by ഓഫീസിലെ ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനിടയിലാണ് ഗൗതം ഇട്ടിരിക്കുന്ന ആ പുതിയ സ്റ്റാറ്റസ് ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടത്. അത് കണ്ടതും അഞ്ജനയുടെ ഹൃദയത്തിലൂടെ ഒരു കൊള്ളിയാൻ പാഞ്ഞുപോയി. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൾ ഫോൺ ടേബിളിൽ വെച്ചു. കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വരുന്നത് തടയാൻ അവൾ പാടുപെട്ടു. അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ അടുത്ത സുഹൃത്തും സഹപ്രവർത്തകയുമായ രശ്മി അങ്ങോട്ടേക്ക് ഓടിവന്നു.
”അഞ്ജനാ, നീ കണ്ടോ ആ ഫോട്ടോ? ഞാൻ അപ്പോഴേ നിന്നോട് പറഞ്ഞതാ, വെറുതെ അയാളുടെ പുറകെ നടന്ന് നിന്റെ മനസ്സ് കളയരുതെന്ന്! പഴയ കാമുകി പോയപ്പോൾ ഉണ്ടായ സങ്കടം മാറ്റാൻ അയാൾക്ക് നീയൊരു തണലായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവൾ തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ അയാൾ നിന്നെ പാടേ മറന്നു. കണ്ടില്ലേ, അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ച് എത്ര സന്തോഷത്തോടെയാണ് അയാൾ നിൽക്കുന്നത്!”
രശ്മി പറയുന്നത് കയ്പ്പുള്ള സത്യമാണെന്ന് അഞ്ജനയുടെ ബുദ്ധി പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, അവളുടെ ഹൃദയം അത് വിശ്വസിക്കാൻ തയ്യാറായില്ല. ഗൗതമിനെ അവൾക്ക് അത്രമേൽ വിശ്വാസമായിരുന്നു. എങ്കിലും ആ സ്റ്റാറ്റസിലെ ചിത്രം അവളുടെ മനസ്സിനെ പൊള്ളിച്ചു. മിനുസമാർന്ന ഒരു പാർട്ടിവസ്ത്രം ധരിച്ച് അതീവ സുന്ദരിയായി നിൽക്കുന്ന ശ്വേത. അവളോട് ചേർന്ന്, മുഖത്ത് പ്രസന്നമായ ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്ന ഗൗതം. ആ കാഴ്ച അഞ്ജനയുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു മുറിവുണ്ടാക്കി.
”നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ തളർന്നിരിക്കുന്നത്?” രശ്മി വീണ്ടും തുടർന്നു. “അവൾ അയാളെ ഇട്ടേച്ചു പോയപ്പോൾ കൂടെ നിന്നത് നീയല്ലേ? അയാൾക്ക് ആശ്വാസം നൽകിയതും പഴയ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവന്നതും നീയല്ലേ? എന്നിട്ടിപ്പോൾ കണ്ടില്ലേ, അവൾ ഒന്ന് വിരൽ ഞൊടിച്ചപ്പോഴേക്കും അയാൾ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിപ്പോയി. ഇതിനെയാണ് അഞ്ജനാ സ്വാർത്ഥത എന്ന് പറയുന്നത്. അയാൾ നിന്നെ വെറുമൊരു കളിപ്പാവയാക്കി മാറ്റി.”
അഞ്ജന ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അഞ്ജനയും രശ്മിയും ഒരു മൾട്ടി നാഷണൽ കമ്പനിയിലാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നത്. അവരുടെ പ്രോജക്ട് ഹെഡ് ആണ് ഗൗതം. ഗൗതമിനെ ആദ്യമായി കാണുമ്പോൾ തന്നെ അയാളുടെ ഗാംഭീര്യവും ശാന്തമായ പെരുമാറ്റവും അഞ്ജനയെ ആകർഷിച്ചിരുന്നു. അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ ആ ഇഷ്ടം ഒരു പ്രണയമായി അവളുടെ ഉള്ളിൽ വളർന്നു. അപ്പോഴാണ് അയാൾ മോഡലിംഗ് രംഗത്തുള്ള ശ്വേതയുമായി വിവാഹനിശ്ചയം കഴിഞ്ഞതാണെന്ന വാർത്ത അവൾ അറിയുന്നത്.
