ചെറുകഥ

കാലം കരുതിവെച്ച കണക്കുപുസ്തകം
ആ തണുത്ത പകലിലും അടുക്കളയിലെ ചൂടിൽ വിയർത്തൊലിക്കുകയായിരുന്നു മായ. പാത്രങ്ങൾ കഴുകുന്നതിനിടയിൽ കൈകൾ അറിയാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജനാലയ്ക്കപ്പുറം പെയ്യുന്ന മഴയെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ, ഉള്ളിൽ നുരഞ്ഞു പൊന്തിയ വാശിയോടെയാണ് അവൾ ആ വാക്കുകൾ പുറത്തേക്ക് വിട്ടത്.
“ഇനി ഒരൊറ്റ തവണ കൂടി നിങ്ങൾ എന്റെ ദേഹത്ത് കൈവെച്ചാൽ, ഭർത്താവാണെന്ന പരിഗണനയൊന്നും ഞാൻ കാണിക്കില്ല. തിരിച്ചു തല്ലാൻ എനിക്കും അറിയാം!”
അവളുടെ വാക്കുകളിൽ വിറയലുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും കണ്ണുകളിൽ കനൽ ജ്വലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത് കേട്ടതും സോഫയിലിരുന്ന് മദ്യപിക്കുകയായിരുന്ന അജയ് ഒരു നിമിഷം സ്തബ്ധനായി. പിന്നെ, പരിഹാസം കലർന്ന ഒരു പൊട്ടിച്ചിരിയോടെ അവൻ എഴുന്നേറ്റു. സിഗരറ്റ് കുറ്റി ചാരത്തട്ടിൽ അമർത്തി കെടുത്തിക്കൊണ്ട് അവൻ സാവധാനം അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു വന്നു.
“എന്നാപ്പിന്നെ അതൊന്നു കാണണമല്ലോ! എന്നെ തല്ലാൻ മാത്രം നീ വളർന്നോടി? എന്റെ കാശും തിന്ന്, എന്റെ തണലിൽ കഴിഞ്ഞ് എന്നെത്തന്നെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നോ?”
അജയ് അവളുടെ മുടിയിൽ ആഞ്ഞുപിടിച്ചു. മായ വേദനകൊണ്ട് പുളഞ്ഞു. “വിട് അജയ്… എനിക്ക് വേദനിക്കുന്നു… വിടാൻ!” അവൾ അവനെ തള്ളിമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയും തന്റെ ആൺകോയ്മയും തലയ്ക്കു പിടിച്ച അജയിന് ആ വിലാപങ്ങൾ വെറും വിനോദം മാത്രമായിരുന്നു. മുടിയിലെ പിടി മുറുക്കിക്കൊണ്ട് അവൻ അവളെ മുറിയിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചു. ആ രാത്രിയും മായയുടെ നിലവിളികൾ ആ ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ തട്ടി നിലച്ചു. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ അവൻ അവശേഷിപ്പിച്ച മുറിപ്പാടുകൾക്ക് ആ രാത്രിയിലെ ഇരുട്ടിനേക്കാൾ കറുപ്പായിരുന്നു.
മുറിപ്പെട്ട സ്വപ്നങ്ങൾ
മായ ഒരു സ്വകാര്യ കമ്പനിയിൽ അക്കൗണ്ടന്റായി ജോലി ചെയ്യുമ്പോഴാണ് അജയിന്റെ ആലോചന വരുന്നത്. വലിയ തറവാട്ടു മഹിമയും സർക്കാർ ജോലിയുമുള്ള അജയിനെ മകൾക്ക് ലഭിച്ചത് വലിയ ഭാഗ്യമാണെന്ന് മായയുടെ അമ്മ കരുതി. ഭർത്താവ് മരിച്ച ശേഷം കഷ്ടപ്പെട്ട് മകളെ വളർത്തിയ ആ അമ്മയ്ക്ക് അജയിന്റെ മാന്യമായ പെരുമാറ്റം വലിയ ആശ്വാസമായിരുന്നു.
“ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ സമ്പാദ്യമൊന്നുമില്ല മകനേ. മകൾക്ക് നൽകാൻ വലിയ സ്ത്രീധനമൊന്നും ഞങ്ങളുടെ കൈവശമില്ല,” എന്ന് വിവാഹത്തിന് മുൻപ് ആ അമ്മ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞിരുന്നു.
