സ്നേഹത്തിന്റെ അമരത്വവും വിധിയുടെ അതിജീവനവും

കടലേറ്റത്തിന്റെ ഇരമ്പലുകൾ ശാന്തമായ ഒരു സന്ധ്യാസമയത്താണ്, നഗരത്തിലെ തിരക്കേറിയ സൂപ്പർമാർക്കറ്റിന്റെ ഇടനാഴികളിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ അമ്മുവിന് ആ വിളികേട്ടത്. “അമ്മു… നീ ഇവിടെ?” വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം കേട്ട പരിചയമുള്ള ശബ്ദം കേട്ട് തിരിഞ്ഞുനോക്കിയ അവൾ, അവിടെ നിൽക്കുന്ന തന്റെ പഴയ കോളേജ് സഹപാഠിയായ അർജുനനെ കണ്ട് അമ്പരന്നു. വസ്ത്രങ്ങളുടെ കളക്ഷനുകൾക്കിടയിൽ തനിച്ചായിരുന്ന അമ്മുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് അർജുൻ ആശ്ചര്യത്തോടെ നോക്കി. “എടാ അർജുൻ! നീ എപ്പോഴാ വന്നത്? നിന്നെ കണ്ടത് വലിയൊരു അദ്ഭുതമായി,” അമ്മു വിടർന്ന പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. “ഞാൻ തനിച്ചല്ലടി വന്നത്, ഭാര്യയും കുട്ടികളും താഴത്തെ ഫ്ലോറിലുണ്ട്.

ഇവിടുന്ന് വാങ്ങാൻ മറന്നുപോയ ചില സാധനങ്ങൾ ഓർമ വന്നപ്പോൾ മുകളിലേക്ക് കയറി വന്നതാണ്. ദുബായിൽ ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചിട്ട് ഇപ്പോൾ അഞ്ച് വർഷമായി. നാട്ടിൽ ഒരു ചെറിയ ലീവിന് വന്നതാണ്,” അർജുൻ തന്റെ സന്തോഷം പങ്കുവെച്ചു. പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്തുപോലെ അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി താല്പര്യത്തോടെ ചോദിച്ചു: “അല്ല അമ്മു, നിന്റെ ആ പഴയ ജീവിതം…? എന്തായി അത്?” ആ ചോദ്യത്തിലെ ആകാംക്ഷ മനസ്സിലാക്കിയ അമ്മു ശാന്തമായി മറുപടി നൽകി, “ഉം… ഒരു വലിയ കൊടുങ്കാറ്റായിരുന്നു എന്റേത്. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ എല്ലാം മാറി, പുതിയൊരു ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ വളരെ ഹാപ്പിയാണ്.”

അവളുടെ മറുപടി കേട്ട് അർജുൻ ഒന്നുകൂടി താല്പര്യത്തോടെ ചോദിച്ചു, “അപ്പോൾ നാട്ടുകാർ പറഞ്ഞതൊക്കെ സത്യമാണല്ലേ? നിന്റെ രണ്ടാം വിവാഹം കഴിഞ്ഞു അല്ലേ?” അമ്മു ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി, “ഉം, കഴിഞ്ഞു.” അർജുൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു, “നിനക്കൊരു കുട്ടിയും ഉണ്ടെന്ന് കേട്ടു, സത്യമാണോ?” “അതെ,” അമ്മു വീണ്ടും ശാന്തയായി ഉത്തരം നൽകി. അത് കേട്ടപ്പോൾ അർജുന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ആശ്വാസത്തിന്റെ ഭാവം തെളിഞ്ഞു. അവൻ പറഞ്ഞു, “ഏതായാലും നിന്റെ ഭാഗ്യം അമ്മു! അന്ന് ആപത്ത് കണ്ടപ്പോൾ സ്വന്തം വീട്ടുകാരുടെയും ബന്ധുക്കളുടെയും വാക്കുകൾ കേട്ട് ആ ബന്ധം ഉപേക്ഷിച്ചത് നന്നായി. അതുകൊണ്ട് നീ രക്ഷപ്പെട്ടു. അന്ന് നീ നിന്റെ ആ പിടിവാശിയിൽ തന്നെ ഉറച്ചുനിന്നിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ എന്താകുമായിരുന്നു നിന്റെ അവസ്ഥ? ആലോചിക്കാൻ കൂടി വയ്യ. പ്രായത്തിന്റെ ചോരത്തിളപ്പിൽ നീ അന്ന് കാണിച്ച വിഡ്ഢിത്തം ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഇപ്പോഴും ചിരിവരും.

