by പെയ്തൊഴിയാത്ത മഴയായ് നീ
“മോളേ, ഈ വേഷമൊക്കെ ഒന്ന് മാറി കുളിച്ച് വാ… ദേ, ഇടാനുള്ള വസ്ത്രം ഞാൻ അലമാരയിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്.”
അമ്മയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോഴാണ് മീര സ്വബോധത്തിലേക്ക് വന്നത്. ഒരു സുമംഗലിയായി, കസവ് സാരിയും ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞ് നിൽക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ഉള്ളിൽ കനൽ എരിയുകയായിരുന്നു. അമ്മ മുറി വിട്ടിറങ്ങിയതും മീര വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു. പട്ടുസാരിയുടെ തലപ്പുകൊണ്ട് മുഖം അമർത്തിപ്പിടിച്ച് അവൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.
രാവിലെ മുതൽ ഈ നിമിഷം വരെ ഒരു യന്ത്രത്തെപ്പോലെയാണ് അവൾ പ്രവർത്തിച്ചത്. മനസ്സിൽ ഒരാളെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് മറ്റൊരാളുടെ താലി ഏറ്റുവാങ്ങേണ്ടി വന്ന ഹതഭാഗ്യ. ഈ നീറ്റൽ ആരോട് പറയാൻ?
“മീരേ, നിനക്ക് എങ്ങനെ തോന്നി അയാളെ സ്നേഹിക്കാൻ? രണ്ട് കുട്ടികളുടെ അച്ഛനും നിന്റെ കോളേജിലെ അധ്യാപകനുമായ ഒരാളെ! നാട്ടുകാർ അറിഞ്ഞാൽ എന്താവും അവസ്ഥ?” പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരി അന്ന് തടഞ്ഞതാണ്.
സത്യമാണ്, മാധവൻ സാറിന് പ്രായം മുപ്പത്തിയെട്ടാണ്. വിവാഹിതനായിരുന്നു, പക്ഷേ ഭാര്യയുമായി വർഷങ്ങളായി അകന്നു കഴിയുന്നു. നിയമപരമായി വേർപിരിഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിലും അദ്ദേഹം തനിച്ചായിരുന്നു താമസം.
മീര കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിലിരുന്നു. നെറുകയിൽ രാഹുൽ ചാർത്തിയ സിന്ദൂരം വിയർപ്പിൽ പടർന്നിരിക്കുന്നു. നെഞ്ചിലെ താലി അവിടെ കിടന്ന് പൊള്ളുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. “ഞാനിപ്പോൾ രാഹുലിന്റെ ഭാര്യയാണ്…” ആ യാഥാർത്ഥ്യം ഉൾക്കൊള്ളാൻ അവൾക്ക് കഴിയുന്നില്ല. ശരിക്കും മടുപ്പ് തോന്നുന്നു. ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഈ ജീവിതം ഇത്രത്തോളം ഉരുകിത്തീർക്കാൻ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഈ ശ്വാസം തന്നെ വേണ്ടായിരുന്നു എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
പാവം രാഹുൽ! അയാൾ എത്രയോ പ്രതീക്ഷകളോടെയാവാം തന്നെ താലി കെട്ടിയത്. പക്ഷേ തന്റെ മനസ്സും ശരീരവും നേരത്തെ തന്നെ മാധവൻ സാറിന് സമർപ്പിച്ചവളല്ലേ?
അതൊരു കലോത്സവ രാവിലായിരുന്നു. കോളേജ് ഗ്രൗണ്ടിൽ പ്രശസ്ത ഗായകന്റെ ഗാനമേള നടക്കുമ്പോൾ, തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് മാറി സ്റ്റോറൂമിന്റെ വിജനതയിൽ വെച്ച് അവർ ഒന്നായതാണ്. അന്ന് മുതൽ താൻ മാധവൻ സാറിന്റെ ഭാര്യയായി മാറിയതാണ്. പിന്നീട് ആരും അറിയാതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാടകവീട്ടിൽ വെച്ച് നടന്ന ഓരോ കൂടിക്കാഴ്ചകളിലും തന്റെ ശരീരത്തിൽ മറ്റൊരു പുരുഷന് സ്ഥാനമില്ലെന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചതായിരുന്നു.
പക്ഷേ, അച്ഛനും അമ്മയും നടത്തിയ ആ നാടകം എല്ലാം തകർത്തു.
മാധവൻ സാർ വീട്ടിൽ വന്ന് പെണ്ണ് ചോദിച്ച ആ ദിവസം മീരയ്ക്ക് ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയില്ല. അച്ഛന്റെ രോഷവും അമ്മയുടെ ആത്മഹത്യാ ഭീഷണിയും കണ്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം നിസ്സഹായനായി ആ പടികൾ ഇറങ്ങിപ്പോയി. തന്നെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ ദൂരേക്ക് ഓടിപ്പോയ ആ മനുഷ്യനെ ഓർത്ത് അവൾ വീണ്ടും വിതുമ്പി. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം അന്നേദിവസം രാത്രി തന്നെ ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചുവെന്ന ക്രൂരമായ സത്യം വീട്ടുകാർ അവളിൽ നിന്ന് മറച്ചുവെച്ചു.
വാതിലിൽ ഒരു മുട്ട് കേട്ടു. “മീരേ, ഞാനാ രാഹുൽ… കതക് തുറക്കാമോ?”
