ചതുരംഗപ്പലകയിലെ കരുക്കൾ

# ചതുരംഗപ്പലകയിലെ കരുക്കൾ
## അധ്യായം 1: അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഭീഷണി
പഴയ മരവാതിലിൽ അമർന്ന കൈകൊണ്ടുള്ള തട്ട് കേട്ടാണ് മാധവി ഞെട്ടിയുണർന്നത്. പുറത്തു പെയ്യുന്ന കനത്ത മഴയുടെ ശബ്ദത്തിനിടയിലും ആ തട്ടിന്റെ താളം അവൾക്ക് പരിചിതമായിരുന്നു. ഭയത്തോടെയും അതേസമയം അടക്കിപ്പിടിച്ച അമർഷത്തോടെയും അവൾ ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. കട്ടിലിൽ അരയ്ക്ക് താഴെ തളർന്നു കിടക്കുന്ന തന്റെ ഭർത്താവ് ജയദേവൻ അസ്വസ്ഥനായി കണ്ണുകൾ തുറക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു.
“മാധവി… ആരാണ് ഈ സമയത്ത്? അയാളാണോ?” ജയദേവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ദയനീയതയും വേവലാതിയും കലർന്നിരുന്നു.
മാധവി മറുപടി പറയാതെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ വാതിലിന്റെ കുറ്റി നീക്കി. വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടതും അകത്തേക്ക് കയറിവന്നത് ആ നാട്ടിലെ പ്രമാണിയും പലിശക്കാരനുമായ ഭാസ്കരൻ ആയിരുന്നു. നനഞ്ഞൊട്ടിയ മുണ്ടും തോളിലെ തോർത്തുമStringമായി നിൽക്കുന്ന അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വന്യമായ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.
“എന്താ ഭാസ്കരാ… ഈ അർദ്ധരാത്രിയിൽ? തന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ അടുത്ത ആഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ പണം തരാമെന്ന്?” മാധവി വാതിൽക്കൽ തടസ്സം നിന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
ഭാസ്കരൻ അവളെ വകഞ്ഞുമാറ്റി അകത്തേക്ക് കയറി. ഹാളിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മാധവിയുടെ മുഖത്തെ പരിഭ്രമം അയാൾ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ നനഞ്ഞ മുടിയും, ഭയത്താൽ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളും അയാളിലെ കാമുകനെ ഉണർത്തി. ഒരു വഷളൻ ചിരിയോടെ അയാൾ പറഞ്ഞു:
“തിരിച്ചു കിട്ടില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും നിന്റെയീ തൊലിവെളുപ്പും അഴകും കണ്ടിട്ട് തന്നെയാണ് മാധവീ ഞാൻ അന്ന് ചോദിച്ച ഉടനെ ആ കാശിറക്കിയത്. അതിപ്പോ അഞ്ചു ലക്ഷം രൂപയുണ്ട്. പലിശ വേറെയും.”
കട്ടിലിൽ കിടന്നിരുന്ന ജയദേവൻ ഇത് കേട്ട് വേദനയോടെയും ദേഷ്യത്തോടെയും കൈകൾ കട്ടിലിന്റെ വശങ്ങളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. “വൃത്തികേട് പറയരുത് ഭാസ്കരാ… ഞാനൊരുത്തൻ അവളുടെ ഭർത്താവായി ജീവനോടെ ഇവിടെയുള്ളപ്പോൾ, എന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ നിനക്ക് ഇതൊക്കെ പറയാൻ കഴിയുന്നു?”
ഭാസ്കരൻ ഉറക്കെ പരിഹസിച്ചു ചിരിച്ചു. അട്ടഹാസം ആ ചെറിയ വീടിന്റെ ചുമരുകളിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു.
“ഭർത്താവെന്ന് പേര് മാത്രമല്ലേ ഉള്ളൂ ജയദേവാ.. അരയ്ക്ക് താഴേക്ക് തളർന്നു കിടക്കുന്ന നീ ഇവൾക്ക് എന്ത് സുഖം കൊടുക്കാനാണ്? അവളും ചോരയും നീരുമുള്ള ഒരു പെണ്ണല്ലേ… ആഗ്രഹങ്ങളൊക്കെ കാണും. നീ ഒന്ന് കണ്ണടച്ചാൽ, ഇനി മുതൽ ബാക്കി കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം. ഇവളെ… ഇവളെ ആ തിരുവാതിര ഞാറ്റുവേലയ്ക്ക് കുളക്കടവിൽ കണ്ട അന്ന് മുതൽ എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു കൊതി കയറിയതാണ്…”
ഭാസ്കരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മാധവി വല്ലാതെ ചൂളിപ്പോയി. അപമാനത്താൽ അവളുടെ ശരീരം വിറച്ചു. ജയദേവന്റെ ഉള്ളിൽ ആ വാക്കുകൾ ആണി തറയ്ക്കുന്നത് പോലെ കയറി. അവൻ കിടക്കയിൽ കിടന്ന് അമറി.
