്പിച്ച് സ്വന്തം ശരീരം പ്രതിഫലമായി നൽകുകയും ചെയ്ത ആതിരയുടെ രഹസ്യ വീഡിയോ ആയിരുന്നു അത്! അനഘ പറഞ്ഞു: “ചേച്ചീ, അമീർ നിന്നെപ്പോലെ ചതിക്കുന്നവനല്ല, അവൻ ദേവേട്ടന്റെ സത്യസന്ധനായ കൂട്ടുകാരനാണ്. നീ ശരീരം കൊടുക്കാൻ തയ്യാറായപ്പോൾ അവൻ അത് ഉപയോഗിച്ചു എന്ന് മാത്രം. എനിക്ക് നിന്നോട് പുച്ഛം മാത്രമാണ് തോന്നുനന്നത്. ഇനി എന്റെയോ ദേവേട്ടന്റെയോ ജീവിതത്തിന് തടസ്സമായി നീ വന്നാൽ, നിന്റെ ഈ യഥാർത്ഥ രൂപം അച്ഛനും അമ്മയും നാട്ടുകാരും മുഴുവൻ കാണും. അതുകൊണ്ട് സൂക്ഷിക്കുന്നത് നന്ന്!”

യാത്ര ചോദിക്കുന്നതുപോലെ ഇത്രയും പറഞ്ഞ് അനഘ ദേവന്റെ കൈപിടിച്ച് ഇരുട്ടിലേക്ക് നടന്നു മറഞ്ഞു. ആതിര മങ്ങിയ കാഴ്ചയോടെ, അമ്പേ തകർന്നവളായി, സ്വന്തം സ്വാർത്ഥതയുടെ കെണിയിൽപ്പെട്ട് തോറ്റ തൊപ്പിയായി അവിടെ കിടന്നു.