by എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാൻ ഇവിടെ ഞാനുണ്ട്. നീ നിന്റെ കെട്ടിയവന് വേണ്ടത് ചെയ്തു കൊടുക്കാൻ നോക്ക്. അനാവശ്യമായി ഇങ്ങോട്ട് വരണ്ട… ഉം… പൊയ്ക്കോ!”
അടുക്കളയിൽ ചായ ഗ്ലാസ്സുമായി നിൽക്കുകയായിരുന്ന മാളവികയുടെ കൈകളിൽ ബലമായി പിടിച്ചു മാറ്റിക്കൊണ്ട് അമ്മ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു. ആ വാക്കുകളിലെ പരുഷത കേട്ടാണ് സിദ്ധാർത്ഥ് അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നത്. കണ്ണുനിറച്ച് നിസ്സഹായയായി നിൽക്കുന്ന തന്റെ ഭാര്യയെയും വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ദേഷ്യത്തിൽ നിൽക്കുന്ന അമ്മയെയും അവൻ മാറി മാറി നോക്കി.
”എന്താ അമ്മേ ഇത്? അച്ഛന് ഒരു ചായ വേണമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ ഇട്ടു കൊടുത്തു. അതൊന്ന് അങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുചെന്നാൽ എന്താണ് ഇത്ര വലിയ കുഴപ്പം? എന്തിനാ വെറുതെ ഓരോ നിസ്സാര കാര്യത്തിന് ഇങ്ങനെ വാശി പിടിക്കുന്നത്?” സിദ്ധാർത്ഥ് അല്പം നീരസത്തോടെ ചോദിച്ചു.
മാളവികയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ചായ ഗ്ലാസ് വാങ്ങി ഉമ്മറത്തിരിക്കുന്ന അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകാനൊരുങ്ങിയ അമ്മയെ അവൻ തടഞ്ഞു നിർത്തി. പക്ഷേ, അമ്മയുടെ മറുപടി അവനെ ഞെട്ടിക്കുന്നതായിരുന്നു.
”രാവിലെ തന്നെ ഭാര്യയുടെ വക്കാലത്തുമായി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരണ്ട സിദ്ധു. അവളോട് പറഞ്ഞത് തന്നെയാണ് നിനക്കും പറയാനുള്ളത്. അച്ഛന്റെ കാര്യങ്ങൾ അന്വേഷിക്കാനും അത് ചെയ്തു കൊടുക്കാനും ഇവിടെ ഞാനുണ്ട്. നിന്റെ ഭാര്യ അതിന് ബുദ്ധിമുട്ടണ്ട. അവൾ നിന്റെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കി ജീവിച്ചാൽ മതി.”
മകനെ വകഞ്ഞുമാറ്റി ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്ന അമ്മയുടെ നോട്ടം ഒരു ശത്രുവിനെയെന്ന പോലെ സിദ്ധാർത്ഥിനെ തറച്ചു. അടുക്കളയിൽ തളർന്നുനിൽക്കുന്ന മാളവികയെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ അവൻ ചെന്നപ്പോൾ അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുപോയി.
”എനിക്ക് എന്റെ അച്ഛനെപ്പോലെയല്ലേ അനുപേട്ടാ ഇവിടുത്തെ അച്ഛനും? എന്റെ സ്വന്തം അച്ഛനെ എനിക്ക് നേരത്തെ നഷ്ടപ്പെട്ടതല്ലേ… ഈ അച്ഛനിൽ ഞാൻ എന്റെ അച്ഛന്റെ സ്നേഹം കാണാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അമ്മ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ തടയുന്നത്? ഞാൻ എന്ത് തെറ്റാണ് ചെയ്തത്?”
വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു പോയി മാളവിക തേങ്ങിയപ്പോൾ സിദ്ധാർത്ഥിന് മറുപടിയില്ലായിരുന്നു. “എല്ലാം നമുക്ക് ശരിയാക്കാം മാളൂ. നീ തൽക്കാലം വേഗം റെഡിയാവ്. ഓഫീസിൽ പോകും വഴി നിന്നെ നിന്റെ വീട്ടിലാക്കാം. ഇന്ന് കോച്ചിംഗ് ക്ലാസ്സ് അവധിയല്ലേ, അവിടെ കുറച്ചു നേരം ഇരിക്കാം.”