എന്ത് മണ്ടിയായിരുന്നു നീ! സ്വന്തം ഭാവി തുലാസിലാക്കി ആരെങ്കിലും അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുമോ?” അർജുന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടതും അമ്മുവിന്റെ മനസ്സിലെ ചിന്തകൾ വർഷങ്ങൾക്ക് പിന്നിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓർമ്മകളുടെ വേലിയേറ്റത്തിൽ അവൾ തന്റെ പഴയ നാളുകളിലേക്ക് മനസ്സ് കൊണ്ടുപോയി.

വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ഏതാനും മാസങ്ങൾ മാത്രം പിന്നിട്ട ആ ആദ്യകാല നാളുകൾ അമ്മുവിന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു. ബന്ധുക്കളുടെയും അയൽക്കാരുടെയും നടുവിൽ ചെന്നുപെടുമ്പോഴൊക്കെ എല്ലാവർക്കും ചോദിക്കാൻ ഒരേയൊരു കാര്യമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ: “വിശേഷമൊന്നും ആയില്ലേ അമ്മു? ആർക്കാ കുഴപ്പം?” കേൾക്കുന്നവർക്ക് അത് വെറുമൊരു സാധാരണ ചോദ്യമായിരുന്നെങ്കിലും അമ്മുവിന് അതിനുള്ളിൽ വലിയൊരു തമാശയാണ് തോന്നാറുള്ളത്. ആളുകൾക്ക് എന്താണ് ഇത്ര ധൃതി? പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങി ആറുമാസം തികയും മുൻപേ എല്ലാവരുടെയും ഉള്ളിൽ നെഗറ്റീവ് ചിന്തകൾ മാത്രമാണോ വരുന്നത് എന്ന് അവൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ, ആ ചോദ്യങ്ങൾ അത്ര ലളിതമായിരുന്നില്ലെന്നും ജീവിതം പിന്നീട് വളരെ ഗൗരവമുള്ളൊരു വഴിത്തിരിവിലേക്ക് കടക്കുകയായിരുന്നുവെന്നും അവൾക്ക് അന്ന് മനസ്സിലായിരുന്നില്ല.

കുട്ടികളുണ്ടാകാൻ ചെറിയൊരു താമസം നേരിട്ടപ്പോൾ നടത്തിയ സാദാ മെഡിക്കൽ പരിശോധനയിലാണ് ഭർത്താവ് സിദ്ധാർത്ഥിന് ചില ചെറിയ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുണ്ടെന്ന് തെളിഞ്ഞത്. ആദ്യമൊക്കെ അവർ അതത്ര കാര്യമാക്കിയില്ല, മരുന്നുകൾ കൊണ്ട് മാറ്റാവുന്ന സാധാരണ പ്രശ്നമാണെന്നേ കരുതിയുള്ളൂ.