“വീട്ടിൽ കയറി വന്ന് വൃത്തികേട് പറയരുത് ഭാസ്കരാ! താനെന്താ കരുതിയത്? ഞാനിവിടെ വികാരം മൂത്ത് വഴിപിഴച്ചു നിൽക്കുകയാണെന്നാണോ? എന്നാൽ തനിക്ക് തെറ്റി. തന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് ക്യാഷ് വാങ്ങിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, പിച്ചയെടുത്തിട്ടായാലും ഞാനത് കൃത്യമായി തിരിച്ചു തരും. എന്റെ ഭാര്യയുടെ മേൽ നിന്റെ കണ്ണ് വേണ്ടാ!” മാധവി കലിതുള്ളിക്കൊണ്ട് അലറി.
എന്നാൽ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് വീണ്ടുമൊന്ന് പരിഹാസത്തോടെ പുഞ്ചിരിക്കുകയാണ് ഭാസ്കരൻ ചെയ്തത്. അയാൾ സിഗരറ്റ് എടുത്തു കത്തിച്ച് പുക പുറത്തേക്ക് വിട്ടു.
“അഞ്ചു ലക്ഷം രൂപ… പിച്ചയെടുത്തിട്ട്… നടന്നത് തന്നെ! നടക്കുന്ന വഴി വല്ലതും പറയ് എന്റെ മാധവീ… ഈ നാട്ടിൽ നിനക്ക് ആരാണ് അത്രയും തുക പിച്ച തരാൻ ഉള്ളത്?”
മാധവിയുടെ ആവേശം കെട്ടടങ്ങുവാൻ ആ വാക്കുകൾ ധാരാളമായിരുന്നു. തല താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്ന അവളെയോർത്ത് ജയദേവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൻ ഒച്ച താഴ്ത്തി, യാചനയോടെ പറഞ്ഞു:
“ഭാസ്കരാ… നീ ഇങ്ങനെ കണ്ണിച്ചോരയില്ലാതെ സംസാരിക്കല്ലേ. ഞങ്ങളുടെ അവസ്ഥ മുതലെടുക്കുകയാണോ നീ? നിനക്ക് അറിയാമല്ലോ… മൂന്ന് വർഷം മുൻപ് ആ ഹൈവേയിൽ വച്ച് ആക്‌സിഡന്റ് പറ്റി ഈ നാട്ടിലേക്ക് വന്ന് ഞാൻ ഇങ്ങനെ എണീക്കാൻ വയ്യാതെ കിടപ്പ് തുടങ്ങിയതോടെ ഇവിടുത്തെ നല്ലവരായ നാട്ടുകാർ പിരിവിട്ടു തരുന്നതും പലരും സഹായിക്കുന്നതുമൊക്കെയാണ് ഞങ്ങളുടെ ഏക വരുമാനം. ഞങ്ങളുടെ കഷ്ടതകൾ പൂർണ്ണമായി മനസിലാക്കി ഈ വീടിന്റെ വാടക പോലും വീട്ടുടമസ്ഥനായ രാഘവേട്ടൻ വാങ്ങാറില്ല. നാട്ടുകാർ സംഘടിച്ചു പിരിവിട്ടാണ് ഓരോ മാസവും ഞങ്ങളുടെ മരുന്നിനും ചിലവിനുള്ളതുമായ തുക തരുന്നത്. അതിനിടയിലാണ് എന്റെ അടിയന്തര ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്ക് നിന്റെ അടുത്തുനിന്ന് കടം വാങ്ങേണ്ടി വന്നത്. അത്രയ്ക്ക് ഗതികെട്ട് ജീവിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ അവസ്ഥയറിഞ്ഞിട്ടും നിനക്ക് ഞങ്ങളെ ഇങ്ങനെ ദ്രോഹിക്കണോ?”
ഭാസ്കരൻ സിഗരറ്റ് കുറ്റി നിലത്തിട്ട് കാലുകൊണ്ട് നசுക്കി. എന്നിട്ട് ജയദേവന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നു.
