നിഴൽ പെയ്യുന്ന നിലാവ്

ബസ് സ്റ്റാൻഡിലെ വെയ്റ്റിംഗ് ഷെഡിൽ പെയ്യാൻ മടിച്ചുനിൽക്കുന്ന മഴക്കാറിനെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ആര്യ തന്റെ അരികിലേക്ക് ചേർന്നൊരു തണലായി ഗൗതം വന്നെത്തിയത് ശ്രദ്ധിച്ചത്. എത്ര നിഷേധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും അവന്റെ സാമീപ്യം തന്നിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക വിറയൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അവൾ ഒന്നു മാറിനിൽക്കാൻ തുനിഞ്ഞെങ്കിലും, അവൻ വളരെ സ്വാഭാവികമായി അവളുടെ കൈപ്പത്തിക്കുള്ളിലേക്ക് തന്റെ വിരലുകൾ കോർത്തുപിടിക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ തണുത്ത വിരലുകളിലേക്ക് അവന്റെ കൈകളിലെ ചൂട് പടർന്നപ്പോൾ, ദേഷ്യം നടിക്കാൻ ശ്രമിച്ച അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അത്രയും കാലം മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ച പിണക്കങ്ങളൊക്കെയും അവന്റെ ആ ഒറ്റ പിടിത്തത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോകുന്നത് അവളറിഞ്ഞു. അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ അതിൽ കണ്ടത് ഒരു വ്യാജവുമില്ലാത്ത, ആഴത്തിലുള്ള പ്രണയം മാത്രമായിരുന്നു. എങ്കിലും തന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ അന്തസ്സിനും അഭിമാനത്തിനും മുന്നിൽ ഈ ബന്ധം തടസ്സമാകുമോ എന്ന ഭയം അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു നിഴലായി ഇപ്പോഴുമുണ്ടായിരുന്നു.

അവരുടെ ആ കൊച്ചു സന്തോഷം പക്ഷെ അധികകാലം നീണ്ടുനിന്നില്ല. കോളേജിലെ ഒരു തെളിഞ്ഞ പ്രഭാതത്തിലാണ് ക്യാമ്പസിലേക്ക് ഒരു സിഐയും രണ്ട് പോലീസുകാരും കയറിവന്നത്. ബിസിനസ്സ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അധിപനായ ഗൗതമിന്റെ അച്ഛന്റെ ഓഫീസിൽ നിന്നും ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപയുടെ രേഖകളും സ്വര്‍ണവും കാണാതായെന്നും, അന്ന് രാത്രി അവിടെ വന്നുപോയ ആര്യയാണ് അതിന് പിന്നിലെന്നുമുള്ള പരാതിയുമായാണ് അവർ എത്തിയത്. ഹാളിൽ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് അപമാനിതയായ ആര്യയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുതുളുമ്പി. താൻ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന് അവൾ ഉറക്കെപ്പറഞ്ഞെങ്കിലും, അവളുടെ സാമ്പത്തിക പശ്ചാത്തലം വെച്ച് പോലീസുകാർ അത് വിശ്വസിക്കാൻ തയ്യാറായില്ല. എന്നാൽ സഹപാഠിയും ഗൗതമിന്റെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരനുമായ നിരഞ്ജൻ ആ സമയത്ത് ഇടപെടുകയും അവൾക്ക് ആശ്വാസമായി ഒപ്പം നിൽക്കുകയും ചെയ്തു. താൻ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന് അവളുടെ വാക്കുകളിൽ നിന്ന് ഉറപ്പിച്ച നിരഞ്ജൻ, അവളെ കസ്റ്റഡിയിലെടുക്കാൻ അനുവദിക്കാതെ സ്വന്തം ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാമെന്ന് പോലീസിനെ അറിയിച്ചു.

