നിഴൽ വീണ തീരങ്ങൾ

സുധീരന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് നിവിൻ നിശബ്ദനായി ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിനിന്നു. “എന്റെ സുധീരേട്ടാ, ഇത്രയും കാലം അനുഭവിച്ചിട്ടും നിങ്ങൾക്ക് ബോധം വന്നില്ലേ? കയ്യിലുള്ള സമ്പാദ്യവും വിയർപ്പും മുഴുവൻ അനിയന്റെയും പെങ്ങളുടെയും അക്കൗണ്ടിലേക്ക് അയച്ചു കൊടുത്തിട്ട്, ഇവിടെ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം കാര്യങ്ങൾ വരുമ്പോൾ പണമില്ലെന്ന് പറയുന്നത് കേൾക്കാൻ എനിക്ക് മടുത്തു. അവരോട് അവരവരുടെ കാര്യങ്ങൾ സ്വന്തമായി നോക്കാൻ പറ!” സുധീരന്റെ ഭാര്യ ഹേമലത (ഹേമ) അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിവന്ന് ദേഷ്യത്തോടെയാണ് ഇത് പറഞ്ഞത്. നിവിൻ സുധീരന്റെ സഹോദരനാണ്. അവൻ സിറ്റിയിൽ വലിയ ബിസിനസ് നടത്തുന്നു എന്ന് നാട്ടുകാരോട് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, വീട്ടിലെ സകല ചിലവുകൾക്കും സുധീരന്റെ ഗൾഫ് പണത്തെയാണ് ആശ്രയിച്ചിരുന്നത്. സുധീരൻ ഗൾഫിൽ ഒരു നിർമ്മാണക്കമ്പനിയിൽ പ്രൊജക്റ്റ് മാനേജരായി ജോലി ചെയ്യുകയാണ്. ചെറുപ്പത്തിലെ അച്ഛൻ മരിച്ചപ്പോൾ അമ്മയെയും അനിയൻ നിവിനെയും അനിയത്തി ശിൽപ്പയെയും വളർത്താനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം സുധീരന്റെ ചുമലിലായി. സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങളോ സന്തോഷങ്ങളോ നോക്കാതെ രാത്രിയെന്നോ പകലെന്നോ ഇല്ലാതെ അധ്വാനിച്ചാണ് സുധീരൻ കുടുംബത്തെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവന്നത്. ശിൽപ്പയുടെ വിവാഹം വലിയ തുക ചിലവാക്കി നടത്തി, അനിയന് ബിസിനസ് തുടങ്ങാൻ ലക്ഷങ്ങൾ അയച്ചുകൊടുത്തു. പക്ഷേ, അവർ സുധീരന്റെ അധ്വാനത്തിന് യാതൊരു വിലയും നൽകിയിരുന്നില്ല. എല്ലാം സുധീരന്റെ കടമയാണെന്ന മനോഭാവമായിരുന്നു അവർക്ക്.

കുടുംബത്തിലെ മൂത്ത കാരണവരായി നടന്ന് എല്ലാവരുടെയും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഏറ്റെടുക്കുന്നതിൽ സുധീരന് ഒരു പ്രത്യേക സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അത് സ്വാർത്ഥരായ സഹോദരങ്ങൾ മുതലെടുക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള വിവേകം അയാൾക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. ലളിതമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിന്ന് വന്ന ഹേമലതയ്ക്ക് കാര്യങ്ങളുടെ അവസ്ഥ വളരെ വേഗം മനസ്സിലായി. സുധീരൻ നാട്ടിൽ വരുമ്പോഴൊക്കെ അനിയനും പെങ്ങളും തന്ത്രപൂർവ്വം പണം കൈക്കലാക്കുന്നതും, അവരെ സുധീരൻ കണ്ണടച്ച് വിശ്വസിക്കുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ ഹേമയ്ക്ക് സങ്കടവും ദേഷ്യവും വന്നു. “സുധീരേട്ടാ, നിവിനും ശിൽപ്പയ്ക്കും ഇപ്പോൾ സ്വന്തമായി വരുമാനമുണ്ട്. ശിൽപ്പയുടെ ഭർത്താവ് വലിയ കമ്പനിയിലാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നത്, എന്നിട്ടും കുട്ടിക്ക് സുഖമില്ലെന്നും പറഞ്ഞ് മാസത്തിൽ ആയിരങ്ങൾ വാങ്ങുന്നത് എന്തൊരു ന്യായമാണ്? നിങ്ങളുടെ കയ്യിലെ കാശ് തീരുമ്പോൾ ഇവരൊക്കെ കൂടെയുണ്ടാകുമെന്ന് കരുതുന്നുണ്ടോ?” എന്ന് ഹേമ പലപ്പോഴും ചോദിക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ സുധീരൻ അത് ഗൗരവമായി എടുത്തില്ല. “അവർ എന്റെ കൂടെപ്പിറപ്പുകളല്ലേ ഹേമേ, ഞാനല്ലാതെ പിന്നെ ആരാണ് അവരെ സഹായിക്കുക? നീ വെറുതെ ഓരോന്ന് സങ്കൽപ്പിച്ച് കൂട്ടി മനസ്സ് വിഷമിപ്പിക്കണ്ട” എന്നായിരുന്നു സുധീരന്റെ സ്ഥിരം പല്ലവി.

തങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക അടിത്തറ തകരുകയാണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും സുധീരൻ സഹോദരങ്ങൾക്ക് കൈ അയച്ച് സഹായം നൽകുന്നത് തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ഒരു ദിവസം വീട്ടിൽ വച്ച് ശിൽപ്പ സുധീരനോട് പുതിയ കാർ വാങ്ങാനായി കുറച്ച് തുക ചോദിച്ചു. സുധീരൻ മറുത്തൊന്നും പറയാതെ താൻ ബാങ്കിൽ ഡിപ്പോസിറ്റ് ചെയ്തിരുന്ന തുകയുടെ ചെക്ക് ഒപ്പിട്ടു നൽകാൻ തുനിഞ്ഞു. ഇതുകണ്ട ഹേമ സഹികെട്ട് ശിൽപ്പയുടെ മുന്നിലേക്ക് വന്നു. “ചേച്ചി, ഇത് അല്പം കടന്ന കൈയാണ്. അടുത്ത മാസം സുധീരേട്ടന്റെ ജോലിയിൽ ചില പ്രശ്നങ്ങൾ വരാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് കമ്പനി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഞങ്ങളുടെ അടിയന്തിര ആവശ്യത്തിന് മാറ്റിവെച്ച പണമാണിത്. അളിയൻ ജോലി ചെയ്തു ഉണ്ടാക്കുന്ന കാശുകൊണ്ട് കാർ വാങ്ങട്ടെ, ഇതിൽ തൊട്ടു പോകരുത്!” ഹേമ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. ശിൽപ്പയ്ക്ക് അത് വല്ലാത്ത അപമാനമായി തോന്നി. അവൾ നാടകം കളിച്ച് കരയാൻ തുടങ്ങി. “എന്റെ ജ്യേഷ്ഠൻ എനിക്ക് തരുന്നത് ചോദിക്കാൻ നീ ആരാടി? എന്റെ കുടുംബത്തിൽ ഇളക്കിവിടാൻ വന്നതാണോ നീ?” എന്ന് ശിൽപ്പ ആക്രോശിച്ചു. ബഹളം കേട്ട് സുധീരൻ അങ്ങോട്ട് വരികയും, പെങ്ങളുടെ കരച്ചിൽ കണ്ട് നിയന്ത്രണം വിട്ട് ഹേമയോട് കോപിക്കുകയും ചെയ്തു. ആദ്യമായി അയാൾ ഹേമയുടെ നേരെ ശബ്ദമുയർത്തി, “എന്റെ കുടുംബ കാര്യങ്ങളിൽ ഇടപെടാൻ നിനക്ക് അവകാശമില്ല, ഇഷ്ടമില്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് പോകാം” എന്ന് പറഞ്ഞു.

മനസ്സ് തകർന്ന ഹേമ തന്റെ പെട്ടികൾ പാക്ക് ചെയ്ത് സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. “സുധീരേട്ടാ, നിങ്ങളെ എനിക്ക് പേടിയാണ്. സ്വന്തം കുടുംബം തകരുന്നത് കാണാൻ എനിക്ക് ശക്തിയില്ല. എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് യാഥാർത്ഥ്യം മനസ്സിലാകുന്നോ, അന്ന് മാത്രം എന്നെ വിളിച്ചാൽ മതി” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ ഇറങ്ങിപ്പോയി. മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി, ഹേമയില്ലാത്ത ആ വീട്ടിൽ സുധീരൻ ഒറ്റപ്പെട്ടു. ആ സമയത്താണ് ലോകമൊട്ടാകെ വൻ സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യം വരികയും സുധീരന്റെ ഗൾഫിലെ ജോലി നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തത്. കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന സമ്പാദ്യമൊക്കെ മുൻപേ സഹോദരങ്ങൾക്ക് കൊടുത്ത് തീർന്നിരുന്നതിനാൽ അയാൾ സാമ്പത്തികമായി പൂർണ്ണമായും തകർന്നു. നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ സുധീരൻ വലിയ കടക്കെണിയിലായി. മുൻപ് ബാങ്കിൽ നിന്ന് എടുത്ത വ്യക്തിഗത വായ്പകൾ തിരിച്ചടക്കാൻ സാധിക്കാതെ വന്നതോടെ ബാങ്ക് വീട് ലേലം ചെയ്യാനുള്ള അവസാന നോട്ടീസ് അയച്ചു. താൻ പടുത്തുയർത്തിയ ജീവിതം കൈവിട്ടു പോകുന്നത് കണ്ട സുധീരൻ, സഹായത്തിനായി അനിയൻ നിവിനെയും പെങ്ങൾ ശിൽപ്പയെയും സമീപിച്ചു.

താൻ വർഷങ്ങളോളം വഴിവിട്ട് സഹായിച്ച സഹോദരങ്ങൾ അടിയന്തിര ഘട്ടത്തിൽ കൈത്താങ്ങാകും എന്ന വലിയ പ്രതീക്ഷയിലാണ് സുധീരൻ അവരുടെ അടുത്തെത്തിയത്. എന്നാൽ അവിടെ അയാൾക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്നത് വഞ്ചനയുടെയും നിഷ്ഠൂരതയുടെയും ക്രൂരമായ മുഖമായിരുന്നു. സുധീരന്റെ അവസ്ഥയറിഞ്ഞ നിവിൻ, തനിക്ക് വലിയ ബിസിനസ്സ് നഷ്ടം സംഭവിച്ചിരിക്കുകയാണെന്നും ഒരു രൂപ പോലും തരാൻ കഴിയില്ലെന്നും പറഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞുമാറി. എന്നാൽ നിവിൻ സുധീരൻ നൽകിയ പണം ഉപയോഗിച്ച് സ്വന്തമായി വൻ തുക നിക്ഷേപിച്ച് ഒരു ഫ്ലാറ്റ് വാങ്ങിയിരുന്ന വിവരം സുധീരൻ വൈകിയാണ് അറിഞ്ഞത്. അനിയത്തി ശിൽപ്പയാകട്ടെ, “ഞങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോൾ സ്വന്തം കാര്യങ്ങൾ നോക്കാൻ തന്നെ വഴിയില്ല, ജ്യേഷ്ഠൻ സ്വന്തം കാര്യങ്ങൾ ആലോചിക്കാതെ കാശ് കളഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ തലയിൽ കെട്ടിവെക്കാൻ വരരുത്” എന്ന് പറഞ്ഞ് അയാളെ അപമാനിച്ചിറക്കി. പെങ്ങളും അനിയനും തന്നോട് കാണിച്ച ക്രൂരത സുധീരന്റെ കണ്ണുതുറപ്പിച്ചു. സ്നേഹവും കടമയും ഒക്കെ താൻ മാത്രം വിചാരിച്ചാൽ പോരെന്നും, അവർ തന്റെ രക്തത്തെ ഊറ്റിക്കുടിച്ച് ഉപേക്ഷിക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും അയാൾക്ക് വേദനയോടെ ബോധ്യപ്പെട്ടു.

വീട് ലേലത്തിലായി നഷ്ടപ്പെട്ടു. സുധീരനും വയസ്സായ അമ്മയ്ക്കും ഒരു ചെറിയ വാടകമുറിയിലേക്ക് മാറേണ്ടി വന്നു. ആരും കൂടെയില്ലാത്ത, സർവ്വതും നഷ്ടപ്പെട്ട ആ അവസ്ഥയിൽ സുധീരൻ ഹേമയെ കാണാൻ അവൾ താമസിക്കുന്ന വീട്ടിലെത്തി. കണ്ണീരോടെ നൽക്കുന്ന സുധീരനെ കണ്ട് ഹേമയ്ക്ക് ദേഷ്യമല്ല, മറിച്ച് അനുകമ്പയാണ് തോന്നിയത്. അവൾ ഒന്നും പറയാതെ അയാളുടെ കൂടെ ഇറങ്ങി ആ വാടകവീട്ടിലേക്ക് വന്നു. വാടകമുറിയിലെ പട്ടിണിയും പ്രയാസങ്ങളും നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഹേമ അയാളെ നോക്കി ചോദിച്ചു, “എന്തായി സുധീരേട്ടാ, നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം കൂടെപ്പിറപ്പുകൾ എവിടെപ്പോയി? ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായോ ആരാണ് കൂടെയുള്ളതെന്നും ആരാണ് ചൂഷണം ചെയ്തതെന്നും?” സുധീരൻ ഒന്നും പറയാനാവാതെ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു. ഹേമ അയാളുടെ കൈകൾ പിടിച്ച് ആശ്വസിപ്പിച്ചു, “സാരമില്ല, നമുക്ക് എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല. നമ്മൾ അധ്വാനിക്കുന്നവരാണ്. പൂജ്യത്തിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിയാലും നമ്മൾ വീണ്ടും ജീവിച്ചു കാണിക്കും. പക്ഷേ ഇനിയെങ്കിലും സ്വന്തം കുടുംബത്തിന് വേണ്ടി ജീവിക്കാൻ പഠിക്കണം.”

ഹേമ വെറുതെയിരുന്നില്ല. തനിക്ക് അറിയാമായിരുന്ന തയ്യൽ ജോലികൾ ചെയ്തും, സമീപത്തുള്ള ഒരു സ്ഥാപനത്തിൽ അക്കൗണ്ടന്റായി ജോലി ചെയ്തും അവൾ പണം സമ്പാദിക്കാൻ തുടങ്ങി. സുധീരനും തനിക്ക് കിട്ടാവുന്ന ചെറിയ കരാർ ജോലികൾ ഏറ്റെടുത്ത് രാത്രിയും പകലുമില്ലാതെ അധ്വാനിച്ചു. രണ്ടുപേരുടെയും കഠിനാധ്വാനവും കൃത്യമായ ആസൂത്രണവും കാരണം അവർ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികളിൽ നിന്ന് പതുക്കെ കരകയറി. കുറച്ചു വർഷങ്ങൾ കൊണ്ട് ബാങ്ക് ബാധ്യതകൾ തീർക്കുകയും, പുതിയൊരു സ്ഥലം വാങ്ങി അവിടെ തങ്ങളുടേതായ ഒരു കൊച്ചു വീട് നിർമ്മിക്കുകയും ചെയ്തു. ആ കൊച്ചു വീട് അവരുടെ സന്തോഷത്തിന്റെയും അധ്വാനത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി മാറി. ഹേമയുടെ ബുദ്ധിയും സഹനവുമാണ് തന്നെ ഈ നിലയിൽ എത്തിച്ചതെന്ന് സുധീരൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവർ രണ്ടുപേരും ഒന്നിച്ച് വളരെ സന്തോഷത്തോടെയും സമാധാനത്തോടെയും ജീവിച്ചു തുടങ്ങി.

അതിനിടയിലാണ് സുധീരൻ വീണ്ടും സാമ്പത്തികമായി രക്ഷപ്പെട്ടു എന്നും പുതിയ വീട് പണിതു എന്നും അറിഞ്ഞ് സഹോദരങ്ങൾ വീണ്ടും വരാൻ തുടങ്ങിയത്. ഒരു ദിവസം നിവിനും ശിൽപ്പയും ഒരു നാണക്കേടുമില്ലാതെ ആ പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് കടന്നുവന്നു. നൈസായി കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ച് വീണ്ടും പണം കടം ചോദിക്കുകയായിരുന്നു അവരുടെ ലക്ഷ്യം. “ജ്യേഷ്ഠാ, ബിസിനസിൽ വലിയൊരു തുകയുടെ കുറവുണ്ട്, അല്പം പണം സഹായിക്കണം” എന്ന് നിവിൻ പഴയ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു. സുധീരൻ മറുപടി പറയുന്നതിന് മുൻപ് ഹേമ മുൻപിലേക്ക് വന്നു. “ഇവിടെ നോക്ക്, ഇത് പഴയ സുധീരേട്ടനല്ല. നിങ്ങളുടെ കപട സ്നേഹം കണ്ട് വഞ്ചിക്കപ്പെടാൻ ഇനി ഇവിടെ ആരുമില്ല. ഞങ്ങളുടെ പണം എങ്ങനെ ചിലവഴിക്കണമെന്ന് ഞങ്ങൾ തീരുമാനിക്കും. അതിഥികളായി വന്നതാണെങ്കിൽ ചായ കുടിച്ച് പോകാം, അതല്ലാതെ ഇവിടുന്ന് ഒരു രൂപ പോലും കിട്ടുമെന്ന് കരുതി വരേണ്ട!” എന്ന് ഹേമ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. നിവിൻ സുധീരനെ നോക്കിയെങ്കിലും, സുധീരൻ ഹേമയുടെ കൈ ചേർത്തു പിടിച്ച് ശാന്തമായി പറഞ്ഞു, “ഹേമ പറയുന്നത് തന്നെയാണ് എന്റെയും തീരുമാനം. എന്റെ കടമകളെല്ലാം ഞാൻ പണ്ടേ ചെയ്തു തീർത്തതാണ്. ഇനി എനിക്ക് എന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം സമാധാനമായി ജീവിക്കണം.” അവരുടെ മുഖം കറുത്തു, രണ്ടുപേരും ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ അവിടെനിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോയി. സ്വന്തം ജീവിതത്തിന്റെ വില മനസ്സിലാക്കിയ സുധീരനും ഹേമയും പുഞ്ചിരിയോടെ തങ്ങളുടെ പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്ക് പരസ്പരം കൈകോർത്ത് നടന്നു.