പക്ഷേ, തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി പെട്ടെന്ന് വഷളാകാൻ തുടങ്ങി. അമിതമായ ക്ഷീണവും ശ്വാസതടസ്സവും കാരണം അവനെ വിദഗ്ദ്ധ പരിശോധനകൾക്ക് വിധേയനാക്കിയ ആ നിമിഷം അവരുടെ ലോകം മുഴുവൻ തകിടം മറിഞ്ഞു. മെഡിക്കൽ റിപ്പോർട്ടുകൾ കയ്യിൽ പിടിച്ച്, വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാതെ ഡോക്ടറുടെ മുറിയിൽ പകച്ചുനിന്നുപോയ ആ ഇരുണ്ട ദിനങ്ങൾ അമ്മുവിന് ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയില്ല. സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ രണ്ട് വൃക്കകളും പൂർണ്ണമായി പ്രവർത്തനരഹിതമായിരിക്കുന്നു എന്ന ക്രൂരമായ യാഥാർത്ഥ്യം ഉൾക്കൊള്ളാനോ അംഗീകരിക്കാനോ അവർക്ക് കഴിയില്ലായിരുന്നു. ജീവിതം തുടങ്ങും മുൻപേ അവസാനിച്ചതുപോലെ തോന്നിയ ആ ഇരുണ്ട രാത്റികളിൽ അമ്മു തളർന്നില്ല. സിദ്ധാർത്ഥിനെ രക്ഷിക്കാൻ ഒരു വൃക്ക മാറ്റിവെക്കൽ മാത്രമേ വഴിയുള്ളൂ എന്ന് ഡോക്ടർമാർ വ്യക്തമാക്കിയപ്പോൾ, തെല്ലും മടിക്കാതെ സ്വന്തം വൃക്ക ദാനം ചെയ്യാൻ അവൾ മുന്നോട്ടുവന്നു. ഭാഗ്യവശാൽ അവളുടെ രക്തഗ്രൂപ്പും വൃക്കയും അവന് കൃത്യമായി മാച്ച് ആകുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ആ തീരുമാനം അമ്മുവിന്റെ സ്വന്തം കുടുംബത്തിൽ വലിയൊരു പൊട്ടിത്തെറിയാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്.

“ജീവിതം തുടങ്ങിയതേയുള്ളൂ, നിനക്കിനി മുന്നിൽ ഒരു വലിയ ഭാവിയുണ്ട്. പ്രതീക്ഷയില്ലാത്ത, മരണനിഴലിലുള്ള ഒരു ജീവിതത്തിലേക്ക് നിന്റെ ആരോഗ്യം ബലികൊടുക്കാൻ ഞങ്ങൾ സമ്മതിക്കില്ല,” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവളുടെ മാതാപിതാക്കളും ബന്ധുക്കളും അവൾക്കെതിരെ തിരിഞ്ഞു. ഉറ്റവരും ഉടയവരും അവളെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ സകല വഴികളും നോക്കി. “നിനക്ക് വട്ടാണ് അമ്മു, അല്ലാതെ ഏതെങ്കിലും പെണ്ണ് ജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു ഭ്രാന്തൻ തീരുമാനം എടുക്കുമോ?” എന്ന് ചോദിച്ച് എല്ലാവരും അവളെ കുറ്റപ്പെടുത്തി. ബന്ധുക്കളുടെ കുത്തുവാക്കുകളും വിലക്കുകളും സഹിക്കാവുന്നതിനും അപ്പുറമായിരുന്നു. എന്നാൽ അമ്മു തന്റെ തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നു. അമ്മുവിന്റെ ഓർമ്മകളിലെ ഇരുണ്ട മുഖവും നിശ്ശബ്ദതയും ശ്രദ്ധിച്ച അർജുൻ, അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനെന്ന വണ്ണം പറഞ്ഞു: “നീ പഴയതൊന്നും ഓർത്ത് വിഷമിക്കേണ്ട അമ്മു. ജീവിതം അങ്ങനെയൊക്കെയാണ്. നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്നതുപോലെയല്ല കാര്യങ്ങൾ നടക്കുന്നത്. എല്ലാം ഈശ്വര നിശ്ചയം പോലെ മാത്രമേ നടക്കൂ. നിന്റെ വിധിയെ തടുക്കാൻ ആർക്കും കഴിയില്ലല്ലോ.”