“എന്റെ ജയദേവാ… അവസരങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രമേ നമ്മളെ തേടി വരുള്ളൂ. എനിക്കിപ്പോ കിട്ടിയിരിക്കുന്നത് വളരെ വലിയൊരു അവസരമാണ്. നിന്റെ ഭാര്യ ദേ ഇവൾ, ഈ മാധവി… എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു മോഹമായി കടന്നു കൂടിയിട്ട് നാളുകൾ കുറെയായി. ഇപ്പോഴാണ് ആ ആഗ്രഹം നേടിയെടുക്കുവാൻ എനിക്കൊരു നല്ല അവസരം ലഭിച്ചത്. കടം വീട്ടാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ജാമ്യം നിൽക്കേണ്ടത് ഇവളാണ്. അത് വിട്ടു കളയാൻ എനിക്ക് മനസ്സ് വരുന്നില്ലെടാ ചങ്ങാതി…”
അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അയാൾ വീണ്ടും മാധവിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു. അവളുടെ താടിക്ക് പിടിക്കാൻ കൈയോങ്ങി. മാധവി പെട്ടെന്ന് പിന്നോട്ട് മാറി.
“മാധവി.. നല്ലോണം ആലോചിക്ക് നീ. രൂപ ഒന്നും രണ്ടുമല്ല.. അഞ്ചു ലക്ഷമാണ്. നീ ഒന്ന് മനസ്സ് വച്ചാൽ, എനിക്ക് വഴങ്ങിത്തന്നാൽ ആ അഞ്ചു ലക്ഷത്തിന്റെ കടം ഞാൻ എഴുതിത്തള്ളും. അത് മാത്രമല്ല, ഇനിയുള്ള കാലം നിങ്ങളുടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും, ജയദേവന്റെ ചികിത്സയടക്കം കൃത്യമായി ഞാൻ നോക്കും. ആലോചിക്ക്… നല്ലോണം ആലോചിക്ക്. ഇന്ന് രാത്രി ഞാൻ വീണ്ടും വരും. മറുപടി എന്തായാലും എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി പറയണം നീ. പക്ഷേ ഉത്തരം നെഗറ്റീവ് ആണെങ്കിൽ… നാളെ.. നാളെ വെളുക്കുമ്പോൾ ഞാനൊരു വരവ് കൂടി വരും. അത് പക്ഷെ നിങ്ങൾക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയില്ല. ഈ വീടും ജയദേവന്റെ ജീവനും വരെ ഇല്ലാതാകും…”
വളരെ ക്രൂരമായ ആ ഭീഷണിയോടെയാണ് ഭാസ്കരൻ അവസാനിപ്പിച്ചത്. അയാൾ പെയ്യുന്ന മഴയിലേക്ക് ഇറങ്ങി, ഇരുട്ടിലേക്ക് നടന്നു മറഞ്ഞു. അയാൾ പുറത്തേക്ക് നടന്നിറങ്ങി പോകുമ്പോൾ നടുക്കത്തിൽ പരസ്പരം നോക്കുകയായിരുന്നു ജയദേവനും മാധവിയും.
“കാര്യങ്ങളെല്ലാം കൈവിട്ടു പോകുമോ മാധവീ… നമുക്ക് ഇവിടുന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ പറ്റുമോ?” ഒരു വലിയ നടുക്കം ജയദേവന്റെ മിഴികളിൽ തെളിയുമ്പോൾ, മാധവിയുടെ ഉള്ളിൽ എന്തോ വലിയൊരു തീരുമാനം ഉറച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ ജയദേവന്റെ കൈകൾ മുറുകെ പിടിച്ചു.
## അധ്യായം 2: ആ നടുക്കുന്ന രാത്രി
രാത്രിയായപ്പോഴേക്കും മഴ ശക്തിപ്പെട്ടു. കാറ്റും ഇടിയും ഇടകലർന്ന അന്തരീക്ഷം. പറഞ്ഞ പ്രകാരം ഭാസ്കരൻ കൃത്യം പന്ത്രണ്ട് മണിക്ക് വീണ്ടുമെത്തി. മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിലായിരുന്നു അയാൾ. തുടരെ തുടരെ വാതിലിൽ ശക്തമായി തട്ടി വിളിക്കവേ, മറ്റൊരു പോംവഴിയുമില്ലാതെ മാധവി പതിയെ വാതിൽ തുറന്നു.