നെഞ്ചിലൊരു പിടച്ചിലോടെ അവൾ വാതിൽ തുറന്നു. രാഹുൽ അകത്തേക്ക് കയറി. അവളുടെ തളർന്ന മുഖം കണ്ടപ്പോൾ അയാൾ ചിരിയോടെ അരികിലെത്തി.
“നീ ഇതുവരെ കുളിച്ചില്ലേ? മുഖമൊക്കെ വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നല്ലോ… കരഞ്ഞോ നീ?”
“അത്… വീട്ടുകാരെ ഓർത്തപ്പോൾ…” അവൾ നുണ പറഞ്ഞു.
“സാരമില്ല, നമുക്ക് നാളെ തന്നെ അങ്ങോട്ട് പോകാം,” രാഹുൽ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. അവളുടെ മറുപടിക്ക് കാത്തുനിൽക്കാതെ അയാൾ അവളെ കോരിയെടുത്ത് ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ മീര ഒരു മികച്ച അഭിനേത്രിയായി മാറി. നല്ലൊരു ഭാര്യയായും മരുമകളായും അവൾ അഭിനയിച്ചു തീർത്തു. പുറമെ നോക്കുന്നവർക്ക് അവൾ ഭാഗ്യവതിയാണ്. സ്നേഹനിധിയായ ഭർത്താവ്, സാമ്പത്തിക ഭദ്രത… പക്ഷേ ഉള്ളിൽ അവൾ മാധവൻ സാറിന്റെ വരവിനായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. എന്നെങ്കിലും അദ്ദേഹം വന്ന് തന്നെ കൂട്ടി കൊണ്ടുപോകുമെന്ന് അവൾ വെറുതെ മോഹിച്ചു.
വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് രണ്ടു മാസം പിന്നിട്ട ഒരു രാത്രിയിൽ, മീര ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു. ഈ കള്ളം ഇനിയും തുടരാൻ വയ്യ. രാഹുലിനോട് എല്ലാം തുറന്നു പറയണം. അയാൾ തന്നെ അത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്. ആ സ്നേഹത്തോട് കാട്ടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ നീതി സത്യം പറയുക എന്നതാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
രാഹുൽ കട്ടിലിൽ ഫോൺ നോക്കി കിടക്കുകയായിരുന്നു. മീര അരികിലെത്തി.
“രാഹുൽ… എനിക്ക് ചില കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനുണ്ട്.” അവൾ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു.
രാഹുൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. “പറയൂ എന്റെ പ്രിയതമേ… നീ ഇതുവരെ ഒന്നും എന്നോട് ഇങ്ങോട്ട് വന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ലല്ലോ.”
അവൾ പറയാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ കോളേജ് കാലത്തെക്കുറിച്ചും മാധവൻ സാറിനോട് തോന്നിയ ആരാധന പ്രണയമായി മാറിയതിനെക്കുറിച്ചും അവൾ വിവരിച്ചു. സാറിന്റെ വ്യക്തിജീവിതത്തിലെ ട്രാജഡികളും അവർ തമ്മിലുണ്ടായ മാനസികമായ അടുപ്പവും അവൾ പങ്കുവെച്ചു. എന്നാൽ ശാരീരികമായ ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് അവൾ മനഃപൂർവ്വം മൗനം പാലിച്ചു. ഇനിയുള്ള ജീവിതത്തിൽ ആ സത്യം ഒരു മുറിവായി ശേഷിക്കരുത് എന്ന് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു.
പറഞ്ഞു തീർന്നപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. “എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം രാഹുൽ. അന്ന് മാധവൻ സാർ പോയതിന് ശേഷം ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടിട്ടില്ല. അദ്ദേഹം എവിടെയാണെന്നും എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ രാഹുൽ മാത്രമേയുള്ളൂ. ഈ സത്യങ്ങൾ പറയാതെ നിന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല.”
രാഹുൽ കുറച്ചുനേരം നിശബ്ദനായി ഇരുന്നു. പിന്നെ അവളെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്ത് കിടത്തി.
“എന്റെ പൊന്നേ… ഇതാണോ നിന്നെ ഇത്രയും കാലം അലട്ടിയത്? സാരമില്ല, കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു. മനുഷ്യ സഹജമായ വികാരങ്ങളാണ് ഇതെല്ലാം. ഇപ്പോൾ നീ എന്റെ കൂടെയുണ്ടല്ലോ, എനിക്ക് അത് മാത്രം മതി. നീ ഇതൊന്നും ആലോചിച്ച് ഇനി വിഷമിക്കേണ്ട.”
രാഹുലിന്റെ ആ വിശാലമനസ്സിന് മുന്നിൽ മീരയുടെ ഹൃദയം അലിഞ്ഞു. അവൾ അയാളെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ മാധവൻ സാറിന്റെ ഓർമ്മകൾ ഒരു നേർത്ത മഴയായ് പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, രാഹുലിന്റെ സ്നേഹത്തണലിൽ അവൾ പുതിയൊരു ജീവിതം കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു. മാധവൻ സാർ ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞ സത്യം അറിയാതെ, മറ്റൊരു പ്രതീക്ഷയുടെ തീരത്ത് അവൾ രാഹുലിന്റെ മാത്രമായി മാറി.