സംഭവം അറിഞ്ഞ് ഓടിയെത്തിയ ഗൗതം ആദ്യം ആകെ തകർന്നുപോയി. സ്വന്തം അച്ഛന്റെ ഓഫീസിൽ നടന്ന മോഷണത്തിൽ തന്റെ പ്രാണനായ ആര്യയുടെ പേര് വലിച്ചിഴക്കപ്പെട്ടത് അവന് വിശ്വസിക്കാനായില്ല. ഉടൻ തന്നെ വീട്ടിലേക്ക് തിരികെപ്പോയ അവൻ കമ്പ്യൂട്ടറിലെ സെക്യൂരിറ്റി ദൃശ്യങ്ങളും രേഖകളും സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ച് സത്യം കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചു. അന്വേഷണത്തിനൊടുവിൽ അവന്റെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു ആഘാതമായി ആ സത്യം തെളിഞ്ഞു. സ്വന്തം അനിയത്തി തൃഷ്ണയായിരുന്നു ആര്യയോടുള്ള അസൂയയും ദേഷ്യവും കാരണം ആ രേഖകൾ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചതും, ആര്യ വന്ന സമയം നോക്കി വീഡിയോ ചിത്രീകരിച്ച് പരാതി നൽകിയതും. തനിക്ക് നേരെ ഉയർന്ന എല്ലാ ആക്ഷേപങ്ങളെയും വകവെക്കാതെ, ഗൗതം നേരെ സ്റ്റേഷനിലെത്തി സ്വന്തം അനിയത്തിയാണ് ഇതിന് പിന്നിലെന്ന് തെളിവുകൾ സഹിതം പോലീസിനു മുന്നിൽ വെളിപ്പെടുത്തി. തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കിയ പോലീസ് ആര്യയെ നിരുപാധികം വിട്ടയച്ചെങ്കിലും, സ്വന്തം കുടുംബത്തിൽ നിന്നും തനിക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്ന ഈ അപമാനം ആര്യയുടെ മനസ്സിനെ ആഴത്തിൽ മുറിവേൽപ്പിച്ചിരുന്നു.

സ്റ്റേഷന് പുറത്തിറങ്ങിയ ആര്യയോട് മാപ്പ് ചോദിക്കാൻ ഗൗതം ഓടിയെത്തിയെങ്കിലും, അവനെ നോക്കാൻ പോലും അവൾ കൂട്ടാക്കിയില്ല. അവളുടെ മനസ്സിൽ ഗൗതമിന്റെ കുടുംബത്തോടുള്ള കടുത്ത അമർഷവും, തന്നെ അപമാനിച്ചതിലുള്ള വേദനയും നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. ഈ അവസരം കൃത്യമായി മുതലെടുത്ത നിരഞ്ജൻ, ആര്യയുടെ മനസ്സിൽ ഗൗതമിനെതിരെ സംശയത്തിന്റെ വിത്തുകൾ പാകി. ഗൗതം നിന്നെ രക്ഷിക്കാൻ നാടകം കളിക്കുകയാണെന്നും, സ്വന്തം അനിയത്തിയെ രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുന്നതെന്നും അവൻ അവളെ വിശ്വസിപ്പിച്ചു. മാനസികമായി ത തകർന്നിരുന്ന ആര്യ അത് വിശ്വസിക്കുകയും ഗൗതമിന്റെ കോളുകളും സന്ദേശങ്ങളും പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്തു. അവളുടെ വീടിനു മുന്നിലും കോളേജ് വഴികളിലും അവൻ മണിക്കൂറുകളോളം കാത്തുനിന്നെങ്കിലും, ഒരു വാക്ക് പോലും സംസാരിക്കാൻ അവൾ തയ്യാറായില്ല. താൻ ജീവനുതുല്യം സ്നേഹിച്ചവൾ തന്നിൽ നിന്നും അകലുന്നത് ഗൗതമിന് താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.