വാതിൽ തുറന്ന മാത്രയിൽ, മുറ്റത്തെ വെളിച്ചത്തിൽ മാധവിയുടെ രൂപം കണ്ട് അയാൾ കണ്ണാലൊന്നുഴിഞ്ഞു. അവൾ ഒരു സാധാരണ സാരിയാണ് ധരിച്ചിരുന്നതെങ്കിലും ഭയവും ഉത്കണ്ഠയും അവളുടെ ഭംഗി വർദ്ധിപ്പിച്ചതുപോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി.
“കൊള്ളാം… ഇന്നിച്ചിരി അഴക് കൂടിയിട്ടുണ്ടല്ലോ നിനക്ക്!” ഭാസ്കരൻ ലഹരി മൂത്ത ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
അയാൾ ബലമായി ഉള്ളിലേക്ക് കയറി വാതിൽ പുറകിൽ നിന്ന് വലിച്ചടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു. മാധവി പിന്നോട്ട് മാറി മാറി ചുവരിലിടിച്ചു നിന്നു.
“പ്ലീസ്… ഭാസ്കരാ, നിങ്ങൾ ഇവിടെ പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കരുത്. ഞങ്ങളെ സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാൻ അനുവദിക്കണം. പണം ഞാൻ എങ്ങനെയെങ്കിലും തരാം.” അവൾ കൈകൂപ്പി കെഞ്ചി.
പക്ഷേ, കാമാന്ധനായ ഭാസ്കരൻ അതൊന്നും കേൾക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അയാൾ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.
“ഒന്ന് വഴങ്ങി താ നീ.. ആരും ഒന്നും അറിയാൻ പോകുന്നില്ല. കാശ് എത്ര വേണമെങ്കിലും ഞാൻ തരാം.”
മറുപടി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ തന്റെ മടിശ്ശീലയിൽ നിന്നും പുതിയ അയ്യായിരത്തിന്റെ ഒട്ടനവധി നോട്ടുകളടങ്ങിയ ഒരു വലിയ കെട്ട് എടുത്ത് മാധവിയുടെ മുഖത്തിന് നേരെ കാട്ടി. എന്നാൽ ഭയന്നോടിയ മാധവി നേരെ ജയദേവൻ കിടന്നിരുന്ന കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് ഓടിക്കയറി.
“ഹാ.. മൂഡ് കളയല്ലേ മാധവീ.. എന്തിനാണ് അവൻ കിടക്കുന്ന ആ മുറിയിലേക്ക് പോകുന്നത്? നമുക്ക് അടുത്ത മുറിയിൽ ഇരിക്കാം…”
അവളുടെ പിന്നാലെ ഓടി ആ മുറിയിലേക്ക് കയറിയ ഭാസ്കരൻ പെട്ടെന്ന് ഒരു നിമിഷം ആകെ ഞെട്ടിപ്പോയി. കാരണം, ആ കട്ടിലിൽ ജയദേവൻ ഇല്ലായിരുന്നു! കട്ടിലിലെ വിരിപ്പുകൾ അലങ്കോലമായി കിടന്നിരുന്നു.
“ജ… ജയദേവൻ എവിടെ?” മുന്നിലായി നിന്നിരുന്ന മാധവിയോട് ചോദിക്കുമ്പോൾ ഭാസ്കരനിൽ വലിയൊരു പരുങ്ങലും ഭയവും ഉടലെടുത്തിരുന്നു.
അരയ്ക്ക് താഴെ തളർന്ന ഒരാൾ എങ്ങനെ കട്ടിലിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമാകും? എന്നാൽ ആ ചോദ്യം കേൾക്കെ മാധവിയുടെ ഭയമെല്ലാം എങ്ങോ മറഞ്ഞു. അവളുടെ മിഴികളിൽ പതിയെ ഒരു ക്രൂരമായ അഗ്നി എരിയാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ പരിഹാസവും ക്രൂരതയും നിറഞ്ഞ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. അവളുടെ ആ ഭാവമാറ്റം കണ്ട് സംശയത്തിൽ നിന്ന ഭാസ്കരൻ പെട്ടെന്ന് ആകെ അന്ധാളിച്ചു പോയി.
പെട്ടെന്ന്, ആ ഇരുണ്ട മുറിയുടെ വാതിലിന് പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു നിഴൽ രൂപം പുറത്തേക്ക് വന്നു. കയ്യിൽ കനത്തൊരു ഇരുമ്പ് വടിയുമായി പൂർണ്ണ ആരോഗ്യത്തോടെ നിവർന്നു നിൽക്കുന്ന ജയദേവനായിരുന്നു അത്!
ഭാസ്കരൻ ഞെട്ടിവിറച്ചു കൊണ്ട് പിന്നോട്ട് മാറാൻ ആഞ്ഞെങ്കിലും, ജയദേവന്റെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന ഇരുമ്പ് വടി സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് ഭാസ്കരന്റെ തലയിലേക്ക് പതിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഒരു ദീനരോദനം പോലും പുറത്തുവരുന്നതിന് മുൻപ് ഭാസ്കരൻ തറയിലേക്ക് വീണു. തലയിൽ നിന്ന് ചോര ഒലിച്ചിറങ്ങി നിലത്തെ പായയിലേക്ക് പടർന്നു. അയാൾ സംഭവസ്ഥലത്തു വച്ച് തന്നെ മരണപ്പെട്ടു.
മാധവിയും ജയദേവനും പരസ്പരം നോക്കി തങ്ങളുടെ പ്ലാൻ വിജയിച്ചതിന്റെ ആശ്വാസത്തിൽ പുഞ്ചിരിച്ചു. അവർ ആ രാത്രി തന്നെ ചില കാര്യങ്ങൾ കൃത്യമായി പ്ലാൻ ചെയ്തു.
## അധ്യായം 3: നാട്ടുകാരുടെ പ്രതികരണം
പിറ്റേന്ന് പ്രഭാതം വിടർന്നത് ആ ഗ്രാമത്തെ ഒന്നാകെ ഞെട്ടിക്കുന്ന ഒരു വാർത്ത കേട്ടിട്ടാണ്.
“പലിശക്കാരൻ ഭാസ്കരൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു!”
നാട്ടിലെ ചായക്കടയിലും കവലകളിലും ആളുകൾ കൂട്ടം കൂടി നിന്ന് ഇതേക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“ആ ജയദേവന്റെ വീട്ടിൽ രാത്രി ചെന്ന് കയറി അവൻ പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയത്രേ. മാധവിയെ കയറി പിടിച്ചെന്നാണ് കേൾക്കുന്നത്. പാവം ആ കൊച്ച് ജീവൻ രക്ഷാർത്ഥം കൈയിൽ കിട്ടിയ എന്തോ എടുത്ത് തലയ്ക്ക് അടിച്ച് കൊടുത്തതാ… ആള് സ്പോട്ടിൽ തീർന്നു.” നാട്ടുകാരനായ കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു.
“അവന് ഇത് തന്നെ വേണം! ഈ നാട്ടിലെ എത്ര പെണ്ണുങ്ങളെ അവൻ ചതിച്ചിട്ടുള്ളതാ. കാശ് കടം കൊടുക്കും, ഒടുക്കം കൊള്ളപ്പലിശ ചേർത്ത് തിരിച്ചടക്കാൻ പറ്റാത്ത വിധം ആക്കി ആ കുടുംബത്തിൽ കയറി പെണ്ണ് പിടിക്കും. ഇതല്ലേ അവന്റെ സ്ഥിരം പരിപാടി? പാവം എഴുന്നേൽക്കാൻ വയ്യാതെ കിടക്കുന്ന ജയദേവന്റെ വീട്ടിലും ഇതേ തോന്ന്യവാസം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചതാ. അവൾ മാധവി… നല്ല കുടുംബത്തിൽ പിറന്നവളാ. അവളുടെ കൈകൊണ്ട് തീരാനായിരുന്നു ഭാസ്കരന്റെ വിധി.” മറ്റൊരു നാട്ടുകാരനായ നാരായണൻ കൂട്ടിചേർത്തു.
നാട്ടുകാരെല്ലാം ജയദേവനും മാധവിയ്ക്കുമൊപ്പമായിരുന്നു. പോലീസ് സ്ഥലത്തെത്തി അന്വേഷണം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് മെമ്പറുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നാട്ടുകാർ പോലീസിനെ തടഞ്ഞു.