അവളെ മുറിയിലേക്ക് പറഞ്ഞയച്ച് ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്ന സിദ്ധാർത്ഥ് കണ്ടത്, പത്രം വായിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന അച്ഛന്റെ അരികിൽ നിന്ന് സ്നേഹത്തോടെ വർത്തമാനം പറയുന്ന അമ്മയെയാണ്. അച്ഛൻ ഒരു നിസ്സംഗതയോടെ പച്ചക്കറിത്തോട്ടത്തിലേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുന്നു.
”അച്ഛാ, ഞാൻ ഓഫീസിലേക്ക് പോവുകയാണ്. ഇവളെ വീട്ടിലാക്കി പോകാം എന്ന് കരുതി. എന്റെ കാര്യങ്ങൾ മാത്രം നോക്കാനാണല്ലോ അമ്മ പറയുന്നത്, അപ്പോൾ ഞാൻ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ അവൾ ഇവിടെ നിൽക്കേണ്ടതില്ലല്ലോ.”
സിദ്ധാർത്ഥ് കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തപ്പോൾ അമ്മ ഒരു വലിയ നെടുവീർപ്പിടുന്നത് അവൻ കണ്ണാടിയിലൂടെ കണ്ടു. ആ നെടുവീർപ്പിൽ ഒരു വേദനയുണ്ടോ എന്ന് അവൻ സംശയിച്ചു. മാളവികയെ വീട്ടിലാക്കിയ ശേഷം അവൻ നേരെ പോയത് തന്റെ ചേച്ചി ശ്രുതിയുടെ വീട്ടിലേക്കാണ്.
”എന്താടാ മുഖം വാടിയിരിക്കുന്നത്? ഇന്നും അമ്മയും മാളവികയും തമ്മിൽ പ്രശ്നമുണ്ടായോ?” ശ്രുതി ചോദിച്ചതും സിദ്ധാർത്ഥ് എല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞു.
”അമ്മയ്ക്ക് അച്ഛനോട് വലിയ സ്നേഹമുണ്ടെന്ന് നമുക്കറിയാം ചേച്ചി. പക്ഷേ മാളവിക അച്ഛനോട് മിണ്ടുന്നത് പോലും അമ്മയ്ക്ക് സഹിക്കുന്നില്ല. ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളം പോലും അവളച്ഛന് എടുത്തു കൊടുക്കാൻ അമ്മ സമ്മതിക്കില്ല. അമ്മയുടെ സ്വഭാവം കാരണം മാളവിക മാത്രമല്ല, അച്ഛനും ആകെ ശ്വാസം മുട്ടി ഇരിക്കുകയാണ്.”
സിദ്ധാർത്ഥ് പറയുന്നത് കേട്ട് ശ്രുതി മൗനമായി ഇരുന്നു. സ്വന്തം മകളായ തന്നോടും അമ്മ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെയാണെന്ന് അവനോട് പറയാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. സ്വന്തം അച്ഛന്റെ അരികിൽ ഒന്ന് ചേർന്നു നിന്നതിന് അമ്മ തന്നോട് പരുഷമായി പെരുമാറിയതും, അച്ഛൻ ഒരു മാലാഖയെപ്പോലെയാണെന്ന നാട്ടുകാരുടെ ധാരണയ്ക്ക് പിന്നിൽ അമ്മ അനുഭവിക്കുന്ന സംഘർഷം എന്താണെന്നോ അവൾക്ക് അന്ന് മനസ്സിലായിരുന്നില്ല.
ഈ പ്രശ്നത്തിന് ഒരു പരിഹാരം വേണമെന്നുറച്ച് സിദ്ധാർത്ഥും ശ്രുതിയും ഒരുമിച്ച് വൈകുന്നേരം വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു കയറി. വീടിന്റെ ഉമ്മറവാതിൽ തുറന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. അകത്തേക്ക് കയറിയ അവർ ബെഡ്റൂമിൽ നിന്ന് അമ്മയുടെ ആക്രോശം കേട്ട് അങ്ങോട്ടേക്ക് ഓടി. കൺമുന്നിലെ കാഴ്ച കണ്ട് അവർ തരിച്ചുപോയി. അച്ഛന് നേരെ അടുക്കളയിലെ വെട്ടുകത്തിയുമായി പാഞ്ഞു ചെല്ലുന്ന അമ്മ!