അർജുന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് അമ്മു പെട്ടെന്ന് ചിന്തകളിൽ നിന്ന് ഉണർന്നു. അവൾ ദൂരേക്ക് കണ്ണുകൾ പായിച്ചു. സൂപ്പർമാർക്കറ്റിന്റെ എൻട്രൻസിലൂടെ നടന്നുവരുന്ന ഒരാളെ കണ്ടതും അമ്മുവിന്റെ മുഖം വിടരാൻ തുടങ്ങി, കണ്ണുകളിൽ വലിയൊരു തിളക്കം പ്രകാശിച്ചു. അവളുടെ ആ പെട്ടെന്നുള്ള ഭാവമാറ്റം ശ്രദ്ധിച്ച അർജുൻ അത്ഭുതത്തോടെ അവൾ നോക്കുന്ന ദിക്കിലേക്ക് കണ്ണുകൾ പായിച്ചു. അവിടെ മൂന്ന് വയസ്സുള്ള ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെ നെഞ്ചോടുചേർത്ത് പിടിച്ച്, പുഞ്ചിരിയോടെ നടന്നുവരുന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനായിരുന്നു അവൻ. ആ കാഴ്ച കണ്ട അർജുന് തന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അത് അമ്മുവിന്റെ ഭർത്താവ് സിദ്ധാർത്ഥായിരുന്നു! അഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് രോഗബാധിതനായി കിടക്കയിൽ കണ്ടതിനേക്കാൾ എത്രയോ ഇരട്ടി ആരോഗ്യവാനും സ്മാർട്ടുമായിട്ടാണ് അവൻ ഇപ്പോൾ അമ്മുവിന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നുവരുന്നത്.

തന്റെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണ ആരോഗ്യവാനായി ഒരു രാജകുമാരനെപ്പോലെ കുട്ടിയെയും എടുത്തുനിൽക്കുന്ന സിദ്ധാർത്ഥിനെയും, അതിനേക്കാൾ സ്നേഹത്തോടെ അവന്റെ അരികിൽ നിൽക്കുന്ന അമ്മുവിനെയും മാറിമാറി നോക്കാൻ മാത്രമേ അർജുന് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. അവന് വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി. കാര്യം മനസ്സിലാക്കിയ അമ്മു അർജുന്റെ അമ്പരപ്പ് കണ്ടുകൊണ്ട്, മുഖത്ത് മനോഹരമായ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: “അതെ അർജുൻ, ഭർത്താവാണ് എന്റെ ജീവന്റെ പാതി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ചില ആളുകൾ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ബർത്ത്ഡേ ആശംസകളും പോസ്റ്റുകളും ഇടുന്നത് നീ കണ്ടിട്ടില്ലേ? എന്നാൽ ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ അത് വെറുമൊരു പോസ്റ്റായിരുന്നില്ല, പ്രാക്ടിക്കൽ ആയി മാറിയ ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമായിരുന്നു. ഞാൻ എന്റെ ഭർത്താവിന് നൽകിയത് എന്റെ ജീവന്റെ ഒരു പാതി തന്നെയാണ്. അന്ന് ബന്ധുക്കൾ ഉപദേശിച്ചതുപോലെ ഞാൻ മാറിനിന്നിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന് ഈ മനോഹരമായ കുടുംബം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല.”

കാര്യങ്ങളുടെ സത്യാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കി, തന്റെ തെറ്റിദ്ധാരണയിൽ നാണിച്ച്, എന്താണ് പറയേണ്ടതെന്നറിയാതെ സ്തംഭിച്ചുനിന്നുപോയ അർജുന് നേരെ വളരെ സ്നേഹത്തോടെയും ആദരവോടെയും “ഹലോ അർജുൻ, സുഖമാണോ?” എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് സിദ്ധാർത്ഥ് തന്റെ കൈകൾ നീട്ടി… പ്രണയത്തിനും സ്നേഹത്തിനും അതീതമായി, പതറാത്ത മനസ്സോടെ കൂട്ടുകാരന് വേണ്ടി നിലകൊണ്ട ആ മാലാഖയെ നോക്കി അർജുൻ നിശ്ശബ്ദനായി നിന്നു.

NB : പതിനായിരങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു മാലാഖ തീർച്ചയായും കാണും.