എന്നാൽ കാര്യങ്ങൾ അവിടെയും തീർന്നില്ല. തൃഷ്ണയുടെ ഉള്ളിലെ പക കൂടുതൽ രൂക്ഷമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആര്യയെ എന്നെന്നേക്കുമായി ഗൗതമിന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും ഒഴിവാക്കാനായി അവൾ ഒരു വലിയ അപകടം പ്ലാൻ ചെയ്തു. ഒരു മഴയുള്ള വൈകുന്നേരം ലൈബ്രറിയിൽ നിന്നും തനിയെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നുപോവുകയായിരുന്ന ആര്യയുടെ നേരെ, വേഗതയിലെത്തിയ ഒരു കറുത്ത കാർ ഇടിച്ചുതെറിപ്പിച്ചു. വഴിയിൽ രക്തത്തിൽ കുളിച്ചുകിടന്ന ആര്യയെ നാട്ടുകാരാണ് അടുത്തുള്ള ആശുപത്രിയിൽ എത്തിച്ചത്. തലയ്ക്ക് സാരമായി പരിക്കേറ്റ അവൾക്ക് അടിയന്തരമായി രക്തം ആവശ്യമായി വന്നു. അപൂർവ്വമായ ബ്ലഡ് ഗ്രൂപ്പായതിനാൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ രക്തം ലഭ്യമല്ലാതിരുന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ, വിവരമറിഞ്ഞെത്തിയ നിരഞ്ജൻ മുന്നോട്ടുവന്ന് രക്തം നൽകി അവളെ അപകട നിലയിൽ നിന്നും രക്ഷപെടുത്തി. ബോധം വീണപ്പോൾ തനിക്ക് രക്തം നൽകി ജീവൻ രക്ഷിച്ചത് നിരഞ്ജനാണെന്ന് അറിഞ്ഞ ആര്യയ്ക്ക് അവനോടുള്ള ബഹുമാനവും വിശ്വാസവും ഇരട്ടിച്ചു.

പിറ്റേന്ന് ആര്യയുടെ ജന്മദിനമായിരുന്നു. ആശുപത്രിമുറിയിലെ വിരസതയിലേക്ക് കടന്നുവന്ന നിരഞ്ജൻ അവൾക്കായി ഒരു ചെറിയ കേക്കും പൂക്കളും കരുതിയിരുന്നു. അവരുടെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന സുഹൃത്തുക്കളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ അവൻ കേക്ക് മുറിച്ച് അവൾക്ക് നൽകുകയും ആ നിമിഷം സന്തോഷകരമാക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതേസമയം, പലയിടത്തുനിന്നായി ശേഖരിച്ച അപൂർവ്വ സമ്മാനങ്ങളും അവൾക്കിഷ്ടപ്പെട്ട പുസ്തകങ്ങളുമായി ആര്യയെ കാണാൻ ആശുപത്രി മുറിയിലേക്ക് കടന്നുവന്ന ഗൗതം കണ്ടത് നിരഞ്ജന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ചിരിയോടെ കേക്ക് കഴിക്കുന്ന ആര്യയെയാണ്. ആ കാഴ്ച അവന്റെ നെഞ്ചിൽ വലിയൊരു കനലായി എരിഞ്ഞു. എന്നാൽ ആര്യ ഗൗതമിനെ കണ്ടതും അവളുടെ മുഖത്തെ ചിരി മാഞ്ഞു, പകരം ദേഷ്യവും വിരക്തിയും മാത്രം നിറഞ്ഞു. അവനോട് അവിടെനിന്നും ഉടൻ തന്നെ ഇറങ്ങിപ്പോകാൻ അവൾ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

തന്നെ പൂർണ്ണമായും തെറ്റിദ്ധരിച്ച ആര്യയുടെ മുന്നിൽ ഇനി വാക്കുകൾക്ക് സ്ഥാനമില്ലെന്ന് ഗൗതമിന് മനസ്സിലായി. അവൻ തന്റെ വിരലിൽ അണിഞ്ഞിരുന്ന, അവർ രണ്ടുപേരുടെയും പേരുകൾ കൊത്തിവെച്ച ചെറിയ പ്രണയമോതിരം പതുക്കെ ഊരി അവളുടെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു, നീ എന്നെ വെറുത്തോളൂ, പക്ഷെ ഞാൻ നൽകിയ സ്നേഹം വെറുതയായിരുന്നില്ല എന്ന് ഒരുനാൾ നിനക്ക് മനസ്സിലാകും. അവന്റെ ഇടറിയ ശബ്ദവും അതിലെ ആത്മാർത്ഥതയും ആര്യയുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു ഉലച്ചിലുണ്ടാക്കി. അവൻ മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോയ ശേഷവും, ആ മോതിരത്തിലേക്ക് നോക്കിനിൽക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കവിളിലൂടെ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ വഴുതിവീണു. പ്രണയവും തെറ്റിദ്ധാരണകളും പരസ്പരം പോരാടുമ്പോഴും, അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ആഴത്തിലുള്ള ബന്ധം അവിടെ തങ്ങിനിൽക്കുക തന്നെയായിരുന്നു.