”അമ്മേ…!” ശ്രുതി അലറി വിളിച്ചു. അമ്മ പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി അവരെ നോക്കി. ആ തക്കത്തിന് അച്ഛൻ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് ഓടി.
”സിദ്ധു… ശ്രുതി… അയാളെ വിടരുത്! അയാളുടെ കയ്യിലെ ഫോൺ നോക്കെടാ… അതിൽ മാളവിക മോളുടെ മോശം ഫോട്ടോകൾ ഉണ്ട്. അയാൾ ഒരു മനുഷ്യനല്ലടാ… അയാൾ ഒരു മൃഗമാണ്!”
അമ്മ നിലവിളിച്ചു കൊണ്ട് തറയിലിരുന്നു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് സിദ്ധാർത്ഥ് അച്ഛനെ ശ്രദ്ധിച്ചത്. അയാൾ വിയർത്ത് വിറച്ച് തന്റെ ഫോൺ ഒളിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് സിദ്ധാർത്ഥ് ഓടിച്ചെന്ന് അയാളുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ബലമായി ഫോൺ പിടിച്ചു വാങ്ങി.
അതിലെ ഗാലറി തുറന്ന സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ലോകം തന്നെ നിന്നുപോയി. മാളവിക കുളിക്കാൻ കയറുന്നതും വസ്ത്രം മാറുന്നതും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഒളിക്യാമറ ദൃശ്യങ്ങൾ! സ്വന്തം മരുമകളെ കാമക്കണ്ണോടെ നോക്കി നടന്ന ഒരാളാണല്ലോ തന്റെ അച്ഛനെന്നോർത്ത് അവന്റെ ഉള്ളിൽ കനലെരിഞ്ഞു. നിയന്ത്രണം വിട്ട അവൻ അയാളുടെ മുഖത്ത് ആഞ്ഞടിച്ചു. ഒരിക്കലല്ല, പലതവണ.
ശ്രുതിയും അപ്പോഴാണ് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്, തന്റെ വിവാഹത്തിന് മുൻപ് അച്ഛന്റെ ക്രൂരമായ സ്പർശനങ്ങളിൽ നിന്ന് തന്നെ രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ച അമ്മയുടെ മൗനമായ പോരാട്ടങ്ങൾ. മാളവികയെ രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് അമ്മ അവളെ അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് അടുപ്പിക്കാതിരുന്നതെന്നും പരുഷമായി സംസാരിച്ചതെന്നും അവർ വൈകിയാണെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കി.
”അമ്മയ്ക്ക് ഇത് നേരത്തെ പറഞ്ഞുകൂടായിരുന്നോ?” സിദ്ധാർത്ഥ് കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
”എങ്ങനെയാടാ പറയുക? നാട്ടുകാർക്ക് മുന്നിൽ സ്നേഹനിധിയായ നിന്റെ അച്ഛന്റെ തനിനിറം പറഞ്ഞാൽ നിന്റെയും ശ്രുതിയുടെയും ജീവിതത്തെ അത് ബാധിക്കുമെന്ന് ഞാൻ പേടിച്ചു. പക്ഷേ ഇന്ന് മാളവികയുടെ ജീവിതം അപകടത്തിലാണെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് സഹിക്കാനായില്ല.”
അമ്മയെ ചേർത്തുപിടിച്ച് സിദ്ധാർത്ഥ് ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ആ നിമിഷം അവൻ ഉറച്ച ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു. ഈ പാപക്കറ പുരണ്ട മനുഷ്യൻ ഇനി തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാവില്ല. നിയമത്തിന്റെ മുന്നിൽ അയാളെ ഏൽപ്പിച്ചു കൊടുക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു സമാധാനമുണ്ടായിരുന്നു. ഇത്രയും കാലം താൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ചുമന്ന ഭാരത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനം.