by ഓഫീസിലെ തിരക്കിനിടയിൽ മറന്നുപോയ പ്രധാനപ്പെട്ട ഫയൽ എടുക്കാനായി ബൈക്ക് തിരിച്ചു വീടിനു മുന്നിലെത്തുമ്പോൾ സൂരജ് ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല തന്റെ കണ്മുന്നിൽ തെളിയാൻ പോകുന്ന ആ കാഴ്ച. ഗേറ്റ് തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിയ അവൻ ഉമ്മറത്തെ അലക്കുമെട്ടിക്ക് അരികിൽ ശ്വാസം മുട്ടി നിൽക്കുന്ന തന്റെ ഭാര്യ മീരയെ കണ്ട് തരിച്ചുപോയി.
കത്തുന്ന വെയിലിൽ, വിയർപ്പിൽ കുളിച്ചു നിൽക്കുകയാണ് അവൾ. അലക്ക് കല്ലിൽ അവൾ കുത്തിപ്പിഴിഞ്ഞ് അലക്കുന്നത് സ്വന്തം വസ്ത്രങ്ങളല്ല. അച്ഛന്റെ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ മുതൽ അനിയത്തിയുടെയും അനിയന്റെയും ഉൾപ്പെടെ ആ വീട്ടിലെ എല്ലാവരുടെയും വിഴുപ്പുകൾ അവൾ കല്ലിലിട്ട് അടിക്കുകയാണ്. വീട്ടിൽ അത്യാധുനികമായ വാഷിംഗ് മെഷീൻ ഉണ്ടായിട്ടും മീര എന്തിനാണ് ഈ സാഹസത്തിന് മുതിരുന്നത് എന്ന് സൂരജിന് മനസ്സിലായില്ല. അവൻ ഒന്നു വിളിക്കാൻ ആഞ്ഞപ്പോഴാണ് അടുക്കളഭാഗത്തുനിന്ന് തന്റെ അമ്മ ഭാനുമതിയുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നത്.
“അലക്കിക്കഴിഞ്ഞില്ലേടി നിന്റെ ഈ പാഴാട്ടം? കുറച്ചു തുണിയല്ലേ ഉള്ളൂ, അതിനിത്ര നേരം വേണോ? പൈസ കൊടുത്ത് വാങ്ങിയ മെഷീൻ കേടാക്കാൻ നിന്നെ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല. കയ്യും കാലും അനക്കി പണിയെടുത്താൽ നിന്റെ തടി കുറയുകയേ ഉള്ളൂ.” ഭാനുമതിയുടെ വാക്കുകളിൽ വിഷം കലർന്നിരുന്നു.
മീര ഒന്നും മിണ്ടാതെ തോളിലെ മുണ്ടുകൊണ്ട് മുഖത്തെ വിയർപ്പ് തുടച്ച് വീണ്ടും അലക്ക് തുടർന്നു. സൂരജിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു കനൽ എരിഞ്ഞു. ഒരു വർഷം മുമ്പാണ് മീര അവന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നത്. ഒരു സാധാരണ മധ്യവർഗ കുടുംബത്തിലെ കുട്ടിയായിരുന്നു മീര. ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞ് അച്ഛന്റെ തുച്ഛമായ വരുമാനം കൊണ്ട് കുടുംബം പുലർത്താൻ ബുദ്ധിമുട്ടിയപ്പോൾ ടൗണിലെ ഒരു സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിൽ ബില്ലിംഗ് സെക്ഷനിൽ ജോലിക്ക് പോവുകയായിരുന്നു അവൾ. അവിടെ വെച്ചാണ് സൂരജ് അവളെ കാണുന്നതും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതും.
സൂരജ് ഒരു വില്ലേജ് ഓഫീസറാണ്. സർക്കാർ ജോലിയുള്ള മകന് വലിയ വീട്ടിൽ നിന്നും ലക്ഷങ്ങൾ സ്ത്രീധനം വാങ്ങി കല്യാണം കഴിപ്പിക്കണം എന്നായിരുന്നു ഭാനുമതിയുടെ മോഹം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മീരയുടെ ആലോചന വന്നപ്പോൾ അവർ നഖശിഖാന്തം എതിർത്തു. “ദാരിദ്ര്യം പിടിച്ച ആ വീട്ടിലെ പെണ്ണിനെ എന്തിനാടാ നീ കെട്ടുന്നത്? നമുക്ക് ചേർന്ന തറവാടുകൾ എത്ര കിടക്കുന്നു.” എന്നായിരുന്നു അവരുടെ ചോദ്യം. പക്ഷേ, സൂരജ് ഉറച്ചുനിന്നു. മീരയെ അല്ലാതെ മറ്റൊരാളെ താൻ വിവാഹം കഴിക്കില്ലെന്ന് അവൻ വാശിപിടിച്ചു. ഒടുവിൽ ഗത്യന്തരമില്ലാതെ, യാതൊരു ആഡംബരവുമില്ലാതെ അമ്പലത്തിൽ വെച്ച് ലളിതമായി ആ വിവാഹം നടന്നു.
മീരയുടെ വീട്ടുകാർ തങ്ങളാൽ കഴിയുന്ന ഇരുപത് പവൻ സ്വർണ്ണം അവൾക്ക് നൽകിയിരുന്നു. അത് അവരുടെ ആയുസ്സിലെ സമ്പാദ്യമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഭാനുമതിക്ക് അതൊന്നും തികഞ്ഞില്ല. കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടും മീര ജോലിക്ക് പോകുന്നത് അവർക്ക് കുറച്ചിലായി തോന്നി. “സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥനായ മോന്റെ ഭാര്യ സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിൽ നിൽക്കുന്നത് നാട്ടുകാരെക്കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കാനാണോ?” എന്നവർ എപ്പോഴും കുറ്റപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ആറുമാസം മുമ്പ് സൂരജിന്റെ അനിയൻ സുജിത്തിന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു. പണക്കാരനായ ഒരു ബിസിനസ്സുകാരന്റെ മകളെയാണ് അവൻ വിവാഹം കഴിച്ചത്. സുജിത്തിന്റെ ഭാര്യ അഞ്ജലി ആഡംബര പ്രിയയായിരുന്നു. അവൾ വന്നതോടെ വീട്ടിലെ വിവേചനം കൂടി. അഞ്ജലിക്ക് പ്രത്യേക പരിഗണന ലഭിക്കുമ്പോൾ മീര ആ വീട്ടിലെ ഒരു വേലക്കാരിയെപ്പോലെ പണിയെടുത്തു. ഭാനുമതിക്ക് പെട്ടെന്ന് ഒരുദിവസം കാലുവേദന അഭിനയിച്ച് മീരയുടെ ജോലി നിർത്തിച്ചു. തന്നെ നോക്കാൻ ഒരാൾ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞാണ് അവരത് ചെയ്തത്. മീര തന്റെ ജോലിയും സ്വപ്നങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് ആ വീടിന്റെ നാലുചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങി.
സൂരജ് ഇതൊന്നും അറിയാതിരിക്കാൻ മീര ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അവൻ ഓഫീസിൽ പോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ ഭാനുമതിയുടെ പീഡനങ്ങൾ തുടങ്ങും. വാഷിംഗ് മെഷീൻ ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ല, മിക്സി ഉപയോഗിക്കാതെ അമ്മിക്കല്ലിൽ അരയ്ക്കണം, തുണികൾ കല്ലിലിട്ട് അലക്കണം തുടങ്ങി വിചിത്രമായ നിബന്ധനകൾ അവർ മീരയ്ക്ക് മേൽ അടിച്ചേൽപ്പിച്ചു.
സൂരജ് മറഞ്ഞുനിന്നു കേൾക്കുകയായിരുന്നു. മീര പണികൾക്കിടയിൽ കിതയ്ക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ സങ്കടം ഇരച്ചുകയറി. അവൻ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ഭാനുമതി വീണ്ടും അങ്ങോട്ട് വന്നത്.
“ഇത് കഴിഞ്ഞിട്ട് ആ ആട്ടുകല്ലിൽ ഇത്തിരി ഉഴുന്നു കൂടി ആട്ടണം. രാത്രി അഞ്ജലിക്ക് ദോശ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.” ഭാനുമതി ആജ്ഞാപിച്ചു.
മീര കിതച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. “അമ്മേ… ഇന്ന് എനിക്ക് ഒട്ടും വയ്യ. കുറച്ചു ദിവസമായി നല്ല തലകറക്കവും ക്ഷീണവും ഉണ്ട്. ഞാൻ ഇന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയിരുന്നു. ഞാൻ ഗർഭിണിയാണ് അമ്മേ… ഇത്രയും ഭാരമുള്ള പണികൾ എടുക്കരുതെന്ന് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.”
സൂരജ് ആ വാർത്ത കേട്ട് ഞെട്ടിപ്പോയി. താൻ അച്ഛനാകാൻ പോകുന്നു എന്ന സന്തോഷം അവന്റെ ഉള്ളിൽ വിരിഞ്ഞെങ്കിലും തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം ഭാനുമതി പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവനെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു.
“ഗർഭിണിയോ? എന്നിട്ടാണോ നീ ഇത് എന്നോട് പറയുന്നത്? നിനക്കിപ്പോൾ ഒരു കൊച്ചിന്റെ ആവശ്യമുണ്ടോ? ആദ്യം അഞ്ജലിക്ക് ഒരു കുട്ടിയുണ്ടാവട്ടെ. അതാണ് ഈ വീടിന്റെ ഐശ്വര്യം. നിനക്ക് സുഖിച്ചുണ്ണാൻ ഒരു കാരണം വേണമല്ലേ? നിന്റെ ഈ ഗർഭം ഇപ്പോൾ ഇവിടെ ആവശ്യമില്ല. സൂരജിന്റെ ശമ്പളം കൊണ്ട് നമുക്ക് തന്നെ തികയുന്നില്ല, അപ്പോഴാണ് ഒരു പുതിയ അതിഥി കൂടി.” ഭാനുമതി പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു.
മീര കണ്ണുനീരോടെ അവരെ നോക്കി. “അമ്മേ.. എന്തൊക്കെയാണ് ഈ പറയുന്നത്? എന്റെ കുഞ്ഞിനെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറയാൻ അമ്മയ്ക്ക് എങ്ങനെ തോന്നുന്നു?”
“മിണ്ടാതിരിക്കടി. നാളെ ഞാൻ നിന്നെ അടുത്തുള്ള ക്ലിനിക്കിൽ കൊണ്ടുപോകാം. ഇത് നമുക്ക് അലസിപ്പിച്ചു കളയാം. സൂരജിനോട് നീ ഇക്കാര്യം പറയേണ്ട. അവനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം ഇപ്പോൾ ഒരു കുട്ടി വേണ്ടെന്ന്.” ഭാനുമതിയുടെ സ്വരം കടുപ്പമേറിയതായിരുന്നു.
സൂരജിന് വിശ്വസിക്കാനായില്ല. സ്വന്തം പേരക്കുട്ടിയെ ഇല്ലാതാക്കാൻ പറയുന്ന ഒരു അമ്മ! മീര സഹിക്കുന്ന ഈ നരകം താൻ എന്തുകൊണ്ട് ഇത്രകാലം അറിഞ്ഞില്ല എന്ന് അവൻ സ്വയം ശപിച്ചു. ഒരു വലിയ യുദ്ധത്തിന് താൻ തയ്യാറാകേണ്ടി വരുമെന്ന് അവന് ഉറപ്പായി. അവൻ അവിടെ നിൽക്കാതെ രഹസ്യമായി പുറത്തുപോയി.
വൈകുന്നേരം സൂരജ് വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ മീര വല്ലാത്തൊരു മാനസികാവസ്ഥയിലായിരുന്നു. അവൾ അവന്റെ അടുത്തെത്തി സന്തോഷവും സങ്കടവും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു, “സൂരജേട്ടാ… നമുക്കൊരു കുഞ്ഞുണ്ടാകാൻ പോകുന്നു.”
അവൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. “എനിക്കറിയാം മീരേ… ഞാൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞു. അമ്മ നിന്നോട് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളും ഞാൻ കേട്ടു.”
മീര ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്ന് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. “സൂരജേട്ടാ… അവർ നമ്മുടെ കുഞ്ഞിനെ…”
“പേടിക്കണ്ട മീരേ… ആരും ഒന്നും ചെയ്യില്ല.”
അവൻ അന്നുതന്നെ മുറിയിലെ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം എടുത്തു ബാഗിലാക്കി. ഉമ്മറത്ത് വന്നിരുന്ന അച്ഛനോടും അമ്മയോടും സുജിത്തിനോടും അവൻ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. “ഞങ്ങൾ ഈ വീട് വിടുകയാണ്. എന്റെ കുഞ്ഞിന് സുരക്ഷിതമല്ലാത്ത ഒരിടത്ത് ഇനി ഞങ്ങൾ ഉണ്ടാവില്ല. അമ്മയുടെയും സുജിത്തിന്റെയും ചിലവുകൾ ഇനി നിങ്ങൾ തന്നെ നോക്കിക്കോണം. എന്റെ ശമ്പളത്തിൽ നിന്ന് ഒരു പൈസ പോലും ഇനി ഈ വീട്ടിലേക്ക് പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട.”
ഭാനുമതി തരിച്ചുപോയി. തന്റെ അഭിനയങ്ങളും പീഡനങ്ങളും മകൻ അറിഞ്ഞുവെന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലായി. സുരജ് മീരയുടെ കൈപിടിച്ച് ആ പടിയിറങ്ങി. അവൻ നേരത്തെ തന്നെ ഓഫീസിന് അടുത്തൊരു ചെറിയ വീട് വാടകയ്ക്ക് എടുത്തിരുന്നു.
അവിടെ മീരയ്ക്ക് അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്കൊപ്പം, തന്റെ കുഞ്ഞിനെ കാത്തിരിക്കാനുള്ള സമാധാനം ലഭിച്ചു. സൂരജിന്റെ തണലിൽ അവൾ വീണ്ടും ചിരിച്ചു തുടങ്ങി. സ്വന്തം കുടുംബത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിനായി നിൽക്കുമ്പോഴും അനീതിക്കെതിരെ പ്രതികരിക്കാൻ മടിക്കാത്ത ഒരാളാണ് തന്റെ ഭർത്താവെന്ന തിരിച്ചറിവ് മീരയെ കൂടുതൽ കരുത്തയാക്കി. ആ കൊച്ചു വീട് അവരുടെ സ്വർഗ്ഗമായി മാറി.