“അതൊന്നും സാരമില്ല അമ്മേ, എനിക്ക് മായയെയാണ് ഇഷ്ടം. വേറെ ഒന്നും എനിക്ക് വേണ്ട,” എന്നായിരുന്നു അജയിന്റെ അന്നത്തെ മറുപടി. എന്നാൽ വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചതോടെ കാര്യങ്ങൾ മാറി. അജയിന്റെ അമ്മ കണക്കുകൾ പറയാൻ തുടങ്ങി. എൻജിനീയറായ മൂത്ത മകന് ലഭിച്ച സ്വർണ്ണത്തെക്കുറിച്ചും പണത്തെക്കുറിച്ചും അവർ വാചാലയായി. തന്റെ മകൾക്കൊരു നല്ല ജീവിതം കിട്ടാൻ വേണ്ടി ആ പാവം അമ്മ വീടിന്റെ ആധാരം പണയപ്പെടുത്തി സ്വർണ്ണവും പണവും സംഘടിപ്പിച്ചു. ഇതെല്ലാം മായ അറിയുന്നത് വിവാഹത്തിന് ശേഷമാണ്.
വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ആദ്യ നാളുകളിൽ തന്നെ അജയിന്റെ തനിനിറം പുറത്തുവന്നു. പുറത്ത് ആരോടെങ്കിലും തോന്നുന്ന ദേഷ്യം മുഴുവൻ അവൻ തീർത്തിരുന്നത് മായയുടെ ശരീരത്തിലായിരുന്നു. ചെറിയ തെറ്റുകൾക്ക് പോലും അവൻ അവളെ ക്രൂരമായി മർദ്ദിക്കുമായിരുന്നു.
“നിന്നെപ്പോലെ ഒന്നിനും ഗതിയില്ലാത്ത വീട്ടിൽ നിന്ന് നിന്നെ ഞാൻ കെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത് എനിക്ക് തോന്നിയത് പോലെ പെരുമാറാൻ വേണ്ടിയാണടി. നിന്നെ ഇവിടെ ഇട്ടു തല്ലിക്കൊന്നാൽ പോലും ചോദിക്കാൻ ആരുമില്ലെന്ന് ഓർമ്മ വേണം!” എന്നായിരുന്നു ഓരോ തല്ലിനും ഇടയിലുള്ള അവന്റെ അലർച്ച.
തനിക്ക് ആകെയുള്ളത് പ്രായമായ അമ്മയാണെന്നും, താൻ ഇറങ്ങിപ്പോയാൽ ആ അമ്മയുടെ ജീവിതം നരകമാകുമെന്നും മായയ്ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൾ എല്ലാം സഹിച്ചു. പലപ്പോഴും ശരീരത്തിലെ പാടുകൾ മറയ്ക്കാൻ അവൾ വസ്ത്രങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു ധരിക്കുമായിരുന്നു.
അതിജീവനത്തിന്റെ പാതയിൽ
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ അജയിന്റെ പീഡനം അതിരുകടന്നു. തന്റെ നിശബ്ദത അവന് കൂടുതൽ കരുത്ത് നൽകുന്നു എന്ന് മായ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഇനിയും സഹിക്കുന്നത് ആത്മഹത്യയ്ക്ക് തുല്യമാണെന്ന് തോന്നിയ നിമിഷം അവൾ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു. അവൾ രഹസ്യമായി ഒരു വക്കീലിനെ കാണുകയും വനിതാ സെല്ലിൽ പരാതി നൽകുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ശരീരത്തിലെ പാടുകൾ ഓരോന്നും അവൾ ഫോട്ടോ എടുത്ത് സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു.
പോലീസ് അജയിനെ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചു. ഒരു സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥനായ തനിക്ക് സ്റ്റേഷനിൽ കയറേണ്ടി വന്നത് അജയിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വലിയ അപമാനമായിരുന്നു. “ഇനി അവളെ ഉപദ്രവിച്ചാൽ നിന്റെ ജോലി തെറിക്കും, അകത്തും കിടക്കും,” എന്ന് ഇൻസ്പെക്ടർ കർശനമായി മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.
സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ അജയ് കലിതുള്ളുകയായിരുന്നു. തന്റെ അഭിമാനം മായ തകർത്തു എന്ന ചിന്ത അവനെ വേട്ടയാടി. “എന്നെ പോലീസിനെക്കൊണ്ട് ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നോ? ഇതിനൊരു അറുതി വരുത്തിയിട്ട് തന്നെ ബാക്കി കാര്യം,” അവൻ ഉള്ളിൽ മന്ത്രിച്ചു. അവൻ ഒരു വലിയ കത്തി തന്റെ ബൈക്കിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചു.
ജോലി കഴിഞ്ഞ് വരുന്ന മായയെ ആക്രമിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അവന്റെ ലക്ഷ്യം. എന്നാൽ മായയുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി പോലീസ് നിരീക്ഷണം ഉണ്ടായിരുന്നു. വീട്ടിലേക്കുള്ള വിജനമായ വഴിയിൽ വെച്ച് അജയ് കത്തിയും വീശി അവളുടെ നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു. “ഇന്ന് നിന്റെ അന്ത്യമാണ് മായേ!” അവൻ ആക്രോശിച്ചു.
പക്ഷേ, അടുത്ത നിമിഷം പതിയിരുന്ന പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ അവനെ കീഴ്പ്പെടുത്തി. ഉണ്ടായ മൽപ്പിടുത്തത്തിനിടയിൽ അജയ് ബാലൻസ് തെറ്റി റോഡരികിലെ ആഴമുള്ള താഴ്ചയിലേക്ക് തലകുത്തി വീണു. വീഴ്ചയുടെ ആഘാതത്തിൽ അവന്റെ നട്ടെല്ലിന് ഗുരുതരമായ പരിക്കേറ്റു.
വിധിയുടെ തിരിച്ചടി
ആശുപത്രി കിടക്കയിൽ ബോധം തെളിയുമ്പോൾ അജയ് ഒരു ജീവച്ഛവമായി മാറിയിരുന്നു. ഡോക്ടർമാർ വിധി എഴുതി: “ഇനി ഒരിക്കലും ഇയാൾക്ക് എഴുന്നേറ്റ് നടക്കാൻ കഴിയില്ല. കഴുത്തിന് താഴേക്ക് ചലനശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”
അജയിന്റെ കുടുംബം പെട്ടെന്ന് മാറി ചിന്തിച്ചു. അതുവരെ അവന്റെ അഹങ്കാരത്തിന് കൂട്ടുനിന്നവർക്ക് ഇപ്പോൾ അവൻ ഒരു ഭാരമായി തോന്നി. ചികിത്സയ്ക്കും ശുശ്രൂഷയ്ക്കും വലിയ തുകയാകുമെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവർ കൈമലർത്തി. ഒടുവിൽ അവർ മായയുടെ അടുത്തെത്തി.
“മോളേ, നീ ഞങ്ങളോട് ക്ഷമിക്കണം. അവനെ നീ തന്നെ നോക്കണം. നിനക്കല്ലേ അവന്റെ കാര്യങ്ങൾ അറിയാവുന്നത്… അവൻ പാവമാ…” അവർ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവളുടെ കാലുപിടിച്ചു.
മായ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവൾ അപ്പോഴേക്കും തന്റെ അധ്വാനം കൊണ്ട് അമ്മ പണയപ്പെടുത്തിയ വീടിന്റെ ആധാരം തിരിച്ചെടുത്തിരുന്നു. അവൾ അജയിനെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാമെന്ന് സമ്മതിച്ചു.
ഇന്ന്, മായയുടെ വീടിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ അനങ്ങാൻ കഴിയാതെ അജയ് കിടക്കുകയാണ്. മായ രാവിലെ ജോലിക്ക് പോകുന്നതിന് മുൻപ് അയാൾക്ക് കൃത്യമായി ഭക്ഷണവും മരുന്നും നൽകും. വൈകുന്നേരം വരുമ്പോൾ അയാളെ വൃത്തിയാക്കും. പക്ഷേ, അവൾ അയാളോട് ഒരു വാക്കുപോലും സംസാരിക്കാറില്ല.
ഒരിക്കൽ അജയ് വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവളോട് ചോദിച്ചു, “മായേ… നീ എന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നത്? എന്നെ കൊന്നു കളഞ്ഞൂടായിരുന്നോ? എന്തിനാ ഈ നരകം നീ എനിക്ക് നൽകുന്നത്?”
മായ ശാന്തമായി അയാളെ നോക്കി പറഞ്ഞു, “കൊന്നാൽ നിന്റെ വേദന പെട്ടെന്ന് തീരും അജയ്. പക്ഷേ, ഇപ്പോൾ നീ അനുഭവിക്കുന്ന ഈ നിസ്സഹായാവസ്ഥയുണ്ടല്ലോ… നീ എന്നോട് ചെയ്ത ഓരോ ക്രൂരതയും ഓർത്ത് ഈ കിടപ്പ് കിടക്കുന്നത്… അതാണ് നിനക്കുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ശിക്ഷ. എന്റെ ചിലവിൽ, എന്റെ കാരുണ്യത്തിൽ ശ്വസിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ആ പഴയ ആൺകോയ്മ എവിടെപ്പോയി?”
അജയ് മറുപടിയില്ലാതെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. കണ്ണുനീർ അവന്റെ കവിളുകളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി. പുറത്ത് മഴ പെയ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു. മായ അടുക്കളയിൽ സമാധാനത്തോടെ ചായ തിളപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ ആരോടും പരാതിയില്ല. ജീവിതം അവളെ പഠിപ്പിച്ച ഏറ്റവും വലിയ പാഠം ‘അതിജീവനം’ എന്നതായിരുന്നു. കാലം തന്റെ കണക്കുപുസ്തകത്തിൽ ഓരോരുത്തർക്കുമുള്ള ശിക്ഷ കൃത്യമായി എഴുതിവെച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.