”ഒരു സാധാരണ നാട്ടിൻപുറത്തുകാരിയായ എനിക്ക് എവിടെയാണ് ശ്വേതയുടെ ഗ്ലാമർ?” എന്ന് സ്വയം ചോദിച്ച് അവൾ ആ പ്രണയം ഉള്ളിലൊതുക്കി. പക്ഷേ, ഇടയ്ക്കുവെച്ച് ശ്വേത മറ്റൊരാളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചതും ഗൗതമിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയതും വലിയ വാർത്തയായി. അതോടെ ഗൗതം മാനസികമായി തകർന്നു. ആരോടും സംസാരിക്കാതെ അയാൾ തന്റെ ക്യാബിനിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടി.
ആ കഠിനമായ ദിവസങ്ങളിൽ അഞ്ജനയായിരുന്നു അയാളുടെ നിഴലായി കൂടെയുണ്ടായിരുന്നത്. അവൾ ഉണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കുന്ന കാപ്പിയും, ചെറിയ തമാശകളും, കരുതലോടെയുള്ള സംസാരവും അയാളെ പഴയ നിലയിലേക്ക് എത്തിച്ചു. ഗൗതം അവളോട് പ്രണയമാണെന്ന് തുറന്നു പറഞ്ഞിരുന്നില്ലെങ്കിലും, തന്റെ സ്വകാര്യ ദുഃഖങ്ങളും കുടുംബകാര്യങ്ങളും അവളോട് മാത്രം പങ്കുവെച്ചു. അവർക്കിടയിൽ മനോഹരമായ ഒരു സൗഹൃദം പൂത്തുലഞ്ഞു. ആ സൗഹൃദത്തിന് പ്രണയത്തിന്റെ നിറമുണ്ടെന്ന് ഓഫീസിലെ എല്ലാവരും വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
തന്റെ പ്രണയം ഗൗതമിനോട് തുറന്നു പറയാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് ഇടിത്തീ പോലെ ഈ ഫോട്ടോ കാണുന്നത്. ഗൗതം രണ്ട് ദിവസം അവധിയിലാണെന്നും അത് ശ്വേതയോടൊപ്പം ചിലവഴിക്കാനാണെന്നും ഓഫീസിൽ സംസാരമുയർന്നു. സഹപ്രവർത്തകരുടെ പരിഹാസം നിറഞ്ഞ നോട്ടങ്ങളും ദയനീയമായ സംസാരവും കേൾക്കാൻ അവൾക്ക് കരുത്തുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒട്ടും ആലോചിക്കാതെ അവൾ ഒരു ലോങ്ങ് ലീവ് എഴുതി നൽകി, ആരെയും അറിയിക്കാതെ തന്റെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് വണ്ടി കയറി.
ട്രെയിനിലിരിക്കുമ്പോൾ ഗൗതം തുടരെത്തുടരെ അവളെ വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ, ഓരോ വിളിയും അവളെ കൂടുതൽ വേദനിപ്പിച്ചു. അവൾ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്തു. ജനലിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി അവൾ വിതുമ്പി. ഇനി ഒരിക്കലും ആ ഓഫീസിലേക്കില്ലെന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.
നാട്ടിലെത്തിയ അഞ്ജന വീട്ടുകാരോട് തലവേദനയാണെന്ന് പറഞ്ഞ് മുറിക്കുള്ളിൽ തന്നെ ഒതുങ്ങിക്കൂടി. പഴയ തറവാടിന്റെ ഉമ്മറത്തിരിക്കുമ്പോൾ പോലും അവളുടെ മനസ്സ് ആ ഓഫീസിലെ ഇടനാഴികളിലായിരുന്നു. എന്നാൽ പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം മുറ്റത്ത് ഒരു കാർ വന്നു നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവൾ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. അത് ഗൗതമായിരുന്നു!
അഞ്ജന അമ്പരന്നുപോയി. അവളുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അമ്മ വിളിച്ചപ്പോൾ മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ അവൾ പുറത്തേക്ക് വന്നു. ഗൗതമിന്റെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ദേഷ്യവും വിഷമവും കലർന്നിരുന്നു.
”നീ എന്തിനാ അഞ്ജനാ ആരോടും പറയാതെ ഇങ്ങനെ പോന്നത്? നിന്റെ ഫോൺ എന്താ സ്വിച്ച് ഓഫ്? ഓഫീസിൽ ആകെ ബഹളമാണല്ലോ!” ഗൗതം അല്പം ശബ്ദമുയർത്തി ചോദിച്ചു.
അഞ്ജന ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തൂവി. “മറുപടി പറയ് അഞ്ജനാ… ഞാൻ എന്തെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്തോ?”
”നിങ്ങൾ എന്തിനാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്? ആ ശ്വേതയുടെ അടുത്തേക്ക് തന്നെ പോകാമായിരുന്നില്ലേ?” അവൾ വിങ്ങലോടെ ചോദിച്ചു.
ഗൗതം ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദനായി. പിന്നെ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. “ഓ… അപ്പോൾ ആ സ്റ്റാറ്റസ് ആണല്ലേ എല്ലാത്തിനും കാരണം? അഞ്ജനാ, നീ കാണുന്നത് പോലെയല്ല കാര്യങ്ങൾ. ശ്വേതയുടെ വിവാഹം അടുത്ത ആഴ്ചയാണ്. അവൾ പോകുന്നതിന് മുൻപ് എനിക്ക് നൽകിയ ഒരു യാത്രയയപ്പ് പാർട്ടിയായിരുന്നു അത്. അവൾ ചെയ്ത തെറ്റുകൾക്ക് അവൾ മാപ്പ് ചോദിച്ചു. പഴയ സുഹൃത്തുക്കൾ എന്ന നിലയിൽ എടുത്ത ഒരു ഫോട്ടോ മാത്രമായിരുന്നു അത്.”
അഞ്ജന അവിശ്വസനീയതയോടെ അവനെ നോക്കി. “അപ്പോൾ… നിങ്ങൾ തമ്മിൽ?”
”ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഇപ്പോൾ വെറും സുഹൃത്തുക്കൾ മാത്രമാണ് അഞ്ജനാ. അവൾക്ക് അവളുടെ ജീവിതം കിട്ടി. പക്ഷേ എനിക്ക് എന്റെ ജീവിതം കണ്ടെത്താൻ നിന്നെ ആവശ്യമാണ്. നീ ലീവ് എടുത്ത് പോയപ്പോഴാണ് എനിക്ക് മനസ്സിലായത്, എന്റെ ശ്വാസം പോലും നീയാണെന്ന്. ശ്വേതയല്ല, ലോകസുന്ദരി വന്നാലും എനിക്ക് എന്റെ ഈ നാട്ടിൻപുറത്തുകാരിയെ മതി.” ഗൗതം വളരെ ആർദ്രമായി പറഞ്ഞു.
അഞ്ജനയുടെ ഉള്ളിലെ എല്ലാ സങ്കടങ്ങളും ആ നിമിഷം മഞ്ഞുപോലെ ഉരുകിത്തീർന്നു. തന്റെ പ്രണയം സഫലമായതിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ അവൾ നിറകണ്ണുകളോടെ നിന്നു. ഗൗതം മെല്ലെ അവളുടെ കൈകൾ പിടിച്ചു ചേർത്തു നിർത്തി.
”ഇനി ഒരിക്കലും എന്നെ വിട്ട് ഇങ്ങനെ ഓടിപ്പോകരുത്. നിന്റെ ഈ സ്നേഹവും കരുതലുമാണ് എനിക്ക് വേണ്ടത്. നമുക്ക് ഒന്നിച്ച് ജീവിക്കണം,” അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.
അഞ്ജന അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു. ആ പഴയ തറവാടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് പ്രണയത്തിന്റെ പുതിയൊരു വസന്തം വിരിയുകയായിരുന്നു. ആ കണ്ണുനീർ ഇപ്പോൾ സന്തോഷത്തിന്റേതായിരുന്നു.