അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇന്ന് വൈകിട്ട് ഇറങ്ങുകയാണ്, നാളെ

### വേരുകൾ തിരയുന്ന മനസ്സ്

**ഭാഗം 1**

“അമ്മേ, നാളെ എന്റെ വീട്ടിൽ ഒരു ചെറിയ പ്രാർത്ഥനയും ചടങ്ങുമുണ്ട്. അമ്മയ്ക്കും അച്ഛനും വയസ്സുകാലത്ത് എന്റെ സാമീപ്യം അത്യാവശ്യമായ ഒരു ദിവസമാണ്. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇന്ന് വൈകിട്ട് ഇറങ്ങുകയാണ്, നാളെ വൈകിട്ടോടെ തിരികെ എത്താം,” എന്ന് നയന വളരെ ശാന്തമായി, എന്നാൽ വ്യക്തതയോടെയാണ് അമ്മായിയമ്മയായ സുഭദ്രയോട് പറഞ്ഞത്. എന്നാൽ ആ വാക്ക് കേട്ട നിമിഷം സുഭദ്രയുടെ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യം നിഴലിച്ചു. അവർ കയ്യിലിരുന്ന ചായക്കപ്പ് മേശപ്പുറത്തേക്ക് ശബ്ദത്തോടെ വെച്ചുകൊണ്ട് നയനയെ സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി. “നീ ഇപ്പോൾ അങ്ങോട്ട് പോയാൽ ഇവിടെ അടുക്കളയിലെയും വീട്ടുപറമ്പിലെയും പണികൾ ആര് ചെയ്യും? നിന്റെ വീട്ടിലെ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾക്ക് പോലും ഇങ്ങനെ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടാൽ ഇവിടെ ആരാണ് കാര്യങ്ങൾ നോക്കുക? ഈ പ്രാർത്ഥനയും ചടങ്ങുമൊക്കെ എല്ലാ കൊല്ലവും ഉള്ളതല്ലേ, അതിനത്ര പ്രാധാന്യം കൊടുക്കേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ? എന്റെ മകൻ നിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നത് നിന്റെ സ്വന്തം വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാനല്ല. നിനക്ക് പോകാൻ അനുവാദമില്ല, അത് തന്നെയാണ് എന്റെ അന്തിമ തീരുമാനം,” എന്ന് സുഭദ്ര കടുപ്പത്തിൽ പറഞ്ഞു. അമ്മായിയമ്മയുടെ തണുപ്പൻ പെരുമാറ്റവും അധികാരപ്രയോഗവും കേട്ട് നയനയുടെ നെഞ്ച് വിങ്ങി. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ നാൾ മുതൽ സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളുടെ സുഖവിവരങ്ങൾ തിരയാൻ പോലും സുഭദ്രയുടെ പൂർണ്ണ സമ്മതം വേണമായിരുന്നു. ഭർത്താവ് വിവേകാകട്ടെ അമ്മയുടെ വാക്കുകൾക്ക് അപ്പുറം ഒന്നും ചിന്തിക്കാത്ത ആളുമായിരുന്നു. ഏതു ചെറിയ കാര്യത്തിനും അമ്മായിയമ്മയോട് ചോദിക്കേണ്ടി വരുന്നതും, ചോദിച്ചാൽ ഇത്തരത്തിലുള്ള വഴക്കുകൾ കേൾക്കേണ്ടി വരുന്നതും നയനയ്ക്ക് വലിയൊരു മാനസികഭാരമായിരുന്നു. എങ്കിലും ഇത്തവണ മാറിനിൽക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിയില്ലായിരുന്നു, കാരണം രോഗബാധിതരായ അവളുടെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് അവൾ നൽകിയ വാക്കാണത്.

**ഭാഗം 2**

സാധാരണയായി അമ്മായിയമ്മ എന്തെങ്കിലും അനാവശ്യം പറഞ്ഞാലും നയന മൗനം പാലിക്കുകയാണ് പതിവ്. എന്നാൽ ഇന്ന് സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളുടെ മുഖം മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്ക് മൗനം വെടിയേണ്ടി വന്നു. “അമ്മേ, ഇവിടെ വിനു ഏട്ടന്റെ ഭാര്യ മാളവിക ചേച്ചി ഉണ്ടല്ലോ? ഞാൻ പോകുന്നത് കൊണ്ട് വീട്ടുപണികൾക്കൊന്നും ഒരു തടസ്സവും ഉണ്ടാകില്ല. പോകുന്നതിന് മുൻപ് ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്തു തീർക്കാം. നാളെ ചടങ്ങ് കഴിഞ്ഞ ഉടൻ തന്നെ ഞാൻ തിരിച്ചെത്തുകയും ചെയ്യും,” എന്ന് നയന അല്പം ദൃഢതയോടെ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതോടെ സുഭദ്രയുടെ ദേഷ്യം ഇരട്ടിച്ചു. അവർ ഇരുന്നിടത്തുനിന്ന് ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. “ആഹാ, അത്രയ്ക്ക് ധൈര്യമായോ നിനക്ക്? മാളവികയ്ക്ക് ഇപ്പോൾ വന്ധ്യതാ ചികിത്സ നടക്കുകയാണെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ? ഡോക്ടർ പൂർണ്ണ വിശ്രമം നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള ഈ സമയത്താണോ നീ അവളെ പണി ചെയ്യിക്കാൻ നോക്കുന്നത്? എന്റെ മകൾക്ക് ഒരു കുഞ്ഞുണ്ടാകരുത് എന്ന് കരുതിയാണോ നീ ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിക്കുന്നത്? നിന്റെ ഉള്ളിലെ കുശുമ്പ് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. വിവേക് ജോലി കഴിഞ്ഞു വരട്ടെ, അവന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഇതിനൊരു തീരുമാനമെടുപ്പിക്കാം,” എന്ന് അവർ ആക്രോശിച്ചു. മാളവികയ്ക്ക് കുട്ടികളുണ്ടാകാൻ ദൈവത്തോട് നിരന്തരം പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്ന നയനയ്ക്ക് സുഭദ്രയുടെ ഈ ക്രൂരമായ ആരോപണം താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. കേൾക്കാത്ത കുറ്റവും മനസ്സിൽ വിചാരിക്കാത്ത തെറ്റും സ്വന്തം പേരിൽ ആരോപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. വിവേക് വന്നാൽ കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ വഷളാകുമെന്ന ഭയം അവളെ ഗ്രസിച്ചു, കാരണം അമ്മ പറയുന്നത് കണ്ണടച്ച് വിശ്വസിക്കുന്ന സ്വഭാവമായിരുന്നു അവന്റേത്.

**ഭാഗം 3**

വൈകുന്നേരം വിവേക് ജോലി കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ തന്നെ സുഭദ്ര തന്റെ നാടകം തുടങ്ങി. സങ്കടവും ദേഷ്യവും അഭിനയിച്ചുകൊണ്ട് മുഖം വീർപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന അമ്മയെ കണ്ടപ്പോൾ വിവേകിന് എന്തോ അപായസൂചന തോന്നി. അവൻ ആശങ്കയോടെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന്, “എന്താ അമ്മേ പറ്റി? എന്താണ് മുഖമൊക്കെ വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നത്?” എന്ന് തിരക്കി. സുഭദ്ര ഉടൻ തന്നെ കണ്ണീർ വാർക്കാൻ തുടങ്ങി, “പിന്നെങ്ങനെ ഇരിക്കണം വിവേക്? നിന്റെ ഭാര്യയ്ക്ക് എന്നോടും ഈ കുടുംബത്തോടും യാതൊരു ബഹുമാനവുമില്ല. അവളുടെ വീട്ടിലെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് പോകണം എന്ന് പറഞ്ഞ് ഇവിടെ വലിയ വഴക്കുണ്ടാക്കി. ചികിത്സയിൽ കഴിയുന്ന മാളവികയുടെ ആരോഗ്യത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഓർമ്മിപ്പിച്ചപ്പോൾ, മാളവികയ്ക്ക് കുട്ടികളുണ്ടാകാതിരിക്കാനാണ് നീ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് എന്ന് അവൾ എന്നോട് തിരിച്ചു ചോദിച്ചു. നിന്റെ തണലിൽ ജീവിക്കുന്ന അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ വലിയ അഹങ്കാരമാണ്,” എന്ന് അവർ കള്ളക്കഥകൾ ചമച്ചു. അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ട വിവേക് അകത്തേക്ക് കയറി നയനയെ രൂക്ഷമായി ശകാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. “നയനാ, നിനക്ക് എന്താണ് പറ്റിയത്? മാളവിക ചേച്ചി വിശ്രമത്തിൽ കഴിയുന്ന ഈ സമയത്താണോ നീ ഓരോ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നത്? അമ്മയെ വിഷമിപ്പിച്ച് നിന്റെ വീട്ടിൽ പോയാൽ എന്താണ് നേട്ടം? എല്ലാ കൊല്ലവും ഉള്ള പ്രാർത്ഥനയല്ലേ, ഇത്തവണ പോയില്ലെങ്കിൽ ഒരു ആകാശവും ഇടിഞ്ഞുവീഴില്ല,” എന്ന് അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.