“സാറേ… മാധവി ഈ ചെയ്തത് വെറുമൊരു സ്വയരക്ഷാർത്ഥം ഉള്ള കൊലപാതകമാണ്. ഭാസ്കരൻ ആരായിരുന്നു എന്നത് ഈ നാട്ടുകാർക്ക് എല്ലാം നല്ലത് പോലെ അറിയാം. അതുകൊണ്ട് ഇവിടെ അറസ്റ്റ് പറ്റില്ല. ഞങ്ങൾ നാട്ടുകാർ അതിനു സമ്മതിക്കില്ല.” മെമ്പർ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
മെമ്പറുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നാട്ടുകാർ വലിയൊരു ബഹളമുണ്ടാക്കി. ഒടുവിൽ വലിയ ചർച്ചകളും മാധ്യമ വാർത്തകളും വന്നു പോയി. കേസ് കോടതിയിൽ എത്തി. അവിടെ നിയമം മാധവിക്കൊപ്പം തന്നെ നിന്നു. ഒരു സ്ത്രീ തന്റെ ആത്മാഭിമാനവും ജീവനും രക്ഷിക്കാനായി ചെയ്ത കൊലപാതകമായി (Private Defence) കോടതി അതിനെ കണക്കാക്കി. അതിനാൽ തന്നെ കോടതി അവളെ പൂർണ്ണമായി വെറുതെ വിട്ടു.
കോടതി വിധി വന്ന ദിവസം നാട്ടുകാരോട് നന്ദി പറയുമ്പോൾ മാധവി വിതുമ്പിപ്പോയി. അവളുടെ കണ്ണീര് കണ്ട് നാട്ടുകാരുടെ മനസ്സലിഞ്ഞു. ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടായ ഈ നടുക്കുന്ന ഓർമ്മകളുടെ വേട്ടയാടലുകളിൽ നിന്നും രക്ഷനേടുവാൻ ഒടുവിൽ മാധവിയും ജയദേവനും ആ നാട് വിട്ടുപോകാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.
തങ്ങളെ കാണാൻ വന്ന മെമ്പറോടും മറ്റു നാട്ടുകാരോടും ജയദേവൻ കട്ടിലിൽ കിടന്നു കൊണ്ട് സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു:
“ഇനി ഇവിടെ തുടരാൻ വയ്യ മെമ്പറേ… എന്തൊക്കെ ആയാലും ആ ഭാസ്കരന്റെ ഗുണ്ടകളും ബന്ധുക്കളും ഞങ്ങളോട് വലിയ ശത്രുതയിലാണ്. അവർ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഇവളെ അപായപ്പെടുത്തിയേക്കാം എന്ന വലിയ ഭയമുണ്ട് എനിക്ക്. അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ മാധവിയുടെ സ്വന്തം നാട്ടിലേക്ക് തിരികെ പോവുകയാണ്. അവിടെയാണെങ്കിൽ അടുത്തടുത്തായി ഒട്ടനവധി ബന്ധുക്കളും ഉണ്ട്. ഞങ്ങൾക്ക് അതൊരു ആശ്വാസമായിരിക്കും.”
ജയദേവൻ അത് പറയുമ്പോൾ അത് ശരിയാണെന്ന് എല്ലാവർക്കും തോന്നി. ഒടുവിൽ, ആ പാവം ദമ്പതികൾക്ക് പുതിയൊരു ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ നല്ലൊരു തുക നാട്ടുകാർ ഒന്നടങ്കം ചേർന്ന് പിരിവെടുത്തു നൽകി. ആ തുകയും വാങ്ങി അവർ സന്തോഷപൂർവ്വം ആ നാട്ടിൽ നിന്നും യാത്രയായി.
## അധ്യായം 4: ഡോക്ടറുടെ വരവും സത്യത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലും
അവർ ആ നാട് വിട്ട് മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. ഒരു ദിവസം പെട്ടെന്ന് ഒരു പുതിയ അതിഥി ആ നാട്ടിലേക്ക് എത്തി. തിരുവനന്തപുരത്തെ പ്രശസ്തനായ ന്യൂറോ സർജൻ ഡോക്ടർ ശേഖരൻ ആയിരുന്നു അത്. അദ്ദേഹം ജയദേവനെ അന്വേഷിച്ചാണ് അവിടെയെത്തിയത്.
മെമ്പറുടെ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തിരുന്ന് ഡോക്ടർ ശേഖരൻ ചോദിച്ചു: “ജയദേവൻ – മാധവി വാർത്ത ഞാൻ ഈ അടുത്ത കാലത്താണ് പത്രങ്ങളിലൂടെ അറിയുന്നത്. അവന് എന്താണ് ശരിക്കും പറ്റിയത്? എഴുന്നേൽക്കാൻ കഴിയാതെ ഇവിടെ കിടപ്പിലാണെന്നൊക്കെ കേട്ടു. അവർ എവിടെയാണ് ഇപ്പോൾ താമസിക്കുന്നത്? എനിക്ക് അവരെ ഒന്ന് കാണണം.”
ഡോക്ടറുടെ ചോദ്യം കേട്ട് മെമ്പറാണ് മറുപടി പറഞ്ഞത്. “അവർ ഇവിടുന്ന് ഒക്കെ മാറിപ്പോയി സാറേ… ഇപ്പോൾ കൃത്യമായി എവിടെയാണെന്ന് ആർക്കും അറിയില്ല. ഇവിടെ നിന്ന് പോയ ശേഷം അവരുടെ ഫോൺ നമ്പറിൽ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നുമില്ല. പിന്നെ ജയദേവന് പണ്ട് ഒരു വലിയ കാർ ആക്‌സിഡന്റ് പറ്റിയതാണല്ലോ… തിരുവനന്തപുരത്തു വച്ച്. അവൻ ഓടിച്ചിരുന്ന കാർ നിയന്ത്രണം തെറ്റി വേറൊരു ലോറിയിൽ ഇടിച്ചു. ജീവൻ തിരിച്ചു കിട്ടി, പക്ഷെ ആൾ കിടപ്പിലായി. അരയ്ക്ക് താഴേക്ക് ഒട്ടും സ്വാധീനമില്ലായിരുന്നു പാവത്തിന്.”
ആ മറുപടി കേട്ട് വലിയ സംശയത്തോടെ ഡോക്ടർ ശേഖരൻ മെമ്പറെ നോക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് അവിശ്വാസം നിഴലിച്ചു.
“നോക്കൂ മെമ്പറേ… നിങ്ങൾ ഈ പറഞ്ഞ ആക്‌സിഡന്റ് പറ്റിയ ജയദേവനെ അന്ന് തിരുവനന്തപുരം മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ വച്ച് ചികിൽസിച്ച പ്രധാന ഡോക്ടർ ആണ് ഞാൻ. അന്ന് അവന് ഇങ്ങനൊരു പക്ഷാഘാതമോ തളർച്ചയോ ഉള്ള അവസ്ഥ ഉണ്ടായിട്ടേ ഇല്ല! അവന്റെ ചികിത്സയെല്ലാം പൂർണ്ണമായി കഴിഞ്ഞ് സ്വന്തം കാലിൽ നടന്നു തന്നെയാണ് അവൻ ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് വീട്ടിലേക്ക് പോയത്. പിന്നെങ്ങനെയാണ് അവൻ അരയ്ക്ക് താഴേക്ക് തളർന്നു പോകുന്നത്? അത് സാധ്യമല്ല!”
ഡോക്ടറുടെ ആ മറുപടി മെമ്പറെയും അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന മറ്റു നാട്ടുകാരെയും അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു. അവർ പരസ്പരം നോക്കി വിറച്ചു.
“ങേ… അപ്പോൾ… അപ്പോൾ അവന് അങ്ങനൊരു ശാരീരിക പ്രശ്നവും ഇല്ലെന്നാണോ ഡോക്ടർ ഈ പറയുന്നത്? ഇനി അതിനു ശേഷം വേറെ വല്ല ആക്‌സിഡന്റും സംഭവിച്ചതാണോ?” ആരോ വലിയ സംശയത്തിൽ ചോദിച്ചു.
ആ ചോദ്യം കേട്ടതും അസ്വസ്ഥനായി ഡോക്ടർ ശേഖരൻ കസേരയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു.
“അവർ രണ്ടാളും പക്കാ ഫ്രോഡുകളാണ് മെമ്പറേ! വലിയ വിസ തട്ടിപ്പ്, ചിട്ടി തട്ടിപ്പ് അങ്ങനെ കുറെ കേസുകൾ ഉണ്ട് ആ രണ്ട് പേരുടെയും പേരിൽ. എനിക്ക് അവരെക്കുറിച്ച് നല്ലത് പോലെ അറിയാം. അന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ ചികിത്സാ സമയത്ത് ഞാൻ അവരുമായി നല്ല രീതിയിൽ അടുത്തതാണ്. മാധവി അവൾ അന്ന് എന്നോട് കൂടുതൽ സൗഹൃദവും അടുത്ത ബന്ധവും കാണിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ അറിയാതെ അവളുടെ വലയിൽ വീണു പോയി. അഞ്ചു ലക്ഷം രൂപയോളം എന്നെ പല കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞ് പറ്റിച്ച് വാങ്ങിയിട്ടാണ് അന്ന് രണ്ടും കൂടി അവിടെ നിന്ന് മുങ്ങിയത്! പുറത്തറിഞ്ഞാൽ എന്റെ കുടുംബ ജീവിത തകരുമെന്നുള്ള നാണക്കേട് ഓർത്ത് ഞാൻ ഒന്നും ആരോടും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാണ്… ഈ ഗ്രാമത്തിൽ വന്ന് താമസിച്ച് അവർ നിങ്ങളെ എല്ലാവരെയും കബളിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു!”
