ആകാശത്ത് കാർമേഘങ്ങൾ ഉരുണ്ടുകൂടിയിരുന്നു. ഓഫീസിലെ ഫയലുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് അഞ്ജലി ജനാലയ്ക്കൽ തട്ടിവിളിക്കുന്ന മഴത്തുള്ളികളെ നോക്കി ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. ഉച്ചയ്ക്ക് ലഞ്ച് ബ്രേക്കിനിടെ വരുണിനെ വിളിച്ച കാര്യം അവൾ ഓർത്തു.
”വരുൺ, ഇന്ന് നാലുമണിക്ക് ഡ്യൂട്ടി കഴിയും. എന്നെ ഒന്ന് പിക്ക് ചെയ്യാൻ വരുമോ?”
”അയ്യോ അഞ്ജലി, എനിക്കിന്ന് ഒരു മീറ്റിംഗ് ഉണ്ട്. കഴിയുമ്പോഴേക്കും ആറുമണിയാകും. നീ ഒരു ടാക്സി വിളിച്ച് പൊയ്ക്കോ. നാളെ നമുക്ക് ലീവ് അല്ലേ, വൈകുന്നേരം സിനിമയ്ക്ക് പോകാം. നീ ടിക്കറ്റ് ബുക്ക് ചെയ്തേക്ക്.” വരുണിന്റെ മറുപടിയിൽ ചെറിയൊരു തിരക്കുണ്ടായിരുന്നു.
വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഒരു വർഷം തികയാനിരിക്കുമ്പോഴും ആ പഴയ പ്രണയം അവരിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. അഞ്ജലി വേഗം ബാഗുമെടുത്ത് ഓഫീസിൽ നിന്നിറങ്ങി. വരുണിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് അരമണിക്കൂർ ദൂരമേയുള്ളൂ. അവിടെ വരുണിന്റെ അമ്മയും ജ്യേഷ്ഠത്തി മായയും ആണുള്ളത്. മായയുടെ ഭർത്താവ് വിദേശത്താണ്. വിവാഹം കഴിഞ്ഞു അഞ്ചു വർഷമായെങ്കിലും കുട്ടികളില്ലാത്തതിന്റെ ഒരു വിഷമം ആ കുടുംബത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
വീടിന് മുന്നിൽ ഓട്ടോ ഇറങ്ങുമ്പോൾ നാലര കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഉമ്മറത്ത് സാധാരണ അമ്മ ഇരിക്കാറുള്ളതാണ്. പക്ഷേ ഇന്ന് വാതിൽ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. ‘ഇന്ന് ശനിയാഴ്ചയല്ലേ, അമ്മ കുടുംബശ്രീ മീറ്റിംഗിന് പോയിട്ടുണ്ടാകും’ എന്ന് അവൾ കരുതി.
കോളിംഗ് ബെല്ലിൽ അമർത്തിയെങ്കിലും ശബ്ദമൊന്നും കേട്ടില്ല. പവർ കട്ട് ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അഞ്ജലി ഫോണെടുത്ത് മായയെ വിളിച്ചു നോക്കി. ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ്! അല്പം സംശയത്തോടെ അവൾ വീടിന് പിന്നിലെ അടുക്കള വാതിൽ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ഭാഗ്യം, വാതിൽ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ലോക്ക് ചെയ്തിരുന്നില്ല.
പതിയെ അടുക്കളയിലൂടെ അകത്തേക്ക് കയറിയ അഞ്ജലി ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. വല്ലാത്തൊരു നിശബ്ദത വീടിനുള്ളിൽ തളം കെട്ടി നിൽക്കുന്നു. മായയുടെ മുറിയുടെ മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ അകത്ത് നിന്ന് ആരോ സംസാരിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. ‘ചേച്ചി ഉറങ്ങുകയല്ലേ?’ എന്ന സംശയത്തോടെ അവൾ വാതിൽ പതിയെ തള്ളി തുറന്നു.
അകത്തെ കാഴ്ച കണ്ട് അഞ്ജലിയുടെ കാലുകൾ മരവിച്ചുപോയി.
തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ സഹോദരി, വിശ്വസ്തയെന്ന് കരുതിയ മായ, അയൽവാസി നിധിനുമായി അവിഹിത ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ ദൃശ്യം കണ്ട് അഞ്ജലിക്ക് ഉള്ളിൽ ഒരു വലിയ മനംപുരട്ടൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. കണ്ടത് സത്യമാണോ എന്ന് ഉറപ്പിക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
”മായേച്ചീ… ഈ സമയത്ത് ആരും വരില്ലല്ലോ അല്ലേ? എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു.” നിധിന്റെ ശബ്ദം താഴ്ന്നതായിരുന്നു.
”നീ പേടിക്കണ്ടടാ… അമ്മ വരാൻ ആറു മണിയാകും. വരുൺ അഞ്ജലിയെയും കൂട്ടി വരാൻ വൈകും. നമ്മൾ സേഫ് ആണ്.” മായയുടെ സ്വരത്തിൽ യാതൊരു കുറ്റബോധവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അഞ്ജലിക്ക് ദേഷ്യവും അറപ്പും ഒരുപോലെ വന്നു. ആദ്യത്തെ ആ ഞെട്ടൽ മാറിയപ്പോൾ അവൾ പുറത്തിറങ്ങി ഹാളിലെ വാതിൽ ശക്തിയായി വലിച്ചടച്ചു.
ശബ്ദം കേട്ട് മുറിക്കുള്ളിൽ പരിഭ്രാന്തി പടർന്നു. അഞ്ജലി വേഗം വരുണിനെ വിളിക്കാൻ നോക്കി. പക്ഷേ രണ്ടാമത്തെ റിംഗിൽ തന്നെ പിന്നിൽ നിന്ന് ആരോ അവളുടെ ഫോൺ തട്ടിപ്പറിച്ചു. മായയായിരുന്നു അത്. വസ്ത്രങ്ങൾ വാരിവലിച്ചു ധരിച്ച മായയുടെ കണ്ണുകളിൽ ക്രൗര്യമായിരുന്നു.
”നീ വിചാരിച്ചോ ഇതാരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞ് എന്നെ നാറ്റിക്കാമെന്ന്? നീ എന്റെ മറ്റൊരു മുഖം കാണും.” മായ വിരൽ ചൂണ്ടി ഭീഷണിപ്പെടുത്തി.
”നിങ്ങളുടെ മുഖം ഞാൻ കണ്ടു കഴിഞ്ഞു മായേച്ചീ. ഗൾഫിൽ കിടന്ന് കഷ്ടപ്പെടുന്ന ഭർത്താവിനെ ഇങ്ങനെയാണോ നിങ്ങൾ സ്നേഹിക്കുന്നത്? എനിക്ക് നിങ്ങളോട് പുച്ഛം തോന്നുന്നു. വരുണേട്ടൻ ഇപ്പോൾ വരും, ഞാൻ എല്ലാം അദ്ദേഹത്തോട് പറയും. ആ പാവം മനുഷ്യൻ ഇതറിയണം.” അഞ്ജലി തളരാതെ മറുപടി നൽകി.
പിന്നാലെ നിധിനും പുറത്തേക്ക് വന്നു. അടുത്ത മാസം വിവാഹം നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്ന ഇരുപത്തിയേഴുകാരൻ. അവന്റെ മുഖത്ത് ആകെ വിളർച്ചയായിരുന്നു.
”നിധിൻ, ഇവൾ ഇത് പുറത്തു പറയും. അതോടെ നിന്റെ കല്യാണം മുടങ്ങും. എന്റെ കുടുംബം തകരും. നമുക്ക് ഇവളെ ഇവിടുന്ന് തള്ളിയിടാം. മുകളിൽ തുണി എടുക്കാൻ പോയപ്പോൾ കാല് വഴുതി വീണതാണെന്ന് പറയാം. അതാണ് ഏക വഴി.” മായയുടെ ക്രൂരമായ ചിന്ത കേട്ട് നിധിൻ നടുങ്ങിപ്പോയി.
”കൊല്ലാനോ? മായേച്ചീ… അതിനൊന്നും എന്നെ കിട്ടില്ല. നിങ്ങൾ എന്നെ വലിച്ചിഴച്ചതല്ലേ ഇതിലേക്ക്? എനിക്ക് എന്റെ ജീവിതം കളയാൻ വയ്യ. എന്നെ വിട്ടേക്ക്.” നിധിൻ അലറിക്കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് ഓടി. സ്വന്തം തൊലി രക്ഷിക്കാൻ അവൻ മായയെ അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചു.
മായ തകർന്നുപോയി. അഞ്ജലി പുച്ഛത്തോടെ അവളുടെ കൈയ്യിൽ നിന്ന് ഫോൺ പിടിച്ചുവാങ്ങി.
”നിങ്ങളെപ്പോലെയുള്ളവർ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതിലും നല്ലത് മരിക്കുന്നതാണ്. നിങ്ങളുടെ ലീലാവിലാസങ്ങൾ എന്റെ ഫോണിൽ വീഡിയോ എടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഒരാഴ്ച സമയം തരാം. അതിനുള്ളിൽ നിങ്ങൾക്ക് സ്വയം ഒരു തീരുമാനമെടുക്കാം. നാണക്കേട് ഭയക്കുന്നവർക്ക് മരണം ഒരു പരിഹാരമാണല്ലോ. ഇല്ലെങ്കിൽ വരുണേട്ടൻ ഈ വീഡിയോ കാണും.”
അഞ്ജലി തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു. വീഡിയോ എടുത്തു എന്നത് അവളെ പേടിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം പറഞ്ഞതാണ്. പക്ഷേ മായ ഒരു പ്രതിമയെപ്പോലെ അവിടെ നിന്നു.
അടുത്ത അഞ്ചു ദിവസം ആ വീട്ടിൽ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന അന്തരീക്ഷമായിരുന്നു. മായ ആരോടും സംസാരിച്ചില്ല, ഭക്ഷണം കഴിച്ചില്ല. അഞ്ജലി താൻ കണ്ട കാര്യങ്ങൾ വരുണിനോട് അപ്പോൾ പറഞ്ഞതുമില്ല. ആറാം ദിവസം പുലർച്ചെ, വീട്ടിലെ ഫാനിൽ മായയുടെ ശരീരം തൂങ്ങിയാടുന്നത് കണ്ടാണ് വരുൺ ഉണർന്നത്.
ഒരു നിഗൂഢമായ ആത്മഹത്യയായി ലോകം അതിനെ കണ്ടു. പക്ഷേ ആത്മഹത്യാക്കുറിപ്പില്ലാത്ത ആ മരണത്തിന് പിന്നിലെ സത്യം അഞ്ജലിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കനലായി നീറിനിന്നു. തെറ്റ് ചെയ്തവർ ശിക്ഷിക്കപ്പെടണം എന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു, പക്ഷേ അത് മരണമാവുമെന്ന് അവൾ കരുതിയിരുന്നില്ല. എങ്കിലും, വഞ്ചനയുടെ ലോകത്ത് നിന്ന് മായ സ്വയം ഒഴിഞ്ഞുപോയത് ഒരുപക്ഷേ ആ കുടുംബത്തിന്റെ മാനം കാക്കാനായിരിക്കുമെന്ന് അവൾ സമാധാനിച്ചു.