**ഭാഗം 4**

വിവേകിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് നയന നിശബ്ദയായി നിന്നു. താൻ എന്ത് വിശദീകരണം നൽകിയാലും ഭർത്താവ് അമ്മയുടെ പക്ഷമേ പിടിക്കൂ എന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. എന്നാൽ, ഈ വലിയ തർക്കങ്ങൾക്കിടയിലും നയനയുടെ മനസ്സിൽ മറ്റൊരു വലിയ ആശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു. അത് താൻ ഒരു അമ്മയാകാൻ പോകുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ ഏതാനും ദിവസങ്ങളായി ശാരീരികമായ ചില മാറ്റങ്ങൾ തോന്നിയിരുന്നെങ്കിലും, വീട്ടിലെ അസ്വസ്ഥതകളും മാളവികയുടെ ചികിത്സയും കാരണം അവൾ അത് ആരോടും തുറന്നു പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. ആരും അറിയാതെ വാങ്ങി വെച്ചിരുന്ന പ്രെഗ്നൻസി കിറ്റ് ഉപയോഗിച്ച് പരിശോധിച്ചപ്പോഴാണ് ആ സന്തോഷവാർത്ത അവൾ സ്ഥിരീകരിച്ചത്. ഈ വിശേഷം ആദ്യം ഭർത്താവിനോട് തനിയെ പറയണം എന്ന് കരുതിയ അവൾ, സാഹചര്യങ്ങൾ വഷളാകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ വിവേകിനെ തനിയെ മുറിയിലേക്ക് വിളിച്ചു. വിവേകിന്റെ ദേഷ്യം മാറും മുൻപേ അവൾ ആ സത്യം അവനോട് വെളിപ്പെടുത്തി. താൻ ഒരു പിതാവാകാൻ പോകുന്നു എന്ന വാർത്ത കേട്ട നിമിഷം വിവേകിന്റെ ദേഷ്യം താനെ അലിഞ്ഞുപോയി. അവൻ സന്തോഷം അടക്കാനാവാതെ നയനയെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. തന്റെ വംശം നിലനിർത്താൻ ഒരു ജീവൻ വരുന്നു എന്ന സന്തോഷത്തിൽ അവൻ ആ വാർത്ത അമ്മയെ അറിയിക്കാനായി ഓടിച്ചെന്നു. “അമ്മേ, ഒരു വലിയ സന്തോഷവാർത്തയുണ്ട്! നയന ഗർഭിണിയാണ്. നമ്മൾ എത്രയോ കാലമായി കാത്തിരുന്ന കുഞ്ഞിക്കാല് കാണാൻ പോകുന്നു,” എന്ന് അവൻ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.

**ഭാഗം 5**

എന്നാൽ വിവേകിന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷം കണ്ട സുഭദ്രയുടെ ഉള്ളിൽ അമർഷവും അസൂയയുമാണ് നിറഞ്ഞത്. സ്വന്തം മകൾ മാളവിക വർഷങ്ങളായി ചികിത്സ നടത്തിയിട്ടും കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടാകാതിരിക്കുമ്പോൾ, മരുമകളായ നയനയ്ക്ക് ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ആ ഭാഗ്യം ലഭിച്ചത് സുഭദ്രയ്ക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാൻ സാധിച്ചില്ല. ഈ വാർത്ത മാളവികയെ കൂടുതൽ മാനസികമായി തളർത്തുമെന്നും നയന കുടുംബത്തിൽ കൂടുതൽ സ്വാധീനം നേടുമെന്നും അവർ ഭയന്നു. അവർ വിവേകിനെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ച് തികച്ചും സ്വാർത്ഥമായ ഒരു നിർദ്ദേശം മുന്നോട്ടുവെച്ചു. “വിവേക്, നിന്റെ സന്തോഷം എനിക്ക് മനസ്സിലാകും. പക്ഷേ നീ മാളവികയുടെ അവസ്ഥ ആലോചിച്ചോ? അവൾ എത്ര മാനസികവിഷമത്തിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. ഈ സമയത്ത് നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ ഒരു കുഞ്ഞുണ്ടായാൽ അത് അവളെ പൂർണ്ണമായും തളർത്തും. അവളുടെ ചികിത്സ കഴിയുന്നത് വരെയെങ്കിലും ഈ കുഞ്ഞിനെ നമുക്ക് വേണ്ട എന്ന് വെക്കാം. പിന്നീട് എപ്പോഴെങ്കിലും അതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാം,” എന്ന് സുഭദ്ര വളരെ ലളിതമായി പറഞ്ഞു. അമ്മയുടെ വായിൽ നിന്ന് ഇത്തരം ഒരു വാക്ക് കേട്ട നിമിഷം വിവേക് തരിച്ചുപോയി. സ്വന്തം പേരക്കുട്ടിയെ വേണ്ടെന്ന് വെക്കാൻ, അത് മകളുടെ അസൂയ തീർക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം നശിപ്പിച്ചു കളയാൻ ഒരു അമ്മയ്ക്ക് എങ്ങനെ സാധിക്കുന്നു എന്ന് അവൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ഇത്രയും കാലം ദൈവത്തെപ്പോലെ ആരാധിച്ച അമ്മയുടെ മുഖമൂടിയാണ് അവിടെ അഴിഞ്ഞുവീണത്.

**ഭാഗം 6**

അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ വിവേകിന്റെ കണ്ണുകൾ തുറപ്പിച്ചു. “അമ്മ എന്താണ് ഈ പറയുന്നത്? മാളവികയ്ക്ക് ഉണ്ടായാലും എനിക്ക് ഉണ്ടായാലും അത് അമ്മയുടെ പേരക്കുട്ടിയല്ലേ? സ്വന്തം മകളുടെ അസൂയയ്ക്ക് വേണ്ടി സ്വന്തം മകന്റെ ചോരയെ നശിപ്പിക്കാൻ പറയുന്ന ഒരു അമ്മയെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് ചിന്തിക്കാൻ പോലും സാധിക്കുന്നില്ല,” എന്ന് ഇടറിയ ശബ്ദത്തോടെ വിവേക് പറഞ്ഞു. അമ്മയുടെ അഹങ്കാരവും അസൂയയും തിരിച്ചറിഞ്ഞ അവൻ, ഇത്രയും നാൾ നയനയോട് ചെയ്ത അനീതികളെക്കുറിച്ച് ഓർത്തു പശ്ചാത്തപിച്ചു. അമ്മായിയമ്മയുടെ ക്രൂരതകൾക്കിടയിൽ നയന അനുഭവിച്ച മാനസികവേദനകൾ അവന് വ്യക്തമായി. സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളെ കാണാൻ പോലും അനുവദിക്കാതെ അവളെ ഈ വീട്ടിൽ തടവിലിട്ടത് തന്റെ തെറ്റാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. വിവേക് നേരെ നയനയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തങ്ങിനിന്ന കണ്ണീർ തുടച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അവളോട് മാപ്പ് അപേക്ഷിച്ചു. “നയനാ, എന്നോട് ക്ഷമിക്കുക. അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ അന്ധമായി വിശ്വസിച്ച് ഞാൻ നിന്നെ ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ ഇന്ന് എനിക്ക് സത്യം മനസ്സിലായി. ഇനി ഒരു നിമിഷം പോലും നിന്നെ ഈ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിർത്താൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. നിന്റെ വീട്ടിലെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ഇപ്പോൾ തന്നെ പോവുകയാണ്,” എന്ന് അവൻ ദൃഢമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.

**ഭാഗം 7**

വിവേകിന്റെ മാറ്റം കണ്ട് നയനയ്ക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എപ്പോഴും അമ്മയുടെ വാക്കിന് വഴങ്ങിയിരുന്ന ഭർത്താവ് തനിക്ക് വേണ്ടി സംസാരിക്കുന്നത് അവൾ ആദ്യമായി കാണുകയായിരുന്നു. വിവേക് സുഭദ്രയ്ക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞ് അന്ത്യശാസനം നൽകി. “അമ്മേ, മാളവിക ചേച്ചിക്ക് നല്ലത് വരണമെന്ന് തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെയും ആഗ്രഹം. എന്നാൽ അതിനായി മറ്റൊരു നിരപരാധിയായ ജീവനെ ഇല്ലാതാക്കാനോ, നയനയെ വീണ്ടും വേദനിപ്പിക്കാനോ എനിക്ക് കഴിയില്ല. ഞാൻ നയനയെയും കൂട്ടി അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു,” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ നയനയുടെ കൈപിടിച്ച് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. സുഭദ്ര തടയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വിവേക് അത് വകവെച്ചില്ല. കാറിൽ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ നയന തന്റെ പിതാവിനെ വിളിച്ച് തങ്ങൾ വരുന്ന വിവരവും വലിയൊരു സന്തോഷവാർത്ത ഉണ്ടെന്ന കാര്യവും അറിയിച്ചു. അത് കേട്ടതോടെ അവളുടെ മാതാപിതാക്കളുടെ സന്തോഷത്തിന് അതിരുകളില്ലായിരുന്നു. വഴി മധ്യേ വിവേക് നയനയോട് മനസ്സ് തുറന്ന് സംസാരിക്കുകയും, ഇനി ഒരു കാലത്തും അമ്മയുടെ തെറ്റായ തീരുമാനങ്ങൾക്ക് കൂട്ടുനിൽക്കില്ലെന്നും, സ്വന്തം കുടുംബത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിന് പ്രഥമ പരിഗണന നൽകുമെന്നും വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.

**ഭാഗം 8**

നയനയുടെ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അവിടെ വലിയൊരു ആശ്വാസത്തിന്റെയും സന്തോഷത്തിന്റെയും അന്തരീക്ഷമായിരുന്നു. മകളും മരുമകനും ഒരുമിച്ച് വന്നെത്തിയത് കണ്ട മാതാപിതാക്കളുടെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ പുഞ്ചിരി നയനയുടെ സങ്കടങ്ങളെയെല്ലാം മായ്ച്ചുകളഞ്ഞു. പിറ്റേന്ന് നടന്ന പ്രാർത്ഥനയിലും തുടർന്നുള്ള വിഭവസമൃദ്ധമായ സദ്യയിലും പങ്കെടുത്തുകൊണ്ട് വിവേക് കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ മഹിമ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സ്വന്തം അമ്മയുടെ സ്വാർത്ഥതയിൽ നിന്ന് മാറി ചിന്തിക്കാൻ സാധിച്ചതിലും, ശരിയായ തീരുമാനമെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞതിലും അവൻ ആശ്വസിച്ചു. അസൂയയും കുശുമ്പും കൊണ്ട് സ്വന്തം കുടുംബത്തിന്റെ സന്തോഷം കെടുത്താൻ നോക്കിയ അമ്മയോട് അവന് ദേഷ്യത്തിന് പകരം സഹതാപമാണ് തോന്നിയത്. നയനയുടെ മുഖത്തെ സന്തോഷവും സമാധാനവും കണ്ടപ്പോൾ താൻ എടുത്ത തീരുമാനം എത്രത്തോളം ശരിയായിരുന്നു എന്ന് വിവേകിന് ബോധ്യമായി. മാതാപിതാക്കളുടെ അനുഗ്രഹത്തോടും ഭർത്താവിന്റെ പൂർണ്ണ പിന്തുണയോടും കൂടി നയന തന്റെ ജീവിതത്തിലെ പുതിയൊരു അധ്യായത്തിലേക്ക് കാൽവെച്ചു. വിവേക് തന്നിൽ ഉണ്ടായ തെറ്റുകൾ തിരുത്തി, നയനയ്ക്ക് തുണയായി നിൽക്കുന്ന ഒരു നല്ല ഭർത്താവായി മാറി.