നടുക്കത്തോടെയാണ് നാട്ടുകാർ ആ സത്യങ്ങളെല്ലാം കേട്ടു നിന്നത്. അവരുടെ കാലടിയിലെ മണ്ണ് ഒലിച്ചുപോകുന്നത് പോലെ അവർക്ക് തോന്നി.
“ദൈവമേ… കുറച്ചധികം വലിയൊരു തുക നാട്ടുകാർ തന്നെ പലപ്പോഴായി പിരിച്ചു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ദേ പോകാൻ നേരവും നല്ലൊരു തുക ഞങ്ങൾ കൈയിൽ കൊടുത്തു വിട്ടു. അത് മാത്രമല്ല… അപ്പോൾ ഭാസ്കരനെ കൊന്നത്…” മെമ്പർ ബാക്കി പറഞ്ഞില്ല. എല്ലാവരും അതോടെ അവിടെ യഥാർത്ഥത്തിൽ സംഭവിച്ചത് എന്താകുമെന്ന് ഊഹിച്ചെടുത്തു.
“അപ്പോൾ ഈ കാലമത്രയും തനിക്ക് നടക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന് അഭിനയിച്ച് പറഞ്ഞു അവനും അവളും കൂടി ഞങ്ങളെ ഒന്നാകെ പറ്റിക്കുകയായിരുന്നോ? ഭാസ്കരന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് വാങ്ങിയ പണം തിരികെ നൽകാതിരിക്കാൻ അവർ മുൻകൂട്ടി പ്ലാൻ ചെയ്ത് ചെയ്ത കൊലപാതകമായിരുന്നല്ലേ അത്!” നാട്ടുകാർ ആകെ ബഹളം വെക്കാൻ തുടങ്ങി.
വലിയൊരു നടുക്കമായിരുന്നു എല്ലാവർക്കും ഈ അറിഞ്ഞ വിവരങ്ങൾ നൽകിയത്. തങ്ങൾക്ക് പറ്റിയ വലിയ ചതി അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞത് അപ്പോഴായിരുന്നു. ജയദേവന്റെ തളർച്ചയും മാധവിയുടെ കണ്ണീരും വെറും അഭിനയം മാത്രമായിരുന്നു എന്ന് അവർ വൈകിയാണ് മനസ്സിലാക്കിയത്.
## അധ്യായം 5: പുതിയ തീരങ്ങൾ, പുതിയ ഇരകൾ
അതേസമയം, തമിഴ്‌നാട്ടിലെ മധുരയിലുള്ള ഒരു ആഡംബര വില്ലയിൽ ജയദേവനും മാധവിയും വളരെ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ജയദേവൻ പൂർണ്ണ ആരോഗ്യത്തോടെ സോഫയിലിരുന്ന് വൈൻ ഗ്ലാസ് കയ്യിലെടുത്തു. മാധവി അവന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നിരുന്നു.
അവിടെ അവർ ‘ആനന്ദ്’, ‘രമ്യ’ എന്നീ പുതിയ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കേരളത്തിലെ ആ പഴയ ഗ്രാമത്തെയും നാട്ടുകാരെയും പൂർണ്ണമായി പറ്റിച്ച്, ഭാസ്കരന്റെ അഞ്ചു ലക്ഷം കടവും ഇല്ലാതാക്കി, നാട്ടുകാർ തന്ന പിരിവ് പണവും കൊണ്ട് അവർ സുരക്ഷിതമായി അവിടെയെത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
പുതിയ പ്രശ്നങ്ങളെ മുന്നിൽ കണ്ടുകൊണ്ട്, കൂടുതൽ വലിയ ആളുകളെ ലക്ഷ്യമിട്ട് പുതിയ പുതിയ തട്ടിപ്പുകളുമായി അവർ തങ്ങളുടെ പുതിയ ജീവിതം അവിടെ ആരംഭിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിയമത്തിന്റെ കണ്ണുകളെ വെട്ടിച്ച് അവർ വീണ്ടും തങ്ങളുടെ ചതുരംഗ കളി തുടർന്നു.
**(ശുഭം)**