5

“ഹലോ, ഹരിഏട്ടാ… ഇന്ന് വൈകുന്നേരം എന്നെ കൂട്ടാൻ വരാൻ പറ്റുമോ? എന്റെ ജോലി നാല് മണിക്ക് തീരും.”

ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനുള്ള ഇടവേളയിലാണ് പാർവ്വതി തന്റെ ഭർത്താവ് ഹരിയെ വിളിച്ച് ചോദിച്ചത്. അവരുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഒരു വർഷമാകുന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

“ഇന്ന് വരാൻ പാടാടാ പാർവ്വതീ… എന്റെ ഷിഫ്റ്റ് തീരാൻ ആറ് മണിയാകും. നീ ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ,” ഹരി മറുപടി നൽകി.

“എന്നാ ശരി… ഞാൻ ഓട്ടോയിൽ പൊയ്ക്കോളാം. ഏട്ടൻ കുറച്ച് നേരത്തെ വരാൻ നോക്ക് കേട്ടോ. നാളെ നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കും അവധിയല്ലേ, രാത്രി നമുക്കൊരു സിനിമയ്ക്ക് പോകാം,” പാർവ്വതി സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“ശരി മോളേ… നീ ടിക്കറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്തു വെച്ചോ, നമുക്ക് പോകാം,” ചിരിയോടെ ഹരി ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

വൈകുന്നേരം നാല് മണിയോടെ ഓഫീസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ പാർവ്വതി ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷ പിടിച്ച് ഹരിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. ഓഫീസിൽ നിന്നും അങ്ങോട്ടേക്ക് കഷ്ടിച്ച് അരമണിക്കൂറത്തെ ദൂരമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. നാലര കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഓട്ടോ വീടിന്റെ ഗേറ്റിന് മുന്നിലെത്തി.

വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ പാർവ്വതിക്ക് വല്ലാത്തൊരു അപരിചിതത്വം തോന്നി. സാധാരണയായി അവൾ വരുമ്പോൾ വീടിന്റെ മുൻവാതിൽ തുറന്നു കിടക്കാറുള്ളതാണ്, അമ്മ ഉമ്മറത്ത് കാണാറുമുണ്ട്. എന്നാൽ ഇന്ന് വീട് പൂർണ്ണമായും അടഞ്ഞുകിടക്കുകയാണ്. അപ്പോഴാണ് ഇന്ന് ശനിയാഴ്ചയായതിനാൽ അമ്മ കുടുംബശ്രീ മീറ്റിംഗിന് പോയതായിരിക്കുമെന്ന് അവൾ ഓർത്തത്.

അമ്മയെക്കൂടാതെ ആ വീട്ടിൽ ഹരിയുടെ മൂത്ത ജ്യേഷ്ഠത്തി അനുപമയുമുണ്ട്. വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് അഞ്ച് വർഷമായെങ്കിലും കുട്ടികളില്ലാത്തതിനാലും ഭർത്താവ് ദുബായിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നതിനാലും അനുപമ സ്വന്തം വീട്ടിൽ തന്നെയാണ് താമസം.

പാർവ്വതി ചെന്ന് കോളിംഗ് ബെല്ലിൽ അമർത്തിയെങ്കിലും നാട്ടിൽ കറന്റില്ലാത്തതിനാൽ ശബ്ദമുണ്ടായില്ല. അവൾ വാതിലിൽ ശക്തിയായി മുട്ടി വിളിച്ചെങ്കിലും അകത്തുനിന്നും യാതൊരു പ്രതികരണവും ഉണ്ടായില്ല. ഒടുവിൽ ബാഗിൽ നിന്നും ഫോണെടുത്ത് അനുപമയെ വിളിച്ചപ്പോൾ ‘സ്വിച്ച് ഓഫ്’ എന്നായിരുന്നു സന്ദേശം.

“ചേച്ചി ഉറങ്ങുകയായിരിക്കും,” എന്ന് കരുതി പാർവ്വതി പതുക്കെ വീടിന്റെ പുറകുവശത്തേക്ക് നടന്നു. അടുക്കള വാതിൽ തുറന്നുകിടക്കുകയാണെങ്കിൽ അതുവഴി അകത്തേക്ക് കയറാമല്ലോ എന്നവൾ ചിന്തിച്ചു.

അവൾ കരുതിയതുപോലെ അടുക്കള വാതിൽ പൂട്ടിയിരുന്നില്ല, വെറുതെ ചാരിയിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. കൈകൊണ്ട് ഒന്ന് തള്ളിയപ്പോൾത്തന്നെ വാതിൽ തുറന്നു. ഹാളിലേക്ക് കടന്ന പാർവ്വതി, അനുപമയുടെ മുറിയുടെ മുന്നിലൂടെയാണ് സ്വന്തം മുറിയിലേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. എന്നാൽ, അനുപമയുടെ അടഞ്ഞുകിടന്ന മുറിയുടെ ഹാൻഡിലിൽ പിടിച്ച് അറിയാതെ തിരിച്ചുപോയ പാർവ്വതി, ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കിയതും ആകെ തരിച്ചുനിന്നുപോയി!

## അധ്യായം 2: അവിഹിതവും ഭീഷണിയും

അവിടെ കട്ടിലിൽ അനുപമ മറ്റൊരു പുരുഷനുമായി പൂർണ്ണ നഗ്നയായി ലൈംഗിക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുകയായിരുന്നു. പരസ്പരം കെട്ടിമറിഞ്ഞ് കാമത്തിന്റെ ലോകത്തായിരുന്ന അവർ, പാർവ്വതി വന്ന് വാതിൽ തുറന്നത് പോലും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. വല്ലാത്തൊരു അറപ്പോടെ പാർവ്വതി പെട്ടെന്ന് മുഖം തിരിച്ചു.

അപ്പോഴും അകത്തുനിന്നും ആ പുരുഷന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാമായിരുന്നു: “ചേച്ചീ… ഈ സമയത്ത് ഇവിടെ ആരും വരില്ലല്ലോ അല്ലേ? എനിക്ക് ചെറിയൊരു പേടി.”

“നീ ഒന്ന് പേടിക്കാതിരിക്ക് വിപിനേ… അമ്മ കുടുംബശ്രീ കഴിഞ്ഞ് വരാൻ ആറ് മണിയാകും. ഹരിയുടെ ഡ്യൂട്ടിയും ആറ് മണിക്കേ തീരൂ. അവന്റെ ഭാര്യ ഇന്ന് ഹരിയുടെ കൂടെയേ വരൂ എന്നാണ് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. അതുകൊണ്ട് നമ്മൾ പൂർണ്ണമായും സേഫാണ്,” കാമവികാരത്താൽ തളർന്ന സ്വരത്തിൽ അനുപമ അവനെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അവരുടെ സംഭാഷണം കേട്ടതോടെ പാർവ്വതിയുടെ ഉള്ളിലെ പകപ്പ് മാറി കടുത്ത രോഷമായി മാറി. അവൾ തന്റെ കൈയിലിരുന്ന മൊബൈൽ ഫോണെടുത്ത് ഹരിയുടെ നമ്പറിലേക്ക് വിളിച്ചുകൊണ്ട് ആ മുറിയുടെ വാതിൽ ശക്തിയായി പുറത്തുനിന്ന് വലിച്ചടച്ചു.

പെട്ടെന്നുണ്ടായ കനത്ത ശബ്ദം കേട്ട് അകത്തിരുന്നവർ ഞെട്ടിയുണർന്നു.

“ചേച്ചീ… ആരോ വാതിൽ അടച്ച ശബ്ദം കേട്ടു! ആരും കണ്ടില്ലല്ലോ അല്ലേ?” വിപിന്റെ മുഖത്ത് കടുത്ത ഭയം നിഴലിച്ചു.

“അയ്യോ… ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ. ഈ സമയത്ത് വരാൻ സാധ്യതയുള്ളത് പാർവ്വതി മാത്രമാണ്,” അനുപമ വേഗം കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ്, നിലത്ത് ചിതറിക്കിടന്ന വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം വലിച്ച് വാരി ധരിച്ച് ധൃതിയിൽ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഓടി.

ഹാളിൽ നിന്ന് ഹരിയെ രണ്ടാമതും വിളിക്കുകയായിരുന്നു പാർവ്വതി. എത്രയും വേഗം ഹരിയെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചുവരുത്തുകയായിരുന്നു അവളുടെ ലക്ഷ്യം. എന്നാൽ, പെട്ടെന്ന് ഓടിയെത്തിയ അനുപമ പാർവ്വതിയുടെ കൈയിൽ നിന്നും മൊബൈൽ ഫോൺ ബലമായി പിടിച്ചുവാങ്ങി.

അവൾ പാർവ്വതിക്ക് നേരെ ചൂണ്ടുവിരൽ ഉയർത്തി ഭീഷണിപ്പെടുത്തി: “നീ ഇവിടെ കണ്ടത് ആോടെങ്കിലും പറയാനാണ് ഭാവമെങ്കിൽ എന്റെ യഥാർത്ഥ മുഖം നീ അറിയും. മിണ്ടാതെ നിന്റെ മുറിയിൽ പൊയ്ക്കോ!”

പാർവ്വതി ഒട്ടും ഭയമില്ലാതെ അനുപമയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി വീറോടെ പറഞ്ഞു: “ചേച്ചിയുടെ യഥാർത്ഥ മുഖം ഞാൻ ഇപ്പോഴാണ് കണ്ടത്. നിങ്ങൾക്ക് ഇത്തിരിയെങ്കിലും നാണമോ ഉളുപ്പോ ഉണ്ടോ ചേച്ചീ? ഗൾഫിൽ കിടന്ന് നിങ്ങളെ സുഖമായി ജീവിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി അവിടുത്തെ കഠിനമായ ചൂടിൽ ഒരു മനുഷ്യൻ കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പണം വാങ്ങി സുഖിച്ച് ജീവിച്ചിട്ട്, ഈ വീട്ടിൽ വേറൊരുത്തന് കിടന്നുകൊടുക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ മനസ്സാക്ഷി വന്നു? ഞാൻ ഇത് ഹരിഏട്ടനോട് പറയും. ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവിനെയും ഞാൻ വിളിച്ച് അറിയിക്കും!”

അപ്പോഴേക്കും മുറിയിൽ നിന്നും വസ്ത്രം ധരിച്ച് അനുപമയുടെ കാമുകനും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു. പാർവ്വതി സൂക്ഷിച്ചുനോക്കിയപ്പോഴാണ് അയാൾ തൊട്ടടുത്ത വീട്ടിലെ വിപിനാണെന്ന് മനസ്സിലായത്. അടുത്ത മാസം കല്യാണം ഉറപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന ഇരുപത്തിയേഴുകാരനായ പയ്യൻ! അനുപമയ്ക്ക് ഇരുപത്തിയഞ്ചു വയസ്സേ പ്രായമുള്ളൂ.

പാർവ്വതി വിപിനെക്കണ്ട് ഞെട്ടി നിൽക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച അനുപമ പെട്ടെന്ന് ക്രൂരമായ ഒരു ഭാവത്തിലേക്ക് മാറി. അവൾ വിപിന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു.

“വിപിനേ… നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം പുറത്തറിഞ്ഞാൽ എന്താണ് സംഭവിക്കുക എന്ന് നിനക്കറിയാമല്ലോ. ഗൾഫിലുള്ള ഏട്ടൻ അറിഞ്ഞാൽ നാട്ടിൽ വന്ന് നമ്മളെ രണ്ടുപേരെയും കൊല്ലും. ഹരി അറിഞ്ഞാൽ എന്നെ ഈ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറക്കിവിടും. നിന്റെ അടുത്ത മാസം നടക്കാൻ പോകുന്ന കല്യാണവും മുടങ്ങും. അതുകൊണ്ട്… ഇവളെ നമ്മൾ ജീവനോടെ വെക്കരുത്. നമുക്ക് ഇവളെ ടെറസിന് മുകളിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചുകൊണ്ടുപോയി താഴേക്ക് തള്ളിയിട്ട് കൊല്ലാം. മുകളിൽ തുണി ഉണക്കാൻ പോയപ്പോൾ കാല് വഴുതി വീണതാണെന്ന് എല്ലാവരോടും പറയാം. അതാണ് നമ്മൾ രണ്ടുപേർക്കും നല്ലത്!”

## അധ്യായം 3: ഭീരുത്വവും അന്ത്യവും

അനുപമയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് വിപിൻ ആകെ ഞെട്ടിപ്പോയി. അവന്റെ ശരീരം ഭയം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

“കൊല്ലണമെന്നോ? ചേച്ചീ… അതൊക്കെ വലിയ കൊലപാതകക്കേസ് ആകും. എനിക്ക് വയ്യ,” അവൻ പിന്മാറാൻ ശ്രമിച്ചു.

“ഇവളെ ഇപ്പോൾ തീർത്തില്ലെങ്കിൽ നിന്റെ കനത്ത സ്ത്രീധനം വാങ്ങിയുള്ള ആ വലിയ കല്യാണം മുടങ്ങും വിപിനേ! നീ ആഗ്രഹിച്ച ബിസിനസ്സ് ഒന്നും പിന്നെ നടക്കില്ല,” അനുപമ അവനെ പ്രകോപിപ്പിച്ചു.

എന്നാൽ വിപിൻ പൂർണ്ണമായും ഭയചകിതനായിരുന്നു. അവൻ അനുപമയുടെ കൈകൾ തട്ടിമാറ്റി. “എന്റെ പൊന്നു ചേച്ചീ… എന്നെ ഇതിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കരുത്. നിങ്ങളാണ് എന്നെ വശീകരിച്ച് ഈ കെണിയിൽ വീഴ്ത്തിയത്. ഒരു കൊലപാതകം ചെയ്യാൻ പോലും മടിയില്ലാത്ത നിങ്ങളെ എനിക്ക് പേടിയാണ്. നാളെ ചിലപ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്നെയും കൊന്നേക്കാം. എന്നെ വെറുതെ വിട്ടേക്ക്!” അത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വിപിൻ ധൃതിയിൽ വീടിന് പുറത്തേക്ക് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.

അവന്റെ ഭീരുത്വം കണ്ട് പാർവ്വതിയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പരിഹാസച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ പെട്ടെന്ന് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി അനുപമയുടെ കൈയിൽ നിന്നും തന്റെ മൊബൈൽ ഫോൺ പിടിച്ചുവാങ്ങി.

പാർവ്വതി അനുപമയെ നോക്കി കടുത്ത സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു: “ചേച്ചീ… സ്വന്തം മുഖം രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി ഒരു പാവത്തിന്റെ ജീവനെടുക്കാൻ മടിയില്ലാത്ത നിങ്ങളെപ്പോലെയുള്ളവർ ഈ ഭൂമിയിൽ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നതാണ്. ഹരിഏട്ടൻ വരുമ്പോൾ ഞാൻ ഈ കാര്യങ്ങളെല്ലാം പറയും. വെറുതെ പറയുക മാത്രമല്ല, നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും മുറിക്കുള്ളിൽ കാണിച്ച സകല വൃത്തികേടുകളും ഞാൻ എന്റെ ഫോണിൽ വീഡിയോ എടുത്തിട്ടുണ്ട്!”

അവൾ തുടർന്നു: “അതുകൊണ്ട്, നാണംകെട്ട് ജീവിക്കുന്നതിലും നല്ലത് സ്വയം ചത്തൊടുങ്ങുന്നതാണ്. ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് കൃത്യം ഒരാഴ്ച സമയം തരാം. അതിനുള്ളിൽ എനിക്കിട്ട് പണി തരാൻ നിൽക്കാതെ നിങ്ങൾ സ്വയം ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചാൽ ഈ വീഡിയോ പുറത്തുപോകില്ല. നിങ്ങളുടെ ഈ അവിഹിത ബന്ധം ആരും അറിയുകയുമില്ല. എന്തുവേണമെന്ന് ആലോചിച്ചു തീരുമാനിച്ചോ!”

അത്രയും പറഞ്ഞ് പാർവ്വതി തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു. യഥാർത്ഥത്തിൽ അവൾ വീഡിയോ ഒന്നും എടുത്തിരുന്നില്ല, അനുപമയെ ഭയപ്പെടുത്താൻ വേണ്ടി വെറുതെ പറഞ്ഞതായിരുന്നു. സ്വന്തം തെറ്റ് മറയ്ക്കാൻ മറ്റൊരാളെ കൊല്ലാൻ മടിയില്ലാത്ത ഒരു സ്ത്രീ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് മരണമാണെന്ന ദേഷ്യത്തിലാണ് അവൾ അങ്ങനെയൊരു കള്ളം പറഞ്ഞത്.

എല്ലാം കേട്ട് തകർന്നുനിൽക്കാനേ അനുപമയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. പാർവ്വതി പറഞ്ഞാൽ പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്യുമെന്ന് അവൾക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. വരും ദിവസങ്ങളിൽ കുടുംബത്തിന് മുന്നിലും സമൂഹത്തിന് മുന്നിലും അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്ന വലിയ അപമാനത്തെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചപ്പോൾ അവൾക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.

ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം കൃത്യം അഞ്ചാമത്തെ ദിവസം, വീട്ടിനുള്ളിൽ ആരുമില്ലാതിരുന്ന സമയത്ത് അനുപമ തന്റെ കിടപ്പുമുറിയിലെ ഫാനിൽ സാരിത്തുമ്പിൽ ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചു. ഒട്ടും ആഗ്രഹത്തോടെയല്ലെങ്കിലും, ജീവിച്ചിരുന്നാൽ നേരിടേണ്ടി വരുന്ന നാണക്കേടിനേക്കാൾ ഭേദം മരണം തന്നെയാണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചാണ് അവൾ ആത്മഹത്യ തിരഞ്ഞെടുത്തത്. ആ വിയോഗം കുടുംബത്തിന് വലിയൊരു സങ്കടമായി മാറിയെങ്കിലും, സത്യം പുറത്തുപറയാതെ പാർവ്വതി ആ രഹസ്യം ഉള്ളിലൊതുക്കി.

**(ശുഭം)**